F. Vincentii Mariae Dinellii ... Ad Carolum Nocetium et Hier. Lagomarsinum presbb. e Soc. Iesu De grammatisticis quibusdam tricis epistolae

81쪽

sa Er Is Tot AIoco adverbium quin usurpasse negat a . Atque caussas, cur neget , indicatas ab Johanne Vincendio fingit fuisse in iis litteris , quae numquam sunt seriptae . Ipse nullas affert . Neque quas afferret, ullas habebat. Itaque colorem nescio quem Latinitatis nominat , quo adverbium quin, ut abs te usurpatur, carere dicens , suo se putat Lectori satisfecisse . Sed adsit animo , & quo colore haec sint Plauti verba , cognoscat, is Epid. AEL I 1 I. sc. v. v. I. Cave praeter-kitas ullas aedes QUIN rges eneae ubi habitat Periphanes Platentus. Atque haec etiam Sallustii de Bello Iugurth. pag. 97. edit. Paris. ad usum Delphini an . 167 . Huic rο- gationi partim conscii jsibi , alii ex par-sium invidia pericula metuentes , quoniam aperte ressere non poterunt, QUIN illa, s talia placere sibi faterentur , oc evite per amicos Sc. Annon eadem significatione adhibitum hic a Plauto , S ab Sallustio το quin est, atque est abs te eo loco tuae epistolae usurpatum ΘQuid Psi eodem sit colure To quin apud eumdem in libro de Bello Catilinario P Ptios quoniam res Osttulerat , flentio praeterire non fuit cons-

- , UUINutriusque naturam, S mom

82쪽

res , quastium ingenio possem, aperirem i : g ' & apud Terentium in Hecyra .et t. i. se. 11. v 73. Sed quam decrerim, me non posse diutius. Habere , eam ludibrio haiseri Par- uin integram ibidem reddam, ut aeis

cepi a suis,

Neque honestunt mihi , neque utile Ic.& apud Caesarem in VII. de Pello Gallico

eap. x i . a) Caesar Legiones, quas expeditas m par. t g. Uie jusserat , portis sncensis intromittit, Edu. paris. an. atque oppido potitur,perpaucis ex hulium uua qλ' mero desideratis, A Uscitncti caperentum, quod pontis,atque itinerum angustae multiirιdinisfugam intercluserant3 & apud Nepotem in Timoleontis vita, 3 ubi : pos i factums o pag. inquit, neque domum ad festium admist, Edit. Pa , neque aspexit, a PUIN eum fratricidam , impiumque detesans compellaret: & in Attici vita 4 neque i dari facultaxem pro di- ω p. 134.

gnitate vivendi, QUIN alterutram partem enderet. Et is tamen ille Lago marsinus est, qui acumen nobis Latinorum suoruin oculorum narrat s) . Credo hercle illum , in exempl. si ejusmodi oculis in epistola ilia colores non Latinos , ut jactat, vidit ἴ quos in suis , eo Lumque, quos laudati scriptis colores Getina

83쪽

34 E p I s Y Ο. L Anicos, aut Arabicos viderit , Latinos colores putare . Rides P Attende quo sit colore a o quin ab eo pax. 13. quo te loco redarguit , usurpatum . Vuamquam , inquit, multum amici tui in atineycribendo elegantiae tribuas, ipsumquesibi plurimum tribue re a mes , plusque illum de verbis, quam de rebus , rerumque pondere , ae disributio

tentiam, ne verbulum cogatur, concinniorem

ve suo judicio formulam perdere id quod

plerisque etiam ita videri video ) tamen, quam love ille ab integritate illa , ac perferictione, atque illo Latinitatis colire abit, de quo Philippus Bonamicus, civis tuus, idemque amici us meus in aureolo suo declaris Antificiorum 'sola rvm scriptori-ribus libro pag. sa. Rom. Edit. apud fratres Palearinios an. I 7s 3. qvi nuper in manus hominum venit, verissime dicit , facilius qualis sit, intelligi , quam explicari posse , quemque illi ibi, qui sentiunt, atque inteLligunt, quospauci os esse consat, neque omnes , neque semper, quum maxime velint, atque conentur, assequuntur , profecto intelligis . Quis intelligat P Oedipo , mihi crede, est opus . Nam paucissimos illos, quos nominat, quovis pignore contendo , haeci ' ne

84쪽

nes velint quidem , atque tonentur, intellecturos. Ac si Latino colore essent, a me etiam ipso fortasse intelligerentur. Sed cum a nemine intelligi videantur posse, alio ut sint , facile equidem patiar , Latino a uintem colore, nullo modo . Sed pudet me operam in hisce nugis , quae sunt de eo ribus, oculisque Latinis, ludere. At nos ad aures suas Latinas provocat, quae percipiant

Latinumsonum i .Quin etiam gustum paul- co P g- s.lo post , olfactumque Latinum dicit . Recte . Expecto tactum, ne quem praeterniisisse fessum videatur. Sed metuo, ne sensus illius ceteri tam Latini sint, quam esse oculos demonstravi. Nam cui Terentianus sonus Latinus non est , eum ne ego Latinis esse auribus instructum credam pXV. Qui enim te vehementer accusat, quod pronomen ii pro ille quandoque adhibeas , quasi zo is idem , atque τὸ talis Latinis suerit 3 Terentium prosecto accuset necesse est , is pro ipse saepissime usurpantem . Non enim tu is pro ille, sed is pro ipse usurpavisti, cum is eroum diceres .

Nam is ego sum , quod scribis pag. ia. in idem atque ipse ego sum recidit. Est vero prior de ipys Terentii locus hujusmodi: 1n

Adelph. I V. Tv. V. T 8.

85쪽

sc Er ISTOLA. . . . Ipse egomet solvi argentum . Alter autem locus de is , habet hoc modo ibid. AH. 1.sc. I. v. 3 3. sed es Πe hic ipsus, de quo agebam ὸ certe is es. Atque ut magis , magisque videas To Uye , atque et ois eodem revolvi, sic habeto : quemadmodum hoc loco ii es , ita alio loco Terentium 1 cribere ipse es. In Eunucho enita

Sed e s ne , inquit , ille noser Parmeno P Et certe ipsus es. Rursiim in Adelphis Act. 11 I. sc. I v. is pro Ve usur Pal. Quum enim quaerit an sit ille Hegio , quemadmodum loco superiore respondet ipsus , ita hic respondet is es.

Sed quis illic hoc est ille es, quem

cle es. Si ergo is, atque ipse eodem pertinent, ac Terentio ipse ego, quod paullo ante vidimus Ciceroni autem ego ipse, in I .de natura Deorum c. XX u. pag. Sa . T. II. opp.

Edit. Geneυ. Oliveti dicere licuit , quid obstat , quin dicere perinde tibi is ego licue ritὰ Nam quod iste jactat is idem,atque talis

sonare, perridiculum est . Senex enim apud Terentium quaerens, sit ne ille Hegio,respondens-

86쪽

densque is es, To is est, eodem ac talis est minime revolvi indicat. De illo enim , anibus esset interrogabat, non de tali Demea. Nosti autem quam Cicero libenter Oratione Terentiana uti soleret. Sed quid vis fieri P Ea Latinis Lagomarsini haud Latine sonat auribus . Qua ex re intelligis , quam is gravem Ciceroni injuriam faciat, cum suum vocat . Cicero, inquit , ille noster . Quid noser P si Cicero To is pro ille usurpat Ep.x I. ad Brutum pag. 39 I. Edit. Amsel. an. I 637. tibi: itaque, inquit , Lepidus crudelis in liberos; non Π,qui Lepidum hostem judicat. Ludim agistrum, opinor, suisse Ciceronem existimavit , suum ut fingeret . Nam iste quantus quantus nihil, nisi paedagogia est. Id

Iu e X orationibus cognosces, quas edidi a plenas puerilium ineptiarum . Orat. enim

V. pax. 333. de pugnis scholasticis puerorum differens , quasi de maximis , gravissimisque rebus dicere instituisset: Placent,

inquit, mihisubselliorum illi styigradus, atque ordines, ut me ingredi quoddam theatrum existimem. Placent pendentes parietibuI coronae, tubae, texilla : Placent tam multa illa litterariae, tamquam bellicae vim tutis insignia . Poenorum leones illi, Romanorumque illae aquilae placent: tanta ma

87쪽

s8 E O s Y o L Arnarum rerum, ut in sera ipsa , imitati placet. Confessos vero ille tam frequens, tam honesus , tam splendidus tot intenuorum 3 mundities, cultus, vultus illi feroculi magnum quiddam , ac praeclarum minitantes , cui tandem poterunt dissipheere PManta alueritas Θ IPuantassedulitar vanta ae

mulatio P APuae spei Qui timor quae

pe magister ludi omnusi limen ingredi

tur . Omne murmur , ae frepitui, si quirerat , illico conquiescit. Consurgitur . Fit

honestissima persalutatio . Conseditur , nihiIcessatur. Iubentur prodire ex adverss partibus aliquot , tamquam pugilum paria, in mediam arenam ad eertamen , luctamque descendere, s memoriter infiniorem aliquem veterumflve oratorum ,sive poetarum licum alternis vicibus recitare . GUsunt in medio omnose duae utrimque adolescentulorum acies magnorum exercituum insar,

atque animos gerentes . Datur pugnae signum. Confligitur . Recitatur. a ui eursus verborum , Deus immortalis i quae linguae eeleritas i quam nulla haestatio i ut imminent adversarii, ut in sant, ut urgenti Sed longum est omnia describere , quae magnifice de hoc certaminum puerilium Senere,

88쪽

copiosissimeque persequitur . Non mimis est ridiculum , quod adiungit de Ludi magistro. Hunc quasi cum Caesare , aut cum Pompe-jo , aut cum Annibale , aut cum Scipione

sit comparandus , vocat imperatorem, atque f1J : Suod ubi doctιr animadvertit , C Iid. pag. inquit , rem plus nimio calere , es prope ad internecionem , atque exitium adduci , fu- iνσι. reηtes auctoritate)ua , nutuque cohibet , atque , ut Virgilianus ille Aeolus Mollitque animos , S temperat iras 3 Collaudatisque victoribus , praemioque ornatis , es tamquam bonus imperator, suorum virtvte , rebusque goris vehementer laetatus receptui eani jubet , sed ita , ut faciat tamen victis certaminis in alio quodam genere potestatem.mn Ciceronem, sed Syruna hic facetum in Adelphis Terentii coquum imitatur,qui res magnas patrumfamilias nobilissimorum cum parvis sitis conferre non dubitatὸ Sed hoc inter Syrum , atque Lago marsinum interest. Ille ridens comparat, hic contra serio, ut ridendus proinde videatur. Nam coquus ille,cum narrantem audisset se-

. nem int. m. v. s. praeceptorum ple

num Ilium esse Cresphoaem , ferique ab se

dulo, nihil praetermitti, juberi, ut ille in-Ipiciar tamquam in speculum in vitaI homi

89쪽

num , atque ex aliis exemplum sumat Ne. respondit v. 7 seqq..... sisPuod queo Conservis ad eumdem isum praeeipio

tia .

Asremo tamquam in speculum, in patinas Demea

Depta haec esse , quae nos facimus , sentio . Verum quid facias ρ Ut homo es, iis

Quid λ si ne tum quidem Ludimagistrini e

se desiisse Ciceronem existimet, cum coninsul esset Θ Se namque magistrum ludi cum consule Tullio consert in ea, quam contra Mignonium edidit , epistola reser tissima contumeliarum . Veretur enim, ne quem ad modum dictum a Catone de Tullio est , quam ridiculum consulem habemus , ita de se , qui linguam Graecam in Collegio doceat adolescentes, dici possit, , quam ridiaco P g. r43. culum praeceptivum patrem habemus sit

90쪽

Sed hoc vult fortasse , ridiculi capitis causisa habere se nonnihil commune cum Cicerone . Quamquam praeceptivus pater Vehementer erret. Cicero enim sententio se , salseque ridiculis utebatur , ac perIaro quidem I contra praeceptivus pater Larigo marsinus quaesitis utitur , neque ex tempore fictis , sed quasi domo allatis , ac frigidis . Hujus est generis , quod pag. IF poetam probabilem cum Theologo probabiliorisa conserens , atque nescio quid insceti turbans adhibet. Sed de stilo praecepti , mi patris frigido paullo post videbimus

Nunc tibi vitio dat , quod sermones tuos aquos Lucae edideris ; scripseris temet edidisse Veronae . Hoc si alius quispiam eX pro 'hasset tibi, ferrem fortasse : ut autem is eX' probret, a quo tibi sumseris exemplum, qui seram ρ Quis enim nesciat, enarrationes

in L. Sectani sermones quas, si non essent, suas tamen iste , ut ad Gronovium scribit, esse cuperet editas non fuisse , quod men'dax titulus praesert , aut Gene vae , aut Corythi P Multo vero minus serendum est , quod mox adjungit, silea , quibus aps iacum sermones deQuerelis scriberes, usus es, convicii a ipsis esse, atque injuriis atrocio,

re o