장음표시 사용
581쪽
IM ARΤICULUS III. CONTRO RSIA T. seu quod idem est, intentio exequendi, et ipsa exeduintio habent idem motivum. Sed Deus neminem exoludit et punit reipsa in tempore nisi propter peceatum,
tamquam rationem, causam, vel conditionem Sine qua Non. Ergo ob id ipsum ab aeterno vult hominem asoelo excludere et punire. IV. Ex hae voluntate clam nandi hominem ante praevisum peccatum sequitur , hominem a Deo impelli ae praedestinari ad malum , sivo ad peccatum: quam blasphemiam , utpote quae tollit
Iiberum arbitrium , et Deum authorem peccati facit, execrati sunt Ρatres Arelatenses, Lugdunenses, Ara
sicani , Moguntini, carisiaci, ae nuper Tridentini Sess. I. can. XVII. his verbis: Si quis iustificationis grariam non nisi praedestinatis ad uitam contingere di oreris ; reliquos uero omnes, qui pocantur, ooeari qui dem , sed gratiam non accipere , utpote dioina potestare praedestinatos ad malam; anathema sit. DLL Conclusio II. Reprobatio positiva radicalis non fit propter demerita absolute praevisa; sive quod
idem est, eur Deus voluntatem positivam habeat damdi aliquibus auxilia finalia praevisa inefficacia, vere
tamen adhuc sufficientia relative. et cum Sincera Sa- Iutis intentione coniuncta, nulla datur causa in parte
hominis reprobi; sed id omne soli Dei henpplacito . ab que imperscrutabili Dei iudicio tribuendum est. Prob. Conet. ratione Theologica . Ac I. quidem reprobatio positiva radicatis, seu decretum conserendi gratias finales praevisas inefficaces includit hoc ipso negationem auxilii efficacis . quo evitaretur primum Peccatum, Secumque inseri permissionem primae culpae . Atqui ne- satio primi auxilii efficacis ad vitandum primum demeritum , seu permissio primae culpae non eoi propter
582쪽
sp cΛΠs1 REPROBATIONIS POSITIVAE. Γ8a aliquod demeritum ; alias non esset prima culpa. Ergo reprobatio positiva radicalis non est propter aliquod dem
meritum. II. Certo constat, Deum in decernendo a xilio seu medio salutis efficaci, a quo salus absolute Pendet , non eodem modo se gerere erga homines Suhiiisdeem vel aequalibus demeritis constitutos. Ergo reprobatio positiva radietiis non sit propter demerita absolute praevisa. Anteeedens palet tum in insantibustum in adultis. In parvulis quidem, qui ad usum rationis non pervenient, Deus videre nequit aliud deme- Titum absolute futurum , quam noxam originariam 3 et tamen aliquibus gratiam baptismi conferre decrevir, sicque eos ad gloriam praedestinavit ; aliis vero non do- crevit, qui proin aeterna excidunt salute. Ex adultis alii praeservantur a primo lapsu, alii non praeservantur aetat neo hi, nec illi posuerint antea ullum demeritum Personale. Ex lapsis , et pari ruina involutis resurgunt alii, alii deseruntur. Saepe etiam pejoribus gratia efficaaeonsertur, quae minus Peccantibus juxte denegatur. Ergo ratio huius aeternae ordinationis , qua aliquibus prae- Parantur auxilia inessioacia, quamvis vere ac relative sufficientia, repeti non potest a demeritis absolute, multoque minus conditionate praevisis , sed ex solo Dei
Beneplacito, ac secretissimo iudicio, ut adeo hiaquam maxime locum habeat illud Apostoli ad Rom. Cap. XI. O altitudo diςitiarum sapientiae et scientiae
Dei: quam incomprehensibilia sunt judicia ejus , et is Uestigabiles piae ejus
583쪽
s8α ARTICULUS III. CONTROVERSIA R
D LII. Objicitur L contra I. concIus. Authoritas
Scripturarum. Ad Rom. Cap. IX. dicitur: Non ex operibus, sed ex oocante dictum est ei: Quia maior se piet minori, sicut scriptum est: Iacob dilexi, Esau autem odio habui. Et eodom Cap. v. 37. Dicit enim Scriptura Pharaonὶr Quia in hoc ψsum excitaui te, ut ostendam in te pirtutem meam. Ergo reprobatio Posistiva sormalis fit anto demerita absolute praevisa. R. C. Α. N. C. Dato otiam quod Scriptura locis citatis agat de reprobatione ab aeterna gloria, ex illis tamen ne liquam inferri posset; τeprobationem fieri ante demerita absolute praevisa. Caeterum primum locum expi, Cavinaris paulo ante , nempe Nam. DXLVI, posteri rem vero Tomo I v. dium. CLUI.LLul. OHicitur II. Paritas. Potuit Deus ante omnem praevisionem demeriti excludere hominem a gloria, quia illa absolute ho . niui non debebatur. Ergo Potuit etiam ante omnem Praevisionem demeriti ei positive decernero poc nas insertii. II. Deus, tamquam Supremus Dominus , pote t invocentem cruciare tormen tis aeteriais. JErgo multo magis poterit bos cruci litus de Cernere nocenti, autε quam praevideat lare nocentem.
IH. Deus reprobavit Angelos, qui postmodum lapsi SNnt, Absque ipsoro in culpa, et innocentus parvulos ante baptismum decedentes positive reprobat, quamvis
in his parvulis nulla vidi at demerita. Ergo a Pari. H. D. A. Deus potait i l anteeedenter ad suam promissi Nem , C. A consequenter ad illam, atque in hau Pro- ideuita. in qua serio quantum est in se, vati m de
584쪽
DE CAUSA REPROBATIONIS POSITIVAE. Madesiderat ut omnes homines salvi fiant, nisi ipsi pec-oatis suis aeternum puniri mereantur, Ν. A. et Consess. Antecedenter ad promissionem iactam man flata Serva ithas congedendi veternam gloriam , exclusio a gloria non habuisseι rationem Poenae , s sit mera suisset sau
ris indebiti negatio. At vero in hac providentia, in qua Deus aeternam gloriam pollicitus est hominibus,
siquidem mandata servaverint, exclusio a glorici est Poemna proprie dicto, ideoque necessario, supponit cuidam, ob quam homo excidero meretur iure, quod pia i sactam promissionem habuit ad Horiam. Ad II. N. A-
Innocentem aeterno supplicia cruciare repugnat ol
mentiae, et mansuetudini divinae. Ut enim ait S. A sustinus Lib. III. contra Iulianum, Cap. XVult. Γλ-nus est Deus : justus est Deus Potest aliquos sine bonis meritis liberare, quia bonus est. non stotest quemquam Sine malis meritis damnare , quia justus est. Praeterea evertere tur Αμi ia illa, quam Detis habet, voluntas ut Oxuti homines quivi fiant. Ad II l. N. A. Deus angelis rebe, Iibu, Don antea decrevit aeternas poenas iunigere, qaa futuram eorum inobedientiam praeviderit: ue lae parvulos siue haptismo ex hac vita decedentes a coelo excludere decrevit ante praevisionem peccati originalis. DL lv. Dices. Videtur etiam clemetitiae ad ma suetudini divinae contrarium, quod Deus serat sentemtiam absolutam damnationis , antequam Pecoatum acta existat: neque minus idcirco admittitur a nobis repro Latio positive formalis ab aeterno existens. Ergo etiam admitti potust reprobatio antecedens praevisionem ab solutam demeritorum. P. A. Homo ante demerita ah- solute posita non tum est reus et poena dignus. Ergo orate litatem a Iiquam sapit , quod Deus illi poenam
585쪽
desternat, antequam actu legem divinam transgrediatur. P. C. Princeps crudeliter ageret decernendo poenam ante delictum iam obmmissum. Ergo a pari. R. N. A. Deus , antequam peccatum existat, sententiam seri damnationis , executioni mandandam posteaquam peocatum extiterit: atque hino decretum quidem antecedit culpam admissam; poenae vero inflictio eamdem subsequitur. Ad probat. D. A. Nondum est reus et poena dignus , cognoscitur tamen insallibili ter talis esso futu-vus, C. A. Aliter, N. A. et conseq. ad hujus probat. C. A. N. c. Princeps ante eventum culpae nullam hahet insallibilem certitudinem delicti perpetrandi: hinosi poenam decerneret ante delictum perpetratum singi, latim alioui subdito instigere. pronum ostenderet an, mum ad puniendum, ac crudelitatis speciem praesese rei, praecipue quia id absque rationabili causa ageret. At vero Deus pstr Scientiam visionis insallibiliter praevidet demerita hominis absolute futura; et nisi sententiam damnationis ab aeterno tulisset executioni mandandam in tempore , eam numquam amplius sesere posset: Deus enim nulli mutationi obnoxius ob imfinitam divinarum persectionum suarum excellentiam. omnia iam ab aeterno decrevit, quae tu tempore exe
autioni mandat. Objectiones reliquas Calvinianorum , quihus hane conclusionem illi impugnara solent, disso vimus Tomo IV. Artio. II. controversia ΙΙ. in qua osten,
dimus , Deum non esse aiithorem peceati.
DLV. Obiicitur ΠI. contra II. conclus. Ratio. Ex rina parte Theologi inquirunt rationes divinorum My-
Merioram , Deo statim recurrunt ad illud, Stat prorasione poluntas: ex altera parte decretum conferendi
gratias praevisas inefficaces, independens a praevisio
586쪽
Eemeritorum , conelliari non potest cum seria et ante-Cedente voluntate Dei, ut omnes homines salvi fiant. Ergo reprobatio positiva radicalis habet causam ex Pa te hominis reprobi. P. A. Quoad alteram membrum. Deus decernendo aliquibus gratias inefficaces absque eorum de me. ito, vult in radice et virtualiter eorum damnationem. Ergo non potest simul serio velle eorum salutem. P. A. Deus decernendo praedestinatis gratias efficaces, vult salutem in radice. Ergo etiam decernendo reprobis gratias praevisas inefficaces absque eorum demerito, vult anteced.nter ad prae visionem demerito-Tum , eoruindem damnationem saltem virtualiter, et in
radice. R. D. A., quoad L membrum. Theologi inquirunt rationes divinoiam Mysteriorum, si filum ipsis porrigat Ecclesia, et Scris tura divina, C. A. Segus. N. A inaequalis partitio gratiarum mysterium est rationi impervium, quod a nullo Theologorum explieabbtur : cujus alia ratio dari non poterit, quam solum beneplacitam divinum, sapientia, providentia , caetera que persectiones Dei. Nos cum Doctore Gratiae Augustino Lib. de Spiritu et littera, cap. x xl F. id solum respondemus : Si ad illam profunditatem scrutandam quisquam nos coarctet, - duo sola occurru ni interim, quae respondere mihi placeat: O altitudo diuitiarum i Et, numquid iniquitas apud Deum ΘCui responsio ista displicet, quaerat doctiores, sed caseat ne inpeniat praesumptores. Alterum Anteced. membrum omnino negatur. Ad Probat. N. A. volu las dandi auxilia praevisa in nefficacia, vere tamen aerelative sufficientia , non est radicalis aut viricialis intentio daemnationis; Deus enim luten'it pqtias salutem , is praebet medium dilutis, idque vere ae relative sub
587쪽
ARTICULUS III. CONTROVERSIA V. . hasseiens, quamvis ex malitia humanae volu utatis re ipsa nihil profuturum. Profecto aeque parum vult Deus damnationem , quando largitur homini sufficiens medium evadendi damnationem. quam parum vult in radico Peceatum, quando gratiam mere sufficientem alicui decernit, qua peccatum ex malitia hominis non evitatur. Ad hajus strobat C. A. N. C. Deus confert Praedestiuatis gratias efficaces ex affectu specialiter benevolo, qua efficaces, ct eum tutentione salutis: contra vero reprobis non cuti seri gratias inefficaces , quia sunt inefficaces, neque ut conserant ad damnationem; sed Potius ut consurant ad salutem , ad quam de so suffi- aiunt , licet ex cu Ipa accipientis ad eam non perducant. DLV l. Dices I. Praeparare mediam inefficax, quamvis de se sufficiens, est re ipsa suppeditare vireg aclmalum , nempe ad peccatum finale. Atqui hoc conci- Iiari non potest cum seria voluntate Dei, ut omnes homines salvi fiant. Ergo. P. M. Vires ad malum prae-het, qui dare vult id quod insultibiliter praescit conju
Ctum iri cum eventu malo: ut qui v. q. furioso daret gladium , vel notoriae prodigo pecunias. Atqui Deus. Sio agit cum reprobo; decernit enim et dat auxilium, metaphsice certus de malo ejus usu et secutura iudem is ria aeterna. Ergo. B. N. M, ejusque probationem. Praevisio mali secuturi non facit Deum cooperari malo,
quia en se et voluntate antecessente Deus vult bonum, et non tenetur impedire malum, ex quo oovit maius
honum eligere. Exempla ab hominibus petita nihil evi εunt; homo enim obligatur lege charitatis vel iustitiae
ad praevertendum vel avertendum malum Praevisam,
quando id pote, t. Est praeterea Deum inter et hominum hoc notabilo disoriineu, quod Deus sit Gabernarur
588쪽
DE C1Πs1 REPROBATI0NIS SITIVAE. et provisor universalis, ad eujus providentiam spectae in rebus particularibus ac defectibilibus permittere quosdam defectus: Homo vero, qaem vel privatum officium , vel alia spacialis obligatio adstringit aclpromovendum bonum alterius , non potest utique m tum permittere, si illat praesentit, et facile amoliri' poteSt. DLVII. Dices II. Reprobatio positiva radicalis est decretum quoddam Deo liberum , directum a Seientia
media repraesenta a te omnes ac singulas auxiliorum series, et singulorum efficaciam vel inefficaciam sub conditione secuturam. Ergo si hoo decretum removet omnes Semries auxiliorum effieauium, et lautum assumit pro reproba seriem auxiliorum finaliter ine Ucacium , non apparet qui fieri possit, ut Dea; simul hona fide et seeio velit hominem cum his auxiliis beno operari , et salvari. Prob. Con-Seq. I , qu ia Deus ea scientia instructus, eligens illam seriem auxiliorum esseetivo inutilem, videtur studioso seligere me lia profutura. Quomodo ergo vult serio es- lsectum , et eventum bonum 3 Is Non vult serio fiuem qai liabet mediam certum obtineali finem, eolad ue gleeto modium adhibet certo inefficax. Ergo. R. c. A. N. C. Ton obstante praevisione conditio nata , et restricta illa determinatione auxiliorum, satis adbae emicat seria et henevola Dei intentio: duas enim res intondit Deus, media suffieientia ad bonum, et ipsam salutem ahueo vero media decernit eo sine ; ut opera bona eliciantiar, et salus aeterna acquiratur. Vult igitur, et suppeditat media sufficientia ad finem ex amoto finis; nec per is, uia stat, sed per liberum hominis arbitrium, si si uis non sequatur. At liai talis volu utas est Plano seria ac benevola , cum eisiensiler Praeparet upta media,
589쪽
sg8 ARTICULUS III. c ΤROVERSIA P. at per haeo in finem tendat, quamvis nota omni morimosficacia , set efficacia solum assectiva, Don essectiva ex culpa hominis libertate sua abutentis. Ad Probat. I IX. A. Falsum omnino est, seligi studiose media non Profutura; non enim conseruntur qua tu utilia, sed qua vere idonea de se, et .sufficientia. Ad probat. II. D A. Non vult serio, atque illimitate, efficaciter et cibsolute , qui etc. C. A. Non vult serio , sed tantum imitate et conditionale, N. A. Ad seriam voluntatem non requiritur vello et facere omnia quae possis. illum quoque finem serio volumus , Pro quo obtinendo tantum facimus . ut imputari nobis non possit tamquam directe vel indirecte voluntarium, si finis ro ipsa non Oh- tineatur. Imputari autem ut voluntarium non potest ψnisi intentionem vitient tres hi desectus, vel omnes vel singuli. I. Si non adhibeatur medium ad finem sufficiens, cum adhiberi potest. II. Si medium quidem adhibeatur, sed non ut suis per illud obtineatur, vel etiam cum positiva inclinatione ut non obtineatur. III. Si amittatur medium certius , quod adhiberi deberet in obligatione. In nullo horum deficit Deus; auxilia Unim quae confert reprobo , plene sufficiunt : dantur quoque in finem salutis, nihilque eorum omittitur quae debentur. Omittitur quidem medium certius, Sed
DLVHI. Objicitur In Sequela. Si reprobatio po-aitiva radicalis seret ex mero Dei beneplacito , inter aus reproborum deberet ipsi Deo adscribi. Ergo haec se tentia non multam distat a Calviniana blasphemia. P. A. Reprobi, quibus Deus ex solo heueptaoito gratiasyrae visas inefficaces decernit, necessario perirent. Ergo.
P. A. Nemo potest saliari, uai ratias dat α-
590쪽
gratias iue id cures. iirgo ri prom non si, uot salvari, aleoque neeessario DC ce aut si m. a parte roi i lena est . sive Deus ex solo quo beneplacito dedero at inflige Te poenas aeternas, sive ex solo suo beneplacito d eo
Dat reprobis auxilia praevisa inesῆeacia. Ergo si reprotiatio positiva forinalis fit propter de nerita absolui prastvisa, idem dicendum etiam erit de reprobatione positiva ra licati. R' N. A Quod enim gratia reprobis eo Cessa effectum suum, ad quem datur, non obtineat, id unice adscribendum est malitiae homi uis qui gratia abutitur. Ad ρrobat. N. vel D. A. Nudessario perirent. necessitate consequente liberam ipsorum determinationem at dissensum, qui est ratio logica cur Deus prae- videat gratias reprohis concessas fore inefficaces C. A. N cessitate autecedente et in impedibili. N. A.
et Conseq. Ad hujus probat. N. M. Nemo equidem sine gratia efficaci salvabitur; posset tamen homo sola adjutus gratia inefficaei ent itative sumpta salvari, quia gratia inefficax est vere ac relativa sufficiens ad eliciendum consensum salutarem , et salutem obtinendam.
Praeterea De iis nemini dat gratias inefficaces ex natu tura sua , sed gratias vere ae relative sufficientes, quae tantum ex malitia voluntatis creatae praevidentur fore inefficaces. Ad confrin. N. A. Si Deus ante deme-Tita absolute praevisa decerneret alicui infligero poenam aeternam, damnatio merito adscriberetur ipsi Deo, qui tamen vult omnes homines salvos fieri, et neminem perire : neque ullo pacto posset ad homine aeterna damnatio evitari. Contra , quamvis Deus ex solo suo he/ neplacito ante omnem demeritoram praevisionem decer-