장음표시 사용
61쪽
De proscriptis Propositionibus. 37
tempore Via salutis quam liprema Veritas Deus, cujus verba icta aeternum permanent, arctam esse definivit, in animarum perniciem dilatari, Ru Ierius perverti contingeret, idem Sanctiss. D. N. ut
oves sibi creditas ab ejusmodi spatiosa , lataque per quam itur ad
perditionem , via pro .istortili sollicitudine in re tam semitam e Vocaret, earundem opinionum examen pluribus in Sacra Theolo pia Magistris, deinde Eminentiss. Reverendisse. D. Cardinais libus contra haereticam pravitatem Generat. Inquisit serio commisit: Qui tantum negotium ii renue aggresti , eique sedulo incumbentes mature discussis, usque ad hanc diem infra scriptis Propositionibus, super unaquaque ipsarum sua ustragia Sanctitati suae fingillatim X luerunt
Qiribus peractis, dum similium Propositionum examini cura studium impenditur , interea idem Sanctissimus re mature considerata statuit, decrevit, praedicta Propositiones , , nam quamque ipsarum, ut nimirum , tanquam scandaloias , eli demnandas prohibendas, sicut eas damnat, ac prohibet . Ita ut quicumque illas, aut conjunctim, aut divissim docuerit, defenderit ediderit, aut de eis etiam disputative publich, aut privatim tractaverit , nisi forsan impugnando, pi facto incidat in excommunicationem , liqua uo polli praeterquam in articulo mortis ab alia quacumque etiam dignitate fulgente, nisi pro tempore existente Romano Pontifice ab lui. Insuper districte in virtute sanctae obedientiae, sub intermina tione Divini Judicii prohibet omnibus Christi fidelibus cujuscumque conditionis, dignitatis, ac status, etiam speciali specialissima nota dignis, ne praedictas opiniones, aut aliquam ipsarum, ad pra-xim deducant.
Io Iupiis S m. O Uniνersat. Inquisition. 2btar. c. Loco Φ Sigilii. Anno a Nativitatem. N. JESU Christi millesimo sexcentesim'
sexagesimo quinto Indictione tertia , die vero a mensis Octobris, Pontificatus autem Sanctiss. in Christo Patris D. N D. ALEXANDRI Divina providentia Papa VII anno undecimo stipradietiim .dvcretum affixum publicatum fuit ad valvas Basilicae Principis t. Apostolorum, Cancellariae Apostolicae, ac in acie Campi Florae
ac in aliis locis solitis, di consuetis Urbis per me Carolum Mel
62쪽
num et isdem Sanctissimi D. N. Papae Sanctissimae Inquisitoriis Cursbrem Homo nullo unquam vitae suae tempore tenetur elicere acti sidei, Dei, baritatis ex vi praeceptorum divinorum
ad eas irtutes pertinentium OPponit S. D. z. z.q λ a. a. I. in c.ubi resolvens quaestum, spe debeat dari aliquod praeceptum haec habet . Respondeo dicendum, quod praeceptorum , qu in Sacra Scriptura inveniuntur, quςdana sunt de substantia legis, quaedam vero sunt praeambula ad legem Praeambula quidem sunt ad legem illa , quibus non existentibus, te elocum habere non potest hujusmodi autem sunt praecepta de actu fidei, de actu spei quia per a tum fidei mens hominis inclinatur,utis cognoscat actorem legis talem cui se subdere debeat : per spem
vero praemii homo inducitur ad observantiam praeceptorum Praecepta vero de substantia legis sunt, quae homini jam subjecto, ad
Obediendum parato imponuntur pertinentia ad rectitudinem Vitae. Et ideo huiusmodi praecepta statim in ipsa legislatione proponuntur per modum praeceptorum quia nisi homo iam crederet speraret frustra ei ex proponeretur Sed sicut praeceptum fidei r ponendum sui per modum denuntiationis, commemorationis,
in supra dictum est ita etiam praeceptum spei in prima legislatio-Me proponendum fuit per modum promissionis Quod enim bedientibus praemia promittit , ex hoc ipso incitat ad spem, Unde omnia promissi, quae in lege continentur; sunt spei excitativa Sed quia lege jam imposita, pertinet ad sapientes viros, ut imi solum inducant homines ad observantiam praeceptorum , sed etiam multo magis ad conservandum legis fundamentum i ideo post primam legislationem in Sacra Scriptura multipliciter inducuntur homines ad sperandum, etiam per modum admonitionis, vel praecepti, non solum per modum promissionis scut in lege scut patet in Ps6 I. sperate in eo omni congregatio populi in multis aliis scripturilocis. Ecce ergo quam firmiter de Theologica fide, o stabiliatur praecistiva horum mandatorum obserνantia ; quod autem ad Charitatexta
attinet exponit S. D. I. a. quae ioo ar. io ubi resolvens dubium modus h xitati cadat, sub praecepto pro resolutione ait . Respondeo, quod circa hoc fuerunt contraria opiniones quidam 'nim dixerunt, absolute modum charitatis esse sub praecepto nec
est impossibile bicrvare lio praeceptum, cruritatem non abenti, quia
63쪽
De prolcriptis Propositionibus . cly
mia potest se disponere ad hoc , quod charitas ei instindat tirino, nec quandoctimque aliquis non habens charitatem, facit aliquid de genere bonorum peccat mortaliter, quia hoc est praeceptum a L irmativum, ut ex charitate operetur, non obligat ad semper sed pro tempore illo quo aliquis habet charitatem . Alii vero dixerunt, quod omnino modus charitatis non cadit sub praecepto Utrique autem quantum ad aliquid verum dixerunt rictus enim charitatis dupliciter considerari potest mno modo , secundum quod est quidam actus per se: hoc modo cadit sit praecepto legis, quod de hoc specialiter datur scilicet, dilliges Dominum Deum tuum, dilliges proximum tuum, quantum ad hoc primi dixerunt verum non enim est impossibile hoc praeceptii observare , quod est de actu charitatis, quia homo potest se disponere ad charitatem habendam, quando habuerit eam potest ea uti Alio modo potest considerari actus charitatis secundum quod est modus aliarum virtutum , hoc est secundum quod actus aliarum virtutii in ordinantur ad charitatem, quς est finis praecepti, ut dicitur . ad Tim. I. dictum est enim supra iaquod intentio finis est quidam modus formalis superioris ordinis actus ordinati in finem , hoc modo verum est , quod secundi dixerunt quod modus charitatis non cadit sub praecepto hoc est dictum, quod
in hoc praecepto honora patrem non includitur, quod honoretur pater ex charitate, sed solii quod honoretur pater unde qui honorat patrem licet non habeat charitatem non e scitur trans oressor huius praecepti, etsi sit transgressis praecepti , quod est de acti, charitatis, O subdit S. D. ad secundum dicendum, quod sub praecepto charriatis continetur, ut diligatur Deus ex toto corde ad quod pertinet, ut omnia reserantur in Deum, Mideo praeceptum charitatis implere homo non potest, nisi etiam omnia reserantur in Deum
igitur ex primo modo allato a S. D. apparet quanta sit hujus prς-cepti indi pensabilis obligatio , est consequenter . . in p. 2.3 3.
ait in i igitur ad saltitem nostram os fidem , etiam spes requiritur opportunum fuit, ut Salvator noster sicut auctor institutor nobis factus est dei reservando coelestia Sacramenta ita etiam nos in spem vivam induceret nobis formam orandi tradens, per quam maxime spes nostra in Deum erigitur, dum ab ipso Deo edocemur, quid ab ipso petendum sit, O subdit p. q. c. i. Tria sim homini necessaria ad s. liuem scilicet scientia credendorum, scientia desiderandor Tum scientia operandorum . Primum docetur in symbolo, ubi tractatur scientia de Articulis Fidei. Secundum in Oratione Dominica Tertium autem in leges atqui, ut ait idem S. D. lo suscita
64쪽
. . q. a. a . , praecepta legis , quae homo tenetur Implere dantur de actibus virtutum, qui sunt via perveniendi ad salutem , igitur nedum hoc erificatur de actu Fidei, O spei, quin, o magis de actu haritatis, nam, ut docet S. D. 2.2 q. 18 . ar i in C. secundo dicendum, quod persectio dicitur in aliquo consistere dupliciter uno modo per se, sentialiter alio modo secundario, accidentaliter . Per se quidem, Messentialiter consistit persectio Christianae vitae in charitate principaliter quidem secundum dilectionem Dei secundario autem
seciuidum dilectionem proximi , atqui Ha perfectio alias praecepta, ni supra dictum in non consit it in folo habitu ed in diibus charitatis, ille enim multerius perfectibilis ab ipso actu, igitur Oncludendum venit communiter de Tribus virtutibus Theologicis persequentia, qu propoM S . . Tim. c. I. ad ea verba Finis autem rc ubi sic habet ostendit quid de lege sit tenendum, circa hoc duo facit . quia primo ostendit hoc Secundo quod periculum est his, qui hoc non tenet, ibi a quibus dam, Oc Circa primum sciendume it, quod lex vetus dicitur lex mandatorum, quia mandatis, praece-
palliopos his duobus mandatis universa lex mendet
alium decundo, quod o ectum unius virtutis est finis alterius uia nandocumque una potentia est circa aliquem finem , ad
ob)ecto Ali autem sunt circa ca, quae sunt ad finem Virtutes er
g0 mi Q respiciunt Theologicas seu finem. 1, '
, icut temperantia, qu ordinat concupiscentiam, mansiuetu-
65쪽
De proscriptis Propostionibus: i
do irasci fortitudo timores audacias est subduri Et ideo praece. Ita, quae conscientiam rectificant, bene disponunt ad Charitatem Aciae aut sunt virtutes ad habendam veram fidem , scilicet virtutes quibus Deum colimus, scilicet latri , hujusmodi , qu sunt ordinate ad removendum errores ad confirmandum in Cordibus fidei firmitatem de Deo: Cum igitur dentur praecepta de actibus virtutum non Theologicarum multo magis , ut ex littera multoties
lique de actibus virtutum Theologicarum , id est asserendum . sic luce ipsa clarius patet , quam fabo dicantur , quae in praemissa
Vir equestris ad dubium provocatus, potest illud acceptare, ne timi iditatis notam apud alios incurrat. Framinans Angelicus Praeceptor in a. a. q. 97 ar. Φ ad . a Ju- , dicium ferri candentis; isquae ferventis sit illicitum' subdit eadem ratio videtur si de lege duellorum , nisi quod plus accedit ad communem rationem brtium , inquantum non expectatur ibi miraculosus flectus nisi quando pugiles sim valde impares virtute , vel arte. Et sic ex hac parte duellum damnatur. Ad re movendum autem illud etiam , ex motivo timiditatis fugiendae docet a. a. q. ε . r. ad dicendum, quod tacere aliquid ad utilitatem communem, quod nulli nocet, hoc est licitum cuilibet privatae personae, sed si sit cum nocumento alterius , hoc non debet fieri
nisi secundum iudicium ejus, ad quem pertinet stimare quid sit si trahendum partibus pro salute totius: Si ergo nulli licet ex privatis hominibus aliquem occidere ob utilitatem etiam communem, multo magis, id erit vetitum ob solam verecundiam fugandam : Visa
vero ratione timiditas sit fugienda docet S. D. 2.2.q. I 2. r. . inc dicens, sed pericula mortis rarius occvrunt, periculosius in his homo exercitatur , ad timiditatem fugiendam Atqui periculum
mortis in duello est omnino fugiendum ergo in hoc non es locus ut exerceatur ad timiditatem fugiendam , praecipue modo omninosbi illic to, ut supra ostensum es , O propterea male dicitur qui quid refertur in praemissa proposivione , quam etiam clarius evertit
S. D. a. a. q. II 6 art. a. ad dicendum quod sicut dictum est verecundia respicit turpitudinem peccatio Unde non semper magis verecundatur homo de graviori peccato , sed de magis turpi peccato,
inde est , quod magis verecundatur homo de adulatione , quam
66쪽
de litigio quamvis litigium fit gravius, Ecce igitur, quod litigium peccatum grave est non obstant , quod homo de ipso non mul
Sententia asserens bullam gnae solum probibere absolutionem haereses, O aliorum criminum , quando publica sunt, id non strogare facultat Tridentini, in qua de occultis criminibus sermo es n. 6. γα. 18. Julii in ConsILSac Congr. Emineu Card. Visa, O tolerata est. O P. S. D. Adiat a Iec. a. Respondeo dicendum quod haereticus potest dici aliquis, vel quia simpliciter errat ex ion rantia,' ex hoc non est excommunicatus , vel quia rat ex e tinacia,' alio nititur pervertere tunc incurrit in Canonem
latae sententi Et si dicas quod propositio loquitur de haeres priva-7, tamen illa etiam simpliciter haeres est nam, ut ait G. u.
d. de malo r. r. ad 7. Respondeo dicendum , quod pertinacia sola
ati malefactores statim per saeculares principes iust morti tradunt tu multo magis haeretici, statim ex quo de haeresi convincuntur, possunt non solum excommunicari , sedis iuste occidi i Ex pari: autem Ecclesiae est misericordia ad errantium conversionem, Mideo non statim , sed post primam secundam correptionem . ut A. postolus docet, postmodum vero si adhuc pertina inveniatur E clesia de eius conversione non sperans aliorum saluti providet' eum ab Ecclesia separando per excommunicationis sentent iam , Qult mus relinquit eum audacio scutari a mundo exterminandum per moris
carnes,' scabiose ovis a caulis repellenda, ne tota domus, massae .corpus pecora ardeant, corrumpantur, putrescant, intereant. Adrius an Alexandria una scintilla fuit, sed quoniam non statim oppressisus est, totum orbem Dus flamma depopulata est Non erro bene to
leraretur ab Ecclesia hac nonra aetate, quod etiariore ita Thesiaeta, quod publicae morti poena non puniatur privatus Peticus.
67쪽
De proscriptis Propositionibus. 3
IV. Traelati Regulares possunt in foro conscientia ab isere uose cumque sarculares ab aereis occulta, O ab excommunicatione propter eam incursa OP. S. D. inq. s. d. 9. q. I. a. q. I. in C Etiam In CNlesti hyerarchia tib potestatibus, qui indistincte praesunt, nuntur principatus , ii singulis provinciis distribuuntur: sub his Angeli, qui singulis hominibus in custodiam deputantur. Unde ita debet esse in praelatione Ecclesiae militantis, ut apud alliquem esset praelatio indistincte in omnes: sub hoc essent alii, qui super diversos distinctam potestatem acciperent: quia usus clavium requirit aliquam praelationis potestatem, per quam ille , in quemia sus clavium communicatur , ellacitur materia propria illius actus rideo ille, qui habet indistinctam potestatem super omnes, potest uti clavibus in quemlibet illi autem, qui sub eodem distinctas potestates acceperunt, non in quolibet possim uti clavibus , sed in eos tantum, qui eis in sortem venerunt, nisi in necessitatis articulo, ubi nemini Sacramenta sunt deneganda ; Ecce igitur quid naturali
potestate contingat praelatis regularium.
uamvis evidenter tibi connet Petrum esse haereticum, neu teneris denunciare se probare non possis.
O P. S. D. a. a. q. IO. a. 7. in c. Haeretici sunt corporaliter compellendi, ut impleant quod promiserunt, teneant quod semel susceperunt. Atqui etiam occultus simpliciter I haereticus, neqMe
potes deserere quod semel suscepit, in compelli non posset nisi Ec
clesiae denuntiaretur . igitur male dicitur id , quod praemissa propos ι-rro praetendit quam expressus confutat S. D. a. a. q. 63. a. .ad dicendum quod denuntiator non obligat se ad probandum unde nec punitur si probare nequiverit & propter hoc in denuntiati ne non est necessaria scripturari sed suffcit si aliquis verbo denun tiet Ecclesiae, quae ex ossicio suo procedet ad fratris emendationem .
Igitur molixum in propositione adductum inane est.
68쪽
co essarius , qui in Sacramentali Confessione tribuit poenitenticbartam postea legendam, in qua ad Venerem iuιitat, vo censetur sollicitasse in confessione, ac proinde
non I denunciandus. Ol'. S. R. in . l. 6. l. 3. a. a. quaestiunc. s. ad . dicendum
quod circii instantiae particii lares peccati carnalis, quae in aliam speciem peccati mortalis trahitiat, semper sunt confitendae , quia gratia , quae 3n Sacramento Poenitenti datur; restaurat, si qua inclinata ad peccatum, ex talium cooitatione proveniat, vel in confitente, vel in Sacerdote. Unde dicit Gregor in Pastor. fit pla-xtimque, ut dum rectoris animus aliena tentamenta Coanosiuit auditis tentationibus etiam ipse pulsatur sed haec nequaquam pastori timenda sitiat, quia tanto facilius a sua eripitur, ranis .iserico cius e aliena tentatione fatigatur. Si tamen Sacerdotem Itiscivum , ad ti)usmodi peccata pronum viderit, debet accipere icentiam confitendi heri Sacerdoti si non, deberet ad ii periorem recu
vero I tu se pro sua particulari utilitate debet penitens superi τem adire Gure merito uis Ecclesia poenitentem adire debere se
seriorem pro bono communi. Et insuper . . ibi quaestiunc. a. in . ait peccatum dupliciter Contingit, ve ex eo, quod actus non est proportionatus fini Pscue an is, quae ex se mala sunt, vel quia inordinat refertur in finem, 1icut patet in his, quae mala intentione fiunt, etiamsi ex se bonum ait, quo ni re quia unumquodque tale illud ma oti . ideo Iuantitas malitiae peccati magis consideratur secundum relationem anordinatam in nem , quam etiam secundum improportionem in sanem. o ordinem autem ad finem pertinet cuius gratia, & debauper omnes alias consideranda est in judicando de quantitate e Maxi, ad hoc autem, quod actus sit improportionatus fini pertinet Iae circumstantia quid, per quam importatur ratio mali in actu : cc de omnia, quae possim peccato speciem tribuere, in hac cir-
- ρης circumit ut aggravantis, O magis persona, nam ut sub
69쪽
De proscriptis Propositioniblis. 3
tot S. D. ibi QPhil. 3. Et hic. ito principalissima in actu une in quibus consistit actus cujus gratia, aliae autem circumstantiae magis, minus aggravant, secundum quod his magis, vel minus propinquae sunt, ideo tempus, locus minus aggravare natae sunt, sed inter eas conditio personae magis , quia actio directius correspondet finiri a vero loquendo de loco Iacro, quarti non agno xit Thil ait S. D. a. a. 99. . . in . Respondeo dicendum, quod, sicut supra dictum est peccatum sacrilegii in hoc consistit qucd aliquis irreverenter se habet ad rem Sacram infra. Attribuitur autem Sanctitas, personis Sacris i. Divino cultui dedicatis, locis sacris, rebus sacris Cim igitur finis
det specificationem , O unitatem actui, alias omnes circumsan tia in unum refundantur Hecthm , nempe cujus gratia fiunt, neu liquam dubitandum venit eam fuisse sollicitationem in Confessione
patratam, qua usus es, ut chartam traderet , cuius gratia talem adiit locum sacrum violandum: Unde per optimeari , S. D. duplici poena puniendus est secrilegii peccato multipliciter irretitus ait enim ibi a ad a. dicendum, hic necesse est duas pςnas adhiberi
quando per unam non susticienter revocatur aliquis a peccando racide oportuit supra penam excommunicationis adhiberi aliquam temporalem penam ad coercendum homines , qui spiritualia contemnunt,
ex quibus patet , quam liquido praemissa confutetur propositio
VII. IIodus evadendi obligationem denunciandae follicitationis est. si follicitatus confiteatur cum sollicitante hic potes ipsum absonere absque onere denunciandi. O P. S. D. in . . r. in Expl. lit ad dubium, quando quis
possit alteri confiteri , quani proprio Sacerdoti ait . Respondeo dicendum, quod quando Sacerdotis ignorantia posset hominem inducere in errorem , tunc de licentia Sacerdotis, Vel Superi ris debet alium petere prudentiorem: ii inque tamen casus ponuntur, quibus licet aliis confiteri , quam proprio Sacerdoti sine ejus licentia Primus est si sit vagabundusci Secundus si mutat domicilium Tertius si sendit in aliena Parochia artus propter malitiam Sacerdotis , si revelat consessiones, vel incitat ad malum Quintus in articulo necessitatis. Cum ergo non bene faciat sollicitatus accedere ad Confessionem follicitantis , jure merito in o s
confessione non tollitur obligari sollisu inunctandi.
70쪽
VIII. Dulicatum stipendium potest Sacerdos pro eadem missa licite accipere applicando petenti partem ejus speciali mam Iructus iramet celebranti correspondentem dclisepos decretum Urbani VIII.
OP S. D in . d. s. q. 3. a. a. quaestiunc x. ad a. docet, uod sacere pactionem de Missa celebranda est simoniacum .mper. di tamen non habet alios sumptus, non tenetur ex ossiet Mi am antare potest accipere denarios , sicut conducti Sacerdotes faciunt. Non quasi praetriura Missae, sed quasi sustentamentum vitae atom
licans partem. partem Missae , acrificium in praetium da vel ergo Iam male sonat quod praemissa propositio exponit. Tos decretum potest Sacerdos, cui Missae celebrandae traduntur per asium satisfacere, collocat illi minore stipendi alia parte sipendii sebi retenta. 'OP. . . . .q. 86.ar. r. ad 3. Respondeo dicendum , quod illi.
qui oblationes debitas non reddunt, possunt puniri per subtra-etionem Sacramentorum ergo similiter, qui oblationes initaras proo acrificio non redit Sacerdoti celibranti, injusum faei aequidem non licet: nam ut ait S. D. a. a. q. r. a. a. ad 2 dicend quod voluntas humana ex communi condicto potest aliquid facet Cauitum in his, quae secundum se non habent aliquam repta nantiam ad naturalem iustitiam; in his habet locum iis positivum . Unde 1 bilos . dicit in I. Eth quod legale iustum est, quod principio huidem nihil differt se, vel aliter quando autem ponitur disert ineo si aliquid de se repugnantiam habeat ad jus naturale, non potest voluntate humana feri justum putari statuatur , quod liceat furaxi 'Τu in casu noctro Sacerdos sibi confingeret tale jus posse fu- 'r 'ς s docere, quod praemittitur; cuod ulterius de-
T tui ex subtractione eleemosyna nam
ut ait S D. 2.3. q.D. a. q. ad a. illa, qui dat eleemosynam, intendit
Spiritualem' uctum promereri It Tma
un)ςu lue licet vivere de eo, quod suum est, Ut sibi debitum infra