장음표시 사용
461쪽
42o . DE DEO UNO, dirigantur. Si qui iam obediunt, sed in regnum darct gloriam praedestinati non sunt, remporales sunι , nec
que in finem in eadem Obedientia permanebunt. . . ilistam etiam modum. . . non exsimo sufficere , nisi bor vel kujusmodi aliquid addat , ut dicat: -s itaque etiam ipsam obediendi perseveramiam a Patre luminum. . .
sperare debetis θ qtiotidianis orationibus poscere, atque hoc faciendo considere non vos esse praedesinati ne populi ejus alienos ; quia etiam hoc ut faciatis ipse
Instabis, haec responsa, & temperamenta acute quidem excogitata difficultatem non solvunt, sed occultant, ac rudioribus fucum faciunt. Namque i'. praescientiae exemplum non facit ad Propositum ; multa quippe non ideo futura sunt, quia Deus ea Praescit, sed contra ideo futura
Praescit v. g. Petrum peccaturum, agrum hominis pigri intinus non producturum ; quia revera Petrus Peccaturus est, piger agricola agrum non culturus. At praedestinatio antecedeι, ter absoluta, ita est causa eorum, quae praedestinata sunt, ut ea non sint futura , nisi quia sunt praedestinara; unde naturaliter sequitur, quod in negoIlo salutis omnia sine nostia cura & sollicitudine ex Dei decreto sint expectanda, vel timenda. λ'. S Or- rem nostram iutiorem esse in manibus Dei , tuam in nostris quis neget, vel etiam dubitet λ ed cum paucorum sors ita in tuto collocetur,
erumque fit multos esse vocatos, paucos Vero
electos; quae salutis spes potest esse innumerae hominum multitudini Atque ut illud incommodum praedestinationis antecedentis melius
Percipiatur, fingamus civem, qui praeterquam Quod sit humilis fortunae a natura minus est institutus ad gerendum Magistratum, nec gratia Pollet apud Principem, cujus est illam dignita-tζm conferre cui placuerit, civis ille in c jusmo
462쪽
DivINrsm2 rsus ATTRiBUTIs. 4irdi circunstantiis concipiet ne spem obtinendi Magistratum Atqui similis est conditio filiorum Adam respectu beatitudinis aeternae. Omnes nascuntur filii irae, infirmi & in malum proni Propter concupiscentiam, quae in sententia, de qua agitur , infallibiliter, quamvis non necessario cum auxilio duntaxat sufflatenti praevalebit , donum vero efficax perseverantiae paucorum est, eoriam scilicet, quorum sors & animete in manu Dei in tuto sunt collocatae. At in opposita sententia, quae praedestinationem ad gloriam definit ex praevi fis meritis ejusmodi incommoda non occurrunt, Deus quiPPeontecedenter & conditionate vult omnes & singulos salvos fietri per Christi merita, qui pro
omnium salute sanguinem fudit, omnibus suppeditat auxilia, quae magna sunt eis sperandi& vites exerendi Incentiva; cum certi sint gloriam fideliter operantibus reddendam uti mercedem, & neminem, nisi sua culpa ; ab ea excludendum.
Ergo cum ex concessis haec quaestio , an praes stinatio ad gloriam sit ante , vel Post praevi a merita , non pertineat ad fidem , unicuique perspicuum est sententiam , quae eam asserit ex praevi fismeritis, esse alteri Praeferendam. Atque haec sint praecipua Adversariorum momenta, propter quae nonnulli ex iis, in nos minus aequi, quam nos in ipsos , cum tanta contentione propugnant praedestinationem ad gloriam ex Praevisis meritis , ut aegre audiant illam praedia cari ante praevisa merita ι l ed immerito, ut pate bit exsequentibus responsi s. Respondeo itaque. 1'. doctrina de gratia 6e praedestinatione non eo ipso est verior, quo capatui hominum accommodatior ; quin potius ma gis a Vero Iecedere censetur, cum Apostolo
463쪽
Rom. '. & Io. aperte doceat altissimini illud mysterium eme humanis sensibus imperscrutabi-Ie, ut observat S. Augustinus lib. de dono perseV. ca P. I 6 num. 37. Nunquid ideo negandum es quod apertum ess in Apostolo) quia comprehendi non potest, quod occultum est y uunquid, inqtiam, propterea dicturi sumus, quod ita esse perspicimus , non ita esse , 'quoniam cur ita sit non posumus invenirer Ergo vel ex hoc capite vera non est opposita sententia, in qua ejus Patroni putant se solvere omnem dissi. cultatem. Dico I putant ἡ nam revera non solvunt , nisi ab hoc statu excludant speciale donum per severantiae , tk omnem gratiam .emcacem, in qua hypothesi falsa, non erit revera major dissicultas circa praedestinationem hominu , quam Angelatum cum enim Angeli aequaliter fuerint ad tuti, manifelta est causa cur alii perierint, alit salvi facti sint, nempe eorum liberum arbitrium. Sed absit, ut ipsum dicamus aut sentiamus de Praedestinatione hominum in hoc statu; cum fides doceat neminem salvari sine speciali dono Perseverantiae, quod solis praedestinatis conceditur; dc ideo quae hic objiciuntur incommoda
contra praedestinationem ante praevisa merita, ea retorqueri possunt contra donum perseverantiae, quod Adversarii agnoscunt omnibus non esse concessum. Quare. . 'Respondeo ara sententia, quae asserit praedeoninationem ad glotiam in hoc statu esse ex praevisis meritis, non majus affert solatium, quami opposita; quia in adultis nulla sunt opera meri-'toria, nisi gratia emcaci, nullisque meritis conis
fertur gloria , niti sint con uncta cum dono perseverantiae t 3 qui gratia effcax non omni bris conceditur i, donum vero Perseverantiae Raeti praede stinatorum proprium ,. ut nulli alteraimh tire HErgo in sententia, quod praedestinatio ad glori
464쪽
DIVINIsayE Ilus ATTRIBUTI . et Liam sit ex praevisis meritis diei potest non falso eloquio, licet improbissimo, ut supra dicebat S. Augustinus , si Deus decrevit vobis dare gratiam efficacem & donum perseverantiae; quaΠ- . tumcunque obduretis corda vestra , aliquando tamen obedietis, & morte Iuthorum hinc ex hitis, vita beata donandi: contra vero si desit v bis gratia efficax, aut perseverantiae donum, quoa Paucis conceditur , vel nullum bonum opus facietis , sicut oportet, vel in bono' opere non per severabitis : & in peccato vestro infallibiliter moriemini. Porro nemo non videt quod ex e)usmodi praedicatione vera, quamvis improbanda, aeque liceat colligere incommoda & absurda, quae nobis objiciuntur. . Respondent Adversarii donum perseverantiae decerni etiam ex praevisis meritis ; nam ex sancto Augustino lib. de dono perseverantiae, caP. 6.siappliciter illud emereri possumus.
Contra γ'. donum perseverantiae non possumuS mereri de condigno, sed de congruo duntaxat, ut suo loco dicetur. 1'. donum perseverantiae multis datur sine ullis praecedentibus meritis, ,
ut parvulis post baptismum decedentibus, adultis qui post vitam male actam in fine con- Verruntur. 3'. etiam si perseverantiam supplicitet emereri possimus , nemo tamen eam actu & de facto meretur, nisi sit praedestinatus ; si qui jam obediunt, aiebat supra Augustinus, sed in regnum ejus o gloriam praedestinata non sunt, temporales funx, nec usque in sinem in eadem obedientia permanebunt. Meritum illud, licet possit acquiri per gratias sufficientes, quae non desunt justis , non acquiritur tamen nisi per auxilium efficax infallibiliter
connexum cum dono perseverantiae: atqui hujusmodi auxilium non conceditur Oirambes justisqPlures enim, quamvis sanctioris vitae, a gratia
465쪽
exciderunt, in qua alii meritis inferiores usque in finem permansere. Salomon, qui prius fuit amabilis Domino, a. Reg. in . & Saul, qui ob vitae innocentiam dicitur puer unius anni cum regnare coepi siet, I. Reg. I 3. non perseverarunt. David vero immemor' beneficiorum, quibus a Deo cumulatus fuerat, polluit se adulterio& homicidio, quibus blasphemate fecit nomen Domini, 2. Reg. cap. m. vers. I . 8c nihilominus veniatn dc donum perseverantiae consecutus est , στ id itat Exclamant hic nobiscum Adversarii. altitudo divitiarum sapientias ct scientia Deis di Cuntque, o homo tu quis es, qui respondeas Deo p non
quid dicii sigmentum ei qui se misi, quid me fecistiscr
Respondeo 3'. quae solatia proferuntur ex OP Posita sententia, eadem, vel etiam majora cam iuntur ex nostra. Ac primo quidem admittit iroinra ; Deum velle omnes & singulos homines salvos fieri, & ex sincera illa voluntate Praeparare atque conferre auxilia sufficientia , quibus salutem consequi possint, & ita corruit allata com- aratio principis , qui nec vult omnes & singuos cives ad magistratum evehere, nec dare potest ea, quibus inepti & indigni possint, si ve- lint, evadere digni , quemadmodum Deus vult omnes & singulos salvare , eisque dona Praeparat,&suffcienter providet, quibus tantam gloriam Promereri queant, ut late probamus tract. de Gratia. Hinc alterum manifeste sequitur, scilicet neminem perire nisi sua culpa, adeoque non reprobari nisi ex praevisis demeritis; Deus quidem immeritos ad gloriam praedestinare potest, quia bonus est, sed nullum innocentem damnare otest, quia justus, est, ipsum quoque , qui non de
et puniri, condemnare exterum aestimas a tua virtute. SaP. I 2. Sperent itaque omnes vitam aeternam,& ad eam totis viribus contendant, quia omni
466쪽
DivINisui3E Erus ATTRIBUTis. 1 thus proponitur: nemo ob dissicultates desperet, quia Deus ignavis & desperantibus gravia minatur, nec vult nos decipe te , dum sperare jubet, absit, sed eo ipso nos monet & facere quod possit mus. Quod autem Deus non aequaliter omnibus Velit gloriam , & electos specialiter adjuvet, qui Sconqueri potest , cum nemini faciat injuriam ,& omnibus sumcienter provideat 3 Quin eo in sis nos in Domino gloriari oportet, quod nos Infirmos & immeritos potentiori auxilio, quam
Angelos in vitam aeternam transmittere decreverit 1, longe enim absurdissimum est, dc nimis Inis gratum contristari nos, ubi commendatur gratia Dei, & divitiae bonitatis ejus erga electos, maxime cum unusquisque fidelis se ex eorum numero esse confidere debeat, non quidem ea fid ei a , quam in Novatoribus Concilium Tridentinum damnat, & nos confutamus Trael. de Grar. Parag. 8. cap. 4. sed qua exultandum Domino cum tremore docet Catholica Ecclesia. Respondeo 4'. Quamvis de fide non sit praed stinationem ad gloriam esse ante praevisa meriga, nec contra aliter sentientes fit hostiliter pu-Fnandum , eruitur tamen ex principiis fidei, qui-Duscum opposita sententia non videtur Posse coninciliari, nisi detorquendo Scripturas contra seri sum, quem tenuerunt sancti Patres, ac Praeser
467쪽
Q. Io. Uid requiritur ur aliquidst, ct dicatur ' a effectus praedesinationis λR Duo. I'. Debet esse a Deo tanquam a carisa praedestinante ; nisi enim oriatur a praedes Inatione tanquam a cauSa, non erit ejus e lactus. α'. Necesse est ut cum gloria coelesti connexi fi lnem habeat , & ad eam actu & de facto perdum eat ; quia praedestinatio ex dictis est praeparatio beneficiorum, quibus certissime liberantur, quicunque liberantur.
Ergo vocatio & justificatio in iis, qui non perseverant , non sunt effectus praedestinationis, sed providentiae supernaturalis. Qui enim non perseverant , sunt reprobi, ac proinde praedestinatio in illis non operam G ὶ Ergo peccata non sunt in praedestinatis emetus, praedestinationis ; quia nec sunt a Deo, nec reputari possunt beneficia & gratiae, sed potius den satio gratiae efficacis, quam deprecamur, cum dicimus in Oratione Dominica, Et ne nos indutayin tentationem.
Dices: sanctus Augustinus lib. I . de Civit. Dei cap. I 3. scribim deo dicere superbis esse uille cadere in aliquod Minum manifestumque peccatum, unde sibi displiceant, qui iam sibi placendo ceciderant: salubrius enim Petrussibi dissplicuit, quando flevit, quam sebi placuit, quando praesiumpsit. Et lib. de cor. & gr. rcap. 9. supra laudato , latibus Deus diligentibus eum Omnia cooperatur in bonum, usque adeo prorsus omnia ν rtiis qui eorum deviant di exorbitant, hoe ipsum eisΡ- iriat proficere in bonum, quia humiliores rede 3 atque
victiores. Similia habet sanctus Gregorius lib. s , l
468쪽
tollit , per vitium ad humilitatem redite qai vero acceptis virxutibus extollitur, non gladio , sed ut ita dixe- rim, medicamento vulneratur. . . uuia ergo nos de m dicamento vulnus facimus, facit Deus de vulnere media ι eamentum, ut qui virtute percutimur, vitio curemur,
Ergo peccatum in praedestinatis est effectus praedestinationis. Nego consequens, textus enim allati probant duntaxat Deum, qui ex parte ad tempus Praedestinatos deserit, propter crescentem in eis superinhiam & negligentiam, eos revocare ad Poenitentiam , mentes eorum interiori lumine illustrare, ut foeditatem & gravitatem praecedentis culpae humiliter agnoscant, corda eorum afficere intimo sensu doloris & displicentiae sui, quo veluti aculeo illos ad majores virtutis profectus instigat ; est enim adeo bonus, ut non permitteret mala , nisi sciret inde elicere majora bona.lorio maiora illa bona, quorum peccatum est occasio, sunt quidem effectus praedestinationis, non vero ipsum Peccatum.
Instabis: saltem permissio peccati est e fluctus praedestinationis; namque illlud est essectus pro destinationis, quod decernitur a Deo positive in salutem praedestinatorum: atqui permissio , &c.
Respondeo, plures quidem Theologi ita sentiunt propter allatam rationem, quae confirmari potest quibusdam exemplis, 1 . sapientis Medici, qui permittit leviorem morbum, cujus ope Praevidet ex Pellendum graviorem. 2'. Magistri qui cum deterrere non possit discipulum a minu. tioribus culpis, non impedit quominus labatur in majorem, unde erubescat, expetimentoque distat quo illum deducant pristinae levitates.
Verum si permissio peccati est: effectus praeda--
469쪽
42s DE D Ε Ο v N o, stinationis, agnoscenda est ut Dei beneficium 8e gratia per seim Christum concessa, ideoque eX- petenda, licebitque Iulio orare contra Praescriptam a Christo formulam, ut Deus eum inducat In tentationem , ut sanetur a titillante superbia. Quasi vero fictit Medico & Ludi Magistro non Praesto sunt alia remedia ad sanandum aegrum & corrigendum disicipulum, praeter ea quae in eXem-Plum allata sunt; ita Deo desint gratiae satis efficaces, ut Iustus superbiens aut obdormiscens humilis fiat & vigilantior. Itaque permissio peccati, hoc est, subtraetio auxilii efficacis intenditur a Deo ut Poena, quam summe exhorrent Iusti utpote gravissimam, & pro ea avertenda has & fi - nailes preces ingeminant ad omnia alia flagella
Parati, ne in furore tuo arguas me, neqtie in ira rua eorripias me. Psalm. 6.χ'. Bona temporalia, ct mala tum naicirs, rumpo na , funt ne praedestinationis essectus Z lR. I'. Creatio non est effectus praesestinationis, tum quia ad eam praesupponitur, tum quia effe- ctus praedestinationis sunt beneficia per meritum ψChristi collata : atqui ex S. Augustino. epist. I9 . alias I o s. Christus non pro multis ut homines condere rer, sed pro impiis mortuus est. Ergo. R. 2'. Alia bona naturalia, & mala tum natu- rae , tum poenae per se & secundum se spectata, non sunt praedestinationis effectus; quia ut sic
non tendunt ad finem supernaturalem, seu vitam aeternam, nec habent cum praedestinatione con-
R. 3'. Eadem bona & mala pet accidens, Aquatenus ordinantur a Deo ad salutem electorum, sunt praedestinationis effectus. Probatur ex Scriptura simul & Traditione. - Ac primo quidem generatim ait Apostolus. Rom. 8. Diligentibus Deum omnia cooperantur labο
470쪽
DIVINISQUE E IUS ATTRIBUTIs. 429m in , iis , qui securaum propositum vocati sun Sancti. In quem locum sic scribit S. Bernardus ferm. I. de diversis mam. 6. neq*r enim ad voluntatem serviunt , sed ad utilitatem; non ad voluntatem , sed adfa-ltitem e non ad votum, sed ad commodum nostrum. Fι que adeo si quidem in hunc modum omnia nobis cooperantur in bonum, ut inter haec omnia, ea, etiam quae nibit sunt, numerentur, modestia, morbus ct ipsa mors etiam, o peccatum; quoe quidem constar naturas non esse, sed natura Urruptioncs. An υero peccata ipsa non cooperantur in bomm , qui ex eis humilior, ferventior , sollicitior , timoratior, o cautior invenitur. Secundo 'speciatim. De praematura morte, Sap. 4. Raptas est, mmalitia mutaret intellectum ejus. De amictionibus , Phili p. r. v. 29. Vobis dona tum est pro Christo non bolism ut in eum credatis, sed ut etiam pro illo patiamini. Et 2. Cor. 4. V. IT. momentaneum di leve tribulationis nostrae , supra modum insublimitate aeternum gloria pondus operatur in nobis De prosperis & laetioribus Matth. c. 26. Hs-ptyr elec os breviabuntoν dies illi, scilicet tribula tionis. Denique, de circunstantiis locorum, temporum , di personarum in salutem electorum ordinatis, sic scribit S. Augustinus serm. 99. alias hom. 23. ex libri quinquag. homil. Adulter non fuisti in illa tua vita praeterit t... hoe dieir tibi Deus tuus: regebam te mihi, servabam te mihi, ut altast
rium mn committeres; suasor defuit; ct uisuasor deesset , ego feci: locus ct iempus defuit; ct ur haec deessent iego feci: assuit suasor, non defui; Iocus, non defuit tempus r ut non consentires, ego rerrui, Agnosce ergo gratiam ejus , cui deber, quod non admisisti. Ad praedest 1- nationem itaque referendum est: quod electus natus sit ex Piis parentibus, quos non potuit sibi diligere , ut notat sanctus Augustinus lib. de dono