Sancti Aurelii Augustini ... opera omnia multis sermonibus ineditis aucta et locupleta

발행: 1835년

분량: 592페이지

출처: archive.org

분류: 그리스도교

421쪽

tiana esse debuit aut a Christo Creata, vel in Christi anpcorpore, Vel propter Christianum corpus, Christiana lebuit seu creari seu mitti Nisi forte licetis, C tristigiisis homines Christianum Corpus gignere 'tuis es t ipsum Christum animam Christianam non potuiSSE Pro Creare. Cedite itaque veritati, et videte quia sicut fieri potitit, lusidit,st fatemini, ut de Christianis non Christiantis, de mei libris Christi non membrum Christi atque Itoccurramus etiarn omnibus qui licet falso, tamen quq- cumque religionis nomine detinentur, de Consecratis non consecratus ita etiam fieri, ut de mundatis non mundatus nascatus. Quid respondebitis, quare de Christianis non Christianus nascatur, nisi quia non sacit generatio, sed reueneratio Christianos janc situr vobis reddite

rationem, quia Similiter a peccatis nemo na)Cend , Sed Omne Tonas Cendo mundatur. Ac per hoc de hominibus ideo mundatis , quoniani renatis, homo qui naSCitUr re nascatur, ut etiam ipse mundetur. Potuerunt enim Darente ad posteros transmittere, quod ipsi minime habuerunt; non solum sicut frumenta paleam, et Praeputium

Circumcisus Used etiam, quod et os dicitis, fideles infidelitatem in posteros trajiciunt; quod non est jam illo

rum per Spiritum regeneratorum , sed quo in Carne senerali sunt, 'rtalis Seminis vitium. Nam utique quos parVulo per Sacramentum fidelium fideles aciendos esse iudicatis , insideles natos ex parentibus sidelibus non negati S. Vti I. At enim re si anima non est ex traduce, Sed sola Caro , ipsa tantum habet traducem peccati, et ipsa Sol a poenam meretur: , hoc enim sentiunt, re injustum esse dicentes, ut hodie nata anima non ex mad a Adae , tam antiquum peccatum portet alienum B Attende, ObSecro te, quemadmodum circumspectus vir Pelagius, I6.

422쪽

Loi S. AUGUSTINI EPISCOPI

(nam ex ejus libro haec quae modo posui ciba transcripsi, sentit quam in dissicili de anima quaestione ver

fetur. Non enim ait, quia anima non est EX traducem sed, Si anima non est ex traduce V, rectiSSi me faciens de re tam obscura, de qua nulla in Scripturis Sanctis certa et aperta testimonia poSSumus inVenire, aut dissicillimo possumus, cunctanter loqui Potiu quam fidenter. Quapropter ego quoque huic propositioni non praecipiti as sertione respondeo: Si anima non Si ex traduce, ergo quae ista justitia est, ut recens Creata et ab omni delicto prorsus immunis ab omni peccati contagione penitus libera, passione Carni diVerSOSque cruciatus , et quod est horribilius, etiam daemonum incursus in parvulis sustinere cogatur Neque enim aliquid horum caro sic patitur , ut non ibi anima potius quae vivit a Sentit, poenas luat. oe enim Si justum ostenditur, Sic etiam ostendi potest qua justitia in Carne quoque peccati subeat originale peccatum, bapti Smatis sacramento et gratiae miseratione mundandum. Si autem illud ostendi non po

test, neque hoc poSSe arbitror Aut ergo utrumque OC-culium feramus , et no homines esse meminerimus aut

alias aliud de anima opus, si necesse videbitur, Cautela sobria disputando moliamur. XIX. Aunc tamen illud quod ait Apostolus V Per Unum hominem peccatum intravit in mundum , et Pern PeCCatum mors, et ita in omnes homines pertransiit, B in quo omnes peccaverunt iri sic accipiamuS, ne tot tantisque apertissimis divinarum Scripturarum teStimoniis, quibus docemur praeter Christi societatem , quae in Illo et cum illo sit, cum sacramentis ejus imbuimur, et ejus membris incorporamur, vitam salutemque aeternam

adipisci nemiuem posses nimis insipienter atque infelici'

423쪽

De PECCATORUM MERITIS ET REMISSIONE. LIB. III. AEOS ter repugnare judicemur. Neque enim alio sensu dictum est ad comanos, uber unum liominem speccatum in mundum intraVit, et per peccatum mors, atque itan in omne liomino pertransiittas quam illo quo dictum est ad Corinthios, re Per hominem mors, et per homin nem IeSurreeti mortuorum sicut enim in Adam om- ne moriuntur, Sic et in liristo omnes vivificabun

Aturi Nemo quippe ambigit, hoc ibi de corporis

morte dictum, quoniam de resurrectione corpori magna Apostoli intentione quaestio versabatur Vel ideo videtur ibi de peccat tacuisse, quia non erat quaestio de juStitia. Ilic autem ad Diomanos utrumque poSuit et Utrumque diutissime Commendavit, peccatum in Adam justitiam in Christon et mortem in Adam, et vitam in Christo: quae omnia Verba Sermonis Apostolici, quantum Potui Satisque Visum est, in primo, ut jam dixi, duorum illο-rum libro perScrutatUS apertii.

XX. Quanquam etiam ibi ad Corinthios locum ip-

Sum de resurrectione diu tractatum sic in sine conclu-Serit , ut nos dubitare non sineret, mortem quoque Corpori merito accidisse peccati. Cum enim dixisset : Oportet corruptibile hoc induere incorruptionem n et mortale hoc induere immorthlitatem. Cum autem corruptibile hoc indutum fuerit incorruptionem, et mortale hoc induerit immortalitatem, tunc flet, in quit, sermo qui scriptus est Absorptare, mors in vic- toriam Vbi est, mors, victoria tua ubi QSt, OrS, CU-nleus tuus V Deinde subjecit u Aculeus autem mortis est peCCatum Virtus vero peccati ex . Quia ergo , sicut Apostoli apertissima verba declarant, eo abSοrbe bitur morSin Victoriam , quo corruptibile et mortale hoc induet incorruptionem et immortalitatem, id est, quo

424쪽

lio S. AUGUSTINI EPISCOPI vivifica it Deus et mortalia corpora noStra, propter Inhabitantem Spiritum ejus in nobis i manifestum est et hujus mortis corporis, quae reSUrrectioni Corporis contraria est, aculeum suiSSe Peccatum : Culeum autem quo mors acta St, non quem mor fecitra peccato enim morimur, non morte peccamus. Sic itaque dictum CSt, aculeus mortis, quomodo lignum Vitae , non quod hominis vita faceret, sed quo vita hominis fieret: et quo modo lignum scientiae, per quod Scientia fieret hominis, non quod per Suam scientiam fecerit homo Sic ergo et aculeu mortis, quo mors acta St, non quem mor fecit. Sic enim dicimus , et poculum mortis, quo aliquis mortuus sit, vel mori possit, non quod moriens mor tuusve consecerit. Aculeus itaque mortis peCCatum St, Peccati punctu mortificatum est genus humanum. Quid

adhuc quaerimus cujus mortis, utrum animae, an Corporis utrum primae qua nunc omnes morimur, an PCUndae

qua tunc impii morientur Nulla causa est exagitandi quaestionem , nullus tergiversandi locus, Apostoli verba quibus id agebat, interrogata respondent: u Um mor tale hoc, inquit, induerit immortalitatem, tunc siet i mo qui Scriptus est, Absorpta est mors in Victoriam. Vbi est mors, victoria tua ubi est mors, aculeUS tuus ' Culeus autem mortis est peccatum , Virtu Ver Pecu Cati ex vi resurrectione corporis agebat, qua absor debitur mors in victoriam , cum mortale hoc induerit immortalitatem. Tunc is,si morti insuli abitur, quae in victoriam resurrectione corporis absorbebitur. Tun ei licetur, Jhi est, mors, victoria tua ubi est, mors, aculeus tuus , Morti ergo corporis io dicetur. ancenti abSorbebit victoriosa immortalitas, Cum mortale hoc immortalitatem induetur Morti, inquam, corporis

425쪽

DE RECCATORUM MERITIS EL REMISSIONE. LIB. III. O

hoc dicetur Ubi est victoria tua , n qua omnes sic hi- Ceras, ut etiam Dei Filius tecum confligeret, teque nόhVitando, sed suscipiendo superaret Vicisti in morientibus, victa es in resurgentibus. Victoria tua qua abs. Luera Corpora morientium , temporalis fuit victoria

nostra, qua in corporibu abSorpta e reSurgentilina, se- terna constabit. IIbi Si aculeus tuus P hoc est, pec- Callam, quo uncti et venenati sumus, ut te etiam in nostris corporibus figeres, et ea tam longo tempore poS- sideres Aculeus autem mortis S peccatum, VirtUS

D vero peccati lex D Peccavimus in uno omneS, Ut moreremur in uno omnes Vaccepimus legem, non ut erile datione finiremus peccatum, Sed ut transgreSSione augeremus. re Lex enim Subintravit ut abundaret peccatuini,n et Conclusit Scriptura omnia sub peccato'. Sed eon gratias, qui dedit nobis victoriam per Dominum noS-n trum Jesum Christum', ut ubi abundavit peccatum , Superabundaret gratias , atque ut promisso ex fide Jesu, Christi daretur credentibus sien et vinceremu mortemper immortalem resurrectionem, et aCuleum JUS PECCatum per gratuitam justificationens.

XXI. Nemo itaque de hac re fallatur et fallat. Omnes

adimit atque aufert iste Sanctae Scripturae en SUS mani festu ambages , quemadmodum ab origine trahiturmor in corpore mortis hujus, sic ab origine tractum est Peccatum in hac carne peccati; propter quod Sanandum , et propagine attractum, et voluntate auctum, atque adit Sam Carnem resuscitandam, medicus venit in similitudine carnis peccati; qui non est opus Sanis, Sed aegrotantibus et nec venit vocare justos , Sed peCCatoreS. Proinde quod ait Apostolus , cum fideles moneret uti ab

426쪽

insidelibus conjugibus non disjungerent , u Sanctificatus est enim vir infidelis in uxore, et Sanctificata est mulier infidelis in fratre; alioquin filii vestri immundi essent, , nunc autem Sancti Sunt aut Sic St accipiendum, quemadmodum et nos alibi', et Pelagius cum eamdem ad Corinthios Epistolam tractaret Isi , exposuit, quod

sceminarum quas mariti lucrifecerant Christos et parvulorum ad quo faciendo ChriStianos voluntas christiana etiam unius parentis Vicerat : aut i, quod magis verba Apostoli videntur Sonare et quodam modo Cogere, si illa illic intelligenda est sanctificatio , qua sanctificabantur vir et mulier insidetis in conjuge fideli, et qua sancti Dascebantur filii fidelium . SiVe quia in men Struo Cruore mulieris , a concubitu continebat, qui Cumque vir vel foemina

id in lege didicerat; nam hoc Zechiel inter illa prae

cepta ponit', quae non sigurate accipienda sunt : Sive propter aliam quamlibet, quae ibi aperte posita non St, ex ipsa nece S Situdine conjugiorum atque siliorum Sancti talis asperginem Illud tamen sine dubitatione tenendum est, quaecumque illa Sanctificatio sit, non valere ad Christianos saciendos, atque ad dimittenda peccata , nisi christiana et ecclesiastica institutione sacramentis efficiantur sideles. Nam nec conjuges insideles , quamlibet anCtis et justis conjugibus haereant, ab iniquitate mundantur, quae a regno Dei Separatos in damnationem Venire Compellit nec parvuli de quibuslibet sanctis ustisque procreati, originaliSpeccati reatu absolvuntur, nisi in Christo fuerint baptigati pro quibus tanto impensius loqui debemus, quanto pro Se ipsi minii POSSunt. XXII. Id enim agit illa disputatio, contra CUJUS NOVi

427쪽

DR PECCATORUM MERITIS IT REMISSIONE. LIB. III. nostatem antiqua Veritate nitendum est, ut infantes omnino

superfluo baptiχari videantur. Sed aperte hoc non dicitur, ne tam irmata salubriter Ecclesiae consuetudo violatores suos ferre non possit. Sed si pupillis opem ferre praecipimur quanto magis pro istis laborare debemus, qui destitutiores et miseriores pupillis etiam sub parentibus re manebunt, si eis Christi gratia denegabitur, quam per se ipsi flagitare non POSSUnt. XXIII. Illud autem quod dicunt, sine ullo peccato aliquos homines jam ratione utentes, in hoc peculo

vixisSe vel viverem optandum est ut fiat, conandum Stutiat, supplicandum est ut fiat non tamen quasi sactum uerit confitendum. IIoc enim optantibu et Conantibus et digna supplicatione deprecantibus, quidquid remanSerit peccatorum , per hoc quotidie solvitur, quod veraciter in oratione dicimus V Dimitte nobis debita nos- tra, sicut et nos dimittimus debitoribus nostris i. nouam rationem quisquis cuilibet homini sancto et Dei voluntatem scienti atque facienti, praeter unum Sanctum Sanctorum , dicit in hac vita necessariam non fuiSSe, multum errat, ne potest omnino illi ipsi placere quem laudat Usi autem se ipsum talem putat, ipse Se decipit', et Veritas in eo non est; non ob aliud , nisi quia falsum putat Novit ergo ille medicus , qui non Si pu SaniS, Sed aegrotantibus, quemadmodum nos curando perficiat in aeternam salutemet qui et ipsam mortem , quamVi PeC-cati merito inflicta sit, non aufert in hoc seculo eis, quibus peccata dimittit, ut etiam cum ejus timore Superando Suscipiant pro fidei sinceritate certamen tae in quibusdam etiam justos suos, quoniam adhuc extolli Possunt, non adjuvat ad perficiendam justitiam ut dum non justificatur in conspectu ejus omni vivenS', actio

428쪽

gii I S. AUGUSTINI EPISCOPI

Hersectione justitis hominis, quod eam nemo in hac vita

vel assecutus, vel a SSecuturUS Videatur, XCepto uno

Mediatore, qui humana perpeSSUS Si in Similitudine carnis peccati, Sine ullo omnino Peccat rescripsisti te moveri eo quod in pοSteriore duorum sit ro fieri posse dixi, ut sit homo sine peccato, Si Voluntas ejus non desit ope adjuvante divina, et tamen praeter Unum in quo omnes vivificabunturi, neminem fuisse vel fore in quo hic vivente esset ista persectio Absurdum enim tibi videtur dici aliquid sieri posse cujus deSit exemplum , Cum Si

cui credo non dubites, nunquam e SSe actum , ut per soramen a CUS Camelus transiret', et tamen ille hoc quoque

dixit Deo esse possibile legas etiam duodecim millia legiones angelorum pro Chri Sto , ne Pateretur', pugnare potui SS , nec tamen actum lega fieri potuisse, ut semel gente exterminarentur a terra quae dabatur siliis Israela, Deum tamen paulatim fieri voluisse me alia sexcenta POSSUnt OCCurrere , quae fieri, Vel potui SSe , Vel posse sateamur, et eorum tamen exempla quod facta Sint proferre nequeamus. Vnde non ideo negare debemus, fieri posse ut homo sine peccato Sit, quia nullus Si hominum, praeter illum qui non tantum homo , Sed etiam natura Deus est, in quo id esse persectum demon Strare poSSim US. II. i fortasse respondeas , ista quae CommemoraVis acta non esse, et fieri potuisse, opera esse divinan ut autem Sit homo Sine peccato , ad pus ipsius hominis pertinere, idque opus esse optimum , quo fiat plena et perfecta et ex omni prorsus parte absoluta justitia taetri deo

non SSe Credendum neminem vel fuisse, vel esse , Vel

fore in hac vita qui hoc opus impleverit, si ab li omine impleri potest. Sed cogitare debes, quamvis ad hominem

429쪽

id agere pertineat, hoc quoque munus SSe divinum , atque ideo non dubitare opus esse divinum V Deus est menim qui operatur in Vobis, ait Apostolus, et velle et

operari pro bona Voluntate i. III. Proinde non multum molesti sunt, et instandum est eis , ut si poSSunt, Stendant ita SSe, qui dicunt vivere hic hominem, Sive VixisSe Sine ullo omnino peccato. Nam si testimonia Scripturarum , quibus existimo desinitum, nullum hominem hic viVentem, quamvis utatur libero arbitrio, inveniri in peccato, Sicuti est Ne intres in judicium cum Servo tuo , quoniam non juStisIn cabitur in conspectu tuo omni ViVenS' D et Caetera talia quisquam docere potuerit aliter accipienda quam Sonant, et demonstraverit aliquem vel aliquos Sine ullo hic vixisse Peccato, qui non ei, non Solum minime adVerSatus, e ruinetiam Plurimum gratulatu fuerit, non mediocribus invidentiae stimulis agitatur. Quin etiamsi nemo est, aut fuit, aut erit, quod magis Credo , tali puritate perfectus, et tamen esse , aut fuisse, aut fore defenditur et putatur; quantum ego judicare pοSSum, non multum erratur h, ne perniciose, Cum quadam quisque benevolentia falli- turn si tamen qui hoc putat, Serip Sum talem eSSe non putet, nisi re vera ac siquid talem Se esse perspexerit. IV. Sed illis acerrime ac vehementissime resistendum est, qui putant sine adjutorio Dei per se ipsam vim voluntatis humanae vel justitiam posSe perficere, vel ad eam tenendo proficerem et cum urgeri coeperint, quomodo id praesumant asserere fieri Sine pe divina, reprimunt Se nec hanc Vocem audent emittere , quoniam vident

quam sit impia, et non ferenda Sed aiunt, ideo ista sine ope diyina non fieri, quia et hominem Deus creavit cum

430쪽

libero voluntatis arbitrio, et dat ad praecepta ipse docet quemadmodum homini sit ViVendum; et in eo utique adiuvat, quod docend aufert ignorantiam , ut sciat homo in operibus suis quid Vitare, et quid appetere debeat: tuo per liberum arbitriis in naturaliter rasitum, vi alii demonstratam ingrediens, 'utinenter et juste et pie xi vendo ad beatam eamdem illae aeterna Vithm prvenire

mereatur.

V. Nos autem dicimus humanam Voluntatem sic divinitus adjuvari ad faciendam justi iam , ut praeter quod

creatus est homo cum libero arbitrio Voluntatis, praeterque doctrinam qua ei praecipitur quemadmoduni vivere debeat, accipiat Spiritu ni Sanctum , quo sint in animo ejus delectatio dilectioque Summi illius atque incommutabilis boni quod Deus est, etiam nunc cum adhuc persidem ambulatur, nondum per speciem ita ut hac sibi velut arrha data gratuit muneris inardescat inliserere Creatori, atque inflammetur accedere ad participationem illius veri luminis ut ex illo ei bene sit, a quo habet ut sit. Nam neque liberum arbitrium quidquam nisi ad peccandum valet, Si lateat veritatis viam et cum id quod

agendum et quo nitendum Si coeperit non latere, nisi etiam delectet et ametur , non agitur, non SUSCipitur ,

non bene Vivitur. Ut autem diligat tiropharitas Dei diffunditur in cordibus nostrisi, non ex arbitrium liberum quod surgit ex nobis, Sed per piritum Sanctum qui datus est nobis.

II. Doctrina quippe illa , qua imandatum accipimus Continenter recteque vivendi, littera est occidens nisi adsit vivificans spiritus deque enim solo illo modo intelligendum est quod legimus Gu Littera occidit, spiritusi autem vixistic ath; n ut aliquid sigurate scriptum , cujus

SEARCH

MENU NAVIGATION