장음표시 사용
91쪽
nomen ejus i velut traditoris in Caeciliani causa damnati. Deinde ventum est ad ipsius Secundi Tigi sitani a Purpurio Lima tensi crimen objectum; cui Purpurio ident Secundus occisos ab eo in carcere Milei filios sororis ejus objecerat et ubi ille vicissim ei crimen traditionis objecit, dicens detentum eum fuisse a Curatore et Ordine ut Scriptura daret, ne eum potuisse dimitti nisi aliquid tradi disset. IIoc autem quod ei objecit Purpurius, detentum
eum fuisse a Curatore et Ordine ut Scripturas daret, dena Secundus in litteris quas Mensuri rescrip Serat, pene confessus est, ubi ait missum ad se fuisse a Curatore et Ordine Centurionem et Beneficiarium, et a se Scripturai petitas, vel quaelibet Chola quae quidem se non tradi disse dixit: sed cum ipse illic commemoraVerit tot mari res, qui Cum tradere noluissent, excruciati et occisi sunt; quomodo ipse detentus et convictus et nolens aliquid tradere, nihil pati et dimitti potuerit, nec Mensuri scrip- Sit, ne Purpurio respondit. Non enim Centurioni et Beneficiario dixit se Scripturas non habere, sed respondit Se omnino non tradere. Quod illi auditum quomodo illo dimisso renuntiare potuerint sine Suo exitio, non apparet; praesertim quia idem Secundus non quoslibet infimos, Sed etiana patres-samilias, cum hoc idem persecutoribus reSpondissent crudelissimis mortibus dixit occisos. Sed de huc re Catholici nullum Secundo crimen objece-iunt Sed tantummodo quod ei Purpurius objecit, et Propter quod pacem, ne schisma fieret, omnia illa Deo dimittens, cum traditoribus secit recitari voluerunt, ut quales homines in absentem Caecilianum Sententias dixerint, appareret.
XXVIII. IIoc autem recitato, petierunt Catholici, ut etiam illa quae dilata fuerant, legerentur, de concilio Car-
Id est, cujusque eorum, quorum lecta erat confeSSio.
92쪽
m s. AUGUSTINI EPISCOPIthaginensi, in quo lectum fuerat absentem Caecilianum a multis episcopis fuisse damnatum IIo illud concilium,
quia Catholici recitaverant relatione Anulini proconsulis, quibus apparere charta criminum Caeciliani Constantino Imperatori SSe transmissa , quod utique agentes confirmaverunt a majoribu Sui Caecilianum apud Imperatorem CCUSatum. ReSPonSUm S autem a Catholicis, illud Carthaginense concilium Sic non praejudicare ab senti Caeciliano, quemadmodum non praejudicavit absenti Primiano concilium eorum a quibus in Maximiani Causa damnatu eSt: quoniam magi tenuit pars Donati, quod actum est postea pro Primiano, quam inius concilii auctoritatem quo fuerat ante damnatus : Sic ergo et in Caeciliani causa debere attendi quod postea gestum St. Bic Donatistae de Maximiani causa coarctati dixerunt :
sonae Quam Sententiam in re habere solent omnes Catholici, cum Donatistae aliorum crimina aliis objicientes suam Separationem defenderent, et orbem Christi et num nescio quibus Afrorum criminibus accusarent. Nam et ista Collatione totum quod egerant Catholici, ut Ecclesiae causam a Causa Caeciliani distinguerent asserentes in Ecclesia permixtos malo non obesSe boniS, me eoS suis maculare peccatiS, hoc utique egerant, ut ne CauSaCaUSae praejudicaret, nec perSona personae. Quod ab adversariis dum aliud ageretur, voce apertiSSima Consir malum est. Sed Cognitor cum quaesisset quid de Carthaginensi concilio Catholici responderent, iterum reSponderunt non Sse contemnendam dimilitudinem causae
Primiani quia et Dominus Christus Judaeos de actis
eorum conVincens perducebat ad Verum.
XXIX. Deinde Donatistae longa prosecutione agebant, ut ex illius auctoritate Carthaginensis concilii confirma-
93쪽
retur Caeciliani damnatio, quod ad tot sacerdotes venire noluerit; quasi non et Primianus ad eos a quibus damnatu eSt, Cum eorum s Ctionem Cognosceret simili voluntate non venerit et quod non expectaverit Caecilianus, ut princeps a principe ordinaretur; cum aliud liabeat Ecclesiae catholicae consuetudo, ut non Numidiae, sed
propinquiores episcopi episcopum Ecclesiae Carthaginis
ordinento sicut nec Romanae Ecclesiae ordinat aliquis episcopus, metropolitanus Sed de proximo Ostiensis episcopus. Ηοc autem dicente de Sua ConSuetudine, quam nescio quando instituerunt Ecclesiae catholicae praejudi- Care conabantur: quae cοnsuetudo Si antiqua esset, hoc ipsum objecissent Caeciliano, quando eum absentem damnaVerunt. Dixerunt etiam scripsisse Optatum, quod Caecilianus dixerito, Si traditores sunt qui me ordinaVerunt,
ipsi veniant, et ordinent me. Quod quidem si dictum est, ideo dici potuit ad illos irridendos, quibus hoc mandasse perhibetur, quoniam certus erat ordinatores suos non esse traditores. Non enim ait, quia traditores sunt Sed, Si traditores sunt di, ut innocentia eorum probanda restaret, ubi probari recte potuisset.
XXX. Ad haec, et si quae alia prolixa Prosecutione dixerunt, breviter responderunt Catholici, non sufficere ad causam Caeciliani Carthaginense concilium, ipsos
etiam judicasse, qui eam ad Imperatorem accusando miserunt; et sic demonstrarunt hoc otiUS ESSe expectandum, quo res pervenerit usque ad Imperatoris sententiam cui eamdem causam mittendam duxerunt docenim Catholici instabant, ut omnibus morarum Umbraculis amputatis illa potius legerentur, quibus lecti olim causa finita , et Caeciliani innocentia manifestata luce clarius
appareret. Quae Donatistae ut legerentur, omnino nolentes, quidlibet aliud interponendo impediebant. Nam cum
94쪽
8 AUGUSTINI EPISCOPI Cognitor quaesisset , utrum prius esset factum Carthaginense concilium , et poStea missa fuerit ad imperatorem causa Caeciliani dixerunt Catholici quoniam consulem et diem illud concilium non liaberet, ad utrumque Serespondere : quia Si Prius causa ad Imperatorem missa est, quo exitu terminata Sit expectari oportere : Si autem postea, mihilominus non istorum, sed illius judi cium esSe quaerendum , quo eam post judicium suum mittendam putarunt. Sed cum multa Donatistae insererens de consule et die, cur in suorum majorum concilio non legeretur, ne hinc salsitati arguerentur, et
assererent hanc SSe ecclesiasticam consuetudinem , ne dies et consule decretis epiSCoporum Con Scriberentur,
legi volentes etiam concilium t priani, ut hoc proba rent, quia nihil aliud nisi mors quaerebantura neque
enim Catholici in eo Causam Suam Constituerant, quando ad utrumque TeSponderant, Sive priuS, Si V PoSteriuSesset illud concilium, quod contra Caecilianum apud Carthaginem fecerant; jussit Cognitor , Catholicis instantibus. ut Sta potiu quae dilata fuerant, legerentur. XXXI. Tunc Donatistae aliam quaestionem interpo-Suerunt morarum leniSSimam, Sed reVera in qua pro se laborare Voluerunt, Si POSSent Stendere quod volebant :illud scilicet Cirtens concilium salsum esse, ubi lectae fuerant confessiones traditorum invicem sibi ignoscentium ne schisma fieret; quia ipsi legebantur inter caeteros contra Caecilianum abSentem Sententia protuliSSe IIo ergo salsum demonstrare conantes, multa dixerunt; sed alia levia esse ipsi judicantes, duo quaedam in ea quaestione multum commendaverunt, et in eis multum immorati Sunt: unum, quia Contra eccleSiasticam consuetudinem ipsum Cirtens concilium diem et consulem haberet usterum autem, quod Persecutioni tempore non posset
concilium congregari. Exigebant ergo Donatistae a Ca-
95쪽
3REvICULUS TOLLATIONIS TUM IONATISTIS. Istholicis ut vel alia concilia proferrent antiqua epiScopo rum , ubi ostenderent con Sule et dies etiam con Scriptos.
vel de ipsis sanctis Scripturis tale aliquid recitarent tibi Catholici cum viderent de re inanissima moras mirabiles et inexplicabiles interponi, quis enim eos hinc salsitatem crederet objecturos , ubi ad majorem diligentiam temporuni attestatio praenotata legeretur, ne forte per hanc esset aliquando necessaria indagatio veritatis suis ergo eos crederet hoc objecturos, ut praepararet antiqua CoL-cilia, quibus hanc consuetudinem demonstraret aut quis tunc iret et vetusta ecclesiastica archiva revolveret cum hoc viderent Catholici, et in Melchiadis concilio diem et consulem demonstrahant, et de ipsis sanctis Scripturis commemoraverunt Prophetas indicia antiquissimorum temporum Suis litteri praenota SSe, quoto anno, Cujusque menSe anni, quoto die mensis factum esset Super eos verbum Domini. Cognitor autem illud de die et consule objectum contemnendum et remoVendum exiStima IIS, jussit gesta apud Melchiadem habita caetera recitari metrecitata sunt. Quibus apparuit omnium qui tunc ConSederant episcoporum sententiis et ipsius Melchiadis, Caecilianum absolutum atque purgatum : Donatum Vero damnatum , qui praesens in prima fuerat actione convictuso ille scilicet Donatus a CaSi nigris, quem praeSentem fuisses tunc constitit. XXXII. Sed hoc recitato, cum quaereretur a Dona
iistis quid responderent ad illud Cirtens concilium, eo
redierunt, Conantes salSum eSSemonStrare. Tum dixerunt itempore perSecutioni congregari non potuiSSe concilium.
Quod Cognitor non contempsit, et Validum exiStimans, a Catholicis responsionem pdposcit atque inter haec quaesivit, unde probaretur tempus suisse persecutionis.
96쪽
Tunc Donatistae protulerunt Martyrum gesta, ubi auditi et pro ConseSSione pasSi sunt. Jussit etiam Cognitor com putare ossicium . et renuntiare Con Siderati utriusque consulibus et diebus, et qui de concilio Cirtensi, et qui de gestis Martyrum legebantur : quia dictum fuerat a Catholicis, post illorum Martyrum paSSionem , Unde Per
secutionis templa probabatur, Prope annum ConSecutum
fuisse usque ad consulem et diem concilii Cirtensi s. Responsio autem computantis Officii mensem interfuisse suggesserat. Voluerunt ergo Catholici de tabulis tolli quod dixerant, ut hoc Solum gesta retinerent quod officium responderat hoc enim verius esse Crediderant. Sed Dona listae, quod a Catholicis dictum erat noluerunt de tabulis tolli unde Catholici non contenderunt, ut eorum in hoc CalumnioSUS animus appareret. Porro autem illud erat verius quod Catholici dixerant ossicium autem in computando errans salSum renuntiaverat, quod poStea Conscripta et diligentius considerata gesta docuerunt, sicut poteSt Iobare, quem libuerit legere, et non piguerit computare. Nam gesta Martyrum quibus ostendebatur tempus PerSecutionis, Con Susibus facta sunt Diocletiano novies, et Maximiano octies, pridie Idus Februarias; gesta autem epiScopalia decreti ii tensis post eorumdem consulatum, tertio Nona Martias Vac per hoc tredecim menses interesse inVeniuntur, pilare utique quam undecim , quos prius Calliolici minus diligenter computando
responderant' sed Ossicium ut falleretur et mensem inter-eSSe responderet eumdem Con Suhatum PutaVit, Post Con sulatum autem non advertit, ubi annus jam alius agebatur.
Proinde Catholici tanquam ex vera ossicii responsione cogebantur ostendere tempore persecutionis illos undecim vel duodecim episcopo in domum privatam convenire
97쪽
BREVICVLus COLLATIONI du DONATigris si potuisse Donatistis instantibus, ut hoc ex aliis conciliis
ostenderent, Si aliquo tempore perSecutionis facta episcoporum concilia reperire potuissent. Quod Catholici quoniam tunc inquirere et ad horam Vetere chartas in archivis ecclesiasticis discutere non poterant, reSpondebant mulio facilius duodecim homines in domum convenire potuisse e tempore, quo etiam Congregationes plebium fieri solebant, quamVis persecutione fervente, sicut ipsis gestis Martyrum monstrabatur, qui Confitebantur in passionibus suis se collectam et Dominicum egiSSe Ηοc autem Catholici dixerant, et antequam Supputaret et responde
re ossicium. Dictum est etiam a Catholicis, episcopalia gesta illa Cirtensia, quae diligentia majorum usque ad haec
tempora servari et inveniri potuerint, Sic habenda quemadmodum illae epistolae Mensuri et Secundi, quas Donatistae recitaverunt. Concilium quippe Carthaginense, ubi absentem Caecilianum Septuaginta damnaVerunt, Commemoratum est etiam a Melchiade habitum', ubi Caecilianus est absolutus Litterae vero illae Mensuri et Secundi nusquam alibi commemoratae dicebantur, unde
nullo alio testimonio Veritas earum aSSerebatur, ne tanen ideo dicebant Catholici salsas esse Dictum est etiam uoca Catholicis , ut probarent DonatiStae Si PοSSent tem-3ore persecutionis sic ad Se inVicem Scripsisse episcopos, luemadmodum Mensurium et Secundum Scripsisse pro-erebant. Quod non ideo dicebant Catholici, ut hinc illas
Iensuri et Secundi litteras salsas esse mon Strarent, qUMm Verae Seu salSse SSent, Causae nihil officerent: sed ut in intelligerent Donatistae, quam Vana tergiverSatione atholico cogerent alia proferre concilia perSecutionis:mpore congregatari quia si eis simili obstinatione dice-rtur, Proferte et vos alias epistolas persecutionis tempore
98쪽
sic scriptas et missas, quae Si aliquo modo deprehenderentur et codice occultati exigi poSSent, et ordo et i urator et Centurio et Beneficiarius ad di Scrimen Capiti Spervenire, qui Secundum tradere nolentem impunitum dimisisse prodebantur nullo modo ad horam reperirent alias epistolas tempore persecutionis ab episcopis ad episcopos in tam longinqua terrarum Similiter datas. XXXIII. Cum ergo hinc diuturna conflictatio sieret, saepe repetentibus DonatiSti non potuiSSe tempore Persecutionis concilium congregari ad episcopum ordinandum,
quia in apostaSia erat mundus, ne Crant quibus ordinare Lur, et caetera taliam Catholici autem respondentibus,
quod et episcopi ficile congregarentur tam Pauci, ut nec concilium dici debeat quando plebe Congregabantur, sicut gesta Martyrum testarentur; et erant sine dubio quibus ordinarentur episcopi, ipsae utique plebe quas
tunc solitas Congregari gesta Martyrum loquebantur :haec cum assidue mulii et Variis modis dicerentur, et responderentur : nam et domum Privatam Christianis congregandi praestitam Constitit tempore persecutionis,
sicut in quibusdam gestis Martyrum legebatur; quia Donatistae dixerunt sieri non potuisse , ut illo tempore domum
suam quisquam praeberet De Commemoratum est usque
adeo non esse incredibile, quod in privatam domum pauci illi episcopi persecutionis tempore ConVenerunt, ut servente persecutione etiam in carcere doceantur baptietati Mart res , et illic a Christianis celebrata sacramenta, ubi Christiani propter eadem Sacramenta tenebantur inclusi inter haec ergo tandem aliquando, Saepe etiam Cognitor interlocutus sieri potuisse illum conventum ab episcopis, quando et Plebes Congregatae proliabantur; compulit DonatiStas, ut Contra concilium pdiciumque
Melchiadis, quo Caecilianus purgatus atque absolutus
99쪽
legebatur, si haberent aliquid dicerent,rationiam illic
potius uam in illo Cirtensi Concilio Causa Consisteret. XXXIV. Tunc Donatistae ipsum Melchiadem coeperunt crimine traditioni arguere, et dicere majores suos
propterea illius judicium refugisse , quod traditor fuisset: quasi non jam judicio ejus assisterent, et reSponderant se in Caecilianum non habere quod dicerent. Sed tamen facto iudice intento, utrum de traditionis crimine Mel chiadis aliquod judicium , vel publicum, Vel ecclesiasticum proferretur, ipsisque Catholicis id ut probaretur
expectantibus et exigentibus, legerunt Donatistae gesta quaedam prolixissima apud praefectum, ubi nec praesectus ipse cujusmodi esset apparebat, nec locus legebatur, ubi haec agebantur. Sed gesta ipsa multos multa ecclesiastica tradentes longissima recitatione Sonuerunt, ubi nomen Melchiadis omnino non sonuit. Quibus peractis cum Cognitor miraretur aliud promissum et aliud recitatum, illi adhuc ejus patientiam deposcentes, est alia reCitarunt,
in quibus legebatur Melchiades misisse diaconos cum sitteris Maxentii imperatoris et litteris praefecti praetorio ad
praesectum urbis, ut ea reciperent quae tempore persecutionis ablata memoratus Imperator Christianis jusserat
reddi. Et cum his tioque gestis nullum Melchiadis cri mei et Cognitori et Catholicis defensoribus appareret,
dixerunt Donatistae, Stratonem diaconum, quem cum aliis Melchiades ad recipienda loca ecclesiastica miserat superioribus gestis recitatum SSe traditorema et ideo volebant etiam Melchiadem crimine traditioni aSpergere, quod diacono illo non degradat Uteretur. In prosecutione autem sua dixerunt Melchiadem tertium episcopia insuisse ab illo, qui tunc erat cum traditio illa facta esset Ilic Cognitor requisivit, utrum saltem in illis traditionis gestis esset expressum, quod Strato diaconus fueri . Et
100쪽
8 AUGUSTINI EPISCOPI recitatum est eum mortatorem Vanissimae superstitionis appellatum quod non Solum ipse, sed etiam caeteri qui tradebant, appellabantur. Sed DonatiStae reSponderunt, a gentilibus persecutoribus in contumeliam religionis et diaconos et preSbyteros ita vocitatos. XXXV. Ergo Catholici responderunt, Cum mirum non esset, essetque in rebus humani uSitatissimum , ut non duo tantum, Verum etiam Plure homines uno nomine vocarentur fieri quidem potuisse ut ille traditor Stratonpresbyter fuerit, iste autem alius Straton diaconus et quoniam Donatistae dixerant et diaconos et presbyteros hortatores aniSSimo Superstitionis a gentilibus appellari: quanquam omne Clerico iSi Contumelioso nomine gentiles appellare potuerint, et multo esset incertius cujus gradus clericus ille traditor fuerita verumtamen etiamsi eum diaconum fuisse posset Stendi, neque hoc esse incredibile aut mirum, cum ante parvum tempus in ipsa urbe Roma duo Petri diaconi fuerint. Illud quoque additum est a Catholicis, quia etsi demonstraretur quod omnino non demonstrabatur, eumdem Stratonem diaconum tradidiSSe, quem postea Melchiades ad recipienda loca ecclesiastica cum alii diaconis misit, non continuo Melchiadem isto crimine aspergi, quem potuit Persecutio
longe facere absentem . ut hoc omnino neSCiret, eumque innocentem Utaret, quem nemo reum CCUSando monstraret. Contra hic frustra DonatiStae eadem per eadem diutissime ClamaVerunt.
XXXVI. Post Collationem sane etiam de Cassiano Melchiadi calumniati sunt, quia etiam hoc nomen et in diaconis invenitur, quos ad praesectum misit Melchiades, et in illis gestis ubi acta traditio recitata est. Quod si in Collatione dicerent, facile potuit a Catholicis responderi, in tanta turba Romanorum clericorum nihil mirum fuisse