장음표시 사용
161쪽
Iastilia originali opposti, sec. 127
probare quod posteri non con- & posteri ex ipso , unde imme- traxerunt debitum habendi Iu- diate attingere potuerit perfe-stitiam originalem , ex eo quod virtualiter secundum esse naturq,& secundum esse personale continebantur in Adam , habet haec sormalia verba: Qualiter igitur so β ιι modus accipiendι IusItram ad debere Iustitiam acceptam λ Si enim non fuit in Adam secundum volunIatem , secundum quam potest/abere Iustitiam ἱ non igitur quia fuis in aliquo causaliter ut in
principio propagatiuo , ideo es de-biior Iustitiae ctc. Potest etiam argui similiter in proposito: Posteri non fuerunt
in Adamo secundum voluntatem , sed tantum secundum carnem , & non potuerunt quomodocunque voluntarie concurrere simul cum Adam ad peccatum illius, nisi secundum voluntatem, a qua sola pendet quaevis imaginabilis ratio voluntatij, no igitur quia fuerunt in ipso causaliter ut in principio propagatiuo , ideo non seipsis, sed ut in seipso voluntarie influxere in peccatum Adam i. Dices, quod licet posteri non
continebantur secundum intellectivas animas in Adamo causaliter immediate, continebantur saltem causaliter mediate ex
eo videlicet i quia habuit ipsoctum corporis organi Zationem,
quae immediate disponit ad infusionem animae rationalis : vn.
de postmodum fit, ut generans vere & proprie dicatur generare hunc hominem, & hanc personam ; cuius etiam proprie, &vere dicitur Pater. Ad hanc instantiam multiplex est facilis responsio : Primo, quia licet haec ratio desumpta
ex attingentia organizationis valeret aliquid, non tamen probaret proprie intentum in Ad mo, nisi respectu filiorum, quos ipse genuit immediate I quia in ipsis , & non in fili;s aliorum;
re ipsa attingit corporis organi-Zationem. Secundo quia organi Zatio non ex natura rei & phy.
sic e , sed ex beneplacito Diuino, & moraliter tantum disponit ad infusionein animae ratio
natis , ut inquit Scotus in a. dist. 32. quaest.2. sub lit. C. Tertio &vltimo, qu bd quantumuis concedatur corporis organi Zationem positam in esse per virtutem seminalem Adami, ex natura rei disponeret ad infusi
nem animae rationalis : non tamen esset verum , quod illa organi Zatio, vel potius per illam organi rationem contineret Ad.
162쪽
ir 8 essentia peccati originalis ,
mus aliquo pacto causaliter pro- Probatur etiam rationibus, quia Pi te animam rationalem , quae a clim Deus sit supremus Domi- solo Deo producitur per crea- nus & gubernator rerum nostra.
Dices secundo iuxta commuis niorem modum explicandi rationem hanc voluntarij, quod quamuis nequeat ipsa colligi ex continentia physica ; potest tamen facillime colligi ex morali continentia voluntatum posterorum Adami in ipsius voluntate : fuit enim Adamus non solum naturale , sed etiam morale caput suorum posterorum,quandoquidem Deus constituit eum velut fideiu rem & tutorem illorum , & per consequens posterorum voluntates erant velut compromisse voluntati Adami ;& ita facientes unum moraliter cum illa, ut exstiterint & reman. serint obnoxiae utrique fortunae, damno , & lucro : quatenus videlicet peccante Adamo, peccarent cum illo, vel ipso vincente vincerent & ipsi , ac ipso cadente, caderent.
morale caput, ut sic probatur ex illo Romanoriam I. In quo omnes peccauerunt: sed non posset dici posteros peccauisse in Adamo, nisi voluntas Adami contineret& soret unum moraliter cum volunt tibus illorum ἱ ergo Itarum , potestas ipsius extendit se ad omnes modos earum, &per consequens potuit efficere, ut voluntates posterorum essent ita unum moraliter cum voluntate Adami et quemadmodum voluntas unius hominis , qui compromittit eam voluntati alterius hominis habens pro rato& firmo quidquid cffcietur ab
isto, facit unum moraliter cum illa. Quod confirmatur ulteritis, quia cum Deus possit supplere vices secundarij eficientis, poterit etiam ipse seipso immediate , & independenter ab influxu
voluntatum ipsarum essicero, ut voluntates ipsae posterorum ,
unum moraliter cum voluntate ipsius , sicut simul cun ipso fuissent producti, potuissent ipsi ex eorum mere beneplacito , & libera compromis.
voluntate Adami essicere ; ut essent proprie & vere unum, moraliter cum illa, & consequenter habere pro rato & firmo id , quod pro conseruatione vel amissione originalis Iustitiae contigisset. Ad hanc instantiam responde
163쪽
mus & dicimus , quod licet prae- tur ; primo, quod Scotus nota dicta sententia, quae penes expli- aliunde agnoscit, & desumit racatam moralem continentiam & tionem voluntari j in labe origi- unitatem voluntatum filiorum Adami cum voluntate ipsius deis clarat rationem voluntari j respectit originalis peccati, haec videa
tur prima facie plausibilis ; si tamen attentius consideretur &examinetur, nulla potest ratione substinerg. Et in primis omnes rationes , quae supra fuerunt adducta contra voluntarium desumptum ex continentia virtuali , euidenter conuincunt etiam effectionem &impossibilitatem voluntarij desumpti ex continentia vel ex unitate morali, ut patebit applicanti illas contra explicatam unitatem moralem , quam fingunt intercessisse inter voluntatem Adami,& voluntates posterorum eius.
Deinde euidenter deducitur idipsum ex Scoto in a. dist. 32. sub lit. G. ubi declarans in quo sensu peccatum originale sit, &dici possit : Voluntarium, inquit,
quod peccatum originale denominatur voluntarium solum per hoc,qu odes obiective in principio libero; non autem quod si ab ipse effectivi quomodo subiungit non oportet esse voluntarium Ese habenti sied ei vel aliis a quo contrahitur limum peccatum . Ex quibus verbis illud habenali concepta in contrahe nie, nisi es sola liberi principiJ receptiua potentia subiectante illam . Secundo habetur peccatum Originale non esse voluntarium penes
activitatem principij liberi, nisi illi a quo contrahitur , quod non
e sset adaequale verum,si voluntates posterorum fuissent unum moraliter cum voluntate ipsius ;quia ijs qui voluntatem suam compromisit & colligauit cum voluntate alterius ad aliquid efficiendum , aliquo pacto concurrit cum illo ad effectionem operis illius . Id etiam colligitur ex responsione ad secundum principa.le ibidem,& euidentilis supra in eadem distinctione sub lit. B. ubi inquit: Originalem usitiam fulsese amissam actione alterius, quod
luntates posterorum Adami essent υ- num moraliter cum voluntate usius
Cur igitur non diceretur tunc etiam actione nostra fuisse amisialam originalem Iustitiam Θ Sed euidentissime colligitur hoc ex Tridentino sess s. in decreto do peccato originali Can. a. ubi decernit Adamum non sibi soli, sed etiam nobis perdidisse per sui R prae
164쪽
13o De essentia peccati originalis, praeuaricationem originalem Iu- dicere homines perdidisse inn stitiain. Quomodo ergo subsistet centiam in praeuaricatione , ac id quod inquit Concilium, Ada- perdidisse illam per praeuaricamum videlicet ex vi suae praeua- tionem Adami; ita ut in non ricationis perdidisse sibi & nobis significet, & importet postero- originalem Iustitiam si secundum rum sub qua uis continentia , &prae explicatum sensum constitu- unitate conceptorum communio. tus fuisset ipse morale caput po- nem, & concursum cum Adamosterorum ipsius Θ Cur igitur simul cum ipso non amitimus eam etiam nos,si voluntates nostrae de voluntas ipsius erant una voluntas ; & si erant una voluntas, cur
ergo Concilium inquit ipsum sua praeuaricatione perdidisse nobis illam Θ Manifeste indicat nil nos commune habuisse cum Adamo in amissione originalis Iustitiae,&cur tandem inquit Concilium , sua propria praeuaricatione , &c. Si voluntas erat communis, non-nc communis debuisset esse praeuaricatio , si voluntas erat communis Θ Idipsum etiam colligitur ex eodem Concilio sess. 6. cap. i. ubi inquit: omnes homines perdidi se innocentiam in prauaracatione Ada , si perdidimus illam in praeuaricatione Adae I ergo non in praeuaricatione communi, quod omnino asserendum esset,si communis fuisset voluntas. Immo hic omnino aduertendum est,quod illa praepositio is aequi ualet huic alterae praepositio ni per ita ut idem omnino sit , ad propriam illius praeuaricationem et quasi vero ideo dicantur perdidisse innocentiam in praeuaricatione Adami, quia ex vi alicuius physicae continentiar, vel moralis unitatis si in ut cum ipso influxerunt in praeuaricationem illius: sed ut designet, & importet causalitatem dumtaxat non physicam sed moralem, nem. pe demeritoriam respectu carentiae,& priuationis originalis Iustitiae in nobis . Ita plusquam euidenter colligitur ex Tridentino sess. s. in decreto de peccato originali, Can. a. ubi decernit, quod Adar praeuaricatio non sibi soli; sed etiam eius propagini nouit. En igitur quomodo Concilium explicat praeuaricationem Adami in ratio ne principi; activi respectu nocti menti & damni, quod attulit humanae propagini. Quam activitatem , & causalitatem explic
tius exprimit paulo inserius per dictam praepositionem θ' dumeti m in significatione activa loquens
165쪽
Iustitia strigisaliquens inquit; ut inquinatum iΙ-lum per inobedientiae peccatum,
mortem & poenam corporis tantum in omne genus humanum transfusisse, non autem & peccatum, quod mors est animae. Idipsum etiam colligitur ex eodem
Tridentino sess. 6.cap. 7.in fine,ubi repetens quod Adam sua inobedie. ita sibi, o nobis perdidit primam solam; utitur inobedientia in casu rublativo, in quo se per solemus exprimere illa,quae causalitatem alia quam importat; ita ut idem omniano sit Adamu sua inobedientia,ac Adamum ex vi sue inobedientie, vel per suam inobedientiam perdidisse sibi & nobis primam sto-Iam . In quo testim onio notandum est iterum,quod Concilium inquit: Sua scilicet propria o non communi cum posteris inobedientia . Inquiti insupermota Us ct non posteri cu ipse,perdidissi bi ct nobis, Erc. Sed audiamus praedictam causalitatem in terminis ipsis expres.sam a Spiritu Sancto RomanOrum s. itaque enim inquit Apostolus ibi : Igitur si cui per Unius
deliorum in omnes homines in condemnationem, sic Ur per υnius iustitiam in omnes homines in iustificationem Ora. Et immediate subiungit: Sicut enim per inobedien
tiam υnius, homines peccatores con
siluit sent mulli ; ita per uniust oppositi , cte . IIIobeditionem iusti constitu tur multi . Et supra etiam dixerat: Sicae per unum hominem peccatum in hune Mundum intrauit, circ. Quid et
rius desiderari potuisset λIn quibus testimonijs illud est
summopere aduertendum, quod ex vi contrapositionis & parit iis , qua Diuus Paulus contraponit, & comparat inobedientiam Adami ad obedientiam Christi ea prorsus debet admitti causalitas inobedientiae Adami respectit nostrae condemnationis, quae admittenda est in Christo obedientia respectu nostrae iustificationis: sed talis admittenda est causalitas in Christi Domini obedientia respectu nostrae iustificationis, ut solus Christus & sub nulla penitus ratione nos cum ipso per suam obedientiam meruerit nobis nostram iustificationem; ergo talis & non alia admittenda est causalitas in obedientia Adami respectu nostrae damnationis , ut ipse solus & sub nulla penitus ra tione nos cum ipso per suam propriam inobedientiam meruerit,& attulerit nobis nostram comdemnationem.
Si dicas, quod similitudo non tenet, quia non ita Christus fuit
naturale caput propaginis humanae , sicut fuit Adamus ; &ideo non potuit humana P
166쪽
De essenii a peccati originalis , M.
communicare cum, rate respectu iustifieationis , &tamen nullus est, qui dicat vel qui dicere possit nos per hoc aliquo pacto concurri Te cum ipso ad cius obedientiam respectu nOstrae iustificationis. Falcinurigi
pago iti Christo obedientiam respectu tu. sificationis sicut habuit communicare posse, & communicauerit cum Adamo inobedientiam respectu nostrae condemnationis. i Respondemus, sicut supra res- tur fuisse Adamum constitutum pondimus ad hanc eandem com- a Deo morale caput propa inis, municationem, seu continentiam sed sub ea ratione dumtax'at ut vel unitatem; & dicimus insuper esse omnino falsum posteros Adami communicasse cum Ada
mi inobedi entia respectu nostrae accipiens ipse pro se originalis Iustitiae donum; etiam pro posteris , quorum praestitutus erat morale caput, acceperit illud :condemnationis ex eo , quod ea tamen lege ut si obseruaret in-
fuerit ipse naturale caput illo- iunctum sibi praeceptum, & prorum, quia tunc nulla ratiOno se & pro posteris tunc conser- saluari posIet , quin etiam ex
cum ipso in alijs peccatis illius, A quin etiam quilibet nostrum auaret originalem Iustitiam; sed
si transgrederetur Diuinum mandatum , pro se & pro posteris
tunc amitteret illam: unde fit
communicet a fortiori cum pec- quod quando posteri Adae dicatis proprij Genitoris, cum sit cuntur accepisse & amisisse ori- iste immediatius, quam Ada- ginalem Iustitiam in illo, nox, mus naturale caput filij geniti. ita intelligenduin sit, quod ipsi Si dicas iterum, quod dc si simul cum ipso non ut in se ipsi, dicta communicatio non possit sed ut in ipso ex vi physicae eon .colligi ex eo, quod Adam fuit tinentiae, vel ex vi moralis uni
naturale caput; colligetur saltem talis, & communitatis volunta- ex eo, quod fuit morale caput tum eadem communicatione ac- humanae propaginis. Nos ite- ceperint , & eadem communirum respondemus ad communi- transgressione perdiderit originacationem & unitatem hanc mo- lis Iustitiae donum : sed in eo ratem, sicut supra respondimus. sensu tantum accipiendum est, ut Et addimus insuper, quod etiam in illo; scilicet per illum, seu me- Christus fuit in uniuersorum ho- diante illo acceperimus,& amise.
167쪽
De compossibilitate peccati venialis in Adamo in statu in-
nullis Documen iis ex materia morali, solutionem
dabimus Disputationi beneficio Propositionum.
Dicens quomodo peccatum mortale s. er veniale adinvicem distingvantur, ct com
PRo terminorum intelligentia, moneo peccatum dici mortale per denominationem desumptam a morte , quam in ducit. Triplex ratio mortis hic considerari potest. Prima dicitur priuatio gratiae , cum gratia
saltem dispositive sit vita spiritualis animae. Secunda est priuatio coniunctionis saltem deme. ritorie cum ipso Deo , qui vere& proprie dicitur nostra vita , . Tertia est ratio mortis supplicij
aeterni. Ab omnibus ergo his tribus rationibus mortis, pecca tum denominatur mortale : unde illud dicitur peccatum mortaleia: Iquod priuat animam gratia sanctificante , & consequenter cCniunctione beatifica cum Deo,& inducit reatum poenae aeter nae. Peccatum veniale econtra denominatur tale a venia , vel
quia de facili illam consequi pOtest, vel quia propter suam leuitatem dignum est venia ; vel tandem quia compatitur de facto cum ipsa gratia sanctifican-
te,nec est inductivum aeterni supplicij , sed tantum poenae temporalis .
168쪽
r3ε commissis iuue peccati venialis in Adamatum mortale & veniale, quat DOCUMENTUM II. nus scilicet mortale est contra regulam obligantem de neces-Docens an peccatum mortale o late salutis : veniale vero est veniale disinguantur ex contra Regulam dirigentem ad natura rei aliquod utile pro consecution
salutisi, de ita colligit Vulpes Noster Pater Vulpes opina- peccatum mortale & veniale nultus est peccatum mortale lo modo differre ex natura rei ,& veniale philosophice , quate- sed solum ex Diuina ordinatio-ntis scilicet sunt auertitia a regu- ne , quatenus a sola Diuina vola naturalis prouidentiae non , luntate pendet, quod aliqui actus distingui inter se essentialiter ex praecipiantur necessarij ad con- natura rei: Theologice vero di- sequendain vitam aeternam, dc
stingui a posteriori & ex diuersis alij destinantur solum ut utiles :effectibus, scilicet quia mortale sicut ex eadem Diuina ordina-
inducit reatum poenae aeternae ; tione destruitur gratia ad posi- veniale vero poenam tempora- tionem peccati primo modo , &lem . Primum priuat gratia , . inducitur reatus mortis aeterna'.
Secundum nequaquam, sed po- Tandem affirmat Vulpes , quod titis cum ipsa compatitur . Hanc supposita Diuina ordinatione , differentiam solum ex Diuinata potissima differentia , de a prio- ordinatione reperiri inter pecca- ri peccati.mortalis ac venialis tum mortale & veniale affirmat de sumenda est penes hoc , qu bd Vulpes, quatenus scilicet ab ex- mortale sit priuatio rectitudi-trinseco, siue ex communi lego nis necessariae; veniale vero sit libera Diuinae voluntatis deter- priuatio rectitudinis tantum utiminatum est, gratiam non con- lis ad consequendam vitam aeteris
seruari ad positionem peccati nam. mortalis, & ad ipsum sequi rea- Secunda sententia affirmat
tum poenae aeternar : sic ex eadem omnia peccata ex natura rei esse Diuina ordinatione peccatum ve- mortalia, & digna paenaa ter-niale de facto compatitur cum, na; ex misericordia vero Dei, ut gratia , de solum inducit poenam aliqua peccata sint tantum v temporalem. A priori etiam ex- nialia . Putamus peccatum mota
trinsece distinguit Vulpes pecca- tale & veniale ex natura rei
169쪽
Inflatu inracentiae . IIS distingui , ita communis senten- veniale. Patet , quia Diuina tia Theologorum , Probatur voluntas praefiniens mortale de primo ex illo Psalmi 6 r. Deus
reddet Unicuique iuxta opera sua Ised Deus grauiter scilicet poena aeterna) punit peccatum mortale : leuiter stilicet poena tem porali) punit peccatum veniale; ergo secundum se ex natura rei , unum est graue, & aliud est te. ue , vel via in grauiter displicet,& aliud leuiter sollim , scilicet
ratione propriae materiae circa quam versantur. Sit altera ratio: quia hoc quod est Deum
non consertiare gratiam ad positionem peccati mortalis , & condemnare peccantem mortaliter ad supplicium aeternum , non est ex sola Diuina voluntate, quasi
pro libito & absque ratione possit peccantem leuiter , punire supplicio aeterno ; D peccantem grauiter, poena tantum leui &lcmporali : cum potius Deus ut iustus Iudex debeat punire iuxta grauitatem, vel leuitatem delicti, ergo ex natura rei peccatum mortale & veniale distinguntur. Confirmatur, quia si sollim ex Diuina voluntate proueniret differentia peccati mortalis & venialis, nulla assignari posset regula ad discernendum inter ista peccata; quodnam sit peccatum mortale , & quodnam venjale, non satis nobis est reuelata in sacra Scriptura ; si ergo ex ipsa materia cognoscimus differentiam peccati mortalis & venialis , consequenter dicendum est peccatum mortale, di veniale ex natura rei distingui .
Obijcies primo pro prima sententia . Ex Scoto pluribus in loci s , in quibus saepe saepius assirmat rationem peccati mortalis &venialis solum ab extrinseco prouenire, scilicet ex Diuina voluntate Praecipiente aliquid ut necessarium, vel ut utile ad salutem . In secundo distinct. 37. sub lit. D. habet, quod a sola
voluntate Diuina determinatur ,
vel aliquid praecipitur ut necessarium ad consequendum finem supernaturalem iuxta illud : Si Vis saluari, serua mandata . Ex quo fit secundum Scotum , ideo aliquem peccare mortaliter , &auertere se virtualiter a fine supernaturali, quia se auertit ab
aliquo, a Diuina voluntate ordinato , in rδtione inedij ad consecutionem ultimi finis; ergo ex Diuina voluntate Oritur, quod aliquod sit peccatum mortaleo scum ex natura rei nec datur medium ad finem supernaturalem
170쪽
I36 . De compo*ibillitate peccati venialis is Adams nec intelligitur auersio ab ultimo veniale solum ab extrinseeo ,
fine in quocumque peccato. non vero ex natura rei diis Item in .distinct.2 6.quaest. I. Ad runt . reritum , ubi docet Scotus; quod Respondetur haec omnia so- supra jus naturae ex terminis no- ltim probare de peccato mortalitum merito cadit jus Diuinum, & veniali, quae dicuntur talia positiuum liberc impositum sub ex eventu ; non vero ex proprio poena larthali: quia minus obe- genere , siue ex obiecto ς quamdiunt homines soli legi naturae, uis cnim verum sit predictos quam Deo praecipienti; ex quo euentus , scilicet priuationem, fit peccata in genere naturae tan- gratiar, auersionem ab ultimo fi- tum esse mala moralia dire,2ὰ ne , inductionem supplicij arter- opposita virtutibus moralibus, ni, non essentialiter, sed ab ex- non tamen esse mortalia , nisi trinseco conuenire peccato mor- supposita Diuina ominationes. tali, & oppositos euentus pec-Tandem in q, distinct. so.quaest. I. cato veniali, adhuc tamen istis sub lit. E. habet Scotus haec ver- sublatis effectibus , distingunturba : Et dico nisi reuocetur praece- peccatum mortale & veniale ex ptum, quia non υidetur quod esse proprio genere , siue eX natura , ca creaturam sit aliquod peccatum rei: semper enim mendacium OL mortale ; sed tantum ex praecepto ficiosum , vel iocosum, vel ver-Diuino ut cognoscere alienam, oc- bum otiosum forent peccata le-cidere hominem, erc. Quia illa ex via , sicut etiam quodlibet per-
, si Deus reuocaret praeceptum, sectum imperfectione desumpta, non e flent peccata ; immo addit vel ex paruitate materiae , vel Vulpes, quod peccata contra is ex imperfecta deliberatione fo- praecepta primae Tabulae seclusata rent peccata venialia; sicut econ-Diuina ordinatione non forent tra homicidium , furtum in peccata mortalia. Hinc conclu- magna quantitate , mendacium dit Vulpes, quod si ex sola Di- offensi rum,forent peccata grauia uina voluntate peccatum dici- vehementer dissona rectar rationi, tur mortale, quatenus ex solata & ita ex natura rei praedicta pec Diuina voluntate destruitur gra- cata forent distincta .
tia ad eius positionem , & indu- Oppones secundo pro secun-citur reatus supplicij aeterni: con- da sententia. Potest Deus de sua sequenter peccatum mortale & potentia absoluta punire quodlibet