장음표시 사용
371쪽
DE PECCATORUM SERITIS ET TE MISSIONE, ain. II. IS et tanti Apostolatus meruit principat uni : quod dicere non auderem , nisi ei non Credere nefas ducerem. Ubi etiam sequitur , et adjungit: si Non quia jam acceperim. aut jam perfectu Sinari Sequor autem , Si Comprehen- dam, in quo et apprehensus sum in Christo Jesui Fra- tres, ego me PSum non arbitror apprehendissem unum autem , quae retro obsitUS, in ea quae ante Sunt exten-ntu , Secundum intentionem equor, et Palmam Supernae vocationis Dei, in Christo Jesu D IPSe Se confitetur nondum pCCepiSSe, nondum SSe perfectum ea plenitudine
justitiae, quam adipisci dilexit in Christon sed adhuc se
cundum intentionem equi, et praeterita obliviscentem in ea quae ante Sunt extendi ut noverimus etiam ad ipsum periinere illud quod ait Et si exterior homo noster Corrumpitur, Sed interior renovatur de die in diem Vis quamViSjam esset perfectus viator etsi nondum erat ipsius itineris perfectione perventor Denique tale Vuli Secum in isto cursu comite Srapere quibus continuo Subjungit et dicit: Quotquot ergo persecti, hoc Sapiamus et Si quid aliter Sapitis, hoc quoque Deus vobis revehibita: Verumtamen, in quod perveni naus in eo ambulemus p. nAmbulatio ista, non corporis pedibus, Sed menti assectibus et vitae moribus geritur, ut possint eSSe persecti jus titiae poSSeSsores, qui recto itinere fidei de die in diem in Sua renoVatione proficientes, jam persecti facti sunt ejusdem justitiae viatoreS. XXI. Sic itaque nanes, quicumque in hac vita divinarum Scripturarum testimoniis in bona voluntate atque actibus justitiae praedicati Sunt, et quicumque tales Vel post eo fuerunt, quamvis non eiSdem testimoniis praedicati atque laudati, Vel nunc usque etiam Sunt, Vel poStea quoque futuri Sunt, omne magni , omne justi, Omnes
i Philip iii, ra. - Cor. IV, 16. - Philip io, S.
372쪽
vera iter laudabiles Suiit, sed sine peccat aliquo non sunt quo illam Scripturarum testimoniis , quibus de illorum laudibus credinius hoc etiam redimuS, non justificari in conspectu Dei omnem viVentem ideo rogari, ne intret in judicium Cum Servi Sui det non tantum universaliter sidelibus omnibuS, Verum etiam Singulis esse Orationem Dominicam necesSariam, quam tradidit Discipulis SutS. XXII. At enim , t ominus ait re Estote persecti sicut et Pliter veSter CoeleSti perfectu eSt quod non praeci peret, inquiunt, Si Sciret fieri non posse quod praeciniit , Aon nunc quaeritur utrum fieri possit , si istum persectionem ad hoc accipiunt, ut Sine ullo sit quisque peccato, cum hanc agit vitanas jam enim Supra reSpori dimus posse fieri sed utrum aliquis aciat, hoc nunc
quaerimus. Neminem autem,SSe qui tantum Velit, quan tum res exigit, ante prae Cognitum St, Sicut Scriptura rum, quae Supra Commemora Vi , teStimonia tanta docta
rant. Et tamen cum dicitur cujuSque persectio, qua in re dicatur videndum est. Nam ex Apostolo testimonium paulo ante posui, ubi Se satetur in acceptione justitiae quam
desiderat, nondum Sse et sectumet et tamen continuo
dicit, o Quotquot ergo persecti, hoc sapiamus V quod utrumque non diceret, nisi in alia re perfectus esSet in alia non esset. Velut si jam Sit quisquam Sapientiae perfectus auditor, quod nondum erant illi quibus dicebat : Lae vobis potum dedi, non escam , nondum nimio teratis , Sed ne adhuc quidem potestis tan eis quippe et illud ait u Sapientium loquimur inter perfectos houtique persectos auditores volens intelligiri potest ergo fieri, sicut dixi, ut jam sit aliquis Sapientiae persectu auditor, cuJus nondum Sit persectus et doctor , poteSt Per
373쪽
DT PECCATORUM MERITIS ET TE utSSIONE, ain. II. I55fectus esse Justitiae Cognitor, nonduin persectus essector:
potet perfectus es, ut diligat inlinicos, qui nondunt est persectus ut susserat. Et qui persectus est in eo quod omnes ioni ines diligit, quippe qui etiam ad inimicorum dilectio ueni pervenerit; quaeritur utrum jam sit in ista dilectione persectus id est, utruna quo diligit, tantum diligat quantum illa incona mutabilis regula veritatis dili gendos Sse praeScribit. Cum ergo legitur in Scripturis cujusque persectio, qua in re dicaturri non negligenter intuendunt ostra quoniam non ideo quisque prorsus Sine peccato esse intelligitur, quia in aliqua re dicitur esse persectus. Quanquam et in soc possit ita dici ut non quia uni non est quo proficiat, Sed quia ex maxima parte piosecit, lio nomine dignus habeatura sicut in doctrina legis dici potest quisquam perfectus, etiam si eum aliquid adhuc latet sicut persectos dicebat Apostolus, quibus tanten ait Et Si quid aliter Sapitis id quoque vobis, Deus revelabit; verumtamen in quod pervenimus, in eo
XXIII. Neque negandum est hoc eum jubere, ita nos in acienda justitia esse debere saei secto , ut nullam
habeamus omnino peccatum. Num ne Peccatum erit, si
quid erit, si non divinitus jubetur ut non it u Cur ergo, jubet, inquiunt, quod Scit nullum hominum esse fac- turum n, o modo etiam dici potest, cur ptimis illis hominibus jusserit, qui duo SoIi erant, quod sciebat eos non esse ficturos DNeque enim dicendum est, ideo jussisse, ut nostrum aliqui id faceret, Si illi non facerent hoc enim, ne de illa Cilicet arbore cibum umorent, non
nisi illis solis Deus jussit; quia sicut sciebat quid justitiae facturi non erant, ita etiam sciebat quid just tis de illis erat ipse facturus Eo modo ergo jubet omi ibas homini
374쪽
356 AUGUSTINI EPISCOPIbus utriton faciant ullum peccatum, quamVi sit praescius neminem hoo impleturum, ut quicumque impie ac damnabiliter ejus praecepta contempserint, ipse faciat in eorum damnatione quod juStum est quicumque autem in ejus praeceptis obedienter et pie proficienteS, nec tamen omnia quae praecepit implentes, sicut Sibi dimitti volunt, sic aliis peccata dimiserint, ipse faciat in eorum munda tione quod honum est. Quomodo enim dimittenti dimittitur per Dei misericordiam, Si peccatum non est aut quomodo non vetatur per Dei justitiam , Si peccatum est XXIV. Sed ecce, inquiunt, Apostolus dicit Bonum
nsuperest naihi corona justitisera quod non diceret, sin haberet ullum peccatum in vero respondeant quomodo potuit haec dicere, cui adhuc restabat ipsius passionis, quam sibi jam impendere dixerat, tam ni agna
conflictatio, tam molestum a grande certamen An ad ejuS CODSummandum Cursum Iarum adhuc deerat,
quando illud deerat ubi erat suturus acrior et crudelior inimicus Quod si ideo talibus verbis certus securuSque gaudebat, quia de victoria suturi certaminis certum eum Securumque jam fecerat, qui eamdem passionem jam illi revelaverat imminerea non re plenissima , sed Speilrmissima haec dixit, et quod futurum,SSe Praesumpsit, tanquam factum fuerit indicavit. Si ergo his verbis etiam hoc adderet, ut diceret: Nullum habeo jam peccatum hoc quoque illum intelligeremus non de rei factae, Sed de rei futurae persectione dixisse. Sic enim ad ipsius Cur-SU ConSummationem pertin at nullum habere peccatum, quod isti putant, cum haec diceret, jam in illo fuisse completuma quemadmodum ad ipsius Cursu Con
375쪽
DU PECCATORUM NERlTI ET TE MISSIONE. LIB. II. IS Sumniationem pertinebat etiam in Certamine passionis ad- vel Sarium Superare, quod etiam PSi necesse est sateantur,
cum haec diceret, adhuc in illo filisse complendum et hoc ergo totum nos dicimus tunc fuisse adhuc perficiendum, quando jam de Dei promissione praesidens totum ita dicebat tanquam fuisset essectum. Ad ipsius quippe cursus ConSummationem pertinebat, etiam quod peccata dimittebat debitoribus suis, atque ita sibi ut dimitteretur orabat qua Domini pollicitatione certissimus erat, in illo sine , quem adhuc futurum jam sidendo dicebat impletum , nullum Se habiturum,SSe peccatum. Nam , ut alia omittam, miror si cum verba illa dicebat, per quae istis Visus est nullum habuisse peccatum, jam suerat ab illo ablatus ille stimulus carnis , de quo a se auserendo Dominum ter roga Verat, responsumque acceperat V Sussi Ccit tibi gratia mea. nam virtus in infirmitate perfici , turi niuic tanto vir perficiendo necessarium fuit, ut ab illo angelus Satanae non aias erretur, a quo Propterea ColaphiZabatur, ne magnitudine Visionum extollere turet et audet quisquam , quemquam Vel putare Vel dicere positum Sub nere hujus vitae ab omni omnino mundum CSSe peccato
XXV. Sint licet homines tanta excellentes juStitia , ut ad eos de columna nubis loquatur Deus, qualis um Ses, et Aaron in sacerdotibus ejus , et Samuel in his qui in-n VoCant Omen ejUS' D Cujus magno laudes pietatis et innocentiis in Scriptura veridica praedicantur, ab ineunte pueritia, ex quo cum mater Votum Solvens in Templo Dei constituit, et servum Domino dedicavit taetiam de talibus Scriptum est: u Tu propitius eras illis, et vindi cans in omnes assectiones corum'. In filios quippe damnationis vindicat iratu : in filios autem gratiae Vin-
376쪽
dicat propitius, dum quem diligit corripit, et flagellat
omitem filium quem recipit Nulla autem vindicta, nulla correptio, nullium Dei flagellum debetur nisi pec cato , excepto illo qui in flagella paratu est, ut experiretur omnia secundum similitudinem Sine peccato, ut esset Sanctus Sanctorum sacerdo interpellan etiam pro Sanctis, qui non mendaciter etiam de se quisque dicunt : Dimitte nobis debita nostra . Sicut et nos dimittimus debitoribus nostris'. inde et ipsi qui contra haec disputant, Cum Sint a Sta Vita , moribusque laudabiles , nec dubitent facere , quod illi diviti pro Consequenda vita
aeterna Consilium requirent , Cum Se respondisset jam omnia legis implevisse mandata . Praecepit Dominus , Si vellet esse perfectus, Venderet omnia quae liabebat et daret pauperibus', thesaurumque transferret in Coelum :nemo tamen eorum audet dicere, SE ESSE Sine peCCato.
Quod , sicut credimus, non fallaci animo dicunt: si autem mentiuntur eo ipso incipiunt vel augere . vel habere
XXVI. Jam ergo quod loco tertio posui videamus. Cum voluntatem humanam gratia adjuvante divina , sine peccato in hac vita possit homo esS , Ur non it, OS-sem sacillime a veracissime respondere, quia homines nolunt Sed Si ex me quaeritur, quare noliant, imus iii longum. Verumtamen etiam hoc sine praejudicio dili gentioris inquisitionis breviter dicam. Nolunt homines facere quod juStum est, Sive quia latet an justum sit, sive quia non delectat. Tanto enim quidque vehementius Volumia S, quant Certita quam bonum sit no VimuS, Coque delectamur ardentius. Ignorantia igitur et infirmitas vitia sunt, quae impediunt obnitatem , ne moveatur ad sa-ciendum opus bonum , vel ab opere malo abstinendum.
377쪽
Ut autem innotescat quod latebat, et suave sint quod non delectabat, gratiae Dei est, quae hominum adjuvat V luntate : qua ut non adjuventur, in ipsis itidem causa est, non in Deos sive damnandi praedestinati sint prosaeter iniquitatem superbiae siVe contra PSam Uam superbiam judicandi et erudiendi, si filii sint misericordiae.
Unde Jeremias cum dixisset tauricio, Domine, quia non , est in homine via ejus, nec viri est ut ambulet et dirio at greSSUS SUOS V Continuo Subjunxit: u Corripe mes
Domine, verumtamen in judicio et non in furore in i nTanquam diceret Scio ad correptionem meam pertinere. quod minus abs te adjuvor, ut perfecte dirigantur gressus metri verumtamen hoc ipsum noli Si meClam ageree, tanquam in sui ore quo iniquos damnare statuisti, sed tan
quam in judicio, quo doces tuos non superbire. Unde alibi dicitur tau Et judicia tua adjuvabunt me*. XXVII. Nullius proinde culpae humanae in Deum
referas causam Vitiorum namque omnium humanorum causa superbia St. Ad hanc convincendam atque auferendam talis medicina coelitus venit ad elatum hominem per superbiam, Deus humilis descendit per misericordiam gratiam claram manifestamque commendans in ipso homine, quem tanta prae participibus Suis Charitate susce t. Neque enim et ipse ita Verbo Dei conjunctus, ut ipsa conjunctione unus Filius Dei et idem ipse unus Filius hominis fieret, praecedentibus suae Voluntati meritis deeit Unum quippe illum esse oportebat: ESSent autem et dux, et tres, et plures sic hoc fieri posset, non per Dei proprium donum, sed per hominis liberum arbitrium. Ilo ergo praecipue commendatur, hoc in Sapientiae atque scientis thesauris in Christo absconditis, quantum exi Stimare audeo , praecipue docetur et discitur.
378쪽
Ideo quisque nostrum bonum OPUS SUSCil erex, agere, implere, nunc Scit, Un neSCit, NUNC deleCtatur, nunc non delectatur, ut noVerit non Suae acultatis , Sed divini muneris esse vel quod Scit, Vel quod delectatur : ac sic ab elationis vanitate Sanetur, et Sciat quam Vere non de terra ista, sed spiritualiter dictum sit et Dominus dabit sua n vitatem , et terra noStra dabit ria Clum Suum' u Tanto autem magis delectat pus bonum, quanto magis diligi tur Deus summum atque in Commutabile bonum , et auctor qualiumcumque bonorum omnium it autem diligatur Deus u Charita eju dissuSa Scin Cordibus nostris, nnon per nos, Sex Per Spiritum Sanctum qui datus est
XXVIII. Sed laborant ii omines invenire in nostra Voluntate, quid boni Sit nostrum . quod nobis non sit ex Deo me quomodo inveniri possit ignoro Excepto enim quod Apostolus ait, cum de bonis hominum loqueretur : Quid enim habes, quod non accepisti Si autem et ac cepiSti, quid gloriaris, quasi non acceperis p ta Ipsa
etiam ratio, quae de iis rebu a talibu quale Sumus, iniri potest, quemlibet nostrum quaerentem Vehementer anguStat, ne Si defendamus gratiam, ut liberum arbitrium auferre Videamura rursus ne liberum Sic a SSeramus
arbitrium, ut superba impietate ingrati Dei gratiae judi
XXIX. Namque illud Apostoli quod commemoravi,
sic defendere quidam voliterunt ut dicerent Ideo quidquid etiam bonae voluntatis habet homo, Deo tribuendum esse, quia et hoc in illo esse non posset, Si homo ipSe non SSet: cum vero ut Sit aliquid atque ut
379쪽
homo sit, non habeat nisi a Deo , cur non auctori Deo tribuatur etiam quidquid in illo est horiae voluntatis, quod non esset, nisi Sset in quo esset Sed hoc modo etiam illud dici potest, malam quoque voluntatem Deo auctori tribuendam : quia ne ipsa esse posset in homine, nisi homo esset in quo SSet ut autem homo Sit, Deus auctor Stra ita et ejus malae Voluntatis s), quae nisi hominem haberet ubi esset, SSe omnino non POSSet, quod nefas est dicere. XXX. Quapropter nisi obtineamus, non Solum omluntatis arbitrium, quod huc atque illuc liberum lectitur, atque in eis naturalibus honis est, quibus et male uti malus poteSt; sed etiam voluntatem bonam, quae jam in
ei boni eSt, quorum esse usus non potest malUS, niSi ex Deo nobi esse non posse, nescio quemadmodum defendamus quod dictum est tau Quid enim habes quod non accepistii , Nam si nobis libera quaedam Voluntas ex Deo St, quae adhuc potest esse vel bona vel mala bona Vero Voluntas ex nobis est tamelius est id quod a nobis, quam quod ab illo est. Quod si absurdissime dicitur, oportet fateantur etiam bonam voluntatem nos divinitus adipisci. Quanquam voluntas mirum si potest in medio quodam ita consistere , ut nec bona nec mala sit. Aut enim justitiam diligimus, et bona est; et si magis diligimus, magi bona, Si minus, minus hona est: aut si omnino non diligimus, non bona est. Quis vero dubitet dicere voluntatem nullo modo justitiam diligentem, non modo
esse malam, Sed etiam pessimam voluntatem Si ergo voluntas aut bona est, aut malas et utique malam non habemus ex Deo , restat, ut onam voluntatem habeamus ex Deo , alioquin nescio, cum ab eo juStificamur, quo alio munere ipsius gaudere debeamus. Et hinc Scriptum
380쪽
arbitror u Paratur voluntas a Domino ita Et in Psalmissu Domitio gressus hominis dirigentur, et viam ejus Voleti , Et quod Apostolus ait: Deus est enim quin peratur in vobis et velle et operari r bona vo-
XXXI. Quocirca quoniam quod a Deo nos a Vertimus,
noStrum est, et haec est voluntas mala; quod Vero ad Deum no Cοn Vertimus, nisi ins excitante atque adjuvante non
POSSUmUS et haec est voluntas bonari quid habemus quod non accepimus Si autem accepimus , quid gloriamur, qua Si non acceperimus per hoc tauit qui gloriatur, in Domino glorietur , quibus hoc Deus donare Voluerit, ejus misericordis est, non meriti illoruma quihu autem noluerit, Veritatis est diasta namque peCCatoribu Poena debetur, quoniam misericordiam et veritatem diligit D D minu Deus Dei misericordia et veritas occurrerunt sibi: et universae viae Domini misericordia et veritas si . . Et quis explicet, quam crebro haec duo conjuncta divina Scriptura commemoret Aliquando etiam mutatis nominibus, ut gratia pro misericordia tonatur et unde St, si Et Vidimus gloriam ejus, gloriam tanquam Unigeniti a Pa- tre, plenum gratia et veritate'. o liquando pro Veritate Jucllelum SIC ut est, misericordiam et judicium cantabo tibi, Domine Z.
XXXII. Quare autem illos velit convertere, illo proaVersione punire quanquam et in beneficio tribuendonem juste reprehendat misericordem, et in vindictaeXercenda, nemοIUS te reprehendat veracem; sicut in illis evangelicis operariis, aliis placitam mercedem reddentem', iliis etiam non placitam largientem , nullussu Ste Culpa