장음표시 사용
461쪽
donandi sint beatitudine, cur secundum propositum vocentur, cur justitiam consequantur, cur in finem usque perseverent Quaeres, quantus sit electorum hominum n
. Resp. I. certum esse, quod tantus sit, quantus est lapsorum Angelorum numerus. Nempe conis
sat ex Patribus , quod angelorum ruinae per homines, Christi gratia sanctificatos , reparandae sint: De mortali progenie inquit Augustinus lib. 11. de Civit. Dei cap. I. merito justeque damnata tantum populum per gratiam suam coli iris, ut .nde suppleat , O instaurer partem quae lapsa est Angelorum , ae sie illa dilecta'superna exvitas non fraudetur suorum numero civium, quin extam fortassis
in uberiore laetetur. Resp. 2. incertum esse, an numerus electorum hominum aequet praeci se, an vero superet numerum angelorum, qui ceciderunt.
Responsio patet ex mox laudato Augustini textu: patet etiam ex his aliis ejusdem S. Doctoris verbis : Itaque superna illa Hierusalem, mater nostra , eivitas Dei , nulla eluium suorum c de Angelis loquitur 9 numerositate fraudabitur, sed Meriore etiam copia fortasse regnabit. . Hinc colligitur I .incertum sui se Augustino, an Deus ante mundi constitutionem, & ante priEvisonem peccati tum in angelis, tum in hominibus, statuerit civitatem coelestem condere non tantum ex Angelis, sed etiam ex aliquibus hominibus: Neque enim c inquit Augustinus lib. 22. de Civit. Dei cap. I. o numerum a ut sanctorum
hominum , aut immundorum daemonum no Musis quorum locum Decedentes siliisanctae matris Eselesiae , quae 'ferilis appar at in aereis, en ea paces de qua alti ceciderωnt , sine tilio remporis termino per manebunt . Sed illorum eiviam num us, si re qui , sive qui futurus est , in contemplatione est ejus aeriscis, quim me ina , numero , O pondere cum
462쪽
Dis rQU. De Attributis in specie. Is
CoΤligitur 1. incertum esse, an si omnes angeli Perseverassent, Deus humanum genus conditurus fuisset, & hocce universum visibile creaturus, quod quidem propter solos homines praedestinatos eductum fuit ex nihilo , quodque desinet, ubi impletus fuerit desultus a Deo praedestinatorum numerus: Iudex noster c ait Augustinus in Psal. 34. 9 non taedio, sed amore dissera salutent nostram pratione , non inopia ; non quia non potest O modν Dbvenire , sed ut numerus omnium nostrum usque in finem νῆ' impleri. Hinc idem S. Doctor quaerem tibus, quomodo subsistet genus humanum , si omnes Disint continentes j libro de hono viduitatis, sic . respondet: uuasi propter aliud retardetur hoc Deus tum , nisi ut impleatur ρraedestinatus nismerus illa Sanctorum , quo ettius .mpleto , profecto nec term nus seeuia differetur .
De Reprobatione. . .' HAne de reprobatione quaestionem in qua
tuor capita partiemur . In primo exponemus varia reprobationis, S re' roborum nor0ina: in altero clitemus de illius causis: in tertio de illius estectibus: & in quarto denumero rePr
CAPUT PRIMUM. De variis reprobationis 2 reproborum
CONC. TY Aria sunt reprobationis nomῖna. . :v- Probatur .u Primo , reprobatiqsecundum nominis etymologiam , idem signi cat, ac rejectio. Eo sensu utitur Apollolux ad U 1 He
463쪽
Hebraeos 7. ut probet Testamenti veteris impedisectionem : Reprobatio sit praecedentis mandati propter infirmitatem ejus, O inutilitatem. Hinc fit quod cum nihil rejiciatur,quod aut imperfectum, aut malum est, aut saltem tale creditur, nihil quoque reprobetur, quod non sit, vel saltem non credatur aut impersectum, aut malum: uuidquid
vile fuit O reprobum inquit Scriptura I. Renas. 9 hoe demoliti sunt.
, Secundo, idem reprobationis nomen ,sumptum secundum tritum tum apud Patres , tum apud scholasticos nomen, praedestinationi opponitur: eum ergo,ex dictis superius,praedestinatio praecipue significet electionem ad coelestem gloriam , reprobatio significat exclusionem a coelesti gloriarea autem excluso dicta est a nonnullis Patribus praedestinatio ad mortem: Fidenter fatemur cinquiunt Patres Concilii Valentini can. 3. praedestinationem eIectorrem ad vitam, O praedest nati nem impiorum ad mortem. CONCLUs Io 2. Reprobi variis nominibus appellantur in Scriptura. Probatur. Primo, dicuntur reprobi 2. ad Cor.
3. Nisi serie c inquit Apostolus θ reprobi estis r
eui quidem loquendi modo affinis est ejusdem Apostoli sententia r. Corinth. 9.Msiforte, cum aliis praedisamerim , 'se reprobus e far . ' Secundo, quemadmodum cui ex dictis Patet praedestinati dicuntur cogniti a Deo, e contra re probi dicuntur non cogniti: Matth. s.' esc1o ποστ sicut electi appellantur dilecti, reprobi appellantur odio habiti: Debb dilexi inquit Paulus ad Rom. 9. Esau autem odio habui . Tertio , reprobi vocantur repulsi e I verba sunt Psal. 8 . o de manu tua repus sunt , & in hoc opponuntur praedestinatis: Uonrepiait Deus plob m Dum, quam praeseivis. Dicuntur quoque desesecti: ricemο inquit Seripturi Ecclesiastici q. 2potest corrigere, quem Deus despexerit. Apud Madithaeum caP. 2s. appellantur maledicti : Discedite
464쪽
Dissert.IV. De Attributis in specie. 6 r
maledicti, e . Ibidem vocantur licedi, cum δcontra electi vocentur oves: Statuet oves quidem a dextris suis , haedos autem a sinistris. - uuarto , ad Rom. 9. dicuntur vasa irae, apta in interitum, vasa in contumeliam: An non habet potestatem figulus ex eadem messa facere aliud quidem vas in honorem , aliud vero sn contumeliam e Tandem in Epistola Iudae vocantur praescripti in iudicium Dei: Subintrojemini quidam homines, qui
olim praeseriptisunt in hoe judicium , impii , Oe.
I. On est hie quaestio de causa em - ciente: certum enim est,non aliam esse , quam Deum ipsum , qui reprobos excludita regno coelorum, eosque Poenis aeternis addiciti Deus ex Apostolo ad Rom. 9.ὼ se habet in praedestinationis & reprobationis negotio, sicut se habet figulus respectu luti: quemadmodum ergo figulus est causa etficiens, curvas aliquod sit in contumeliamr ita & Deus est causa efficiens re-Proba tionis eorum, qui a regno coelorum excluduntur . Non est quoque quaestio de causa finali: quippe constat ex Scripturis,Deum nonnullos rea Probare, ut in eis eluceat divina illius iustitia , quemadmodum illius misericordia Fn praedestinatis elucet. Non est quoque quaestio de causa materiali : nam nemini ignotum est, creaturas ratio. oales, sive sint angeli, sive homines, esse causam materialem, hoc est subjectum, circa quod reprobatio versatur: difficultas igitur est de sola causa formali, seu de causa, quae Deum movet, ut aliquas reprobet creaturas.: PLot. 2. Reprobatio duplex est, negativa scili-- cet, & positiva. Prior est , saltem secundum aliquos scholasticos, mera non electio ad regnum
ccleste: secundum alios verδ est actus positiv*s, V 3 per
465쪽
Per quem Deus quosdam non tantum non eligἰt , sed etiam excludit a regno coelorum. Posterior actus,quo aliquibus prςparatur poena tum damni, tum sensus. Hinc patet, reprobationem negativam , secundum aliquos, nullum prorsus actum ex parte Dei importare, secundum alios vero aliquem importare . Pater iterum, eandem reproballionem negativam disterre, a positiva, quod ista .uplicem terminum includat ; a quo nimirum s seu regnum coelorum, a quo reprobus excluditur; di ad quem, nem Pe Poenam tum damni , tum sensus, quae reprobis praeparatur: illae contra
dicit solum terminum a quo; seu cui iam observarum est θ regnum coeleste, a quo reProbi excluduntur . Utramque illam . reprobationem S. Thom. in I. ad Annibal dum, dist. 7. quaest. uni- a, art. 3. recenset, dum ait, duplieem Dei voluntatem includi in reprobatione: Votantistem de eontradictorro , secundum quam vult aliquem non salis are; voluntatem de contrario , secundum quam vult aliquem damnare. γ
Ol. 3. Circa causam formalem reprobatio nis, est I. error Calvini: 2. variae theologorum catholicorum sententiae: unde secundum hujusice quaestionis caput in duos articulos dividamus oportet in priore expendemus Calvini doctrinam: in altero adducemus in examen varias catholicorum sententias.
De Camini circa reprobationem doctrina .
I r. i. Y Lapso proxime laevio Calvinus cir-
Ita ea reprobationem docuit I. unicam ac ad aequatam tum negativae, tum positivae rein
Probationis causam esse solam Dei voluntatem :hoc est, censuit, Deum independenter a praevisi ne cujuslibet peccati, sive originalis , sive actualis, quosdam angelos & quosdam homines ab
466쪽
Dissere. IV. De Attribui. inspecie. 6 3
aetemo exclusisse a regno coelesti, illisque praeparasse poenam tum damni, tum sensus .. Docuit R. nec angelos, nec homines reprobos a Deo fuisse creatos ad coelestem beatitudinem , sed ad aeternam damnationem . Docuit 3. Deum, ut latum a se decretum exequatur, reprobis imponere necessitatem ut Peccent, imo eos positive, ut Peccent, impellere. Hol. 2. Quod Calvino mox adscriptum est systema, nititur ipsusmet Calvini verbis in caput I. Epistolae ad Romanos, ubi haec habet :P nn sinendo tantum se eonnivendo Deum permis
sere homines prelati , sed judieis id ordinari , uerum a propria conficientia, tum a diabolo in hujusemodi se alia arantur r ideo moee utitur Paulus , quam nMis violenter torquem, qia sola Dei permis fione in precatum agi nos putant. . Eadem ratione loquitur lib. Institui. cap. Σ1. g. 6. ibi enim asserit, Deum eonsilio nutuquesuo ita ordinasse , ut ister homines nascantur ab utero creta gnorat devoti ,
qui sim extris ipsius nomen glori uent . Ejusdem capitis paragrapho 7. scribit, dae erum fuisse a Deo , me sua defectione periret Adam et addit, eandem esse rationem eaeterorum hominum, ag
ieliusmet Adami: Deeratum quidem c ait θ hom
ribile, fateor: in latini tamen nemo poterit, Pinpraesciverit Deus , quem exitum habiturus esset homo tequam ipsum conderet: se ideo praesciverit , quia
CONCLUSIO.. Impium est Calvini de re-srobatione dogma. -
Probatur. Ex observatis, Calvini de repro' batione dogma in eo positum est, quod Deu quibusdam angelis , & quibusdam hominibuου aeternam tum damni, tum sensus poenam pira paraverit, absque ulla cujuscumque peccati prae- visione: atqui illud dogma est impium: ergo
Minor propositio subsequentibus momentis ostenditur. V Priis
467쪽
Frimo. Impium est, id Deo tribuere, quod aeternae & incommutabili legi repugnat; aeterna nimirum S incommutabilis lex non est aliquid a Deo distinctum: atqui aeternae & incommutabili legi repugnat, quod poena Praecedat culpam, ae Proinde, quod poenae praeparatio praecedat culpae praevisionem, seu quod creatura rationalis, nublius peccati rea, ad aeternum supplicium destin turr siquidem lex aeterna , contra quam c ut ait Augustinus lib. 26. contra Faustum cap. 3. tam Deus nullo modo facit, quam contra e ipsum non eis, iubet, ut omnia sint ordinati ssima, hoe est , ut sint in ordine sibi debito: creatura autem rationalis non est in ordine sibi debito, si absque
Praecedente reatu crucietur : Si peeemis earum
animarum detractis ait Augustinus lib. 3. delibero arbitrio c. s. 9 miseria persevero, aut etiam
peccata praecedis, vecte deformara dieitu Ordo atque administrasis universitat s. Lib. I9. de Civitate Dei cap. I 3. idem S. Doctor asserit, ideo per iniquorum cruciatus & miserias non perturbari rectum ordinem, nec aeternam legem violari, quddrectus ordo, lex aeterna, exigant, ut iniqui cru
cientur; cum e contra vetent, ne innocentes quiMPiam inviti patiantur: Pax omniam rerum c inquit 9 est tranquillitas Ordinis r ordo est parium disinpariumque rerum sua cuique loca tribuens dispositio . Proinde miseri, in quantum miserismi, ut a que inpaee non sunt , transuillitate quidem ordinis e rint , ubi perturbatio nulla est. Verumtamen quia
merito justeque miserisunt , in ea quoque sua ipsa m seria praeter ordinem esse non post t. Mn quidem eonjuncti beatis , sed ab eis tamen ordinis lege sej-m. Multa alia simi lia loea laudari postent ex Augustino, sed illa hie satis sunt.. Secundo. Id impium est, quo laeduntur Dei &Providentia & justitia: atqui per Calvini dogma laeduntur Dei& providentia & justitia. Provi, dentia nimirum exigit, ut non sit miseria , nisi culpa praecesserit: Quia providentia summi Dei,
468쪽
DisserLIV. De Attributis inspecie. 66 s
non fortuita temeritate regitur mundus inquit A piastinus lib. I9. de civit. Dei cap. Iq. ὶ nunquam
esset istorum c de angelis loquitur aeterna mis
ria, nisi esset magna malitia. Iustitiam pariter laeis di probatur ex eo, quod certo violetur, si poena absque praecedente culpa infligatur: cum disit syait idem Augustinus lib. 2. operis imperfecti contra Iulianum, nullum peccatum parvulis imputan dum , injustum facisis Deum , qui eis grave iugum a die exitus de ventre matris imposuit. 2uod etsi Seri' plura non diceret, quis tam caecus est mente , qui non videat, miseriam generis humani a fletibus iae sere parvulorum Idem asserit S. Doctor lib. 3. deibero arbitrio cap. I 8. Omnis autem poena, inquit,sjusta est , peccat/ poena est , ct supplicium nomin
Respondent I. adversarii,Deum independentet quidem a demeritorum praevisione praeparasse reprobis aeternam tum damni tum sensus penam: sed latum a se decretum non exequi, nisi poli culpam ab ipsis reprobis admisiam. Sed inanis est ea evasio. Nam I. decreti alicujuxinjustitia non sumitur tantum ab extrinseco , seu ab illius executione, sed etiam ab intrinseco, seu a se ipso: nempe in se ipso iniquum est, si quem nul lius culpae reum gravi damnet poena: sic injustum esset decretum, quo iudex irrevocabiliter damnat
innocentem, quamvis illud non exequatur , nisspost scelus ab illo postea commi sis m. 2. Decre tum quod Deus contra innocentem tulit, vel iri se justum est, vel in se est iniustum: Si primum, potest illud exequi, quamvis innocens suppon B tur in sua innocentia permanere: Si secundum , a Deo justo serri minime Motuit. . Respondent x. adversarii non itanldm apud Calvini stas, sed etiam apud Catholi eos reperiri scriptores,qui docent,Deum pro summo quo pollet in creaturas dominio, posse quamlibet creaturam eX mero suae voluntatis beneplacito, seu ab que culpa,que se teneat ex parte creaturae, aetemis
469쪽
466 Institi Theolon Pars L , i
inferorum poenis adjicere , imo citra injustitiam posse angelos & homines, qui coelesti beatitudine fruuntur, cruciandos ad tartara detru
Verum debile est omnino praesidium, quod ad . versarii eo in capite ex quibusdam scriptoribus , alioquin catholicis, accersunt sibi. Nam I. neminem inter antiquos reperire est, qui illam quorumdam, fateor, catholicorum sententiam in medium protulerit. Quae vero nuper a quibusda, catholicam alioquin religionem profitentibus , excogitata sunt absque Scripturae aut traditionis testimonio , Ecclesiae eatholi eae tribui non debent: h. Illud inter illos scriptores& Calvinum intercedit, quod illi loquantur de potentia Dei extraordinaria, Calvinus vero de potentia ordi naria: 3. Addendum est, quod illorum redentiorum de Dei potentia etiam extraordinarist placi,
tum, non tantum, ut iam observatum est, non probatu fuerit ex Patribus, sed e contra Patres ab eo fuisse alienos, antequam ab illis recentioribus Promulgaretur: Nunquid, inquit August. lib. I I .de Gen. cap. II. ille prius ultor , quam se peccator qt Confirmatur I Augustinus Matuchaeos , qui docebant, daemones, quamvis, ut asserebant,nihil propria voluntate peccassent, aeternis cruciatibus torqueri, ex eo consutat, quod iniquum omni
no sit poenam aliquam , 8c a fortiori aeternam , innocenti creaturae infligere e cuilibet inquielib. a. de Genesi e. 13. 9 Oecurrit, O verum est aseque manifesti m , iustitiae 'si e se contrarium , - nu u praecedente demerito, hoe ipsum in quoquam Deus damnet quod Ipse ereavit. Confirmatur iterum. Idem s. Doctor peeeaei originalis propa ationem & existentiam 'robavit ex miseriis, quas parvuli in hac vita patiuntur,nee non eri Poenis , quibus castigabuntur iri altero', si
absque baptismate moriantur: condemna autem,
inquit lib. i. operis imperfecti contra Iulianum , non sub peceato , ae per hoc sub peccati principe,
470쪽
Dissere. IV. De Attribus. in specie . q67
naβλων. Dinti roboris apud ipsos etiam Pela gianos fuit illud Augustini argumentum, ut non
auderent asserere,parvulos , quos innocentes supinPonebant, perpetua morte damnari, si absque baptismate morerentur : Sine baptismo parmul. morientes s solemne erat Pelagii effatum9 quo non eant scio , quo eant nescio. Probatur 2. concluso, seu ostenditur, impium
esse Calvini de reprobatione systema. Calvini de
reprobatione systema non in eo tantum positum est, quod Deus quibusdam creaturis ante praevisa demerita aeternos cruciatus praeparaverit , sed etiam, ut superius observatum est, in eo quod Deus , ut latum a se decretum exequatur, ipsis peccandi necessitatem imponat: at qui eo in capite impium est Calvini systema. Nam trimo, manifeste pugnat cum hoe Augustini effato lib. de
vera religione c. 14. Vsque adeo peceatum Mimi
tariam malum est, ut nullo modo sit peceatum, si non sit votantarium ei O hoc quidem tam manifestum est . ut nulla indoctorum turba dissentias : quare aut ne gandum est, peccatum committi, aut serendum est , volumiate commisti. Pugnat secundo cum Concilio Valentino, quod cap. 2. definit, malos non ideo perire, quia boni esse non potuerunt , sed quia boni es- ι se noluerunt. Tandem tertio, si ut vult C alv, di, nus reprobationis decretum necessitat em ab solutam importet, Deus erit author peccati: qui enim positive efficit, ne creatura possit vitare peccatum, haud dubie causa est, cur creatura peccet ζ id autem quam impium sit,patebit ex temtia conclusionis probatione. Probatur 3. conclusio. Ex Calvini de reprohatione systemate sequitur, Deum esse authorem Peccati: quippe ex Calvino, Deus non permis, si vo tantum, sed etiam positivo & absoluto decreto, quod necessitatem imponat, ordinat,ut repro hi labantur in peccatum atqui id impjum .est. ει ι. Nam I. Ecclesia id execrata est in Marcionitis sManichaeis, Priscillianistis, qui id ipsum ausi sue-V 6 rant i