장음표시 사용
441쪽
Probatur minor . In iis locum non habuit praedestinatio gratia , in quibus gloria nusquam Praeparata fuit tanquam gratia , sed tantum tamquam merces: Sed gloria nusquam praeparata fuit angelis tanquam gratia , sed tantum tamquam merces: uuid erit autem tiberius libero a bitris c inquit Augustinus lib. de corrept. & grat. cap. II. ) quando non poterit servire peecato, quae futura erat O homini, Mutfacta est, ct angelis sanctis merces meriti Nunc autem per peccatum perdito bino merito , in his qui liberantur , factum est donum gratiae , quae menes meriti futura
Nec valet solutio eorum, qui respondent, gloriam in angelis fuisse mercedem in executione , seu in temporali illius collatione, non autem in intentione divina, seu in aeterna i Ilius praepar tione . Nam S. Doctor opponit gloriam anget rum gloriar hominum lapsorum: at in suppositione adversariorum non staret ejusmodi oppoutio, quippe docet fides, quod respectu hominis lapsi, gloria in executione sumpta, hoc est in temporali illius collatione, sit merces vere, &proprie dicta. Probatur 3. In iis locum non habuit gratuita praedestinatio ad gloriam, qui nusquam dicuntu rpraedestinati, sed praesciti tantiim: atqui angeli sancti nusquam dicuntur, ab Augustino saltem, praedestinati, sed praesciti tantum: ergo in eis i cum non habuit gratuita praedestinatio ad glo
Major propositio patet ex Augultino, qui no ee di1crimen statuit inter praedestinatum &pra scitum, quod illud gratuito donetur, nou autem istud; quod illud a Deo sit, istud vero nequaquam : Praedestinatis inquit Augustinus lib. de Praedestin. Sanctorum cap. Io. sine praebc entia non potest esse: potest autem ele sine praede' natione praescientia ; praedestinatione qui pe Deus ea pr
fixit , quae fuit ipse facturus. Haec etiam habet ejus-
442쪽
Dissert. IV. De Attributis in specie. 439
ejusdem libri cap. I9. Cum ergo nos praedestinavis opus suum praestivit, quo nos sanctos se immaeulatos faeli. Libro de dono persever. cap. II. ut contra Massii ienses probet, gratuitam esse fidem , & pe - severantiam usque in finem , scribit, & fidem, α perseverantiam, & omnia ad unum, sine ulla ex-ςeptione , pietatis opera esse a Deo praedestinata: An serie cinquit 9 nac ipsa dicuntur praedestinata fergo nec dantur a Deo , aut ea se daturum esse nescia rut . uuod se si dantur , Oeasee daturum esse praesciavit , profecto praedestinavit. Minor ejusdem argumenti propositio ostenditur ex eo, quod Augustinus loquens aut de angelorum perseverantia, aut de data eis gloria, nus, quam utatur praedestinationis nomine, e contra adhibeat praescientiae nomen: uuanquam non pec- eavit inquit agens de angelo lib. 3. de libero arbitrio cap. 22. 9 sicut eum non peccaturum praeseivit Deus. Capite a I. sc etiam loquitur et Nomiaeo in bona voluntate permanet , quia hoc accepiso peium ; sed ideo Meepis, quoniam ab illo qui dedit , permansura pravisa est . In Enchiridio ad La
rentium cap. Io . ubi quaesivit, cur Deus priamum hominem non firmarit in ea voluntate. in qua conditus fuerat, & cur δd beatitudinem non transtulerit, respondet, Deum utrumque facturum suille , si ad permanendum sine peccato , sicut fa
Probatur 4. Si Deus angelos gratuito Praedestinastet ad gloriam , certa & constans non suissee ea praedestinatio: sed absurdum est consequens: ergo & antecedens. Probatur major: Praedestinatio non est eonis stans & certa, cum medium,quo Praedestinatus ad eam perduci potest,non est infallibile. Atqui unicum medium, quo praedestinatus angelus perduci potuisset ad gloriam, non erat infallibile: erat enim auxilium, non quo perseveraret, sed sina Perseverare non poterat. Sed illud auxilium
443쪽
non erat medium infallibile , quippe angelus cum illo auxilio poterat non Perseverare , &revera damnati angeli , sicut Primus parens , eum illo adjutorio non Perseverarunt: ergo ν
Objietes T. Merita quibus homo lapsus gloriam in tempore consequitur, non impediunt, quin eadem gloria ipsi gratuito praeparata fuerit : ergo nec merita angelorum potuerunt impedire, quin ad gloriam gratuito praedestinarem
Resp. Conc. ant. Neg. conseq. Ratio est, quia homo in statu naturae lapsae gratuito praedestinatur ad merita, mirum igitur non est, quod gratuito ad gloriam praedestinatus sit: e contra an ageli non fuerunt gratuito praedestinati ad meri- ea, quibus aeternam gloriam compararunt: nam licet ab auxilio gratiae habuerint poste perseverare & mereri , ab eo tamen non habuerunt
ipsum perseverare, & ipsum mereri, sed a pro-Pria voluntate, perquam gratia, ex se indisterens, determinata fuit ad perseverantiam & ad
objicies z. Qui ordinate agit, prius vult finem, quam media ; ergo Deus prius in instanti Naturae voluit angelis gloriam, quam merita et eum gloria sit finis, & merita se habeant per modum medii. i
Resp. dist. maj. Si velit absolute finem, concima . si conditionale tantum, neg. maj. Deus angelis non voluit absolute gloriam, sed tantum conditionale, si nempe oblata sibi gratia utere tur ad perseverandum. Objicies 3. Deus hominem lapsum gratuito praedestinavit ad gloriam: ergo sic quoque debuit angelum praedestinare: nulla enim assignari Potest ratio, cur ille potius, quam iste,gratuito ad gloriam praedestinatus fuerit. Resp. neg. conseq. Ratio est, quia Deo sic placuit : Placuit vero,quod congrueret, ut manifesta-
444쪽
Dissere. IV. De Attribui. inspecie. MI
ret, quid cum gratia voluntatis pedissequa pos et creatura innocens & expers cujuslibet concupi Dcentiae; e contra vero quid posset gratiar beneficium in creatura, quae Per liberum arbitrium perierat: suapropter inquit Augustinus libro de corrept. & gratia cap. I7δ saluberrime confitemin , quod rectis e credimus , Deum Dominumque re rum omnium sic ordinasse angelorum O hominum viatam, ut in ea prius ostenderet, quid posset eorum liberum arbitrium , deinde quid posset suae gratiae beneficium , justitiaeque judicium.
CΑΡ UT VII. De essectibus praedestinationis.
Nol. I. Ffectuum praedestinationis nomin ne intelligitur id, quod aliqua ratione oritur a praedestinatione, tanquam a ca se
Nol. 2. Quaestio de essectibus praedesti nationis potest intelligi de bonis tum supernaturalibus , tum naturalibus; de malis tum poenae,tum culpa'; seu quaeri potest I. utrum in electis quaelibet bona supernaturalis ordinis sint estedius praedestinationis : 2. utrum idem dici debeat de bonis ordinis naturalis: 3. utrum mala poenae & culpae sint quoque illius estectus : 4. an idem dici debeat de permissione peccati.
ARTICU Lus LVtrum in electis quaelibet bona supernatu
nationis. Ffectus praedestinationis, vel adaequale Ita sumitur, vel madequate. sumptus serio re modo id totum complectitur, quod a pr edesti natione tanquam a causa nascitur. Posteriore a T 1 rem
445쪽
tem modo sumptus, dieit aliquid ex iis, quae ex
eadem praedestinatione oriuntur: de utroque illo e flectu hie a nobis est agendum . CONCLus Io I. Gratia & gloria sunt ad arquatus effectus praedestinationis. Probatur. Ex observatis, estectus adaequatus praedestinationis complectitur id omne, quod ex ea tanquam ex causa oritur: atqui gratia& gloria complectuntur id omne, quod oritur ex praedestinatione tanquam ex causa: ergo gratia & gloria sunt adaequatus effectus praedestinationis. Probatur min. Id omne quod oritur ex praedesinatione tanquam ex causa , reducitur ad Perfectam & integram hominis praedestinati liberationem, quippe praedestinatio definitur: Praeparario beneficiorum Dei, quibus certissime liberantur
quicumque liberantur. Sed integra & persecta hominis praedestinati liberatio si adaequale per gratiam S gloriam e per gratiam quidem liberatura servitute peccati, juxta illud Christi in Evangelio ' : Omnis qui facit peccatism , servus eβ pecc xi Si ergo xos silitis liberaverit, vere liberi eraris: per gloriam vero ligeratur ab omni peccati Pinna, praesertim a concupiscentia, a qua tanto Cum gemitu eximi cupiebat Apostolus ad Rotri. . Infelix ego homo, quis me liberabit de eo ore mortis hujus f Per gloriam liberatur quoque ab aliis omnibus tum animae tum corporis miseriis, que quidem intelliguntur nomine mali,a quo exsemi petimus, dum sie, jubente Christo , precamur: Sed libera nos a malo : hoc enim dicendo , lipses, ut August. docet epist. ILI. ad Probam
Cap. II. admonemus, nondum nos esse in eo bono, ubi
nullum patiemur malum . Et hoc quidem ultimum quia in oratione Dominica positum est , tam late zam fue evidenter , manifeste patet , - homo chrisianus in qualibet tribulatione eonstitutus , λhoc gemitus edat , in hoe laevmas fundat, hinc σοροὐα- , rn hoc immoretur, ad hoc terminet oratio
446쪽
Dissert.IV. De Attributis inspecie. 3
Confirmatur argumentum ex Apostolo,qui inintegritatem & persectionem liberationis,quam electi ex praedestinatione consequuntur, redueit ad vocationem , justificationem & glorificationem: suos autem praedestinavit c inquit ad Rom. 8. 9hos O voeam it, O quos vocavis , hos co justibis
vit , quos autem justificavit , illos O gloriferi
CONCLUSIO 2. Vocatio, justificatio , glorificatio seorsim sumptae, sunt inadaequatus essectus praedestinationis. Probatur. Tria illa simul sumpta ut superiori conclusione dictum est in constituunt adaequatum effectum praedestinationis : ergo seorsim sumpta sunt illius estectus in adaequatus.. Objicies I. Ea non sunt eflectus praedestin tionis,quae communia sunt electis & reprobis: atqui vocatio & justificatio communes lunt electis& reprobis, nempe impium est Calvini dogma contendentis, reprobos nusquam esse vere ju
Resp. dist. mai. Ea non sunt exse estectus praedestinationis,quς communia sunt electis & reprobis, conc. maj. ex intentione divina , neg. maj. Ideo vocatio & justificatio sunt in electis estectus Praedestinationis, quod sint vocatio & justificatio secundum Dei propositum, seu quod ex parte Dei dentur ex absoluta& essicaei intentione perducendi ad gloriam aeternam: in reprobis e contra sunt communes providentiae eflectus. Objicies x. Nonnunquam contingit,electos de serere vocationem, seu per infidelitatem apost tas fieri, justificatos ex justitia excidere: atqui, in eo saltem casu , vocatio & justificatio noth sunt, etiain in electis, estectus praedestinationis: neque enim quidquam conferunt ad consequendam gloriam, quae ultimus est praedestinationis
- ReiP. eo etiam in casu, vocationem & justificationem esse effectum praedestinationis . Ratio
447쪽
est, quia praeterita vocationis & justificationis merita per poenitentiam reviviscunt: ac proindὰ conserunt ad gradum gloriae saltem acciden in talis , quo praedestinati post hanc vitam donantur .
ARTICUL Us II. Vtrum bona ordinis naturalis sint essectus praedestinationis .
CONCL. I. Ona naturalis ordinis etiam in n. . . electis perse non sunt etactus Praedestinationis, sed per accidens tantiim . Probatur prior pars. Bona de quibus agitur communia sunt electis & reprobis : a. nullam Prortus habent proportionem cum aeterna glom, & consequenter ad eam per se non perduin
Probatur altera pars. Ea per aciadens sunt este-etus praedestinationis , quibus Deus utitur ad Perducendum praedestinatos ad aeternam glo-xiam: atqui Deus nonnunquam utitur bonis na-
Id aperte docet Augustinus de opportunitate audiendi Dei verbum, de potestate remota cre-cendi , h per gratiam eXcitetur : Ex quo a starer
c inquit agens de Tyriis, libro de dono perseveri cap. I . I habere quosdam in ipso ingenio ειν
num natural/ter munus intelligennae, q- m eantur σα huem, se congrua suis mentibus vel audiant ver velIgua conspiciant: ea autem verba non au-ciunt, ea autem signa eis non conceduntur, si
Iero Pridestinatorum : Et tamen, ait idem S. Doctor, si Dei ali ore iudieis a perdia
448쪽
Id quoque docet idem Augustinus de aliis omnibus circumstantiis , loci , temporis , personarum seu contendit, e Deo specialiter fuisse provisas in electis: Adulter non suisti in illa visa praeter ita , ait lib. So. homiliarum , homilia 23. hoe tibi dieit Deus tuus: Regebam te mihi , servabam te
mihi , ut adulterium non commνtte es. Suasior non
fuit; insuasor deesset , ego feci. Adfuit suasor , non
defuit locus, non defuit tempus , ut consentires; ego terrui . Ag nosce ergo gratiam ejus, eui debes O quod non admisisti. Idem quoque ferri debet judicium de oecasi ne nascendi, de cura, quam parentes ad bapti Gmum suae proli procurandum adhibent. Hinc conjicitur , effectum esse praedestinationis, quod infans jamjam moriturus prope sontem nascatur quod parentes Puerum nondum bapti Eatum ausisserant e domo qua alioquin brevi erat obrue dus; S ita de caeteris.
ARTICUL Us III. Vtrum mala sint effectus praedesinationis.
CONCLus. I. R Ala tum naturae tum podi1V1 nae, ex intentione divina
sunt in electis e flectus praedestinationis. Probatur prior pars eorum exeplo,quos Deus praematura morte rapit, ne sui ait Scriptura Sapientiae 4. ) malitia mutaret eorum intellectum . . Altera vero pars constat ex Apostolo,qui ad Roman. 8. eXpresse asterit, quod omnia I nota, quod nihil excipiat ) eooperantu' in bonum 1 s,qus secundum propositum τοeat sunt sancti. Unde sic confieitur argumentum. Ea ex intentione divina sunt e L sectus praedestinationis , quibus tanquam mediis Deus utitur, ut electos suos ad praedestinatum . nem perducat: atqui rum naturae tum poenae malis utitur tanquam mediis, quibus electos suos ad
Praedestinatum finem perducat: unde Apostolus
449쪽
ad Philipp. h. asserit, temporales hujus vitae poenas esse in electis Dei dona, non in se quidem, sed in intentione divina: Vobis, inquit, donatum esa Christo, non solum ut in eum credatis , sed etiam ut pro ipso patiamini.
CONCLUs Io 2. Malum culpae, seu peccatum , non est estectus praedestinationis . Probatur I. Estectus praedestinationis causatur a Deo: cum enim Deus sit causa praedestinatio-tionis, necesse est, ut sit etiam causa ejus quod oritur ex praedestinatione, juxta illud Philosophorum axioma: Quod est causa causae, est causa causati: atqui Deus non est causa peccati: ergo Peccatum non est estectus praedestinationis. Probatur 1. Illud non est effectus praedestinationis, per quod homo non liberatur: nempe praedestinatio est praeparatio beneficiorum Dei, quibus certissime liberantur quicumque liberantur: atqui praedestinati non liberantur per malum culpae, imo, ut patet, per illud fiunt magis miseri. Objcies. Id quo Deus utitur, ut suos electos ad coelestem gloriam perducat, est effectus praedestinationis : Atqui electorum peccatis Deus utitur, ut eos ad coelestem gloriam perducat: quippe eo Deus utitur, ut electos ad coelestem gloria perducat, quod in electis est occaso humilit alis; sed peccata sunt in electis occasio humilitatis: unde Augustinus asserit, quod ipsa etiam Peccata electis cooperantur in bonum: Aiadeo diaeere , ait S. Doctor lib. I . de civit. Dei cap. I i. superbis e se utile cadere in aliquod apertum manis stumque peccatum , unde sibi displiceant, qui jam sibi plaeendo eeeiderunt. Id vero confirmat tum eXeplo Petri,tum Scripturarum testimonio:&rlωεrius enim Petrus sibi diselisisti quando flevit, quam sibi placuit quaia praesumpsit. me dieitct sacer Psaiamus: Imple facies eorum ignominia , O quaeren3 no men tuism Domine: id est, ut tu eis placeas quaereς ibM nomen tunt quim placuerant quaerendosuum
450쪽
Dissert. IV. De Attributis inspecie. T
Resp. ad I. dist. maj. Si utatur tanquam medio conc. maj. si tanquam occasione tantum , neg. maj. Distinguo pariter min. Atqui Deus utitur et ectorum peccato tanquam occasione, ut eos ad coelestem gloriam perducat, conc. min. tanquam medio , neg. min. Ratio est, quia medium influit ad consssutionem finis, e contra Peccatum removet nonsecutione regni coelestis: occasio est quidem materia, circa quamlpraedestinatio versatur, sed per se non consert ad illius consecutionem : nam quod electus humilior fiat ex peccato,in quod incidit,oritur ex Dei gratia, quae peccati foedi datem, & naturae infirmitatem, ipsius subjicit oculis. Ecce, inquit Gregorius Magnus Moralium lib. 33. cap. II. qui de vistute se extollit , per vitium ad humilitatem redis: qui vero acceptis Ῥίrtutibus extollitur , non gladio , sed ut is a dis vim , medicamento vulneratur. uuid est enim ,-tus , nisi med ieamentum , O quid est misium, nisi
vulnus e quia ergo nos de medicamento ulnus Dei mus , facit Deus de vulnere medicamentum , ut quί virtute percutimur, vitio curemur: nos namque vir tutum dona retorquemus in usum vitiarum; ille viti rum illerebras assumis in artem inutum .
desinationis. C o M o L . D Ermissio peceati est effectus praedestinationis. Probatur. Id quod Deus positive vult ad honum praedestinati, est eslectus praedestinationis et Nimirum ex Dei intentione confert ad illius eonsecutionem: atqui Deus positive vult peccati Permissionem ad bonum praedestinati: nonnunquam scilicet subtrahit auxilium gratiae efficacis , iacelectum doceat, non esse humanis viribus con.