장음표시 사용
101쪽
BREVICULUS TOLLATIONIS TUM MONATISTI s. 85
si duo vel plures, non solum Stratones , Sed etiam Cas si an reperirentur cum in duodecim Apostolis, non Solum duo Judae, sed etiam duo Jacobi legerentiaret nisi forte ipsis licuisset a Sensem a Donato Carthaginensi distinguere, cum timerent ne major auctor ipSorum Donatus Carthaginensis damnatus in Melchiadis judicio putaretur et Catholicis non liceret in tanta multitudine clericorum Romanorum habere plures similibus nominibus appellatos . Falsum enim erat quod Donatistae dixe
personarum dignitates de utrisque gestis, sed sola nominum ConVenientia legebatur, quam in diversis personis generis humani consuetudo frequentare non CESSat. XXXVII. Spernens itaque Cognitor incertissima SUS-piciones jussit aliquid manifestum contra illa gesta pro serri, aut certe Constantini judicium, cujus menti jam secta fuerat, recitari. Et recitatum est judicium Constan- ini, quemadmodum se inter partes causam Caeciliani gognovisse , ad Eumalium vicarium Africae Scripsisset,luod remotis omnibus arbitris Caecilianum innocentem ,
ans etiam in Arelatensi oppido pro Caeciliano factum piscopale judicium, cui judici jam plurimi ex dissenione consenserant, reliquis adhuc resilientibus et discors antibus : unde ipse de re tota inter parte Coactus estidicare. Post harum imperialium litterarum recitatio- em, quaesivit Cognitor a Donatistis quid contra dice-uit. Ibi Donatistae rursus ad Melchiadis calumniosam
riminationem redire conati Sunt et unde Um SSent Coa
toris interlocutione depulsi, et ab eis esset flagitatum, contra judicium Melchiadis, vel imperialem Sentenim, si haberent aliquid, recitarentra reSponderunt,
102쪽
etiam imperatoria aures pravis Suggestionibus inflatas. Ibi eis Cognitor respondit quod altentissime adverterat, inter partes suisse judicatum. At illi elii gere coeperunt, ut hoc legeretur, utrum inter parte judicaverit Imperator Quod cum suisset Cognitore jubente recitatum . niihil
invenientes quod dicerent, coeperunt de Consule memoratis imperialibus litteris calumniari: quod sine consule fuerant recitatae. Ηinc exorto conflictu, cum Donatistae invidiose dicerent episcopale concilium Cum Cori Sule fuisse recitatum, et imperatoris litteras con Sulem non habere, et Catholici responderent, non ibi causam consisterem Cognitor etiam interlocutus est evidentissimis legilbus definitum, imperialia constitutas etiam SI CODSUles non legerentur, in dubium non vocari. Deinde Catholici urgebant, ut aperte dicerent salsum esse quod lectum eSt poSSe enim archiva conquiri.
XXXVIII. Sed hinc repulsi, velut aliquid validissimum prolaturi, petierunt Optatum legi, quod et ante Peti Verant; unde se probaturos dicebant Caecilianum ab
Imperatore damnatu in Get promissum eis fuerat, sed dilatum. Prius ergo volebat Cognitor ut exprimerent, utrum
litteras imperatorias arguere falsitatis auderent. Quod uuidem illi minime audebant, tamen ni nilominu COIISU-eni deesse invidiosissime causabantur Optatum vero legii tuli instantius lagitabant naec cum diutius agerentur, ii alia charta illarum imperialium litterarum inventus est Consul Quod cum esset suggestum, Donatistae dixerit ni u Certe consulem habere non debuit is quasi hoc aliquando dictum esset, quou habere non debuerit ac non etiamsi consul defuisset, non impediri imperialis constituti veritatem. Quod uni eis Cognitor identi uenireSpondi SSet, recitatus est et Optatus. Recitantibus Donatistis ubi ait ui odem tempore idem Donatus petiit
103쪽
ui ei reverti licuisset et ad Cartilaginem accederet tunc a Philomen Suggestore ejus Imperatori Suggestum,St, ut hono pacis Caecilianus Brixiae teneretur; et factum est. In quibus verbi Optati, cum omnino nulla Caeciliani damnatio , Sicut illi demonStraturo Se CSSe promiserant, reperiri potuisset, jussit Cognitor totam paginam recitari, ut de Superioribus et inferioribus verbis volun
ta ejus qui Scripserat, nosceretur. Et ex ossicio recitatum est tau Caecilianus omnium Supra memoratorum Sententiis innocens est pronuntiatus P uod cum recitaretur, Donatistae dixerunt, hoc Se non petiSSe reCitari, Stoma chantes adversu eo qui riSUm tenere non potuerant, Cum audissent quam apertam Contra SemeitPSOS Paginam protulissent. Deinde cum illis veribi quae ipsi recitaverant, extenuasse dicerent optatum damnationem Caeciliani, et exprimere nolui SS flagitatum est ab eis, ut aliunde m nisestum legerent, quod ab illo dicerent extenuatum. Quod cum minime potuissent, etiam inde post aliquantas morarum inanium perplexitates, cum et de nonati no mine contendissent quod non Carthaginensis, sed Casen
si rionatus in judicio Melchiadis adversus Caecilianum astitisset, quod et Catholici concedebant, aliquando
XXXIX. Deinde quia Constantini litteris, quibus
eum inter parte cognoviSSe, et pro Caeciliano contra illos judicasse constabat, Cognitor eos si quid haberent, respondere cogebat: petiverunt suum libellum esse recitan dum, quem dicebant datum Constantino a majoribus suis. In quo libello Satis aperteque monstrarunt, quam
salsum dixerint de damnatione Caeciliani apud Brixiam
idem quippe libellus ostendit quemadmodun contra eos senserit Constantinus. Nam ibi dicunt, nullo modo se communicaturos, Antistiti ipsius hebialoni, , paratosque
104쪽
esse perpeti quidquid eis sacere Voluisset. Quem Constantini antistitem nebulonem utique Caecilianum intelligi
volebant. Quomodo ergo eum ConStantini antistitem di
cebant, cui Se Contra ConStantinum loquente non communicare confirmabarit, Si eum apud ConStantinum superaverant, ita ut ab illo Brixiae scirent esse damnatum XL Cum ergo Catholici dixissent, hoc eo Contra Seipsos recitasses hoc idem ipse etiam Cognitor esset interlocutus, addiderunt etiam illi suae falsitati convincendae magnum aliud firmamentum recitante ipsius Constantini litteras scribentis ad Verinum vicarium, ut liber eos di inritat arbitrios se jussisse insinuans ut de exili remearent. In quibus litteris Constantinus Sic eo detestatur,
ut nihil illa indulgentia possit deformius inveniri. Quos utique non ita culpasset, Sed magis laudas,et si ab eis Caecilianus apud illum victus ab eoque damnatus Brixiae
relegaretur. Ac per hoc ista contra Se ipsos Proserentes atque recitantes, et a Caeciliano Se Superato memorati Imperatoris judici, manifestissime monStraVerunt; et Suam falsitatem, qua eum dicebant CSSe damnatum, apertissime convicerunt et et quia Catholico persecutionem facere , Se autem pati gloriabantur , Caecilianum tamen Per Ua accusationes ab Imperatore damnatum etiam
falso gloriari voluerunt. Ilis itaque recitatis, cum Catholici dicerent, et Cognitorem breviter admonerent, quod etiam ipse cernebat, pro se illa, hoc est, pro innocentia Caeciliani contra illos fuisse recitata, et hoc idem etiam ipse fuisset interlocutus Donatistae responderunt dicentes V De libero arbitrio nihil dicit potestas tua tan hoc enim putantes secundum Constantini litteras sibi posse a praesente Cognitore concedi, eas etiam contra Se pro Caeciliani causa recitandas existimaverunt. Ili Cum ei Cognitor respondisset aliud sibi esse a praesentis temporis
105쪽
Imperatore praeceptum ierunt in aliud, quod contra se identidem multo mirabilius protulerunt. XI. I. Recitaverunt etiam alias litteras ejusdem Constantini imperatoris ad Probianum proconSulem datas. quae quidem consules non habebant; sed nihil quasi de
objectione mutua Catholici agere voluerunt: quamVis et hinc se ipsos Donatistae convincerent, quam CalumnioSe Catholicis id objecerint cum prior chartula ecqua recitatum est judicium Constantini, quo absolutus est Caecilianus, consules non haberet qui tamen mox in alia chartula inventi sunt. Istae itaque litterae ad Problatium procon Sulem datae, continent Imperatoris juSSionem, qua praecepit ut ad se Ingentius mitteretur, CUJUS Onfessione in proconsulis Eliani judicio Felix Abiugnensis
ordinator Caeciliani a crimine traditionis fuerat absolutus. Ηο autem imperiale praeceptum ideo Donatistae e recitare dicebant, ut qua, ostenderent Caeciliani causam adhuc fuisse suspensam , etiam post illud judicium quos Constantinus inter partes omnia terminaSSetiam Scripserat: cum et in ipsis litteris, quas ad Probianum pro-CοnSulem datas recitaverunt quibus quasi ostenderent adhuc pendere judicium, quoniam ad se mitti jusserat Imperator Ingentium, tanta contra se legerint, ut omnino mirum sit quibus illa oculis aspicere, Vel quo re pronuntiare potuerint. Ibi enim Constantinus dixit, ab Elian proconsule audientiam praeStitam Competentem, Felicemque innocentem ab exustione codicum divinorum constitisse illos autem esse in praesentia confutandoS, qui diuturnis diebus eum interpellare non quieSCerent;
ut eis siquido appareret, frustra eos Caeciliano invidiam
Comparare, et adverSUS eum Violenter insurgere voluisse.
Bic ergo per illas litteras, non Solum Caecilianum, sed
106쪽
so s. AUGUSTINI EPISCOPI etiam Felicem purgatum , seque innocentium perSecutores apud Imperatorem extiti SSe do Cuerunt.
XLli. IIa autem accepta opportunitate Catholici recitandam protulerunt et ipsius Eliani tunc proconsulis relationem, de hac re ad Constantinum datam, ubi se causam Felicis audisse et sinisse commemorat et ipSagesta proconsularia, quibus absolutus est Felix, et omnium neceSSariarum personarum testimonio a traditionis
crimine innocens comprobatus Quibus recitatis quid contradici posset, Cognitor inquisivit. Tunc Donatistae, quod et ante dicere coeperant, identidem repetierunt,
quaerente Utrum ex praecepto Imperatoris directus ad Comitatum fuisset ingentius, et quid poStea geStum SCf. ut ostenderetur, a Catholicis exigente me gesta ProCOn- Sulari , quibus possent verbis, refellere conantes, quibus
absolutus est Delix objicientes gratiam judicis , vel supposita suiSSe personas, et caetera quae Solent homines Coutra gesta quibus Vincuntur, Suspiciosa querimonia
jactitare. Dicebant etiam non recte Felicem absentem fuisse absolutum. ad ista responsum est a Catholicis, omnia quae lecta sunt, ad absolutionem Caeciliani et Felicis apertissime pertinere; si quid autem DonatiStoe arbitrarentur misso ad Comitatum Ingentio pro Se suisse judicatum, et mutatum esse judicium , quo ConStantinus inter parte cognoScens purgato Caeciliano illos calumniosissimos judicaverat, ipsos debere Proserre. Quando
autem hoc Catholici uicebant, in illa temporis brevitate
non poterant considerari consules quorum ordinem in ipsis gestis qui voluerit considerans, invenietio Sterius ab imperatores Constantino absolutum esse Caecilianum, quam Felicis causam ab Eliano proconsule discussam itque purgata nam post aliquot etiam anno Constantinum
Scripsisse ad Verinum vicarium, quas litteras ipsi recita-
107쪽
verunt, ubi sibi asserebant liberum arbitrium ab illo Imperatore concessum, in quibus litteris eos tanquam pessimos et christianae pacis inimicos ostendit. Quod utique non fecisset, si aliquid pro illis contra Caecilianum judicasset, cum ad Comitatum missus esset Ingentius. Cognitor ergo interlocutuS St, noti ii OSSe gesta, quae tanta roboraVit antiquitas , remoVeri, nisi aliis posterioribus gestis e contrario recitatis. Dictum est etiam a Catholicis, magis ad declarandam Felicis innocentiam profuisse, quod absens fuerat abSolutus , quia gratiae SuSpicio, si praesens esSet, Potiu Oriretur. XLIII. Urgere deinde Cognitor coepit, ut Si qua poSteriora gesta Donatis id haberent contra absolutionem
Caeciliani vel Felicis, jam jamque proserrent dic illi ad
ea quae jam toties dixerant et Catholicis toties ad omnia respondentibus transacta jam fuerant, TUI SUS qua Si a Capite redire et ea replicare conati sunt. hi cum interlocutus eSSet Cognitor, admonen ut eo Jam pigeret eadem repetere , quae peracta et transacta jam fuerant, et identidem proferre compelleret si quid recitandum haberent adversus Caeciliani et Felicis sic evidentissimas absolutio nes Let illi nihil omnino adversus illa proserente , eadem repetere non esSarent, ut de illis quae dixerant judica return et contra Cognitor illud potius flagitaret, ut lege rent si haberent quod legi posset adversus imperiale et proconsulare judicium, ut posset de omnibus pronuntiari, quoniam legibus prohibetur semiplenam proferre Sententianira instarent etiam Catholici, ut rebus omnibus Cognitori manifestatis, et Donatistis quid respondeant non invenientibus, eadem repetentibus, tandem aliquando causa finiretura in ultimo Cognitor dixit Si contra nihil est quod legatis , exire dignamini, ut possit plena de omnibus Scribi Sententia. Et utrisque exeuntibus, Sententiam
108쪽
su AUGUSTINI EPISCOPI BREVICULUS, ETC.
scripsit quam rursus intromissis partibus recitavit, qua complexus est mnia quae de prolixa trium dierum actione potuit recordari. In quibus quaedam non eo ordine quo gesta Sunt CommemoraVit, omnia tamen veraciterposuit, confutatos a Catholicis Donatistas omnium documentorum manifestatione PIonuntianS.
109쪽
I. Qui adhuc, Donatistae, seducimini ab episcopis vestris et quorum fallaces tenebrae Clara luce discussae sunt; quorum apparuit error, quorum pertinacia Superata est Quid adhuc vobis actant vana mendacia Quid adhuc creditis hominibus victis Cum vobis dicunt, judicem praemio fuisse corruptum, quid novum faciunt Quid aliud omnes victi facere consuerunt, qui veritati consentire nolunt, nisi ut de judicis iniquitate mentiantur Quaerite ab eis, et ad hoc primum Vobi respondeant, i
i Seriptus anno ita. - Vide Retraei lib. II cap. o.
110쪽
possunt, quare ausi Sunt Venire Cartia aginem, et in unu in locum nobiscum Collationi gratia convenire Nam ante aliquot anno Con Veneramus eo publice, ut nobis conserentibus Veritas appareret, et dissensio, quae nos dividit, de medio tolleretur. Sed ipsam Veritatem refugientes, actis responderunt: Indignum St, ut in unum conveniant filii martyrum et progenies raditorum. Quare ergo modo nobiscum convenire voluerunt Puto quod non facerent quod eis videbatur indignum, ni Si no Cogno Scerent non SSe progeniem traditorum Aut certe ipsi Vobis respondeant, quare dixerunt Indignum est ut in unum conveniant silii martyrum et progenie traditorum D et in Unum nobiscum postea conVenerunt. Quae re eo Coegit facere
quod indignum est Non enim ligati adducti sunt, sed
omnino liberi convenerunt. Si dixerint, quia jusserat Imperator Gergo tunc aciunt quod indiguum est, quando jusserit Imperator Quid ergo irascuntur nescio quibus traditoribus ad causam nostram non pertinentibus Co dices enim Dominicos persecutoribus dare, utique indig-
num est: quod cum secit traditor, non liabet crimen, quia jusserat Imperator tio dicimus, non Secundum Veritatem , sed secundum ipsorum perversitatem. Ipsi enim dixerunt: publica gesta proclamant, apud acla dixerunt.bon quilibet ignotus, sed Carthaginensi epi Scopus eorum Primianus hoc dixit Primianus lao scriptum magistratui Carthaginis dedit, et a diacono Suo dicendum apud
acta mandavit tau Indignum est ut in unum conveniant filii martyrum et progenies traditorum. D ECee ConVenimus in unum, quid ad ista respondent Si dicunt, non est indignum : quare mentiti sunt, quando indignum esse dixerunt Si dicunt, indignum est quod indignum est
quare secerunt Uno modo Se poterunt asserere, quod indignum est non fecisse, et in illis Primiani verbis non