장음표시 사용
221쪽
Ieguntur lib. I. cap. et . ubi mil-- Me rem idem erax precipit: quod ab apostolis toti Ecclesia trunquam esse praescrip tum, sanctomorum Patrum consensus approbavit. Alia es Ignarii r tis: qui ad Philippenses scribens, non universalis Ecclesia jura conssiluem,
epistola s. ista pronuntiat: ta mi κρυακὴν , , WA v vos ore axetis, vet XOs ovo io . Haec Petavius. Illa eadem ad Philippenses epistola haec etiam verba continet. Festiritates ne dehonestetis, quadragesima e sejunium ne pernatis. Institutio jejunii quadraginta diem in tribuitur ab aliisSexto,de ab aliis Telesphoro,ut diximus, qui post Ignatium viginti annis & amplius Episcopi Romae electi sunt. His de caussis, & multis alii , illa ad Philippenses Ign tio asscripta epistola. spuria,adulterina & omnino supposititia a d
ctioribus habetur: quos consule. Obiter hoc addam. In veteri Ecclesia dicebatur non esse die Dominica jejunandum, ne dies laetitiae per jejunium fiat dies tristitiae:
sed, posito casu,cur non liceret in obscssa,aut alio modo periclitante civitate, precibus & jejunio apud Deum instare, ut civitatem ibberare dignaretur: sic ob eandem causam, nempe, quia eo die a mortuis resurrexit Christus, die Dominica incurvare genua ad or tionem prohibitum erat canone postremo Concilii Nicaeni. An non hodie haec omnia licita, imo convenientia judicantur ex placiato cultus rationalis secundum Paulum pA. c. i s. & aliquot sequenti bys, diversarum haeresum diversi
vixerunt auctores, qnorum absurdas doctrinas ex Irenaeo, Tertulliano & Eusebio adferemus; adrersus quos victoria est,sistentia eorum manifestatio, ut inquit Irenaeus lib. I. cap. - . Fons omnium haereticorum fuit Simon Magus,tempore Apost . i. lorum exortus, ut diximus, a quo proruperunt Menander, Saturni-- nus, Carpocrates; Basilides, Valentinus, Marcion,&innumeri alii, qui omnes in dubium vocarunt mysteria incarnationis Domini, &se nuncuparunt Gnosticos ; γ, oic autem siqnificat cognitionem, quasi prae caeteris omnium rerum notitiam habuissent, cum tamen ignorantia & inscitia sua veram de Domino Iesu cognitionem ea rasse visi sint. Quorundam hoc inter cetera erat paradoxon , Nosset sa
222쪽
ET ECCLESIAsTIC AN T. IT sta illa limatescant, ut loquitur alibi Vossius. Antehac subinde pauca de iis deliba vimus, sed jam paullo fumas insanias&deli. ria quorundam aperiemus,ut visis stultissimis eorum opinionibus,&nugacissimis commentis,ueritas sacrae scripturae nobis clarius effulgeat. Et haec est indoles talium hominum, ut, quo magis delirent, eo magis sapere sibi videantur: ita ut mirum non sit ipsos in erroribus obriguisse , qui ex incertis nugis certam sibi sapientiam imampinati, se Gnosticos iuperbe & stolide appellarunt. Miraberis, aut potius ridebis aniles &stultas eorum fabulas, imo obstupesces ad tam horrenda & fatua deliria, ad tam foeda & impia facinora. Incredidi bile enim tibi videbitur, in re tam seria, tam vana & vesana somnia animos hominum subire potuisse. Videbis hic specimen humanae infirmitatis, & quantum sit in rebus inane, ut alibi loquitur D. Blondellus, &quantae sint tenebri, quando Deus nos nobis relinquit: quanta sit vanitas eorum, qui recedunt a simplicitate regulae fidei: quam deploranda sit conditio eorum, qui incertam cognitionem adepti. sibi sapientes esse volunt. Hic distere possumus quam noxia & detestabilis sit homini arrogantia, ut deducamus mentes nostras in obsequium fidei, &fiamus ejusdem servi, ut ab ilia dc per illam libertatem consequamur: nisi enim nobis dissidamus, &tota nostra spes in Domino posta sit, nunquam animos nostros vera Domini cognitio illuminabit; nunquam vere, dici poterimus, nunquam veram de Deo scientiam adipiscemur, quam sibi salis illi h retici vendicabant. Primus, ut diximus, & parens horum omnium fuit Simon ille Magus, cusus in Actis notissima fit mentio, qui per artes magicas populum Samarit in Palaestina ita dementaverat , ut ausus fuerit dicere se summam esse virtutem , id est, summum Deum, seu summum Patrem. Pr terea se esse Deum, qui in Samaria appasuerat tanquam Pater, in Iudea, tanquam Filius, in reliquis nationibus tanquam Ss ritus Sanctus. Cum aicerent Christiani eum non posse esse Christum, quod is fuerit per lud os Hier selymis crucifixus,respondebat, Iudaeos crucifixisse Phantasma, non vero ipsum Christum. Imo dicebat se illud sublimis smum esse Numen , quod apud omnes nationes, cujuscunque essent religionis, summum erat. Vide praeterea multas ineptias, quas de suo scorto Y et Selene
223쪽
Selene aut Hebene Tyria, quam circumducebat, narrant fienaeus adversus haereticos lib. r. cap. Eo Tertullianus lib. de anima cap. a . Epiphan. hiresia I. Theodoret de fabul. haeret. in Simone. Simoniani, ab hoc Simone sic dicti, imaginem ejus ad figuram Jovis, & Selenes ad figuram Minervae habebant re adorabant. Vtra sitem huic Simoni Mago Romae a Claudio fuerit erecta statua , ut pridam rotant, lure dubitatum cum Ietexi I. tabularum cavium esset, nequis novos Deos haberet. Verisimile est Christianos illos deceptos false, quia Roma inter duos Pontes statua erant insculptum: Semoni Deo Sanco: cujus meminit Opidius in fallis, qui forte putarunt esse Simoni Deo ancto. Vossius. Assirmant illud Julii nus Apologia ad Antoninum, Irenaeus lib. I. cap. 2 o. Tertuli. in apologetico cap. ia. Vide de hac quis ione disputantem Baronium an . C. qq. Inter caeteros illius Simonis discipulos fuit Basilides, qui portentosas produxit fabulas, & de Jesu nullam faciebat mentionem. Ille autem reliquis sublimior videri voluit, & μονον .e, Hesiodianae similem finxisse videthri dicebat enim Deum genuisse Filium nomiane , i , illum illum eos, , , illam duas filias & pubes aei rex hac pu rem primum coelum factum esse, ex hoc reliquos coelos esse factos numero 36s, & quodlibet cretum habere suum Deum seu dominum nomine Nonnulli volunt hoc esse mirabile nomen, ut pro amuleto esset iis, qui illud inscriptum chartae, atque linteo involutum ex collo suspenderent.. Quod O autem literas computemus, iii nomine seu colligere licet ni
merum 36s. nam valet et Oo,γ. vero Ioo,ψ o. a. I. atqui sunt tria alpha, ex quibus resultat numerus ternarius , steri valet r.
hinc igitur fit numerus 36s. Dicit autem Basilides certamen esse oborium inter istos coelorum dominos, de singulos partem quai dam mini occupasse, quam gubernarent: Deum Israelis postea voluisse solum coli de omnem dignitatem sibi vindicare; quod cum reliqui Dii ferre non possent, conspirasse ait omnes, atque ea ex re magnam contentionem fuisse inter angelos illos. Deinde ait populum Judaicum saepe vapulasse ideo, quod non solum colere vellent Deum suum Israeliticum, qui sibi soli culium exhiberi cupiebat. Tandem, inquit, prince Deus eorum miserius noluit ista amplius
224쪽
rT EC c Ln s et A sT I c A N. T. I spati, et misit filium suum seu Messiam in terras, ut Iudaeos pompulum suum in libellatem vindicaret, sed tandem & ille exosus factus est Iudaeis, & ab iis captus: sed cum vk, in omnes formas
sese mutare posset, evasit ex eorum manibus. at Simon Cyrenaeus,
qui coactus erat crucem ferre , pro Christo est crucifixus, namque eunt Christum seu esse putabant. Caeterum Basilidis vita erat satis profana. V ius.
Gnostici & in iis Carpocras seu Carpocrates haeretici iisdem
temporibus vixerunt. hi volebant uxores csse communes, & promiscuos concubitus: & opera dabatur ne ulla conciperet , quod si autem contingeret ut infans aliquis nasceretur, tundebatur infans in moriario,& pipere condiebatur, ac lacte coquebatur, atque ita puerulum devorabant, quod suum Pascha vocabant. Alias horrendas de obscoenas earum impietates vide apud veteres de haeresibus scripto res. Ob hos haereticos Christiani tum temporis male audiebant,& promiscui concubitus, & epulae Thyestaeae iis objiciebantur, quae persecutionibus occasionem praebebant, atque ita illae haereses plus Ecclest quam ipsae persecutiones nocuerunt. De his omnibus videatur MinuciusFelix in erudito suo dialogo, qui Octavius inscribitur. Valentinus suit Philosophus Platonicus, qui Romam profectusan. I a. vel I s. ibidem declaratus est haereticus. Ille exγονον, Hesiodi & Euangelio Joannis voluit novam constare religiqnem,
quam vocabat WAe eis ax Deorum. faciebat autem triginta Deos seu Aonas atque eos in tres ordines distinguebat. Primus ordo deorum erat oγδοι , id est numerus octonarius. Secundus erat Aeac, id est numerus denarius. Tertius ordo dicebatur Jua pistac, id est, numerus duodenarius. Statuebat etiam combinationes Deorum , quorum alii essent marcs, alii sceni in .ae. primam combinationem Tolebat esset iudit, &Σ, v. id est, profunditatem & silentium, quibus ille naturam Dei designare volebat , quia Deus est profundus & inenarrabilis: Ex concubitu & Σ, .ic prognatum csse N , , sive Mentem & vitam , quia Deus: est ipsa mens & ipte sons vitae. Itaque videtis vanum istum hominem, D impie curiosum, ex singulis Dei attributis ingulos fecisse Deos. Postea ex Mente de vita prognatum fuisse
225쪽
ID. HI sTORIA SACRA seu Sermonem & veritatem: itaque hac in parte accedebat ad sententiam Christianorum,qui a S. Joanne Euangelista docti erant, λιγο, fuisse ab initio & factum carnem. Hac in parte accedebat ad phrases Christianorum, sed alieno prorsus animo,quia distinguebat Ac c, aChristo & Christum ex triginta Sonibus,& ex postrema fere combinatione ortum volebat desum vero esse perfectionem omnium Aonum, & apparuisse, ut annunciaret non tantum mysteria quaedam, sed admoneret Deum, qui erat Creator orbis, quem volebant esse Deastrum respectu illorum reonum, ut agnosceret supra se Numen summum , & incomprehensibile, quod vocabant βυγν. Itaque vocabant Christianos, qui in unum Deum, patrem Iesu Christi, Creatorem coeli de terrae, credebant, tanquam simpliciores de ignaros veritatis, quibus opus esset superno lumine, quod eos ad agnitionem veritatis deduceret. Dicebat distingui totum statum divinitatis non tantum re, sed & loco: volebat Aones suos congregatos fuisse in plenitudine ; extra plenitudinem illam e se locum intermedium inter ipsam & hunc orbem: habitare in orbe He condito : in spatio illo medio matrem ejus, quam vocabat , id est sapicntiam et ex defectu mirum ortum dicebat et volebat enim Aones ex cupiditate videndia in ipsum ascendere voluisse & defecisse, illos autem cum defecissent, extra plenitudinem projectos esse, & ibi se liquam diti habitasse, donec veniret Iesus, qui ipsos doceret. volebat Iesum esse perfectionem ab omnibus Aonibus iuperiori biam cum vero anxietate animi Aones illi defecissent, cohibitos suille, ne rursus introirent in plenitudinem, & custodes ipsis adhibitos
oecu, sive terminum, & murorum sive crucem. De cruce nugatur;
nam nolebatJesum passum nisi est, putative,& in pham lasmate, cum haberet corpus impassibile. Secta ergo illa cum distingueret sesum a C isto, de reconciliatione generis humani per mortem ejus non cogitavit: nec de incarnatione Christi recte sensit, sed voluit Jesum habuisse figuram carnis, non tamen carnem, nihil habuisse veri hominis, sed hominem secundum dici (prout lo quntur in scholis fui sse, non vero secundum esse. Vanissima haec secta, quae Christum tanquam Phantasma a paruisse docuit, tamquam
226쪽
ET,E c C L E s I A s T I C A N. T. I sspectrum brevi evanuit: & reliquae cum illa solummo d. demonstrasse, destruere es , ut loquitur Tertullianus lib. adversus Valentinianos cap. 3. Blandelitu. Idem ille valentinus ad praeveniendum, ne Christiani vitam pro religione ponerent, solebat dicere , Deus non vult sanguinem hircorum , multo minus ergo hominum, quid ergo hinc ad Christum redundare credimus, si vitam pro religione effundimus quod dogma multis imbecillis Christianis ob effugium martyrii placu . Vide Tertuli. lib. ad Martyres, Cyprian. de exhori. martyrii, &c. Caini laudabant Cainum, ut praestantiori sanguine ortum atque Abelum: deinde etiam Cainum tu Iudam dicebant fuisse homines sanctissimos: Abelum vero & Noachum fuisse homines perditos, quia illi coluissent saevum illum ac truculentum Deum Israelis, a quo alii abhorrebant. Marcion fuit Ponticus, filius Episcopi, qui ob concubitum cujusdam foeminae excommunicatus, & ex domo paterna ejectus, incidit in Cerdonem hominem haereticum, qui statuebat duos Deos, bonum re malum a Dominum Jesum dicebat filium esse boni Dei, oppositi illi Deo, cujus opus est coelum & terra: cum enim videret proprietates divinas quoliam modo inter se pugnare , justitiam, qua inclinat in vindictam peccati, & misericordiam, qua in remissionem peccati, ille non poterat haec conciliare: hinc dividebat Deum justum a misericordi, malum a bono, quasi Mnitas justitiae adversaretur; quare rejiciebat Vetus Testamentum. Hic dicebat etiam Christum non natum esse, sed visum esse nasci: non crucifixum esse, sed visum esse crucifigi. Hic porro docebat carnem esse malam, quia a malo illo Deo esset conditar quare neminem volebat baptitari, nisi qui caeli bcin ageret vitam: neque mortem carnalem esse refugiendam ob Christianam religionem, quia cavo esset mala& perniciosa. Atque ideo etiam factum esse, ut multi Martyres ex hac haeresi exstiterint. Denique nihil boni ab hoe Deo dicebat proficisci; quod si autem illi de pane objiceretur & aqua, an non illa essent bona, di anctis non uteretur 3 Respondebat: verum quidem est quod ea ab hoc Deo proveniunt, sed quia sine iis non possum vivere rator illis, quatenus necessitas urget. Siquis hisce nugis & sabulis
227쪽
1 6 His TORIA SACRAbulis delectatur, videat I aedictos patres, & animadvertet ex sententiae aut haereseos relatione, ejusdem confutationem. Totus in hoc est Irenaeus in suo opere adversus haeresesValentini & similium,& Tertullianus lib. de praescriptionibus adversus haereticos , lib. adversus Valentinianos, Hermogenem. Dc anima adversus Philosophos & haereticos . De carne Christi adversus quatuor haereses, De resurrectione carnis Adversus Marcionem , Gnosticos, Praxeam, ne quid dicam de sequentium seculorum scriptoribus, & praesertim de Panario Epiphanii. Florinus Ecclesiae Romanae presbyter eo devenit erroris, ut ea
quae vetantur, negaret esse mala, nam ea Deo tanquam auctori triabiliebat,iapsus in ii resim Valentini, cujus discipuli se vocant spiritales. quod perfectam deDeo se habere cognitionem opinarentur,alios vocant Spychicos, id est animales. quare se salvari dicebant non per operationem , sed quod essent naturaliter spiritales, & quamvis
omnia agerent, quae vetantur, non tamen se amittere spiritalem substantiam. Irenaeus Tib. i. In hunc Florinum sic invehitur Irenaeus b. s. apud Lusebium et Haec dogmata Florine, sanam sententiam non habent. Eac demata dissentiunt ab Ecclesia, ct in maximam impietatem eos conjiciunt, qui ipsis obtemperant. IIac dogmata ne ii retici quidem, qui si xi extra ecclesiam, unquam ausisunt pronanctare. IIac dogmata tibi, qui a re nos fuerunt presbteri, qui ct apostolorum discipuli exstiterunt, naa tradideruui. Vidi enim te, cum puer adhuc in Asia inferiore apud Polica pum Uem, splendi re in palatio Imperatoris agentem, O ut te illi probam
satagentem. Etenim qua tunc gesta sunt, melius quam qua nuper acciderunt, in memoria retineo. Puae namque a puero discuntur, una cum ipsa mente coalescunt, illique adunantur , ita ut locum ipsum commemorare
queam, in quo beatus Pol carpus sedens disserebat, deinde O ingressis illius O egressus , O rita characterem ct corporis speciem, denique Oser,
mones quos fecit ad multitudinem, O quomodo se cum Iohanne ac reliqui , qui Dominum viderunt, conversatum esse dixerit, O sermones eorum memorarίrit,ct qua ex illis de Domino audierit, ct de rirtutibus elus ac dis ctrina, tanquam ex illis, qui ipsi rcrbam rita viderati percepta ct cuncta sanctis scripturis consona recensuerit. Hac sum temporis per misericordiam
Dii nubi coheruit udiose percepi,o xen charta,sed cordi meo retinenda
228쪽
: pripsi, ac perpetub per gratiam Diti lacere rumino , possum qu coram Draia testi cari , beatum illum ct apostolicam pie hicrum, italeu quidatisse
es set, reclamaturum es aures sitas obturaturum, proque coitietudine sua
ii dicturum fuisse: Bone Deus, in quae me tempora servasti, ut ista patiar stiun ct ipsum locum declinaturum, in quo rei sedendo vel stando hujuse
et me isermones audisset. Haec Irenaeus apud Eusebium. Hoc anno proponit & adducit Baronius cx Irenaeo&. Tertullia- A. c. no eximia dogmata, quibus vera a falsis, orthodoxi ab lictetodoxis, Catholici ab haereticis distingui possunt & debent. Hir , in uit, Ires,l naeus provocans as omnium antiquarum Ecclesia tam ct Romana potiβι- et nium, ab apostolis manantem traditionem , ad omnes hares sprosterneni das , usus est armis. Voc sicut nihil est x lidius , ita nec fuit antiquius et apud omnes et cum retus illa ubique in Ecclesia consuetudo u Uiue sempers viguerit , ut ad dignoscendas haereses aside lacera, ut a j nixta thetallas discriminantur ab auro ad lapidem L dium, ad Catholicam. Ecclesiani s utrisique perlatis, quid adulterum quidve purum esset appareret. Vere, quidem Baronius , sed attende lector, sub nomine Ecclesiae Ca- , tholicae forte ludit vir IllustrisI. ; nam sic vocare solet solam Ec- , clesiam Romanam , quae tempore Irenai, pars tantum erat Ec- si clesiae Catholicae, quamvis excellens & principalis, ut loquitur cum, Irenaeo Cyprianus: cui parti seu membro soli hoc seculo omnia a, quibusdam tribuuntur. Ad illam nos ablegat S. Irenaeus, quei 5- , admodum etiam ad alias, non ut deside semel accepta ad nutum, disponant, sed ut ostendant, quam sinceram ab Apostolis Petro aut Paulo Romana, aut ab aliis aliae Ecclesiae acceperint, consimilem &, communem cum ea, quae ab aliis Ecclesiis per omnes Apostolos &, per universum orbem crat recepta. Quare omnes illi Ecclest Ca-
tholicam, id est, universalem constituunt Ecclesiam, qui omnes &universi unam & eandem servant fidei Catholici regulam ab Ire- , nso, Tertulliano & aliis patribus dilucidis verbis posteris dicta, tam & relictam , & ab omnibus omnium seculorum , post nainin Chi istum , Patribus & doctoribus approbatam & sancte conservatam: quam Ecclesia ab apostolis, apostolii a Christo , Christus a Deo susce-
. pit, ut Tertullianus: cui secundum peritia Theolosorum ni-hupator addere, imperitia nihil detrahere. Hic cst illa sides salutife-
229쪽
rq, quae non tantum Iudaeis', sed & gentibus in Christum credenti bus vitam aeternam pollicetur. Hanc eandem fidem Catholicam nobis quam accuratissime , ut diximus, descriptam ab Irenaeo,&Tertulliano, & aliis, exhibebimus, ut unusquique parata habeat a
ma ab Apostolicorum virorum temporibus nobis tradita, contra omnem omnium haereticorum impostiiram , ct omnes eos qui quoquo modo vel per sui placentiam malam, vel rauam gloriam, vel per caecitatem ct malam sententiam, praterquam oportet, colligunt, ut loquitur irentus lib. cap.
Audiamus primo Irenatum Episcopum Lugdunensem , sanctissimum Martyrem , lib. I. cap. r. veram Catholicae Ecclesiae, id est, omnium nationum mundi fidem ab Apostolis per universuin mundum & ad extrema terra dispersis, ubique Domino cooperante O per miracula sermonem constrinante, doctam, paucis & solidis verbis deli neantem : per unirersum orbem, usque adsves terra
seminata, ct ab Apostolis se ab eorum discipulis eam accepit sidem, qua est
in unam Deum Patrem omnipotentem, creatorem coeli O terrae, O mari,
O bmhium qua in iis sunt: ct unum Iesum Christum Filium Dei incarnatum pro nostra salute: O in Spiritum Saninim, qui per Prophetas praedicarii dispositiones Dei ad adrentum, ct eam qua est ex Virgine generationem, b paJovem O resurrectionem a mortuis, ct in carne in caelos ascem laxem, dilecti Iesu Domini nostri, O de caelis ingloria Patris adrentum ejus, ad recapitulanda unirema , ct ad resuscitandam omnem carnem humani generis , ut Iesu Christo Domino nostro, ct Deo, ct Salpatori, e . Ilagi secundum placitum Patris inrisibilis omne genti curretur caelestium, terrestrium ct inservorum, ct omnis lingua confiteatur ei, O iudicium justum in omnibus faciat, spirituales quidem nequitias ct angelos
transgressos, ct apostatas factos, ct impias, ct injussos, ct iniquos O bra sephemos homines in aeternum ignem injiciat: Iustis autem o aequis Opraecepta eius ser pantibus , quibusdam quidem ab initio, quibusdam autem ex paenitentia ritam donans, incorruptionem loco praemii conferat O claritatem aeternam circumdet. Idem lib. cap. q. Quid autems neque Apostoli quidem scripturas reliquissent nobis, nonne oportebat sequi ordinem traditionis, quam crediderunt iis quibus committebant Ecclesiastaui ordinationi adsentiunt multa gentes barbarorum eorum, qui
230쪽
rT ECCLEsIASTICA N. T. I s iv Chri um credunt, De charactrre rei atramento scriptam habentes
per Spiritum in cordibus suis salutem, O reterem traditionem diligenter custodientes: In unum Deum credentes, fabricatorem caeli O terrae,ct omnium qua in iis sunt, per Iesum Christum Dei Filium et sui propter emi-xextifimam erga figmentum suum dilectionem , eam quae esset ex virgine generationem sustinuit, ipse per se hominem adunans Deo , Opassus sub Pontio Pilato, ct resurgens, ct in claritate receptus, ingloria renturus satrator eorum qui satrantur, O sudex eorum qui judica tur, O mittens in ignem aeternum transfiguratores veritatis, O contemptores Patrusui ct adpentus eius. Hanc sdem qui sine litteris crediderunt, quantum a sermonem nostrum Baibari sunt, quantum autem ad sententiam ct consuitudinem ct conrersationem propter sidem sapientisimi savi, O placent
Deo,conrersantes in omni justitia, castitate O sapientia. Sequatur Irenaeum Tertullianus libro de praescriptionibus adversus lis reticos, cap. Regula autem Fcti, ut jam quod credamus
prasiteamur , illa est, qua creditur unum omnino Deum ece, nec altum praeter mundi conditorem, qui unirersa de nihilo produxerit per verbum suum primo omnium eqssum: id rerbum Filium esus appellatum,in nomine Dei rariὶ visum Patriarchis, in Prophetis semper auditum , postremo delatum ex Spiritu Dei Patris O virtute in Virginem Mariam, carnem factum in utero ejus, Sex ea natum hominem, Sesse Iesum Christum: exinde praedicasse novam legem ,'ct novam promisionem regni coelo-ram, rirtutes fecisse et fixum cruci, tertia die resurrexisse : in caelos re pium sedere ad dexteram Patris e misisse vicariam vim Spiritus Sancti, Di credentes agat: renturum cum claritate ad sumendos sanctos iurita aeterna ct promissorum caelectium fructum : O ad prophanos judican sit igni perpetuo ,facta utriusique partis resuscitatione, cum carnis resurrectione. Cap. sequenti quaestiones a ratione fidei cxcludit, & sie pergit; HAEc regula a Christo, ut probabitur, instituta, nullas apud nos habet quassiones, nisi quas haereses inferunt, ct hyreticos faciunt . Cet rum manente ejus forma in suo ordine, quamlumlibet quaeras ct tractes,
O amnem libidinem curiositatis egundas, fi quid tibi ridetur vel ambiguitate pendere, vel obscuritate obumbrari. Est itaque frater aliquis Do-stor gratia scientia donatus: est aliquis inter exercitatos conversatus tecum ciariosis, tecum tamen quarens: nox ime ignorare melius est , ne,