장음표시 사용
231쪽
qaod non debeas, noris, quia quod debeas nosti. Fides, inquit, tua te stram rue. 18 Ati . fecit. Non exercitatio scripturarum: siles in regula posita est: habes legem O salutem ex observatione legis:exercitatio autem in curiositate consistit, habens gloriam solam de peritia studio. Cedat curiositas fidei, cedat gloria saluti: cert) non obstrepant, aut quiescant ad persus regulam. Nihil ultra, scire, omnia scire est. Idem similem adfert fidei normam lib. develandis virginibus cap. I. Regula quidem Fcti una omnino est, sola immobilis ct irreformabilis: Credendi scilicet in ignicum Deum omnipotentem mundi conditorem, O Filium ejus Iesum Christum natum ex Virgine Maria, crucifixum sub Poutio Pilato, tertia die resuscitatum a mortuis, receptum te caelis , sedentem nunc ad dextram Patris, renturum iudicare viros O mortuos, per carnis etiam resurre Iionem. Hac legesIei manente, catera jam disciplina ct corum persationis admittunt novitatem correctioinu,
verante scilicet O prosciente usque in finem gratia Dei. Idem de praescriptionibus cap. ro. Statim igitur apostoli ex auctoritate prophetiae, consecuti vim Spiritus Savdii, ad rirtutes o eloquium primo per Iudaeam caste ta fide in Iesum Christam ct Ecclesiis institutis, dehinc tu orbem profecti, eandem doctrinam ejusdemst ei vationi ri promulgarerunt, O proinde Ecclesias apud unamquamque ciritatem condiderunt, a quibus traducem fidei, O semina doctrina, caeterae exinde Eccle a mutuata sunt, O quotidie mutuantur, ut Ecclesiae stant. ac per hoc O ipse apostolica dea tantur, ut soboles apostolicarisin Ecclesiarum. Omne genus ad originem suam censeatur necesse est. Itaque tot ac tanta Ecclesia, uva est illa ab A postolis prima, ex qua ovinci; sic omnes primae ct omnes spoliolicae, dum omues uvam probant unitatem. Commu uicatio pacis O aD ellatia frate nitatis o contes ratio hospitalitatis, qua jura non alio ratio regit, quam eiusdem sacramenti una traditio. Hanc igitur dirigimus prascriptiovem:Si Dpminus Iesus Christus apostolos misit ad praedicandum, alios nou esse recipienuos pradicatores,quam Dos Christus iudituini Dia nec alius Patrem narit nisi Filius , ct cupilius re retarit: nec aliis ridetur repelasse Filiis, quam apostoli , quoi misit ad pradicandum , utique quod illis revelarit Luid antem predica perint, id est, quid illis Christus re relaxerit hic praescribam , non aliter probari debere, nisi per easdem Ecclesias quas ipsi ustus cundi runt, ipseu pradicando, tam ripa, quod aiunt, rore, quam
per ema vi postea; si hac ita sunt, constatproinde omnem doctrinam, qua
232쪽
c n illis Ecclesiis Apostolicis, muricibus ct originalibussidet conspirat, reritati deputandam, i sine dubio tenendum , quod Ecclesia ab apostolis, Apostolia Christo, Christus a Deo suscepit: reliquam rerὲ omnium doctrinam de mendacio praesudicandam,quae sapiat contra veritatem Ecclesarum O Apostolorum O Ccrisii O Dei. Ibidem cap. 36 Age jam qui roles cu.rio talem melius exercere in negotio salutis tuae percurre Ecclesias Apostolicas, apud quas ipse adhuc cathedra Apostolorum suis locis praesidentur, apud quas ipsa authentica literae eorum recitantur, sonantes vocem ct renasentantes 'ciem uniuscujusque. Proxime tibi est Achaja, habes Corinthum: s non longe a Macedonia habes Philippos, habes Thessalonicenses. Si potes inuam tendere, habes Ephesum,s Italiae alaces habes Romam unde nobis quoque auctoritas pristo est. Statu faelix Ecclesia, cui totam doctrinam apostoli cum sanguiue suo profuderunt ubi Petrus passovi Dominicie
ad equatus: ubi Paulus Ioannis exitu coronatus Sapostolus Ioannes ant
quam in oleam igneum draversus nihil passus est, in infulam relegatur. Videamus quid dixerit , quid docuerit, quid cum Africavis quoque Ecclesiis contes crarit, Ecclesia scilicet Romana. Vnum novit Deum, creatorem titirer talis,o Iesum Christum ex Virgiuessaria Filiam Dei creatoris,o carnis resurrectionem: Iegem ct Prophetas cum Evangelich ct apostolicis literis miscet O in e pota isdem eam: aqua signat, Sancto Spiritu restit, Eucharistia pasit, mari rio exhortatur O ita adversus institutionem ne-iminem recipit: & cap. et r. Ipsa enim doctrina eortim cum Apostolica com . parata Odirer tale ct contrarietate sua pronunciabit neque apostoli ali. cujus auctoris esse, neque apostolici: quia sicut apostoli non dipersa inter se docuissent, ita apostolici non contraria Apostolis edidissent, nisi illi qui ab poseus disci rerunt,ct aliter praedicarerunt. Adhanc itaque formam pro-xorabuntur ab illis Ecclesiis, quae licet nullum ex Apostolis rei apostolicis auctorem pium proserant, ut multo posteriores,qua denique quotidie instituuntur: tamen in eadem sile conspirantes,non minus apostolica deputantur,pro consanguinitate doctrina. & ca p. et T. Vnde autem extranei ct inimici Apostolis haretici,nisi ex diperlitate doctrina,quam uti quisique de suo arbitrio adrersus apostolos aut protulit aut recepit I & cap. 6. Nos apostolos Domini habemus auctores,qui nec ipsi quicquam ex suo arbitrio, quod indacerent,elegeruxi sed acceptam a Christo disciplinam fideliter nationibus adsignarunt, quod sumus ilii sunt. Itaq: etiamsi angelis de caelis aliter Euan scirit, nathema diceretur a nobis. Et c. et r. Solent dicere non omnia
233쪽
18 et His TORIA SACRA Apostolas scisse, eadcin agitati dementia, qua rursus conrertunt: omni quidem Apustolos scisse, sed non omnia omnibus tradidisse , in utroque Christum reprehensoni subjicientes, qui aut minus instructos, alit parum implices apostolos miserit. Quis exim integra mentis credere potest , aliquid eos ignorasse, quos Massiliros Dominus dedit, individuos habitos in comitatu, in disciplinatu, in convictu, quibus ob cura quaqueseorsim disserebat, dicens: illis datum esse cognoscere arcana,qua populo intelligere non liceret ' Latuit aliquid Petrum, aediscanda Ecclesia Petram dictum , clares regni caelorum conjecutum,ct solvendi ct alligandi in caeliso in terris po- tectatem y Latuit O Ioannem aliquid dilectsimum Domino, pectori Cis incubantem, cui soli Iudam traditorem praemoti raritide c. de paullo post: Dixerat plane aliquando,multa habeo adhuc robis loqui, sed non potestis ea
modo sustinere,tamen adjiciens: Cum venerit ille spiritus reritatis,ipse ras deducet in omnem veritatem: octendit illos nihil ignorasse, quos omnem re-ritatem consecuturos per spiritum veritas repromiserat, O utique implerit repromissum, probantibus actis apostoloram descensum Spiritus Sancti. de cap. 2 . statuit incredibile esse vel ignoras Apoliolas plenitudin praedicationis, vel non omnem ordinem regula omnibus edidi Ee. Ubi '
terea refutat multa haereti coriam argumenta contra plenitudinem
S. Scripturae, objecta & eorum doctrinam ita describit, quasi Theologiam nostram Scholasticam omnibus suis coloribus quam exactissime nobis depingere voluisset. Hae sunt doctrinae hominum, inquit cap. I. prurientibus auribus nata de ingenio seculi , quom Dominus stultitiam rocans , stulta mundi in confusionem etiam philosophia ipsius eligit. Ea est enim materia sapientia pecularis, temerari e , --ierpres divin e natura ct dispositionis. Ipsa denique halesta a philosophia subornantur. Inde dyanes O forma nescio qua, ct trinitas hominis
apud Valentinum: Platonicus fuerat. Inde Marcionis Deus , meliude tranquillitate: a Stoicis renerat. Et uti anima interire dicatur ab Epicurais observatur. Et ut carnis restitutio negetur, de una omnium Phil
sophorum schola sumitur. Et ubi materia cum Deo aequatur, Zenonis dis plina est. Et ubi aliquid de igneo Deo allegatur, Veraclitus interrenit. E dem materiae apud Haereticos o Philosophos polutantur, iidem retractatus implicantur. Viae malum o quare' Vnde homo O quo modo' Et qua
proxime Valentinusproposuit, unde Deus scilicet deinthimisi O ein
234쪽
E T EC et L E s I A s T I C A N. T. IS at mate. Inserunt Aristotelem, qui illis dialecticam instituit, artificem struena di sedestruet i persipellem, in sententiis coactam, in conlecturis duram, in argumentis operariam contentionum, molestam etiam sibi ipsi, omnia 'retractantem, ne quid omnino tractarerit: Uinc illae fabula O genealogiati indeterminabiles, O quaestiones infructuosae , et sermones serpentes reluti cancer ; a quibus nos apostolus refrenans, nominatim Philosophiam testa is tur careri oportere, sit ens ad Colo senses cap. r. Videte ne quis ros ciri . cumveniat per Philosophiam, O inanem seductionem secundum traditiori nem hominum, prater providentiam Spiritus Sancti. ( quae sunt Sacrae, Scripturae divinitus inspiratae , quae secundum omnes Patres sunt i unica fidei & doctrinae & morum regula Fuerat Athenis, ct istam sa- a pientiam humanam, assectatricem ct interpolatricem reritatis de congres fui naverat,ipsam quoque in siuas haereses multipartitam varietatesectare rum invicem repugnantiumr Quid ergo Athenis O Hierosolymis I Quid Academia o Ecclesiae I quid haereticis o Christianis S Nostra institutio deii particu Salomonis est, qui ct ipse tradiderat Dominum in simplicitatera cordis esse quaerendum. riderint qui Stoicum S Platonicum ct dialecticum Christianismum, & Scholiasticam Theologiam protulerint. Nobisue curiositate opus non est post Christum Iesum, nec inquistione post Euangelium, cum credimus, nihil desideramus ultra credere.. IIoc enim prius c re-
imus, nihil esse quod ultra credere debeamus. Venio itaque ad illum artiis culum, quem O nostri praetendunt, ad ineundam curiositatem, O haeretici inculcant ad importandam scrupulositatem : Scriptum est, inquiunt, qua- rite O invenietis. uuando hanc vocem emisit Dominus, recordemur. Puta in primitiis ipsis doctrina sua , cum adhuc dubitaretur apud omnes, an, Christus esset. Et cum adhuc nec Petrus illum Dei Filium ronuntiasset, cam etiam Ioannes de illo certus esse desisset. Merit. ergo rum dictum est, siti rite O invenietis, quando quaerendus adhuc erat, qui adhuc agnitus non erat: ct hoc quantum ad Iudaos. Ad illos enim pertinet totus sermo
sugillationis istius, qui habebant ubi quarerent Christum. Hastent, inquit, . Nasen O Heliam . id est, legem O Prophetas Christum pradicantes : β- cundum quod O alibi aperte: scrutamini, inquit, scripturas, in quibus a
iurem speratis, illa enim de me loquuntur. IIoc erit quaerite O invenietis,. dec. Idem de velandis virginibus cap. i. Veritati nemo potest praescribere, Vonspatium temporis, non patrocinia personarum, non pririlegium rei gionum.
235쪽
ISA . HISTORIA SACRAgionum. Ex his enim fere consuetudo initium ab aliqua ignorantia res simplicitate paritia, in usum per succestonem corroboratur, ct ita adrersus veritatem vindicatur. Sed Dominus noster Christus reritatem se non consuetudinem cognominarit: Si semper Cissus O prior omeiptis aquὶreritas sempiterna ct antiqua res. Viderint ergo quibus novum est quod
bi vetus est. Nareses non tam noritas, quam reritas rerincit. Quodc
que adperius veritatem sapit, hoc erit harem, etiam retus consuetudo. Addamus his tertium, nempe Cyprianum salactissimum Martyrem, qui nobis serie historica eandem in Christo fidem, refert, &modum, quo per illum salutem consequamur, indicat. Quid reta Christus sit O quo modo per ipsum salus renerit, sic est ordo , A ratio. Iudaeis primum erat apud Deram gratiar sic olim sussi erant, sic maiores eorum religionibus obedietant. Inde illis ct regni subsimitas pertiit generis magnitudo provexit. sed illi negligentes disciplinarum postmod facti, O fiducia Dirum inflati, dum dirina pracepta contemnunt, datam sibi gratiam perdiderunt. Eam rero fuerit illis profana rita , quae contracta sit violata religionis ostensa, ipsi quoque testantur, qui etsi voce tacent , exitu coae textur, dispersi O palabundi radimur, soli ct coeli sui profugi, per hospitia aliena jactantur. Nec non Deus ante praedixerat s re, ut vergente seculo O mundi sive jam proximo, ex omni gente O , Io ct loco, cultores fibi allegeret Deus multo fideliores qui indulgentiam de
divinis muneribus haurirent, quam acceptam Iudaei contemptis religionibus perdidissent. Huius igitur gratiae di iplinaque arbiter o magister, sermo ct Fictius Dei mittitur, qui per prophetas omnes retr. illuminaterct aeductor humani generis pradicabatur. Hic est Pirus Dei, hic ratio, hie sapientia ejus ct gloria: hic in virginem delabitur ; carnem Spiritu Sanctac operante induitur:(manuscripti habent carnem Sp:ritusSancti induitur Deus cum homine miscetur, hic Deus noster, hic Christus est, qui mediator duorum , hominem insiit, quem perducat ad Patrem. Quod homo esse noluit Christus, ut O homo positi esse, quod Christus est. Scieban: crIudai Christim esse renturum : nam hoc illis semper Prophetis admoneni ibtis adiiunctabatur : sedAmsicato duplici eius adrentu , uno qui exere iis ct exemplo hominis fungeretur, altero, qui Deum fateretur, non intelligendoprimnin adrentum , qui in pasione procesit occultus : unum rametam credunt, qni erit in potestate manifestus. si 'ad alitem Iussurum palm
236쪽
E T E C et L p s i ii s T c A N. T. tutus hac intelligere non potuit, delictorum meritum fuit: sic erant saepientia ct intelligentia caecitate multati, ut qui vita indigni essent .halerent vitam ante oculos, nec viderent. Itaque cum Christus Iesus se cundum a Prophetis ante praedicta, rerbo ct vocis imperio dmonia D. laminibus excuteret, paraliticos rectringeret, leprosos purgaret, illa mitaret caecos , claudis gressum daret , mortuos rursus animaret, co- geret ibi elementa famulari, servire ventos, maria obedire, inferos cedere: Iudaei qui illum credideravi hominem tantum, de hum litate curtis O corporis, existimabant magum, de licentia potestatis. Uunc magistri eorum atque primares, hoc eu, quas ct doctrina ille O si pientia re rincebat, accensi ira, ac indignatione pro rotati, polirem, de textum, Pontio Pilato, qui tunc ex parte Romana Priam procurabat, tradiderunt, crucem ejus ac mortem se retiis riolentis ac pertinacibus flagitattes. Hoc eosfacturos O ipse praedixerat, ct prophetarum omniam testimonium A ante pracesserat, oportere illum pati, non ut sentiret taniam mortem, sed ut vinceret: ct cum passus esset, ad superos dena. re redi, ut rim dirina majestatis ostenderet, fidem itaque rei tim cursus implerit. Nam ct crucifixus, praevento carnificis ossicio , spiritum sponte di . mi' , O die tertio rursus a mortuis sponte surrexit. Apparuit discipulis fluis talis ut fuerat, agnoscendum se ridentibus prabuit, simul junctus O.crporalis subsiantia tirmitate conspicuus, ad dies quadraginta remoratus est, ut de eo dil praecepta ritalia instrui posui, ct discerent quae docerevi Tunc in caelum circuni fusa nube, ut hominem quem dilexit , quem induit quem a morte protexit, ad Patrem victor imponeret, jam renturus h caelo adpaenam diaboli, O ad censuram generis humani, ultoris rigore, O judicis potestate per orbem rero discipuli magistro O Deo (alii, non magistra sed Deo manente dissusi, praecepta Dei in salutem darent, ab re rore tenetrarum ad riam lucis adduceret i, caecos O ignaros ad agnitio xem reritatis Rcularent. Ac ne esset prolatio minus Iollaa, ct de Chrissa delicataconfesto, per tormenta, per cruces, per multa poenarum genera tentantur. Dolor , qui peritatis testis est, admoretur, ut Christus Dei Filius, qui hominibus ad ritam datus creditur, non tantum precoxie vocis, suo passotui testimonia pradicaretur. Hunc igitur comitamur, hunc se utimur, hunc habemus itituris ducem , lucis.principem, salutis . au- rem , Olim Dymen O patrem quarentibus O credentibus poIA a Ium,
237쪽
18s Hrs TORTA SACRA Iicentem. Quod est Christus, erimus Christiani, si Christum fueri.
pius imitati. religiosissimus Dei cultus est, imitari: i Beriundo, imitando Christum potius consequeris,quam legendo: sic perlucem natura inquit Seneca Si Deos (utinam Deum dixisset) vis propitios, esto bonus; satis eos coluit, quisquis imitatus est.
Nunc vidimus quomodo contra errores nos muniant, & adver
sus haereses nos arment praedicti Patres: quapropter a mite, inquit Paulus Ephesi cap. 6. universam armaturam Dei dec. Aper omnia a se sumpta putas ei, quo positu omnia jacula illius ignita extinguere, &c. Quare qui se invulnerabilem contra omnes veritatis hostes volet,
'nfidat huic fidei, semel datas inctu, quam a Christo Apostoli, ab
Apostolis Apostolici & primitivae Ecclesiae patres acceperunt. Post verbum ergo Dei ad eos confugiendum tanquam ad primaevam veritatem,ubi regula fidei nobis abunde,nude & simpliciter ob oculos ponitor, quae hodie symbolo Apoliolorum dicio comprehenditur,ta Maldonato est & histori a ct miraculorum ct justi cans. Hoesymbolum quare tribuatur Apostolis, quando, & a quibus conditum sit, a multis dubitatur. Continet tamen secundum plurimos Ecclesiae patres, & omnium Christianorum doctissimos, fidei articulos ad salutem creditu necessarios & sussicientes. Et in eo pretcaeteris symbolis excellit , quod ordine meliori sit compositum, quod dilucida brevitate multa & necessaria comprehendat,(de articulo sescendit ad inseras jam nihil dico & quod verbis Sacrae Scrip
turae magis accurate insistat. Dicitur autem symbolum Apostolirum,ut hoc obiter moneam,non quod eodem ordine,& eisdem verbis ab A postolis sit conscriptum, ut quidam male opinantur, sed maxime cum mente & ipsis Apostolorum verbis conveniat, &proinde sit vere Apostolicum. Non esse ab Apostolis compositum etiam docet vox symbolum, quod vocabulum in prima illa de nascenti Ecclesia, in hac significatione non fuit in usu, sed potius Rhapula seu expositio fidei Tum quoque, quod hujus symboli nullat incit mentionem in Actis Lucas, nec in suis scriptis sustiniis, nee Irenaeus, Tertullianus, Cyprianus, nec ulli patrum primitivae Ecclesiae, seu potius trium seculorum ante Constantinum, & Smbo lum Concilii Nicaeni, nee ulli historiae Ecclesiasticae scriptores. Viae rosilidissertationem Asymbolis. 2
S. Augustino dicitur Mn Acramentum pia in Dei Pierii e
238쪽
ET ET CL g si AsTrCAN. T. 18 et gratior Irevis numero rerborum , grandis pondere sententiarum i pustulio magnis communis: omnes perfectione credems, desiderio rectendi, fiducia resurgendi coiisrmans. Hae e. fidei Catholicae recepta norma Ecclesiam constituit Catholicam, in qua magnopere curandum est, inquit Vincentius Lirinensis,ut id teneamus, quod ubique, quo semper, ct ab omitibus creditum est: hoc etenim ess rere proprieque Catholicum,(quod ipsa ris nominis ratioque declarat quod omnia rer) universaliter comprehendit. Sed hoc ita demum sit , sisequamur uni persitatem, antiquitatem ct consensionem. Idnunciare autem aliquid Christianis Catholicis, 'aeter id quod acceperunt, nunquam licuit, nunquam licet, nunquam licebit. Et ille est rerus O germanus Catholicus, qui veritatem Dei, qui Ecclesiam, qui corpus C si diligit, qui divinae religioni, qui catholica ei, hirnae ponit, non hominis cujuspiam auctoritarem, non amorem, non ingenium, non eloquentiam, non Philosophiam: sed hac cuncta despiciens, Oirum defixus O stabilis permanens, quidquid universagitet angiquit-Ecclesiam Catholicam tenuisse cognoverit,id solum sibi tenendum credendumque decet nit, quicquid rei. deinceps ab aliquo uno, praeter omnes O contra omnes sanctos noram ct inauditum subinduci senseris I id non ad residionem,sed ad tentationem potius intelligat perlinere. Audiamus inter recentiores Usserium Armachanum, qui in sua coram Rege Jacobo habita concione an. C. i6r et nostris in Eccles 1 turbis maxime grassantibus, duplicem statuit fidem; unam Catholicam, qua, ut i quitur Casa ubonus in protegomenis ad exercitationes , Baroniarias, in maximi moments capitibus doctrina, 'cano divinae propidentia benescio, ulphvrimum ess consentient: alteram Theologicam , quae in pluriamis aliis religionis articulis dissentiens, tam implacatiles produxit discordias, ut in mutuam videatur consura e perniciem, ut idem ibidem. Videtur etiam Apostolus,ut inquit Clemens Alexandrinus lib. s. Suom in initio, adnunciare da licem Dem, vel potius unam , qua augmentum
suscipii persectioium: nam communis qui dem fides;qua & lac appellat Paulus ubjicitur tanquam fundamentum,quae est fidesCatholica Fundi mentum autem aliud nemo potest ponere, ut loquitur paulus 1 Coha. ii. 'aeter hoc, quod positum est, quod est Iesus Christus. Hui equi superstriat, auarum, argentum, pretiosos lapidei, bona opera, persectam tavi am Odit fidem. Apposite & et ganterS. Augustinus: Donius Dei A a 2 credenda
239쪽
188 ut suo Rr A SAURArradendo fundatur, sperando erigitur, diligendo perscitur. Et hic est consensus Patrum. qui vero lignum , foenum , stipulas, fidem producit humanis traditionibus,inordinatis affectibus,&Judaicis aut philoso phictu opinionibus conspurcatam, e& per i Aeetexerere, seu superstitiones sqallentem &pollutam. Et quemadmodum fides Christiana incredendo & agendo consistit, sic in iisdem sita est superstitio. Super stitio in credendo ortum habet ex commentis humanis &Theologia Scholastica,cum quid judicatur creditu necessarium, quod per se non est, & sine cujus cognitione salvari possumus. Nam cum Dominus, secundum Salomonem, in plicitate cordis sit quarendus , Theologi . quidam nobis proferunt Christianismum Stoicum, Aristotelicum, dialecticum,ut jamjam locutus est Tertullianus,& ex eo tam multa placita, tam varios nobis cudunt & protrudunt articulos, ut vix quis piam ex vulgo toto vitae tempore eos legere, ne dicam intelligere
posit: inter quos etiam sunt qu sitones delibero arbitrio, praedestivatione ct perseverantia sanctarum , ut ait Molinius en ses ou vertures urtunite, Oc, & nos docet antiqua praxis Ecclesis uni versae. Atque ea vocatur superstitioTheologica,seu speculati va; quam distinctionem observavi in scriptis Irenicis Theologorum Transylvanis apita Cl. Virum, D. Ioan. Duraeum. Altera superstitio in agendo versatur, deest importunus, ineptus, & inanis Dei cultus, & hic appellatur practica, Pharisaica, aliquando etiam anilis superstitio, cum quis alio modo colit Deum quam priceperit, ad quam non immerito referri potest otium illud sabbaticum, tantopere hodie decantatum. Hic auestem Apostolus inter fidei fundamentum, & alia fundamento supc structa accurate distinguit. Illud si deserueris, actu in est de te, periisti: illud si retinueris, & ligna & foenum & stipulam si super dificaveris, jacturam quidem facturus es, sed operis superstructi, non Nero salutis. Si cujus opus exustum fuerit, damnum faciet, ipse rei .
vabitur, inquit Apostolus, servato vero fundamento, fide nimirum in Christum. Audiamus, inquam , Usterium , magnum illum primatem in concione de unitate fidei in Ecclesia Catholica: Rerum copiam, inquit inter caetera eximia, continet rerbum Dei, O quatin que in eo inreniuntur, seni digna ut addiscantur: sed omnes Christianos Io se unanimiter in emilium veritatum patefactarum consessene conreo
240쪽
ET ECCLE si As Tic AN. T. a Syre optandum quidem,sed sperandum m est. Nihilaminus diversitas judicii humani in eo, quod pertinet adfidem Theolagicam , non dissolvit unitatem seu consensum,quem Christiani una pariterque habent in fundamentis fidei Catholicae. Unitas fidei, e qua loquimur,esCatholica S universalis unitas, O nodi, ad quam unusquisque rerus Christianus pervenire potest. di nec perveniamus, inquit Apostolus, in unitatem fidei. Quemadmodum una communis est salus, ita una ct communis est fides, qua tam pretiosa est in elium minimo,quam in Apostolorum summo. Ualid enim putandum est caelum solummod)fahicatum praeparatumque subtilibus O doctis: propterea prater latam illam scientia mensuram , quam unusquisque habere ne pit, debet regula fidei pusillis magnisque communis et quae reluti ex Aut ep.s paucis propositionibus constare debet ( nam simplex hominum genus multa portare non potest 'ita etiam necessarium est capita illa fundamentalia esse ejus pansiris ct escacia , ut hominem posint ad salutem reddere sapientem: Ita tamen ut, quam ris docti in aliis rebus rustares se plurimos tristi 'ossuperant,ct inter doctos quidam prae ceteris excellant, respectu laetum raritatum fundamentalium,qua sunt commune ct necessarium omniumItalasa filiorum pabulum, ibi non tantumst unitas, sed etiam talis aqualitas inter omnes Christianos, qualis quondam erat inter Ista litas in manna congregatione, ubi nec qui plus colligeret, habuit amplius, nec qui
minus comperaverit, reperit minus. Praeterea quamvis alter alterum in
multis superet,si modo infundamentalibus conveniant, ct adsit peccatorum poenitentia,O rerum seriumque animi propositum obserpandi mandataDei: qui unque eo pervenerit, virii sub gratia, ct a communione sanctorum excludi non potes . Hactenus Usserius. Q iare ego non povium satis mirari quorundam fastum, seu potius imprudentiam, qua rigidi quidam homines sibi solis adeo placent, ut a communione aliorum Christianorum abhorrere vidcantur: quasi vero cum Donatistis ipsi sili essent populus Dei, ipsi soli saperent, & secum omnis sapientia esset moritura. Longe prudentiorem cum multis bonis, nuper se ostendit, in oratione de comm unione Ecclesiarum,Ioannes Hoorn- ech, in qua summis elogiis felicissimam illam trium Ecclesiarum, Amus anae, Helveticae & Bohemicae communionem & consensum in Sindomitiens conventu an. is o. institutum, & Positae N alibi
confirmatum extollit , & tandem cum summa animi affectione re