장음표시 사용
271쪽
cRATIA SUFFIc. DWin OBSTINATH. α et ἐmperfecta, qua saepe puniuntur peccatores in via constituti ob praecedentia peccata, privanturque dumtaxat gratiis congruis, aut etiam proxime suffieientibus. ccXXXIX. Quaeritur modo, an Deus non illis tantum qui post acceptam gratiam justificationis in grave peccatum lapsi sunt, sed peecatoribus quibuscumque obstinatis et excaecatis, qui in Deum credunt, et veram Religionem agnoscunt, de Infidelibus enim paulo post agemus , γ opportuno tempore gratias vere ae relative , quamlumvis remote tantum suffieientes congedat, quibus adiuti e mecatorum coeno emergere queant, et libertatem filiorum Dei consequi; ita ut per Deum non stet, quo minus poenitentiam agant. et salventur: auxero Deus omnem illis subtrahat gratiam interiorem, etiam remote tantum sufficientem Τ Quaestio haeo, cum nondum supremo Ecclesiae judicio decisa suerit, in oppositas partes ipsos etiam catholicos Doctores distrahit. Ae I. quidem conveniunt in eo, quod Deus non semper illis gratias det proxime sufficientes. II. Q aod non aemper , omni tempore, ac singulis momentis a Deo illae conserantur. III. Quod illi, qai commisso et nondum retractato peccato usum rationis amittunt, aut s lato atque in flagranti vita spoliantur , nullam obtineant gratiam, etiam remote tantum sufficientem. At pro illo tempore non amplius , saltem proxime, obligantur ad agendam poenitentiam, ita ut poeultentiam non agendo novum ac disti tum peocatum
CCXL. Praeter Iansenium itaque aliqui Doetores catholiei censent, ejusmodi peccatores excaecatos et induratos , post certam aliquam gratiarum. ae peccato- euru mensuram , Omni Rou uumquam auxilio ad se-
272쪽
riam conversionem etiam remote tantum sussciente d-stitui. At vero communissima Doctoram Catholicorum sententia est, etiam induratis, modo post admissumpe catum adhuc supervivant, uSnmque rationis aliquam to diutius retineant, benignissimum Deum eoncedem tempore opportuno gratias, vere, reIative, proxime aut remote sufficientes ad poenitentiam agendam , et salutem eonsequendam. Atque haec sententia, quamvis dε
fide non sit, maximum tamen sundamentum habet inverho seripto et tradito , videturque benignitati Dei, do-etrinae Ecclesiae, no sensui communi longe conformior. Dictum est antem paulo ante tempore opportuno gratias illas concedi; quia vox Dei non quotidie aut si gulis momentis auditur, sed tune praecipue, quando occurrit talis occasio, in qua homines ordinario ex ita ri solent ad actus salutares , quod fit v. g. audita serve ti concione , intellecta morte praepropera aut subitane amisti, immisso morbo etc. Et quamvis Condilium Se nonenso A. 1528. Parisiis celebratum Decreto XV dicat. Nec momentum quidem praeterire, in quo Deus norastet ad ostium , et pulset, haee tamen verba adhibita moderatione intelligenda sunt; neo aliud volunt, qua gratiam omnibus momentis adesse , quibus urget tentatio quae superari, aut obligatio alicujus praecepti ι quod adimpleri non potest sine gratiae interioris adjutorio. CCXLI. conelusio. Deus Fidelibus peccatoribus, etiam induratis et obstinatis, dat gratias proxime vel
remote saltem , vere ae relativo sufficientes ad seriam conversionem , et mandata divina observanda. Prob. I.
Authoritate Scripturarum. Sapientias cap. XL dicitur: Misereris omnium , quia omnia potes, et dissimulas
273쪽
cRATIA sΠFFICIEM DATUR OBSΤΙΝΑΤΙs. eerata hominum propter poenitentiam. Diligis omnia quae sunt ; et nihil odisti eorum quae fecisti. Ezechielis cap. XXXIII. ait Deus; Vivo ego , nolo m ntem impii. sed ut conuertatur imρius a Pia sua , et vivat. conuertimini, conpertimini a piis pestris pessimis : et quare moriemini 3 Quae e hortatio plane irrisoria esset, nisi usus vires daret, quibus converti possent. IIalth. cap. XI. Venite ad me omnes, qui laboratis et onerati estis , et ego reficium pos , id est, omnes peccatores, quam tum is gravibus criminibus onerati. II. Petri cap. III. Non tardat Dominus promissionem suam, sicut quidam existimant; sed Patienter agit Ar Pter pos, nolens aliquos sterire , sed Omnes ad poenitentiam reςerti. Ad Rom, cap. II. An diuitias bonitatis ejus , et Patientiae , et longanimitatis contemnis Τ ignoras , quoniam benignitas Dei ad Poenitentiam te adducit 3 secundum autem duritiam tuam, et imρocui tens cor , thesaurizas tibi iram Tn die irae. Quae verriba certe Apostolus ad obstinatos dirigit CC LII. Prob. II. Authoritate Conciliorum. Coloniense I. Anno 1536. Parte VII. Cap. X XII. Quamquam , inquit, nemo conpertatur ad Dominum, nisi tractus per Patrem, attamen nemo hic excusationem praetexat, quod non trahatur ἰ quod ille semper stetante ostium pulsans, nimirum per internum et externum perbum commonens, ut conpertamur a pia nostra
pessima. Tridentinum Sess. VI. cap. XIV. de omnibus fidelibus indiseriminatim coutra Lutherum et Calvinum, qui non negabant posse quemlibet poenitentiam agere,
si Deus det illi auxilium sufficiens , ita loquitur : Qui
ab accepta justi cutionis gratia per peccatum excide-rsint , rursus iusti cari ρoterunt , cum excitante Deo
274쪽
et 2 ARTICULUS I. CONTROVERSIL VI.
Per Poenitentiae Sacramentum , merito Christi, amiseSam gratiam recuperare procuraverint. Ergo Trident num absolute doget posse omnes poenitentiam agere, et omnibus paratum esse auXilium. CCXLIII. Ρtob. III. Authoritate Patrum. S. Le3M. Sarm. XVI. de Passione Domini ait: Iuste instat praec io,. qui praecurrit auxilio. S. Iraenaeus Lib. IV.ndv. Hacr. Cap. LXXI. Vis a Deo non sit, sed bona se sententia adest illi homini semper. S. Augustinus S rm. II. in Psal. LVIII. Si nolis curari , pulnus tuum admonet ut cureris : et' apersum repotat, et re tigientem quodam modo ad se redire compellit, et attrahit. ει omnibus implet quod dictum est, ta sericordia ejus praepeniet me. Euarratione in Psal. CII. Vocat undique ad correctionem, pocat undique ad yoenitentiam, vocat benesciis creaturae, pocat impertiendo tempus pipendi, ς eat Per L sctorem , pocat ster I cactatorem , νοcat per iu-timam cogitationem , pocat Per sagellum correρtionis , Mocat per misericordiam consolationis. Longanimus , et multae misericordiae. Sed obseroa ne longitudine misericordiae Dei male utendo , tu tibi thesaurires , quod ait ostolus, iram in die irae. Enarratione in Psal. I. Ea est caecitas m ntis. In eam quisquis datus fuerit, ab interiori Dei luce secluditur: sed nondum penitus, cum in hac sita est. Sunt enim tenebrae exteriores, quae magis ad diem l udicii pertinere intelliguntur, ut ρenitus extra Deum sit, quisquis, dum tempus est, corrigi noluerit. Penitus enim esse extra Deum quid est, nisi esse in summa caeciatate 3 Ergo iuxta Augustinum 'obstinati non privantuT gratia remote sufficie um; alias penitus in hao vita exclud
275쪽
rentur ab interiore Dei luce. Tract. LIII. in Joan. ait: Proin Pheta praedixit. quia Deus hoc futurum esse praescipit.
Quare autem non poteraut credere , si a me quaeratur, cito respondeo , quia nolebant. Malum qu*ρe eorum νο-lantatem praeςidit Deus, et per Prosthetam Praenuntiauit ille, cui a scondi futura non possunt. Ubi vides causam infidelitatis juxta Augustinum non fuisse desectum divini auxilii, sed malam voluntatem. Enarratione tu Psal, LXHI. Numquid consilii corrigendi, et mutanda Qςitae malae in horiam non est locus, non est tempus
Nonne si uis, hodie sit 3 nonne si uis , modo fi 3 Inte,
lige, divina gratia auxiliante , ut ipse Augustiuus obse γπat Lib. I. Retract. cap. XXII. D potestate qui 'ρe hο- minis est mutare soluntatem in melius : sed ea ρotestas nolla est, nisi a Deo detur. Enarratione in Psal. LV.
de obduratis in die judicii seribit: Illis poenitendi locus nullus remanebit, qui eo temρore quo fructuosa esse posse t poenitentia, cor obduraperunt adpersus morientem Dominum. Ergo ex S. Augustino obdurati si pernis Dei admonitionibus excitantur, quas parvi saciunt; ac proinde sufficientes habent a Deo gratias, quarum beneficio, donec sunt in hac vita, se actuosam posse ut agere poenitentiam, si vellent. S. Prosper, Augusti ai db Seipulus Re,pons. XV. ad Objectiones Fingentia uas ait :Nemini Deus correctionis adimit viam, nec quemquam
boni possibilitate dispoliat. Author librorum de Vocatione Gentium , Lib. I. Cap. XXI. Credimus nullis hominibus opem gratiae in totum Disse subtractam. Et Lib. II. Cap. XXVIII. Quae benescia, licet obduratis nihil remedii attulerint, probant aversionem illorum non disinae fuisse constitutionis, sed propriae Disse ooluntatis.
276쪽
ARTICULUS I. coNΤROVERSIA VI. CCXLIV. Prob. IV. Ratione Theologica tripliei.
I. est. Quamdiu peccator vivit, semper est viator : de ratione autem viae et viatoris est, ut in ea progredi vi tor , et ad terminum viae possit pervenire. Ergo repugnat tam statui viatoris quam ipsius viae, ut homo viator Privetur potestate accedendi ad terminum, ad quem tamen graviter obligatur , adeoque etiam ut privetur omni hus auxiliis necessariis , siue quibus perveuiendi ad terminum non haberet potestatem. CCXLV. H. Qαilibet tenetur sperare veniam Pe catorum Atqui si Deus obstinatis non largiretur Maliam sufficientem ad poenitentiam agendam , ne essario uehe rent illi desperare de impetranda venia ; quia scirent se veniam Pecuatorum sperare non posse, atque in hae providentia peccatum non remitti sine spe veniae. Ergo. P. m. Nemo poteSt Sperare veniam peceatorum, nisi firin,
ter crodat, illam sibi promissam fuisse a Deo : spes enim nititur promissione livina tamquam motigo partiali, veleerte tamquam conditione necessario requisita. Atqui si Deus non promisit, neque con edere solet omnibus peecatoribus, etiam obstitiatis , auxilium sufficiens ad impetrandam veniam, credere illi non possunt veniam Peccatorum sibi esse a Deo promissam. Ergo neque utit Spe Tare veniam peccatorum. Ergo non obligarentur Lege Ee-elesiastica annuae Confessionis et Communionis r Ecclesia
enim obligaro illos neo vult, nee potest at sacrilegium, nequo in ipsorum potestate Aret validam Confessionem peragere, ad quam juxta Tridentinum, Se s. VI. cap. VI. Tequiritur actus spei saltem virtualis : aut Eucharistiam salutariter percipere, quia ad hoc requiritur status gratiae. CCXLVI. III. Quamvis adversarii explicare possint, quom0do peccatoribus obstinatis, ovi atque D. i gratia
277쪽
cRATiΑ SUFFICI S DATUR OBSTINATIS. v. destitutis , imputari queant plurima peecata in stat
indurationis commissa; cum juxta plurimos Theologos, otiam absque gratia habeant indurati potentiam physicam vincendi gravissimas tentationes victoria non salutari, ut nos ipsi dicemus Num. CCC VII; explicare tamen nequeunt , quomodo ipsa impoenitenti. , seu negatio eo versionis ad Deum, item omissio amoris Dei supernat Talis propter se super omnia dilecti, ipsis imputari pus, sit ad novum ac distinctum Peccatum. Ergo cum De simpossibilia non praecipiat, dat illis gratiam saltem re mole sufficientem. P. A. Seria conversio ad Deum ut Authorem supernaturalium , et supernaturalis amor Dei super omnia propter se dilecti, sunt aetas meritorii et Salutares, ad quos eliciendos homo sine gratia interiori neque physicam neque moralem habet potentiam. Ergo bomini imputari non possunt, cum nemo peccet tu est, quod caveri nullo modo potest. Quot si dicant Od vers rit , obstinatos non obligari ut convertautur ad Deri;
tamquam authorem supernaturaliam, eum lae amore su
pernaturali prosequantar, rem die uni antehac in Melesia Dei inauditam, Scripturae, Patribus, et commauis Simo Fidelium sensui adversantem ; cum certum sit eζexploratam, quod amor Dei supernaturalis respecta omnium primum sit et maximum mandatam: et seri. conversio dolorem ac detest tionem crimi uum inoIudat, quibus Deum bonorum omni uiri sontem et rem auerat Tem , ac malorum v i udice in ossendimus , quem non so,
Ia ratio fi lei lumine destituta. sed fides praecipue, et acrae paginae nobis ostend at.
278쪽
CCXLVII. Obiieitur I. Authoritas Seripturarum. Ecclesiastis cap. VII. dicitur. Considera opera Dei . quod nemo Possit corrigere quem ille devexerit II.
De Esau ad Hebr. Cap. XII. dicitur: Non inuenit Poenitentiae locum, quamquam cum laerimis inquisisset eam. Et de Antiocho Epiphane Lib. II- Machab. cap. IX. Orabat hic scelestus Dominum , a quo non esset misericordiam consecuturus. III. Matth. Cap. XII. Quicumque dixerit uerbum contra Filium hominis, remittetur ei: qui autem dixerit contra Spiritum Sanctum , non remittetur et , ne0ue m hoc saeculo , neque in futuro. IV. I. Joan cap. V. Lia peccatum ad mortem : no73 pro illo dico ut roget quis. V. ad Hebri Cap. VI. Impossibile est eos , qui semel sunt illuminati - et Prolapsi sunt, rursus renopari ad poenirentiam. VI. ad Hebr. Cap. X. Voluntarie enim peccantibus nobis Rost acceptam notitiam peritatis , jam non relinquitur pro peccatis hostia. VII. Amos Cap. I. Super tribus sceleribus Dumasci , et sver quatuor non
Conpertam eum. Ergo Deus obstinatis nullam stat gra- 1 iam , qua a peccatis suis convertantur. R. ad I. dio locus probat dumtaxat inutilem fore correctionem respectu cujuslibet peccatoris , nisi Deus interius adspiret. quod omnitio verissimum ost . Ad ΙΙ. Sensus prioris I ci est: Esau obtinere numqviim potuit, ut Subtractae
ipsi, et Jacobo impertitae benedietionis poeniteret aut Parentem suum Isaae, aut Deum. Sed neque ipsius poenitentia ei utilis fuit, qua doluit non de peccato suo ;nam mox voluit occidere Patrem, sed de damno quod
279쪽
GRATlΑ SLFFICIENS DATUR OBSTINATIs. incurrit, de vendito nimirum iure prim Ogeniturae, et de amissa henedietione, desiderans et satagens illa recuperare , scd frustra. Vide Tirinum Comment. in hunc Iocum. Antiochus misericordiam consecutus non est , non quia omne auxilium illi deerat, sed quia ficte et simulate orabat, hoe unum quaerens ut a morbis et doluribus liberaretur , nihilo melior laturus si convaluisset. Unde signanter dicitur, orasse Dominum , sea mancus scelestus. Ad IlI. R. per blasphemiam in Spiritum Sanctam Patres , Athanasius , Hilarius , Hi ronymus etc. intelligunt malitiosam impugnatio nem veritatis fidei sufficienter manifestatae, quae irremissibilis dicitur, non quod ea absolute remitti non possit; se a quia difficillime remittitur, subtrahente plerumque Deo gratias efficaces. Ita S. Chosostomus in hunc locum ,
et S. Ambrosius Lib. de Poenitentia cap. LV. Ad IV. R. per peccatum illud intelligi potest cum Augustino Lib. de Corrept. et Gratia, cap. XII. impoenitentia finalis ,
quae cum dicat conjunctionem mortis cum statu pez-cati, remitti amplius non potest. Alii cum Hieronymo, Cypriano, et Hilario intelligunt apostasiam a fidq, cuius remissio a Deo longe diffici Ilus impetratur, quam alia
rum peccatorum non ita gravium. Ad V. Responderi potest cum Chr3sostomo , impossibilo esse , Ut qui erici' derunt gratia per haptismum aenapta, iterum per ba stismum renoventur , qui semel tantum valide conferri Potest: aut cum aliis Scripturaram Interpretibus , diffici linatim esse ut apostatae resipiscaut. Vox enim illaim 'ossibile de notare non potest impossibilitatem absolutam , sed moralem tantum, cum certum sit, et E clesia contra Novatianas definiverit, nullam p2odata M.
280쪽
8' ARTICULUS I. conR0pERSIA. VI. postquam Christus pro peceatis nostris semetipsum Deo
Patri hostiam obtulit, non superesse aliam victimam , qua ut olim in veteri Testamento , peccata expientur :proinde illis, qui hac hostia pro omnibus obluta rite non utuntur, nihil aliud superesse , quam terribilem iudicii expectationem. Quae omnia verissima sunt. At 'nulli bi affirmat Apostolas, peccatoribus gratias sufficientes' non concedi, quibus adiuti rite uti possint hac hostia , semel pro peccatis nostris oblata. Ad VII. Resp. sermonem ibi esse de poenis temporalibus ; praedicit
enim Dominus per Amos Prophetam , se non revocaturum Populum Damascenum a morte et excidio, ob gravissima pnecata ab eo commissa.
CCXLVIII. Objicitur Π. Authoritas Tridentini, Tridentinum Sess. VI. Cap. XI. ait: Deus namques ua gratia semel iustificatos non deserit, nisi ab eis prius deseratur. Ergo juxta Tridentinum Deus deserit illos , a quibus deseritur prius. Erg o obstinati omni
auxilio et gratia destituaniar. P. C. Non quaevis subtractio gratiae est induratio; secus qui vel semel tantum deli quunt, possent dici indurati. Ergo induratio est subtractio omnis gratiae. consirm. Si peccatoribus ob st natis daretur auxilium sufficiens, hi non uisi errent ab aliis peccatoribus non obstinatis, Atqui ab illis perte differunt. Ergo. R. c. A. D. C. Ergo Deas eos a quibus prior deseritur, deserit, hoe est non dat eis gra tias pongruas, vel proxime sufficientes, C. C. Penitus deserit, Duo dat gratias remoto sufficientes, N. c. Ad probat. C. A. N. C. Ad hujus Probat, iterum C. A. H. C. ' Ad confirmat. N. M. Subtractio grutiae, vel derelictio juxta S. Joan. Damascenum Lib. II. de Fide