장음표시 사용
401쪽
lectionem operatur; in altera vero per Dei visionem intuitivam.
2uid de gratuita hominis lapsi ad gloriam praedestinatione docuerint Patres, qui post Augustinum' ruere : quid etiam praeeipudeho lastiei . CONCLUSIO I. Quotquot ab exortI Sem, pelagiariorum haeresi ad scholasticos usque existiterunt Patres sanctitatis nomine clari, propugnarunt gratuitam hominis lapsi ad gloriam pr.
destinationem. Probatur enumeratione. I. S. Prosper exprense doctrinam de gratuita hominis lapsi praedest, natione defendit libro ultimo contra Collatorem , S in responsione ad Gallorum capitula: 2. eam quoque tuetur S. . Fulgentius libro de Incarnatione & gratia Christi: 3. ei pariter subscribit Gregorius lib. I. Dialogorum c. 8. 4. ei etiam adhaerent Anselmus , Beda, Primasius, Sed lius , & alii in caput 0. Epistolae ad Romanos r s. aperte etiam ita patrocinatur Bernardus libro de gratia & libero arbitrio , necnon Sermonibus 23. S 18. in Cantica . CONCLUs Io 2. Antiquiores scholastici docuerunt gratuitam hominis lapsi praedestinationem ad gloriam . Probatur.S.Thomas non in merita praevisa,sed in solam Dei voluntatem refundit rationem , cur
Deus aliquem ad gloriam eligat: Sed quares i quit I. P. q. 23. art. s. ad 3. hos etesit in gloriam ν illis reprobavit φ non habet rationem , nisi divinam voluntatem . Ibidem in corpore articuli resere contrariam sententiam , eamque ex eo consutat, quod usus gratiae, per quam merita
comearantur,sit ipsius praedestinationis effectus: Manifestum est autem , quod id quod est natiae , est praedestinas mis effectias; O hoe non potest poni μν sis praedestinationis , eum ιοe sub praedestinatione
scribit, quae nullum subterfugii locum reli
402쪽
Dissert.IU. De Attributis in specie. 399
quunt:pon potest esse, quod merita consequentia gratiae sint ratio miserandi, aut praedestinandi: sed βο-la Dei voluntas , secundum quam aliquos misericorditer liberat. Scotus in lib. I. sent. dist. I. consutat Henri- eum a Gandavo,qui contendebat, hominem lapsum praedestinari propter praevisam gratiae acceptationem . Utitur autem Scotus hoc principio , quod Deus non praevideat hominem acceptaturum gratiam, nisi quia vult & praeordinat ipsum ad acceptationem e hincque concludit quod ratio praedestinationis non in alis sit quaerenda
Bellarminus lib. 1. de libero arbitrio cap. II. contendit,sententiam quam defendimus,non est equorumvis Doctorum opinionem, sed fidem Ecclesiae catholicae : id vero probat hisce verbis Augustini lib. de dono perseverantiae cap. I 0. me scio , neminem eontra istam praedestinationem quam secundum Seripturas sanctas defendimus , nisi errando disputare potuisse. Probat iterum ex S. Prospero,qui haec habet in prima responsione ad objecta Gallorum: Praede nasionem Dei nullus catholisus negas: δc in Epistola ad Rufinum de libero arbitrio : Praedestinationem tam impium est negare , quam 'sirratiae eontraire. Confutat laudatus Cardinasis responsionem, qua assereretur Prosperum loqui de praedestinatione mere gra
tuita : is spe cait loquitur de praedestinatione, qua
S. Amustinus defendebas, in quam cassianus O alii Iuidam in Gallia oppugnabant. Probat quoque eX'etro Diacono, qui libro ult. de Incarnatione S gratia Christi dicit anathema libris,quos scrip. sit Faustus eontra praedestinationis sententiam. Pro bat etiam ex his Fulgentii verbis cap. ultimo lis bri de Inearnatione & gratii Christi: cuius praedestinationis veritatem si quis detrectat corvis exedui itate recipere , vel oris confessione proferre , mam festum est,eum non pertinere ad eorum numerum)quos
Deus in christo ante mundi constitutionem gratis eis
403쪽
git, miraedestinavit ad regnum. Probat denique ex approbatione operum Augustini, & eorum in primis, quae depraedestinatione Sanctorum &de dono perseverantiae contra Pelagianorum reliquias exaravit.' Ea nimirum Celestinus Papa in sua ad Gallos Epistola, Hormisdas, Leo Ma- Inus, Concilium Arausicanum secundum , Ge-asius Papa in Concilio 7o. Episcoporum, quod Romae ab ipso coactum est, approbarunt. Vide harum institutionum Pag. 23.
suid de gratuita hominis lapsi ad gloriam iraedestit natione statui pusit rationibus theologicis. '
CONCLus Io. Gratuita hominis lapsi prisdestinatio ad gloriam rationibus theologicis su deri potest.
Probatur.Deus secundum nostrum concipiendi modum, vult prius dare gloriam electis, quam . dare eis merita: ergo praedestinatio ad gloriam est independens a praevisione meritorum. Proba tur ant. Qui vult ordinate , vult prius finem quam media ; sic aegrotus prilis vult sanitatem, quam remedia, quae ad eam recuperandam ordiis nantur: Atqui gloria est finis, & merita sunt media quibus comparatur: ergo Deus,secundum nostrum concipiendi modum , prius vult dare gloriam electis, quam media, Per quae compare
Dices, majorem propositionem esse veram, cum quis vult absolute media, quae insallibiliter connexa sunt cum fine, non autem cum tantum Aconditionate vult illa media: sic autem, hoc est conditionate, Deus vult fidem , justitiam, MI erseverantiam; nempe si creatura rationalis veisit oblatae sibi gratiae cooperari. Sed contra est. I. Responsum illud non potest habere locum in parvulis, qui, Deo sic volente &disponente, paulo ante mortem bapti Eantur ipsi enim pro aetate velle aut nolle non possunt t
ac Proinde Deus in eis vult absolute tum fidem.
404쪽
Disserti N. De Attribui. inoecie. or
tum justitiam, tum perseverantiam usque in Onem ; quae quidem media in parvulis sunt insallibiliter connexa cum aeterna beatitudine. Ne cesse igitur est, ut Deus, qui ordinate agit, prius voluerit dare parvulis aeternam beatitudinem, quam media quae per se ad eam ordinantur. De- sumpta est ea ratio ex Augustino, qui in Enchiridio ad Laurentium cap. 97. sie loquitur: uuando quaeritux causa, cur non omnes salη. fiant, respondevisetit, quia hoc ipsi nolunt. Iuod quidem de .am lis diei non potest, quorum nondum est velle , seu
nolle . 2. Fides , justitia , perseverantia non sunt in adultis ut dicetur in tractatu de gratia in nisi per auxilium,quod det non tantum polle, sed etiam ipsum agere , seu quod voluntatem determinet ad fidem & ad perseverantiam: ergo Deus non conditionale, sed absolutὰ in iis, qui salvi, sunt, vult fidem, justitiam, & perseverantiam;
nam si ea vellet tantum conditionate, ex suppositione nimirum , quod creatura oblatae sibi eratiae vellet cooperari, frustra per orationem a Deo Peterentur: Cur autem cait Augustinus de dono Persever. cap. 2.) poscitur a Deo,si non datur a Deo:
An ct ista irrisoria petitio est, cum /d ab eo petitur quod scitur risum non dare , sed ipso non donante , ese
in hominis potestate e . Probatur 2. Musterium praedestinationis ad
gloriam est omnino inserutabile: Atqui id salsum
foret, si praedestinatio non esset gratuita: ergos
Sc. Major propositio est Pauli ad Rom. II. quippe ut superius probatum est θ ubi praemisit Deum permisisse, ut omnes increduli fierent, Prius quidem gentiles, deinde vero Iudaei: ubi asseruit, multos I udaeos olim sal vatos fuisse sp au
cos autem gentiles: e contra jam temporis plures gentiles salutem consequi, paucos Vero Iudaeos, hi sce verbis exclamat: suam inscrutabri a sunt
judicia ejus , O investigabiles viae eius i Est etiam Augustini : cur autem sin qui t lib. de praedestin. SS. cap. s. ) i tam potius quam illum liberet, rus
405쪽
seruiabilia sunt judisia ejus. Unde probatur min. Ibi nullum est mysterium , ubi saeile redditur ratio: Atqui si praedestinatio non sit gratuita , facile illius redditur ratio: nempe fi quaeratur, cur Deus Paulum praedestinarit, reprobarit vero I udam , menti se statim objiciet haec relponsio , quod nempe Deus praeviderit merita Petri futura per liberam oblatae gratiae cooperationem , Se contra Iudae sutura per negationem contentus demerita praeviderit. Solvuntur argumenta ,qua contra gratuitam
praedestinationem ad gloriam objiciuntur.
Non Argumenta quae contra gratuitam praederistinationem ad gloriam objici solent, desumuntur I. ex Scriptura: 2. ex Patribus: l. ex haere- si Praedestinatianorum: a. ex haeresi Calviniana: s. ex ratione naturali: 6. ex variis ablur-dis. Solvuntur quae objiciantur ex Scripturis. Objicies i. Praedestinatio ad gloriam est facta ab aeterno gloriae praeparatio: atqui Scripturae docent,factam ab aeterno gloriae Pr parationem non esse gratuitam: quippe ex Matthaei 2y. capite colligitur,illius praeparationem factam fui11e propter opera : Venite inquiet Christus in extremo Didicio , praedestinatos alloquens ) benedicri P tris mei , ' sidete paratum ποbrs r num a constitutione mMndit esurivi enim, se dedistis mihi mam α. ad 1. neg. min. Ad 2. neg.ant. Ratio est, quia ista propositio causalis: Eμνιτι enim, Odedistis mihi mandueare, non refertur ad illud verbum, Paratum, sed ad haec alii. Vemte possidete: idque probatur ex opposita sententia, uua reprobis dicetur r Discedite a me in ignem
406쪽
aeternum , qui paratus est diabolo O angelis ejus r uini enim , O non dedistis mih; mandueare; in ea quippe sententia propositio eausalis Mumλίenim, non refertur ad istam , si, paratus est di bolo se angelis ejus: neque enim ideo diabolo &. angelis ejus paratus est ignis , quod homines facturi non essent opera misericordiae. Quemadmodum igitur verba murisi enim, in sententia quae dicetur reprobis , referuntur ad ista Dissed reὰ mer sic in ea quae dicetur electis, eadem verba murisi enim, referuntur ad illa Venite, possidere. Unde ex illo Euangelii loco colligitur quidem, gloriam in tempore conferri propter opera; sed non colligitur, qudd propter ea ab aeterno praeparata sit in intentione divina. Objicies x. Scriptura variis in locis asserit, viatam aeternam esse mercedem bonorum operum:
Matthaei s. Merees vestraeopiosa est in eoelis'. esse coronam iustitiae: x. ad Timoth. In reliquo repoia sita est mihi eorona justitiae: esse bravium: r. ad
Corinth. 9. Vnus accipit bravium: reddi debere propter opera: Reddet unicuique secundum opera ejus. Inde vero sic conficitur argumentum. Gratuita non est praedestinatio ad mercedem : ad coronam justitiae; ad bravium: quippe merces, corona justitiae, bravium in suo conceptu esse tiali praesupponunt merita, quibus rependantur: Atqui ex Scripturis vita aeterna est merces, c rona justitiae, bravium: ergo, &c.
Resp. concessa mai. dist. min. Vita aeterna in ordine executionis est merces, corona justitiae, bravium, conc. min. In ordine intentionis, neg. min. De vita aeterna in illo ordine, non autem
in isto considerata, explicari debent loca, quae ex Scripturis laudata sunt. Patebit clarius ea solutio , si dicatur I. Deum decrevisse efficaciter quisbusdam gratuith conferre vitam aeternam: 2. ipsum ex eo decreto essi caci conserre pari ter gratuito media,quae ad illam comparandam necessa riasint: 3. eum velle, ut eam in tempore asse
407쪽
quantur , eo quod eam Per virtutis exercitium
Objicies 3. Ad id homo gratuito non prςdest,
natur, quod est in ejus potestate: atqui vita aeterona est in hominis potestate; nam I. suis orationibus postulat, ut inter electos numeretur: Σ. APO-ssolus 2. ad Timoth. 2. sic loquitur: Si quis emum verit se ab istis, eris vas in honorem: 3 .Idem Apostolus ad Rom. H. supponit, Iudaeos poste inseri bonae olivae,seu praedestinatorum numero ed cirili, si non permanserint in ineredulitate Uerentur. Resp. dist. min. Vita aeterna est in hominis potestate secundum ordinem executionis,quia cura auxilio gratiae potest habere justitiam & perseverrantiam usque in finem , conc. min. secundum ordinem intentionis, seu , prout est aeterna illius
Praeparatio, neg. min. Hinc autem conclude dum est I. Eccleuam cum pro filiis rogat, ut inter electos numerentur, non aliud petere, quam ju
stitiam & perseverantiam usque in finem 3 quae quidem dona Deus iis semper largitur , quos gratuito praedestinavit ad gloriam. Concludendum est 2. eum qui sui loquitur Apostoluso perseve
ranter sese emundaverit ab haereticorum doctrinis, caeterisque vitiis , esse in tempore, & quidem eX meritis , vas in honorem, ut erat jam ab aeter no per gratuitam praedestinationem.Concluden
dum est 3. Iudaeos, si ut ait Paulus) non pe
manserint in incredulitate, nec in aliis peccatis minseri in bonam olivam, seu gloriam consequi, ad quam gratuito per Dei electionem prςdestinati fuerant. Objicies 4. Apostolus docuit, praedestinationem prςsupponere prς visionem meritorμm nam ille docuit, prς destinationem praesupponere Pr visionem meritorum, qui scripsit, prςscientiam Prςcedere prςdestinationem : Atqui id Aposto lusrevera scripsit: quippe sic loquitur ad Rom.
s. istuos raescivis, o praedestinaνit conformea sieri magini silii sui.
408쪽
Differt. IV. De Attribui. in speete.
Resp. ad i. neg. ant. Ad 2. dist. maj. Ille, &c., si praescientiae nomine intellexerit intellestus actum , qui cognitio dicitur , transeat maj. Si intellexerit voluntatis actum , qui dicitur praedilectio, neg. maj. Istum vero , non autem illum, intellexit Apostolus: nec id mirum est , cum cognitio , praescientia, saepius in Scripturis pro dilectione sumantur , ut videre est ad Rom. II. Non repulit plebemsuam quam praescivit. Secundae ad
Timotn. 2. cognovit Dominus quisunt ejus. Matth. 2s. Plannovi vos. Psal. I. IXovit Dominus viam
justorum. Ioannis Io. Ego sum Pastor bonus , O eoin gnoseo oves meas. Hic est igitur sensus verborum Apostoli: suos Deus praescimis, id est ab aeterno praedilexit, eos praedestinavit, hoc est, firmo, ac constanti decreto statuit eos reddere conso i, mes,in Horificatione tum corporis,tum an mae, ima-igini filii sui.Unde tantum abest, ut Apostolus hominis meritis etiam per gratiam comparandistribuat causam aeternae illius praedestinationis ad gloriam , quin potius uni illam adscribat gratuiatae Dei in hominem praedilectioni; nec id instequens est in Scripturis , quippe haec leguntur Ioannis 3. Sic Deus dilexit mundum,ut silium suum
Confirmatur solutio I. ex eo , quod si Apostolus praestientiς nomine meram operum PrςcO snitionem intellexisset, debuisset dicere , quos prςscivit bene victuros , aut bonς voluntatis futuros , non autem simpliciter & absolute , sine addito , uuos prUcivit. Confirmatur 2. ex Augustino, qui libro de dono Perseverantiς cap. I 8. asserit, Prςscire , Scyrςdestinare esse nonnunquam verba synonyma ;idque probat Apostolica sententia , quς jam relat est : Mn repulit Deus plebem suam ,
quam praescisit'. hincque capite I9. concludit , ea verba , cum agitur de electorum vocatione , pro miscue pro uno & eodem usurpari: Vnide in
quit aliquando eadem praedestinatio signHςση
409쪽
etiam nomine praescientiae, Mut ait Apostolus r Ponrepulit Deus plebem suam , quam praesciris . Hoe quod ait, praescivit , non recte intelligitur , nisi praedestinavit .... uuid ergo nos prohibet, quando apud aliquos verbi Dei tractatores legimus Dei praeseientiam , O agitur de voeatione electorum, eandem praedestinationem iatelligere 'Responderi potest 2. verbum Praestivit, sumi pro actu intellectus , seu mera cognitione, quam Deus habet non quidem de operibus pietatis, sed de personis electorum, ita ut neminem praedestinet ad gloriam, quem ante , secundum nostrum concipiendi modum, distincte non cognoscat. In ea autem suppositione haec Apostoli verba:
conformes fieri imagini siliis r non sunt reserenda ad verbum Praseivit, ita ut sensus sit, Deum eos elegisse quos praescivit conformes fieri imagia . ni filii sui ; sed referri debent ad verbum Praed stinavit, ita ut hic sit sensus Apostolicae sente tiae: unos praestivit, hoc est, quos distincte cognovit, praedestinavit, ut conformes essent in glorificatione, tum corporis, tum animae, imagins
filii sui. Innuit explieationem illam S. Thomas in eum Apostoli locum ; haec enim seribit in suo
Commentario: Non quia omnes praescitos raed stinet, sed quia eos praedestinare non poterat,msi prae- seiret a Solvuntur qua contra gratuitam praedestinationem ad gloriam petuntur ex authoribus qui ante Augustinum vixere. Objicies. Irenaeus lib. . contra haereses c. 38. scribit , ex futurorum praescientia dictum suisse rraeob dilexi , Esau autem odio habui. Origenes lib. I. in Epist. ad Rom. ait, proposi- turri, de quo Apostolus cap.8. loquitur , esse non Dei , sed hominis propositum. Ambrosio adseriptus a nonnullis Commenturius Epist. ad Rom. ad illud eapitis 8. Iis quis cmdum tropositum τοcatis ni sanctit haec habet:
410쪽
Dissertav. De Attributis in specie. μν
ω-eundum propositum vocamtum,q-s credentes prae
scivit Deus futuros sibi idoneos, ut antequam crede rent,scirentur. In ejusdem Epistolae caput 9. haec verba: Miserem cujus miseretir, se explicat: Esmiserisordiam dabo, quem praesciri post rerorem's
to recto tarde reversurum ad me.
Chrysostomus Hom. I s. in eap. 8. Epist. ad Rom. Propositum, de quo loquitur Apostolus, interpretatur Propositum non Dei vocantis , sed hominis vocati. Hom. 16. in illud capitis s. I eob dilexi, Esau autem odio habui, haee scribit: Iua igitur de eausa his quidem amori, ille autem odio habiturus eras e stuoniam quidem his madus , tiati autem bonus erat. Hom. I. in caput I. Epist.
ad Ephes haee ait: uuod si homines , quam elisunt, optima sibi diligunt, multo magis Deus. Eligi enim,O- divina bonitatis indisium est, O virtut s eorum qui eliguntur. Hieronymus in I. caput Mesachiae exponens illud: Iaeob dilex , Esau autem odio habuι, dicit dilectionem & odium Dei vel ex praescientia futurorum nasci, vel ex operibus jam factis. Idem docet in expositione primi & quinti capitis Epist. ad Galatas. Ex iis vero Patrum authoritatibus sie conficitur argumentum. Id de praedestinatione ad gloriam hisce temporibus docet Ecclesia, quod qua tuor prioribus saeculis , tum in Oriente, tum in Occidente docuit. Atqui ut patet ex laudatis Patrum textibus Ecclesia quatuor prioribus saeculis tum in Oriente, tum in Oecidente docuit praedestinationem ad gloriam esse ex meritorum praevisione: ergo revera est ejusmodi. Resp. ad I. concessa maj. neg. min. Ad a.dico , quod quamvis daretur quod tamen , ut constahit ex dicendis, falsum est θ Patres , qui laudati sunt in argumento, favisse praedestinationi algloriam ex praevisione meritorum , non seque tur, Ecclesiam ubique quatuor prioribus saeculis