장음표시 사용
451쪽
operatur velle & perficere pro bona voluntater non impedit, ne justus cadat, idque ut deinceps eum reddat cautiorem, ac vigilantiorem r Fit, ait Gregorius Magnus lib. 2. Moral. cap. 26. ut aliq uando se haee patia utiliter subtrahat , O prinsumenti , quantum infirmatur , ostendat e tune enim vere cognoscimus, bona nostra unde sint, quaniabaee
quasi amittendo , sentimus, quia a nobis seruari non pos*nt. Objicies I. Effectus praedestinationis est Dei
beneficium: quippe praedestinatio definitu . Prie- paratio beneficiorum Dei , quibus eretissime liberantur quicumque liberantur : atqui permissio peccati non est aliquod beneficium, imo est beneficii , gratiae nimirum efficacis, subtractio : ergo, &c. Resp. conc. maj. dist. maj. Permissio peccati in se eonsiderata non est aliquod beneficium , conc. min. considerata ut subest intentioni divina ,gr tiam efficacem subtrahenti, neg. min. Hoc eni multimo modo considerata, est beneficium, cum Per eam electus fiat magis humilis, ac in post
Objicies x. Estectus praedestinationis consertur ex Christi meritis: atqui permissio peccati non accidit ex Christi meritis: neque enim Christus Patrem oravit, ut ab electis gratiam subtrahe ret: neque nobis licet Deum eam grati ae subtractionem rogare. Resp. conc. mai. disting. min. Permissio prout in se consideratur , non accidit ex meritis Christicone. min. sic enim est effectus providentia communis. Pro ut consideratur in intentione Dei qui ea utitur ad bonum electi, neg. min. Permisisonem' peccati priori modo sumptam Christus non postulavit a Patre , sed tantum post
Objicies 3. Deus non potest permittere pecca tum ex intentione conferendi humilitatem Praedestinato: Ergo permissio peccati non est in ei diu estectus Pr destinationis.
452쪽
Dissert. IV. De Attribui. inspecie. '
Probatur ant. Non est sapientis ac periti medici permittere morbum ad conferendam postea sanitatem:ergo nec decet Dei bonitatem ac sapie tiam permittere peccatum quod quidem mor bus est animςὶ ad conserendam humilitatem,aut aliam virtutem , per quam ahima sanetur. Resp. ad I. neg. ant. Ad 2. dist. ant. Ad conserendam sanitatem simpliciter, conc. ant. Ad conserendam robustiorem sanitatem, aut ad reddendum deinceps hominem cautiorem in servanda sanitate, neg. ant. Deus non Permittit peccatum in electis,tantum ut eos postea simpliciter justiGcet, sed ut eos majori donet sanctificatione, aut ut reddantur humiliores, quam essent antea, efficianturque cautiores ad praecavendum deinceps Peccatum, & promptiores ad implorandum intentationibus Dei auxilium: Nonne, ait Berna dus serm. 2.in enarratione PsaJ.9o. cooperatur nobis ille casus in bonum , unde se humiliores esseimur Ocautiores
CAPUT VIII. . De proprietatibus Praedestinationis.
Non A D praedestinationis proprietates regu-ἀ1. ci possitnt certitudo, immutabilitas, Praedestinatorum numerus: de iis ergo est hic a nobis agendum. ARTICUL Us I.
De certitudine praedestinationis.
2 ος. o Raedestinatio eonsiderari potest vel in x intentione divina, vel in executione: quaeri igitur potest, utrum in illo duplici statu sit
CONCLus Io . Praedestinatio tum in intemtione divina, tu in executione, est omninδ certa. Probatur Prima pars. Ρrςdestinationem in inte
453쪽
tione divina certam esse, nihil aliud est , quam
Deum certo cognoscere numerum electorum incommuni: & in particulari personas electas: Atqui Deus certo cognoscit numerum electorum in communi , & in particulari personas electas: nempe ex Apostolo 2. ad Tim. 2. 2inis Dominus qui sunt ejus. Ioan. cap. 13. Scis Christus quos et
Probatur altera conclusionis pars. Praedestinationem esse certam quoad executionem , nihil aliud est,quam electos infallibiliter consequi gloriam, ad quam praedestinati sunt:Atqui eam omnes electi, nemine excepto, consecuturi sunt: Oves meae inquit Christus Ioannis Io. vocem meam audiunt: ego cognosco eas, O sequuntur me, es ego πitam aeteream do eis , O non peribunt in aeternum , O non rapiet eas quisquam de manu mea. Nec id mirum est, cum Dei voluntas sit esficacissima ac omnipotentissima, circa salutem eorum quos elegit.
ARTICUL Us II. Vtrum praedesinatio sit immutabilis .
Non o Raedestinatio perpendi potest vel ex
x parte Dei praedestinantis, vel ex pam te creaturae praedestinatae: unde quaerendum est utrum tum ex parte Dei, tum ex Parte creaturae, si omnino immutabilis. CONCLus Io . Praedestinatio sive consideretur ex parte Dei, sive ex parte praedestinatorum, est omnino immutabilis . Probatur prior pars. Praedestinationem esse immutabilem ex parte Dei, est, Deum non mutaturum decretum, quo statuit gloriam electis conferre: atqui Deus nusquam mutabit, seu nusquam rescindet illud decretum; cum enim sit sapientissimus, consilium non mutat, ut solent
454쪽
D issen. IV. De Attributis in spetie . 3I
Altera pars non minus est evidens: nam pra destinationem esse immutabilem ex parte praed stinatorum, est, praedestinatos non poste non consequi gloriam, ad quam electi sunt: atqui eam xevera non possunt non consequi in sensu compositor neque enim conjungere possunt actualem damnationem cum praedestinationis decreto, siquidem praedestinationis decretum includit ex parte Dei voluntatem electis conserendi donum Perseverantiae usque in finem: in sensu tamen
diviso possunt prςdestinati non consequi gloriam ad quam electi sunt, quia polle non consequi gloriam in sensu diviso, nihil aliud est, quam
conjungere Potentiam non consequendi gloriam cum aeterno praedestinationis decretor atqui electi eam revera conjungunt, quippὰ nullus est qui peccare non possit; qui semel lapsus, non Possit non perseverare , licet de facto, si peccet, resurrecturus sit, ac in justitia in finem usque perseveraturus.
Objicies r. Praedestinatio & liber vitae idem sunt Augustino teste in Psalmum 68. atqui liber vitae non est immutabilis, nempe qui in eo scripti sunt, possunt ex eo deleri; id enim evis denter supponunt haec Moysis verba Exodi 32. Aut dimitte eis hane noxam , aut , si non facis , dele me de libro tuo quem seripsisti . Id etiam supponit Dei ad Moysem responsio: cui respondit Dominus e sis peccareris mihi , delebo eum de libro
ResP. I. nonnullos verba Moysis interpretari de libro vitae hujus temporalis; ita ut sanctus L gislator optarit mori potius, quam videre divinam ultionem in populum quem eduxerat ex AEgypto. Idem quoque petiit, cam Numerorum M. sic Deum precatus est: Obsecro, in inter'. arme. Id pariter Eliseus Deum oravit 3. Regum
Resp. 2. nonnullos alios librum illum intem pretari de libro justitiae, non quidem praedest,
455쪽
nationis ad regnu cςleste, sed de libro justiti et presentis, in quo plures reprobi conscripti sunt. Ille vero liber justitia praesentis dicitur liber vitae, quod eos contineat, qui ad vitam aeternam ordinantur , vel ex aeterno praedestinationis decreto , vel tantum ex praesente gratia, per quam jus habent ad coeleste regnum: Est liber milae sinquit S.
Thomas I. P. q. 2 art. 3. ) conscriptio ordinandorum .n vitam aeternam: ad quam ordinatur aliquis ex duo
bus . sellicet ex praedestinatione divina , ct haec ordia natio nunquam deficit , O ex Iratia . quicumque enim gratiam habet,ex hoe sese dignus est vita aetema. Addunt illi authores;Moysen non postulasse absilute ut deleretur de illo praesentis justitiae libro: nec mirum, clim id sine peccato optari non possit, sed tantum conditionate, dicendo: Aut dimitte eis, aut dele me: quasi dixisset, non potes absque gravi aliquo erimine delere me ex libro justorum: igitur aliud velim concedas, populi nimirum veniam. Resp.3. verba Moysis exponi ab aliis interpretibus de libro praedestinationis, sed addunt, S. Legislatorem petiisse rem,quam sciebat esse imposs1- bilem, ut situm de salute fratrum vehemens desiderium exprimeret: ita ut sensus sit: Si posses me ex praedestinationis libro delere, idque tuta comscientia optare post em, id rogare de facto,ut meorum fratrum saluti consulerem: sed de his alias. Objicies 2. Praedestinationis decretum non est immutabile,si aliquis ex praedestinatorum numero transire possit in numerum reproborum: atqui
id revera fieri potest: id enim de se ipso Paulus
timuit: Castigo inquit I. ad Corinth. 9.θ eorpus meum , se in servitutem redigo , ne forte cum aliis praedicamerim , ipse reprobus liciar. Resp.ad I. neg. min. Quippe patet ex epistola Prosperi ad Augustinum, id praecipue Massiliemses in Augustini scriptis arguisse, quod S. Doetor
vellet, ita definitum esse praedestinatorum numerum , ut ad eos nemo reprobus accedere possit. Ad α. dico Apostolum reprobationis nomine non intel-
456쪽
Disseri.IV. De Attributis in specie. 4s 3
intelligere ipsum de non liberando a perditionis massa decretum, sed effectum illius decreti, deinsertionem nimirum , seu privationem gratiae ad actu perseverandiam necessariae: nec mirum, cum
ut definiit Concilium Tridentinum) nemo scire valeat certitudine fidei, cui non potest subesse falsum, an magnum illud usque in finem perseverantiae donum habiturus sit. Objicies p. Ex immutabilitate praedestinationis sequi videtur, quod quidquid agat electus , consecuturus sit aeternam glo. iam: itaque non immerito uti poterit hoc dilemmate: Uel sum praedestinatus, vel non sum praedestinatus: si primum, quidquid acturus sim, salutem consequar; alioquin mutari posset aeternum praedestinationis decretum: Si secundum, servem licet divina mandata, salutem non assequar, cum is qui praedestinatus non est, ad aeternam gloriam Pervenire non possit.
Resp. I. Massilienses ut jam superius ex Pro Dperi & Hilarii Epistolis ad Augustinum observa tum est ) ad nauseam usque ejusmodi argutias objecisse Augustino: quam autem immerito objicerentur, videre est apud eundem Augustinum libro de dono perseverantiae cap. I . S aliis sequentibus.
Resp. 2. absurdum quod obiicitur,nequaquam sequi ex praedestinationis immutabilitate. Ratio est, quia beatitudo per praedestinationis decre tum gratis quidem praeparatur, sed in sequenti rationis instanti praede finiuntur fides , justitia,& usque in finem perseverantia, tanquam media necessaria, quibus in tempore comparetur. Hinc colligitur,praedestinatum non esse salvandu, qui quid egerit, imo ex eo quod praedestinatus sit, colligitur, eum justitiam consecuturum esse, ac in finem usque perseveraturum: e contra vero eX eo, quod quis per praedestinationis deere tum non sit a massa perditionis discretus, colligitur
qu)d in justitia perseveraturus non sit, ac
457쪽
proinde salsum esse , quod objicitur , reprobum , quidquid egerit, damnatum iri. Quaeres, unde certitudo & immutabilitas divinae praedestinationis oriantur. Respondent quidam recentiores,certitudinem& immutabilitatem prςdestinationis oriri ex Dei Praescientia, seu certum esse ac immutabilem numerum praedestinatorum, quod Deus viderit ab arterno, quinam gratiae versatili,seu indissere ii, quam collaturus erat in tempore, conse suri essent, ae in finem usque perseveraturi. Uerum Pluribus argumentis impugnari potest ea recentiorum solutio.
Primo. Evertit discrimen, quod Augustinus constantissime statuit inter prςdestinationem an-
felorum, & praedestinationem hominis lapsi:
anc enim, non autem illam, este gratuitam seu independentem ex meritorum praevisione, omni argumentorum genere superius a nobis ostensum est.
Secundo. Idem responsum evertit quoque discrimen , quod idem S.Doctor statuit inter auxilium homini innocenti necessarium, & auxilium necessarium homini lapso. Nempe docuit, istud , non autem illud, esse essicax ab intrinseco, &voluntatis creatae determinativum: voluit, illuAessicax auxilium ideo nonnullis hominibus, non autem omnibus, dari, qudd nonnulli sint, non autem omnes , ad gloriam coelestem gratuito Praedestinati. Tertio. Non ad illam, ut recentioribus placet , Dei praescientiam, sed ad absolutum decretum, ad omnipotentissimam Dei voluntatem, ad Voc tionem Dei secundum propositum recurrit post Apostolum Augustinus, ut asserat certit dinem & immutabilitatem divinae praedestinationis . Horum Unquit lib. de corrept. & gratia Cap- si qMis ruam peris, vitis humano vincitur Deus zsed nemo eorum perit , quia nulla re vincitur Deus .
Capite 1 . confussi quoque ad insuperabilem
458쪽
Differt. IV. De Attribui. inisecie. 33
Dei voluntatem: Deo sinquit volenti salmum fricere , nulli m hominis resistit arbitrium: sie enim,elle se nolle in volentis aut nolentis est potestare , ut iaminam voluntatem non impediat, necsuperet potestatem.
sitiano. Illud responsum non differt a Massiliensium hae de quaestione sententia. Fatebam tur nimirum Massilienses divinam prς destinationem esse certam & immutabilem ex Dei prae scientia, idque unum arguebant in Augustino , quod S. Doctoream certitudinem ac immutabilitatem repeteret ex Dei decreto, ex vocatione secundum propositum, ex absoluta & emcacissima Dei voluntate: P se aequisseunt inquit Prosi per in Epist. ad Augustin.9 praedestinatorum electo
rum numerum nec augeri posse , nec minui: ne loeum apud infideles ae negligentes cohortantium incit
menta non habeant, ae superflua sit induin iae se laboris isdictis, eujus studium , eesante elecZione , frustrandum sit. Idem de eis ad Augustinum scribens refert Hilarius: Sisic praedestinat sunt inquiunt in Hilarii Epistola θ ad utramque partem, ut de
aliis ad alios nullus possis accedere 4 quo pertinet tamia extrinsectu correptionis instantia 'suinto. Pugnat evidenter illud idem responsum cum hisce Angelici Doctoris verbis , quaest. 6. de Verit. art. 3. Von potest dici, quod praedestinatios ra certitudinem providentiae nihil aliud addat, nisi eertitudinem praesesentiae r ut si dicatur, quod Deus ordinax praedestinatum ad salutem , sicut γquemlibet alium: sed eum hoc de praedestinato scit, quod non demiet a salute di sie enim ccendo , non diaeeretur praedestinatus d ferre a non praedestinato ex parte ordinis, sed tantum ex parte eventus: O sic praestaentia estei causa praedestinationis, nec prαὐ- stinatio esset per electionem praedo nantis , quod es
contra authoritatem Seripturae se dicta Sanctorum. Vnde praeter certitud/nem procientiae , sne oras
praedestinationis habet infallibilem certitudinem In illum S. Thomae textum observare est I. S. D
459쪽
ctorem asserere,qudd praedestinationis certitudo non nitatur certitudine praescientiar: 2. quod si ea niteretur, sequeretur, quod praedestinatus ex parte Dei e reprobo non differret: 3. quod sequeretur quoque, praedestinationem non esse per electionem praedestinantis et q. contendit, eam sententiam sacrae Scripturae & Patrum traditioni
Dicendum est igitur ad propositam quaestio-uem , praedestinationis certitudinem & immuta bilitatem oriri ex decreto absoluto & efficaci de conserenda nonnullis hominibus gloria coelesti, seu ut loquuntur scholastici) dicendum est,p destinationem esse certam & immutabilem non tum certitudine eventus & praescientiae, sed etiam certitudine causalitatis. Nec id mirum est, cum ut ex superios dictis patet) nihil omnino fiat in rebus, quae ad hominis lapsi salutem spectant, nisi dependenter ab absoluto Dei decreto, & auxilio per se efficaci, ac voluntatis dete
De numero praedestinatorum. 2 π. Umerus prς destinatorum complectitur vel omnes electas creaturas rationales, sive angelicas , sive humanas, vel humanas tantum. De praedestinatorum numero secundum duplicem illum respectum considerato quaeri potest, quq ratione in aeterno Dei consilio determinatus fuerit, seu an in genere tantum, an Vero in specie, hoc est, secundum has vel illas personas in individuo . CONCLUSIO I. Numerus electorum, Prout tum angelos, tum homines complectitur , Deo formaliter quidem , sed non materialiter, certusiuit certitudine praedestinationis. - . Probatur. Numerum sanctorum elle certum form
460쪽
Disseria V. De Attributis in specie. s7
formaliter certitudine praedestinationis , est, eum ita definitum fuisse a Deo, ut nec augeri, ne minui possit: atqui sic definitus est: nam cum Deus eoelestem quandam civitatem ex creaturigrationalibus condere decrevisset, par fuit,ut definiret, saltem in genere, seu cui voeant) formal ter, non determinando Per nas particulares scertum civium numerum, ex quibus illa ecelestis
civitas constaret: P ovis quippe ait Augustinus epist. Io6. in quod agas, O luantus numerus essa
debeat, primitus omnium hominum , deinde Samaorum, Mut siderum , sicut Angelorum : atque ut deterrenis loquamur , sicut pecorum , piscium , volat lium , sicut arborum in herbarum , Mut denique βο-Gorum , capillorum nostrorum. Probatur altera pars conclusionis. Numerum electorum esse Deo materialiter certum certitudine qraedestinationis, seu eausalitatis,est, Deum gratuito elegisse in individuo omnes cives , ex quibus constaret civitas coelestis, quam condere decreverat: atqui sic eos non elegit , cum
c ut superius ostensum est θ angelos independenter a praevisis meritis non praedestinarit ad regnum coeleste ; nec ipsos etiam homines se praedestinasset, si primus parens perseverasset in justitia originali, in qua conditus fue
CONCLUs Io 2. Numerus electorum, pro
ut solos homines lapsos eomplectitur , certus est Deo materialiter certitudine praedestinationis, seu causalitatis. . Probatur. Numerum electorum esse Deo materialiter certum certitudine prςdestinationis,sea causalitatis, est, Deum cognoscere in individuci Personas electas , ed quod ad regnum coele1tegratis praedestinatae sint: atqui Deus certo cognoscit in individuo personas electas, eo quod ad regnum coeleste gratuito praedestinatae fuerint et