장음표시 사용
241쪽
apo His TORIA SACRA gaudio sic exclamat: O factum ὶDul O prviciarum mus , quodammprobent, nulli non imitentur, inter Ecclesias rei Confestones, seras nantum sed semper , non ibi solum at ubique ct apud onmes o cleat istum in modum esse confoederatru i Benedicit talibus paciflcationibus anima inea, mihique interesse rideor Ealogiis O acclamationibus, tilbi eas lego, neque aliam mihi mentem unquam opto, quam qua Ecclesiarum unioni inque semper bene cupiat, precetur, studeat. Utinam omnibus Christi nis semper illa eadem esset mens, idem desideriuml sed si qui ali et
sunt animati, eos hortatur Paulus , ut ambulent ita, ut dignum ess rorcatione, qua vocati sunt,cum omni summisione ac mansuetudine,cum ammi lenitate, tolerantes se invicem per charitatem ,sudentes servare unditatem Spiritus per vinculum pacis. Vnus enita est ovistum Dominus, ima
Des, unum baptisma, unus Deus o Patre. Imitemur itaque Apostolos, qui ob dissensiones Ecclesiarum indoctrina non statim ruperunt vinculum charitatis,& statuamus, quod statuendum est, in hac carnis infirmitate vix consensum obtineri posse in omnibus doctri. nae articulis, & lassicere, si modo conveniamus in capitibis ei tanta, mentalibus , ut loquitur Tertullianus adversus Marcionem lib. q. cap. r. in reliquis unusquisque iustio sensu abundet, aut consis suo remittatur, ut loquitur Ambrosius, aut mentem suamsequatur, ut Bram Sanctissimi Apostoli & fratresJacobus &Joannes,paulo ante Christi passionem ostenderunt suos collegas et inter Paul iun& Baraia-bam , Christi eximios discipulos, vehemens orta est exacerba- tui: Judaei pertinaces legis Mosaicae observatores turbarunt E clesiam Antiochenam, ex paganis conversis constantem ; separatam tamen Ecelesiam statim conciliarunt Apostoli Hierosolymis congregati: Galatas seductos, & in Judaismum relaptas, cum nollent obedire decreto concilii Apostolorum, Paulus sua auctoritate compescuit & pacavit: scissos &divisos Corinthios,
quorum quidam etiam resurrectionem mortuorum negabant,
Apostolus in Evangelica doctrina confirmavit, nunc Apostolica corripiens & minitans auctoritate, nunc paterno aflictu blandiens & exhortans: Paulum fremus est Pauli de Petri dis cipulus & successit Clemens Romanus epist. ad eosdem Cotii thios: Ecelesiae Asiaticae, post seculum Apostoliciun cimi Roma,
242쪽
n et EccLE s I AsTI C A N. T. . ira contenderunt de celebratione Paschatis: Africanae & Pontiacae Ecclesiae rejiciebant Baptismum haereticorum, admittebat eum Romana: Post casum Ethnicismi integrae Ecclesiae aegre tulerunt concilium Nicaenum usum fuisse contra Arrium voce Consubstantialis, rejecta a septuaginta patribus Concilii Antiocheni contra
Paulum Samosatenum. Variae etiam suere contentiones de nominibus Natura ,suviantis, seas, persona. Ipse Sanctus Augustinus, qui gratiam Dei contra Pelagi uta animose defendit, multos in Ecclesia habuit adversarios, ut Massilienses, Aurum etinos, &alios, nullum tamen iis dixit Anathema,imo & fraternitatis nomen quam amici ime apud eos, ut & Donatistas usurpavit: Et patrum primitivae Ecclesiae opinio circa gratiam & liberum arbitrium, &Augustini in quibusdam mutata, ad hoc usque seculum conservata est libera,ita ut unicuique sua sententia frui licuerit. Hodie vero ex atroci charitatis defectu utraque rejicitur, quamvis in di versis Ecclesiis. Ego a consensu priscae Ecclesiae discedere non possum, quae magna prudentia utramque opinionem tolerandam judicavit, de semper tolerandam suadet charitas Christiana; praesertim cum utraque pars in suis concionibus,sedulo & fervide populia excitet ad pietatem, quae habet promissiones vitae praesentis & futurae. Haec om nia hodie habent locum apud omnes illos Cluistianos,qui in fund mentis fidei dc salutis conveniunt,qui etiam facile conciliari possent, si modo tantum apud eos esset chaxitatis, quantum est odii. Vident hoc multi apud Anglos, Germanos & Gallos Theologi , vident hoc omnes illi, qui intelligunt articulum de justificatione esse articulum stantis & cadentis Ecclesiae; ut loquuntur apud Duraeum Theologi Transylvani,de qua duo, duorum Cardinalium, praeclara dabo testimonia, nequid de reliquis Christianae religionis sectis, aut antiquorum Patrum sententia dicam. B. Bernardus, ( ut ex Guillelmo scriptore vitae ejusdem narrat Hosius Cardinalis in confessione Catholicae fidei fateor, inquit, xonsem dignus ego, nec possum propriis meritis regnum obtinere caelorum, verum duplici jure idolainens Dominus meus, hareditate scilicet Patris, O merito assionii, aliura ipse contentus , alterum mihi donat, ex cujus dono jure illud mihi rex viis non confundam. Sed er a se mas Archiepiseopus Cantuariensii,
243쪽
sic pergit Hostus, interrogatiotiri quasdam 'ascrip , dicitur in mis .
in extremis constitutis, inter quas extrema est: Credis te non possent
per mortem Christi salvarit Respondet insirmus, Etiam. Tum illi dicitur: Age ergo, dum superest in re anima, in hac sola morte fiduciam tuam constitue in nulla alia re sduciam habe, huic morti te totum committe, hac sola te totum contege, totum immisce te in hac morte, totum con ge , in hac morte totum involve. Et si Dominus Deus. voluerit te judicare, dic: Domine mortem Domini no Iri Iesu Christi objicia inter me Otuum judicium , aliter tecum non contendo. Et si tibi dixerit , quiaμ cator es, dic: Domine , mortem Domini nostri Iesu Chrisii pana in
ter te o peccata mea. Si dixerit tilli , quod meruisti damnationem, dic: Domine mortem Domini nostri Iesu Christi obtendo inter me ct mala merita mea, ipsiusque meritum ossero pro merito , 'quod ego debuissem habere, nec habeo. Si dixerit quod tibi est iratas, dictu Domine mortem Dbmini nostri Iesu Christi oppono inter me ct iram tuam. Sic etiam eleganter satis de caussa justificationis formali loquitur Cardinalis Contarcnus intractatu de justificatione: Quoniam, inquit, adduplicem justitiam pervenimus per sidem, justitiam inhaerentem nobis, charitatem ac gratiam, qua escimur consortes natura dirinae, O justitiam Christi nobis donatam ct imputatam, quoniam inserti sumas Christo, ct induimus Christum; restat inquirere utranam debeamus niti, ct existimare nos lici cari coram Deo, id est, sanctos O justos haleriri. Ego prorsus existimo pie ct Coristiane dici, quod debeamus niti, hii . inquam, tanquam re flabilii, qua ceri. nos sustentat, justitia Chrissi nubis
donata ; non autem Dictitate ct gratia nobis inhaerente. Hac etenim x
stra ustitia est inchoata O imperfecta, qua tueri nos non potest, quium multis offendamus , quin asi u= peccemus. Idcirco in conspectu Dei Hapo timui ob hanc iustitiam nostram haberi justi O boni, quemadmodum, deceret Filios Dei esse bonos ct sanctos: sed Christi justitia nobis donata, O vera ct persecta iustitia est, qua omnit. placet oculis Dei, in qua hi test quod Deum ossendat, quod Deo hon summopere placeat. Hac re sola certa Ostabili nobis nitendum est , ct ob eam solam credere nos justi ri coram Deo, id e in sos haberi, O diei iustos. Et idem i. per exta ridemus viros sanctos, qui quanto magis in sanctitate proficiunt, talism inussi luctat, ac propterea tant. magii intelligant , se indigeresia
244쪽
si se justitia Christi bi donata,ideoque se relinquunt, O soli Christo in
cumbunt. Nec non ob eam accidit caus am,quodfacti sanctiores animis plus rideant quam prius, neque quoniam facti sunt a imo demissiori ct humi- libri: imb quant. magis in sanctitate proficiunt, tant bina ori sunt animo, rant, sunt perspicaciores. Quamobrem facti perspicaciores, intuentur functitatis Ojustitiae ipsis inharentis tenuitatem, cum qeta perspiciunt multas maculas, quae eorum oculos factos perspicaciores magis Cendunt: se propterea reipsa cognoscunt, non sibi nitendum esse sanctitate, charitate
O gratia sibi inhaerente: sed consuetiendum si esse ad Christum,ct ad aratiam Christi ipsis donatam, qua nitantur di incumbati Hactenus Contarenus. Bona quidem h xc omnia: sed pri servidi & preposterircliccecus impetus pricipites nos agit, aegritudo multorum mentes sutiose turbans, & obstinatis animis omnia sursum deorsum miscens. Quare seri. curandum, ut et elus noster sit vire et elis Dei, det secundum scientiam, O ignis sacer, inquit Spanhemius. Studendum quoque, ut quo se extendere non potes canon fidei, r. se extendat non charitatis, hoc est, ut qui de aliorum fide Osincera pietate fiduciam habere nonpossumus aquὶ ac de nostra, judicio tamen charitatu infirmas etiam fide ade)que O sanctitate habeamus pro fratribus, quoi e non aperta impietate ipsos communione Eccle externa indignos prorsus esse testantur. Scala, qua in caelum ascenditur, gradus habet: qui ran in media parte consistit, saepe in ima consistit, inde deicrbatus planhercetur ab ingressu caeli, admissus rer. sensim ad altiores scalagradui admitti, ct in societatem Ecclesia ascendere potest. Expendant hic etiam fratres cum animis suis, an non alios charitatis characteres proponat Apostolus i Cor. is. T. quippe quae non cogitat malum , omnia credit, omnia tegit, omnia sperat , omnia sustinet, quaecunque tegi, credi, sperari ct sustineri ulla ratione possunt. Procliris admodum in rigore nimio lapsus, ct publicanus poenitentiam professus, quam-ris nondum actibus crebris pietatis ct charitatis testatur, despici tamen non potest,' nisi cum pietatis o charitatis dispendio. Non omnium liberorum in domo eadem dona, profectus, robur, nec in domo D i filiorum ejus ea .m; nec idem in omnibus la rem, Sc Jce sic etcia dirersa magnitudinis stilla
sunt, stella tamen umnes, ct in firmamento: sic O in hac Eccles
245쪽
ios His TORIA SACRA caelo di persi esse passust membra, quam ris sire luce sidet, sire caciore teli re Anctitatis gracibus disparia. Nec desiitFlius hominis alimbulare inter candelabra septem, quamvis diversis lampadibus instructa,
imo quarum multa excitabant faetorem, ut patet ex concionibus illis et si xxic, querelasique quas Iohannes audirit de caelo. Nec ob missuram illam cum alieno metallo dessere vocari candξlabra illa aurea a S. Spiritu, apoc. I. I r. denominatione sumpta a meliori, F non a majori: prout Apo- solus electos ac sanctos rorat caetas, in quibus tamen infirmi multi reperiebantur O carnales. Haec Fred. Spanhemius in epist. ad Davidem
A. c. t o. Hoc anno floruit Justinus Martyr doctrina, sanctitate & χelo religionis celebris, natus Neapoli, civitate palaestinae, seu potius Samariae, quae olim dicta Sichem, patre Prisco Bacchio: educatus in studiisPhilosophiae Platonicae: qui non sine miraculo ad Christum conversus videtur. Nam cum aliquando in rusculum quoddam solitarium & maritimum cogitaret, ad littus progressus, inciadit in senem incognitum, sed aspectu non contemnendum, gravem& prudentem Philosophum, qui eum interrogare quid hic loci ageretpcui respondit Justinus; se meditari ea quae ad Philosophiam pertinent: tum senex illi dicere, non a Philosophis, sed a Prophetis& Apostolis sapientiam esse petendam. quamobrem domum reversus, ad lectionem S. Scripturae se contulit, & factus est Christianus. Haec ipse refert in dialogo cum Tryphone Iudaeo in initio. Unde postea abiit Ephesum, & inde Romam, ubi multos ad fidem Christianam convertit Gentiles. In hoc colloquio probat sustinus 1 Mose & Prophetis praedictam Christi nativitatem, doctrinam, in
racula, mortem & duplicem adventum, tum etiam eundem illum
Christum esse Deum, & apparuisse Abrahamo, Iacobo, Mosi,&c. Praeterea non temere, sed cum judicio, ut ait Eusebius lib. q. cap. q. relicta Philosophia gentili, ad Christianam transit, perferendis Martyriis, incredibilem vidisset constantiam. Haec habet ipse Iustinus apologia ad Senatum Romanum : Itaque quia moratem contemnimus, licet benὲ de nobis sentire. Nam ct ipse, cum Platonica disciplina delectabar,ct audirem Christianos calumniis appeti, (tria enim
grandia vitia objiciebant Christianis Ethnici, Aleismum, epulas
246쪽
rT ECCLESIAsTiCA N. T. IssThyestaeas & concubitus in castos nec mortem horrentes, nec aliud quicquam ceteris terriliter cogitabam esse impostae tales vitiis servire ac voluptatibus. Quis enim voluptati deditus ac ivtemperans, aut fluariter rescens humanis carnibus , posset morte gaudere, ut privetur suis deliciis, ac non conaretur potius perpetu. hic virere, O magistratus fallere, tantum abest, ut seipsum ad necem prodat I Conversiis ergo ad fidem Christi, in habitu Philosophi dirinam dispensatis doctrinam, ut inquit Eusebius lib. q. cap. ii. commentariis pro fide Christi decertavit, pro cujus etiam gloria mortem , quam sibi ipse in A pologia ad Antoninum Imperatorem praedixerat, gloriosissimam Perpessus est. Opera ejus multa recensentur ab Eusebio historiae Eccles. lib. q. cap. 18. & Hieronymo lib. de Scriptoribus Ecclesi quorum non pauca temporum injuria interciderunt. Hic autem etiamnum supersunt: Dialogus Ephesi habitus cum Tryphone Iudaeo de veritate religionis Christianae Apologia pro Christianis ad Senatum Romanum, & Apologia altera, quae tamen fuit prior, ad Antoninum Pium, Oratio paraenetica ad Gentes. Epistola ad Zenamta Serenum, & illa ad Diognetum, utrum sint Iustini a quibusdam dubitatur: illa est tota moralis, haec agit de religione Christiana,
ta dicit se ea quae docet ab Apostolis aecepisse, qui ab ipso Christo
ea didicerint. Hoc anno summa cum animi libertate, de valde intrepide scrip- A. sit suam Apologiam pro Christianis ad Antoninum Pium et Apologiam prosecto dignissimam, ut non semel integra cum animi attentione legatur: Apologiam, inquam, quae verum est priscae antiquitatis μ, ιον, & pretiosissima primitivae Ecclesiae supellex. In qua luce meridiana clarius, accuratam Sacrae Scripturae conspicies epitomen, quae simul nobis exhibet, institutae a Clitia o&Apostolis Ecclesiae praeclarissimum exemplar, &. pulcerrimam ieram Quare cum Iustinus, in hac sua Apologia ad Antoninum ,reserat non tantum doctrinam & mores Christianorum , sed & ritus ini
247쪽
HIATORIA fACRAlebrandi, die Dominico conveniendi, &c. operae pretium iudicavi ex eo, & aliis primitivae Ecclesiae patribus, paucis & brevitet formam priscae Ecclesiae proponere: quae quamvis suis temporibus ordine Chronographico passim tradatur, malui tamen etiam eam totam continua serie dare, quo facilius lector integram &nudam, uno obtutu, simul conspiciat, quae in historia nostra diversis locis per partes demonstratur.
248쪽
Um plenitudo temporis, ab aeterna Dei sapientia con- ,stituta, ut visibilis Hierusalein cum externa dicere imoniali Iti aica religione cessaret & evanesceret, ades
venisset; ejusdem interitus, & institutio novae & Chri- 'stianae religionis ad producendam internam &spiritalem vitae sanctitatem , ( quae est tanquam nova & coelestis Hierusalem) fuit admodum admiranda: ita ut ex eo manifestum fiat, id ab aeterna Dei providentia , & divina praedestinatione profectum, &secundum Dei virtutem omnia gubernantem, sine vi, imo contra omnem vim humanam, peractum esse. Quare in primitiva Christi illa Ecclesia eminet & emicat singularis quidam splendor de gloria, quae in sequentibus ita non invenitur, sed peculiaris & propria est illi antiquae Ecclesiae, quae ab ipso Dei Filio extrinsecus instituta defundata, deinde ab Apostolis suis superstructa est: tanquam di- vinum & aeternum exemplar, secundum quod omnes sequentes &posteriores Ecclesiae Christi formari, & a quo fidei, vitae morumque regulam accipere & mutuari debent; ita etiam ut ipsae illud exemplar fieri nequeant. Nam illa primitiva Ecclesia certa quaedam continet privilegia,quibus omnes sequentes extrinsecus nece Laio destituuntur. Nimirum, externa praesentia, & corporalis conversatio Legistatoris &Legatorum suorum:manifesta & visibilis illa nussio & acceptio Spiritus Sancti festo Pentecostes: communicatiota distributio Spiritus Sancti &divinae veritatis per Jesum Christum ejusque Apostolos; cum hodierni Doctores ( quoad externam ruinam eam non immediate a Christo aut ab Apostolis, sed ex Sacra Scriptura hauriant & consequantur: &postremo missio&praedicatio,confirmata per miracula de signa subsequentia: quod donum mir culorum non tantum ad Apostolos, sed & ad Apostolo-
249쪽
ry8 - FORMA - VETERI srum discipulos viros Apostolicos, est traductum, imo & postea du- ravit centenis aliquot annis in Eccles 1 illa vcteri,ut videre est apud plurimos Patres. Praeterea ad majorem hujus sempiterni exemplaris , & divini priscae Eccles* fundamenti confirmationem, consideranda venit qualitas hujus Legi satoris, & Legatorum suorum, secundum hominem et & deinde altius ascendendum ad divinitatem ejusdem a coelestem virtutem, qua ejus legati, eorumque discipuli aliquot donati & condecorati fuerunt. His jam dictis praerogativis cum excellat prae caeteris primitiva illa Ecclesia, in ea omnia accurate sunt perpendenda, & anxie observanda, quae ab exordio nascentis Ecclesiae per coelestem illum Legissatorem instituta sunt:
qui est Veritas, Vita & Via. Errare igitur non vis p ille est vera &unica via: salli non vis ille est sapientia Dei patris sui & coelestis veritas: mori non vis 3 ille est iterna & beata vita. Divinam illam sapientiam, & coelestem illam veritatem exemplo & verbis docuit in primitiva illa Ecclesia ut diximus, Christus & Apostoli, eamque, nobis passim in Sacra Scriptura, quae est columna & fundamentum& fidei & Ecclesiae juxta Irenaeum, tradiderunt, de praeci eue tribus
. illis apud Matthaeum capitibus, in quibus Christus ipse doctrinam Euangelicae perfectionis proponit suis discipulis, in qua summa li
minis felicitas consistit. Hac una, inquam, concione, In monte Patribus dicta, diu a Philosophis qui stam sed nunquam inventam nobis patefecit viam, qua itur ab beatam vitam ; sed ea conditione eam proposuit, ut fidelibus & Euangelio obtempcrantibus vitam sternam, de be tam immortalitatem promittat, contra vero infidelibus & immorigeris mortem sempiternam praedicat: quam doctrinam non tantum infinitis miraculis confirmavit,sed & morte sua vitam illam beatam nobis acquisivit. Cum vero jam instaret mors Christi, re brevi Pascha nostrum ipse suturus esset,post multos eximios sermones habitosadApostolos& apudEuangelistam Ioannem memoratos in sacratissima sua coena, mysticum illud instituit sacrificium, quo obtulit suum corpus & suum sanguinem, hostiam, inquam, siue, LA: tace, Nam ea nocte, inquit Paulus, qua Dominus
Iesus traditus est, accepit panem, O pusquamgratias egisset, fregit, ac dixit; Acrip tete ite,hoc meum est corpus,quo pro robissangitur,tac fa
250쪽
net CATHOLICAE ECCLEsIAE. I sycite in meam commemorationem. Ad eundem modum y poculum, peracta caena dicens: Hoc poculum Norum Testamentum est in meo singuiner hoc facite, quotiescunque biberitis, in mei commemorationem. seuotiescunque enim comederitis panem hunc, Oete poculo hoc biberitis, mortem Domini annunciabitis, donec renerit:& cum hymnum cecinissent, abierunt in mon-- ιremolireri: ubi Christus proditione Judae a Judaeis captus po- ap. stridie in ara crucis vere suum corpus obtulit & sanguinem pro salute generis humani effudit. Eodem die sepultus , tertio vero die a morte resuscitatus est , cui similem resurrectionem per gratiam Deita mortem Christi de nos exspectamus in illo die. Post resurrectionem, cum quadraginta dierum tempore aliquoties Apostolis apparuisset, loquitur iis de regno Dei , de vita , inquam, illa beata ,&postquam iis promisisset adventum Spiritus Sancti , eritis mihi, inquit , testes non serum Hieroselamis, rerum etiam in uni rema Iudaea Sa--imariaque, denique usque ad extrema terrae. Et data eu mihi omnis pote-yas in caelo ct in terra. Euntes ergo docete omnes gentes, bapticantes eos Matth. 18.
in homine Patris, O Filii, ct Spiritus Sancti, docentes serrare omnia, quacunque praceptrobis. Postquam Dominus haec Apostolis dixissiet,
ct regulam fidei paucis his verbis dedisset, & duo illa praecipua fidei
Christianae sacramenta Baptismum dc Coenam Domini instituisset, quadragesimo. a resurrectione die, videntibus apasolis, in altum subicit , receptus est in caelum, O consedit a dextris Dei, &c. Christi mortem, resurrectionem & doctrinam, Apostoli in Actis quavis occasione apud quosvis multis verbis praedicant, Domino ubi- Moesis que cc perante,ct mmotum confirmante per multa miracula ct signa sub , , di sequentia. Ipso festo Pentecostes , quinquagesimo a Christi resurrectionis die,replentur Apostoli Spiritu Sancto, & Petrus tanta eff-cacia Iudaeis in urbe Hierosolymitana Christum praedicat,ut eorum
ter mille convcrsi & baptirati sint. Erant autem persperantes in do--2. 1.ctrina apostolorum,o communicatione, fractione panis, di precationi-- pus, inquit Lucas: ubi quatuor consideranda veniunt , in hoc Christianorum conventu, ab Apostolis, secundum praeceptum & exemplum Christi instituto , in quo consilit forma Ecclesiae externa. I fimo doctrina Euangelica , dixerat enim Christus paulo ante ascensionem inccxliam, deceterasserrare omnia qua praceptrobis. secundo - ',