장음표시 사용
81쪽
Portunissimo loco responsum est Donatistis ad illud quod dixerant, cum eos petere Cognitor ut Sederent, scriptum sibi esse, ut cum talibus non ederent. Dictum est enim a Catholicis, cum eo tum litteris responderent, non sic intelligendam esse Separationem a malis hoc tempore, quemadmodum illi intellexerant, qui secum tanquam Cum impiis non sederunt, quia Scriptum est C: Non sedi in is consilio impiorum'. v Cum utique Si impio putare iit, nec illud quod in eodem Psalmo Consequenter prohibe tur facere debuerunt. Nam ibi sequitur Et cum inin qua gerentibus non introibo. Cum ergo illi intrassent
cum eis quos impio putarent, quare non etiam Sederunt; ut in utroque non Corporalem, Sed spiritalem ConSeSSum et ingrestum devitaSSe viderenturo Ibi commemorata est
etiam causa Maximianistarum toties jam illis objecta, ubi et se et illos quibus dilationem dederunt in Maximiani schismate positos ejusdem in damnatione Primiani socios, tamen illius contagio dixerunt non esse pollutos; qui Caeciliani criminibus orbem christianum usque ad
terminos terrae perii SSe Contenderent.
XIX. Ad haec Donatistae , cum validissimis Scripturarum documentis et exemplo Suo de Maximianistis respondere non possent; ad illud quod jam peractum fuerat redierunt, dicentes mundum non bene intelligi Ecclesiam, in qua simul et triticum et ZiZania jussa Sunt cres cere cum Catholici et tot testimonia divina jam commemoraSSetit, quibuS OStenderetur mundus etiam in bona significatione positus , et in ea non niSi Ecclesia posset intelligi et quomodolibet acciperetur mundu , quando
utrumque Semen per mundum CreSceret, non debere
propter giganta totius mundi triticum deseri Cum ergo haec jam dicta fuissent, et quaestio ipsa jam terminata
82쪽
videretur, ad eam rursu Summa inopia redierunt, eadem per eadem replicanteS, quaerente quomodo potuerit dia holus in Ecclesia Seminare Zi Zania Deinde Calumniantes, quod duas Ecclesias Catholici dixerint, unam quae nunc habet permixto malos, aliam quae poSt reSurrectionem eos non esset habituram veluti non iidem suturi essent sancti cum Christo regnaturi, qui nunc pro ejus nomine cum juste vivunt tolerant malos.
XX. Ad sise Catholici responderunt etiam ipso jam
fuisse confessos, SSe in Ecclesia vel occulio malos Vet vicissim quaesierunt, quomodo eo in Ecclesia diabolus seminaverit; quod illi quasi fieri non posset, de iχaniis requirebant. Repetierunt etiani Catholici testimonium cupriani, qui eamdem Evangelicam similitudinem non aliter intellexit', quam ut in Ecclesia diceret esse iχania, nec latere, Sed cerni Contra quod testimonium illi omnino nihil ausi fuerant reSpondere Cum auctoritatem Cypriani tanti habeant, ut per illam conentur defendere, quod male de iterando baptismo sentiunt et faciunt. De
duabus etiam Ecclesiis calumniam eorum Catholici refutarunt, identidem expressius Stendentes quid dixerint, id est, non cam Ecclesiam quae nunc habet permixtos malos alienam S dixisse a regno Dei, ubi non erunt mali commixti Sed eamdem ipSam unam et sanctam Ecclesiam nunc SSe aliter , Un autem aliter ut uranis nunc habere malos mixto S, tunc non habitura nam sicut nunc
mortalem quod ex mortalibu ConStaret hominibus , tunc autem immortalem quod in ea nullus SSet vel corpore moriturus: sicut non ideo duo Christi, quia prior ' mortuus postea non moriturus. Dictum est etiam de homine exteriore et interiore, quae Cum Sint di VerS , non tamen
dici duos homines : quanto minus dici duas Ecclesias,
83쪽
BREVICULUS TOLLATIONIS CUM IONATISTIS. et
cum inem ipsi qui nunc boni tolerant permixtos malos
et resurrecturi moriuntur, tunc ne naixtos malos habituri sint, nec omnino morituri De ipso quoque numero, quoniam Donatistae Scripturarum teStimonio unam i c clesiam commendaverunt, Vel ut Contra duas quas Catho sic os assii maSSe jactabant responsum est a Catholicis
etiam multas Ecclesias in Scripturis inveniri dictas, et septem ad quas Joannes Scribiti, quae tamen multae illius unicae membra esse intelligerentur: ut in appareret multo minus sibi debere objici duas, cum eamdem ipsa in unam dixerint non talem nunc SSe quali in resurrectione futura esset, quandoquidem Apostolicis litteris non objiciantur muli se, ex quibus ipsa una ConStaret. Ad haec Donatis se rursu eadem replicare non deStiterunt, in suo per adjicientes et invidiose jactantes , quod Ecclesiam mortalem Catholici dixerint et ideo negante eam mor talem esse, quia Trinitas immortalis est, cujus gratia consecratur Ecclesia; et quia Christu ideo pro ea mortuus sit, ut eam faceret immortalem quasi Catholici dixerint, non eam steri immortalem gratia Dei, et effuso pro ea sanguine Salvatori Sed tempora esSe discernenda dixerunt, praesens Videlicet quo moriuntur omne Sancti, sicut mortuus est ipSe ChriStus; et futurum, quo resurgent, et nullo morituro Vivent cum illo qui jam re
XXI. Baec inter eo Cum agerentur, et UamVis manifesta atque dilucida Donatistis certantibus superflua replicarenturi promisit Cognitor de his se quae satis audisset extrema Sententia judicaturum , et jussit illud agi potius, unde extiterit prima causa discidit. Tuue Donatistae urgere coeperunt, ut de his quae audisset primitus judicaret. Quod cum etiam Catholici exigerent, et
84쪽
ille in eo quod dixerat permaneret, uberetque imi agi
potius, ut causa primi discidii monstrare turn petierunt Catholici, ut quae sterebant recitarentur. Quod cum fieri praecepisset, obnixius Donatistae reSistere Coeperunt, et cogere ita jam de cognitis judicaret, eadem quae transacta fuerant repetentesa et addentes , quod omnino audicare de illa causa non deberet, quam volebat agi recitatione eorum, quae a Catholicis oblata fuerant recitandas dicentes hujus causae Christum judicem esse de-herea et invidiam facientes Catholicis, quod hominem petiverant judicem dicentes etiam solita de persecutionibus, quas perpeti viderentur. Ad hoc Catholici res ponderunt , nec de homine judice postulato eos debere facere invidiam, qui et de causa Maximianistarum judicaverunt, ne eam Chri Sto judici Servaverunt; et ipsam Caeciliani causam primitus ad hominem , hoc est ad
Imperatorem ConStantinum Ccusante miseruntes nec de
persecutionibus, quod aliquid ab Imperatoribus pro Ecclesia Catholici peterent, Cum eorum Circumcelliones ducibus clericis tam horrenda mala Committerent. bifrustra responderunt, nihil hoc ad sacerdotes pertinere: cum clericis ducibus illi talia fecisse asserebant. XXII. Ibi etiam cum dictum eSSet, quod calce et aceto humanos oculo perSecuti Sint in quo celere diabolum crudelitate pervicerunt, qui hoc in Sancti viri carne non fecit , quam in potestatem acceperat affigendam : hic Donatistae quaeSierunt, utrum qui faciunt, filii essent diaboli, an qui patiunturet quasi Catholici aliud quam passiones suas dixerint immaniSSimas a clericis et Circumcelsionibus eorum. Verumtamen etiam hi non praetermiserunt Catholici , occasione oblata , eis Maximianistas objicere, et dixerunt Secundum eorum Sententiam melio-
85쪽
BREVICULUS TOLLATIONIS 'CUM DONATISTIS. 6s
es esse MaximianiStas , quos apud tres vel eo amplius Iroconsules persecuti sunt. Illi enim si passi sunt i, victiecerunt. Et urgebant Catholici, ut reSponderent, utrum lx ipsis quos damnaVerunt et PerSeCUti Sunt, non SuSCe-3erint Felicianum, et utrum non eum habeant in collegiouo. Ad quod illi objectum Sicut Semper omnino obmu- escentes, in aliud ierunt, objiciendo Catholicis , quod liabolum defendissenta quia dixerant eum sancti Jobiculis pepercisSe, unde illum isti crudelitate vicissent. t susceperunt accusare diabolum velut defensum a Ca-holicis dicentes eum magis crudeliter in carne Job ocuis pepercisse, ut manerent ad Spectaculum Vulneris,suod universo corpori inflixerat. Quod mulium mirum: si quare hoc pro magno dicere Voluerint, nisi sorte utntelligerentur pie fecisse, qui oculos in hominibus per-ecuti Sunt, ne Cruciarentur Videndo vult aera Sila, quae ab tis per totum CorpUS a CCeperant.
XXIII. Sed cum iterum Donatistae perSecutione qURS
nemorarent in oppido agaiensi responsum est a Ca-holicis, eos hoc paSSοS SSe, dum eorum Violentiae resiSeretur, quam et judici inferre conati sunt. In illo oppido ominem oraverunt Catholici ab eis horrenda esse com nissa, ita ut etiam baSisica esset incensa, et in ignem missiodices sancti Morte autem illorum magi eSSe eccon uetudine quam habent, ut Se ipsi praecipitent. Cumque iis Donatistae respondente exaggerarent identidem velutierSecutioneS, qua paterentur, tanquam ex his fructibus uos adversarios malam SSe arborem actitantes, et penites identidem ut de agro et ZiZaniis et de una et im-iortali Ecclesia judicaretur; contra autem Catholici fruca eorum commemorarent Chismata et rebapti Zationes,
Forte illi enim persecutionem passi Suut, isti fecerunt.
86쪽
et quod ipsi primitus majores uos apud Imperatorem accusaSSent, atque in hujusmodi mutuis objectis diu conflicto versaretur et maluit Cognitor haec omnia cohiberes promittens de his judicium posteriore sententia. Et recitari jussit quod a Catholicis oblatum jam legi coeperat
et fuerat interruptum. Si peracta Si causa Ecclesiae , quam magnopere Catholici curaverant a Caeciliani causa di Stinguere; quoniam ei non posset cujuslibet praejudi cari criminibus . quae contra omnes humanas Crimina tiones tot testimonia divina meruisset. Ex hoc jam coepit agi etiam causa Caeciliani. XXIV. Quinto ergo loco haec acta sunt. Recitatae Sunt duae relationes nutini proconsulis ad Constantinum imperatorem una quae jam Superius erat re Citata, qua OS-
tendit majores Donatistarum , id est de parte Majorini, dedisse sibi chartas criminum Caeciliani, et poStula SSeConStantino mittendas, seque illas memorato imperatori
misisse alier autem qua ostendit ex ejusdem Imperatoris jussione denos ex utraque parte, ad agendam CAUSAm, Ut mitterent eos Se Convenisse, atque illo Spromisisse sacturos. Tum deinde lectae sunt etiam litterae supradicti Imperatori ad episcopo datae, ubi eis causam Caeciliani
injunxit audiendam. Atque inde ex ordine legi coepit etiam episcopale judicium Melchiadis Romani episcopi
et aliorum cum illo Gallorum et Italorum episcoporum in eadem urbe Romae actum, cujus judicii prima parte, id est, gestis primi diei recitatis, ubi accusatores Caeciliani qui missi fuerant , negaverunt se habere quod in eum dicerent ubi etiam Donatus a Casis nigris in praesenti convictus est, adhuc diacono Copelliano schisma fecisse Carthagine: de Carthoginis enim schismate exorta Stadversus Ecclesiam catholicam pars Donati' ubi etiam promiserunt iidem adversarii Caeciliani alio die se reprae-
87쪽
tur; et hoc naentiti, ulterius ad juclicium accedere noluerunt. ac ergo judicii parte recitata, uni coepisset recitari quid alio die gestum Sit, interruperunt Donatistae, et petere instantissime Ccoeperunt Ut Prius ea quae offerebant recitarentur, SSerente non SSe ordinis, ut prius absolutio Caeciliani, quem nondum accuSaVerant, legeretur; et de hoc aliquanto diutius conflixerunt: cum Catholici dicerent, non debere interrumpi quod legi jam
coeperat, donec ejusdem judicii omnia gesta terminarentur illi autem e diverso SSererent ea, quae in terr impebantur, nec incipi debui SSe ut legerentur , quoniam non competeret prius defendi hominem quam accusari. Ad hoc Catholici respondebant, cum CauS Schismatis a Cognitore quaereretur , petiSSe ut illa legerentur, quae oblata fuerant ad legendum, cum ageretur de perSona petitoris. Duas itaque ob res illa voluisse recitari ut appareret eos
primitus in hac causa hominem judicem potulaSSe, quis aciebant Catholicis invidiam , quod in hac Collatione
homo Cognitor residebat; et ut petitoris perSona ConStam rei et quoniam legi coepta fuerant, non debere interes rumpi, Sed usque ad finem recitando perduci. Inter haec Cognitor , cum hoc primo voluisset, quod a Catholicis petebatyr, ut ea quae recitari coeperant finirentur; postea tamen ei Donatistae extorserunt, ut ea quae ipsi offerebant
dilatis illis legi permitterentur.
XXV. Tunc Donatistae aliquantum praelocuti sunt, quod Mensurius qui fuerat ante Caecilianum Ecclesiae Carthaginensis episcopus, tempore persecutionis tradiderit persecutoribus sanctas Scripturas Et hoc ut probarent, legerunt ejus Epistolam ad Secundum Tigisitanumdatam, qui tunc habebat primatum episcoporum Numidiae. In qua Epistola videbatur Mensurins velut de Silo
88쪽
crimine consiteri qui tamen non Scripserat se Sanctos codices tradidi SSe, Sed potita ne a Persecutoribus invenirentur abStulisse atque SerVaSSen dimiSiSSe autem in basilica Aovorum quaecumque reproba Scripta haereticorum, quae Cum inVeniSSent persecutores et abstulissent, nihil ab illo amplius postulasse Verumtamen quosdam Carthaginen Sis ordinis viros poStea SuggessiSSe proconsuli, quod illusi fuerant qui missi erant ad Christianorum Scriptura auferenda et incendendas, quia non invenerant nisi nescio quae ad eos non pertinentia ipsas autem in domo episcopi custodiri unde deberent proferri et incendi procon Sulem Vero ad hoc ei Con Sentire nolui SSe. In eisdem etiam litteris lectum est eos, qui Se offerrent perSeCU-tionibus non comprehensi, et uti ro dicerent se habere ScripturaS, quaS non traderent, a quihu ho Demo quaesierat, displicuisse Mensuri , et ab eis honoraudis eum
prohibuisse Christianos. Quidam etiam in eadem Epistola sacinorosi arguebantur et fisci debitores , qui occasione perSecutionis vel Carere vellent onerosa multis debitis vita, vel purgare Se putarent, et quaSi ablueres acinora Sua, Vel Certe acquirere pecuniam, et in custodia deliciis perfrui de obsequio Christianorum. Crimen tamen Donatistae non ingerebant Mensurio, nisi de codici-hus traditis tamentitum eum quippe dicebant, quod illi non fuerint codices Sancti, et peCCatum Suum tegere Voluisse; quamvis et ipsam sic tionem Criminarentur. Recitarunt etiam rescripta Secundi Tigi sitani ad eumdem Men Surium paci sic data , ubi et ipse narravit, in Numidia PerSecutore quae egerinta et qui comprehensi et Scripturas Sanctus tradere nolentes, et multa mala paSSi et gravissimis Suppliciis excruciati et occisi sunt: eosque honorandos pro martyrii sui merito commendavit, laudans eo non tradidisse Scripturas Sanctas illius mulieris
89쪽
exemplo, quae duos exploratores iii Ierichoi, in quibus figurarentur duo TeStamenta, Vetus et Novum, tradere persecutoribus noluit. Quod quidem exemplum si sub hac sigura est intelligendum , Mensurium potius adjuva-hat In suis enim litteris en Surius reprehendebat eos,
qui Scripturas SanctaS, quamVi ea non traderent, Se tamen habere faterentura quod mulier illa non fecit. Neque enim eo exploratore qui quaerebantur, apud Se esse consessa est, Sed negaVit. Scripsit etiam Secundus, et ad se ipsum misso a Curatore et Ordine Centurionem et Beneficiarium , qui peterent divino codices exurendo , eisque respondisse V ChriStianii Sum et Episcopus, nonti aditor Et cum ab eo vellent aliqua ecbola', aut quodcumque accipere neque hoc eis dedisse , exemplo Eleagari Macchabaei', qui nec fingere voluit Suillam carnem e mandUCare, ne alii praeberet praevaricationis
exemplum .is litterae Mensuri et Secundi donec legendo terminarentur, Catholici patienter audierunt quamvis
testati fuerint eas esse familiares , nec ad Cau Sam Ecclesiae pertinere.
XXVI. Cognitor ergo commonens DonatistaS, Ut patientiae vicem redderent, jussit perlegi quae oblata a Catholicis jam ex parte fuerant recitata. i Donatistae popoScerunt, Ut prius etiam legeretur quod de causa caeciliani offerebant. oc quoque sine una difficultate Catholicis permittentibus, et commendantibu quam Patienter hoc permitterent, ut hoc eis et illi rependerent; jussit quod offerebatur Cognitor recitari. Et recitatum est a Donatistis concilium ferme Septuaginta epiScoporum
Iosue et . - Eebola hic dicuntur ejeetamenta, seu res quarum nullus est usus IIue pertinet illud Sylvani in Actis ultra ellatis lib. . contra Cres-eonium ea p. s. Nihil hic remansit, Ottit hoc ejecimiis. - Macch.
90쪽
contra Caecilianum apud Cartilaginem factum, ubi eum
absentem damnaVerunt quod ad eo Venire noluerit; tan quam a traditoribus ordinatus, et quia cum SSet diaconus, victum afferri martyribus in custodia constitutis
prohibuisse dicebatur. Nominati sunt etiam quidam colis legae Caeciliani, qui traditores asserebantur publicis
gestis, quae tamen geSta non legebantur. Inter hos autem maxime Felix Alitia gensis acerbius accusatus est: Ita ut fons malorum omnium diceretur Deinde Sententiae a Singulis dictae sunt: primitus a Secundo Tigi Silano, qui eorum princeps fuit deinde a caeteris et quibu expreSSerunt se Caeciliano et collegis ejus non communicare. Iloc itaque concilio recitato Calliolici responderunt, illas litteras Mensurii et Secundi ad invicem datas, satis demonstra SSepacatos, nihil postea criminis de acto Mensuri vel accusatum vel judicatumra concilium vero quod contra Caecilianum factum legerant non quidem habere ConSU-lem et diem, Sed in se nullii in crimen objicere, quod magis negligentiae quam fraudis Sse potuerit.
XXVII. Sed obtulerunt iidem Catholici aliud concilium sub eodem Tigisitan habitum in civitate Cirtensi,
cujus consul et dies cum legeretur. Donatistae dixerunt, ne conStalem nec diem talia solere habere decreta'. Ilio Catholici responderunt, illorum esse istum forsitan morem, qui concilia sua nollent in aliqua salsitate convinci, Catholicorum autem concilia consules et die Semper habuisse Deinde coepit identidem concilium, quod a tholici attulerant recitari , ubi Secundus quosdam de quorum traditione audierat, et singillatim interrogabat,
et eo ConseSSos a conseSSu removebat. Quod eo modo recitabatur, ut cum ex Cirtensi concilio lecta esset conses- Si traditorum . legeretur etiam de concilio Carthaginensi
i Vide lib. I. contra Cresconium, cap. et , et optatum lib. i.