장음표시 사용
431쪽
vitiorum I Qtratum enim quemque inpenies in Ecclesia, non aut ebriosi
aut adulterum aut raptorem avt latronem,aut homicidamtiin hanc probra
sitatem morum pene omnis Ecclesia plebs redacta est, ut in cuncto popula ChriBiano genus quodammodo sanctitatissit, minus esse ritiosum. Ne quid dicam de niorum improbitate,de arrogantia, invidia, ambiti ne & avaritia Cleri, de quibus conqueritur anno et et 8 in sua historia Ecclesiastica Eusebius : cum prima & sincerior illa aetas vidit . Episcopos certesim ad prScellentia in contendentes, non semper ex donis spiritualibus , sed etiam ex fumosis titulis; sic paulatim irrepserunt vitia, & curam gregis in mundani imperii speciem navi
runt: Nec quid de Episcoporum Occidentalim gravibus erroribus & vitiis sui temporis narrat sub finem libri secundi historiae sacrae
Sulpitius, an . qoi: quid in Oriente. Chrysostomus Moral. sec. ad net Cor. I r. an. fere eodem: quid Amminianus Marcell. lib. et w quid Bernardus passim , sed praecipue lib. de consideratione ad Eugenium, an. C. ii 2 s: Quid Nicolaus Clemengis an. i m. lib. de corrupto Ecclesae statu cap. 3. his verbis i Vbi paulatim ex diritiis, inquit, rerumque secundarum assuentia luxus es insolentia in Ecclesiam Abiere, tepesceresensim caepit religio, rirtas hebescere, sciri disciplina, charitas minui, tolli humilitas, paupertas opprobrio simulque parsimotu used ut pampis O luxui res subesset, a paritia crebrescere, qua non diu suucantexta suibus, aliena non modo ambire, sed rapere S in radere molire- tur, inferiores opprimere, O tam iure quam injuria spoliare. Audiamus praeterea judicium magni. viri de morum in Ecclesia corruptione, lantequam historiam undique Christianam aggrediore Vera illa, in- i quit, atque simplex pietas , qua inter Christianos grapisiim) rexatos oppressosque floruerat, paulatim refrigescere coepit, ex quo per Constantinum O sequentes Imperatores esse ctum est, ut ea prostylo non tura tantum, sedes honorata esset, mundo relut intruso in Ecclesiam: Principes primum Christianos bellandi nullum fecisse modum, etiam cum pace frui liceret: Episcopos acerrime inter se certasse de summis sedibus, ac sicut olim arbori
vita praelata arbor scientiae, maxima dederit malar ita tunc quoque curi sum eruditionem pietati antehabitam, ex religione artem factam. Cui deinde consequens fuerit, ut ad exemplum eorum qui turrim Babylonicam
aedificabant, assectatio temetaria rerum Ablimium dissonas locationes O i
432쪽
sun CONs TANTINO M. 3 y 'ium pararet; quibus plebs conspectis, saepe nesia quo se rerteret,
culpam in sacras literas resecit, ct eas tanquam venenatat coepit' re. Religio autem pasim non in mentis puritate , sed quasi reducto Iudaismo inritilas collacari coepit, ct in iis, quae corporis magis excrcitationem, quam timi emendationem in se continent: itemque in studio flagrante semel elistarum partium: tandemque erexit, fit ubique multi essent Christiani nomine, re pauci mi. Non disimularit Deus hac populi sui vitia, qui ultimo Scithia o Germania recessu inmensa agmina quas dilapio e D- it in orbem Christiantim, O cum data ab his strages maximae non satis prefecissent, ad corrigeudossuperstites, justo Dei permicu,in Arabia Mahumites novam sevit religionem &c.
In primitiva illa trium seculorum Ecclesia, post tot persecutiones, post tot & tanta supplicia, cum aquis mergi rentur, flammis uterentur, crucibus assigerentur, leonibus otii erentur innumeri Christiani, accrevit indies eorum numerus, ita tu sanguis mar rum eretur semen Ecclesia. Hi tam ardenti flagrabant amore Christi,
ut nec carceres, nec equuleos, nec exilia nec metalla, nec latomias, nec gladios, nec laqueos, nec leones, nec crudelissimas timerent
mortes, imo admirabili & vix credibili quadam aviditate hilares iratas expeterent. Ut tum floruit Christi sponsa, pietate in Deum, charitate in proximum, cum sancta morum simplicitate: sic posthac in earum locum brevi succedent ambitio, avaritia, aemulatio, contentio, & omne malorum genus : fuere tamen iisdem temporibus etiam viri in Ecclesia non pauci, sanctitate morum, & doctrina eximii, de quibus singulis suis temporibus dicemus. Sed redeamus ad historiam. Cum per edicta Principum pax, religionis libertas, & templa Christianis essent reddita, & ab externo hoste nihil postmodum timendum, Donatistae in Africa adversus Caecilianum, Episcopum Carthaginensem, Constantinum Imperatorem interpellant, quem tanquam pseudepiscopum, absentibus Numidi a traditore Felice Aprungitano Episcopo, ordinatum asserebant & accusabant, ut diximus. Imperator causam eorum commisit judicandam Melchiadi Episcopo Romano, Rhaetico Antu-nensi, Materno Coloniens, Marino Arelatensi collegis, ut inquit Imperator apud Euseb. lib. Io. cap. s. Optatus Mileuitanus lib. I.
433쪽
ago Hrs TORIA SACRA quindecim Italos additos scribit, qui convenerunt in Laterano Er
scopi Romani Palatio ; ubi Donatistae cum corum principe Don to condemnantur & Caecilianus absolvitur. Donatistae in Astica denuo tumultuantes, & ab Aniliano proconsule iterum damnati, ad Imperatorem provocant, qui synodum super eorum quaestione
ub l io epistolT Imperatoris ad Melchiadem de praedicto Epis
e v. s porum conventu incausti Caeciliani haec est. Constantinuae augustu, Me hiadi Episcopo Romano ct Marco S. Baronius cum textum videat depravatum pro et illis legendum censet ii quit , Melchiadis titulum demonstrat. Rationem aliam non addit; sed male; cum ille titulus nunquam antea Romano Episcopo dari solitus siti cum ratione vero pro Marco statuere potuisset Materno vel
potius Marino, qui interfuit conventui praecedenti,& postea praeses erit hujus Concilii Arelatensis, ipse Episcopus Arelatensis, etiam praesentibus Episcopi Romani legatis. Cardinalis Peronius, ne Papae Romano tribuatur secundus, omittit voces , & scribbendum illarum loco putat, iisaxeor ,id est, tempus longum: .sed dicendum suisset,inquit Blondellus,pro Marco, in Graeco Eus bii exemplari male posito , Mirocli, qui tum tem poris erat Epist pus Mediolanensis. Ex divisione Imperatoris Adriani, quae tae
ssi. H- eadem erat tempore Constantini & longo post tempore, Italia duas liti, uictre habebat Metropoles dignitate aequales, & fere collaterales, quae di ma iam videbant Italiam in duas dioeceses, quarum altera erat Roma , & i subjectas habebat provincias in rebus Ecclesiasticis, - tera Mediolanum, quae septem et quemadmodum duos habebat vi- , carios Praefecti praetorio in rebus civilibus Roma, quorumliter diacebatur Urbis, alter Italiae, ut diximus anno et et sub finem. Hae
praedicta epistola diversos ex diversis locis convocat Episcopos ad hoc Concilium Constantinus. vide etiam epistolam Coris tini ad Chrestum, qua ipsum cum collegis ad dictum Concilium vocali
apud Linium. Quemadmodum hoc anno Donatisti Constantinum Imperat rem interpellant contra Orthodoxos seu Catholicos: sic Catholici anno Christi is . & qi . ad Imperatorem Honorium contra D natistas
434쪽
Din C o N e et L et I s. aginatistas provocant: & ut nunc Constantinus Ecclesii curam gerit, se etiam dicto tempore Honorius, & ante eum Pater Honorii Theodosius Imperator sacris remediis , turbidis Ecclesiae rebus
i Apud Eusebium lib. Io. cap. 6. Imperator per Hosum pecuritas Ecclesiis distribui jubet, & cap. q. apud eundem Eusebium Ecclesiarum praesides per Constantinum a publicis oneribus liberantur,ita ut immunitas Ecclesiastica, sit beneficium Imperatoris quod maniseste etiam docet Sogomenus lib. I. cap. s. quod cum vetustae si originis, apud posteros, liberalitatis Principum immemores, obliteratum videtur. Constantinus M. aliique Imperatores Christiani favore religionis multa Ecclesiis aliisique piis locis privilegia dederun , qvibus olim non gaudebant, cap. i. nos si caus et . quaest. T. . . et .si tributum , cum seq. caus 11. quest. I. ct cap. 22. tributum. catis . quast. 8. Gudelin. de jure norus lib. c. cap. q. in vers. reliqua.Christin. rol. 2. decis IT. num. 12. immunitates largiti sunt. debui in his. LL. O pasim hoc tit. cum seqq. Groenevvegen. o Melchiades Episcopus Romanus moritur, succedit Sylvester. A. c. s
Appellaverast ad Imperatorem Donatistae Romae damnati, ut diximus, ejusque mandato conveniunt in Arelatens Concilioetoo Episcopi, Itali, Galli, Hispani &c. Vide Optatum contra epi- solam Parmen. lib. I. Et tanquam communis a Deo constitutus Episcopus ministrorum Dei, coegit Concilium Constanti uias, Baronio adhuc Catechumenus, ct in media eorum frequentia ac congressuadesse, O una considere non esi Augnatus, &c. verba sunt Eusebii inviti Constantini lib. i. c. 3 . & 38. In quo absolvitur Caecilianus, damnantur Donatistae, quos quamvis contumaces, illaesos cum viatico abire jussit Constantinus. Augustinus epist. 68. ad Januarium.
Dina ct ipse ( Constantinus inquit, coactus Episcopalem causam, inter partes cognitam, terminarit.
Prooemium Concilii Arelatensis, & epistola synodi ad Sylv, strum ex parte haec filii: Domino ct sanctifimo fratri Marinus Ocatus Episcoporum: Qua decrerimur communi consilio caritali i signis-
435쪽
His TORTA SACRAcarimus, ut omnes sciant quid in futurum obserrare debeant, de In alia concilii Arelatensis epistola ad Sylvestrum a Baronio ciarata ex P. Pithoei bibliothec deprompta,haec verba reperies: Dile
ct imo Papae virectro Marinvs ct cateri Episcopi: Pii imi Imperates,
voluntate ad ciritatem Arelatensem adducti . inde te religiosissime Papa cum merita reverentia salutamus. Vtinam rater Alec Fime, ad hoc ta
tum spectaculum interesses, te pariter nobiscum sudicante: Placuit etiam a te qui majores Haeceps tenes,per te potismum insinuari &c. haec pauca tantum ex illa Concilii Arelatensis epistola desumpsimus, ut istius temporis stylum scribendi ad cpiscopum Romanum videres.. Caussa Caeciliani absoluta, quae ad optimum Ecclesiae regimen pertinere videbantur, patres Concilii canonibus decernunt. Finita autem synodo Episcopi eadem munificentia ab Imperatore dimissi sunt, qua ad Concilium convocati erant. Eustae lib. Io .i v. AuIust. vis. 68. ct Optat. Milerit. contra Parmenonem. Primo canone jubetur eodem die per universum orbem celebrati
festum Paschatis: id est,die Dominico, post diem decimam quartam Iunq, quod observabat Ecclesia Occidentalis ob Christi resurrectio.
nem eo die factam: cum quidam Ecclesiae Asiaticae , sequentes consuetudinem a loanne A postolo acceptam secundunt morem I
daeorum decima quarta Luna celebrarent .vide i&8. Canon et . De his qui arma projiciunt in pace,placuit abstinere eos a communione. Nam multi sub persecutione Diocletiani & Maxim niani militiam deserebant, ne in aliquam idololatriae speciem impingerenti Iam vero data Ecclesiae pace sub Constantino, ut Imperatori gratificarentur, vetant Patres militiam deserere, nisi velim abstinere a communione. communio autem alia est orationis seu
societatis fidelium, alia Eucliaristiata Canon octavus jubet hqretic*s,qui bapti Eati essent in nominetti, & Filii & Spiritus sancti, recipere in Ecclesiam cum manus impositione, sin minus, eos bapti Eare. Nam Donatistae quosvis etiam rite baptivatos rebapti Eabant. quare pro Arrianis legendum Afris, aut Africanis, quia in Africa Donatistae praecipue habitabant. Canon 13. loquitur de his qui scripturas sanctas tradidisse dicuntur, &c. In persecutione decima sub Diocletiano jussum erat
436쪽
provin Harum prisidibus, ut Christianorum templa diruerent, Euangelia tradita comburerent i &c. qui Christiani ea tradiderant, voca mbantur in Ahica & NumidiaTraditores: contra hos agit hic Canon.
non i .est contra Dondistas, qui Caecilianum &Felice Aprun-gitanum fallo accusarant,quod caussa coram se ventilata, perexa tu in examen manifeste patuit. hi ad exitum usque excommunicantur. Can. 16. dclinquentibus & excommunicatis prohibetur aliis in locis communionem recipere, praeterquam iis ubi sunt excommunicati.
n. ri. De his qui usurpant, quod soli di beant Episcopum ordinare, placuit ut nullus hoc sibi praesumat, nisi assumptis septem aut tribus Episcopis. Occasione Concilii Arelatensis quosdam Canones diversorum
Conciliorum, sequentibus fere annis, & circa haec tempora celebratorum, adferam, qui in nostrum hoc seculum maxime quadrant; ut videamus, quam variae & mutabiles sint res humanae, non tantum in secularibus, sed etiam Ecclesiasticis.
Rimum sit Eliberimum , habitum secundum Baronium an. C. so t. Vossio & aliis setius, Eliberi civitate Hispaniae Baeticae,cui interfuit magnus ille Osius,Episcopus Cordubensis & posthac futurus praeses Concilii Nicaeni. Canones habet illa synodus 8 i. Inter vos plures non tantum lapsos a communione arcent, sed & in sine vitae eam dari negant, quod videntur habere commune cum Novarianis. altassinusPatres hic loqui putat de illa communione,quae est fidelium societas, seu sus societatis. Canone et . mentio sit flaminum, qui, cum antea fuissent sacerdotes gentiles, facti erant Christiani, vel, qui jam Christiani sacerdotio gentilium fungebantur. ut inquit alia p. Can. s. qui casu serrum famulamve occidisset s .annos, qui volun mes .annos abesse a communione debetam sed apud Romanos tum tem poris domini habebant jus vi tu necisque in servos, quod jus mutavit Constantinus. Canon r6. loquitur de celabranda superpositioneti iam die Sabbati. Die Veneris jejunabatur in Ecclesia, quod eo die mortuus sitChristus: Eliberini patres adjiciunt diem Sabbati sequen-
437쪽
tes morem Romanorum , qui dicebant jejunandum & plorandum esse cum A postolis: atqui illi plorarunt &jejunarunt, cum ablatus esset sponsus, Matth. s. Mediolanenses in Italia, &tota Ecclesia Orientalis jejunabat dic Veneris tantum, & non jejunabat die Sa bati aut Solis, quod essent illi dies laetitiae r nam die Sabbati absolverat Deus opus creationis mundi, quem etiam consecraverat, &eundem ut festum venerabantur Orientales. die vero Solis Christus a mortuis resurrexit. semel in anno die Sabbati jejunabant Orientales, nimirum pridie Paschatis. Can. 2 p. oblatio est munus panis ecvini, quod populus dabat Diacono, Diaconus presbytero ad celebrandam synax in . Canon est . Placuit in totum prohibere Episcopii , pressiteris, diaconibus, subdiaconibus, positis in ministerio, abstinere a conjugibussi ct norum generare filios: quod quicunque fecerit, ab honore clericatus exterminetur. Hic loquar verbis Baronii: Si ni ratio praesupponit habitor,
fuisse in usu ct observatione quae prohibentur necesse est , sed quod amplius: Si hoc concilium jubet abstinere clericos ab uxoribus suis; peccat contra S. Scripturam, & Canonem Apostolicum s. & pr xin primitivae Ecclesiae,& Concilii Ancyrani Canonem p. & Gai, grensis q. L Contra scripturam peccatur, quia non tantum in ea non prolibbetur, sed & in V. & in N. Testamento omnibus permittitur, tam Ecclesiasticis quam secularibus, tam viduis quam virginibus. Videi Cor. q. & I. ad Tim. s. q. & ad Titum. i. Hieron. epist. 8 3. : ad
II. Oceanum. Secundo contra Canonem Apostolicum, quorum qui tus hic est: Episcopus aut Presb ter aut Diaconus suam uxorem non ejiciat occasione religionis. Si rero ejicit a communione pellatur: persissem ordira removeatur. Ubi sic Zonaras: Eoc enim ridetur in calumniam seri tu .esiarum, tanquam mixtio conjugum faciat immundaciam Scriptura rero Z. cit honorabiles nuptias, ct impollutum cubile. Meminit autem canon O Spiscoporum conjuges habentium . quia liberum tunc erat Episcopis legitiis III. mum cum mulieribus conjugium. Tertio contra praxin prisci Ecclest: nam primis tribus seculis nec perDoctores,nec per synodos prohibitum Clericis matrimoniu,sed per haereticos quos refutavitClemens Alexandrinus. Ab Ignatio dicuntur Apostoli suas habuisse uxores,
438쪽
DE CONCILII s. 38s sed in supposititia ep. ad Philadelph. Vide Clement. Alexata. Stram.
IE 3. Euseb. lib. cap. et . Uxorem habuit Nicolaus Diaconus, Tertullianus, Chaeremon apud Euseb. lib. cap. i. Felix prelibyter apud Caprianum epist. iv. cui Victoria conjux. imo&ipse Cyprianus, & Cypriani Caecilius apud Pontium Diaconum in vita Cypriani &c. Quarto contra Canones Ancyranum de Gangrensem ; imo & ipsum concilium Nicaenum , quae omnia suo tempore & ordine producam. Sed quidam dubitant de sensu Canonis Eliberini, & aliam adhibent interpretationem , nempe positis in ministerio interpretantur per tempus victi sua, sive cum instat solennis Eucharissiae celebranio , ut loquuntur Patrcs Concilii sexti Generalis in Trullo Canone i 3. Sic responsio Timothei Alexandrini maritis uxorum usum Sabbatis O diebus Dominicis interdicit,ut maiori cum putate O rererentia communicare possent. A lbaspinus. Sed liceat mihi majori jure adversus hos Concilii Eliberini Patres de hoc Canone proferre, quod illustrissimus Baronius de Canone 36, ejusdem c oncilii adversus eosdem Patres dicit an . C. s T. amete patuit aut debuit decem ct norem Episcoparum conventus in orbis Eulo congregatus aliud statuisse, quam ubique locorum unirersalis prosi tur Ecclesial Et: Discuorum canon, quem totius Ecclesiae Catholica usus contrarius continu. abolepit, imo antequam nasceretur exstinxiit Locus Pauli A postoli qui est i Cor q. et s.& e 6. male intellectus, errori occasionem multis in primitiva Ecclesia dedisse videtur, qui cum sciret instare multas & crudelissimas Christianorum persecutiones, prudens hoc illis dedit consilii im, Existimo autem, inquit, tanum aut melius esse propter instantem necestatem dc suturas angustias, quas tam facile fugere non possunt conjuges cum re familiaridi liberis, quam caelibes ab omni onere liberi: licet etiam caelibes
ad omnia sacra munera sint expeditiores , nam minus habent curarum, qui se tantum, quam qui totam curant familiam: sed praeceptum nullum est. Nam cap. I. vers. r. ibidem dicitur, propter r-mcationem unusquisque suam uxorem, O unaquaque suam pirum habeat. Can. a Certos incedere per diem in coemitereo vetat,ne anima sanctorum inquietarentur. Prisci fideles solebat ad coemiterea oratum ire aut
pro seipsis,aut pro defunctis,quas preces vocabant refrigerii preces, C c e itaque
439쪽
HisTORIA SACRA itaque volunt non id dictum esse respectu animaru in mortuorum sed viventium, id est fidelium: nempe ne cereis precantes, in precibus turbarentur. Cereis & lucernis saepe usi sunt Christiani vel
r.es , in antelucanis coetibus, & loquitur Tertullianus lib. de coron. milit. c. ct nocturnis convocationibus, ut ait lib. r. ad Uxorem cap.
q. imo & tempore persecutionis in cryptis , in quibus frequenter ad
preces conveniebant . Interim ridet usum lucernarum interdiu Tertullianus , & prohibet ne Christiani in festis Imperatorum paganorum iis utantur. accendat ergo lucernas , inquit, quibus lux nauta est, dic. tu lumen es mssndi. Et apologetic. cap. a s , gravi ironia dicit Christianos damnandos, quia in festis Imperatorum, Lucernis diem non infringunt, de cap. q6,loquitur de Ethnicis: Lucernas meridie rana, proferunt: quando lucente vera face solis, nullo opus est lumine, inquit ibidem Paraphrastes. Postea vero placuit, ut in sacris de die quoque veteri luminarium insilieretur consuetudini. Hoc Vigilantius multum culpabat in Ecclesia Occidentali:sed B. Hieronymus illi occurrit, contra vigilantium cap. Per totas Orientis Ecclesias, quando Iegendum est Euangelium, accenduntur luminaria , in sole rutilante: non utique ad fugiendas tenebras, sed ad signum laetitia demonstrandum Can. 3 s. prohibet, nefamina in caemiteriis perpellent. Cinmiteria
plerumque erant extra urbem raro in urbe, quo cum pauci homines venirent,poterant mulieres ibi sub praetextis prec um cum aliis consuescere: erant enim sepulcra cryptae subterraneae, ubi tuto peccabatur. Videatur Hieronymus ad qo cap. Erech de cryptis martyrum.
Creon. 36. haec tabet: placuit picturas in Ecclesiis esse non debere, ne quod colitur aut adoratur in parietibis pingatur: aut tarte, ne adoretur quod in parietibus pingitur. Ad hunc canonem quidam respondent non simpliciter sed tantum secundum quid piacturas vetari , quatenus nimirum decidentibus parietum crustis picturae deformarentur. Ad tertium usque seculum nullae fueram in Ecclesia Dei picturae, ne cum gentilibus colludere videre tur, qui Iovem, Martem similesque Deos in templis pingebant: p stea vero cum nullum periculum esset a gentilibus, picturae in templa sunt introductae, ut imperiti ex iis de mandatis scripturae insti tuerentur. Albaminus vult patres Hispanos locutos que non depicturis
440쪽
' ran adorantur. Verum dicit Albas pinus, primisseculis nondum adora bantur martyres, sed tantum colebantur, id est amore & honore eos a prosequebantur. Imo&ipse Deus apud eorum cineres si pe miracula saciebat: qua de re prstercsteros vide de civ. Dis lib. Er.c. 8. et , Can. g. jubet ut cunctifestum Pentecostes celebrent, non quod tum di. demum hoc festum fuerit institutum,nam & quinquaginta dies inter Pascha&Pentecoste diu festi fuere habQ.Tertuli. corona militis c. s.c Ad Can. 3 6. de magistratu distinguendum, nam ante Constantici num omnes magistratus erant gentiles, & sic Christiani cogebantur sequi nutum gentilium. ii AdCan. 6o. si quis idola regerit,dicendum non licere proprio motis r. quia tale quid in Evangelio non pricipitur,nec Apostoli suo exen, plo praeiverunt. 2. quia ex eo concitatur persecutio. 3. quiaChristus a dicit, si quis te persecutus fuerit, fuge in aliam civitatem. s In canon. 6. mentio fit Laica communionis, qus communicandi ra-a tio non fuit alia,sed alio loco. Ex aliis s nodis videndum est ubi Laicili consiliere soleant. Episcopi & presbyteri stabant ante altare,diaconii intra chorum, non tamen ante altare, Laici extra chorum, Monachi
inter Laicos & Diaconos choro proximi, ad meridiem viri, ad aqui, lonem mulieres. Ut autem sciamus qui sint Laici, primo videamus, qui sint Clerici. Graece, Latine sors dicitur, aut etiam no- xa sive calculus, quem vasi injicimus ad sortiendum. Deuter. q. Eo.
Op. rs, significat populum Israeliticum sive patrimonium, Dei. Apud Petrum I. cap. s, est populus Christianus, ubi vetat, ii presbyteros sive pastores, dominatum exercere in claros, id cest,in gre-,i gem Christi: seu potius per cleros intellige portiones seu partes gre- git Dominici, quae singulis pascendae, velut sorte contigerunt: al-s tu ne facta ad populum Israeliticum,cui secta sortitione per tribus, terra Canaan distributa est. Interdum generaliter pro universo popu- BChristiano sumitur,interdum specialiter,ut clerusRomanus &c. id
j est populus istius urbis Christi fidem amplectens et sed nunc clerus, eicitur pro clericis, id est, pro iis, qui Ecclesiae ministeriis sunt de s putari.His quasi opponuntur Laici,a Axy,latine populus,quasi po- pulares & profani, qui,ut loquitur Budaeus, sectis non sunt initiati:: Cce et hujus