장음표시 사용
201쪽
iso H i s et o R I A S A c R A inveniuntur verba. Non detraho autem cateris beatis, qui nuptiis cophnii fuerunt, quorum nunc memini. Opto enim Deo dignus ad restigia eorum in regno ejus inveniri: sicut Abraham ct Isaac ct Iacob, ficut las. 3O Isaias ct caeteri Propheta, sicut Petrus O Paulus ct reliqui Apostosi qui nuptiis fuerunt sociati: qui non libidinis causa, sed posteritatis subroganda
gratia coniuges habuerunt. Baronius ad annum 3 . in haec verba de Paulo, ubi aliquot exemplaria nunquam a se visa produxit, inquit: Noratores ut quo sto modo sua ipsor in incontinentia Paulum cogarit a mpulari, depra rata Ignatii mari ris epistol i ad Philadelphios,inter eos quos illa recenset fuisse conjugio obligatos, post Petrum addiderunt Paulum O
lios Apostolos sed perfacilis est ejusmodi stropha atque Amenti derectio. Qui
enim antiquiqres vel Graecos vel Latinos codices perrestigant, quorum alii in bibliotheca Vaticana ct Vortianii, alii alibi hic Romahunt, additum Use men intelligenta. At non tantum nostrates codices vetustiores ab orereti ivastura liberi id aperte demoratrant,sed O peregrint,iu quos tamen nulla pravitatis labes irrS . at ille, reneranda antiquitate nobilis , qui aseserratur in ampliflima bibliotheca inri Vimi Regis PannoniarumMatthia Corrini: haud dubium quod O alii omnes,eodem temporea quales, eandem germanam contineant tectionem. Non negamus in quibusdum Gracis coas-Zibus, sed haud antiquitate cum aliis conserendis,a ditumlegi Paulum,si d e dubio ab illis Gratis recens exscriptis, qui quod uxores retineant cum sacerdotio, malum in defensionem sua ipsorum incontinentiae relint has reconsortem. Deinde, inquit Usserius de Baronio, quasi repraeclarea modum gesta, hoc attexit quasi epinicium: Atqui appello iudicium omniuni re ct e sentientium: quibusnam in or HI adhibenda sides, antiquioribus an recentioribus exemplaribus' Ad haec ita respondet Jacobus Usserius A iliachanus et Atqui ego appello judicium omnium, qui paronium norunt: quantum illi tribuendum fit in manuscriptis Gracis censendis; prve etiam dixerim,ret Iegendis. imo cotiscientiam appellis onthium,qui rei micam dici, relictam habent,an non omnibus ille ludibrium debeat,qui de exempla. ritus manuscriptis,qua neq; conspexit unqua ipse neque de quibus re an inaudierat, tam considenter pronunciat recentiora es e codicibus ab eo commemoratis, in quibus Pauli nomen inter conjugatos negat comparuisse. Et quomodo ille nobis Dem faciet, IIuuaricum, verbi gratia,codicp veneranda antiquitate nobilem, asservari in amplissima bibliotheca in
202쪽
E T E c et L E s A s T i C. N.i T. Isra i
ilvictissimi Regis Pannoniarum Matthiae Corvini stariter omniaritis adsic ille in Budens at 'ia r sinuotheca reperiri posset, te tot amissa Turca direpta antiquiorem fuisse antiquissimo Ferdinandi Au gusti, sive Augustanae bibliothecae codice, ex quo Graecam Ignat' editivum (qua Pauli nomen hic habet primum impie evulgatum, confrinax inprafatione latina sua interproc ovis Hieron inrums Vrlainius ' Et ad-m ulterius longe progressas, utcunque in illis ipsis Romanis codispis, quos O vetustiores,& ab omni impostura liberos commendat, ut Pauli tamium nomen abfuisse doceatri Thrasonica tamen nescio qua fiducia fretus a 'mare audet, Novatores inter eos, quos unatius recensetfuisse cemum D abligatos asi Petrum addidisse Paulum N alios Apostolos. Et paulo post pergit Usserius: sed quid pluribui hic opus S cum negare non pos- Dipsa impudentia, tum in aliis retustis Latinis exemplaribus, qua in sinit thecis extant, i3m in iis, ex quibus Pulgata editiones expressa sunt, quas in ipso Papatu excusas nobis dederunt, Faber Stapulensis, Iudocus Clichtoreus ct Omphorianus Champerius, non alios modo Apostolos, sed etiam Paulum ipsum inter conjugatos recenseri .uHis addit Uilerius exemplar vetustissimum Alexandri Petavit, Senatoris Parisiensis,&alterum antiquum in publica Ballonensis Collegii apud Ox nienses bibliotheca repositum , in quibus Pauli, & reliquorum Apostolorum vocabula, clare exhibentur,i& Eusebius histor. ecces. lib. g. cap. 2 . ex Clemente Alexandrino haec habet: Gemens vero cujuslireris jam legimus , post pra dicta propter i as, qui nuptias reprobabant , eos ex Apostolii, qui in conjugiii fuissent missi, probantur, recenset , dicens: An etiam Apostolai vprobanti Petrus Strem. 3. enim o Philippus filios procrearam: Philippus etiam filias suas riris nuptum dedit. Et Paulas non detrectat in epistola quadam, i salutare Phili . . 3 cmjugem suam, quam non circumduxit, ut administeriim expeditior s. sesu. sed bene rejicit Baronius auctoritatem epistolae depravatae aut interpolatae ad Philadelphenses , nam genuina controversa illa verba non habet. Et quamvis Paulum vnter conjuga tos etiam numerat Clemens Alexand. seductus tamen mihi videtur, incerto Pauli ad Pli ilippenses loco, nam vox lignificat quidem uxorem, sed etiam mvseγox, collegam, sociam. ire nihil certi habet locus Pauli a Cor. p. vers. s. praesertim cum di-
203쪽
cat idem eadem epistola cap. q. v. q. Vola omne, homines esse, Aut meipsum. Et v. 8. dico non nuptis o risiis , bonum est, ut sic urane et sicut quod idem monet Ussierius. Ego,ut paucis dicam, non possum Tatis mirari magni illius viii Baronii incogitantiam,tum quod tanto cum imperio de multis non visis Idinarii exemplaribus judicet, tum quod tanta animi impotentiatam Graecos , quam alios in Europa Christianos incontinentia accuset. Quid respondeblint Graeci Universo orbi notum esse; omnes se relavc de apud Italos, de ipsos Romanos, non essectio: ura , ne quid gravius dicant de illis, apud quos multastunt, qua nec illis ipsis poli unt placere , quis aciunt , ut loquitur B. Cyprianus episti aJ Donatum. Ego illis m 1llem dare consilium, quod olim Romanis suis, licet alio intuitu, Metellus Numidicus, in oratione quam censor habuit, dedit : Si inquit, possemus Quirites
esse, omnes ea molestia careremus; sed quoniam ita natura tradidit, ut nec cum illis satis commode ne ne illis ullo modo viri possit , saluti per tua potius quaru brevi roluptati consulendum. Ideo bene cum S. Paulo Lahanti iis . Quisquis illos assectusfravare non potest, cohibeat intra praeceptum legitimi tori. Nam honorabile est inter omnes conjugium Ocubile impellatum : scortatores cutem S adulteros jussitabit Deus. Helae r s. g. Clemens Alexan . Strom. lib. ad locum Pauli I Cor. . r. Huia vero . inquit, an non licet etiam eis, qui ex Deo placent uxori, Deo
gratias agere ' annon permiti tur etiam et , qui uxorem duxit , una cum
conjugio etiam sollicitum ese de iis qua sunt Domini I sed quemadmodum qua non nupsit sol cita est de iis, qua serent Domini, ut sit functa corpore se spiritu: ita etiam qua nupsit O de iis, qua sunt mariti, ct de iis quae soni Domini, est iis Domino sollicita , ut Asancta corpore se stiritu. Amba
enim irint sancta in Domino, hac quidem ut uxor , illa vero ut virgo.Jam in nostram doctrinam pia aliquot idogmata ex epiliolis ianctissimi martyris excerpere liceat; haec habet epistola ad Trallianos:
Obsurdesite Uisur, quando robissime Iesu Chriso laquitur quis: qui ex
genere Daridi, rex Maria, qui rere natus est, comedito bibit reia
persecutionem passus est sub Pontio Pilata, pria cruci us O mortuus est, a picientibus caelestibus, terrestribus O infernalibus qui ct reia resi rexit a niortuu, resiscitante ipsum Patre ipsius: qui ct secundum similitudinem
204쪽
ET ECCLE si AsTICAN. T. Is gii, i xem nos credentes ipsesic resuscitabit Pater ipsius in Christo I ursine, quo rerum virere non habemus. Ibidem et Deprecor igitur vos ( non ego,
sed charitas Iesu Christi solo Chrisitano alimento utimini: ab aliena herba a recedite, qua est bares,dec. Ad Philadelphenses: Mihi autem principium is est Iesus Christus: in approximabilia principia,crux ipsius,ct mors ct resur. es restia ipsius,ctsi ei qua per ipsum, dec. A d Ephesios: Fides autem re ira,
es Dux vester: charitas autem via referens inDeum,secundum omnia ornati in
i mandatis Iesu Chari , Ibidem: Quorum nullam ros latet,si perficth in I ae sinchisium habeatis fidem O charitate qua sunt principium vita Ostis: principium quidem flos itis vero charitas: haec autem duo in unitate facta ' Deus es alia vero omnia in bonitate sequeda sunt. Ad Smyrnenses: Totumii enim funis et O charitas, quibus nihil praepositum est &c. Traditiones, quas tantopere jactat in Ignatii epist. Baronius, paucissimae sunt,& aritibus ae disciplina Ecclesiae Romanae hodiernae fere differentes. Ad Philadelphenses: Studete igitur una gratiarum actione uti e una enim est caruDomini nostri Iesu Christi,ct unus calix in unione sanguinis ipsius,unua ultrie, O unus Episcopus cum presbiterio &c. Agit Ignatius de Eucha ristia sub utraque specie , ut loquuntur, cum in Ecclesia Romana tantum usurpetur sub una. Ad Magnesios: Non amplius sabbatitantes,sedsecundum Dominicam virentes, quae institutio etiam apparet in , epistolis Pauli & Apocalypsi Ioannis. Ad Smyrnenses. Omnes Epiti siopum sequimini, ut Iesus Christo Patrem : O Presbyrterium, ut Aposto. In dec. ad Ephesios: Episcopum igitur ut Dominum oportet respicere. Ip- , ' quidem Onesimul superlaudat restram divinam ordinationem, quoniam 3 omnes secundum veritatem ripitis, ct quoniam in vobis neque una haeresis, habitat; sed neque auditis aliquem amplius quam Iesum Christum, loquentem in peritate. Plurimum , mehercle, differunt hae sententiae Igna- tii a doctrina Baronii, ne dicam Gregorii septimi. Ignatius singu- larum Ecclesiarum Episcopis & Presbyteris tantam tribuit aucto- ritatem,quantam soli Episcopo Romano Baron ius,ita ut plurimum i hic derogetur veritati dictatuum Gregorii septimi,Pontificis maxi-
mi. Cum Ignatio eodem fere modo loquitur in sua epistola ad , Philippenses Polycarpus: Subjecti estote,inquit, Prestiteris O Diaconis, Aut Deo ct Christo. Asscribitur hic unicuique Episcopo M. Presbytero summa in suos greges auctoritas, ut major excogitari
205쪽
is His TORTA SACRA non possit. Cyprianus idem pluries innuit, de inter citera in epistola s s . ad Cornelium. Singulis, inquit, portio gregis est ast scripta, quam regat unusquisique o gubernet, rationem flui uectus Deo redditurus Hoc anno diro terrae motu concutitur Antiochia, cum ventis
insolitis, fulminibus, mari cum turbine fervescente, & summa caligine, ita ut omnia fuerint rupta, collisa, convulsa, prostrata, imo nihil non calamitatis ac miseri e sustinuerit Antiochia Dio inri axe. Moritur martyrio Anactetus, succedit Evaristus, Episcopus Romanus. Qui titulos in urbe Roma Praesbyteris distribuit, de septem Diaconos in ordinem redegit, & plebis accusationem in Episcopum recipi noluit. Platina ex Damaso. Papias Hierapolitanus Episcopus, Polycarpus Smyrns iis,& Unxtius Antiochenus Ioannis Apostoli insignes fuerunt auditores,ut loquitur Chronic. litar, Eusebius. Papias vero, ut idem lib. 3 cap. 36. Eccles. historiae , tanquam ex ripa traditione ad se relata,Operegrinas quasdam Servatoris parabolas, O doctrinas cum aliis nonnullis fabul a adjicit,in quibus etiam millenarios quosdam annorum post resurrectionem mortuorum futuros dicit, in quibus regnum Christi in hac terra corporaliter consistraedebeat, qua illum ex eo suspicatum esse puto, quod Apostolicas disputationes non rectὲ acceperit, nec qua ab illis per lippodigmata dicta sunt, rite considerarit,eo quod admodum madico esset judicio preditus, sicut ex ejus libris indicium capi potest. Attamen quam plurimis post se Ecclesiasticis viris ejusdem erroris caussam dedit, qui ad antiquitatem ipsius respe cerunt, utpote Irenaa ct si quis alius consimilia sensisse deprehenditur. His adde Justinum, Tertullianum, Lactantium, &c. Ante Papiam Cerinthus h reticus, inquit Eusebius, per raresationes, velut a mageo apostolo scriptas,portentosa quadam nobis, qua per Angelossibi ostensa mentitus, attulit, regnum Christi post resurrectionem terrenum futurum, O carnem nostram denuo Hieroso mis concupiscentiis ac roluptatibus carnis ferrituram escens. Anno Christi gii denuo quidam prodierum Chiliastae, & inter eos Sulpitius Severus,vir genere & doctrina nobilis, ut videre est in dialogo, cui Gallo nomen,
ut inquit Hieronymus in Esaiae cap. 36. quem vide de Chiliastis in cap. q*.res dem Estiae & cap.ri'. Matth. de in praef. l. 18. in
206쪽
Exech. Post Dionysium Alexandrinum apud Eusebium lib. I. cap. et r. & rhan. C. 263. eos refutarunt Greg. Naγianetenus & Basia lius, dum eam A pollinaris sentcntiam ut ridiculam , & secto Euangelio adversantem, rejicit in epistol. et . ad Occidentales. Denire et opinio hac uti pugnat cum communi sensu Christianorum, inquitrum celeberrimus Voctius disput . Theolog. parte et, ct communi conset i a sudactarum antiquorum S recentiorum , ita nimis conrenti cxmsomniis Iudaicis, Mahumedicis ct Cerinthiavis. De sensa solito constat ex S. lateris, Simbolis, conciliis, confestonibus , cateches as , ct pio-ti rum omnium, inprimis Marurum, praxi. Nusquam videas in Scriptura, in Simbolis, inscriptis Patrum, in actis Marurum, in libellis Prusticis, in actortationibus ad Martires, consolatiq/iem hanc ex pace regni millena- rii, aut peculiari resurrebione Martirum, adrerius persecutiones , torsi menta, mortem inculcari, aut a fidelibus pratendi. Quin contra videmus t Muam fabulas perstringi ab Augustino lib. de Cipi Dei I. ro .c. T. Stib.de hares c. 8. Hiero mo locis prope infinitis , Theodoreto, &c. Recentio a res commentatores in Apocalapsin, qui mihi quidem noti sunt, Protestanteis uno ore hanc fabulam resciunt. Vide de regno mille annorum , aut des prosperitate Ecclesiae tractatum Mosis Amyraldi & Petri de Launa 3 Gallice conscriptos,& Anonymi de regno Ecclesiae gloriosoLatine. i Eusebius ex Irento refert Papiam fuisse Ioannis auditorem,& Po-a lycarpi sodalem. Ipstino raptas,inquit Eusebius i. g. c. 36. in prooemio
Idrorum suorum, haudquaquam apostolos se audirige aut ridisserinist- cat sed ea quassi sunt ab eorum familiaribus didicisse, his rerbis r nons Atrectabo ea, qua aliquando a senioribus didici, cum explicationibus eo rundem contexere, certus de illorum veritate. Non enim, ut rudus homis tum, iis qui multa dicunt, pil qui rera docent, oblector: Neque his, qui a- Iiena ct nora pracepta, sed his, qui qua a Domino Dei tra ita, ct ab ipsa, reritate proseba sunt adferunt: siquis Senior aut Presbyter mihi forte oc- currebat, qui cum Apostolis conversatus esset, dicta apostolorum ab eo dili. grater sciscitabar, quid Andreas , quid Petrus, quid Philippus se cateri astas ct discipuli Domini dixerunt. Cogitabam enim me non tantum utilitatis ex libris,quantum ex ri pa ct permanente voce relaturum &c. y Moritur Traianus, sub quo limites Imperii Romani latissime, in A. c. Oriente ad Tigrim fluvium, in Occidente tians Danubium fuere V et extensi;
207쪽
. Is s Hrs TORIA SACRA extensi; sed ut postea videbimus, brevi mole ruet sua. Succedit Adrianus in Imperio & persequendis Christianis, ut 1 Nerva Trajanus, sic a Trajano adoptatus: Vir ingenio varius, tam ad virtutes quam vitia factus. A. c. i ii. Evaristus moritur martyr, succedit Alexander Episcopus Romanus. Hic instituit ut aqua, quam sanctam appellamus, sale admixta, interpositis orationibus, & in templis & in cubiculis ad fugandos daemones retineretur. Voluit quoque aquam admisceri vino in consecratione, quo significatur Christum Ecclesiae conjunctum esse: mandavit quoque oblationem ex adymo fieri, non ex fermentato, ut antea consuetum erat. Platimi ct On brius, recentes scriptores. Templi urbisique Hierosolimitana vix vestigia restabant, cum Hadrianus Gor, multis post Titum annis,in eodem solo AEliam suam,ct pro templo veri numinis, quoddam exstruxit templum Iovis Capitolini. Ad hoc in fronte porta, qua Bethlemum iter erat , suem posivit marmori insculptam, ut Iudaeos math ureret intuitu excisi imi animalis. Hoc memoria proauium est ab eruditifimo Eusebio. lib. s. cap. c. de Rep. Hebr.ctua res Iudaeoram animos ita commorit, ut ad arma conrersi, atrociusquam unquam alias bellum concitarint,sicerarchocheta,qui seMessiames ejactabat,di latrociniis potius quam bello rem gerebat. Contra quos Adrianus cum alios belli peritos Imperatores, tum Iulium Severum e Britanniis accirit, a quo paulatim oppressi Iudaei ct internecione delitisunt. Caesa Iudaeorum eo bella quingenta octoginta millia, Dio scribit,praeter innumera bilem multitudinem, quam fames, n-bria, aut incendium absumpst: adeost Palaestina penὶ ad solitudinem redacta sit. Ex illo tempore Hierosol mam adire Iudais sub poena mortis petitum ess . nisi quod uno quotannii die , quo ierosolima a Tito diruta fuit,lugendi gratia adire concessum est. Petavius. Hunc ingressum magno redimi solitum a Iudaeis, testis est Hi ronymi locus egregius in cap. r. Sophoniae: sic pretium pertat ve- bant Iudaei, ut tristes urbis suae ruinas conspicerent non sine lacrymismec hoc aliter suo tempore Iudaeis licuisse testaturHieronymus ibidem. Non rexavit eos Nabuchodonoror, neque Titus ,sicut Adrianus Caesar. verba sunt Salmanticens s, Belli huyuisnta fuit. A. C. t 3 et. Eusebius Histor. Eccles. lib. q. cap. s. refert se ex scriptis quibusdam accepisse, quindecim fuisse Ecclesit Hierosolymitanae Episcopos, usciue ad vastationem Iudaeorum ab Imperatore Hadriano factam eoliive omnes fuisse origine Hebraeos, sed religione Chri .stianos,
208쪽
E T ECCLE si AsTICAN. T. Is I planos, de brevi tempore vixisse. Hic non improbabili conjectura, cujus paullo ante meminimus, statuit Henricus Hammondi verbisa ejusdem loquor, ut etiam alibi, sic se Uierosomnis, post excidii sistem
sub Tito tempora, Gentilibus jam tum non paucis civitatem occupantibus,
i se ad ydem demum Christi conrems, suum a Iudaeis distermirarum fuisse; carium, cui licet ad Marci illius tempora Hebrai Episcopi prasilerent' studem plane exemplo, quo O Paulus Hebraeus ipse ex Uebrais, Roma , antiochia, Corinthi , Ephesi, Gentiles ad F em a se vocatos aliquandiu gubernabat, O quo Timotheus , circumcisus ct ipse, Gentilibus Ephesivis preponebatur poterant tamen fideles Hebraei, ut aliis multis, sic ct ipsa, i qua utebantur, lingua ab alienigenis disiuncti, praesertim cum ab ipsis EeI- , unistis, id est, Grace loquentibus Iudais quadantemis dirisi essent, Ad .
ci, suum etiam coetum separatum , atque a Gentium sidelibus didin- , sub Episcopo suo usque servare. Qua in re confectura nostra, sic peri git Hammond, si ragium suum tu is i ligonem Croti uin etὴν άνυ, ex areotationibus posthumis ad Apocal. s. g. nuper editis gratulor; lii enim ille de duobus te libus: Duo Christianorum genera ex multitudine iam deducta exstiterunt, ex Iudaeis orta ct alienigenis. Qui cum di reri s lingua loquerentur, Iudai Ηebraica,alienigena Graeca, nece Farabo duosi fecere conrentus sire Ecclesias. Hic duo illi conventus ( putarim potius i Episvi borum conventuum) rocantur testes duo , quia illa re Deo testii manium prabebant. Et quia facti ex Iudais Christavi, opponebant se a-i liorum Iudaeorum vitiis, sicut olim Moses fecerat, ideo Mos comparantur, i se quia vacati ex Gentibus, idololatriam oppugnabant, ideo Elia compat rantur, qui Idololatriam O olim defruxerat. Tempus autem O hic: expressum terminatur in principio motus Iudaici, qui fuit sub adriano. atque inde futurum erit, ut quindecim illi a Christo ad Adrianeum exci- ilium Episcopi, non in uno Iudaeorum omnes ,sed divisim, alii in Iudaeorum, cu in Gentilium coetu aut Ecclesia (id est in cathedra non una sed gemi- ' ) prasederint. Neque nobis opus erit, ut ad Eusebii ora, auta perpetuam D. Blandelliseniorum prasidentiam confugiamus. Iudicent viri Docti. Hactenus Henr. Hammond, dissert. s. c. I. Alexander Episcopus Romanus Martyrio moritur, Extant ejus A. c. i 32.
acta, inquit Baronius, sed quod in multis aliis accidit, nimia antias quitate mendosa, Succedit Sixtus.
209쪽
is 8 His TORIA SACRA eamque probare conatur ex epistola Ignatii ad Philippenses esse traditionem Apostolicam: sed nescire vult vir Illustrissimus eam sancto Martyri perperam asscriptam , ut & illum locum Augustini epist. 86. ad Castitaniam : Ego in Euangeluis ct Apostoluis luctis, totoque instrumento, quod vocant Norum Testamentum, ammo id repolrens, rideo praceptum esse Ie uvium; quibus autem diebus oporteat jejunare, O quibus non oporteat, praecepto Domini O Apostolorum non inrevio desinitum. Et haec ejusdem verba epist. II p. ad Januarium et Quo Aiptis quosdam fratres ita temperare se a carnibus edevdis, ut immundos qui comederint arbitrentur, apertissimὲ contra Fidem Acramque doctrinam est. Et tamen sic loquitur B. Hieronymus episti ad Marcenam contra Montanistas: si re nos unam quadragesimam secundum traditionem apostolorum toto anno tempore nobis congruo jejunamus, tac. sed cum illius observationis non inveniatur certa probatio , ab Ecclesia institutam quadragesimam vult Maldonatus. Apud primitivae Ecclesiae patres saepenumero sit mentio Jejunii Paschalis, quod observatum est diversimode in diversis Ecclesiis. TE oce do et apud Graecos prima sit mentio concilii Nicaeni can. s. quae est apud Originem homil. io. in Levit. forte est Rustini, nam ibidem Oligines Christiano libertatem jejunii concedit, obserrantia u- perstitionem rejicit. vide locum .sed interLatinos Patres quadragesimqnemo, quod sciam , meminit ante S. Ambrosium, qui vixit an . C. 38o. Diversitatesti illius jejunii prioribus fuisse seculis nos docet Irenaeus apud Eusebium lib. s. cap. et p. epis . ad Victorem Papam, qui vixit an . i sis. Alii sibi unum diem esse jejunandum putant, alii duos, alii plures,alii quadraginta horas diurnas ct nocturnas,computantes diem suum. Et ista jejunantium varietas non nostro demum tempore, sed mali,
antea apud eos coepit,qui ante nos praeter accuratam diligentiam, ut reri mile est, rerum habenis potui, plicem ct rustatam consuetudinem posthabuerunt ac mutarunt, nihilominus pacem retinuerunt, O retinemus
etiamnum, et dissonantia illa jejunii Fdei concordiam commendat. dcc. Idem docet Socrates historicus, qui vixit in initio quinti seculi, &hate habet lib. s. cap.ri. Iejuniorum rationem, inquit, qua ante P
schastunt, aliter ab aliis obserratam esse facile esi reperire Nam quis uRoma, tres septimanas ante Pascha, Sabbato ct Dominico exceptis, simul jeju-
210쪽
ET ECCLEsIAsTICA N. T. IIctis hiarant: ( obiter hoc dicam, errat hic Socrates, nam Sabbatis Ro- mae jejunabatur; qui autem in IIbrico ct tota Grhia,quique Alexandrias bditant,ante sex septimatas ejunia, qua ante Pascha fiunt, ordiuntur, il-ltuque tempus quadra resimam nuncupant. Alii praeter horum consuetudi, nem septem peptimanas ante illud festum initium jejunandi facientes , quampii quindecim dies solum,quibusdam intervallis interpoctii, dunent,
i nihilominus tempus illud quadragesimam vocant. Vnde non mediocris me capit admiratio, qua ratione isti, licet de numero dierum dissentiant, , omnes eodem nomine quadragesimam appellant. Alii aliam caussam huiusi xaminia suopte ingemo excogitatam tradunt. Quin etiam non de numero dierum solum discrepant, rerum etiam de absinentia a cibis variam se-i qumtur rationem, nam alii cum piscibus volucres etiam manducant, ea
ex aqua cutes apud Mosen ) nasci asserant. Alii a fructibus dariss integumentis inrolutis, ct ab oris temperant: alii arido pace solo resuv- tur. alii ne illo quidem. Sunt qui cum ad horam nonam je unarint, variisi ciborum generibus utuntur. Alia ratione apud alias gentes jejunatur: cu-jui rei caussa prope sunt in=nita. Ac quoniam nemo de ea praceptum literrum monumentis tradidit, perspicuum apostolos liberam potestatem in eadem cujusque arbitrio permi se, ut qui que nec metu nec neces itate in ductas, quod bonum sit ageret. Uanc disparem jejuniorum rationem in Ecclesii esse cognoscimus. Ex his Irenaei& Socratis verbis manifestum est hos jejunandi ritus fuisse adlaphoros, & proinde non ab Apostolis, sed a singulis Ecclesiis pro rationum diversitate instituros; & tamen ubivis aliquod jejunium ante Pascha fuisse observatum , certum est, & praecipue in hebdomade magna seu sancta, quae diversis ritibus ad pietatem excitandam pertinentibus fuit celebris, qui passim apud Patres occurrunt. Tertullianus rigidus morum censor, errore Montani seductus severiorem accipit disciplinam , & lib. de jejuniis adversus P Ichitoicap. I.& 2. ( siccum contumelia orthodoxos appellat his verbis eos ridet, quasi jejunia odissent: arguunt nos, nempe orthodoxi, quia jejunia propria custodiamus, quod stationes plerumque in vesperam producimus, quod etiam Xerophagias obserpemus,siccantes cibum ab omni carne, O omni inralentia O uvidioribus quibasique pomis, ne quid pino talia res edamus rei potemus: nopitarem igitur .instant &c. Certe in Evangelio