장음표시 사용
431쪽
eum damnatione actuali: Potest e contra praedestinatus damnari in sensu diviso: licet enim de facto in iustitia in finem usque perseveraturus sit, Potest tamen non perseverare: ac proinde in prindestinato possibilitas damnationis componitur cum praedestinatione. Objicies x. Doctrina de gratuita praedestin tione ad gloriam, avocata propriae salutis studio; extinguit in pastoribus caeterisque fidelibus zelum animarum. Nam in illius doctrinae suppositione nemo est, qui hoc dilemmare uti non poς sit: Uel sum de praedestinatorum numero: vel non lum. Si primum, quamvis hic & nune non sim de mea salute solicitus , eam tamen suo tempore consequar : Si secundum , inutiles erunt mei conatus. Idem dilemma pastor adhibere poterit respectu animae, quae illius curae eredita est: vel hare anima est de praedestinatorum numero , Vel non . Si primum, licet de ejus salute non sina solicitus , salvabitur tamen: Si alterum, irritus erit, ac vanus meus labor. Resp. I. Massilienses argumentum illud moviΩse adversus Augustinum : Hoc autem propositum vocationis Dei inquiunt in epistola Prosperi ad Augustinum θ quo vel ante mundi initium , vel Aosa conditione generis humani, eligendorum se re-j eiendorum dieitum facta discretio , in secundum quod plaeuis creatori , alii vasa honoris , al/i ναμ eontinneliae sint creati, lapsis curam νσισε ii adimere , O sanctis occasionem torporis adferre , eo quod utraque parte superfluus labor sit, si neque reje- Erus ulla industria possit latrare , neq- electus ulla negligentia possit excidere et quoquo enim modo se eg r/nt , non posse aliud erga eos , quam quia Deus demnit , accidere. Resp. 2. argumentum ab adversariis proposi-ι tum, nimis probare: si enim valeat, probabit,Dei prςscientiam quemlibet hominem avocare a Propriae salutis studio, &in pastoribus extinguere.*elum animarum: Quisquis enim uti poterit hoc
432쪽
Dissert.IU. De Attributis inspecie. gas
dilemmate: Vel Deus praescivit me consecut rum salutem, vel non praestivit: Si primum, licet hic & nune de ea non curem , eam tamen Cediti ssime suo sum tempore consecuturus: Si secun dum, licet eam curem sedulo, nusquam tamen eam consequar. Idem dilemma quisque pastor poterit adhibere, ut sese ab animarum Zelo & cura liberet. Augustini est quoque secunda illa reseponsio : Illa eum dieunt cinquit libro de dono Perseverantiae capite I s. 9 ita nos a ransitenda Dei gratia , id est, quae non secundum merita nostina datur, O ἀ eonfisendaseeundum eam praedestinatione sana rum , deterrere non debent , sient non δειerremur a
eonfitenda praestentia Dei, si quis de Au popul e
loquaxur , ut dicat: Sive nune recte vivatis, sive non recte, tales vos eritis , quales vos Deus futuros esse
praeseivis: vel boni si bonos , vel mali si malis. Resp. 3. neg. ant. Rati est, quia Praedestinatio ut jam observatum est in non est ad solum finem, sed etiam ad media quibus ille finis debet
comparari: at inter ea media soIicitudo, ad quam Deus in tempore per suam gratiam m vel Pra destinatum, non ultimum locum tenet : igitura praedestinato debet adhiberi, ut vitam aeternam ad quam per divinam praedestinationem est electus , consequatur : Sient ille inquit Augustinus de dono perseverant. eap. II. 9 'DeM castum futurum este praseivst , quamvis id in- eertum habeas , agit ut castus' r ita ille quem castum fumrum praedestinavit , quamvis id incertum habeat , non νειὸ non aest ut castus sit , quoniam Dei dono se audit futurum ese, quod quarti ; imo
etiam gaudet ejus charitas, me instatur, tauquam id non aeeverit. in solum ergo praedicaιione praeis destinationis ab hoe opere non impeditur , verum ad hoc adjuvaιur , ut eum gloriatur , in Domino glorie
Hinc concluditur, reos esse pastores, qui Populis sibi creditis curam suam non impendunt squippe pastorum sollicitudo medium est , quo Deus
433쪽
Deus praedestinatas oves perducit ad justitiam,&ad perseverantiam usque in finem : Absit cinquit S. Doctor, hocce quorumdam dictum: Pereat imsirmus , quid ad nos firmum fiundamentum Dei stat,
ct nemo perit, nisi filius perditionis , refellens , de
Corrept. &Grat. cap. I s. ut ista garrientes, s
euras nos in hae negligentia esse debere credamus. Ve
rum es enim,quia nemo perit, nisi filius perditionisi sed ait per Eetechielem prophetam: ille quidem in
peccato fiso -rietur , sanguinem vero ejus de manu speculatoris requiram. Praeterea cum pastoribus,
nec ulli fideli notum sit,quis ad praedestinatorum numerum Pertineat, debent omnium & velle &curare salutem: riseientes s ait ibidem Augustinus) quis pertineat ad praedestinatorum numerum ,
qum non pertineat, sie inci debemus charitatis asse Eta , ut omnes velimus salvos fieri . Objicies 3. Inter opiniones ea debet admitti quae majori est populis solatio; quae facilius cre tam libertatem conciliat eum gratia & praedestinatione: atqui opinio quae docet, praedestinationem ad gloriam esse ex praevisis meritis Per gratiam comparandis, majori test populis solatio, laciliusque creatam libertatem conciliat cum gratia & praedestinatione: ergo debet admitti . Resp. I. esse Semi-pelagianorum illud argumentum: Sub incerta spe sinquiunt in epist. Pros. peri ad Augustinum ) eursum non possie esse consta tem . Sic etiam loquuntur in epist. Hilarii ad eundem Augustinum: Vse ad incertum voluntatis Deid e ei se patiuntur. Resp.2. vanum fore' latiumquod populi si merent ex praedestinatione post praevila merita: quasi vere tutius non sit, sortem nostram invictae Dei manui, quam nostrae stagili committere, dicente Propheta: In manibus tuisfortes meae.
Reis. 3. theologum, non quae faciliora sunt , sed quae veriora, debere complecti: nemPe ea est mysteriorum natura, ut certissima sint quidem, sed Plerumque humanae menti inscrutabi-
434쪽
DisserLIV. De Attributis in specie. 4 3I
lia. Id praecipue habet locum in eo, de quo hie agitur, cum illud non alia ratione explicuerit Apostolus, quam exclamando:O altitudo divitii.
m sapientiae sese lentiae Dei , quam incomprehensibilia sunt judisia ejus O investigabiles viae ejus lDifficillimum esse explicatu,scribit Augustin. de praedestin. SS. cap. I 4. In hae di edi ad solvendum quaestione. Concilium Tridentinum illud vocat
incognitum mortalibus mysterium: Hemo quoinque, quamdiu in hac mortalitate vivitur, de arca divinae praedestinationis miserio usque adeo praesumere debet Itaque in forma ad argumentum, concessa prima parte majoris propositionis, neganda est minor: quoad alteram vero Partem , neganda est major propositio propter loca, quartum ex Apostolo, tum ex Augustino, tum ex Concilio Tridentino mox prolata sunt. Imo tam tum abest, ut adversariorum opinio de praedestinatione post praevisa merita ided admittenda sit quod summam prae se serat facilitatem,ut prpcise ἡ eontra ob id rejicienda sit, quippe ex ea facilitate concluditur, eam non esse Augustini, apud quem semper multum difficile fuit praedestin tionis mysterium. Objicies 4. Ea sententia non debet admitti, quae populo non debet praedicari: atqui sente tia de gratuita ad gloriam praedestinatione populo non debet praedicari: quia periculum est, ne sit ei scandalo, ne eum adducat in desperationem. Resp/r. illud argumentum Augustino a Semi- pelagianis objectum fuisse : Sed Hunt verba sunt ipsius Augustini cap. I 4. lib. de dono perseverantiae θ praedestinati onis desinitionem utilitati
praedieationis adνersam. Resp. 2. dist. maj. non debet temere praedicari Populo, conc. maj. nudenter, neg. min. Τem re lisaedicatur , cum sic praedicatur, ut ad ejus assecutionem tollatur bonorum operum necessitas: Pon ita praedicanda est inquit Augustinus cap.22.lib. de dono Perseverantiae ut apud imp
435쪽
uitam , vel tardioris intelligentiae multitudinem , νωdargui quodammodo 'sa sua praedicarione videa-r- , sicut redargui videtur in praestientia Dei quam certe negare Non possunt , si dicatur hominibus : sive eurratis , sive dormiatis , quod vos praesi vir, qui falli non potest , hoe erit. E contra prudenter praedicatur, cum asseritur, quod nou removeat Pietatis opera , im3 sit eorum Prima radix & prima causa . Prudenter Praedi- dicatur, cum aequa ad id impellit causa, v.g. ut verum doceantur, qui capere possunt: DAcatur ergo verum ait ibidem Augustinus cap. 6. P. maxime ubi aliqua quaestio , ut dicatur , -- pellis , O capiant qui possunt , ne forte cum taeet- prolter eos qui capere non possunt , non s ἰώm veritase fraudentur , verum etiam sed Macapiantur , qui verum eapere , quo caveatur fiam ras , pq Mnt. Si autem in iis etiam circum stantiis, quas prudentia & necessitas suggerunt, praedicatio gratuitae praedestinationis ut no nullis auditoribus standalo , illud scandalum erit ut loquuntur theologi acceptum , sed non datum: seu ut aliorum verbis utamur per accidens tantum, non autem per se, nonnubiis hominibus erit offendieulo : An timendum est ait Augustinus lib. de dono Persever. caP. 22. ne tunc homo de se des peres , quando speseus ponenda demonstratur m Deo , non autem
desperaret, si eam in se ipse superbissimus in im
licissimus poneret Hinc patet nullum , esse des erationis , ac proinde nee scandali peric um, ubi cum suppeditatis ab Augustino ca tionibus , gratuita ad gloriam predeuinatio Praedicatura
436쪽
Dissert.IV. De Attributis in specie . 339. II L
Vtrum inter praedestinationem ad gloriam, ct inter praedestinationem ad fidem, stitiam, perseverantiam ,sit aliquis ordo' prioris 2 posterioris.
Ol. T. Certum est, nullum esse ordinem prioris & posterioris inter praedestinationem ad gloriam, & inter praedestinationem ad fidem, justitiam, perseverantiam, si habeatur ratio temporis ; hoc est, certum est, Deum prius prioritate temporis non praedestinasse ad gloriam, quam ad fidem, iustitiam & perseverantiam e nempὸ ab aeterno, ac proinde in eodem instanti reali, ad ea omnia simul & semel suos electos praedestina
dilat. 2. status igitur quaestionis est, an in i stanti naturae, Deus suos electos prilis praedestinarit ad gloriam, quam ad fidem , justitiam &Perseverantiam: id est, utrum in intentione di-Vina unum praecesserit aliud. . Inter authores quibus placet, praedestinationem ad gloriam esse omnino gratuitam, duplex est circa propositam qu .estionem sententia. Nonnulli post S. Thomam docent, Deum prius Prioritate naturae voluisse electorum gloriam quam eorum fidem, justitiam , & Perseverantiam : alii verδ contendunt, Deum simul & semel , etiam in instanti naturae, suis electis voluisse tum gloriam tum fidem tum reliqua hujus
vitae dona. CONCLUs Io . Inter praedestinationem ad
gloriam, S inter praedestinationem ad fidem , justitiam, & perseverantiam, est ordo prioris& posterioris . , Probatur I. Inter ea est ordo prioris & posterioris, quae se habent per modum mediorum dc D . II. T sinis:
437쪽
finis'. quippe concipimus, finem esse priorem in intentione operantis , quam media: atqui gloria, fides, justitia , perseverantia, se habent inter se per modum mediorum & finis. Quippe fides iustitia & perseverantia ordinantur ad gloriam, iis enim electi gloriam a ternam consequuntur :ergo in intentione divina se habent per modum Prioris & posterioris. Probatur 2. Inter ea reperitur ordo prioris RPosterioris, quorum unum est causa alterius: siquidem volitio causa' prior est volitione estectus: atqui in praedestinatione ad gloriam, & in praedestinatione ad gratiam, unum est causa alterius: nam ideo electi praedestinantur ad gratiam, fidem justitiam & perseverantiami, quod ad gloriam praedestinati fuerint: siquidem Scriptura, & Patres, ac praesertim Augustinus, in praedestinationem ad gloriam refundunt praedestinationem ad fidem, justitiam & perseverantiam, ut videre est iis in textibus, quos protulimus ad adstruendam gratuitam praedestinationem ad gloriam et Rilicet ibi observatum est, ideo nonnullis Parvulis paulo ante mortem dari baptisma, quod ab aeterno electi suerint ad gloriam: ideo nonnullis gentilibus annuntiari euangelium, quod praedestinati fuerint, ut cum Christo regnent in aeter num : ideo ex duobus justis uni dari donum perseverantiae, negari vero alteri, quod ille, non autem iste, suerit ad gloriam electus.
Vtrum praedestinatio ad gloriam in sanctis
angelis gratuitafuerit. Not. I. C Uod hic quaeritur de angelis ,
quaeritur etiam de homine, si perseverasset in innocentia, in qua conditus fuerat: eadem enim est, ex Augustino , utriusque ra
438쪽
DissertIV. De Attributis in specie. 3 3
't. 2. Circa propositam quaestionem duplex est theologorum sententia. Plerique Thom istae quibus Est ius &Sylvius adhaerent, docent, sanctos angelos non minus ad gloriam gratuito pra destinatos fuisse, quam fuerint homines lapsi . Praecipua eorum auctorum ratio est, quod angeli, homo innocens, non minus , quam homo lapsus, indiguerint gratia per se efficaci, tum ad fidem quae per dilectionem operatur, tum ad Perseverantiam in ejusmodi fide: ex ea vero suppositione sequitur, quod necessario admittenda sit in angelis gratuita praedestinatio ad gloriam: si enim quaeratur, cur gratia per se essicax , quam contendunt angelis fuisse necessariam ad perseverandum in justitia, cur inquam data sit angelis , qui jam in coelis fruuntur beatitudine ,
negata econtra fuerit iis, qui in inseris torquentur, non aliud ad eam quaestionem responderi potest, quam quod Augustinus respondit de hominibus lapsis, quorum uni datur perseverantiae donum, alteri verd negatur ; nempe ideo uni datum esse, quod ad gloriam gratuito electus sit, non autem alteri , utpote ad eandem gloria non electo. 3. Qui Molinae opinionem tuentur, contendunt, idem de angelis ac de hominibus lapsis ferendum esse judicium: ac proinde cum isti sinquiuntὶ gratuito ad aeternam gloriam praedestinati non fuerint, nec illi pariter debuerunt ad eam gratuito, seu independenter a praevisis per gratiam meritis, praedestinari. Ratio eorum est , quod temere omnino Deus eos gratuito Praedestinasset ad gloriam, quibus cajunt) ad operandum bonum & ad perseverandum usque in finem, satis erat gratia pedisequa voluntatis, seu quae actu in bonum non influeret, nisi ex praevia in instanti naturae determinatione voluntatis creatae.
Hor. 4. Augustini discipulis non displieet eo in capite laudati scriptoris sententia : seu docent gratuitam praedestinationem ad gloriam non ha-
439쪽
bii ille locum in sanctis angelis, nec habituramis iste in hominibus, si in accepta per creationem gratia perstitissent. Nituntur eodem, quo Molina principio, hoc est, docent, angelis ad actu perseverandum in justitia, quam per creationem acceperant, satis fuisse gratiam voluntatis pedisse- quam ; contenduntque, nullatenus eos ad id indiguisse, sicut nec indiguissent homines, si in justitia originali permansissent, auxilio perse& ex
natura sua e scaci. Ol. 1 . Non est eo in capite, quod quis miretur Augustini discipulorum cum Molina concor-- diam: quippe censent, scriptorem illum in eo tantum peccasse, quod quae traditio de gratia hominis sani docuit, ad hominem lapsum extenderit, seu voluerit, eum non eis caciori auxilio ad ope randum bonum & ad perseverandum usque ad Gnem indigere, quam si per peccatum debilitatusmon sui siet.. CONCLUs Io . Gratuita praedestinatio ad gloriam locum non habuit in angelis, seu, quod idem est, angeli non fuerunt ad gloriam praedestinati ante praevisa eorum merita. Probatur I. In iis locum non habuit gratuita praedestinatio ad gloriam , in quibus locum non habuit gratuita praedestinatio ad perseverantiam: atqui in angelis locum non habuit gratuita prae destinatio ad perseverantiam: ergo neque ad gloriam. Maior videtur certa, siquidem eodem modo quo quis vult finem, debet velle medium absolute necessarium, ut finis ille comparetur: ac proinde, si Deus gratuito praedestinavit ad gloriam , gratuito quoque debuit praedestinare ad perseverantiam , cum perseverantia necessario requiratur
ad executionem praedestinationis ad gloriam. Minor vero sic ostenditur: In iis locum non habuit gratuita praedestinatio ad perseverantiam, qui ad eam sunt praedestinati tantum poli praevisum consensum, quem Praebituri erant gratiae: atqui
angeli praedestinati fuerunt ad perseverantia in
440쪽
Dissert.IV. De Attributis in specie. 37
tantum post praevisum consensum, quem praebituri erant gratiar: ergo gratuito Praedestinati nonsuerunt ad perseverantiam. Probatur minor. Illi praedestinati fuerunt ad perseverantiam tantum post praevisum consensum, quem praebituri erant gratiae, quos gratia non determinavit ad perseverandum : atqui gratia no n determinavit angelos ad perseverandum: idque Patet I. ex eo, quod eadem gratia donati fuerint angeli, qui non perseveraverunt, qua donati sunt ii,qui de facto perseverarunt: Angeli Guorum princeps est, qui dieitur diabolus verba sunt Augustini lib. de corrept. & gratia cap. Io. 9 per
liberum arbitrium, seu, non consentientes gratiar, a Domino Deo refugae facti sunt ; eaeteri autem per; sum liberum arb trium , hoc est, utentes data sint actuali gratia , in veritate fleterunt . 2. Gratia quae data est angelis, non fuit auxilium quo perseverarent, sed tantum auxilium sine quo perseverare non poterant: Auxilium autem sine quo non determinat voluntatem ad perseverandum, sed ipsum potius a voluntate determinatur; se
habet enim respectu voluntatis sicut lux respectu Oculi videntis, sicut navis respectu hominis qui trajicit flumen , sicut alimentum respectu hominis qui vivit: Primo itaque homini , ait Augustinus de corrept. & grat. cap. Ιχ. datvm est adjutorium 'erseverantiae , non quo fieret ut persi eraret ,
sed sine quo per tiberum arbitrium perseverare non
Probatur 2. In iis locum non habuit gratuita praedestinatio ad gloriam, in quibus non habuit locum praedestinatio gratiar, sed meritorum tantum: atqui praedestinatio gratiar locum non habuit in angelis: ergo neque gratuita praedestinatio ad gloriam . Μajor constat ex A ugustino , qui in eo visitae praedestinationem distinguit a praedestinatione meritorum, quod illa sit prorsus ex
mera Dei liberalitate, ista vero sit ex justitia proprie sumpta.