장음표시 사용
161쪽
87 norat. t Verum defendendo communem sententiam,quam tex.noster Omnino probat,dicendum est,ita demum quem retinere possessionem naturalem,si rem detinuerit,alias secus. Secundo probatur ratione, ideo naturalem possessionem per absentem retineri non posse, quoniam cum posiseisio naturalis sit meri facti, dc in corporc consistat, atque naturali apprehensione,merito lex non potuit indiscere retentionem possessionis:quia in his quae facti simhlex no potest aliquid inducere per iura vulgaria. Et de hoc casus est in specie, in lege nostra. f. si vir uxori.& j. latius dicam. Non obstat primum fundam etiam Iasonis, quia per textum nostru infringitur, ac per supradicta rationem,neque secundum impedimento est,quonia falsum est,ut supra
diximus argumentu Barioli exitu no Op
rari amissione possessionis. l.l.si id quod β. s.cum simi. iura enim memorata,& similia procedunt quoad possessi ione ciuile: secus quoad naturale,de qua hic loquimur Nec obstat etia Φ vnio plus operetur:Hoc enim procederet, quado in potestate legis fuisset hoc inducere M in exeplis d.l.qui patri cu; simi.
162쪽
simi.ideo lex inibi hoc introduxit,ne sequeretur absurdu, ut quis decederet pro parte testatus,&. pro parte intestatus,id quod lex
nullo modo admittit. l.ius nostru .de reg. iv. 88 cu simi. 'l Tertia coclusio ex .d. gl. 5 Bar.cobligitair huiusmodi, quod ideo naturalis possessio non retinetur, quonia unita est cu ciuili: na cu animus gravetur,dc defatigetur in retinenda ciuili possessione,ideo vetetione in possessionis naturalis operari non potest. Ista ratio per gi. tradita comuniter recipitur, quavis illam Iason hic reijciat argu-8 9 mentis, quae Socyni fueriit, i qui aliam hic
ratione assignabat,quam Iason hic comcndat:qua uis ab illa postea recedat. Recetio-riores quoq; Perusini hanc eande rationem laudat: Socynus dicebat possessione naturale via ita cu ciuili hanc ob causam no retineri,quoniam nulla utilitas ex illius retentione proueniat,ex quo sola ciuilis apta est ad producendam usucapionem , seu prinscriptionem, ut D D. communiter volunt, in d. . ex contrario. Sed lex non solet inutilia inducere.l.3. g.dixerit. 8c ibi no. de publiso cia. ' Facit quod dicitur , Ars 8c natura nihil frustra operantur . l. haec stipulatio-
163쪽
haec ratio valde videatur probabilis,non est tamen admodum firma, neque solida reddit diuersitatis ratione: dc salsum est quod hic Socynus dicit. Naturalem non producere aliquos effectus, imo vero considerarii possitnt. quemadmodum etiam Arct. hoc in loco sentit. Nam naturalis possessio tolli
non potest per princirim, cum in his quae
iuris naturalis sunt, princeps disponere nopossit. l.fin. C. si contra ius, vel utilit.public. Item consideratur tanquam effectus.Nam qui possident naturaliter, fructus suos faciunt. Item ciuilis interdum perire potest per amissione possessionis naturalis, quod non fieret,si unita esset, ac propterea alias adducebam veram rationem diuersitatis pro sentetia Ioannis. Miror autem Doctores hanc rationem non animaduertisse. si ' Ideo enim ut supra dictum estaex no p tuit inducere possessionis retentionem naturalis in perlona Domini fundi, quoniam possessio naturalis mere facti est: id vero quod fatῆi est,non potest tolli, neque induci a iure. l.in bello. f. facta I.de capi.& post-li In his vero quae iuris sunt,lex habet libet rana
164쪽
AD L.j.T DE Ac POS. Is3ram potestatem inducendi eo modo, quo vult, propterea lex inducit retentionem ciuilis possessionis per absentem , eo quia dicta ciuilis possessio ab ipsa lege procedebat. Ideo lex inducit ut animo retineretur d. l. licet.& l. quam uis.j.eΟ.tisu. nostro. nam
ea quae iuris sunt, sequutur dominium quocunque vadat. l. s. C. de quoad . praesc.quod non militabat in possessione naturali,merito ergo &c. Et pro hac ratione quod lex inducere non possit, probatur aperte in. d.Lcum haeredes. s. eode. dc in.d.l. denique .ex quiescaus maior. Et clarius in d. g. si vir uxori.vbi L c.expresse dicit. no tolli posse naturalem possessionem , quandoquidem facti
erat .Et sic aperte inserta est negatio, Non, in textu. atque haec ratio vivam demonstrat diuersitatis causam,inter quatuor casus hic per Ioannem enumeratos.
Q conclusio est, t Vsufructuarium' natur uraliter postidere:ac prinpterea quocunque vadat hanc naturalem possessionem retinere. pertex.in l.iij. g. Vnde vi.j de vi & vi armata .inducendo istum rex. .cum l.j. I . hoc interdictum.iuncto etias .dehcitur.cod. tit.In quib.iuribus manife-
165쪽
ste apparet usu ructuarium retinere possessionem naturalem: cum allas non competat interdimina deiecto, nisi sit possctar.Et
sic concluso ista ab omnibus recipitur. Salii a tamen pace Docitorum, posito sententiam ipsorum esse veram,non tamen necessario text. in d. g. unde vi.probare videtur
usu fructuat iu possidere naturaliter. Nam simile quoque interdictum,& simile remedium datur non solum habentibus posscssionem naturalem,& ciuilem,Verum etiam habentibus detentationem , quando quis spohatus sit iure suo, ut videmus in simili. in i officium. de rei vendi. ubi etiam offi- . cium illud iudicis datur habentibus tenu- tam , seu detentationem. Ex hac conclu- . sone colligitur vis fructuarium naturali-'3 ter possidere.' Iste est difficillimus articu tus, & in utramque partem disputabilis, adeoque sibi inuicem iura aduersantur,ut veritas vix crui possit, utrum usu fructuarius possideat naturaliter sibi, vel Domino. Hanc quaestionem Doctores, praesertim Iason in l. naturaliter. I.eo.in utramlae partem disputant. Nos firmiora argumcta pro Vtraq; parte enumerabimus.' Pro c, muni
166쪽
AD L. j. ff. DE A c in P O s. muni sententia, qt Vstifructuarius naturaliter possideat,textus est ubi casus secunduomnes DD.in l. nati raliter. in prinJ. eo. quo in loco I.C. usus ructuarium naturaliter possidere affirmat. Tenedo contrariu, secundualiorum sententiam,quae verior est in puncto iuris, respondetur ad istum teX. illa non
videri hoc probare, sed plane oppositu ostedere:cu I. C. ibi utatur verbo, Midetur, quod denotat improprietatem iurib. vulgaribus. Secundo etia respondetur, quod licet teX-tus dixerit naturaliter v sufructuariu possidere,non tamen. I. c. declarat,nu sibi,an Vero domino naturaliter possideat, sed quoniam iura magis probare videntur , illam non sibi poseidere, sed Domino, Vt.J.dicemus idcirco tex. ille debet intelligi, ut verudicat illum possidere naturaliter,non autesibi, veru Domino directo. Ratio est, quia naturalis possessio propriὸ est,quando quis possidet pro suo, Sc non alieno iure, sedus afructuarius non possidet pro suo,quoniam nouit rem esse alienam , haud iniuria lex voluit usus ructiuirium praescribere posse:vt in dicta l. acquiritur. g. sinati. supra tit. proxi. Tertio roslcmus etiam re-
167쪽
pondere ad istum teX.quod ibi loquatur ad uerbialiter. Dicit enim teXtus , naturabier Mid turpo uere. 8c non naturalem habet possessionem , quasi diceret I. c.Quandoquidem usu fructuariuF fructus suos facit, propter talium acquisitioncm, videtur naturaliter possidere. Secundo pro hac communi sententia adducitur lex Lini possessio quoque. in prin. J eodem .in duobus locis, primo ibi, possessio,secundo ibi,
plurimum in iure mutuetur. prsertim secudo loco probare videtur communem sentetiam. Na ex quo tex.Vtitur verbo, rene
non videtur probare,sed dum dicit plurimum in iure Sc. c. apparet usu fructuarium naturaliter possidere. Nam si esset detentatio,nil iuris contineret,cum detentatio magis facti sit, quam iuris,ut Bard. dicit. Contrarium vero tenedo respoderi potest, quatum ad primum,ut dictum est. Nam probat iste tex. propter verbum subseques Adsecundum de in . respondet tir,quod illa de tentatio in persona usu fiuctuarij plurimuiuris habet. Ac irit cnim frumis lex clia concedit interdictu unde vi. d. l. iij. 3.vnde. Vi. Habetque usust uctuarius plures iuris
168쪽
AD L.j.T DE Acin POS. Is Zeffectus, cum naturalis possessio in eius a sentia retineatur,dc ius habet usus fructuarius vicia di fruendi, quamobrem dicedum est textum illum communem sententiam non probare. Tertio adducitur te X. in t .vti frui in prin. si usu spei. ubi I. c. appellat usu- fructuarium possitiorem licet Iason ad illum teXt. non respondeat. Nam I.C. ibi non dicit vi fructuarium possidere, benedicit competere vi fructuario uas , quod solet competere possessorious, quemadmodum apparet in d. 9.unde vi. Et sic text. potius contrarium probat, nimirum usu fructugrium non possidere, sed pro possessore haberi. Quarto adducitur tex. in l. fi .in verbo, Possessionem.j. vii possidet. Ad illum text.
respondet Iason, illumq; loqui de quasi possessione iuris,non autem fundi scribit. Co-trariam vero sententiam tenuit Bald. V quam plures alia magnae eruditionis, &. authoritatis viri, Cumanus, Romanus, Alexander, Aretinus,ac aliJ quam plures, quorum sententia iuribus & rationibus magis consona est,qua communis. In primis comprobant textu legis nostrae,in I. per seruit.
ibi, Non possidemus. Quamuis aute multi
169쪽
I 8 BAR T. ROMvL. REPE. maxima hic vim faciant, facile tame huic cicX.occurri posset. Rei podetur enim ibi nopossidemus ciuilit cr. Atque ista respdsto,sicuti infra dicemus, ad plura adaptari iura potest. Secundo pro hac lententia adducitur text. in l. acquiritur. I. ii n. s.cit proX.ibi, non possidet,atque indisti iacte. I. C.respondet no possider e . Itaque quum lex indistincte loquatur,debemus dicere non posside
re, neqHe ciuiliter,neque nasurali cera. non
distinguemus.de arbitr. l. de preciΟ. de public. cum similibus. sed si quis communem defendere mallet, ad illum textum communis solutio optime procedere videtur, nam cum lex ibi dicat simpliciter usustuctuarium non possidere, id debemus intel-l: gere absolute de ciuili : eo quia ibi disputatur de usucapione, ic text.ibi dicit non posse usucapere, subnectit rationem quia non possidet: Non possumus igitur dicere textum potius loqui de naturali, ex quo naturalis sola nullo modo usucapionem parere solet, ut DD. latissm: dicunt in l.
tertia. I. ex contra trioJ. eodem. Praeterea
textus ille intelligendus cst de ciuili dunta. Xat,quoniam verba simpliciter prolata in
170쪽
dubio intelliguntur de actu potesstior . l.j. 9.qui in perpetuum. cu ibi notatis .si agenvectig.vel emphy.peta. Haec eade responso potest dari ad textu in .I. sed bonae fidei. Inst per quas pars nob. acqui. ubi Imperator idem de verbo ad verbum repetit,quod
me si tex. ille in . d. I. a bonae fidei .legeretur secundu Theophilui optime hanc lento
tia probaret contra communem opinione: nam ibidem Imperator dum rationem reddit, quamobrem is,qui habet usum fructuno praescribat, eandem causam subiungit, qua I. C. quoniam non possidet, habetur enim in texi in Esaurempossis io animo δε- minandi possidere. Hic vero solummodo habetur. Itis Mendi fruendi. Quae quidem ratio, quemadmodum postea dicam
hanc doctorum controuersiam dirimere vi detur. Tcrtio urget text. in l.certe. g. is qui.deprecario.dupliciter illum ponderando, primo dum dicit, usufructuarium , inquilinum, colonum,no possidere.deinde multo sortius dum comparationem instituit inter