장음표시 사용
371쪽
Probatur. Primo. Augustinus desumit argumentum ex e. s. prioris ad Corinthios, ubi Apostolus scribit, manifestari nos oportere ante Cluisti tribunal, ut unusquisque reserat, Prout gessit in eo ore suo, sive bonum sive malum: In eam autem sententiam Augustinus lib. de praed sin. Ss. cap. I a. advertit, Paulum ideo dixisse Gessit , non autem Gesturus fuissere, ut innuat, ea quae vere gesta sunt, non autem quae agenda essent, Praebere Dei aut misericordiar aut iustitiae
Secundo . Deus per lavacrum regenerationis arcit Peccatum, quo insantes vere rei sunt: ergo a fortiori per idem sacramentum deberet Pa cere Peccata, quorum si viverent, suturi suis ent rei: ac proinde neminem debet reprobare
Propter praevisa sub conditione vitae longioris
Terris. Si Deus praedestinaret aut reprobaret Propter praevisa sub conditione vitae longioris opera, nemo damnaretur Propter Peccatum ori- inale , sed tantum propter actuale: Attendami , fluas linquit Augustinus lib. de praedest. SS. e. 9 non jam parvulis sine baptismate mo entibus peceata originatia vindicari, sedsua missique 'tra , si ineret. uuarto. In Semi-Pelagianorum systemate proin bari non posset existentia peccati originalis: nam catholici hoc praesertim medio: Infantes qui mne baptismo moriuntur, atema poena quaecumque
tandem sit) damnantur, probant existentiam Pe cati originalis: atqui inane esset illud medium Inam qui negant existentiam peccati originalis , respondere post ent,insantes non damnari Propi Peccatum originale, sed propter actualia, in quae Prae ili sunt ruituri, si ad adultam usque aetatem vixissent. Inane pariter estet pro peccato Origina Ii argumentum desumptum ex eo, quod Ecclesia parvulos baptizet in remissionem peccatorum 3 nimirum Pelagiani, quorum errores Semi-Pelagiani
372쪽
Differtilv. De Attributis in specie. 369
giani detestabantur, respondere potuissent, parvulos bapti Eari quidem in remissionem pecca torum , sed actualium tantum, quae Deus praevis derat ab iis committenda esse, si vixissent r ita Iib. de praedest. Sanct. cap. I 3. Augustinus ratio
uuinto. Cyprianus lib. de mortalitate, ut probet, mortem a Christiano tanquam aliquod malum haberi non debere, hanc affert rationem, quod hominem a peccandi periculis subtrahat, eumque constituat in securitate non peccandi. at qui, si vera sit Semi-Pelagianorum doctrina, corruet illa ratio; quippe Deus castigat non tantam
raeterita peccata, sed etiam quae sub conditioneongioris viis sutura essent: Sed quid prodest c aieΑugustinus c. I . 9 si etiam futura quae eommissamnsunt, peccata puniantur ζConfirmatur argumentum ex eo, quod ut habetur Sapientis cap. 4. Deus justos aliquos ex hac vita rapiat, ne malitia mutet intellectum eorum i Sed id frustra fieret: Si enim s ait Augusti nus de dono perseu. cap. 14. 9 judicarentur hom
nes pro merit1s suae vitae , quae non habuerunt morte
praeventi , sed habituri essent si viserent, nihil pr desset ei, qui raptus est,ne malitia mutaret intellectum ejus: nihil prodesset eis , qui lapsi moriuntur , si ante morerentur et quod nullus dicere christianus ais debit. Sexto. Si opera, non quae revera fient, sed quς serent ex supposita aliqua conditione, quae num quam ponetur, Deum moverent, ut aliquem aut prςdestinet aut reprobet, frustra infidelibus prγdicaretur Euangelium e nempe Deus decretum aut absolutionis aut condemnationis ferret, secundum contumaciam vel obedientiam, quam
prςvidet eos habituros si re ipsa, Euangelium audirent. Augustini quoque est illud argumentum libro de dono perseverantiς cap. 9. Id vero quam falsum sit, confirmat exemplo Tyriorum, & 3μdoniorum , quos constat poenis eternis addictos
373쪽
esse, quamvis Deus praesciverit,eos acturos suis e poenitentiam, si Christus apud illos patrasset misyacula, quae apud Iudeos patrarat. Septimo, Augustinus argumentatur ex responsone cujusdam c ut ipse vocat9 disputatoris catholici, qui exponens Christi de Tyro & Sidone verba, asserebat,ideo Christum noluisse apud Tyrios & Sidonios patrare miracula, quod sciret,eos post actam semel poenitentiam, ad pristinam infidelitatem redituros fuisse; indeque concludebat Christum ex summa in eos m isericordia nec ipsis annuntiasse euangelium nec patrasse miracula. Si praerisa sargumentum est S.Doctoris lib. de clono Persever. cap. Io. 9 opera sub conditione, qua nunquam Ponetur, futura Deum moverent adytaedestinandum aut reprobandum, Deus deberet castigare severius TyrioI S Sidonios,quam ca-siget: nimirum opera futura sub conditione,qua
nunquam ponetur, non minuS reddunt eos no
centes , quam suerint Iudaei, apud quos Christus Ptardieavit Euangelium & patravit miracula: a qui id falsum est: ergo, &c.
g. II. Defenditur doctrina de gratuita praedestinatione ad gloriam.
CON.CLUs Io . Homo lapsus non praedestinatur ad gIoriam ex praevisis meritis per auxialium gratiae comparandis , seu ut loquuntur theologi ) praedestinatio ad gloriam est omnino gratuita. Probari potest r. authoritate Euangelii: au thoritate Apostoli: confutando quae tum ad Euangelii eum ad Apostoli textus adversarii rebpondent: 4. authoritate S. Augustini: s. authoritate Patrum qui post Augustinum seripsere; 6. denique solvendo, quae tum ea Scriptura, tum
374쪽
DisserLIV. De Attributis in specie. 37 r
ex Patribus, tum ex philosophicis rationibus
objiciuntur argumenta. Proponitur argumentum desumptum ex Euangelio propatuita praedestinatione ad gloriam.
Primo. Christus Lucae ix. sic loquitur: Pol te timere, fusillus grex, quia eomplacuit Patri vestro dare vobis regnum. Verba illa , Pusillus grex , ostendunt,Cnristum alloqui solos praedestinatos, nempε praedestinati , reproborum respectu , sunt valde pusillus grex. Haec alia, Dare vobis regnum, demonstrant, non agi de praedestinatione ad gratiam, sed de praedestinatione ad gloriam. Tandem ista, Complacuit Fatri vestro, non obscure innuunt, prς destinationem illam oriri ex mero Patris beneplacito , non autem ex aliquorum, cujuscumque sint generis , meritorum Pr vi
Confirmatur ex scopo , quem Christus eo Ioci sibi proposuit. Nempe Salvator, ut Apostolos
amoveret a rerum temporalium cura, argumentatur a majori ad minus. Si sensus est argume ti9 Deo Patri complacuit dare vobis regnum, e go a sortiori providebit vobis de viis temporali necessariis; unde sic in forma conficitur argumentum: Pusillus grex gratis, seu non ex Prςvisis meritis, sed solo Dei beneplacito, prςdestinatur
ad regnum coeleste: atqui pusillus grex sunt omnes prςdestinati: ergo, &c. Secundo , Ioannis I s. sic Christus Apostolos,& in eorum persona electos omnes alloquitur et Non vos me elegistis , sed ego elegι vos , ut eatis fructum asseratis , ct fructus vester maneat. Ille locus non intelligitur tantum de incompleta prςdestinatione,hoc est de sola prςdestinatione ad gratiam , sed etiam de prςdest matione completa, id est de ea quς simul est ad gratiam & gloriam: id enim significant verba ista: Et fructas vester ma-Πςaς 1 in sterna nimirum gloria. Atqui Christus 6 non
375쪽
non elegisset Apostolos, ac proinde nec praedestinatos , si eos ex aliquorum meritorum Per gratiam versatilem comparandorum praevisione elegisset: imδ Apostoli, cooperando illi gratiae ver satili & perseverando in ea usque in finem , Christum elegis ent. Tertia , haec habentur Ioannis 6. Haec est volun- νυ Patris , ut omne , quod dedit mihi, non perdam, sed res eiiem in novissimo die. Haec quoque leguntur cap. Io. Hemo rapiet eas c oves de manu mea. Et iterum: Nemo potes rapere de manu Pa-νris mei: Ero O Pater unum sumus. Evidens est
agi iis in locis de praedestinatione ad gloriam 2 Muippe reprobi in baptismate iustificati , si de
Christi & Patris manu rapiutur, gloriosa resurrectione non resurgent in die novissimo: Atqui ratio. Propter quam dicuntur praedestinati, non est quod praevideantur facturi pietatis opera , sed quδd Christo traditi sint a Patre: ratio, Propter quam dicuntur non rapiendi de Christi manibus, Non est, quod praevisi sint perseveraturi,sed quδd Christus ecis elegerit smul cum Patre, cum quotinus est Deus: Ego O Pater unum sumus: ergo,
Proponit- argumentum desumptum ex Apostosi , pro gratuita praedestinatione ad
ApostoIus in suis epistolis totus est in assere
da gratuita praedestinatione ad gloriam. Primo. Ad Ephes cap. I. praedestinationem non relandit in opera praevisa, sed e contra opexa relandit in praedestinationem, tanquam ad radicem & causam: Legit nos, inquit, insesse ante mundi eonstitutionem , ut essemus sancti ct immac Iati in conspectu ejus..-Praedestinavis nos in adoptionem filiorum. Cur autem Deus nos elegerit, ut essemus sancti & immaculati in conspectu ejus , cur praedestinari r nos in adoptionem filiorum,rationem reddit Apostolus: Secundum, ait, pro
376쪽
Differt.IV. De Attributis in specie. 373
psuum voluntatissuae, hoc est, ut firmum man rei de conserenda gloria aeternum Dei Patris decretum, quod quidem non est aliud quam aete na praedestinatio . Ejusmodi explicationi robur addi potest ex his verbis, quae eodem in capite habet idem Apostolus : In quo , Christo , etiam O nos vocatifumus , praedestinatisecundum propo
Secundo . Idem Apostolus praedestinationem ad gloriam , independenter a praevisione merito rum per gratiam versatilem comparandorum,sarissime docet in epistola ad Romanos. Ejusmodi gratuitae praedestinationis exemplum proponit in Iacob & Esau: Cum enim, inquit cap. 9. nondum nati fuissent, aut aliquid boni egissent aut mali, ut secundum electionem propositum Dei maneret , non ex operibus , sed ex vocante dieium est et , Rebeccae: Iu a majori erviet minori , sicut scriptum est : Iacob dilexi, Esau autem odio habui. Ex eo autem textu sic conficitur argumentum: Se habet praedest senatio ad gloriam, sicut se habet Dei dilectio in Iacob: illius enim dilectio est figura praedestinationis: atqui Dei in Iacob dilectio non est ex operibus praevisis, sed ex gratuito Dei proposito demo nec hominis lapsi praedestinatio ad gloriam est ex praevisis meritis. Confirmatur argumentum primo, ex objectio ne quam ibide sibi proponit, & solvit Apostolus; sc autem habet ea objectio: Si Deus elegit Iacob& odio habuit Esau, antequam aliquid boni aut mali egissent,in Deo locum habebit acceptio Personarum: suid ergo Leemus numquid iniquί.tas apud Deum Si persuasum fuisset Apostoici
Deum dilexisse Iacob, &odio habuisse Esau ,
quod illius futura bona opera , istius vero mala praevidistet,debuisset ad ejusmodi opera coniuge remi sibi propositam objectionem solveret, cu ea responsio veluti sponte se osterat ei, cui ratum est electione illam esse ex praevisis meritis,sive naturς
viribus, sive auxilio gratia vetiatiljor comPaxa m
377쪽
dis: ad eam tamen Apostolus non confugit,sed ad merum Dei beneplacitum: Absio, inquit, Mol si enim dieiti Miserebor , cujus misereor, o miseriis
cordiam praestabo , cujus miserebor. Imo responsionem ex operum Praevisione petitam expresse rejicit: Igitur, ait, non Voleuxis, neque currentis ,
sed miserentis est Dei. Confirmatur 2. idem argumentum ex alia obiectione , quam idem Apostolus sibi proponit ac resolvit: est autem ejusmodi: Si Dei in Iacob dilectio, non in praevisa illius opera, sed in solam Dei voluntatem refundatur, Deus injuste conqueritur de hominibus, qui in massa perditionis cum Esau derelinquuntur. Ut illi argumento renPondeat, non recurrit ad opera praevisa, seu non dicit, discretionem, electionem unius prae alio, non debere sumi ex mero Dei beneplacito ut supponit argumentum quod objicitur in sed ex operibus praevisis : quod sane responderent discipuli Molinae, si ipsis illud, quod Apostolo propositum est, argumentum opponeretur. A qui Apostolus ad eam solutionem non reccurrit; satis esse putat, si suam de mero hac in eausa Dei beneplacito thesim confirmet similitudine petita ex figulo, dicatque, quod sicut nihil est in luto quod figulum movere possit ad iaciendum vas in honorem potius quam in contumeliam; ita nec quidquam in massa per peccatum corrupta fingi potest, quod Deum movere possit, ut ex e i per electionem unum eruat prae alio: O homo , inquit , tu quis es qui respondeas Deo e nunquid dicie
mentum ei qui se finxit, si id me fetasti Mean
non habet potestatem figulus luti ex eadem massas
eere aliud quidem vas in honorem , aliud vera rncontumeliam fConfirmatur 3. idem argumentum ex eo,quod
Apostolus asserat, Deumin sua erga Iacob dilectione voluisse ostendere divinam suam miser cordiam, & e contra manifestare suam justitiam
in suo adversiis Esau odio: uastasi inquit De σ
378쪽
Differt. IV. De Attribui. in specie. 37s
volens ostendere iram , O notam farere potentiam suam sustinuit is multa patientia masacrae apta in meritum , ut ostenderet divitias gloriae suae in vasam sericordiae,quae praeparavit in gloriam,&c. Atqui si s ut placet adversari ic electio Iacob ac aliorum praedestinatorum, cujus est imago, ex prae. visis meritis facta suerit, corruet Apostoli ratio: neque enim in illa electione Deus hominibus suam probasset misericordiam, sed iustitiam tantum ; ex justitia nimirum, non autem ex miseri cordia eliguntur ii, qui praedestinantur depen
Confirmatur 4. argumentum ex iis quae scribit idem Apostolus cap. xI. epistolae ad Roman. de qua est hic quaestio. Primo, asserit Deum ex aeterna haereditate non ideo non repulisse omnes Israelitas, quod nonnullorum praeviderit futura cum auxilio versatili bona opera ; sed tantum
quod aliquos per suam prςdestinationem dilexe rite Non repulit plebem suam , quam praescientia dilectionis )praesivit. Secundo, ubi id probavit exemplo septem millium virorum, quos Eliae temporibus Deus ab idololatria innocuos sibi servaverat, iterum confugit non ad opera praevi se, sed ad solam electionem gratuitam: Si ergo inquit, ct in tempore reliquiae secundum electionem gratiae , non meritorum, salvae factae sunt. Temtio , redit ad argumentum, quod capite q. sibi sta-Vendum proposuerat , seu quaerit causam, cur Deus tum ex gentibus, tum ex Iudaeis nonnullas elegerit, alios vero reliquerit in incredulitate. Non utitur autem hae facili, & cuique perinvia responsione ; eo nimirum modo Deum se gessisse,quod aliquos tum ex Iudaeis tum ex gentibus praeviderit gratiae consensuros esse, alios vero minime consensuros: sed recurrit ad impenetrabilia Dei consilia: totum enim, quod capitibus 9. Io. R II. versarat arbumentum hac e clamatione concludit: o altitudo dimitiarumsi
pientiae ct s entiae Dei; qu.im incomprehensibiti
379쪽
. Institi Theolon Pars I. sunt judieia ejus in investigabiles viae visulAddit, ita
abstrusa esse Dei prςdestinatis aut reprobantis costia,ut nulli mortaliu pateant: uuis enim sinquit cognovit sensu Dominisaut quis eonsiliarias ejus fuit φEx iis omnibus, quibus confirmatum est argumentum petitum ex sterna Dei in Jacob dilectione, sic informa argui potest.Primo Apostolus c6tra Dei praedilectionem in Iacob objicit, ex ea sequi,quod in Deo sit vitium quod appellatur a ceptio personaru: At ea Objectio impertinens est si Apostolus, ut adversarii docent, crediderit Deum ab aeterno Iacob prae Esau dilexisse , quod ab aeterno istius mala, illius verδ bona opera Prς- viderit. 1. Ut idem Apostolus eam objectionem solveret, impertinenter recurrisset ad merum Dei beneplacitum; alia quippe, & quidem contraria, fuisset ratio, nimirum bona opera praevisa. 3. Ι - pte Apostolus suos adversarios induceret objicientes, Deum fore injustum, quod omnes homines cum Iacob non elegerit: inepte pariter ipse
recurreret ad Dei beneplacitum,ut eam objectio nem solveret: immerito Deum compararet cum figulo, qui pro libito vas ex luto aut in honorem aut in contumeliam fingit: male quoque respondisset, Deum sua in Iacob praedilectione voluisse hominibus probare infinitam suam misericordia, sicut suo in Esau odio suam justitiam probavit:
immerito denique ex iis omnibus, quae capitibus 9. IO.& M. dixerat,conclusisset, inserutabilia eL
se Dei de praedestinatione aut reprobatione iudicia; nam nihil menti magis obvium est, seu nihil facilius potest concipi, quam istud , Deum nem-Pe unum prae alio elegisse ab aeterno, quod eum non autem alium, gratiae suae in tempore con sensurum praevi derit. Ostenritur .names esse ad laudata Scripturae loca responsiones eorum, qui negant gratuitam esse praedestinationem ad moriam.
Ad loca quae tum ex Euangelio, tum ex APo
380쪽
Dissere Iv. De Attributis inspecie. 377
stolo protulimus pro gratuita ad gloriam praede stinatione, seu independenter a praevisis meritis, tres sunt adversariorum solutiones. Respondent nimirum I. iis in locis agi de pra destinatione, de electione incomplet , non autem de praedestinatione , de electione completa, hoc est, agi de praedestinatione ad fidem, ad gratiam, non autem de praedestinatione ad gloriam: unde, inquiunt,ex iis locis recte colligitur,quod praedesinatio,qudd electio ad fidem,ad gratiam, sit omninδ gratuita ; non colligitur vero, quod gratuita sit praedestinatio ad gloriam. Respondent a. alii, agi quidem iis locis de pra destinatione ad gloriam, sed operum nomine quae in ea non habent locum, intelligi debere
opera facta ex natur ae viribus, non autem ea quae
facta suerint ex auxilio gratiae. Hinc inseruat, eo sensu gratuitam esse prςdestinationem, quod non fiat dependenter praevisis meritis per vires naturae comparandis, non autem quod sit independens a praevisis meritis per gratiam acquirendis .
Respondent 3. nonnulli, haec Apostoli verba , Majorserviet minor; , non intelligi de personis iulis singularibus Iacob & Esau , sed de duobus populis, Israelitico & Idumaeo: Illa velo: Iacob dilexi , Esau autem odio habui , non intelligide reprobatione aut praedestinatione in ordine ad bona spiritualia alterius vitae, sed tantum in ordine ad bona temporalia vitae praesentis Ratio, inquiunt, est, quia eam Rebecca, Genesis 2 s. Deum consuleret, cur parvuli quos gestabat in utero, Pugnarent inter se, hoc audiit responsum: Duae gentes sunt in utero tuo , O duo populi ex ventre
tuo dividentur , po quIusque populum siverabit, Omajos serruet minori. Malachiae I. cum Deus dixi Liat: Deo, dilexi, Esaia autem odio habui , statim hisce verbis explicat,quo sensu illum dilexerit &oderit istum: Posui montes ejus Esau in Asel tudinem O haereditatem ejus in dracones deserti. Inde vero adversarii colligunt, male ex illo Ap