Bartholomaei Romulei ... Commentatio seu Repetitio ad Rubr. & L. j. de acqui. vel amit. posses. Qua subtilissima simul, & vtilissima possessionum materia continetur, atque explicatur

171쪽

ico BAR T. ROMUL. REPETI.

quae personae nullo modo possident, neque

naturaliter, neque ciuiliter. l. non solum. g.

quod vulgo.Ltit. prox. Nihil enim illae personae detinent. Vt igitur bene argu meritetur I. c. necesse est dicere usu fructuarium nec naturaliter,nec ciuiliter possidere,alias non esset bona comparatio inter piaedictas personas,ac redargui posset I. c. si secus diceret. CC mmunis D D. rc sponso ad illum textum,satis tuta non videtur, quonia inibi loquatur textus,quando usu fructuataonis usu fructus nondum fuerit constitutum Quamuis enim in fundo estici,non tame ob id naturaliter possideret .mcra haec est diuinatio ad tex. istum,imo vel o violatio,cum I. c. consideret dictas personas tenere,& no

possidere. Manifestum itaq; est,hanc differentiam non essse faciendam,cum illo in loco ratio sit generalis. Quarto loco longe magis urget.l j I. quod ait praetor aut dolo. j.quorum legatorum .ubi I.C.dictum generale expresse ponit,dicens,vsus M usus ructus non possidetur,sed tenetur. Ratio illa est generalis . doctorum autem responsio ad illum tex. no est admodum valida,quod

stilicet inibi loquatur in casu palliculari,

172쪽

Α D L.j. T D si E. I cI 4 videlicat quando legatarius propria auto ritare vinfructu occupasset; antinuam si bi fuisset ab haerede constitutus atqui hoc ipsum quoque est diuinare,atque rcstringe

obscurum est per rationem Mnesalem,di ctum in Omm casu procedetc. Etenim ratio solet augere, de clarare dictumnaeum patcr. , .duli inimis.de legat. η . uin to pro hac parte facii.l sciendum. qui saltida .cogan.quo in loco usufructuarius tenetur satisdare, eo quia texidicit , no positast.Hinc bene respondeiridascia,& DD.quod icx. ibi

cum toto litorequirat posscstionem natura

lem,&ciuilam clina di minio rcrum et nobilum1 .Postremo multum ad hae state11-riam Deit reaer. 4 Colonus β. Iulianus.ad ex hib.ubi sic legi mu s. mqcam rem trineat γ f. M axius , non ramera Posides. Id vero sic Dpctores intelligere Iason affirmat,non possutit, scilicet ciuiliter, quam tamen solutionem idem Iason procedere 'non F Ulla fatetur, M vi ccmmunas sciat etia

173쪽

nihilominus dcsendatur, sic est dicendum. Quod isthaec sententia & respousio comu-

cum possit habere ad illum i ex. Cima enim I.c.ita primo loquatur deco,si missus fuerat in possissionem ventris nomine,vel alia causa a Praetore, dicitque illos no posiidere,id intelligendum est, scilicet non possis

dere ciuiliter,ac naturaliter.Isti eniim,Vt s.cst demonstratu,detinere, non autem posi1idere dicuntur. Ll. non solum. Loquitur postea I.c. de viti fructu:eodemq, modo respondet non teneri illum ad exhibendum, quia nec iste utique possidet. Necessarioisaque apparet, cum I. .in praecedentibus personis voluerit illas no possidere, sed tenerex eodem plane modo usu fructuarium non possidere, sed tenere, cum ex eadem ratione decidat I. c.dicens.Nec utique iste possidet.Et sequeretur . ut supra diximus. ad d.l. certe. non fuisse candem rationem. quod expressim est contra teXtu,uem malam fuisse comparationem, quorum neutrum dicendum cst, esset enim hoc redarguere I. . Et ex praecedentibus liquet, hac sententiam iuri magis esse consonam, par-

174쪽

A D L. j. T. D E Λ c Q. P o s. Is xuique esset laboris pro communi sentcntia iuribus.s. adductis resistere , cum pro hac parte allegatis e regione difficillimum sue foret,respondere. t Confunditur etiam rationibus ista communis. Irimo quia naturalis possessio consistit in fundo, ut per tex.

nostrum cum alijs. Ius vero usus ructus n5

consistit in fundo. Nam usu fructuarius no habet ius directum, neq; dominus fundi dicitur,sed dicitur dominus Iuris usu fructus, quemadmodum Bariolus dicit in l. prima de bonis aut horitate iudicum possidendis . Et ex definitione usust ructus conspicuum est. Est ius utendi fruendi. ut in l.prima de usu seu . Si ergo non habet ius in re,& in fundo, quomodo considerari poterit naturalis possessio ξ Nam usu fructuarius non habet animum possidendi pro , suo , quia scit rem esse alienam : ut diacit I. c. in dicta l. acquiritur.I. finali supra titulo proximo. Atque ista ratio optime

probatur in dicto I. Sed bonae fidei, secundumTheophilum.Secundo facit.Nam possessio naturalis habct caussam perperlua dc olim hodie, cu etia hodie traditio

requiratur l.traditionibus C de pactis. Ius

175쪽

is 2ART.'R O M v L. Ri PE . autem usust uctus non habet causam per-pe tu am,quum morte extinguatur,alis sque causaS accidentalibus. I. finitur. qui b.modis

usus amitta. Tertio sis quia validum est argumentum de toto quoad totum, sicuti de parte , quoad partem. l.quae de tota.derei vendiae a. Sed colonus facit fructus suos, sicut usus ructuarius: veruntamen non sibi naturaliter possidet,sed domino, ut omnes uno ore D D. fatetur. Eodem modo usustuactuarius si n at tualiter possidet,non sibi, sed domino suo postidet. Et hoc videtur I.C. sentite,dutii dicit in d.l. naturaliter. Natu taliter postidere videt ut is, qui usu miruuctum habet. Non absque stet in usus fuit

Ix.illo tisitis, quia proprie sibi nopossidet,lad domino suo. Quatcnus Barto-

ria: 1irerunt DD. sententiae 'Azo dicebat unicum esse speciem possessionis: Ioannes vel o duplicem, cuius sententiae Accursitis hie, multiqι alijs in locis adstipulaturuincet contrarium ben sciit in d. l lieet. sed ibi Accuisi.colast anter non firmat,mab alijs in locis dicit, tutius esse sententiam Ioannis amplicti.

176쪽

AD LJIED E Λ c PO Ss. amplecta. Hic est subtilis articulus , in quo, ut sic dixerim ,de cardine possessionis trarictatur,& perdiscussione istius atticuli sub-s7 stantia possessionis apparebit. i Iam vero quantum ad sententia A Zonis, in qua plures fuere: Albericus de Rosue in d. Vice dicit ciuilem possessionem in substantiano

differre a naturali,praeterquam in nomine,& qualitatib. Atq; lex inuenit diuersa nodimina magisdemostrandae. rei gratia quam ad constituendam in substantia distere tiam Hoc idem voluit Bestatius.Iacob. Bu triga Eocy. hic late, ac subtiliter hanc senestentiam defendita Idem faciunt omnes ro centiores,ut patet per Ticineses hic. Idem

hie, in d. faex colurario aliisque in locis, necnon de Tholosani in d.l. naturaliter.j. nil, si commune.j.eodem. Postremo Sc Iccetiores Perusini,dc praeceptor meus Raymnaldus Petriuius Rotae auditor .Pro hac sententia adducitur textus nother hic,dum I.c. Ponendo etymologiam vocabuli, loquitur duntaxat de possessione naturali, unde unam esse apparet. ' Sed tenedo sen-

177쪽

I66 B ART. ROMUL. REP ETI.rentiam Ioannis,& communemrespondetur,textum hunc nostrum , propterea nos non compellere addicedum , nam lolummodo este speciem possessionis .Nam I.c. habuit ratione ad originem, M initium posscssionis & illa denominauit ab origine,siue a pedibus siue a sedib',ut supra dictu est. Antiquitus enim posseisio origine habuita naturali detentatione: cum omnia erat comunia.c.ius naturaleJ.distin .postea supe

uenit lex positiva,& in lucem edidit ciuialem possessionem,nomine, & re differentem , quemadmodum.j. dicemus . Ex quo merito sequitur duplicem esse possessionis speciem. Secundo pro hac sententia ponderabat AZo rex. in d.l.licet. C.eodem. ubi est ratio, Q posscssio eade sit quae acquiritur dc quaerctinetur. Ergo eadem est,& sic unaca,ad hoc comprobandum recte quis adduxerit textum in l.prima. β.hoc interdictum,& in fine,infra de vi M vi armata & in l. q. bona fide infra eodem ibi ademistipossessionem quam animo inc. Sed respondetur ad isturextum possessionem , quae acquiritur, de qua

178쪽

AD L. . E. DΕ Λc POSS. Isrquae retinetur , imo potius diuersa est ut idem Ioann .eundem textu adducebat. Extingueretur enim naturalis possessio propter rei absentiam , nisi lex induxisset ciuilem possessionem , quae operatur animi retentionem, atque hoc modo possessio interrumperetur, neque esset conti

nua,adeo ut aliti S usucape te no posset,& sic iuris effectus inutiles essent. Ad sententiam confirmandam Socinus hic ,& Za-sius post ipsum adducunt dicta l. qui bona

fide .dum textus dicit,qui & animo, & corpore post ,ssioni incumbens, &c.& sic naturaliter, & ciuiliter. Et loquitur I. c. innumero singulari, ergo unica est posse Dso. Sed huic textui sic occurrere poteris. Si est unita possessio naturalis cum ciuili,tunc unum,& idem est compositum, Scsic unica quoque pcsscssio, non igitur abs re lex in numero singulari loquitur. Sin vero disiungantur, tum duae sunt species, ut infra dicemus. Quarto est textus in dicto . f. l.tertia f. g nera. infra eodem. dum textus dicit,

tot esse genera possessionum, quot sint modi acquirendi possessionem.

179쪽

168 B ARTU ROMUL. RE IN Subiugit deinceps I. c. in summa unum est genus possidedi Si g nus ibi fecundum Let

mutui datio. si certo lat.perinde est ac si I .c dixerit,'unica est species possessionis,Mosnues recentiores diciti huius quaestionis esse ibi casum,unicam scilicet statuendam possessionem,& de hac quaestione amplius con endore ac disputare nullius esse mometi. Demiror autem DD. hoc indoco audaciam, qui tam inconsulto affirmant inibi casum pro hac sentent ia esse,cum text.ibi illorum intentioni nequaquam inseruiat. quem rex.prius adduxit Socyn.hic. quod enim te,c.ibi dicit, latim est genus possidendi etiam si xera sit illorum expositio,non tamen is sensus est I .c.quod unicam possessionem esse velit.scilicet naturalem. Verum hic serus & apertus I. . sensis,ut appatet in t ij. pro suo. ubi manifeste declarat incis. genera, qtromodo sit intelligendus ita illis verbis. quodsi quis possederit rem act nam, istopro ri Ioro,hnestra Anato, ast pro Iezisto; is p=o haered 'el quacunquis sa clausa atque risul em ex dicitur po ι-

dereproDo. enim possidet pro haei edepossidet

180쪽

possidet pro suo, ac in cffectu ex quacunq causa possidearmis, semper pro suo pos,i- .dere videmur. Atque hic quidem senius est I. c. in d I. genera. qui probatur iuncta l .j.

pro suo. Ex quibus Iam liquci istima textu Α zonis inretionem non probare. Nec socy-nus illius textus adducendi fuit auctoricii omnes illum prae manibus habeant, quan-

quam &Zasius hic glor iei ur. Veria nihil ad propositum textalle. Quinto pro hac se tentia facit secudum Zasium lila,& in d. g.

ex contra pio: separatorum separata debet esse ratio, at si diuers species essent separata naturalis, S ciuilis, prosecto si extingueretur una, remaneret altera, cu essent separatae, Sc una ab altera non dependeret. Atque haec est natura si paratorum,ut apse hic inquit. Oledit hoc modo, si per ditur posscssio animo, iam perditur possessio naturalisa.iij Icin amat tenda j. eo. Conspicuum igitur est naturalem absque ciuili non m nere M una deliructa, destrui ctiam alteram. Apparet itaque manifeste non esse separatas species, ut DD. communiter volunt nullumque errorem unquam tam crassum in materia possessionis commissum esse,