Disputatio critica de Annalibus maximis

31쪽

ptionem, quales sunt, praeter ας περι τῶν ἱερων συγγρα is

Numae vid. p. ), ὀ παρ' 'Αρχιερωσι πένα, 'Iεροφαντ- γραφαι, ἱεραὶ δελτοι, ἱεραὶ βέβλοι, et iam εραὶ καὶ ποθετοι βέβλοι. Esse autem ἱερας βέβλους vidimus p. 16 pontifloios libros,

qui tamen eo loco, quem nunc examinamus, manifesto indicati non sunt. At qua tandem veri specie id nomen explicemus annales marimos , quos Octaviano Imperatore ποθλους dicere cui in mentem venisse 2 Quid plura Cogitantem quae porro disputanda sunt, ut hoc exemplo iuvabat, quo ostenderem, incerto libri titulo quam parum Dagmenti alicuius sedem quaerenti sol argumento fidendum sit Livius enim IV. 7 10 sqq. eorundem Consulum mentione illata: His Consulibus, inquit, cum Ardeatibus laedus renovatum est; idque monumenti est, Consules eos illo anno suisse, qui neque in annalibus priscis neque in libris magistratuum inveniuntur. Credo, quod Tribuni militum initio anni fuerunt, eo perinde ac si totum annum in imperio suerint, suffectis his Consulibus, praetermissa nomina Consulum horum. Licinius Macer auctor est, et in laedere Ardeatino et in lintris libris ad Monetae inventan. Haeccine clara et aperta sunt Tamen in fragmenta annalium azimorum tum Dionysii locum, tum Livii Clericus p. 5 sq. 108, 558 infersit, sed causa motus singulari. Nimirum scripsit alter υκ ἐν πασαι χρονογραφέαις, sineque in annalibus priscisnalier l). Significari apud Dionysium libros linteos, qui dicuntur, non fugit rausium p. 26; qui libri quales fuerint, non huius loci est inquirere. Diversos saltem suisse a murimis annaliabus ita constat, ut refutando errore eorum, qui cum annalibus illos confuderunt 2ὶ plus temporis terere nolim.

1 Utitur Clericus p. si etiam hoc lepidiore argamento, debuisse persua-Mun esse Livio, si ipse ea parte annalium azimorum Sus non sit, profecisse ex iisdem, quem auctorem sequeretur, Licinium. - Ceterum Becherus 4. 10 ann. 13 νprum annalibus, maximos intelligit, ita ut ex auro citentur.

2 Factum videas a Dod ello, raelecit Acad. App. p. 65 sqq. Addun-

32쪽

Ἐπων έκοντι γε θυμεν eo traducor, ut de locis absolvam, qui apud Graecos Latinosque scriptores asseruntur ex χρωογραφέαις, αρχαιαις αναγραφαῖς, annalibu3 et similibus monumentis. Horum enim plurima, in primis adiecto riseis vel ueteribus retus, sed annalium tituli tenax, aliis vicissim et dux et comes, Clericus fragmentis annalium Pontificum immiscuit. Et tamen idem, mirabile dictu legem ipse ser et religiose vult observari, ne alia huc reseramus, nisi qua diserte dicantur ex Pontificum annalibus petita esse, ex annalibus publieis, ex

annalibus uaeimis l). t vero, huic uni legi obtemperandum

est, quantumcunque passim ad contrarium allicere alio loci videtur 2). Ab hac lege si semel recesseris, ubi subsistas Nam quod Varroni, quod Tullio condonabis, id Livio, Plinio, Gellio, aliis negare tibi non licebit. Tum, si quatuor locos linianos,

qui ex annalibus citantur, ad maaeimos pertinere dices, aut eodem litulo allatos eodem pertinere iubebis, atque adeo numerum acies plus triplo maiorem S), aut ad arbitrium lubiditur a Clerico . I33 sq. Bouchaud, em de Acad. d. Insor. Tom. XLI p. 60 et sivesque ibid. om. II p. 322. 1 Ita etiam Bellefortius censuit, adversante Saxio, insceli Lips. OV.

II p. 456 sq. qui proinde p. 16 sqq. mazimorum asinalium fragmenta explorans ingentem reliquiarum acervum ex scriptoribus praesertim Latinis effodit, quarum plerasque Clericu probavit. Quod verbo monuisse satiadum. Neque enim Saxium, magna industria haec persecutum, usque in Viscera terrae sequi iuvat. 2 i, Lime sembis done que o ne sit admetire comm Annales de sontifes que les otiorum eis s acies fieres Annales pontificum oti pontificis 8J, Annales publici, Annales maximi et is Hai pus er denoi dis ter opinionMearre domitandata Deam GraeV. Anuqq. Rom. VIII p. 37), reapres maximi si fax toUoura mus-entenis pontificis M. Haec Clericus p. 127, quibuscum contulisse iuvabit, quae pollicetur p. 31 descripta inhal. 31 sq.,

tum quae concludit p. 138: Reatent dono, ou exprime lectabis histor que des pontifes le mo Annales, et quelquefris elui de commentarii M. Hic igitur omne adiectum aspematur, cuius rei rursus velut rationes reddit p. 172. 3 Testatur Clericus ipse p. 40: Pline Pancis alle e quise ovi inge is es Annales, es anciennes Annales V. Debebat igitur, ne a semet ipse

33쪽

nemque ages; id quod suo ipse exemplo Clericus lucvlantissime probavit. In Graecis scriptoribus duos Clericus reperil, qui ex annalibus Ponιilicum vel ipsi vel per alios profecisse videantur, Polybium et Dionysium; cui sententiae non est quod adverser; sed est quod plerisque, quibus Clericus utitur, argumentis, ut certos quosdam locos ex his annalibus ductos ostendat. Ubi enim Polybius Hist. V. 55. ), cuius verba alibi adscribam, χρονογραφέας meminit, πολιτιαως in parietibus actas, quis cum cleric p. 10 sq. , 568 sq. publieos annales vertens sive chronologias publicus, hoc non fragmentum, sed testimonium, ad solos Romanos traxerit 7 Nec felicior ille est in Dionysio si), quamquam ex se minus perspicitur, quae monumenta ab hoc scriptore designentur A. R.

IV. 2, hi de Servio Tulli exponens Φεραα δε τις, inquit, ἐν ταῖς ἐπιχευρέοις ἀναγραφαῖς τερος περ τῆς γενεσεως -του λογος. Clerico p. 107, 548h ἐστιχευραγι αναγραφαὶ ex- pllicantur tabulae historieae Romanorum et annales Pontificum. At tabulae δελ- 2 sunt et πένακες et σατέδες, etiam Dionysio J. 74, III 56, IV. 45). ὀ ἐπιχώριον autem τω ξενικεῆ opponitur.

Itaque de rebus Romanorum tradens homo Graecus patria illorum monumenta recte vocari ἐπιχωρίους αναγραφας, quum scribere

δημοσέας debuisset, si voluisset publiea indicare. Vertam igitur apud Dionysium in patriis Romanorum commentariis, communi

discreparet, in fragmenta sua etiam ea recipere, quae leguntur II 51

VIL 3, 16; VIII. 56, 9 78; X. 17 XIX. 26 XXVI. 1 Gadita a Uinio ΙΙ. 57 satis habet tetigisse p. 227.

I Qua ratione in Dionysio universe Clericus argumentetur, optime discas ex iis, quae leguntur p. 104 sq. ubi illum monet nusquam quidem insontibus suis memorare annales maximos, sed ad hos saepius respicere videri, ut nisi ab ipso, at certe a scriptoribus, quos sequeretur, consulti fuerint. Rem p. 11 inde repetit, quod non cuivis homini adire commentarios Pontificum contingeret, idque Graeco in primis esset dissicile.

2 Videri tamen Dionysium ρως δέλτοις, quas tradito. 73 sontem

fuisse, ex quibus antiqui annalium scriptores vetustas fabulas iapy ς peterent, indicare praecipue libros, non abluas Pontificum , ut Clericus statuit, paulo ante effeci, p. 17 sq.

34쪽

huius nominis significatione, ita quidem ut sacri commentarii non respiciantur, etsi narratio ipsa huic interpretationi vix obstat. Sed quod ex se parum perspicuum est, id similia illustrant, ut Σαβένων ἱστορέαι επιχωριοι, quas memorat Dionysius II 49, et ἐπιχωριοι γραφαέ, ex quibus reser III. 46 de origine Tarquinii Prisci, quo loco Clericus p. 4 sq. verti iubet in illius gentis Etruscae annalibus 1). Postremo ἐπιχωριοι illae πα- γραφα sunt, quae vulgo et ab ipso Dionysio IV. 50 et XI. 62

appellantur ἐνιαυσιαι 'Hυ -- αναγραφα et ' μι- χρονογραφέαι, quorum locorum hunc supra tractavi p. 18sq. illum tango propter interpretationem Clerici p. 105 550 annuus

tabulas. Non sensisse eum, quam licenter evagaretur, aut si Senserit, non propere recessisse, prorsus non intelligo. Accipe

hoc ultimum in Dionysio exaestuantis critices γευμα Tradit

ille VII. L 'Eoua ὀ πρωτος ἐν ταῖς χρονογραφίαις τούτοκαταχωρίσας, H παντες ἐκολουθησαν οἱ λοιποὶ τοσολο μονον ἐν ταῖς αρχαιαι ευρων ἀναγραφαῖς τε Quid enim plura describama n χρωπραφέαι, quae apud Polybium et Dionysium

XI. 62 Clerico sunt Ponti leum annales , iam iunctae cum χαιαις αναγραφαῖς, veteribus commentariis , ex Clerici autem ratione, ne a se ipse dissentiat, priscis annalibus. O diras angustiast Quid multa 7 Rebus angustis animosus atque sortis apparen.

Clerico teste, hoc loco Dionysius χρονογραφέαις designat historius, hoc loco αρχαιαι ἀπαγραφαῖς antiquus tubulas 2).

1 , e qui ne re pus dire in Romanis commentariis, comme uiarii trem dana a serato latine, mala, comme o Diu avj rchin, in illius gentis annalibus V. Altero loco Claricus, p. 73, Vertit is histoire locales de Sabim. 2 Rursus verba ipsa adscribam i σαι que probabismen is premis quiorematra re Di dans P histolae, e qui ut opi de fous es utres, Familcaeuiemem dana les anciennes tables' etc. Vid. p. 353, 355, coli. p. 109. Ceterum de hoc Dionysii loco, quem solum affert, idem asseverat Sarius, i. l.

m p. 267 MDubium nullum est, quin per αρχαίας ἀναγραφας apud Dionysium publicae monumentorum tabulae significentur. Opponuntur enim, ut puto, χρονογραφιαις, et hae solae scilicet erant ζιοχρέοιν.

35쪽

Mulio plura vestigia Pontificum a Clerico apud Latinos deprehendi, non admodum mirum videtur. Affert enim viginti sere fragmenta, quorum quum pleraque nullo iure mamimis annalibus adiudicentur, nonnisi pauciora rationem horum annalium satis bene referre videntur Agmen aperit hic Varronis locus, de ling. Lat. V. 10 p. 7s: Et arae si Sabinum linguam olent, quae Tati Regis voto sunt Romae dedicatae; nam ut annales dicunt, vovit Opi, Florae, Vediovi a Saturnoque Soli, Lunae Volcano et Summano itemque Larundam, Termino , Quirino , Ortumno, Laribus, Dianae Lucinaeque . . s. Clericus p. 55, 344. tiam Beckerum aliosque complures vix dubitasse scio, quin essent haec Varronis ex annalibus uaeimis deprompta itaque posse videri lacissime largior sed ad acriorem normam quam ad speciem haec dirigenda sunt. Tum rogare mihi liceat, adeone aliena sint a ratione annalium . . Pictoris Fabii, ut ex his ducta esse historia non possita Ex fragmentis, a rausio collectis atque ah Hartessio in comment de Fabiis et Aufidiis p. 15 sqq. equidem aliter iudico. Nec quamvis leve videatur, negligendum testimonium est, quod dicit Quinctilianus L . I. 6.12: Varro in eo libro, quo initia urbis Romae enarrat, lupum seminam dioit, Ennium lib. I fragm. XLIX d. vahlen.)Pietoremque Fabium Meutus ut etiam in libris de lingua Latina plus quadraginta locis Ennius nominatim laudatur. Porro quid vetat intelligere Cincii Alimenti annales De quo scriptore Livius VII Volsiniis quoque clavos, indices numeri annorum, fixos in templo Nortiae, truscae Deae, comparere, diligens talium monumentorum auctor Cincius assirmat n. Denique,

haud ita ineptum sit Calpurnii quoque Pisonis rationem habere, in primis si attendas, quae ex huius annalibus de lacu Curtio, qui Sabino bello nomen acceperit, et de porta Ianuali, ab Iano dicta. ipse Varro eodem libros prosert, p. 4 et 46.

1 Ex emendationem melleri pro ea re. 2 Sio Becherus correxit t. l. I p. 5 ann. . Vulgo lararae; Diori. Maes-lerus Horae, Vedio, DOL

36쪽

Quae quum ita sint, mihi videtur Clericus et laudato loco et hoc altero Varronis, qui legitur V 20 p. 50 fragmenta annalium marimoriιm temere auxisse p. 55 57U: Lepus, quod Siculi quidam Graece si dicunt a ποριν , a Roma quod orti

Siculi, ut annales veteres nostri dicunt, fortasse hinc illuc tulerunt, et hic reliquerunt id nomen n. Quod autem ille opinionem suam commendaturus asserit: Diligens grammaticus, qualis Varro suit, qui nominat ubivis poetas ah historiarum scriptores, iuxta libros ab ipsis editos, non potuit dicere simpliciter annales, nisi quum quod citaret scriptoris nomen non habebat D;

eo, si veram rem esse fingamus, nimium se probare certe non

animadvertit: nam citare auctores suos Pontifices Varro quum Posset, tum uni debebat magis, quanto praestabat diligentia b). Itaque Clericus etiam in Servio causa cadit, cuius Verba , petita ex annalibus, consimilem causam praetexens Pontificum esse contendit p. 56, 70, repudiatis sententiis Bur- manni, qui Cassianos, et Barthii, qui Ennianos annales intellexit Servius enim Aen. III. 584: Et quidam lentandus nove verbum siclum putant; sed in annalibus legitur Confricali, oleo lentati paratique ad armas. Haec quo pertineant quis probaverit Sed paulo lamen meliore iure quam ad Pontifices referri ad Ennium videntur, cuius octavo annali tribuit pangenbergius, Enn Annal. fragm. p. 116, primo vindicarunt Ilbergius et abienus, quem vide p. XXXVII, sic restituto metro: --

frietique oleo lentali e ad arma paraιi CL Ribbeckius, Mus. Bhen. X. 2 p. 27 l. Quum parum iuvet, rimo taedeat seres in levibus plerumque

1 Scripsi de coniectura pro vulgari Graeci trilingues enim Siculi, quod nomen pro Siculis, ut legebatur, iam Spengelius proposuit. 2 Παρα τον ἱσxορίαν. Vel vicies in libris laudatis a Varrone versus

poetarum, quorum addere nomina supersedet, allatos Videas. 3 Tertio Varronis loco Clericus fragmenta annalium non auxit, Sed monuit tamen p. 35, viros doctos parum attendisse, quod apud Charisium ed. Putach. p. 7 Varro memorat , eclogas ex annale descriptaso.

37쪽

coniecturis salsisque opinionibus redarguendis occupatum esse, susceptum ossicium vereor ut satis exsequar, si mera rerum enumeratione contentus omni disputatione abstineam. Pergam

igitur qua coepi via, ita quidem ut gradum vix sistam, nisi ubi maiora spectanda dentur aut quidni enim temperemus seria locis hilariora. Ex Ciceronis qui est de divinatione libro I Clericus duo fragmenta eruit si), quorum altero c. 17), narrata historia de Tarquinio et Atti Navio si egemus omnia, inquit ille, comburamus annales, ficta haec esse dicamus n. Scilicet haec Clerico p. 87, 548 pro indicio sunt uaeimos annales spectari Alterius locisc. 44 nihil nisi initium asseram: Quid, quod in annalibus habemus, Veienti bello, quum lacus Albanus praeter modum crevisset ... 7 CL Clericus p. 87, 562. Utique subit mirari, qui tam longe exspatiatus adeo sitiret annales azimox eum in Cicerone ita sibi imperasse, ut insuper ex hoc sonte nonnisi terquaterve hauriret quod ipsum quo egerit modo, paucis indicavi p. 68q. et mo magis etiam apparebit. Sed omnium maxime mirum hoc est, fugisse Clericum Tullii ad Ser. Sulpicium verba,

orat pro L. Murena VII. 16 : Non o sermone hominum recenti, sed ex annalium vetustate eruenda est memoria nobilitatis tuae D. Tu causam quaeris, cur adeo id mirum sit Non

celabo equidem. Visi sunt Clerico p. 24, 2 mazimi annales spectari versibus Ovidianis, Fast. I. 7 sq.:

Sacra recognosces, annalibus emata priscis, E quo sit merito quaeque notata dies. Tum qui leguntur Fast. IV. 11 sq.: Tempora eum causis , annalibus eruta priscis, Lapsuque sub terras ortaque Signa cano. Non est profecto, quod Ciceronis comiti Ovidium pudeat. in Sed tamen amoto quaeramus seria ludo n. Laudantur a Cicerono, si recte memini, tribus locis, laudantur etiam a Livio et Gelli annalium monumenta, ut a lini N. II. l Idem a Saxio factum video, Ll. II p. 456.

38쪽

II 57 monumenta. Et hunc quidem locum cur male clericus mazimis annalibus adscripserit, altera huius disputationis parte

explicare opportunius est; ceteros vero minus Artasse Curassem, nisi unum praesertim testimonium Ciceronis, primum legenti, scrupulum mihi iniecisset, eoque Beckerum l.l. p. 9 inductum vidissem. Ait enim ille orat pro Rab. V. i5: Hic se popularem

dicere audet, me alienum a commodis vestris, quum iste omnes et suppliciorum et verhorum acerbitates non ex memoria vestra ac patrum Vestrorum, sed ex annalium monumentis atque ex

Regum commentariis conquisierit ... 7, Videtur hoc testimonium, ceterum non dissimile a loco ratiotiis pro Murena, quem paulo ante laudavi, in argumenti levitate gravitatis aliquid habere eo, quod simul et altero demum loco laudantur vetusti commentarii Regum qui tamen rem bene perpenderit, ne tantis capiatur illecehris probe cavebit. Annulium monumenta dixit ibi Cicero, tum commentarios Regum, eodem ordine et eadem sere sententia atque ipse scripsit de Orat. I. 60 256 : Historiam dico et prudentiam iuris publici et antiquitatis iter n. Licet adeo, si

solam sententiam spectes, haec Tulliana annalium monumentancum loco Liviano XXVII. . , ubi sermo est de non exoletis vetustate annalium exemplis D, ita conserre, ut utrobique antiquitatis memoriae opponi essiciamus memoriam recentiorem. Neque alium esse locutionis usum Cicero ipse ceteris duobus quos significavi locis plane probat. Servavit enim Nonius . cogno3cere,

I p. 275 s. s. sed Roth. p. 89ὶ hoc fragmentum Hortensii

Tulliani: Unde autem facilius quam ex annalium monumentis aut bellicae res aut omnis rei publicae disciplina cognosciturquQuo fragment quam perverse Pontificum annales prae aliis spectari iudicaret p. 90), clericus videre poterat ex pluribus eius dem scriptoris locis, quorum est de Orat. I. 46 201 Existimem . . . monumenta rerum esturum hi vetustatis eaeempla oraclori nota esse de heres Adde .l. 4. 159 sed conser in primis Brut. XCIII. 522, quo loco praeter Hortensium num in Oratoribus aequalibus repertus dicitur, qui memoriam rerum Romanarum teneret, ex qua, si quando opus esset, ab inseris locupletissimos

39쪽

testes excitaret , - haec conser, inquam, cum terti testimonio Ciceronis, do in IL 21. 67 Nos ex annalium monumentis testes excitamus eos, quorum Omnis vita consumta est in laboribus gloriosis, qui voluptatis nomen audire non possent n. Nonne ex his omnibus luce clarius est, annalium monumenta

pro historia dici, teste temporum ac magistra vitae, valere hiastoriarum libros vel libros annales Vel sic tamen clericus ex hoc Ciceronis qui est de Finibus loco, annexis quoquomodo et praecedentibus et sequentibus verbis, duo creavit azimorum annalium Dagmenta. Vid. p. 550 552, 56, Oll. p. 87 sq. Denique, rogatos velim, quibus sunt annalium monumenι pro annalibus marimis, qua ratione expediant, quod de Silvio, post mortem Aeneae nato, Gellius ait II. 16: in omnium serme annalium monumentis scriptum essen i), quodque Quinqueviros

mensarios per omnium annalium monumenta celebres

nominibus dicit Livius VII. 21. 6. Porro ambulemus, ut salutati. ἐν παροδεν ilinio. Floro

Gelliique hospites Aselliones 2h apud Livium paulisper dever-

1 Quoniam hoc ago, conferre etiam Livium iuvat VII. 19, ubi an-lium mommenta ipse interpretatur eleres annales. Prope ut credam absum, hoc vocabulo monumenta velut vi quadam magica nonnullos inductos esse,

ut apud Livium VI. 1. 2, quod ibi commentarii Ponti eum et ij pleraque monumenta a simul asseruntur, illis dealbatas tabulas designari putarent. Sunt tamen proprie monumenta, ut auctor est Cicero ad Caes. p. II Nonium I p. 32, d Roth. p. 22), quae , ad memoriam spectant posteritatis, Quid adeo miremur, ut eommentarios, ita monumenta libros dictos esse, qui

rerum gestarum memoriam atque universe res memorabiles continerent Cff.

Cic. de republ. II. 11, V 2; de div. I. 17 ad div. V. 12. 1 Plin. N. H. VII. 17, X. 17 init., de cuius testimonio is relatum in monumenta est y, infra disputabo. 2 Gellii ipsius quatuor lam quum ductos ex annalibus marimis fere sibi persuadeat, eo tamen referre Clericus veretur p. 42. Sunt illi I. 19 , in antiquis annalibus memoria super libris Sibyllinis haec prodita est i relLὶ; II. 11 . L. Siccium Dentatum . . . scriptum est in libris annalibus, plus quam credi debeat, strenuum bellatorem fuisse ν) ΙΙΙ. 15 ij in nostris annalibus scriptum legimus ιν et n. 7 i, Acca Larentiae et Caiae Tarratiae, sive illa Fufetia est, nomina in antiquis annalibus celebria sunt ii ). Facile erat hanc viam ingresso numerum duplicare.

40쪽

iamur. Ε linio igitur clericus, p. 4 et 566 , magna quidem pro tanta copia os supra p. i moderatione usus, primum Pontificibus vindicat quae leguntur . H. VIII 82 Venisse murem CC denariis Casilinum obsidente Hannibale, eumque qui

vendiderat fame interiisse emptorem vixisse, annale tradunt D.

CL Livius XXIII. 19. 15. Potuerunt sane ita tradere Pontifices, sed pariter potuerunt alii. Cur v. c. minus haec in Fabium Pictorem conveniant, quem in hoc bello describendo copiosiorem Plinius historiarrum eiusdem sarinae auctorem laudato. 24 et MV. 15, vel quo saepissime usus est, Pisonem , quam in Pontificum annales Num sorte, quod ex Catone constat Gell. II. 28s s), scriptum fuisse in tabula ontificis quotiens annona caran, idem de annalibus Fabii et isonis non constat Tamen Clericus res serias tam agit serio, ut p. 42, citatis Plinii ceteris verbis quae

cur non item in fragmenta receperit, incertum est): USOricum occentu dirimi auspicia, annales resertos habemus , haec nescio quam opportune moneat: Sacri hi annales Pontificum soli tradere poterant, quoties soricis occentu dirempta essent auspicia n.

Sequuntur liniana, quae sunt XXXIII. 6, ubi narratur de indignatione Patrum et nobilium, Cn. Flavium Tribunum Plebis

creatum, mox etiam Aedilem Curulem, graviter serentium. Cuius loci sententia etsi nunc demum recte percipitur post praeclaram

Silligi recensionem, discere tamen Clericus p. 40, 562 sq.), si incredibili annalium Pontificum ludi umens non laeva suissetn, ex Livio IX. 46 2 sqq.), qui quosdam annales et Macrum Licinium auctores laudat, discere ex L. Pisonis tertio annali Geli. N. A. I. 9 potuisset, quam inconsideratum esset linitu antiquissimos annales maaeimos interpretari, quamvis ipsa annalium verba sed et phalera posita a Plinio asserantur. Aliud est quaerere, num videantur talia ex Pontificum commentariis sonte primario, in rivulos fluxisse, ex quibus suam aquam Livius hausit; sed haec quaestio non agitur, et, nisi instituatur

prudentissime, lacile ad nugas et ineptias rapit. Nec gravior mihi suppetit causa, cur cum Beckero I. p. 10 eandem interpretationem accommodemus testimonio Plinii XXXIV. ii, quem