장음표시 사용
241쪽
iactum bombardae Christianos instructa acie quadratisque agminibus appropinquare riderent, tormenta ordine omnia in eos exploserunt. VerumenimVero nequicquam iis detrimenti nostris daretur, fide magistri
tormentorum effectum est, qui cum Christianum se esse reminisceretur, neque popularibus uis nocere in an, mum induceret, ea arte machina aeneas statuerat, ut pilae eorum totum nostrorum exercitum sine ullo
dato incommodo supervolitaverint. Atqui nostrorum tormenta tam feliciter fuere in hostes librata, ut primo statim ictu signifer cum praecipuo barbaricarum copiarum vexillo concisus fuerit quare conspecta, simulque acerrimo nostrorum impetu clamoreque hostes territi, in fugam se protinus dederunt, desertisque tormentis impedimentisque ceteris in urbem se recipere conati fuerunt. Instant fugientibus nostri, et quoscunque assequuntur, fama caede absumunt, et ad duo millia ac ducentos ex iis trucidant Bulgaris et reliquis, quos Christianos esse ex praeputio non circumcis cognitum est, ex edicto pepercere. R liqui Barbarorum partim in arcem se recepere, partim
alio, qua cuique proximum fuit, diffugere Imprimis tamen plerique, qui fuga sibi salutem quaesierunt, in arcem Gyrgioriam evasere. Fusia fugatisque in hunc modum Barbaris, oppidum nostri invadunt, et Ouinibus sine ullo aetatis aut sexus discrimine caesis, paucis admodum sereatis, cuncta diripiunt, praedam abigunt, aedes incendunt, et quae auferre non possunt, incendio aliisque modis corrumpunt clam nox appetebat, militesque, Valachipraesertim ac Siculi, genus hominum Vinum appetens, caede rapiniaque satiati simul et fessi, immoderatiore generosioris vini, quod ibi in copia inventum erat, usu se insurgitaverant: cum Michael VHuod re
242쪽
cognita, omnia in dolia diffundi, vinumque, ne eo milites inebrientur, corrumpi edixit Mox, ne ingruenti bus Barbaris Occasio cladis refundendae daretur, collectis omnibus praedis, quae opulentissimae fueriinti
incensaque urbe, ea, qua Venerant, in ovantes praedisque ditati, traiecto Danubio, paucissimi suorum amissis in ransylvaniam redierant. His non contenti nostri, varias e Transalpina in longinquas etiam Tudicarum oras fecere excursiones, quibus in diram gentem felicissimis ubique successibus grassati fuere. Nam et Gyrgioriae arci circumiectum oppidum, et Drestorium, et complura alia Turcicae ditioni loca, incendio absumpserunt, et ad Nicopolim usque ferro
flammaque, duce Michaele VH voda, vasali tunc Sigia- mundi Ρrincipis, cuncta vastarunt. Sed in his omnibus primas tenuit pulentissima illa artissimoruM, Iiberorum peditum ducis, expeditio, quam cum paucis
susceperat, ac montem Haemum transgressus, non
procul a Sophia urbe Thraciae, aerarium quoddam publicum diripuerat. Sumptum enim auri inde argentique adduxere nostri, quanto omino ferendo in tanta locorum longinquitate pares fuerunt
De Mohaniete. Amurothi patri stιbstituto, strangu latisque octodecim fratribus eius.
Dum haec aguntur, Ferdinandus Archi-Dux Austriae, senioris Ferdinandi Imperatoris filius, Maxi, miliani II. Imperatoris et Caroli frater Oeniponte evivis excessit XIV. Ianuarii Iuliani, cui Rodolphua -- perator, fratris filius,ingubematione comitatus Tyrolen-
243쪽
DE REB. VNG. DEC. X. L. VII. 153
gis et coni clarum in Suevia et Rheni tractu Austria-
carum regionum successit Ferdinandum secutus est X.
Febrearii Emestus Archi-Dux Austriae Caesaria Ro-desphi frater, Gubernator Belgio recens ab Hispaniae rege praefectus, quo paulo ante evocatis Belgii prο-ceribus bellum in Gallia contra regem Marramum continuandum decreverat Mense Martio ineunte Amu-rathes eruus urcaram Imperator, Selymi filius, Solymanni Magni nepos, partim acerbissimo dolore, quem ex Transylvanoram defectione percipiebat, partim
vero ardentissima febre victus, laedam animam in tartara efflavit Ρurpurati, ne ea res facem rebus urci- eis alioqui salperditis adderet, missis confestim aliis super alios nunciis, Μ Ometem, primogenitum Caesaris filium, XXXII annorum iuvenem magnanimum exΑm si Constantinopolim accerserant, etpaucis omnis dissentientibus uno omnes assensu demortuo patri substituunti Movit magnas haec Imperiatoris mutatio in urbe turbas, quando Ianigari praescriptione diutumi temporis freti, cum aliis urbanis, tum maxime Iudaeis ac Graecis, ceterisque Christianam religionem sectam tibus, plurimum detrimenti intulerant, fortunasque ditiorem pro solito more diripuerant Mahumetes, antequam patri pro solenni more iusta persolueret, a domestica crudelitate auspicandum imperium ratus, fratres Omnes a patre genitos conquiri iussit Aiunt tyrannum misericordia tactum, naturalique in fratres
amore motum caedem eorum deprecatum esse, cum parcendum iis esse, taliter ambitioni eorum Occurrendum diceret Non deessesibivariasregiones, quo)eos diligentisaime custodiendos ablegaret, modo ne crudelemeorum caedem spectare cogeretur. Sed victus est tandem ambitiosus tyranni animus unanimi urpuratorum ali-
244쪽
154 Io. DECII BAROUOrumque seniorum consensu, qui Veterum Imperatorem
vestigiis insistendum rati, se non permissuros aiebant,ut molli in fratres misericordia novi Imperatoris vastum Othomanorum Imperiumturbaretur. Varia essein tanto Imperio ingenia, Variasque fore occasiones, quibus res Turesca, ni hoc quoque Veteri institui caveretur, e
sumdari et a seditiosis imperiique cupidis facile turbari posset. Ita partim assentiente Imperatore partim urgentibus id ipsum primoribus Aulae sacrorumque praefectis, octodecim filii Amurastis in ipsa Mesea Aula strangulati, posteaque honorifice tumulati fuere, filiabus Imperatoris, quae XXVII fuerunt, ob imbecillitatem sexus in Seragit ViVere permissum est, si tutumque, ut cum nubendi tempus afforet, omnes ex public aerario pro dignitate conVenientibus maritia elo
De apparari Caesaria Germanici in Turcas. Rodolphus Imperator cognita Amurastis morte, ac ingenti, umetis in Christianos apparatu, praeter ordinaria belli impensas a Statibus Imperii in Comitiis promissas, insuper a singulis Imperii provinciis,
certum numerum equitum et peditum extra ordinem flagitavit. Cui Ρrincipes in tam praeclaro iuvandae patriae conatu succurrendum rati, certas copias allo sumptu conduxerant. Superior Saxoni 1200 equitea,
Sueuia 4000 pedites, Austriacae regiones 200 equiteae 6000 pedites, Vestphalicus orbis 500 equites 15,000 pedites contulit. raeter hos Bohem etiam,
Sylesy, Oravi ac Lugati non contemnendam manum equitum ac peditum submiserunt. Idem se reaeontifex
245쪽
Romanus, Florentinus, Ferrariensis et Mantuanus, qui Ρrincipes quamvis extra iurisdictionem Imperii se constitutos ducant, auxilia tamen in communem Christianae reipublicae usum eo quidem tempore prolixeae fideliter contulerunt.
Des Comitiis Polonicis, ae tractatione de bello Ttιrcio hahita. Habita sunt circa idem tempus mense Februario Comitia a Polonia racoriae, in quibus praecipua de bello adversus urcas coniunctis cum Imperatore animi et armis gerendo fuit deliberatio inserat enim antea Imperator ad olonos legationem, eosque obnixe oraverat, ut et ipsi bellum in Turca susciperent, et vicinum periculum coniunctis armis propulsarent Ad haec Zamoiscius Cancellarius, et alii nonnulli vehementer admodum disputabant, pacem interlolonos et Turcas haereditariam, quae iam LXXV annos religiose culta esset, deinceps etiam violari non debere et cum pace frui liceat, non temere bellum non necessarium patriae attrahendum videri. Alii vicissim, qui Christiani nominis studiosiores erant, quam Tur-cies, contrarium statuebant, cumque tam proximum periculum patriae a perfidis Barbaris immineret, armaeum reliquia Christianis Ρrincipibus coniungenda censebant, praesertim cum tam saepe Barbari foedus
illud multis modis violarint, ac devictis Christianis, ne Polonia quidem Turcae atque Tartari fidem ser-
246쪽
156 Io. DECII BAROHIvaturi videantur. His atque aliis similibus in utramque partem acriter disceptatis, tandem, ne Caesari auxilia ac foedus roganti prorsus denegare ordines regni viderentur, ostendunt se non alienos a societate belli esse, sed cum hac conditione, ut primum summi
quique Christiani orbis hincipes, apa Hispanus,
Gallus, Anglus, Danus, Scotus et ceteri, certo stabilique adversus urcam foedere omnes iungantur. Ad haec, ut haec consilia cum rincipibus Imperii Electoribus primum communicentur, utque non cum Caesare tantum, sed toto Imperio foedus istud sanes tur interea tamen ad arcendam artarorem emptis-nem, primo quoque tempore copias ad Oloniae finis in armis praesto fore decernant, ac de sumptibus belli constituant, ut Iudaei quidem singuli singulos aureos,
ceteri vero incolae ut anno ΜDLXXVIII ad bellam Moschi cum Stephano contribuerent ecclesiastici denique liberale donativum in tam sacram bellum,
pro sua quisque parte conferrent.
De solennibus legationibetis Imperatoris, Transylvanori , - garorum ad Polonos missis, irritoque eurum
Quibus rebus deliberatis, advenere ad haec eadem Comitia a Rodolph Imperatore legati Stanis1a Episcopus tomucensis, et encesima a Berca Baro in Dan et arachalius Boemiae, una cum Legatis Eleotorum Imperii sed cum circa finem Comitiorum MVenissent, non multum cum his publice agi potuit, praesertim finis Ρaachalibus ad ea ipsa tempora in-
247쪽
iadentibus delecti sunt tamen ex Senatoribus Regni, aliisque ordinibus utriusque Poloniae et Lithvaniae, I Continissarii, qui de conditionibus foederis cum Imperio ineundi, ac ceteris rebus ad bellum gerendum spectantibus cum Legatis decernerent. - Ita re diu multumque tractata, legati tunc quidem bona cum spe dimisia fuere. Sed, ut postea patuit, praeter Verba nihil aiolonis datum fuit Miserat illuc et Sigismuncta Transylvaniae rinceps ancratium Sennyeium, Senatorii ordinis iram primarium,adiuncto eiEustachio solis in idem aΡolonis, quod Imperator et Ungari, contendebant. Convenerant etiam, eodem tempore fere, ordines Regni Ungariae Ροsonium, habitoque consilio Demetrium apragium, Praepositum griensem, et ΝiωIaum Zolorium auxilia petitum adversus urcas ablegaverant Illi confecto celeriter itinere intoloniam appellunt, et data dicendi copia in hunc modum per Demetrium apragium Legationis principem perorasse dicuntur ).
De Aaronem noda Moldariae capto, ac in rarisy
Interim Sigismundusirinceps Moldaviam et Valachiam in provinciae formam redigendas ratus, nonnullos inconsulta Stephani J6stha suggestione in utramque regionem ablegaverat, certoque stipendioiraesectis earum constituto, ceteros reditus in fiscum suum referri iusserat quibus praesidia provinciarum Tulerat id moleste tum Michael, tum imprimia
248쪽
Aaron Hvota liberiusque de rincipe Sigismundo
palam locutus alieni ab eo animi, et in urcas p pendentia significationem nonnullam ediderat. Id cum adirincipem allatum esset, explorato prius per Christophoram Literatum de Keresgtur diligenter eius animo, ratus rinceps cetera maleficia tum peraequenda, ubi facta sunt, proditionem, nisi provideatur, ne accidat, frustra tandem iudici inquiri, misso confestim in oldariam asparo ornis, uno ex Consiliariis intimis, cum Francisco Dacgo, et multi aliis Siculorum primoribus Aaronem comprehendi et adae adduci, custodiaeque in Aula incensi tradi iussit. Illi continuatis dies noctesque itineribus, VHuodam comprehendunt, Vinctumque adirincipem mittunt, direpta primum gaga eius, quam multis centenis aureorum millibus a prudentioribus aestimatam aiunt. Substituit ei asparmornis consensu Ρrincipis ac provinciae Stephanummo mannum, virum humili quidem
genere natum, sed tamen probum, prudentem militarem, et multarum linguarum cognitione experientiaque rerum excellentem. Is acceptam provinciam feliciter aliquamdiu gubernavit, donec asparo omis inde ad rincipem revocato, ab ingruentibus postea Ρolonia et Ogacia oldavia pelleretur, tandemque miserabili mortis genere, ut postea dicetur, extin-
249쪽
DE REB. VNO DEC. X. L. VII. 159
De foedere Sigismundi Principis Transylvaniae cum
Dum haec geruntur, Legati Principis Sigismundi Viennam profecti honorificentissime amathia Archi- duce excipiuntur, ac inde Pragam magnis ubique plausibua deducuntur. Eo cum Venissent, data randi copia, capita postulatorem Rodolpho Imperatori per Gregorium Euhium exposuerunt Ia novahac augendi Imperii sui occasione nimium laetatus, negotium componendae pacis dat Ioanni Κutasio Episcopo Iauriensi, et Regni Hungariae Cancellario, Stephano uchaio Episcopo Vaciensi, Thomae Erd6di comiti perpetuo montis Claudii, et Regnorum Dalmatiae, Croatiae et Selavoniae Bano, Nicolao alm de Erd6d Comiti ac Capitaneo osoniensi, cubiculariorumque Regalium Magistro, ac supremo cis Danubianarum Ungariae partium Capitaneo Simoni orgata libero Baroni desimea, et Uncernarum Regalium Μagistro, Ioanni-Ιοοde Κag Aga, praesentiae Regiae in Iudiciis Locum- tenenti. Hi praesentibus ac suffragantibus Caesare Speciano piscopo Cremonensi, Nuncio apostolico et Hispaniarum Regia oratore, Guillelmo de Sancto Clemente, et avio Scito ranchon libero Barone, et comitatus Tyrolis Marachalcho haereditario,post longam aeriamque disceptationem his conditionibus pacem XXVIII. die Ianuarii concluserant Belli, pacisque cum Barbaria ineundae rationea communes sunto: Transn-vania cum Moldaria et Transalpina, incluata etiam ita Vngariae partibus, quas antea possedit, Sigismundo Principi eiusque legitimis haeredibus masculini sexus,
250쪽
ribus Ioannia Secundi, Stephani et Christophori possessa fuit, cedito. Sed et mixtum imperium liberamque iurisdictionem idem Sigismundus habeat Ρrinceps, ita
tamen, ut legitimos Ungariae Reges ipse et successο- res eius pro legitimis suis Regibus recognoscant, et fidelitatis iuramentum ipsis semper, citra ius tamen fruendi, praestent. Quodsi Ρrinceps in legitima, culorum haeredum linea deficeret, Transylvania cum annexis ei ditionibus tanquam Verum, et inseparabile membrum, absque ulla controVerata in potestatem Regis rigariae devolvatur, ita tamen, ut Reges ipsi teneantur et iura municipalia privilegia et consuetudines provinciae una cum donationibus et inscriptionibus sarta tectaque conservare, solitumque magistratum ex ordinibus Transylvaniae provinciis praeficere. Quodsi deficientibus masculis haeredibus filias Princeps post se reliquerit, cuilibet earum de dote centum millium florenorum Rhenensium providebitur. Legitimi Ungariae Reges, cum iuramentum regno Hungariae deponent, peculiarem specialemque mentionem Tran-aylvaniae in eodem iuramento facient Civitas agy-BAnya possidebitur a Principe Transyloniae e iure, quo Stephan Primo oloniae Regi collata fuerat. Caesar principem Transylvaniae pro libero rincipe recognoscit, eique titulum Illustriasimi concedit, et ut ex Austriaca familia uxor ei detur, se effecturum promittit. Sed ut ab Hispaniarum Rege Ρrinceps inalg-niatur, Caesar se procuraturum pollicetur Auxiliorum suppeditati mutua et reciproca erit, prout nec altas huius vel illius partis postulaverit, ita ut ubicunque