장음표시 사용
401쪽
quae posui de labore hominis et de parturitione mulieris, nisi qui prorsus alienus a fide catholica eisdem Litteris
LIV. Verum quia et tale non deSunt, quemadmodum eis hac quaestione proposita reSpondem VS , diCenteS, ante remissionem esse illa Supplicia peccatorum , OS remiS-Sionem autem certamina exercitationesque juStorum cita et illis quos de morte corporis Similiter OVet, reSpondere debemus, ut eam et peccato accidisse fateamur, et Post peccatorum remissionem, ut magnu timor ejus aprosicientibus Superetur, ad certamen nobis relictam eSSenon dedignemur. Si enim parva virtus SSet fidei, quae per dilectionem peratur, mortis me Um VinCere, non esset tanta Martyrum gloria, nec Dominus diceret: Majorem hac charitatem nemo habet, quam Ut animam Suam ponat pro amicis Suis i. n Quod in Epistola sua Joannes ita dicit Sicut ille animam suam pro nobis posuit, Sic et nos debemus anima pro fratribus po- nere'. v Nequaquam igitur in morte Pro justitia sub eunda vel contemnenda iudaretur praecipua patientia, Si mortis non esset magna multumque dura mοleStia. Cujus timorem qui vincit ex fide, magnam ipsius fidei comparat gloriam justamque mercedem. Unde mirandum non CSt, et mortem Corpori non fuisse Venturam homini, nisi praecessisset peccatum , Cimia etiam tali poena Con Sequeretur; et post remissionem peccatorum eam fidelibus evenire, ut in ejus timore Vincendo exerceretur sortitudo justitiost. LV. Caro enim quae primo facta St, non erat Caro
peccati, in qua noluit homo inter delicias paradisi servare justitiam Unde statuit Deus , ut post ejus peccatum propagata caro peccati, ad recipiendam justitiam labo
402쪽
ribus et molestiis eniteretur. Propter hoc etiam de paradiso dimissus Adam, contra Eden habitavit, id est, contra sedem deliciarum taut Significaret quod in laboribus, qui sunt deliciis contrarii erudienda esset caro peccati quae in delicii obedientiam non SerVaVit, antequam esset caro peccati reicut ergo illi primi homines
postea juste Vivendo , Unde merito creduntur per Domini sanguinem ab extremo Supplicio liberati, non tamen in illa vita meruerunt ad paradi SUm reVocari' Sic et caro peccati, etiamsi remissi peccati homo in ea juste vixerit, non continuo meret Uream mortem non perpeti, quam traxit de propagine peccati. LVI. Tale aliquid nobis insinuatum est de patriarcha David in libro Regnorum , ad quem Propheta cum miS-Sus SSet, eique propter peccatum quod admiSerat, even tura mala ex iracundia Dei Comminaretur, consessione peccati Veniam meruit, reSpondente Prophetat, quod ei flagitium facinusque remissum ita et tamen ConSecuta sunt quae Deus fuerat Comminatus, ut si humiliaretura silio. Quare et hic non dicitur : Si Deus propter peccatum illud fuerat comminatus, cur dimiSSo peccato quod erat minatus implevit nisi quia rectissime, si dictum fuerit, respondebitur remissionem illam peccati ac tam , ne homo a percipienda vita impediretur aeternari SubSecutum vero illius comminationis effectum , ut pietas hominis in illa humilitate exerceretur atque probaretur. Sic et mortem corpori et propter peccatum Deus homini inflixit et post peccatorum remiSSionem Propter exercendam justitiam non ademit . LXII. Teneamus ergo indeclinabilem fidei consessionem. Solu unu est qui Sine peccato natus est in simili
i Vide lib. de nat et gratia, . r. et epist. 6. c. 3. n. . et lib. de haeresibus D. S. - 22 Re. XII, 3.
403쪽
Non declinemus in dexteram aut in Sinistra mi , In dexteram enim declinare, est se ipsum decipere dicendo se
esse sine peccato : in SiniStram autem , Per neScio quam Perversam et Pra Vam SECUritatem e tanquam impune dare peccatis uritas enim quod a dextris Sunt novit Do n minus, qui Solu Sine CCCato est, et noStra potest delere peccatam uJerVerSae autem Uni quae a Sini Stris, namicitiae cum peccatis. Tales etiam illi viginti annorum adolescentuli figuram novi populi praemiserunt in , qui in terram promissionis intrarunt, qui nec in dexteram nec in sinistram dicti sunt declinasse. Non enim viginti
annorum aeta Comparanda CSt innocentiae parvulorum :sed , ni ultor , hic numerus mysticum aliquid adunabrat et resonat. Vetus enim TeStamentum in quinque Moysi libris excellit Novum autem quatuor EVangeliorum auctoritate prses uiget, qui numeri per Se multiplicati ad vi cenum perveniunt quater enim quini, vel quinquies quaterni, viginti sunt. Talis popul US, Ut praedixi, et u ditus in regno coelorum per duo TeStamenta , Ictus et Novum, non declinari in deXteram Superba praesumi, tione justitiae, neque in sinistram Secura delectatione peccati, in terram promissioni intrabit ubi jam peccata ulterius nec nobi donanda optem VS, ne in nobis pii nienda timeamus, ab illo Redemptore liberati, qui non venumdatus sub peccato, redemit Israel ab omnibus iniquitatibus ejus , Sive propria cujusquam Vita Commissis, sive originaliter tracti S. LVIII. Non enim parum paginarum diVinarum auctoritati verit utique cesserunt, qui etsi noluerunt litteris suis aperte Xprimeres ParVuli remiSSionem necessariani
404쪽
Doc utor una, redemptionem tamen ei opus esse confessi
sunt. Alio quippe Verbo, etiam ipso de Christiana erit ditiove deprompto, nihil aliud omnino dixerunt. Nec dubitandum est his qui divina scripta fideliter legunt, sideliter audiunt, fideliter tenent, quod ab illa carne quae
prius voluntate peccati acta est Caro peccati, deinceps per successionem tran Seunte in omne proscriptione ini quit:itis et mortis Car Sit propagata Peccati excepta una similitudine cartiis peccati, quae tamen non Sset, nisi
LIX. De anima Ver . utrum et ipsa eodem modo propagatas reatu qui ei dimittatur obstricta sit m neque enim possum V dicere, Solam Carnem parVuli, non etiam animam indigere Salvatoris et Redemptoris auxili , alienamque ab ea SSe gratiarum actione quae in Psalmis est, ubi legimus et dicimus Benedi , anima mea, Dominium, et noli obsiViSCi omne retributiones ejus, qui pro-- pitius sit omnibus iniquitatibus tuis, qui sanat omnes flanguore tuos, qui redimit de Corruptione vitana tua miri Lan etiam non propagata, eo ipso quo carni peccati aggraVanda miscetur, jam pSiui peccati remissione et stia redemptione opus habeat, De per Summam praescientiam judicante , qui parvuli ab isto reatu non mereantur abSolvi, etiam qui nondum nati nihil alicubi propria sua Vita egerunt vel boni vel maliti et quomodo
Deus etiamsi non de traduce animas creat, non Sit tamen auctor reatu ejUSdem, Propter quem redempti Sacramenti neceSSaria St et animae Parvuli magna quaeStio est', aliamque disputationem desiderat, eo tamen quantum arbitror moderamine tempora tam , ut magis inquisitio cauta laudetur, quam praecipitala reprehendatur
i Psal. si I, 2. - Ilaiie traetat in epist. 66 et iso lib. I. de origine an iniae: et lil . . de libero arb. e. I.
405쪽
assertio. Ubi enim de re obscurissina a disputatur, non adjuvantibus divinarum Scripturarum certis clariSque documentis, cohibere Se debet humana praesumptio, nihil faciens in partem heram declinando Etsi enim quodlibet horum , quemadmodum demonstrari et explicari possit, ignorem illud tamen Credo , quod etiam hinc divinorum eloquiorum clarissima auctorita eSSet, Si homo id sine dispendio promissae salutis ignorare non POS-set. Ilabes elaboratum, utinam tam Commodum quam PrOliXUm, pro meis Viribus pus, cimus prolixitatem fortaSSedefenderem , nisi id vererer facere defendendo prolixius.
406쪽
AD ELM DE II MARCELLINUM EPISTOLA, In qua Augustinit Pelagii circ quinSlioriem de ecoctio. Pum meritis et de rer Pulorum GPtiSm errore , Silae 'Onnulict cori irre e Coertum Origii/αle , quit ille suis in Paulum empositionibus 'SPer66rcti, rgumeniciliones redarguit. Cliarissimo filio Marcellino Augustinus episcopus servus Clii isti servorumque Christi, in Domino salutem.
I. DE quaestionibu qua milii proposueras, ut ad te aliquid scriberem ad Versus eo qui dicunt Adam, etiamsi non peccaSSet, sui SSE Oriturum , ne ex ejus peccato quidquam ad ejus posteros propagando tranSiSSe, maxime propter baptismum parVulorum, quem more piissimo atque materno uniVerSa frequentat Ecclesia , et quod in hac vita Sint fuerint, suturique Sint filii hominum nullum habente omnino peccatum, jam duos prolixos absolveram libros quibus mihi visus sum, non quidem omnibus omnium occurrisse in hac causa motibus animorum, quod Vel a me . Vel a quoquam utrum sieri possit ignoro, imo sieri non posse non dubito sed tamen
egisse aliquid , quo de his rebus a majoribus tradito si dei
defensores contra noVitates eorum qui aliter Sentiunt, non inerme uSquequa(Pie OnSi Sterent Ierum poSt a U-
407쪽
cissimos dies legi Pelagii ii seda in Criptari viri ut audio Sancti, et non parvo proVectu Christiani, quae in Pauli aliostoli epistolas expositio ili' brevissimas continerent tu es atque ibi comperi, cuin ad illum venisset locum , ubi dicit Apostolus Per nurn hominem pec
catum intra SSe in mundiam, et Per CCCatum mortem, , atque ita in omne homine pertransi SSeio quamdam corum argumentationem qui negant parVulo peccatum
originale gestare : quam fateor in aliis tam longis voluminibus meis non reselli, quia in mentem milii omnino non Venerat, quemquam cisSe talia cogitare, vel dicere. Quapropter quoniam illi peri, quod jam certo sine Concluseram , nihil addere volui et ipsam eisdem verbis quibus eam legi, et quid mihi contra videatur, huic epistolae inserendum UtaVi. JI. Sic ergo illa argumen latio posita est: si Ili autem, inquit, qui contra traducem peccati sunt, ita illam impugnare nituntur : Si Adae, inquiunt, peccatum etiam non peCCantibus nocuit, ergo et Christi justitia etiam non credentibus prodest quia similiter imo et magis dicit
per Unum Sal Vari quam per unum ante Perierunt. DΗuic ergo, ut dixi, argumento in illis duobus libris, quos ad te scripsi, nihil respondi neque id mihi pror-SUS redarguendum propoSui. Nunc ergo prius illudat tende, quemadmodum cum dicunt tauri Adae peccatum etiam non peccantibus nocet, et Christi justitia etiam non credentibus prodest , absurdissimum utique et falsissimum judicant, ut Christi justitia etiam non credentibus proSit, unde putant Confici, nec primi hominis peccatum parVulis non peccantibus nocere potuisse, sicut et Christi justitia prodesse ullis non credentibus non potest. Dicant
itaque Christi justitia quid baptigatis parvulis prosit :
408쪽
dicant omnino quod Volunt. Profecto enim , si se Chris tianos esse meminerunt, aliquid pro deSSe non ambigunt. Quod libet igitur prosit, prodesse , sicut etiam ipsi asse runt, non credentibu non poteSt. Unde Coguntur parvulos haptigatos in credentium Unler deputares et auctoritati sanctae ubique EccleSi se consentire , quae fidelium eos nomine non censet indignos, quibus justitia Christi
etiam Secundum isto pro deSSe non nisi Credentibus posset. Sicut ergo eorum per quo rena Scuntur, justitiae spiritus responsione sua traji Cit in eo fidem , quam voluntate propria nondum habere potuerunt: Si eorum per quo naSCuntur, Caro peccati trajicit in eos noxam quani nondum vita propria contraxerunt. Et sicut eos vitae spiritus in Christo regenerat fideles, Sic eo Corpti mortis in Adam generaverat peccatores illa enim Carnali gene,
ratio est, haec spiritalis : illa facit filios carnis, haec si lios spiritus illi filios mortis haec filios resurrectionis; illa filios saeculi . haec filios Dei in filios irae , haec filios miSericordiae ac per hoc itha peccato originali obligatos, ista nanis peccati vinculo liberatos . III. Postremo ad id quod intellectu perspicacissimoaSSequi non Valemus, auctoritate divina Consentire Ogamur. Bene quod ipsi nos admonent, justitiam Christi nisi credentibus prodesse non posse, et prodesse aliquid Par usi Confitentiaret unde, ut diximus, neceSSe St eos baptiZato in credentium numero sine ulla tergiversatione Constituant. Consequenter igitur, si non baptiZentur, inter eo qui non credunt erunt ac per hoc ne Vitam habebunt sed ira Dei linet super eos et quoniam et Qui non credit Filio, non habebit vitam , sed ira Dei maneti Super eum ita n et judicati sunt quoniam uJui non Credit, jam judicatus est- n et condemnabuntura quo
409쪽
niam, Qui crediderit et baptigatus uerit, Salvus erit; qui autem noli crediderit. Condemnabitur i. Jam nunc videant isti, qua justitia tentent vel Conentur aSSerere, non ad vitam aeternam, Sed ad iram Dei portinere, et divinitus judicari atque damnari liomines qui sine peccato sunt; si quemadmodum proprium , ita nullum in eis est etiam originale PECCatum. IV. Jam caeteris, quae Pelagius in Sinuat eos dicere,
qui contra originale peccatum disputant, in illis duobus prolixi mei operis libris satis quantum arbitror, dilucideque respondi. Quod etsi quibusdam vel parum vel obscurum videbitur, dent Veniam , et Componant Cum ei S, qui fortasse illud, non quia parum St, Sed quia nimium, re prehendunt et qui ea , quae pro natura quaestionum dilucide dicta existimo , adhuc non intelligunt, non mihi Calumnientur pro negligentia vel pro meae facultatis indigentia , Sed Deum potius pro accipienda intelligentia deprecentur. V. Verumtamen nos non negligenter Oportet attendere, istum, sicut eum qui noverunt loquuntur, bonum a praedicandum virum , hanc argumentationem Contra peccati
Propaginem, non X propria intuli SSe perSona , sed quid illi dicant qui eam non approbant intima SSC, De Solum hoc quod modo proposui eique reSpondi, Verum etiam caetera ptibus me in illis libris jam respondisse recolui. Nam cum dixisset tauri Adae inquiunt, peccatum etiam non peccantibus nocuit, ergo et Christi justitia etiam non credentibus prodest: v quod in iis quae respondi, cernis quam non Solum non expugnet quod dicimus, sed etiam nos admoneat quid dicamus sesecutus adjunxit: u Deinde aiunt Si aptismus mundat antiquum illud delictum , qui de duobus bapti Eatis nati fuerint, debent ho Carere
410쪽
peccatori non enim potuerunt ad Po Stero transmittere,
quod ipsi minime habuerunt. Illud quoque accedit, inquit, quia si anima non est e traduce , Sed Sola caro, ipsa tantum habet traducem peccati, et ipS Sola poenam meretur injustum Sse dicenteS, Ut hodie nata anima non ex massa Adae , tam antiquum eCCatiam portet alienum. Dicunt etiam, inquit, nulla ratione Concedi, ut Deus qui propria peccata remittit, imputet aliena n I. Vides no obsecro quemadmodum hoc totum Pelagiu , non ex Sua , Sed ex aliorum persona indiderit
scriptis suis, i Sque adeo Cieri hanc neScio quam esse novitatem , quae Contra antiquam Ecclesiae insitam opinionem Sonare nunc Coeperit, ut eam ipse consiteri aut Verecundatus, aut veritu fuerit. Et sorte hoc ipse non Sentit, quod sine peccato D pSCatur lio mos Cui utetur necessarium esse baptismum , in quo sit remissio peccato rum Vel quod Sine e C Cato damnetur homo , quem Decesse est non baptigatum in non credentibus deputari; quia utique Scriptura evangelica allere non poteSt, in qua apertissime legitur: , Qui non crediderit, condemnas bituri: postremo quod sine peccato imago Dei non admittatur ad regnum Dei, quoniam si bis quis renatus suerit ex aqua et Spiritu . non potest introire in regnum, Dei tan atque ita vel in aeternam mortem Sine peCCato praecipitetur, Vel quod est absurdius, extra regnum Dei hal)eat Vitam aeternam cum Dominus prὶPdicen quid
suis in sine dicturus sit u Venite , benedicti Patris mei, percipite regnum, quod vobis paratum est ab initio, mundi pen manifestaverit etiam quid sit ipsum regnum quod dicebat, ita concludens Si ibunt illi in am-n bustionem aeternam Iusti autem in ita in aeternam. II se ergo et alia quae istum Sequuntur Errorem , nimium