장음표시 사용
381쪽
stoli loco inserti, gratuitam esse praedestinationem ad gloriam. Vertim facile ostenditur, solutiones illas non esse responsiones, sed meras evasiones, quae haud dissi citi negotio praecluduntur. Primo, quod ad priorem spectat, itare non potest cum Euangelio, quippe locus in nostro a fumento laudatus ex Lucae 22. capite, expresseoquitur de praedestinatione ad: coeleste regnum.
complacuit Patri vestro dare vobis regnum. TeXtus
qui prolatus est ex Ioannis 6. capite, de iis loquitur , quos nemo rapiet de Christi manibus'. atii sunt soli praedestinati ad gloriam, quippe prae
destinati ad solam gratiam non raro eX eis ra piuntur. Praeterea in Evangelio, electi opponuntur vocatis: Multi sunt vocati , pauci vero electi
ergo, cum vocat sint ii qui praedestinantur ad temporalem gratiam, fidem nimirum , spem , & charitatem; e contra electi debent esse ii qui praedestinantur ad gloriam. Non potest quoque eadem prior responsio It re cum Apostolo: nam voces Electi raedestinati, sine addito apud Apostolum leguntur: atqui quoties sic absolute leguntur, significant electionem& praedestinationem ad gloriam : insem enim unquam hominem similem Iudae proditori, qui ad gratiam praedestinatus fuerat, Scriptura simpliciter & absolute electum aut praedestinatum appellavit Ii de quibus loquitur Apostolus, dicuntur VO-cati, non simpliciter, sed cum hoc addito, secundum prepositum, dicuntur praedestinati, non sim-Pliciter, quod tamen satis esset ad confirmandam sententiam, quam defendimus, sed praedestinati secundum propositum. Atqui vocati secundum propositum, praedestinati secundum propositum , ii sunt qui electi & praedestinati fuerunt ad gloriam: neque enim qui damnandi sunt, in Scripturis aut in Patribus unquam dicti sunt, vocati secundum propομ- , praedestinati secundum propositum z
382쪽
Differt. IV. De Attribue. inspecie. 379
fiumi unde Apostolus scribit, eos omnes quos Deus sic elegit, sic praedestinavit, ab eo suisse glorificatos e suos autem praedestinavit, hos v eoit; O quos Ocoit , hos Ojustificavit; i quos au- tem justinea it illos in Hor coit . Ex eodem principio haec ait Augustinus libro de corrept. &gratia cap. I7. Illi ergo electi , ut saepe dictum est , qui secundum propositum Ῥοcati, qui etiam pradestinati atque praescitia horum si quisquam perit , οἰ- litur Deus: sed nemo eomm perii, quia non fallitur
Praeterea, Apostolo teste, vocatis secundum propositum omnia cooperantur in bonum: MLmus autem, inquit ad Romo s. quoniam diligentibus Deum omnia eooperantur in lonum , . iis qui secundum propositum τουτὶ sunt sancti: quibus verbis haec alia adduntur ab Augustino, ipsa etiam pe eata: At iis qui non suntivocati secundum propositum , omnia non cooperantur in bonum, ut patet in morte, qua jacentes in peccato , Pr e niuntur: patet etiam in tentationibus, in quibus victi, nusquam resurgunt. Tandem sententia: quae vocationem, electionem , praedestinationena secundum propositum,eκponit de vocatione,efectione, praedestinatione ad gratiam, non autem ad gloriam, non cohaeret
cum scopo quem Paulus sibi proposuit in verbis quae ad Rom. cap. 8. subdit iis, quibus versu I p. praedestinationem explicuit: Iuid ergo dicemus ad haee ς Si Deus pro nobis, quis contra nosς suis ac ineuisabit adversus electos Dei uuis ergo nos separabita charisae e christi Ibi nimirum hortatur tum Iudaeos electos & praedestinatos, ne ad legis insuffieientiam,cujus mentionem fecera t, tum gentiles ne ad propriam infirmitatem , de qua etiam locutus fuerat, deficerent animo. Ad eum a
tem scopum apta non fuisset Apostoli sententia: suid ergo dicemus, c. si verbis praecedentibus de Vocatione, seu praedestinatione ad gratiam disseruisset; potuissent nimircin respondere vocati P prae-
383쪽
Praedestinati ad gratiam, se propter infirmitatem
quam experiebantur, desperare , num in ea gratia perseveraturi essent usque in finem : e contra si ut contendimus) de praedestinatione ad gloriam cap.8. & cap. 0. disseruit Apostolus, apte omnino ex ea praedestinatione sumit argumen tum , ut illos in futurae perseverantiae ac beatit dinis spe corroboret . Eiusmodi nimirum est Dei cura erga sic electos & praedestinatos , ut eos vocatos, iustificatos , ad perseverantiam &ad gloriam usque deducat. Ex ea praedestinatione si te argumentum ad augendam fidelium
spem sumit Augustinus Serm. de S. Laurentio in appendice : Spera , inquit , in Domino qui te praedestinavit , qui xe elegir , qui tejustificavit. Ad illum pertines,ct times Si Deus pro nobis, quis com
. Dices, haec nomina, Essecti, Praedestinatἰ, meainti fecundum prepositum , ab Apostolo integris Ee-elesiis tribuuntur, in quibus tamen plures erant qui non erant electi & pridestinati eo sensu, quod electi &pra destinati salventur: ergo ex iis vocibus, quibus idem Apostolus utitur in epistolis tum ad Ephesios, tum ad Romanos,male colligitur, quod iis in epistolis agatur de vocatione , de e lectione, de praedestinatione ad gloriam. Sed contra est , quia iis in epistolis voces, de quibus agitur,eos solos significant qui ex ordinatione divina salutem a ternam consequentur: nec obstat, quod ex Ecclesiis ad quas diriguntur, essent aliqui reprobi : nam ea est Seripturarum consuetudo, ut in commendando, omnes supponant bonos, sicut & in vituperando, omnes malos supponunt:Seripturae non est, inquit Augustinis epist. 99. ita loqui de parte tanquam de toto et sic Corinthios in primas suae epistola partibus ita laudat tamquam omnes tatissim, eum estent la.dabiles quia iam eorum: se postea A nonnullis ipsius epistolae l- eis ita repreheniat, tanquam omnes eulpabiles essent propter quosdam qui tales erant . illam divinarum Ser
384쪽
Disieri.IV. De Attributis in specie . 38r
Scripturar an eo uetudinem per omne eortus luter
uum ejus evelerrime sparsam quisquis diligenteν -- verterit , multa disolvit, quae inter se videntur remin
Confirmatur ex eo,quod postulet squitas,ut in bonam partem de proximo seramus judicium; ac roinde omnes qui pie vivunt,tanquam si praed inati essent, alloqui debemus: Appellamus ergo
eos O electos christi dissipulos , O Der filios, i
quit Augustinus de correpr. & gratia c. Q. για se appellandi sunt, quos vegeneratos 'se πιΥere cedin mus. Sed tunc vere sunt, quod appellantur. ma serint in o , propter quod se aypellantur . Seeuniao, quoad alteram adversariorum responsonem spectat, faeile evertitur iis omnibus locis in quibras Apostolum argumentantem, & obj ctiones Eorum, Quos impugnat, solventem induinximus is Et sane si hoc unum fuerit intentum Apostoli: sola nimirum opera, quae nunt eX vir, hus naturae, excludendi a motivo praedestinati nis, non autem opera, quae fiunt ex gratia versatili, x. frustra sibi objicit, Deum sore iniquum, seu personarum acceptorem: 2. impertinenter,ut illi objectioni respondeat, recurrit ad merum Dei heneplacitum, quo unius prς altero , qui ςquesbeerreus est, miseretur: 3. immerito ex iis , quae capitibus 8. 9. Io. & II. dixerat, conclusillet, inscrutabile elle omnino prςdestinationis myste-xium. Quali vero vir, licet maxime plebejus,non caPiat, ea omnia locum non habere, si prςdeuis natio ad gloriam fiat ex prςvisis meritis , etiam Per gratiam comparaudis: suis, inquit Augult.
epist. Ios. quς ei ad Sixtum, illum acutissimum sensum s Pelagianorum contendentium, Deum ideo Iacob dilexisse & odisse Esau, licet nondum
natOS, quia eorum sutura opera prςvidebat θ dmriuisse Apostolo non miretur Hoc Iurppe ille non vidit, quando sibi velut adversant f o eas quα-kione, non id potius tam breve, tam aperi , μω risi putant, verum , absolutumque respondές a
385쪽
cum enim rem stupendam proposuisset , ct modo cie
nondum natis , nee aliquid agentibus bon; aut mali , recte diei potueris,quod unum Deus dilexerit, alium
Odio habueris, ipse sibi objecta quaestione motum emprimens auditor/s uuid ergo dicemus inquiιὰ NumqMid iniquitas apud Deum Absit. Hic e oerat loeus , ut diceret quod isti sentiunt. Futura enim Deus opera praevidebar, quando minori majorem semviturum esse dicebat. Tertio.Non minus vana est,quae traditur ab abversariis, tertia responsio.Nam praete ista qua instione de Genesis aut Malachiae loco , .utpote ad rem de qua agitur, nullatenus spectante, certisismum est, Apostolum illos tum Geneseos tum Malachiae textus explicare in sensu mystico . Nempe per Esau intelligit reprobos, Per Iacob electos; per terram promissionis, aeternam Cum Deo vitam; per solitudines draconum, aeternam mortem eum diabolo: hincque concludit, quod quemadmodum nulla meritorum Praevisio pra cessit, etiam seeundum nostrum concipiendi modum, Dei in Iacob dilectionem: sic nullorum
etiam, cujuscumque sint generis, praevisio, pra, cedit, secundum nostrm concipiendi modum, aeternam Dei in electos dilectionem, seu praed stinationem . Legendus est Augustinus in epist ii ad Sixtum, ubi fuse illud argumentum pertra
Nee alicujus est momenti quod reponunt, eo quidem sensu, quo dictum est, Apostoluminter pretatum fuisse Geneseos & Malachiae textus,sed eam interpretationem esse non literatem,sed mysticam: ex mystica vero interpretatione, Munt, erui non potest argumentum, quo fides invicte
Non est inquam alicujus momenti. Nam liscet ex sensu mystico, quod aliquis doctor Privatus finxerit, erui non possit pro fide abstruendae meaX argumentum ; ineluctabile tamen eruitur ex sensu mystico, quem spiritus sanctus peros alicu
386쪽
Differt. IV. De Attribui. in mole . 383
alicujus Apostoli tradiderit, ut contigit in casa de quo agitur.Ex quo sequitur,illum sensum mysticum non eme tantum mysticum, sed etiam tbteralem, utpote principaliter intentum in locis quae tum ex Genesi tum ex Malachia laudavit Apostolus: hincque etiam factum est, ut ab Apostoli temporibus ad hanc usque aetatem unanimis Patrum traditio eos veteris testamenti textus de praedestinatione & reprobatione intellexerit. Gratuita praedestinatio ad gloriam ostenditur ex troditione Patrum. 21. Qui ante Auguctinum scripsere Patres, parce admodum de gratuita praedestinatione locuti sunt: nec mirum; quippe nulli adhuc aut in Ecclesia aut extra Ecclesiam authores in eam insurrexerant .unde licet Augustinus a Maniliensibus de Patrum circa hocce caput sententia postulatus , Cyprianum , Ambrosium & Gregorium NaZianzenum laudaverit; asseruit tamen, se
ab iis Patribus appellandis potuisse temperare sine ullio causae catholicae dispendio: suid opus esst inquit lib. de praedestinatione Sanctorum cap. I . - eorum scrutemur opuscula , qui priusquamissa haeresis oriretur , non habuerunt necessitatem in hae dispelli adsimendum quaestione versari s quod praeuI dubio facerent , si responderetalibus cogerentur. Vnde factum est, ut ae gratia Dei quid seniserent, breviter quibusdam scriptorum suorum locis
transeuntes attingerent, immorarenturque 1n ers ,
quae adversus alios inimicos Eeclesiae disputabant, se in exhortationibus ad quasque virtutes , quibus Deo vivo o vero pro adipiscenda vita aeterna ct vera felieitateservitur. Non 2. Licet nec aperte nee suse de praedelliis
natione disputarit Augustinus in suis contra P lagianos operibus , implicite tamen & breviter in iisdem operibus illam asseruit: quippe ea quae contra haereticos ejusmodi de veritate & necessitate medicinalis gratiae Christi docuerat, ex Prae a deliis
387쪽
hinatione tanquam ex causa & origine pendent. Connexionem illam primi omnium perinspexerunt in Africa monachi Adrumetant: climautem Augustini eo de capite doctrina abuterentur, ut satum inducerent, eorreptionesque tollerent de medio, iudicavit Augustinus, necessarium este de praedestinatione divina scribere ac aperte docere, quod implicite tantum antea docuerat. Eam ob rem librum conscripsit de eorre- Ptione & gratia, ubi plena luce praedestinationis mysterium explicuit. Eo libro redacti sunt quidem in ordinem Adrumetani monachi, sed pluribus Gallis, Massiliensibus praesertim presbyteris , fuit offendiculo. Horum querelis, acceptis a Prospero &Hilario literis, respondit Augustianus duobus libris, quorum priorem inscripsit de praedestinatione Sanctorum,sterum vero de dono perseveranti ae, in quibus nihil ex iis omittit quae ad mysterium, de quo agitur, explicandumae stabiliendum pertinent. Non compescuere tamen omnium animos illa Augustini scripta. No nullorum , quae adhuc post illius mortem perdurabant, querimoniae delatae sunt ad Celestinum Papam, qui ubi mirifice extulit Augustini doctrinam , hisce verbis rescripsit ad Galliarum episcopos : Vnde resistendum talibus , quos male crescere videmus . Pelagianorum reliquiae, qua Hormisdae Papae temporibus adhuc in Galliis grassabantur, contendebant, probatos quidem suisse a summis Pontificibus libros,quos Augusti
nus adversus Pelagianos exaraverat, non Vero
quos de praedestinatione SS. & de dono perseu rantiae scripserat contra Massilienses : sed iis itum est obviam ab Hormisda Papa , a quo e presse ii libri probati sunt: De arbitris tamen tu N O gratia Dei inquit ad Possessorem epist Puin rescribens quid Romana , hoe est , catholica sequat r Oservet Beelsa, liesti ia variis libris B.
LAMP ν O maxime ad Prosperum edi Hilarium
abunde post l cognosti , tamen O in scrinita
388쪽
Dissert. IU. De Attributis in specie. 38s
Aeetesiasticis expressa capitula continentur . 2 Lot. 3. Nonnullos hoc saeculo reperire est, qui
subscribunt quidem lato ab Hormisda decreto , hoc est , qui fatentur, in Augustini libris de praedestinatione Sanctorum ac de dono perseverantiae contineri, quae de gratia & libero arbitrio Romana sequitur & servat Ecclesia: sed contendunt id intelligi debere tantum de necessitate gratiartum ad initium fidei , tum ad perseverantiam unque in finem: de qua necessitate solum sinquiunt inter Ecclesiam catholicam & Massilienses erae controversia: ergo addunt θ si quae alia intercurrant, dum haec ab Augustino confirmantur , nec habeant necessariam connexionem cum iis quae potissimum intenduntur , non est mentis Pontificis, ut eis firmiter adhaereamus.. Illi authores suam sententiam confirmant T. Ex eo, quod Hormisdas loquatur tantum de gratia ct libero ambitrio: proindeque latum ab eo judicium extendi non debet , aut ad gratuitam praedestinationem ad gloriam, aut ad modum, quo gratia operatur , aut ad eum quo libertas debet eum e dem gratia, aut praedestinatione conciliari. Confirmant 2. ex Celestini Papa' ad Galliarum Episcopos Epistola , quae hisce ajunt'
verbis clauditur: Profundiores vero , diffficiliores que partes incurrantium quaestionum , quas latius pertractarunt , qui haereticis restiterunt , sicut non
audemus contemnere , ita non neeesse habemus ad
struere. Quibus quidem verbis inquiunt ) Celestinus signifieat , se nolle aut adstruere, aut contemnere Augustini sententias ab iis distinctaueapitulis, quae in sua ad Gallos Epistola recensentur, quaeque iis verbis clauduntur : Profun
Sed falsum est illud recentiorum de Augustini
scriptis judicium. Nam id, de quo agitur in Hor missiae ad Possessorem Epistola, non complectitur solum caput de necessitate grati ae ad initium fidei & perseverantiam usque in finem , sed etiam Tom. II. R alia
389쪽
alia omnia,quae in Fausti Episcopi Regiensis operibus contraria erant iis,quae Augustinus in libris de praedestinatione Sanctorum & de dono pers verantiae seripserat : Nempe damnat Pontifex Fausti libros inscriptos de gratia & libero arbitrio ; approbat vero de eodem argumento ab Augustino ad Prosperum & Hilarium scriptos, proindeque defendi vult omnes propositiones, quae in iis libris adversantur Fausti propositionibus: a qui eae A ugustini propositiones non sunt tantum de necessitate fratiar ad initium fidei , aut ad perinseverantiam usque in finem; sed complectuntur etiam plurima alia capita , & praesertim gratuitam praedestinationem,qstam Faustus in suis operibus sibi inprimis impugnandam Proposuerat; ut hisce verbis testatur Petrus Diaconus ad calcem libri de Incarnatione & gratia: Libros Fausti Gaia ἐiarum Episcopi , qui de monasterio Lirinensis provectus est, quos eontra 'raedestinarionis sententiam seria Eros esse non est dubium. Praeterea Hormisdas non approbat solos Augustini de praedestinatione & de dono Perseverantiae libros, sed alios omnes, quos contra gratia
inimi eos idem S. Pater scripserat: Licer inquit Papa 9 in variis libris B. Augustini, edi maxime ad Prosperum Hilarium, abunde cognosci possit , e. Atqui in aliis ejusmodi libris non agitur solum de gratiae, aut ad fidei initium, aut ad pers verantiam usque in finem, necessitate , sed de multis aliis, &praesertim ut videre est in libro de correptione & gratia in de gratuita praedestinatione, quae ut ex eodem libro patet) Adr metanis Monachis fuerat ostendiculo. Ad priorem confirmationem dicendum est, se, Eo a recentioribus supponi, inter Augustinum &Massilienses controversam solum suisse de necessitate gratiae ad initium fidei & ad perseverantiam usque in finem; sed praeterea quaestio fuit de multis aliis articulis, ac praesertim c ut hoc in para-
grapho Probabitu in de gratuiti praedestinatione ad
390쪽
Disseriam De Attributis in specie. 38
ad gloriam: ac proinde haee Hormicire verba , Degratia o libero arbitris, restringi non debent ad solum caput de necessitate gratiae ad initium fidei, & ad perseverantiam usque in finem. Ad alteram eonfirmationem dicendum est cum
Baronio ad annum 43 I. verba quae recentio rea
laudant e t Celestino, non esse ipsiusmet Celestini, ac proinde non esse partem Epistolar, quam ad Gallicanos Praesules seripsit pro Augustini doctrina. Et sane primo , si Celestini estent, cur S.
Prosper, qui contra Collatorem cap. X. ProbE-turus , bonarum voluntatum initia Dei inspiratione
generari, laudat Innocentii, ZoZimi, & Concilii Carthaginensis testimonia , non laudasset Celestino adscripta capitula, in quibus quaestio illa aperte dirimitur, quaeque clauduntur verbia quae ab adversariis objiciuntur φ Secundo, qua ratione Vincentius Lirinensis, Faustus Regiensis , nonnullique alii Galliarum tum Episcopi, tum Presbyteri , alioquin communione catholici , ausi fuissent asserere , sidem ex nobis nasci, cum id aperte in Pseudo-Celestinis illis capitulis damnetur Tertia, Celestini ad Gallos Epistola hisce
verbis in fine capitis secundi concluditur: Deus vos incolumes eustodiat, fratres charissimi: at non erat,eur Celestinus ea salute epistolam clauderet, si immediate post capitula, de quibus agitur, ias suere valuisset. suarto, Prosperi esse ea capitula gravissimis argumentis probant dotiissimi Cardinales, Baronius ad annum 43r. &De Noris in vindiciis Augustinianis pag. I 34. Ad eandem confirmationem dicendum est iterum, quod licet adversariis detur, ea de quibus itur caeitula, eorumque clausulam: Profundiores vero, Celestini esse, non sequi, probatam a Celestino & Hormisda Augustini doctrinam restringi debere ad caput de necessitate gratiae ad initium fidei,& ad pesseverantiam usque in finem: siquidem haec verba, quae Celestino tribuuntur: Pro diores vero , Oe. non intelligum