장음표시 사용
241쪽
Bmne. κI. Propos damn. 3o. in ordine: Fas est mro B Oeaeooeeidere invasorem , qui nititur eatumniam inferre, si Miser his: gnominia virari non potes: idem quoqtie dicendum, se quis impingo atapham , veι fuse percutiaν. , post impactam. alapbam , veι ictum fuseir, fugiat s 9 Prop. 3r.3r.Regulariter oecidere possum furem pro conservatione unias aurei; di Propos. 32. 31 Non solum uritum est, defendere defensione occisius, quin actu possidemus, sed etiam ea, ad qua babemus jus incBoatum, ver qua nos possessuros speramus.
Honestas , ut impedimentum dirimens matrimonii, es prepim uitat quammdam personarum, resultans ex Sponsalibus, vel Matrimonio rato, non consumator si oritur ex sponsalibus; extenditur ad solum primum gradum utriusque lineae, ut habetur ex Trid. PF. 24. de ref esp. 4.; si oritur ex matrimonio; usque ad quartum gradum utriusque lineae inclusiνε, etiamsi matrimonium
at nullam , dummodo tamen non sit nullum ex desecta consensus et hoc impedimentum est perpetuum; unde non extinguitur morae illius personae, qua meaia fuit contractum. Horarum Canonicarum nomine; intelliguntur il preces voeales , fure ex praecepto Sacrorum nonum , ab EceIe sicis per sonis, nomine EceIesa. Deo persolvuntur.
obligatio recitandi Horas Canonicas quae aliis cadit sub mo tali non est de Iure Divino, sed de Iure Ecclesiastico inducta, ut
henh probat Sannim dist.2. de Horis Canonicis n.3., & communiter contra Abbatem e. I. de celebri missarum. Ad recitationem Horarum Canonicarum , tenentur omnes CI
rici, in Sacris ordinibus constituti; & tenentur incipiendo ab illi parte diei, in qua Subdiaconatus ordinem susceperunt; nec abnac obligatione eximuntur, etiam si fini degradati, ut est comm ius DD. , & hoc ne ex delictis suis reportent commodum: addit
3uod Clericus degradatus vel excommunicatus, non debet dicere et ominus vobiscum, sed Domine exaudi orationem meam: tene tur etiam Clerici beneficiarii, lices habeant solum ordines minois res et idem dic. deciericis Regularibus , non ex vi professionis , ut dicit Reginat. lib. I8. cap. x I. num. I 37. , sed ex vi generalis eo uetudinis, quae in Religionibus Choro addictis, cum tanta obligatione acceptata esta ita communiter OD. contra Paucos, quosis ci .
242쪽
estat, & conlutat La manet excipiuntur narrex Mndrer , DI tenentur ex vi professionis vigore Regulae, quam professi sunt Ex Beneficiariis excipiuntur illi, qui habent quaedam Beneficia, quibus eκ speciali sua institutione, solummodo est annexa oblig tio recitanai ossicium parvum B. V. Μ. , vel quid aliud simile iraeipiuntur etiam illi, qui titulum quidem Beneficii habeat, sed sine tructibus Beneficii. Praedicti. qui Horas Canonicas recitare tenentur, eo quia, posifident Beneficia Ecclesiastica , tenentur solum Iure clesiastico, ut cum pluribus aliis tenent SIlv. st. Hora qu. R d. p., & AEOre
Beneficiarius, qui non est in sacris constitutus, non tenetur re citare ossicium ante diem possessionis pacificae Beneficii: si est in Sacris , & post sex menses a die possessionis pacificae, nota recitat Horas Canonicas, duo peccata mortalia committit; unum. contra obligationem , quam habet, & alterum contra iustitiam, MConsequenter tenetur ad restitutionem ad ratam ossicia omissi inemph: pro toto ossicio unius diei. omnes fructus ilIius diei; pro solo Matutino, mediam partem; & idem dic. de reliquis Horis; M pro una Hora solum , sextam partem: ita communiter DD. Restitutio fieri debet, vel labricae Beneficii, vel Puperibus, vel ad meliorandam Domum, & Praedia Beneficii, quia naec etiam veniunt sub nomine fabricae Beneficii. Si Beneficium est adeo tenue, ut non reddat tertiam Partem Pro medioeri, & honesti sustentatione Beneficiarii; licet secundum Communem DD. teneatur ad restitutionem ex iustitia, sicuti etiam praesupponi debet ex mente S. Pii V., qui nullam facit distinctionem inter Beneficia pinguia, & tenuia circa obligationem restituistionis ob omissionem Horarum Canonicarum ι Tamb. tamen , &Dia. probabile esse existimant, sumere , quod ex gratitudine- ,
Sanctus Ρius V. per Bullam, quae iacipit: Quod a nobis cte. ab iis , qui utuntur Breviario Romano. se tradito, abstultitobligationem recitandi etiam ia Choro Psalmos Renitentiales, α
Advenae, & itinerantes. possimi. si volunt, in ossitio extr
Chorum, se conformare ossicio loci, ut cum aliis tenet Tamb.to. I.
Pars notabilis, cujus omissio sit peccatam mortale secundum
243쪽
eommuniorem DD. est integra Hora, Vel aequivaIenr, quod etiam intelligendum est de omissione alicujus partis in singulis Horis . Ita quod sinisi sumptae, integrent notabilem quantitatem. : ossicium Divinum recitari debet attente, clare, de devote et duplex postea est attentior interna, scilicet, & externa: prim L sidest, interna confistit in advertentia ad id , quod recitatur; eriterna consistit in exclusione cujuscumque actionis externa, i compossibilis cum advertentia ad id, quod recitatur 3 puta, pingere, seribere, Ela hujusmodi; di haec secundum recensiores Assiiscit, dummodo a principio recitationis, intentio recitantis sit almum colendum, vel Deo vacandum. Alex. VII. Propo. dam. 34. in ordine. : In die Primarum σeri
tans O ium Paschate, fatis Deit Pracepto;=Propo. 3s. 3s Unico Ucio potes quis satisfacere duplici praeepto; δε iacet , pro prasenri, di crastino; di Propos sto.
1o Restitutio a Pio Himposta Beneficiariis non Heitantibus. non debetur in eonssentia auia deesaratoriam Iudicis fenre ziam, eo quodsipana 3 O Propo. 33. :33 Ressiturio fructuum ob omi nem Horarum. supplari potest per quaseramque eree snar, quas antea Beneficiarius fere init de fructibus fui Beneficii; er Propositiar Habens Capeιlaniam eollasivam , feti quodcumque alitia Benefeium Ecclesiasticum ; si vacem studio ιitrerarum, satis faeis suas obligationi, se per alium reciter Onium. Innoe. XI. Propos dam. H. in ordine: Qui non potes recit σε maturinum, di Laudes; pores autem recitare reliquar H ras , ad nihiι renetur, quia major para trabit ad se minorem .
IActantia est manifestatio propriae exeellentiae supra id, quod est
in se, vel in aliorum aestimation verbis inordinate facta . Iamntia licet ex genere suo sit peccatum veniale, in quinque tamen casibus, in lethaliter peccaminosar g. quando est de pe Cato mortali , sive vero, sive falso; et . quando est cum injuria Dei,
ut fuit jactantia Regis Tyri. cujus cor elevatum est, & dixit: Ego sum Deus; 3. quando est cum notabili injuria proximi; 4. quando ex jactantia sequitur notabile damnum proximo; s. qua a do
244쪽
do finis jactantiae habet pro objecto aliquid, quod sit lethaliaeem
Μalitia jactantiae consistit m illa irreverentia, quae lis Deo dura umitur ejus essenta in materiam propriae laudis; quae irreverentia est ejusdem species, sive materia jactantiae sit Vera, sive sit falsa. Idololatria, ut species superstitionis. est exhibitio eaItias D .ini erga falsum Deum: ita in re communiter: duplex est; nempe r exterior νantum ἶ & interior , atque exterior al: Prima, dest , exterior tantum est i Ila, mae nota fit voluntaris , sed fit exvi. & metu, de ista licet sit lethaliter peccaminosa eontra primum praeceptum Decalogi, non est tamen in foro conseientiae lubjecta alicui censurae r secunda, idest , interior, dc exterior simul, est illa, quae fit ex credenti, , quod Idolum sit verus Deus; & ista ,s est cum errore in intellectu cum pertinacia. est conjunista cum haeresi, & consequenter subjectaeκcommunicationi in Bulla Coeis
Iejunium est abstinemia ab bis, qua gustu pereipiuntur: ita
In re communiter: duplex est; ne et Naturale, se EceIesi ficum: in jejunio naturali in ordine ad sumendam Sanctissimania Eucharistiam, non datur parvitas materiae: verum , ut tale jejumnium frangatur tres conditiones concurrere debent: I. quod id , rod de utitur sit cibus humanus; unde si , v. g. pulvis, lapillas, : hujusmodi deglutirentur, non tangerent jejunium naturale iciordine ad sumendam SS. Eucharistiam; a. quod talis cibus humamus, veniat ab extrinseco unde si, τ. g. aliqua particula cibi , quae sera ante, remansit inter dentes ,rnaavertenter deglutiretui , non frangeret hoc jejunium; 3. quod deglutiatur Per Giamne . . quae sit manducario, vel potatio ; unde si , v. g. , quando quis la vat faciem, aliqua aquae gutta fugeret in stomacum praeter intemtionem is lavantis; non ideo frangeret hoc jejunium , quia talis sumptio, nota fuit tam per octi. em , quae dici potest ly p
Ad jejunium inclatassicum servandum tria requiruntur I ff. a sinentia cibis, ab Ecclesia prohibitis: et. abstinentia a pluribus resectionibus; 3. certa resectionis hora, sed haec noctest de essentia
Obligatio ieiunii Melesiastiei incipit a vigesimo primomm --με, & desinit in masculis in Pilagesimo inclusive, & in s minis in quinquagesimo inclusive.
245쪽
paupertas; labor; pietas; lub cujus nomine, idest, pietatis, v niunt: opera misericordiae, tarn corporalia , quam spiritualta; &sub nomine paupertatis, veniunt illi omnes, qui α causa inopiae , satisfacere nequeunt corporis necessitatibus in una resectione; &sub nomine laboris, veniunt illi omnes operarii, & artifices, quo rum labor ab experientia, est incompatibilis cum jejunio. Infirmitas quadruplex est; nemper languoris; complexionis ;
atis; conditionis i nomine Ianguoris, praeter notos infirmos ἔintelliguntur etiam illi omnes, qui jejunando sentiunt gravem immmmoditatem ; puta, fluxiones, emicraniam, deliquia, impote tiam dormiendi, se calefaciendi, & hujusmodi. Nomine eo I xionis intelliguntur illi, qui habe tram debilem complexionem, ut ex ipsa experientia, impotentes , agnoscuntur ad jejunandum, nisi cum magna incommoditate. Nomine statis intellisuntur illi, de quibus dixi in Obligatio die. . Conditionis nomine in
relliguntur praesertim mulieres praegnantes , lae tes δ nuptae s uso licet neque laremtes, neqtae praegnantes, o Causa jejunii m unt macilentae, te sic a Marito despiciuntur mulieres praegna
res habentes aepetitum cujuscumque cibi prohibiti; non peccant, si illum comeciunt; Viri conjugati, qui ex causa jejunii impotentes redduntur ad moderatam debiti redditionem , non tenent jejunare; & denique illi omnes, qui ex causa eorum ossicii, aut exercitii, facere nequeunt prandium Continuatum, vel aliis prandium praeparare debent, & hujusmodi; sunt excusati a jejunio . a
Dispenlatus circii esum carnium ex quacumque causa, Censetur
etiam dispensatus a jejunio juxta plurium DD. opinionem , linter quos TM., Dis., .mb., ino. RIli., & plures alii , & praesertim
Maserius disp. I 2. Neot. MoraI. nu.6., de ratio est, quia cum a
stinentia ab esu earnium, fit de essentia jejunii Ecclesiastici, cons quenter, qui est dispensatus ad comedendas carnes eo ipso intelliagi debet aispensatus a jejunio.
Eκ essus auarum ontiarum ad summum frangit jejunium, qua do extra prandium, & collationem comeditur, quod intelligi a het, licet quid modicum non continuate, sed temporis inter lio Comedatur; & si talis comestio est ciborum prohibitorum, toties Pematur, quoties comediture secus dic. si cibi non sunt prohibiti,& disparitas est, quia praeceptum non comedendi cibos prohibitos
est negativum, quod obligat semper, & ad semper; Praeceptum Ff ver.
246쪽
vero servandi jejunium est Ulamativum , quot licet obliget semper , non obligat tamen pro semper. Dummodo non excedatur in quantitate; sumi potest in collati ne quodcumque pulmentum etiam Calidum, modo ex quadragesimalibus sit compositum , ut communiter tenent Theologi: praeis venire tempus prandii, quod est meridies, ad duas, & etiam . plures horas; non est nit; veniale, secluso tamen scandalo, vel contemptu ; & ratio est, quia tempus, non est de essentia j
junii. Quantitas cibi, qui sumi potest pro collatione sine transgressione jejunii ; non tam facile assignari potest, quia diversi diversa dicunt,& unusquisque abundat in sensu suo: illos praetereo, qui assignant
numerum ontiarum cibi, qui licite comedi potest pro collatione, quia, v. g. octo ontiae cibi pro Petro sufficient pro competenti coena juxta ejus complexionem 3 & pro Paulo vix sufficient pro collatione, spectata ejus complexione. Bonae. Citans Toletum, Scalios dicit, quod regula quantitatis pro collatione, desumenda est ex consuetudine recepta in singulis Regionibus; & ratio est , quia reficiuncula ista per consuetudinem sitit introducta, & consequenter ad consuetudinem standum esse; & haec opinio, tali fulcita tu damento , videtur satis probabilis, & est in usu in partibus Se temtrionalibus. Regina I. lib. q. num. 8 ., post eum Luma I. 4. tr. 8. c. I. n. 9. dicunt, quod ordinarie loquendo & nisi aliqua justa caula excuset; puta, laboris compatibilis tamen cum jej nio, vel alicuius levis indispositionis, aut studii , &hujusimodi non sit notabiliter excedenda quarta pars illius cibi, qui jejunanti, spectati sua complexione , sufficeret pro ordinaria competenti Cc ni; & haec opinio mihi multum quadrat praesertim pro Italia.
Transgressio jejunii in die , in qua sit duplex praeceptum jej
nandi ; puta, uadragesimae, Sc quatuor Temporum, est unum tantum peccatum; & ratio est, quia tale duplex praeceptum prouenit ex unico motivo tantum et secus dic. est , si illud duplex praeceptum provenit ex duplici motivo; puta, voti, & Quadragesimae, quia tunc dupleX P Catum; unum Contra Religionem ratione voti, ic alterum contra praeceptum Ecclesiasticum.
Qui frangit jejunium, bona fide putans, se habere justam causam
non jejunandi, non peccat, licet re ipsa, causa non sit sufficiens ,& justa, ut cum aliis tenent Reginaἰ. lib. q. num. 222. , & Bona c. δώ- μιτ. n. 22. haec opinio tamen, mihi videtur indigere distin-.
247쪽
ctionis inter timoratos, & libertinos secus dic. est de illo, qui
dubitat, an habeat justam causam nec ne; & ratio est, quia in v
bio aequali judicandum est pro possidente, sed possessio stat pro lege
jejunii: ergo &c. Si uis caenando seri quinta dubitaret , an esset media nox; per manente tali dubietate, comedere posset carnes & ratio est, quia libertas stat in possessione t sech dicendum, si esset Sabbatum; &ratio est, quia praeeptum stae in possessione. Quae sumuntur per modum medicinae, non frangunt jejunium et ita Communiter D D. Qiod Cocholata non frangat ieiunium: est pene communis DD. sententia, quod tamen intelligendum est, quando sumitur per m dum potus, quia si sumitur per modum cibi. dentibus masticando: secandum Leandrum de praecepi. Eceles tra i s. disp. f., Dianam. p. π1. tr.&τesp. 3., M plures alios, frangit jejunium . Quaeritur L auqui transit de uno loco, ubi est praeceptum jejunii. ad alium, ubi non est tale praeceptum ex sola intentione, & causa non jejunandi, peccet mortaliter si non jejunet Resp. negaνivὸ ,
secluso tamen scandalo . vel contemptur it1 Bonaeia de Ieg. q. 1. pia. s. n. .,ubi etiam pro hac sententia citat alios DD., de talis
usus viget in Confinibus Romanorum , & Ambrosianorum in triabus diebus Rogationum. Quaeritur a. an causae, quae excusant a triunio debito de praeceinto Ecclesiastico, excusent etiam a jejunio debito ex voto Resp.
uir. nu. 4. ἔ & ratio est, quia votum est una lex privata, quam sibi quisque sponte , & voluntarie imponit; de consequenter, si non
Constat de alia voventis intentione; interpretanda est juxtὶ dispo sitionem aliarum legum circa eandem materiam, ac proinde eaedem causae utrobique excusare debent. Quaeritur 3. an Senes, qui compleverunt sexagesimum aetatis an
num: si sunt robusti cum sorti complexione, teneantur ad jejunium Resin negarisὸ: I. quia ipsemet Ecclesia , quae praecipiendo jejunium , indulget aetati, nullam ororsus facit distinctionem de d bilibus , & larii x complexionibuς , sed ab lute indulset aetati;
di cons uenter di . est , quoa non teneantur, quia ubi leX non
distinauit, nec alicui licitum est distinguere; M li distinguere licitum esset favorabilist opinio eligenda esset, cum paenaIia iuxt, Communem Theologorum. & Iurisprudentum sententiam sint semper stricte interpretanda , & numquam amplianda: M Taia ex. Fi a OPP -
248쪽
opposto,nullus daretur finis ad scrupulas, ex dubiis procedentes, nisi assignaretur unum indivisibile , vel quasi indivisibile roboria virium, & sortitudinis complexionis, per quae praedicti Senes jejunare tenerentur, quod humanitus impossibile esset, de conleque ter ad tollendos pene infinitos scrupulos, qui illaqueare possent conscientias, Concludendum est pro parte negativa . Legitima Superioris dispensatio excusat a jejunio, ut est comm nis D D. sententia: tunc postea dicitur Iegitima , quando adest causa rationabilis, licet cum aliqua dubietate. Quando necessitas est evidens, sive pro non servando jejunio, sive pro esu carnium; tunc non est necessaria dispensatio. S. Epiphanius hares. 26. narrat, quod nefandissimi Gnostici detestabantur jejuni mn, quatenus impeditivum nutritionis necessariae ad omnes immunditias exequendas: & S. Hieronymus in lib. I. , 92. contra Iovinianum , 1llum appellat Christianorum Epic rum , quia asserebat jejunium, de crapulam esse ejusdem meriti . Sanctus denique Augustinus hares sic scripsit : Aeriani ab Aerio quodam funt , qui in Arianorum haeresim lapsus , propria quoque dogmata. fertur addidisse nonnulla dicens ..., nec staminta solemniter observanda esse jejunia, sed cum quisque voluerit, ne videatur esse sub lege. Haeretici moderni praedictorum, primitivi Ecclesia, execrato rum, vestigia sequentes; jejunium Quadragesimale, & quatuor
Temporum , tyrannidem Ecclesiae Romanae appellant; immo i ter alios,mni verus ut resertΡ. Rusca in Eccles. Iudic.Pag. 192. 3ejunium Quadragesimese non erubuit irridere tamquam somni tum meritum; immo etiam superstitionem appellare .
Si jejunium Quadragesimale est superstitio: ergo luperstitiola suerunt non solum Moyse , & Elias Ρrophetae, sed etiam iptem et esus Christus. Vere S. Hieronymus a Deo peculiariter fuit inlpiratus, quando scribens in I jam, sic dixit: Nullus est impius,
quem Hareticus, impietate non vincat . . . 'Iejunium Ecclesiasticum ab ipsomet Domino fuit praedi mimia , quando dixit: Venient dies Μati. cap 9. eum auferretur ab eis Sponsur runc jejunabunt: haec praedimo Apostolis laeta, Se per eos Ecclesiae; in iisdem Apostolis suit verificata, qui Instituerunt jejunium Quadragesimale , & auatuor Temporum, ab Ec-Clesia servandum , ut clare patet ex lib. s. Constitutionum o-ιicorum cap. I 1., ubi sic est scriptum: Post dies Epiphaniarum,
249쪽
servandum nobis es ieiunium Quadrage ala; quod vita Christi, ct Iegis Iata, recordationem continet: Et ex Can. G. st S. Clemente Apostolorum Discipulo , ubi sic ex scriptum: Si quis Episcoptis. υeι Presbrer, vel Diaeonus, vel Lector, vel Cantor S.Ρaschae Quadragesimam non jejunat, prater quam se propter comporis imbeeillitatem impediatur ; deponatur: s Laicus est ; δε- gregetur. Sanctus quoque Ignatius Martyr, qui vixit Apostol rum tempore, & fuit tertius post S. Petrum Antiochenae Ecclesiae Episcopus ; de quadragesimali jejunio, ab Apostolis instituto .ci Tum dat testimonium in Epist. ad Ρhilip., in qua sic scripsit: Quadrage aIe jejunium ne spernatis; continet enim exemplum Dominica eonversationis et Nisi enim Quadragesi male jejunium, ab Apostolis institutum suisset, taliter non scripsisset. S.Hieronym. in lib. 2. adversus Iovinianum cap. x r. sic scripsit: Ipse Dominus quadraginta diebus , Christianorum jejunium sanctimavit; Scin Epist. 14. sic: Nos unam Quadragesimam secundum Apostolicam traclitionem jejtinamus: & S. August. in quaest. super Genec Iib. I. cap. I . sic : Non frusia quadraginra dies jejuniorum sunt constituti , qtiibus Morses, Elias, er ipse Dominus jejunavit ; Sc in sermone 6a. de tempore sic: In Quadragesimά non jejunare ; peccatum es. S. Hieron. enim testari ausus non suisset, quod jejunium Quadragesimale, a Fidelibus ideo custodiebatur, quia de eo existebat Apostoliea Traditio . si de tali Apostolica. Traditione,perfectam cognitionem non habuisset; neque S. Augustinus posteris testatus esset, quod obligatio jejunii in diadrages m a cadebat sub paena peccati, nisi persecte scivisset, quod tale praeceptum factum fuisset ab Apostolis, maxime cum S. Xistus, qui creatus fuit Papa anno et 32. confirmaverit Decretum de jejunia suadragesimali, ab Apostolis insituro. De Iejunio Quatuor Temporum: S. Calistus, qui creatus suit Papa anno 22 a. ordinavit, ut juxta Antiquam Traditionem seris varetur jejunium QMatuor Temporum anni: si enim juxt, Anti- Mam Traditionem; ergo Apostolieam; non enim aliter explicari potest , cum ab Apostolis ad Calistum non intermedient duo saec la. Sanctus postea Urbanus , qui in Pontificatu successit immediate Calisto, confirmavit Decretum, a Calisto factum de Quatuor Temporum anni jejunio, ut refert Gratianus diss. 72. , & statuit tempus, quo tale jejunium fieri deberet; nempe: primum; initio Quadragesima: secundum ; Hebdomada Pentecoster: tertium; in Sepyembri r quartum in Decembri. Ex
250쪽
Eκ praedictis ergo clare constat, quod Ieiunium Quadragesimais Ie , 8c Quatuor Temporum , institutum fuit ab Apostolis, & nocia S. Telesphoro , qui creatus suit ripa anno I 2. . ut dicunt L. Mintherani Magd burgenses in Cent. 2. cap. I ., dc multo minlis ,
quod sit tyrannica inventio Romanae Ecclesiae. Si vero Haeretici respondeant, quod jejunia, quae infra annum fiunt in aliquibus Sa ctorum Uigiliis ; neque ab Apostolis , neque ab aliquo Romano Pontifice intra prima seκ saecula,instituta suerunt, & consequenter, ruod hujusmodi jejunia sunt tyrannica inventio Romanae Eccle ae Resp., quod sicuti Apostoli praecipere potuerunt jejunium Q iadragesimale, & amor Temporum; immo etiam abstinentiam ab immolatis Idolis; fc a sanguine, te suffocato; eidem autho ritate legitimi eorum successores praecipere potuerunt. 6c possunt jejunium certis diebus servandum,cum nulla assignari possit dis inritas inter Apostolos, & legitimos eorum successores quo ad p testatem serendi leges, tendentes ad Dei gloriam ; Sanctorum honorem ; animarumque proseEtiam spiritualem; & consequenter concludendum, quod jejunium Ecclesiasticum, sit sanctis legibus sancitum , & non tyrannica inventio Romanae Ecclesiae. Hottingerus postea, ut superius dixi, irridet jejunium , ut somniatum meritum; sed sic eum interrogo, sicut & quemcumque alium baptigatum, qui non sit Roman Catholicus: Quando i dominiis Haereticorum; Principes,vel Μagistratus in eorum publicis necessitatibus indicunt jejunium certis diebus servandum: vel credunt jejunium esse opus meritorium, vel non: si negative minspondent: Ad quid perditio haec sic illis dicet vexandi Subditos
sine fructu, neque sm rituali, neque temporali Si affirmative re sponilent: ergo mentita est iniquitas sibi ipsi. Hoc tamen addo, quod sicuti jejunium est actio indifferens, ita potest esse Se bonum, & malum; meritorium, & demeritorium ι unde juxta causam finalem jejunii , ipsum quoque jejunium est meritorium . vel demeritorium; virtuosum, vel vitiosum: si causa finalis est obedientia Ecelesiae; jejunans actum obedientiae mercet.& consequenter meritum obedientiae acquirit: si causa finalis est aliorum aeceptio; jejunans, astum hypocrisis exercet, & cons quenter demeritum hypocrisis obtinet, ut patet ex Mart. cap. 6., ubi est scriptum, quod Iesus Christus sic clixit: Cum aurem jej noris , nolite fieri seuti hypocrita trisses: exterminant enim Din ie4 suas, ut pareant bominibus jejunanter; amen dico vobis ro