장음표시 사용
361쪽
re de facto conserri: Atqui definitio , de qua est quaestio, aptissima est ad evertendum illum
errorem ; nam si ad ea omnia homo gratis praedestinetur,sequitur necesi arid, quod non sint ex meritis creaturae, sed ex misericordia creatoris r Anquisquam dicere audebis , ait Augustinus immediate ante illatam definitionem, Deum non praescisse, quibus esset daturus, ut crederent aut quos da
turus es et filio suo, ut ex eis non perderet quemquam stquae utique sic traescisis , profecto beneficia , quibus nos dignatur liberare , praepiavis. Quaeres I. quam Dei scientiam Augustinus intelligat per praescientiam, cujus meminit in definitione praedestinationis. Respondent I. nonnulli, Augustinum intellexi lse scientiam simplicis intelligentiae. Ratio est , inquiunt , quia S. Doctor loquitur de scientia quae Dei voluntatem, ipsi proponendo objecta , dirigat, ut serre possit suum de hominis praedestinatione decretum ; neque enim, addunt, coecomodo Deus fert sua libera decreta. Confirmant ex eo, quod Augustinus lib. de dono perseverantiae cap. 17. hac loquendi ratione saepius utatur: Dona sua in praestentia praeparavit. Fraedestinare nihil aliud est, quam Asua, quae falli mutarique non potest , praescientia opera sua futura disponere. Respondent 2. Hi i,praescienti ae nomine Augu- sinum intellexisse seientiam mediam, Perquam scilicet Deus cognoscit, quaenam auxilia , quis auxiliorum ordo justificationem , Persevera tiam usque in finem , ipsius etiam finis possessionem collatura sint alicui, si ei conserantur; aut quid aliquis acturus sit, si cum hac aut illa gratia versatili, in his aut illis circumstantiis Pon
Respondent 3. alii, quibus subscribimus, Praescientiae nomine S. Augustinum intellexisse scie etiam visionis. Ratio est 1. quia Auglistinus non intellexit eorum scientiam , quae mere possibilia sunt 1 nec quae essent si poneretur aliqua con dis
362쪽
Dissen. IV. De Attributis in specie. 3 39
ditio: sed quae revera sutura sunt, quaeque ipsemet in electorum cordibus operaturus est: Tr.
destinatione quippe Deus praescivit, inquit ipse lib. de praedest. SS. cap. IO. quae fuerat ipse facturus. Ibidem exponens promissionem de dandis obrahae filiis, haec habet,quae nec de scientia simplicis intelligentiae, nec de scientia media intelligi possunt: Non de nostrae voluntatis potestate, sed de sua praedestinatione promisit: promisit enim
quod ipse facturus seuerat, non quod homsnes. Nec obstat I. quδd Augustinus afferat, Deum dona sua praeparare atque disponere in sua pra scientia: nam S. Doctor non minus asserit, quod Deus eadem dona praesciat in sua praedest natione. Propterea,inquit epist. I79. Deus ut omnia opera
n praedestinatione praesciverit , sie illa disposuit. Lib. de praedest. SS. cap. II. haec etiam habet: Electi sunt ante mundi constitutionem ea praedestsna-τione , in qua Deus sua facta praesciπit. Similes textus legi possunt iis locis, ubi superius actum est de divinae scientiae medio. Non obstat h. quod scientia visionis, eum litpraedestinatione posterior , ad illam nihil omnino conserat. Si ciuidem Augustinus meminit scientiae visionis, eo quod ad illius contra Sem, pelagianos scopum maxime conferat. Conte debant illi, fidem & perseverantiam pCElciri quidem a Deo , sed negabant praedestinari: Contra vero docet Augustinus, utramque & praedestina-xi, & Praesciri a Deo; praedestinari quidem, quod utramque in hominibus lapsis per sua dona opexari debeat in tempore; praesciri vero in ipsa prindestinatione: Ipsi enim putant ut lib. de praedestinatione SS. cap. i7. acceptis praecept s , jam per nos 'ses fieri liberae voluntaris arbitrio Ianctos in immaculatos λ conspectu ejus in charitate; quod futurum Deus quostram praescivit , inquiunt , Neo nos ante mundi constitutionem elegit 9 praedestinavit in christo: cum dicat Apostolus: 'on quia ' turos tales nos esse praescirit , sed ut essemus tales, per
363쪽
issam elect onem gratiae sue ..... cum ergo nos praede
stinois , Opus sevum praescivit , quo nos sanctos O --
Quaeres 2. cujusnam mentis potentia', secundum nostrum concipiendi modum, actus sit pret destinatio, an intellectus, an voluntatis Respondent nonnulli, praedestinationem esse
actum intellectus, eo quod inquiunt Augustinus Cepius illam vocet praescientiam. Respondent alii, eam esse actum voluntatis,& quidem merito . Nam I. Augustinus non raro praedestinationem vocat electionem: Electi ec inquit lib. de praedestin. SS. cap. Io.9 ante munia constitutionem ea praedestinatione , in qua Deus sua , futura facta praesemit. Ejusdem libri cap. I 8. ut praedestinationem explicet,utitur verbis:name di , constituendi, Decernendί. Libro de dono Pe sever. cap. 22. eam appellat definitam divinae voluntatis sententiam: Dase habet ait de praedestinatione)desinitasententia voluntatis Dei. Atqui electio , statum , constitutio, decretum , desiniista sententia sunt actus voluntatis, non autem imtellectus: ergo, &c. Confirmatur data mox responsio ex Massilie
sibus Augustini adversariis. Illi enim sui constat ex epistolis Prosperi & Hilarii ad Augustinum
praedestinationem, quam defendebat S. Doctor saepius vocant Propositum Dei quo sit hominum discretio , definitionem; praedestinantis electionem aeonstitutionem Dei; propositum , O eonsiliam volu tatis Des . Eadem loquendi ratione utitur S. Fu, gentius : Vtrumque ait lib. I . ad Maximum praedestinando Deus praeparavit in Ela inremmutabili voluntate , rn qua sie futurum effectum hominis r novandν disposuit , ut ejus voluntas in opere novo no
364쪽
Differt. IV. De Attribui. in mole. 36ICAs UT VI. De causis praedestinationis.
T On est hie quaestio de causa essiciens N te: quippe certum est praedestinatio
nem, cum sit beneficiorum, praeparatio, A Deo esse tanquam a causa efficiente. Non agitur quoque de causa finali: nam apud omnes constat,ultimum, cujus grapia, praedestinationis finem, este Dei gloriam: Omnia propter semetipsum operatus est nominus. Itaque difficultas est solum de causa meritoria: hoc est, quaeritur I. utrum in hominibus lapsis Deus aliqua merita Praeviderit, quae eum ad illos praedestinandos moverint: 2. utrum in angelis eadem fuerit praedestinationis ratio , quae in hominibus lapsis: seu quaeritur, an tum ita hominibus lapsis, tum in sanctis angelis praed stinatio suerit gratuita.
2. Praedestinatio vel est ad gratiam, sive actualem, sive habitualem; vel est ad gloriam. De praedestinatione secundum duplicem illum terminum considerata& in hominibus lapsis ,re in sanctis angelis, hie a nobis est disteren
gratuita. Nol. I. e Irea eam quaestionem errarunt Pe- ὼ lagiani. Contendebant nimirum I. hominem ad gratiam tum actualem tum habitualem praedestinari ex praevisis liberi arbitrii me- Titi S 2 2. Contendebant, ea praevisa merita elleCX solis naturae viribus. Contendebant denique 3. illis meritis per naturae vires comparatis deberi gratum & vitam aeternam, non tantum de conis
gruo, sed etiam de condigno, id est 3 summo jure ἰ m. II. . in ira
365쪽
ita ut si Deus ejusmodi merita habenti, gratiam
aut gloriam non conserret, esset injustus. Nol. 2. Semipelagiani doeebant, hominem praedestinari ad primam gratiam ex praevisa fide, cujus initium contendebant Pendere ex creatae voluntatis arbitrio: Volebant quoque, praedestinationem ad perseverantiam esse ex ejusdem vo,
Pist. 3. Ludovici Molinae discipuli asserunt
praedestinationem ad primam gratiam esse non nunquam ex praevisione operum, quae passim aΡ pellantur opera moraliter bona: ita ut ex viribus
naturae facienti, quod in se est, Deus primam gratiam non deneget: illa vero merita per naturae vires comparata, sunt Onquiunt) merita de comgruo , non autem de condigno, ut olim Pelagi nis visum est. CONCLus Io I. Homo lapsus non praed si natur ad gratiam ex praevisis meritis, Per sol asMaturae vires comparatis
Probatur iis omnibus argumentis, quibus intractatu de gratia theologi catholici contra Pelagianos probant, gratiam secundum merita non dari; opera solis naturae viribus elicita, nulla rvtione mereri ea, quae ad salutem spectant. Ejusmodi autem argumenta fuse pertractat Augustinus epistolis sy. Ios. Io6. in Enchiridio a capite centesimo usque ad centesimum septimum, lib. de corrept. & gratia, ac passim aliis contra Pel gianos operibus. CONCLus Io 2. Homo lapsus non praedesinatur ad gratiam ex praevisa fide, cujus initium sit ex nobis, aut ad perseverantiam ex meritis , quae sint ex naturae viribus.
Probatur I. authoritate Augustini, qui ex professo duplex illud Semi-Pelagianismi caput, tanquam catholicς fidei contrarium, consutavit libris de praedestinatione sanctorum, & de dono Perseverantiae . Ibi expresse S. Doctor asserit eatri , quam adversus Semi-Pelagianos adstruit, praedesina
366쪽
DissertIV. De Attributis in specie. 363
stinationem, ad fidem catholicam pertinere: meseis , inquit lib. de dono perseu. cap. I9. neminem contra istam praedestinationem , quam secundum Scripturas sanctas defendimus , ni errando disputare potuisse. Contendit, Ecclesiam quovis saeculo eam
fidem professam fuisse: Ille itaque ait ibi cap. I 2.9 dicat, Ecclesiam aliquando inside sua non habuisse veritatem praedeginationis hujus se gratia , quae nunc contra novos haereticos cura diligenistiore defenditur; Ale, inquam , hoe dicat, qui diacere audet, aliquando eam non orasse , vel non veracia
ier orasse, Me ut crederent infideles , sire ut perseverserent fideles. Probatur 2. authoritate Concilii Arausicani II. Τridentini sesi . 6. Summorum Pontificum Innocentii I. Zozimi, Bonifacii , Hormisdae, Adri, ni I. in epist. 97. quae est ad Egillam, extatque tomo 3. historiae Franci ae Francisci Duchesine :
us misericordiae praeparamis Deus in aeternitate. neommutabilitatis suae, O sicut futurorum operum suorum nunquam fuit ignarus , sic in eorundem operum praeparatione nunquam improvidus . Praepα-
νίς. ergo justificatis hominibus merita , praepar iis eisdem glorificandis praemia . me est aeterna praedestinatio futurorum ορerum Dei , quam ficu nobis apostolica doctrina semper insinuari eognosciamus, se etiam fideliter praedicamus .... Teneatur ergo a fidelibus eunctis , quia qu squis divinum non credit in hae praedestinatione consilium, non per πωνα ad guriosum ejusdem praedes nationis Us
CONCLus Io 3. Homo lapsus non praedestinatur ad primam gratiam ex praevisione operum , quae moraliter bona sunt, quaeque de congruo Deum moveant ad conserendam fidei gratiam .
Probatur, quia nihil ea sententia capitalius opponitur doctrinae, quam totius Ecclesiae nomine Augustinus asseruit libris de praedestinatione sanctorum,& de dono perseverantiae: totus nimbQ rum
367쪽
rum in iis libris est S. Ρater, utprobet, gratiam non esse gratuitam , si in nobis aliquid sit, quod Deum moveat, ut nobis eam largiatur: unde in nostro tractatu de gratia fuse ostendemus, eam sententiam non videri nobis multum discrepare a Ssai pelagianorum errore , solvemusque argumenta, quae in ejus defensionem proferri solent. Ex hactenus dictis colligitur, qu3m meritδ i, lustrissimus ac doctissimus Carolus Mauricius LeTellier Archiepiscopus Remensis haec capita ad praedestinationem spectantia, tanquam totidem fidei articulos Academiar Remensi commendaverit. Primo: Deus quibusdam hominibus, quos Seriptura electos appellat, praeparavit specialia beneseia, per quae tum a peccato tum ab alterna damnatione certo liberantur. Seeundo: scerto liberentur, id fit per media quae effectu suo non frustrantur. Tertio: si ea specialia & infallibilia media Deus omnibus praeparasset, omnes, nullo excepto, liberarentur. suarto : Nullo, quod sit ex parte hominis, merito Deus movetur,ut illa auxilia praeparet . ummo: Non solum prima gratia gratuito praeparatur ae praedestinatur , sed etian' connexio speetalium beneficiorum, quibus certa fit electorum aeterna liberatio. Ea capita, nec non principia quibus nituntur, solide ac fuse pertractata legere est in decreto, quo laudatus Archiepiscopus , die Is . Iulii anno 1697. animadvertit in thesim, qua quidam theologiae prosellor, cujus nomini ac instituto parcimus, Augustini de gratuita praedestinatione doctrinam propugnans, visus fuerat eam desendisse
tantum tanquam probabilem, non autem tamquam omnino certum ac constans Ecclesiae e tholicae dogma, a quo nemo possit nisi errando discedere: De arbitrio tamen libero edi gratra Des
inquit Hormisda Papa epist. 7o. 9 quod Romana , hoc est , catholiea , sequatur O asseveret Ecclesia , licet in variis libris B. Augustini , O maxime ad Hilarium ct Prosperum post cognosci , Oc.
368쪽
Differt. Iv. De Attribui. in specie. 36s
Vtruom Praedestinatio ad gloria it
gratuita. Nol. I. Elagiani&Semi-Pelagiani negarunt praedestinationem ad gloriam esse
gratuitam: nec mirum; nam cum assererent, Pre-
destinationem ad media , hoe est, auxilia supernaturalia , quibus aeterna gloria comparatur , non esse cui prkcedente articulo dictum est gratuitam, consequens erat, ut idem de praedestinatione ad gloriam docerent. 2. Semi-Pelagianos inter & Pelagiano x hoe fuit diserimen, quδd illi, non autem isti,contenderent, Deum ad gloriam praedestinare non
tantum ex praevisione meritorum, quae quis revera comparaturus erat, sed nonnunquam etiam ex Praevisione eorum, quae quis comparasset, ni ΚPraematura morte ex hoc taculo raptus suisset. Id
Semipelagiani eommenti sunt, ut liberarent se a gumento, quod pro gratuita praedestinatione e tholici petebant exemplo duorum parvulorum quorum alter moritur statim post baptismum, alter vero antequam illud reeipere potueritnnemplejusmodi argumento respondebant, ex iis infantibus alterum ad baptismum & ad gloriam sulta
Praedestinatum ex mersiis, quae Deus Prςviderat eum comParaturum esse, si ad adultam usque etatem vixisset: alterum vero non recepisse baptitimare exclusum suisse a gloria propter demerita, quae Deus praeviderat ab eo contrahenda , si vitam ad adultam aetatem protraxisset. 2 Ol. 3. Qui defendunt Ludov. Molinae sententiam, in eo cum Pelagianis & Semi-Pelagianis conveniunt, quod velint, praedestinationem ad aeternam gloriam non esse gratuitam a sed in eo disserunt, quod cum Pelagiani docerent, praedestinationem ad gloriam esse ex meritis Per natu rae Virta comparandis , illi e contra doceant
369쪽
ese ex meritis comparandis per cooperationem quam homines gratiae versatili praebituri praevidentur. Ut autem suam sententiam explicent , hunc inter divina decreta ordinem, secundum nostru in eoncipiendi modum, statuunt. Primo, inquiunt, Deus creaturam eduxit ex nihilo: Seeum do,praevidit illius peccatum: Tertia,statuit illi eo ferre gratiam versatilem, seu non determinantem , ultra quam alia non indigeat, sive ut a peγcato resurgat, sive ut in justitia ad finem usque perseveret: uuarto, praevidit ab aeterno conten-1um,quem creata voluntas illi gratiς versatili praehitura erat in tempore: uuinto, Propter praevissum illum consensum, Deus tum hominem la-Psum, tum angelum elegit ac praedestinavit ad
Nol. 4. S. Augustinus, & S. Τhomas, quibus subscripsere theologi omnes, qui a debellatis Pelagianis& Semi-Pelagianis ad Molinae tempora scripserunt, docent, hominis lapsi praedestinationem ad gloriam esse omnino gratuitam, hoc est, independentem a quorumlibet meritorum sive peri gratiam , sive sine gratia comparandorum praevisione. Nec id mirum est,'quippe cum ve- Iint,gratuitam esse praedestinationem ad specialia Dei beneficia, quae solis electis dantur, quaeque infallibilem connexionem habent cum gloria , hoc est ad quam certo semper perducunt: consequens est, ut doceant, praedestinationem ad gloriam esse omnino gratuitam, id est a praevisione quorumlibet meritorum Prorsus independen
TLot. s. Ex S. Augustini R S. Thomae discipulis nonnulli sunt, qui inter divina decreta de hominis lapsi praedestinatione, etiam secundum nostrum concipiendi modum, nullum prioris &posterioris ordinem statuunt ; nempe volunt,uri & eodem actu , simul & semel Deum ad merita& ad gloriam gratuito praedestinas e: ita ut unum non fuerit alterius causa. Alii e contra conte dunt x
370쪽
Dissert.IV. De Attributis inspecie. 367
dunt, statui debere aliquem ordinem inter divina de praedestinatione decreta: hunc vero statuunt. Primo inquiunt Deus creaturam, quam vi det in peccati sordibus jacere, absoluto decreto eligit, seu praedestinat ad aeternam gloriam: Se- eundo , ex vi ejusmodi electionis, creaturae electa praeparat auxilia efficacia, quae eam determinent ad pietatis opera, quibus justificationem assequatur, & quibus in accepta justificatione in finem usque perseveret: Terin, Praevidet futuram ex auxilio illo efficaci creaturae tum justificationem, tum in finem usque perseverantiam : ureolo, in illius perseverantia' ab aeterno praevita mercedem, statuit se in tempore donaturum coelesti beatitudine creaturam lapsam, quam gratuito , hoc est independenter a praevisa illa Perseverantia, ab aeterno ad coelestem beatitudinem elegerat, seu praedestinarat. Ol. 6. Nihil hic dicemus de Pelagianorum aut Semi-Pelagianorum doctrina circa adultorum praedestinationem ad gloriam: quippe hujusce capitis articulo primo sat convellimus fundamentum, quo nititur: toti ergo erimus, ut confutemus I. Semi-Pelagianorum systema circa parvulorum praedestinationem ad gloriam: a. Ueterum authoruin de gratuita ad gloriam praedestinatione sententiam defendemus: 3. Quaeremus an inter Dei decreta de conferendis gratia & gloria sit aliquis ordo prioris & posterioris.
g. LConfutatur Sem Pelagianorum error de parvulorum praedest Aratione ad
CON LΠs Io . Deus ad gloriam non praedestinat, nec ab ea excludit Parvulos ante usum rationis morientes , ex praevisione operum, qua