장음표시 사용
351쪽
electorum propria voeano, quibus omnia cooperantu
in bonum , quia seeundum tropositum vocati sunt saneri. CONCLUSIO 2. Quamvis ea nomina saepius apud Paties pro eodem usurpentur, videntur tamen habere, secundum nostrum concipiendi modum, ordinem prioris S posterioris. Probatur. Praedestinatio ex S. Thoma I. p. q. 23. art. q. est ordinatio rationis in finem :ergo praesupponit ejusdem finis voluntatem ; velle autem alicui creaturae finem ultimum , est ipsam diligere; ipsi prae caeteris velle idem bonum, est eligere. Ordinis, qui inter illos actus reper eur , rationem habuit Apostolus ad Rom. 8.suos praescisit c praescientia approbationis, seu duectionis θ O praedestinavit. CAPUT III. De variis praedestin atorum nominibus.
o Ne L. I. TN Scriptura, & Patribus Prae- A destinati variis nominibus appellantur . Probatur enumeratione. P mo , ad Rom. 8.di ad Eph. I. vocantur, praedestinati. Estius observat Vocem Graeeam, quae Latinae, praedestinati , Tespondet, verti posse per has alias, praefiniti , praedeterminati. Secundo, vocantur, dilecti, electi, quae quidem nomina, Iicet c ut superiore capite demonstratum est θ reipsa convertantur; tamen. secundiunnostrum concipiendi modum , inter se differunt: omnia cinquit Apostolus a. ad Timotheum 2. sustineo propter eIectos , ut O i salutem consequan
Te rasi , in altera ad Timoth. epist. cap. 2. c gniti , praeeogniti dicuntur: cognovit Dominus qui sunt ejus. De iis quoque ad Rom. 8. loquitur Paulus: IMOs praescivit. Eorum quoque in Perso
352쪽
DisserLIV. De Attributis in specie. 3 9
na Christi, cujus sunt membra, fit mentio I. Petri I. Praecogniti ante mundi eonstitutionem. Porro iis in locis verba ccgnoscere , praecognosi re , significant dilectionem, praedilectionem e nam ut supra dictum est cognitio, praecognitio sunt praedestinationis causa: Pon repulit Deus inquit Paulus ad Rom. XI. plebem uam quam prinse vis: hoc est, quam ab aeterno dilexit. De ea etiam, quae amoris est, cognitione, intelligi debent haee Christi verba Ioannis Io. Cognosco es
- sumto, dicuntur probati : suae quidem vox non minus, quam voces cogniti praeeogniti, dilectionem significant: e contra reprobati ii sunt
qui odio habentur: Oportet se haereses esse s ait Apostolus I. ad Corinth. II. ut O qui probari sunt , manifesti seni in vobis.
Iuinto vocantur, praeordinati in vitam aeternam; Actor. I 3. Et credidierunt quotquot erant praordiis nati ad vitam aeteream.
Sexto, dicuntur, praeparati in gloriam , scilicet aeterno Dei decreto, ut ostenderet, ait Apostolus
ad Rom. ς. divitias gloriae suae in vasa miserisOrdiae
quae praeparavit in gloriam. Septimo dicuntur, vocati, non quidem simpliciter, quippe constat ex Euangelio, multos esse VocatOS, Paucos vero electos; sed cum hoc addito, Secundum pro stum. Ad Rom. 8. Omnia cooperantur ιn bonum iis , qui secundum propositum πο eati sunt sanct . Ad Ephes. I. termino vocat , additur sorte. Ad Hebraeos s. simpliciter quidem dicuntur, vocati quae ibidem dicit Apostolus, aperte innuunt, vocatos de quibus agit, esse praedestinatos: Vi inquit , repromissionem accipiant , qui vocati sunt, aeternae haereditatis. Octoo, ad Rom. dicuntur, Vasa misericordiae. 2. ad Timoth. a. Vasa in honorem. Vono , Praeter ea nomina, multa alia habent in Scripturis. Matth. 2 s. dicuntur Benedicti. Ioannis IO. Ores quas nemo rapturus est e Chisti mani-
353쪽
bus. Tandem Ioannis II. per antonomasiam, F, G Dei appellantur: ut ait Euangelium) filios Dei , qui erant dispersi, congregaret in unum.
CAPUT IV. Vtrum sint aliqui sal νandi , qui praedesti
Dr. I. D Lures Pelagiani docuerunt, olim . . Apostolos & nonnullos alios sublimioris dignitatis viros,specialiter ad gloriam coelestem fuisse praedestinatos, ob idque dum viverent , in justitia confirmatos fuisse per gratiam ab intrinseco S ex natura sua efficacem: sed illud praedestinationis privilegium ad caeteros, licet salutem consecuturi sint, non extenderunt. Illam Pelagianorum doctrinam legere est apud Augu- sinum in calce libri 6. Hypognotici, cujus author qui haud dubie non est Augustinus) sic loquitur: Praedesinationem igitur negatre, quam apud Deum esse , breviter probavimus , immanis blasphemia est, quam non tantum, sicut soletis diaeresin Αρο- stolis debemus accipere , sed in Patriarchis O Pr phetis , O M Iribus o confessioribus , in omnibus sanctis , O digne servientibus Deo. Hol. 2. Ambrosius Catharinus, ut jam supra suit observatum, elapso proxime saeculo in eandem abiit sententiam. Duplicem nimirum statuit salvandorsi classem: in priore collocat Virginem Deiparam, Apostolos, Prophetas & nonnullos alios eximiae sanctitatis viros, quos contendit, sine ulla meritorum praevisione a Deo, per singulare privilegium, ad gloriam electos fuisse; ob id- ue ita in gratia suisse confirmatos, ut ab ea eXciere minime potuerint: In altera salvandorum classe collocat minoris persectionis sanctos, qui salutem, aut jam consecuti sunt, aut consequen tur aliquando: hos communi providentiae relictos docet salutem consequi per gratiae auri illas
354쪽
Differt IV. De Attributis in specie. 33 I
sed quae nullam specialem praedilectionem arguant. Inde autem concludit I. Praedestinatos omnes certo consequi salutem , nec eorum perire quemquam: concludit a. multos, qui revera praedestinati non suerunt, ad eam quoque Pervense
CONCLUs Io . Nullus est salvandus qui praedestinatus non fuerit, seu soli praedestinati sunt salvandi. Probatur ex Scriptura. Omnes salvandi sunt electi: atqui omnes electi sunt praedestinati me go omnes salvandi sunt praedestinati; ac proi de soli praedestinati salutem consequentur. Minor Propositio patet ex proxime superiori capite , ubi ostensum est , electorum & praedestin, torum nomine idem tum in Scripturis, tum in Patribus significari: unde probatur maj. Primo
apud Matth. cap. 22. vocati, qui non sunt ex electorum numero, mittuntur in tenebras exteriores : ergo qui in eas non mittuntur, seu qui conis
sequuntur salutem, sunt electi. Secundo , apud eundem Euangelistam cap. 24. Electi opponuntur reprobis, de quibus dicitur: Tune plangent omnes tribus terrier ergo inter electos & repro- hos nulli alii sunt medii: qui autem salvantur, non sunt ex reproborum numero: ergo sunt ex numero electorum : ac proinde omnes salva di sunt electi, seu praedestinati. Tertio , Ma th. 2 s. omnes salvandi erunt in extremo judicio a dextris Christi : Sed qui erunt a dextris Christi, sunt praedestinati: quippe iis ab origine mundi paratum est coeleste regnum et Tunc dicet Rex his , qui a dextris ejus erunt: Venite benedicti Patris meis , possidete paratum vobis regnum a constitutione mundi: ergo, abstrahendo, an prindestinatio sit independens a praevisis meritis per gratiam comparandis, de eo enim capite hic nondum agitur: omnes salvandi sunt e praedestina
Probatur 2. ex Patribus. Augustinus omnem in
355쪽
in salvandos providentiam refundit in aeternam praedestinationem ; seu docet, ideo salvandos salvari, quod ab aeterno fuerint praedestinati.
Ubi quaesiit, cur E duobus parvulis alter ante mortem baptismum recipiat, alter vero non recipiat, respondet, id fieri, quod unus sit ex numero praedestinatorum,alter vero ex numero reproborum:Ex his, inquit lib. . contra Iuli anum cap. q. nemo perit, suacumque aetate moriatur; absit enim ut A aedestinatio ad vitam sine sacramento mediatoris finire permittatur hane vitam. Multa loca similia reserentur inferius, ubi agemus de causis praede sinationis. Idem S. Doctor reddens rationem, cur plures de adultis, qui in peccato vixere, non moriantur antequam egerint poenitentiam,asserit,id contingere, quod sint ex praedestinatorum numero . Iuliano objicienti locum Apostolii Bonitas Dei ad poenitentiam te adducit, ut probaret, Deum omnibus omnino hominibus, quantum in se est , proin curare Poenitentiam,sic respondet: Verum esse constat , sed quem pra destisavit, ad eis. Libro de corrept. & gratia scribit, causam, cur nonnullis correptio sit utilis, aliis vero non prosit, repeti debere ex aeterna illorum, non autem istorum praedestinatione. Correptis inquit cap. I in medie natiter adhibetur , etiamsi alus aegrota iis ineerta sit, ut si is qui eorripitur , ad praedestinatorum numerum pertinet, sit ei correptis salubre m dicamentum ; si autem non pertinet, sit ei eorrepti s
Ejusdem libri capi. rationem, eur ali qui julti ad finem usque perseverent, alii vero minime Perseverent, resundit in mysterium praedestin tionis: P ec hos moveat , quia filiis suis quibusdam Deus non det istam perseverantiam r absit enim ut ita
esset , si de illis praedesin itis essent se secundum pro positum vocatis , qui vere sunt silii promissionis : E go Augustinus docuit,nullum e salvandis esse,qui
356쪽
Disserin. De Attributis in specie. 333
non sit etiam de praedestinatorum numero: ae proinde censuit,salvandos,& praedestinatos non duas classes, ut Catharino visum est , sed unam dumtaxat constituere. Augustino subscribit Fulgentius: nam lib. desde ad Petrum cap. 3 s. nega aliquem ex iis quos Deus non praedestinavit ad vitam, salutem esse consecuturum. Concilium Tridentinum sess.6. Cap. I 2. Pro eodem quoque salvandos ae praedesinatos sumit: Λ emo quoque ait quamdiu in hae mortalitate vivitur , de arcano divinae praedemnationis sterio usque adeo prasumere debet, ratcerto statuat, se omnino esse innumero praedestinas
rum Solvuntur argumenta catha ni.
objicies I. In scripturis regnum coeleste no nullis paratum dicitur ante constitutionem muri di, aliis vero ut videre est Matth. 2s.) a coninsi tutione mundi: atqui is diversus loquendi modus supponit, nonnullos salvari qui praedestinati non sint ; ii nempe quibus a constitutione mundi tantam, & non ab aeterno regnum coeleste para
Resp. neg. min. Ratio est, quia haec verba: A eons Autione mundi Ante mundi eοὐ rtutionem , idem omninδ significant, cum Deus nihil in tem-Pore aut temporis initio d cernat, quod ab arte no non decreverit. Confirmatur solutio ex eo, viod idem quod Matth. 2s. dicitur , a constitutione mundi , ad Ephes. I. dicatur, ante mundi eonstitutionem, &prioris ad Timoth. cap. I. ante tempora secula
Objicies x. Matth. 2o. de vocatis, licet minimὸ electis, dicitur, qudd suturi sint in regno coelo. rum, sed novissimi, hoc est, ultimum occupantes locum:e contra de electis dicitur, quod sint suturi
357쪽
isi . Miat; enim si ni moeati , pauci vero elee7ί : ergo duplex est salvandorum ordo , eorum scilicet qui vocati sunt , non tamen electi' & eorum qui simul & voeati & electi sunt. Resp. neg. ant. Ratio est, quia haec vox :,4 MI, reddi debet per hanc aliam: Mn erunt: unde sensus est, quod Iudaei qui erant primi, hoc est qui videbantur sanctiores gentibus, sunt novissimi, id est, nulli futuri sint in regno coelorum. Confirmatur ex Luca, apud quem cap. I 3.
qui Novissimi dicuntur, ejiciendi sunt foras, futurique eX eorum numero, quibus in extremo judicio dicetur: Π Veiovos. Confirmatur iterum ex Matth. cap. s. ubi missmus in regno coelorum is dicitur, qui revera in ipso nusquam erit.
Objicies 3. Uocatis in vineam, de quibus dicitur : Et primi novissimi, non sunt electi: & tamen merces eis a patrefamilias rependitur: ergo sup-Ponuntur in justitia perseverasse usque ad finem et ac proinde non soli electi, sed etiam plures alii
sunt e salvandorum numero. Resp. dist. ant. Rependitur merces in lege per Moysem Promissa, conc .ant. in euangelio per Christum promissa, neg. ant. Laborantes in vim
nea, de quibus parabola loquitur, sunt Iudaei, ac Gentiles: illis, quod carnales essent, Moyses promiserat temporalem mercedem, quam revera
consecuti sunt, quaeque significatur per denarium, qui vocatis,licet non electis,datus est a patresamilias: istis vero, non vocatis tantum, sed etiam electis, Christus pollicitus est mercedem spiritualem, qua revera donati sunt, quaeque adumbratur per denarium,cujus Parabola meminit . Alium ejusdem parabolae sensum iis locis videre est, ubi agemus de inaequalitate intuitivae Dei visionis.
358쪽
Dissert. IV. De Attribat. in Decie . 333C A P U T V. De essentia praedestinationis.
't. curca essentiam praedestinationis, duo
plex est authorum sententia.Nonnulli post Augustinum contendunt, eam hac defininitione contineri: Praescientia , seu Praeparatio beneficiorum Des , quibus certissime liberantur , quia cumque liberantur .Aliis placet haec definitio: Omdinatio , seu transmisssio creaturae rationalis in finem ultimum severeaturalem. Horum autem ratio est I. quod prior definitio videatur tantum complecti praedestinationem ad gratiam, de qua tamen non est hic praecipua quaestio: Σ. quod sanctis angelis convenire minime possit; nec enim cajunt authores illi c aliquando liberati fuerunt, cum nusquam fuerint miseri. CONCLUs Io. Essentia praedestinationis hae illius definitione continetur: Praedestinatio est praeparatio beneficiorum Dei , quibus certissime liberantur, quicumque liberantur. Explicatur Conclusio. Primo ,per haec desinitionis verba: suibus certissime liberanttir, angeli sancti excluduntur a praedestinatione: cum enim
nusquam miseri suerint, dici non potest, quod aliquando fuerint liberati : unde inferius fuse a nobis ostendetur, quod praedestinatio gratuita, hoc est, independens a praevisione merito
rum s quam Augustinus vocatgratiae praedestin, tionem,quamque alteri opponit, quam vocat moritorum praedestinationem, nullum prorsus in angelis locum habuerit. Secundo , per haec eadem verba: suibus eertis iame liberantur , ostenditur, gratiae praedestinationem, de qua est hic quaestio , supponere peccati
originalis praevisionem: neque enim creatura ra
tionalis, si nullius sit peceati rea, potest conci pi jacere in miseria: quippe sub Deo justo nemo miser est, nisi mereatur: unde Augustinus non
359쪽
raro praedestinationem vocat distretionem Amasia perditionis: Et ideo dieit Θerba sunt S. Doctoris in hane Pauli sententiam: suis enim te di- semis, ad Ualentinum scribentis ,ὰ quia de massa Ilius perditionis, qu facta est ex Adam, non discemnis hominem , ut eum faciat vas ta honorem non in tantumeliam , nisi Deus: E contra vero reprobationem idem Augustinus nuneupat derelictionem in massa perditionis: V in enim inquit lib. de Corrept. & gratia cap.7. de iis agens qui vel sine baptismo moriuntur, vel non perseverant ingratia sanctificante, per reFenerationis sacramentum accepta9 sunt a massa illa perditionis praescis ita Dei se pradestinatione diseretit O ideo non secundum propositum vocati.
Tertio, per hanc vocem Praeparatio, praedestinatio differta gratia, quam Deus in tempore lamgitur : Inter gratiam porro, ait Augustinus lib. de Praedestinatione sanctorum , cap. I . in praed pinationem , hoe tantum inter est , quod praedestinatios gratiae praeparatio , gratia vero jam ipsa donatio . Per eandem vocem praedestinatio differt quoque a praescientia, quippe praescientia, si in instanti rationis ante decretum Perpendatur, non dicit alicujus gratiae praeparationem, sed meram
rei praevisionem: Praedestinatio, inquit ibidem laudatus Doctor , es Quae sine praescienιία non po- is esse: potest autem et e sine praedestinatione praeseientia r Ejus autem discriminis hane idem A gustinus rationem reddit: Praedeliinatione qu*pe Deus ea praescisis , quae fuerat istis facturus: unde dictum est: Feeit quae futura sunt. Praestare a tem
potens est etia- quae ipse non facit , sicur quaecumque
Tandem stuario, per haec ultima verba: MAbus eertissime liberantur quieumque liberantur , in telligitur I. quae in hac vita incipit liberatio perfidcm, spem, charitatem, perseverantiam: intelligitur L. consummata ac persecta liberatio, quae
fiet per gloriae coelestis adeptionem. Nempe qui
360쪽
Differt. IV. De Attributis in specie. 3 17
ante mundi constitutionem electi sunt in Christo, praedestinati suerunt ad utramque illam, inchoatam & persectam, liberationem; nam, ut jam saepius observatum est,electis nullum in tempore beneficium confertur, quod non sit aeternae praedestinationis effectus: Praedestinatio Dei, quae
in bono est ait Augustinus lib. de praedestin. SS.
cap. Io. I gratia est, ut dixi, praepremis , gratia vero est ipsius praedes nationis scctus. Utramque illam liberationem hisce verbis complectitur lib. 6. contra Iulianum cap. I . si
gratia liberatus sum a reatu omnium peccatorum, rei quae nascendo re eram , vel quae male vivendo eo
traxeram: qua gratia liberar , ut seis, ne intrem λtentationem a conopiscentia mea abstractus, O i lectus , atque ut exordiar dicens eum eo ore bus meis: Dimitte nobis debisa nostra: qua gratia liber bor, ut spero, in aeremum, ubi jam nulla lex λ meminbris meis repugnet legi mentis meae. Eandem utramque illam liberationem Patrem qui in eoelis est, rogamus hac duplici orationis Dominicae petitione; Dimitte nobis debita nostra r 2Venos inducas ta tentationem. Ita nimirum docet Augustinus lib. de peccatorum meritis,cap. a.
Sic ergo , inquit, totum hoe in tribus benesiesispo tum breviter peti potest: Ignosse nobis ea in quibus sumus abstracti 2 eoneviseentia. Adjuva ne abstr hamur a concupiscentia. Aufer a nobis per gloriae
concessionem concupiscentiam. Sic autem explicata conclusio, probatur I. authoritate S. Augustini, a quo expressis verbis,
lib. de dono perseverantiae, cap. I a nobis eXPO
sita definitio traditur. Probatur 2. Definitio de qui agitur, maxime congruit cum scopo, quem Augustinus contra Semi-pelagianos in libris de prςdestinatione Saninctorum & de donia perseverandiae sibi propula rat. Contendebant illi, initium fidei,& persever tiam usque in fine,& ipsum etiam ultimum finem ex meritis suisse ab aeterno praeparatu, ac in tem Pore