장음표시 사용
511쪽
tiam Dei. Quomodo ergo illam , pro qua iste multum laborat possibilitatem negat, qui ei jam dicit tau Potest esse, sed per Dei gratiam n Verumtamen quia isto dimisso, qui rem jam confitetur , agit adhuc adVerSus eos, qui negant esse posSibile hominem esse Sine peccato, quid ad nos Contra quos vult agat, dum tamen hoc confiteatur, quod impietate CeleratiSSima negatur, Sine gratia Dei hominem sine peccat esse non OSSe. Dicit ergo si Sive per gratiam, siVe per adjutorium , Sive per miSericordiam, et quidquid illud est per quod esse homoabSque PeCCat Potest, confitetur, quisquis rem ipsam
XII. Fateor dilectioni vestrae, cum ista legerem , laetitia repente perfuSus Sum , quod Dei gratiam non negaret. Per quam solam homo justificari potest hoc enim in disputationibus talium maxime detestor, et horreo. Sed pergens legere caetera, primo ex datis similitudinibus coepi habere suspectum. Ait enim Gu Nam si dixero dona disputare potest, avis Volare , lepus Currere et non etiam per quae haec effici possunt commemoravero, id est, linguam, cas, pedes enum ego officiorum qualitate negavi, qui officia ipsa confessus sum n Videtur
Certe, hae cum Commemorasse, quae natura Valent:
creata sunt enim haec membra hujusmodi naturis, lingua, alae pedes : non tale aliquid posuit, quale de gratia intelligi volumus, sine qua homo non justificatura ubi de sanandis, non de instituendis naturis agitur. in jam ergo sollicitus coepi legere caetera, et me non falS COmper suspicatum. XIII. Quo prius quam veniam, Videte quid dixerit. Cum tractaret quaestionem de disserentia peccatorum , et objiceret sibi, quod quidam dicunt tau Levia quaedam peccata ipsa multitudine, quod saepe irruant, non POSSe
514쪽
cuncta vitari negavit debere argui ne levi quidem correptione, Si vitari omnino non possunt tan Scripturas utique non advertens Novi Testamenti, ubi dicimus ihanc esse intentionem legis arguentis, ut propter illa quae Perperam fiunt, confugiatur ad gratiam Domini miserantis '; velut paedagogo concludente in eadem sidus quae Postea reVelata est; ubi et remittantur quae male fiunt, et eadem gratia juvante non fiant. Proficientium est enim vix quamvis bene proficientes dicantur persecti viatores. Illa Si autem sumina pei sectio cui nihil addatur, cum id quo tenditur, Coeperit poSSideri.
XIV. Jam vero illud quod ei dicitur tau Ipse tu sine
PeCCato S M rerum era non pertinet ad eam rem de qua
vertitur quaestio. Sed quod dicit: si Negligentiae Suae potius imputari, quod nou est Sine peccato ta bene quidem dicit; sed dignetur inde et orare Deum , ne illi haec ini qua negligentia dominetur quem rogabat quidam, quando dicebat tau Itinera mea dirige secundum Verbum tuum, et non dominetur mihi omnis iniquitas ta nedum suae diligentiae quasi propriis viribus sidit, neque hic ad veram justitiam , neque illic, tibi sine dubio perfecta desideranda Si et Speranda, PerVeniat.
XV. Et illud quod ei a quibusdam dicitur NuS-
quam Sse Scriptum his omnino verbis, posse esse hominem Sine peccato , v facile res enit, u Quia non est ibi quaestio, quibus verbis dicatur quaecumque Sententia. Non tamen fortasse sine causa, cum aliquoties in Scripturis inveniatur homines dictos esse sine querella, non invenitur qui Sit dictus sine peccato , nisi unus Solus de quo aperte dictum est: si Eum qui non noverat PeCCan tum'. v I t eo loco ubi de sacerdotibus agebatur: ite
515쪽
DE TURA IT GI ATIA, TONTRA IEL, clusi ud nim expertus est omnia, Secundum similitudinem abs- que peccato iri , in illa scilicet Carne, quae labebat similitudinem carnis peccati, quam Vi non SSet Caro peccati quam tamen similitudinem non haberet, nisi Caetera omnis SSet Caro peccati. Jam illud quomodo accipiendum Sit m Omnis qui natus Si ex Deo, non peC-n Cat, et non poteSi peccare, quia Semen ejus in ipso ma- , net cum ipse apoStolus Joanne , quaSi non sit natus ex Deo, aut eis loqueretur qui nondum nati essent ex Deo, aperte posuerit tauri dixerimus quia peccatum non ha-nhem VS, nos ipSo Seducimus, et Verita in nobis non
est se in libris quos de hac re ad Marcellinum scripsi, Sicut potui, explicare curavi'. Et illud quod dictum est:
retur, non debet peccarea non improbanda mihi videtur hujus assertio. Quis enim insanus dicat debere peccari; cum ideo sit peccatum, quia non debet sieris XVI Sane quod apostolus Jacobus ait u Linguam autem nullus hominum domare potest tan non n)ihi videtur ita intelligendum , ut exponere voluit tau Quasi per exprobrationem dictum e tanquam diceretur Ergo-ne linguam nullus hominum domare potest y tanquam h-jurgans et dicens : Domare feras potestis, linguam non potestis quasi facilius sit linguam domare, quam feras. Non puto quod iste sit sensus hoc loco. Si enim hoc sentiri vellet de facilitate domandae linguae, Caetera Sequerentur in bestiarum comparatione jun Vero equitur tare Inquietum mahim, plena veneno mortis ero , Utique nocentiore quam bestiarum S atque Serpentum :nam illud carnem interficit, hoc vero animam. OS' enim quod mentitur, occidit animum Non ergo
516쪽
sis AUGUSTINI EPISCOPI quasi id esset facilius , quam mansuefactio bestiarum , sanctus Jacobus illam Sententiam pronuntiavit, aut ea voce voluit pronuntiari Sed potius ostendens quantum
sit in homine linguae malum, ut a nullo homine domari possit, cum ab hominibus domentur et bestiae. Neque hoc ideo dixit, ut hujus in nos mali dominationem per negligentiam permanere patiamura sed ut ad domandam linguam divinae gratiae poscamus auxilium. Non enim ait: Linguam nullus domare potest: sed, si ullus hominum tanu cum domatur, Dei misericordia Dei adjutorio, Dei gratia steri fateamur. Conetur ego anima domare linguam. et dum conatur, Poscat auxilium taetreret lingua, ut dometur lingua, domante illo qui dixit ad suos V Non enim vos Sti qui loquimini, sed Spiritus Patris vestri qui loquitur in vobis i. Itaque praecepto facere Commonemur, quod Conantes et noStri Viribus non valentes, adjutorium divinum PreCemur. XVII. Proinde et ipse cum exaggeraSSet linguae malum , inter haec dicens V Non oportet, fratre mei, haec ita fieri tan continuo monuit, consummatis his quae hinc dicebat, quo adjutorio ista non fierent, quae dixit fieri non oportere usui enim sapiens et disciplinatus, inter vos o Stendat ex bona conversatioue operationem suam in manSuetudine sapientiae. Quod si elum amanuum habetis et contentiones in cordibus vestris, nolite gloriari et mendaces SSe adversus Veritatem. Non est ista sapientia deSurSum deScendens, Sed terrena, anima
lis diabolica. Ubi enim Zelus et contentiori ibi incon-
Stantia , et Omne OPUS praVum. Quae autem deSursum
est Sapientias primum quidem pudica est, deinde paci- sica, modesta, Suadibilis, plena misericordia et fructibus bonis, inaestimabilis, Sine Simulatione'. si e citia
517쪽
DE NATURA ET GRATIA, CONTRA PELAGI Lu
pientia quae linguam domat, deSui Sum deSCendenS, non ab lium ano corde prosiliens. An et Stam quisquam abrogare audet gratiae Dei, et eam Superbissima Vanitate Ponit in hominis potestate Cur ergo ratur ut accipiatur, si ab homine est ut habeatur An et huic orationi contra icitur, ne fiat injuria libero arbitrio, quod sibi sufficit
possibilitate naturae ad implenda omnia praecepta justitiae Contradicatur ergo eidem ipsi apostolo Jacob ad monenti et dicentiri u Si quis autem vestrum indiget a n pientia, postulet a Deo, qui dat omnibus asiluenter, et non improperat, et dabitur ei V postulet autem inside nihil haesitans. IIaec est fides, ad quam Praecepta compellunt, ut lex imperet, et fides impetret Per linguam enim, quam nullus hominum domare potest, sed sapientia desursum descendens, in multis offendimus omnes. Non enim et hoc iste Apostolus alio modo pro nuntiavit, sicut illud quod ait: linguam nullus homi
XVIII. Nec illud quisquam istis pro impossibilitate
non peccandi similiter objecerit, quod dictum est e re a tu pientia carnis inimica est in Deum et legi enim Dei nonn Si subjectas nec enim poteSt. Qui autem in Carne sunt, De placere non poSSunt'. D Sapientiam quippe carnis dixit, non sapientiam desursum descendentem Vet in
Carne SSe, non eo qui nondum de Corpore exierunt, Sed eos qui Secundum Carnem Vivunt, significatos Sse mani
festum est. Non autem ibi est quaestio quae versatur. Illud est quod expecto ab isto audire, Si poSSim eos qui Secundum Spiritum ViVunt, et ob hoc etiam hic adhuc viventes jam quodam modo in Carne non Sunt, utrum gratia Dei vivant secundum spiritum an sibi Sufficiant, jam data cum creantur OSSibilitate naturae, et Sua Propria
518쪽
voluntatem cuna plenitudo legi non sit nisi cliaritas i et charitas Dei diffusa sit in cordilbia noStriS', non per noSipsos , Sed per Spiritum sanctum qui datus est nobis. XIX. Tractat etiani iste de peccatis ignorantiae, et dicit tac mominem praevigilare debere ne ignoret ideoque esse culpandam ignorantiam, quia id homo mescit uegligentia sua, quod adhibita diligentia scire debuisset tandum tamen omnia potius disputet, quam ut oret et dicat: Da mihi intellectum ut discam mandata tua'. n Aliud
est enim, non curaSSE SCire, quae negligentiae peccata
etiam per Sacrificia quaedam Legis Videbantur expiarita aliud intelligere velle , nec POSSC, et sacere Contra Legem , non intelligendo quid fieri velit. Unde admonemur a Deo petere sapientiam, usui dat omnibus assi uenter 'en utique his omnibus qui Sic petunt, et tamen petunt, qUο,
modo et quantum re tanta petenda St. XX. Divinitus tamen SSe expianda OCCata Ommissa, et pro eis Dominum exorandum fatetur, i, propter
Veniam Scilicet promerandam tau Quia id quod actum est, sacere insectum . A mulium ab isto Ilaudata, Potentia in naturae et voluntas hominis , etiam ipso fatente, Non potestta, quare hac necessitate reStat, ut oret ignosci Ut autem adjuvetur ne peccet, nuSquam dixit, non hic legi, mirum de hac re omnino Silentium GCum oratio Dominica utrumque petendum CSSE Ommoneat, et ut dimittantur nobis debita nostra, et ut non insera mur in tentationemn illud ut praeterita expientur, hoc ut futura vitentur. Quod licet non fiat, ni Si voluntas adsit, tamen ut fiat, Volunta Solii non susticit ideo pro hac re nec superflua nec impuden Domino immolatur oratio.
Aam quid stultius, quam orare ut facias quod in potes tatu habeas
519쪽
DIU NATUR, ET GRATIA, ο, Tlix PELacides s XXI. Jam nunc videte , quod ad rem maxime sperti Dei, quomodo humanam naturam tanquam omnino Sine ullo vitio sit, conetur Stendere, et contra apertissimas Scripturas Dei luctetur Sapientia verbi, qua VaCuetur crux Cliristit. Sed plane illa non evacuabitur, ista potius sapientia sui Vertetur. Nam Cum tuo ostenderimus,
aderit ortasse misericordia Dei, ut et ipsum haec dixisse poeniteat u Primo, inquit, de eo disputandum est, quod per peccatum debilitata dicitur et immutata natura Unde ante omnia quaerendum puto, inquit, quid sit peccatum : Substantia aliquata an omnino Substantia Carens nomen , quo non reS, non XiStentia, non Corpia aliquod,
sed perperam acti actu exprimitur , Deinde adjungit: c Credo ita est. Et si ita est, inquit, quomodo potuit
humanam debilitare vel mutare naturam , quod SuhStantia caret Videte , quaeso, quomodo neScien nitatur evertere medicinalium eloquiorum Voces saluberrimaS. Ego dixi: Domine, miserere mei, Sana animam meam,
quia peccavi tibi'. Quid sanatur, si nihil est vulneratum, nihil sauciatum , nihil debilitatum atque vitiatum Porro Si est quod sanetur, unde vitiatum est y Audis confitentem : quid desideras disputantem Duriana, inquit, animam meam. Ab illo quaere, unde vitia tum sit, quod sanari rogat: et audi quod sequitur u Quo niam peccavi tibi ni unc iste interroget, ab isto superat quod quaerendum putat, et dicat tu qui clamas, Sana animam meam, quoniam peccavi tibi , quid esti)eccatum Substantia aliqua, an omnino Substantia caren nomen, quo non reS, non Xistentia , On Corpus aliquod, Sed tantum porperam acti actu exprimitur Respondet ille Ita est ut dici : non est peccatum aliqua substantia, Sed tantum hoc nomine perperam facti actus
520쪽
exprimitiir. Et contra istem Quid ergo Chunas, si Sana animana meam, quoniam peccavi tibis, Quomodo potuit vitiare animam tuam quod substantia caret Nonne ille moerore consectus Vulneris sui, ne disputatione ab oratione Verteretur, rex iter responderet et diceret :Recede a me , obsecro tacum illo potius disputa, Si potes, qui dixit u on est opus sanis medicus, Sed aegrotan tibus. on Veni vocare u Stos, scd peccatores tanubi justos utique Sunos, Ieccatores autem appellaVit
XXII. Cernitis- ne quo tendat, et quo manUS POTrigat haec disputatio ut omnino rustra dictum putetur, Vocabis nomen ejus Jesum, ipse enim salvum aciet
salvum faciet, ubi nulla est aegritudo Peccata quippe, a quibus dicit Evangelium Salvum aciendum populum
Christi, substantiae non sunt, et secundum istum vitiare non possunt. O frater, bonum est ut memineri te SSe Christianum. Credere ista ortasse sufficeret : Sed tamen quia disputare vi , ne obest, imo etiam prodeSt, Si sir missima praecedat si deS; ne exi Stimemus peccato atUram humanam non poSSe vitiari, sed divinis credentes
Scripturis peccato eam Sse vitiatam , quomodo id sieri potuerit inquiramus. Quoniam peccatum jam didicimus
non SSe Sub Stantiam Vnonne attenditur, ut alia omittam, etiam non mandu Care , non SS Substantiam A substantia quippe receditur; quoniam cibus substantia est. Sed abstinere a cibo non est Substantia , et tamen Substantia Corporis, Si omnino abstinetur a cibo, ita languescit, ita valetudinis inaequalitate corrumpitur, ita exhauritur Viribus, ita lassitudine debilitatur et frangitur, ut si aliquomodo perduret in vita, vix possit ad cum cibum reVocari,