Sancti Aurelii Augustini ... opera omnia multis sermonibus ineditis aucta et locupleta

발행: 1835년

분량: 592페이지

출처: archive.org

분류: 그리스도교

391쪽

DR PECCATORUM MERITIS ET REMISSIONE. LIB. II. I Zvuntur, unde et ad aliam Scam quae non Corrumpitur, nos Dominus exhortatur iri ita sanctificatio catechumeni, si non fuerit baptiZatus , non e valet ad intrandum in regnum Celorum, aut ad peccatorum remiSSionem. Ac per

hoc et illa sanctificatio, cujuscumque modi sit', quam in siliis fidelium esse dixit Apostolus ad istam de baptismo et de peccati origine vel remissione quaestionemrum nino non pertinet. Nam et conjuges infideles in conjugibus fidelibus sanctificari dicit eo ipso loco ita loquens : Sanctificatur enim vir infidelis in uxore, et sanctifica n tur mulier infidelis in fratre. Alioquin filii vestri im-

mundi essent, nunc autem Sancti sunt. p. v Non, opinor,

quisquam tam infideliter intelligit, quodlibet in his ver his intelligat, ut ob hoc existimet etiam maritum Dοn Christianum, quia Christiana fuerit uxor ejus neque jam

baptiZari oportere, et ad peccatorum remisSionem jam PerVeniSSe, et in regnum Celorum CSSe intraturum, quia sanctificatus dictus est in uxore.

XLIII. Quisquis vero adhuc movetur, quare bapti-Zentur qui jam de baptigatis nascuntur, hoc breviter accipiat Sicut generati carnis peccati per unum Adam

ad condemnationem trahit miles qui eo modo generantur, Si generati Spiritus gratiae per unum Jesum Christum ad justificationem vitae aeternae ducit omnes qui eo modo praedestinati regenerantur. Sacramentum autem baptismi profecto Sacramentum regenerationi eSt. Quocirca sicut homo qui non vixerit, mori non poteSt, et qui mortuu non fuerit, resurgere non potest cita qui natus non fuerit, rena Sci non potest. Ex quo cons CitUL, neminem in suo parente renasci potuisse non natum. Oportet autem, ut Si natus fuerit, renascaturet quia, ubisi quis

Ioan vi, Vide infra lib. I, c. ret, et Serm. s. i. ari Cor.

392쪽

S AUGUSTINI EPISCOPI

tus fuerit denuo, non poteSi videre regnum Dei i

n nat

oportet igitur ut Sacramento regenerationiS, ne sine illo male de hac vita exeat, etiam parvulus imbuaturet quod non sit nisi in remissionem peccatorum. Quod etiam ipso loco Christus ostendit, cum interrogatu quomodo possent ista fieri, commemoravit quid Moyses fecerit in exaltatione serpentis. Cum itaque per baptiSmi sacramentum morti Christi conformentur infanteS, eo a Serpentis morsu fatendum est liberari, ita christianae fidei regula

nolumus aberrare. Quem tamen morSum non in Suavita proprias sed in illo cui primitus inflictus est, acceperunt.

XLIV. Neque illud fallat, quod nec parenti poSt On-

verSionem obSunt propria peccata V Quanto enim magis, ninquiunt, filio ejus obesse non possunt Sed qui hoc Sentiunt, non attendunt, quia Sicut parenti per hoc quod Spiritu renatus est propria peccata non obSunt , ita quid illo natus St, nisi eo modo renaScatur, quae parente tracta Sunt, berunt. Quia et innoVati parenteS, Iion exprimitiis novitatis, sed ex reliquiis vetustatis carnaliter gignunt et filii ex parentum reliqua vetustate toti VetuSti, et in peccati carne propagati, damnationem veteri homini debitam sacramento spiritalis regenerationi et renovationis evadunt. Illud namque praecipue propter quaestione quae de hac re motae sunt, vel moveri adhuc POSSUnt, attendere ac meminisse debemus tantummodo peccatorum omnium plenam persectamque remiSSionem

baptismo fieri hominis vero ipsius qualitatem non totam Continuo commutari sed spiritales primitias in bene proficientibus de die in diem novitate crescente Cominum tare in se quod carnaliter vetus est, donec totum ita rem

393쪽

DE IECC TORUM NERITIS ET RE ISSIONE, TIB Ii suovetur, ut animalis etiam infirmitas Corporis ad firmitatem spiritalem incorruptionemque PerVeniat. XLI. IIaec autem lex peccati, quod etiam peccatum appellat Apostolus, cum dicit: si Non ergo regnet pec , catum in vestro mortali corpore ad obediendum desi, deriis ejus i , non Sic manet in membris eorum qui ex aqua et spiritu renati Sunt, tanquam non it ejus factarentissio, ubi omnino plena et perfecta sit remissio peccatorum , omnibus inimicitiis interfectis , quibus separabamur a Deo Vsed manet in Vetustate carnis tanquam Superatum et peremptum, Si non illicitis consensionibus quodam modo reviviscat, et tu regnum Proprium dominationemque revocetur. Ab hac autem VetuState Carnis , in qua est lex ista peccati Vel peccatum jam remissum usque adeo spiritu vita discernitur , in cujus novitate baptiaeati per Dei gratiam renascuntur, ut parum fuerit Apostolo dicere, tale non Sse in peccato, niSi etiam diceret, in ipsa carne illo non SSe, antequam ex hac mortali vita migrarent. Qui enim in carne sunt, inquit,

Deo placere non possunt: Vos auten non Sti in Carne,

sed in spiritu, si tamen Spiritus Dei habitat in vobis'. o Verumtamen Sicut ipsa carne quamvis corruptibili bene

utuntur, qui membra ejus ad pera bona Convertunt, in qua Carne non Sunt, quia non Secundum eam Sapiunt

neque Vivunt Sicut denique etiam morte, quae primi peccati poena St, bene utuntur, qui eam pro fratribus , Pro fide pro quacumque vera et Sancta justitia fortiteret patienter impendunt: Sic illa etiam lege peccati, quod jam remissum in vetustate carni manet, bene utuntur conjugati fideles, qui ex eo quod sunt in Christi novitate, dominari sibi libidinem minime patiuntur de eo Utem quod adhuc trahunt Adae vetuStatem, regenerando im

394쪽

3 6 S. AUGUSTINI EPISCOPI

mortaliter filios mortaliter generant cum ea propagine peccati, qua illi qui renati sunt obnoxii non tenentur, et qua illi qui nascuntur renascendo Solvuntur. Quandiu

ergo manet lex concupiScentialiter in membris, manente ipsa reatus ejus Solvitur Sed et Solvitur, qui sacramentum regenerationi accepit renoVarique jam coepit. Ex illa autem manente ConcupiSCentiae Vetustate quod nascitur, renasci indiget ut anetur. Qui parentes sideles et nati carnaliter et renati spiritaliter filio carnaliter genuerunt silii vero antequam aScerentur, renaSCi quomodo

potuerunt.

XLVI. Nec mireris, quod dixi, manente Concupiscentialiter lege peccati reatum ejus Sol Vi Per gratiam sacramenti. Sicut enim acta, et dicta, et cogitata iniqua, quantum ad ipsos motu animi et Corporis pertinet, jam

praeterierunt et non Sunii; iStamen praeteritis et non tum existentibus realia eorum manet, niSi peccatorum remissione solvatur : Si Contra in hac non jam praeterita, sed adhuc manente lege concupiscentiae, reatus ejus Sol vitur, et non erit, cum sit in baptismo plena remissio peccatorum. Denique Si Continuo consequatur ab hac vita migratio, non erit omnino quod obnoxium hominem teneat, Solutis omnibus quae tenebant. Sicut ergo non Si mirum, praeteritorum dictorum, actorum, atque

Cogitatorum Teatum manere ante peccatorum remiSSionem : Si Contra non debet esse mirum , manenti Concupiscentiae reatum praeterire post peccatorum emiS-sionem.

XLVII. Quae cum ita sint, ex quo per unum quominem peccatum intravit in hunc mundum , et per peccatum mors, et ita in omnes homines pertransiit, usque in sine Carnasi hujus generationis et corruptibilis Saeculi

i Confer lib. 6 cout Iulian. c. 8.

395쪽

DR PECCATORUM MERITIS ET REMISSIONE. LIB. II. IT cujus silii generant et generantur, nullo existente homine de quo in hac vita constituto veraciter dici possit quod nullum habeat omnino peccatum , excepto uno Mediatore, qui nos Creatori nostro per remissionem reconciliat peccatorum ridem ipse Dominus noster hanc Suam medelam nullis generis humani temporibus ante ultimum futurum adhuc judicium denegavit eis, quo per Certi S-simam praescientiam et futuram beneficentiam secum regnaturο in Vitam praedestinavit aeternam. Namque ante nativitatem carnis infirmitatemque passionis et virtutem resurrectionis Superi earum rerum suturarum fide eos, qui tunc fuerant, informabat ad haereditatem saluti aeternae, quarum rerum praesentium fide informavit eos, qui Cum gererentur, aderant, atque impleri praedicta Cernebant, quarum etiam praeteritarum fide qui postea suerunt, et nos ipSos, et qui deinde futuri sunt, infor mare non essat. Una ergo fides est quae omnes Salvos facit, qui ex carnali generatione spiritaliter renaSCUntUr, terminata in eo, qui venit pro nobis judicari et mori judex ViVorum et mortuorum. Sed hujus unius fidei pro significationis opportunitate per Varia tempora SaCramenta Variata Sunt.

XLVIII. Idem ipse itaque Salvator est parVUlοrum atque majorum, de quo dixerunt Angelio Natus est Vο- his hodie Salvator tib et de quo dictum est ad virginem

Mariam, re Vocabis nomen ejus Jesum , ipse enim Salvum faciet populum suum a peccatis eorum ubi aperte demonStratum St, eum hο nomine, quo appellatus StJeSUS , propter Salutem quam nobis tribuit, nominaries

Jesus quippe, latine Salvator est. Quis est igitur qui audeat dicere Dominum Christum tantum majoribUS non

vide epist. Set ad Ilitarium. n. i. - Luc. II, II. - Matth.

396쪽

Zm S. AUGUSTINI EPISCOPI

etiam parvulis esse Jesum qui venit in similitudine cur

ni peccati, ut Vacuaret corpUS peccati, in quo infirmissimo nulli usui congruis vel idoneis infantibus membris, anima rationalis miserabili ignorantia praegraVatur. Quam plane ignorantiam nullo modo crediderim fuisse in in sunt illo, in quo Verbum caro factum est, ut habitaret in nobis, nec illam ipsius animi infirmitatem in Christo

parvulo fuerim Suspicatus, quam idemia in parvulis. Per hanc enim etiam, Cum motibus irrationabilibus perturbantur, nulla ratione, nullo imperio, Sed dolore aliquando vel doloris terrore cohibenturet ut omnino videas illius inobedientiae filios, quae movetur in membri repugnans legi mentis, nee iam Vuli ratio, conquiescit verum et ipSa Saepe vel dolore Corporis, tanquam Vapulando compe Scitur, vel pavescendo, vel tali aliquo animi motu, non tamen Voluntate praecipiente, Comprimitur. Sed quia in eo erat similitudo Carnis peccati, mutationeSaetatum perpeti voluit ab ipsa exorsus infantia , ut ad mortem videatur etiam Senescendo illa caro perVenire potuiSSe, ni Si juvenis fuisset occisus. Quae tamen mor in carne peccati inobedientis debita redditur, in similitudine autem cari iis peccati obedientiae voluntate SUSCepta est. Ad eam quippe iturus eamque passurus, o ait :

ECC Venit tamen princeps mundi hujus, et in me nihil inveniet Sed ut sciant omnes quia voluntatem Patrisii mei facio, Surgite, eamus hinc Areis dictis per rexit ad indebitam mortem , factus obediens usque ad

mortem.

XLIX. Quapropter illi qui dicunt primi luo mi

ni peccato factum est ut moreremur, Christi adventu fleret ut credentes in eum non moreremur: D et addunt

quasi rationem, dicentes ta Neque enim praevaricatoriS

397쪽

DR PECCATORUM MERITI ET REMISSIONE. LIB. II. et strans eSSi plu nobis nocuit, quam incarnatio vel redemptio prosuit Salvatoris V, Cur non potius hoc attendunt, lio audiunt, lio Sine dubitatione credunt, quod Apostolus sine ambiguitate locutus est V Quia per homi

nem morS, et per hominem reSurrectio mortuorum p

Sicut enim in Adam omnes moriuntur, Sic et in Christo omnes viVisiicabuntur . , Neque enim aliunde, quam de corpori resurrectione dicebat. Omnium ergo corporis mortem factam per ununi hominem dixit, et omnium

corporis reSurrectionem in vitam aeternam per unum

Christum futuram esse promisit. Quomodo ergo, Plus nobis nocuit ille peccando, quam iste profuit redimendo cum per illius peccatum temporaliter moriamur, per Stius autem redemptionem non ad temporalem Vitam , Sed ad perpetuam reSurgamuS 3οStrum ergo Or-PUS mortuum est propter peccatum, Christi autem Corpus Solum mortuum egi Sine peccato ut fuso sanguine Sine culpa, omnium culparum chirographa delerentur, quibus debitores qui in eum credunt, a diabolo antea tenebantur. Et ideo , mi est, ait, Sanguis meus, qui Pro multis effundetur in remissionem peccatorum'. L. Poterat autem etiam hoc donare Credentibus, ut nec iStius experirentur corporis mortem VSed Si hoc fecisset, Carni quaedam felicitas adderetur minueretur autem

fidei fortitudo . Sic enim homines mortem Stam timent, ut non ob aliud felices dicerent esse Christianos, nisi quod

mori omnino non possent. Ac per hoc nemo propter illam Vitam , quae post Stana mortem beata futura St, per Virtutem etiam contemnendae ipsius mortis ad Christi gratiam festinaret sed propter remoVendam morti molestiam delicatius crederetur in Christum. Plus ergo gra-

Cor. xv, at . - 2 Matth. xxvi, 28. - Vide epist ri et ad Isilarium

398쪽

iis praestitit, plus fidelibus suis sine dubitatione donavit.

Quid enim magnum erat, videndo non mori eo qui crederent, credere se non moriturum Quanto Si majus,

quanto sortius, quanto laudabilius, ita Credere, ut se speret moriturus sine sine victurum Denique hoc quibusdam

in sine largieturi, ut mortem istam repentina Commutatione non Sentiant, sed simul cum reSUrgentibus rapiantur in nubibus obviam Christo in aera, et Si Semper Cum Domino vivant. Et recte illis, quia non erunt jam posteri qui propter hoc credant, non Sperando quod non Vident,

Sed amando quod vident. Quae fides est enervis et debilis, ne sides omnino dicenda, quandoquidem fides ita desinita Stata Fides est sperantium Substantia, ConVictio re Um Ilae non videntur'. inde etiam in eadem, ubi et hoc Scriptum est, ad Ilebraeos Epistola Cum ConSequenter enumerasset quo Edam , qui Deo fide placuerunt: Secundum idem, inquit, mortui Sunt hi omneS, Cum non CCepisSent promissiones, Sed longe eas vidente et SalutanteS, et confitentes quia hospites et fieregrini Sunt SVPer terram'. nat paulo post eamdem sidei laudem ita conclusit tali Et omnes, inquit, testimonium ConSecuti per idem, non tulerunt promissiones Dei' pro nobisi enim meliora providerunt, ne Sine nobis perfecti persi

Cerentur'. nisec laus fidei non SSet, ne Omnino, Ut

jam dixi, fides esset, si homines in credendo praemia Vi sibilia Sequerentur, hoc est, si fidelibus merce immortalitatis in hoc saeculo redderetur. LI. inc et ipse Dominus mori voluit, uit, quem admodum de in scriptum est, per mortem VaCuaret eum, qui potestatem habebat mortis, id est diabo 'sum, et liberaret eos, qui timore morti per totam Vitam

399쪽

DR PECCATORUM NERITIS ET TEMISSIοNE, TIB I I8 in rei erant servitutis i. io testimonio satis etiam illud monstratur, et mortem Stam corpori principe atque auctore diabolo, hoc est, ex peccat accidisse, quod ille perSuasit, neque enim ob aliud potestatem liabere mortis verissime diceretur unde ille qui Sine ullo peccato vel originali vel proprio moriebatur, dixit, quod paulo ante commemoravita, Ecce Veniet princeps mundii, , id est, diabolus, qui potestatem habebat mortis, uret in me nihil inveniet v id St, peccati, propter quod homines mori fecit. Et quasi diceretur etri Quare ergo moreris Sed ut sciant omnes, inquit, quia Voluntatem Patris

mei facio, surgite, eamus hinc tan id eSt, ut moriar non habens mortis causam de peccato Sub auctore peccati,

sed de obedientia et justitia factus obediens usque ad mortem. Et hoc ergo illo testimonio demonstratum est, et quod timorem mortis fidele vincunt, ad agonem ipsius fidei pertinere, qui profecto defuiSSet, Si mox SSet Credentes immortalita ConSeCUta.

LII. Quamvis itaque muli Dominus visibilia miracula fecerit unde ipsa fides velut quibusdam primordiis

lactescentibus germinaret, et in Suum robur ex illa teneritudine coalesceret,a tanto Stenim sortior, quanto magi Sjam ista non quaeritas tamen illud quod promissum spe ramus, invisibiliter Voluit expectari, ut justus ex fide viveret, in tantum ut nec ipse qui die tertio resurrexit, inter homines esse voluerit, sed eis demonstrat in sua Carne reSurrectionis exemplo, quos hujus rei testes habere dignatus est, in coelum ascenderit, illorum quoque Seoculis auferens, nihilque tale cujusquam eorum carni jam tribuens, quale in Carne propria demonstraverat ut et

ipsi ex fide viverent, ejusque justitiae, in qua ex fide Vivitur, praemium quod postea erit viSibile, nunc interim persa

400쪽

tientiam imisibiliter expectarent. Ad latino intellectum credo etiam illud esse referendum, quod ait de Spiritu

sancto su Non poteS ip Se Venire , ni Si ego abieroi istoc enim erat diceres non poteritis Ust Vivere ex fide, quod

de meo dono , id est, de Spiritu sancto habebitis, nisi a

vestris oculis hoc quod intuemini abstulero, ut spiritaliter cor vestrum invisibilia credendo prosiciat. an ex fide justitiam identidem loquens de Spiritu Sancto, ita commendat Ille inquit, arguet mundum de peccato, de justitia, et de judiciora de peccato quidem, quia non crediderunt in mera de justitia, quia ad Patrem vado, et jam non videbiti me'. ii Quae est ista justitia, quaeum ud viderent, nisi ut justu ex fide Viveret, et non respiciente quae Videntur, Sed quae non Videntur, Spiritu ex side Spem justitiae expectaremus LIII. Qui autem dicunt: u Si peccato mors Stabor

poris accidiSSet, non utique poSt remi SSionem peccatorum , quam redemptor nobi tribuit, moreremur tan non intelligunt quomodo re S, quarum reatum, ne post hunc vitam obSint Deu Solvit, tamen eas ad certamen fidei sinit manere, ut per illa erudiantur et Xerceantur pro

scientes in agone juStitiae. Posset enim et alius hoc non intelligens dicerem Si propter peccatum dixit Deus homini taci In Sudore Vultu tui de panem tuum , et Spinas et tribulo pariet tibi terra' tan quare et post remissionem labor hic permanet, et haec dura et aspera parit etiam terra fidelium ratem si propter peccatum dictum est mulieri In gemitu paries ta cur etiam PoSt PC-catorum IemlSSionem foeminae fideles eosdem dolores in parturiendo patiuntur Et tamen constat propter PeCCatum , quod admiserant, illos a Deo primos homines hoste audi SSe atque meruiSSeet nec resistit his verbis divini Libit,

SEARCH

MENU NAVIGATION