장음표시 사용
61쪽
loeum adnotationem: NOSTRI FUNDI CALAMITAS proprie.
ealamitatem rustici grandinem dicunt qu0d comminuat calamum id est culmum ac segetem. et maxime ad Hec prol. I 2, 3
calamita rectere τὴν καλcisDνὶ dicitur, clade quia clam datur, ut
aliud sit grandinis culmum frangentis, aliud furti aut doli mali. sic robus i).
Itaque, ut Summam faciamuS, recensi0ni d exemplaria Terentiana quodammodo pendere e recen Sione Probi, et praeter Donati commentum scholia quoque embina reliquias exhibere interpretati0nis Probianae intellectum St. Probum carmina Vergilii essensuisse c0nstat et necdoti e recen-
. . . . . . . . . . . . SioneVergilii
Parisini de notis testimoni et commenti Serviani. Cum uero Probi memoria praeeipue Seruata sitio Serui ipsius, sed Danielis quae dicuntur sch0liis, omnis haec de Probo Serui auctore quaestio coniuncta esse uidetur cum illa de Serviani commenti natura atque origine es Thomas, Essa sur Servius et o gommentatre Sur
praef. p. PSqq. Κl0tZ, Quaestiones Seruianae, diss GryphisW. 1882; Henricus Ge0rgit, Die antili An eiskritik Stutigari 1891 praef. p. 38 Sqq. p. 569; f. Paulus es Aner, urs. Jahresber. 1908)138 p. 157 sqq.). 0tuserit quispiam ex codigum seripturis colligere Quid reli-ueStigia recensionis Berytii, cum traditus sit robus i litteram duabus uocalibus interpositam geminasse Serv. Αeu IQ), nactus' Scripsisse absque D Prisc. GL II 13 7 ). Tamen i litterae
geminatae scripti0nes certo argumento esse nequeunt ideo quod Π0 noua a Berytio iuuenta est hae consuetudo, sed auctoritate eiu tantummodo denuo commendata asscedit quod satis frequens illiu Scripturae iecurrit usus. ita ut ubi is deprehendatur,1 unde apparet, etiam adnotationem Sem ad georg. I 151 ROBIGO
autem genus est uitii quo culmi pereunt, quod a rusticanis alamitas dicitur. hoc autem genus uitii ex nebula nasci solet, cum nigregeunt et consumuntur frumenta inde et Robigus deus et sacra eius decimo M. Maias Robiginalia appellantur sed haec res abusivo robigo dicitur: nam proprie robigo est. ut Varro dicit, uitium obscaena libidinis quod ulcus uocatur ex Varrone per Probum in Servii commentum inlatam esse. Quod si est, imul edocemur qua ratione et uia robus instituerit uocis originem e ligandam; nam a Varronis uerbis eum profectum esse apparet ad declarandam etymologiam; cf. IRXimit Dor l. s. p. 9. - robi veriloquium in glossas transiit CGL 205, 42: Grando a rusticis calamitas appellatur undo et terrentius sed ecce ipse greditur nostri fundi calamitas'. cf. essner, append. edit Donat ad
62쪽
- 40 minime certa uia dedueamur ad Valerium robum. Quae in eodicibus Vergilianis adhuc cernerentur duplicis i scriptiones, tamquam ad Probi rationem pertinentes collegit Ott Ribbecksproteg. p. 138). Nactus Scriptionis exempla collata sunt in indice grammatico Ottonis Ribbeck proleg. p. 434). Sed inrequirenda Valerii r0bi memoria munitiore uia insistemus, si eo loco considerauerimus, ubi arminum Vergilianorum uerba emendauisse traditus est. Atque Vergiliani codices qui aetatem tulerunt neque pauci Sunt et uetusti qu0rum qui antiquissimus cen Setur, cuiu exemplar exhibent Sehedae Vaticanae, ad quinti p. Chr. 8aeguli principium refertur. Probi igitur regensionis formam, quae Sset uetoritas Berytii, non evanuisse suo iure crediderit quispiam. Atque quod legendum commendauerat Probus
duos uersus libri sexti robus in quinti reliquerat ne omnes uero codices illos ad initium Sexti translatos exhibent. PHOEBIGENAM Probus eliditer restituisse traditur ad Aen. VII773 eius figurae tamquam imaginem unus Seruauit Mentelianus primu δ): phae uigueam', cum ceteri codices exhibeant OENI
maris. 275, 4 Nonius 365, 28 effosus Diom. 460, 8. - en. IX 369 robus legisse uid0tur REGIS; nam haec adnotata sunt in Asthol. Veronens. IBANT Dud0β a li loco ostendit illos a Turno missos. 0 logo adnotant Probus et Sulpicius ontrarium illi esses Asin VII 600 Ssipsit se tectis rerumque reliquit habenas . Integram prioris enuntiati formam tradit Seruius sauci. ad Aen.
IX 365 PRAEMISSI EQUITES hos neque alio logo a Turno
missos usquam dixit nec prius de eis menti0uem fecit dubitatur ergo a quo tu uel quibus praemissi uel cur praemi SSi, cum
1 Ottonis Ribboch utor copiis codicum qui ad hanc disputationem
pertinent notae sunt hae F - schedae Vaticanae, cod. Mediceus, P - cod. alatinus, R - cod. Romanus, cod. Gudianus, BernenSi 172, - Bernensis 16b Bernensis 184.2 quod est exemplar antiquius, suppeditatum a Ioanne Mentelio medico Parisino. Eundem librum inter ceteros solum exhibuisse lectionem floros' a
63쪽
LATINA 0n est contrarium illi loco ubi ait VII saepsit
se tectis rerumque reliquit habenas. quod modo a Latina urbe auxilia uenire gommemorat intellegimus enim Latinum in principio disq0rdiae et tumultu paululum se abstinuisse, poStea tamen nec Suorum copia nec propria denegasse consilia; nam eum et coetui et foederibus interfuisse dicturus est' η). Probus igitur in eo offensus erat, quod ex urbe Latina, ede regis Latini qui taedio depulsus omnino bello abstinuisset, nunc Turno Rutulisque responsa regis Latini referi auxiliaque mitti dicerentur. Ex quo intellegitur duas o loco a diuersis eriticiscensuras Vergilio factas esse quarum alteram qui mouerant in eo maxime haerebant, quod dubitaretur a qu essent uel quibus praemiSsi equites uel cur praemiSsi', cum robus aperte intellegeret eos a Latino rege Turno auxilio misso e SSe. Itaque apparet eos qui mirabantur, quod nunc equites dicerentur Turno regi responsa ferre qui nullo alio loco a Turno missi essent,
uersu 369 legisse TURNO REGI, cum Pr0bus t Servius REGIS
legisse uideantur, regis uidelicet Latini responsa, sicuti praeterea Seruiu aperte ostendere uidetur cum regem Latinum dicat nec pr0pria denegasse consilia'. Cuius tamen lectionis Probianae, quam Seruius auet ad . 36 in omnibus bovis inueniri e0n-
1 sed cf. Tib. Claudi Donati intorpret Vergil. Lips. 906 II p. 237.
2 Plane eadem ratione usus est Seruius ad Aen. IV 697 cum pronuntiarot: SED MISERA ANTE DIEM non os contrarium quod dicit in decimo 467 stat sua cuiquo dies etqs. Quae cum proferret Seruius, refutauisse uidetur eam quaestionem quae ad superiorem uersum adscripta est: Cum dicat Vergilius X 467 stat sua cuique dios', quomodo hic dicit nam quia nec fato merita nec morte peribat, sed misera ante diem' Nam si fato uiuimus, quid agunt merita si pensamur meritis, qua uis fati quomodo hic et fatum admittit et meritum' etqq. Itaque nescio an recte hanc disquisitionem ad Probum retulerit quispiam. Quod utcumque est, id certe Statuere licet, eum qui nunc ad I 697 Vorgilium dolondit, eundem esse atque illum qui ad I 365 Probi reprehonsionem refutauerat. Cuius igitur commentatoris uerba
quae Sequuntur si con Sideraueris non est contrarium iam ut saepe diXimus, Secundum sectas loquitur, et hoc secundum alios illud secundBm alios dictum
est', rectius iudicabis do adnotatione Serui ad Asen. Q ubi hasio leguntur:
HOMINUM DIVVMQVE AETERNA POTESTAS hunc locum robus
quaerit sed diei unam rem secundum physi QOS, alteram Secundum mathe
maticos etqs. Intell0xeris enim uerba inde a sed dicit . . . aduersari Probi tribuenda esse neque recto Ottonem Ribbeck prol. 14b neque Iulium teup p. 109 omnem adnotationem Probo uindicauisSe.
64쪽
- 42 firmat, ues ritum hodie agnoscitur nullum . oen. I 811 AEGER, quod commodius hie esse Probus affirmauerat quam in quinto, hodie in omnibus exstat libris. ACER autem quod qu0sdam legisse tradit Seruius, nullius libri testim0nio hodie c0nfirmatur. - en X 73 robus subdistingui uoluerat trestentos', uerum in Medice qui unus huius enuntiati seruauit antiquam distinctionem, uerba aliter atque robus uoluerat, cernuntur
Sed ARMIS P, Γrbo, unde suspiceris in alatino prius exstitisse, sed expulsam Sse lectionem quam robus commendauerat ALBIS, Sicuti mutata erant a correctore codicis
Aen. XI 830 RELINQUUNT ali0s legisse Seruius adnotat, inter quos Pr0bus fuisse uidetur atque Otto Ribbeel quam sibi finxerat Berytii auctoritatem secutus hanc formam textui inseruit Codicum uero testimonia sunt haec: RELINQUENS et lari S in ras. P RELINQUENS II bo RELIQUIT R. Seruius haec adnotauit ad Georg. I 2IT: Probus orcus legit, Cornutus uetat Spirationem addendam. Si enim legendum esse nou Orchus' Ottonem Ribbeck prol. 139 sequius docuit Rud0lfus Reppe de L. Annaeo Cornuto, di8S. LipS. 1906 p. 39 sqq.). Atque HORCVS odio legitur in odie Palatino.Qua ex lectionum recensione confirmari uidetur inter Vergilianos codices alatinum et Romanum quodam uinculo X recensione robiana pendere; deinde singulari l0eo habendum esse Mentelianum illum librum qui unus, si testibus fides, duas Probi
Seruauit. Nam quod schedarum Vaticanarum exemplar ex ipsa Probi recensione ortum esse dubitanter c0ntenderat . Ribbein prol. 283 e argumento fretus, quod quaedam ad grammatici alicuius antiquiores et rariores formas praeoptantis uel in Scribendis uocabulis certa praegepta exequentis auctoritatem redirent'. equidem manus dare nequeo, cum scribendi consuetudinem uis argumento SSe Supra uiderimus. De Horatii Valerium robum carmina Horatiana essensuisse teStimonio
Anecdoti Parisini e0nstat certam uero lectionem aut adn0tationem ad Probum referre difficile est ideo, quod nomen Probi in iis eommentarii. Horatianis qui aetatem uulerunt, legenti m0n
65쪽
oeci irriti . Qua silerit recensionis Probianae uis atque pondus uel quae tiam nunc deprehendi poSSint reliquiae, haec nouisse eiu summopere refert, qui librorum manuscriptorum satis per saecula expositis de uerbis poetae restituendis desiniturus est. Qua in re c0ntrariae sibi positae Sunt duae Sententiae. Nam
Fridericus Leo Goti gel Anχ. 190 p. 854 sqq. carmina Horatii eam ob rem constanti quadam et definita forma aetatem tulisse adfirmauit, quod Valerii Probi diligentia atque auctoritate custodita essent. Cui Fridericus olim er Zur Uberlielarunides Hora g. Phil0J. Suppl. X 261 sqq. ita assensus est ut formam carminum
quae nunc circumferretur, ad Mavortii exemplar Porphyrionis commento uetum referendam S se pronuntiaret Mavortii autem recensionem Xemplaris robianae figuram Xhibere l. s. p. 317).
De indiciis recensi0nis robianae disputauit l. s. p. 26 et 272. Contra quos Otto eller Zur Uberi ieierungsgeSch d. H. Eh. M. 61 1906 p. 78 sqq. cum suam defenderet sententiam negauit p. 81 et 3 reconsionis robianae hodie ullum posse agnOSciuestigium. Quo in discrimine in ea parte quae ad Valerium
Probum pertinet, o interim statuendum Si cauendum S Se ne
nimia tribuatur Beryti editori laus atque auetoritas es p. 574qq.). Codicis Monacensi. s. XV qui olim leti L Victorii fuit, De Lucretii
epanorth0Se et notas critissas, quas Theod0rus Bergk Fleck. Jahrb. 83 316 sqq. ad Valerii Probi recensionem retulerat, non ueteri eSSe memoriae, Sed a Marullo ad pietas esse d0cuit Hermannu Sauppe, init schol Gotting. 1864 65. Neque tamen dicendum est condissionem carminis Lucretiani nimis perturbatameSSe quam ut manum ostenderet grammatici recensentis; etenim ProbuS, cum recen Siones curabat, non integrum Sua manu δ per-
Scribebat opus, sed notas apponebat; quae si postea a librariis omittebantur, omne operae Beryti uestigium euauescebat Steupp. 81 adn. 2 Frid. Volim et L s. p. 267). Sallustianum illud Catil. 5 uocabulum loquentia quod recte De Sallustio restituisse sibi uisus erat Valerius robus Gess. I 15, 18), hoc M. Cornelius Fronto in suo exemplari non legit. si quidem id protulit ea quam Probus expulerat dorma satis eloquentiae
1 Gudeman colligendas sibi proposuit quas Valerii Probi reliquia ad interpretis officium pertinentes aetato tulisse uiderentur cf. adnot. Friderici Volime in Philolog suppl. X p. 267).
2 Fronto inter claros litterarum Latinarum grammaticos uel uiroS, qui Sua manu aliorum scripta descripsissent, Valerium Probum non nominauit
66쪽
- 44 sapientiae parum' p. 10 N), uel detorta sententia parum el0quentiae sapientiae nihil' p. 155 , cf. Haupt, opusc. II 354); neque Prisciani auct0r GL III 85, 4 K Valerii r0bi emendationem aggepit. Ex libris Sallustianis manu scriptis Rudossus Dietsch, a Sallusti Crispi quae supersunt, Lips. 1859 p. 141)u0cabulum loquentiae pro uaria scriptura inter lineas positum exhibet Lipsiensis saec. XI exeuntis Dietsch p. 9); eraso e' uocabulum loquentia restitutum est in duobus libris, quorum alter est arisinus 6088 Dietse p. 6 multis glossis ornatus,
cuius in textu pauca correcta Sunt nonnullaeque glOSSae adscriptae manu recentissima fori saec. XVII), alter Guel ferbytanus saec. XV in Italia exaratus, cuius externo nitori fidem tamen
non respondere affirmat edit0r Dietsch p. 10). Qui codices omnes in deterioribus numerantur, quippe qui lacunam Iug. 103 -112 )expleuerint quidem, uerba tamen Iug. 44 muniebantur est'
de controuersiis suis iure potius quam bello disceptare' mittant Both p. 32 δ). Praeterea Cyprianus a Popma est. Sad Louanti 1572 seriptum esse loquentia in cod. S. Martini ovaniensi testatur Gottite Cortius C. Crispi Salii sti quae exstant, Lips.172 p. 33 'loquentia seriptum esse affirmauit in manuscripto
quem Instertum ossare soleret. Frangiseus Dorotheus Gerlaeh
C. Crispi Salustii quae exstant, Basil. 182 uol. II p. 16 in eo die Veneto IV satis l0quentiae s sed per emendationem')fuisse testatur. Quod si est, c0niectura robi ab antiquorum temporum uiris in teXtum non recepta a medii demum aeui uiris litteratis ex Gellio in exemplaribus ad Agripta uel substituta esse
De Pi ut Fridericus I 00 Quaest. Plaut. p. 22 sqq. nimia fortaSSe auctoritatis Beryti opinione uetus adfirmauit Valerium robum non modo editionem Plauti curauisse, sed illius grammatici opera factum esse ut omnino Plauti fabulae memoriae restitutae SSent. Cui uero sententiae testimonia uetera non ita fauere uidentur;
1 nam quod Rudolius Diotse oditioni praefatus disputauit, uerba Iug.
21, 4 do controuersiis disceptare ex docti grammatici cuiusdam adnotatione in teXtum recepta esse, non procedit. Etenim ex iis locis quos Frid. ritgius
C. Sallusti Crispi opera, Lips 1834 II p. 136 attulit Cassatis et Liui se libris
adsumpto8, apparet uerba non esse fiet ex arbitrio commentatoris supplentis, sed sollemnia esse quibus senatus tali in re uti soleret, itaque a SalluStio, cum uerba Senatu referret, non omitti potuisse. Idcirco cum Carolo Lud Roth Rh. . l. s. p. 32 statuendum erit, eo codice qui ea exhibeant, inter Praestantiores en Sendos esse, qui ea mittant, inter deteriores.
67쪽
nam sicuti Probum editionem lautinam fecisse nullius m0numenti testimonio constat, ita inde ab altero . Chr. Saeculo non n0ua quaedam editio, sed sola illa Varronis recensio XXI fabularum circumferebatur, quae aetatem tulit ad nostrum aeuum. Praeterea ne eo quidem necessario deducimur ut affirmemus Pr0bum Varronis editionem redintegraSSe; nam ea quae Suetoniu8 perhibet de memoria ueterum Romae abolita ita accipienda esse ut e magistroruni ludis tum temporis remota essent ueterum
Scripta Supra Xp0Situm est . 5 sqq. Praeterea Plauti tabulas ne legisse quidem diligenter uidetur Valerius Probus, si quidem apud Donatum ad Phorm. II 3, 2, aduolata leguntur: MALE LOQUI pro male dicere quaerit robus quis ante Terentium dixerit. Sane non nunquam in grammatic0rum Sermone quaerere' idem ualet atque quaestionem seribere de aliqua re', qua designificatione exemplis propositis Iulius Steti disputauit p. 7). Tamen, quia robus noua uoces obseruare solebat, ueluti allustium nouatorem uerborum Geli. I 15, 18 appellauit et nouam uocem praelacare' miratus est' Di0med. GL I 365 ), hic quoque fassile credideris robum de noua quadam u0ce quam primus Terentius adhibuisset, cogitauisse. Atque Paulus essneriam in ditione Donati ad 0tauit dictum esse iam a Plauto male loqui Truc. 265 ipse alterum subiunxi exemplum Capt. 564. Cum carminibus Persii coniuncta in codicibus tradita AES De Porkii
UIta poetae, quae dicitur ex commentario Pro b , aleri Sublata. Quod nomen num resti additum esset, inde ab Ottonis aliutemporibus disputatum est. Atque hic proleg. edit. 1843 p. XXXVI doctissimum fuisse uitae scriptorem neque in longe o uitae rem0tum a Persi ipsius aetate statuit. Qun re tamquam argu tore quae,ment nisus robi Valerii nomen recte a codieibu tradi docuit pholaizo'kitit neque tamen uitam, perturbata qua esset condicione, talem a
Beryti Scriptam esse qualem nune legimus, Sed ex diuersis Probi adnotationibus congestam esse. Cui sententiae Theodorus Bergk Zeit seliris f. d. Alterium sWiss. 1845, p. 125 cum RSSentiretur, exempli 0e attulit consimil0m Marcellini uitae Thucydideae condicionem Carolus Lud0uieus Roth, editioni libri de gram. et rhet Suetonii 18b praefatus p. LXXXV iustigium suspendit, neque tamen recte Casa ubonum dixisse Suetonium auetorem uitae. Deinde Augustus Reifferseheid 1860 cum reliquias Suetonii colligeret, p. 394 iterum uitam Probo uindicauit, Suetonium autem illa uita usum esse. Rectius quam Otto ali per SpeXit, non congeStam esse uitam ex scholiis, sed consilio atque ordine
68쪽
uitam conscriptam SSe, cuiu misella tantum excerpta interpolationibus insuper inquinata ad nos perueniSSent. Iulius Steupqui omnem Probi uel roborum memoriam collegit 1871 p. 125 sqq. commentarium et uitam non Berytio, Sed Valerio Probo minori quem sibi finxerat, attribuit, uitamque Persii commentario praemiSSam fuiSSe pronuntiauit, Sicuti Vergilii commentariolo robiano etiamnune praecia legeretur uita Vergilii. Deinde Gustauus orige In Suet0ui de uiris illustribus libros inquisitionum capita tria, diss Halens. uol. XIV 1900 p. 28 42 uitam Persi a Valeri Probo remouendam esse censuit eo argumento fretus quod, Si Berytiu re uera uita seripsisset Suetonius ut biographus minime praetermisisset, istius negotii mentionem facere' uitam deinde Suetonio attribuit ideo qu0d uestigia prae se ferret eius rationis Suetonianae quae cerneretur
in reliquis biographi libris Delud Friderigus si in libro Lipsiae 190l edito, quo eXposuit Graecos in uitis Scribendi certis
rationibus se astrinxisse Romanosque o tu genere omnino Graestos Segulo esse, p. 18 adn. docuit, ex eo quod Probianae uitae ratio congrueret cum illa qua Suetonius SuS SSet deduci 0 p0sse illam uitam huic audiori attribuendam esse, quippe cum uterque Xempla Graestorum maXimeque Alexandrinorum continuauisset. Id quoque recte statuisse uidetur Fridericus Leo, Suetonium disertis uerbis de uitis quas conscripsisset robus, ideo non egisse quod hoc officium in munere grammatissi scripta recensentis contiueretur, atque ideo non 8Secur auctoritati codicum nomen Probi exhibentium fides negaretur sed cf. essner Burs. Jahresber. 113 p. 143). Paulus denique Vessne in illa disquisiti0ne qua de emilii Aspri studiis ac uita inuestigauit 1905, Gustaui ol'ige repetiit argumentum, cum Ρrobum uita omnino conscripsisse negaret ideo quod biographus Suetonius hae de re nihil tradidisset. Quod Si rectum esset, iureno negaremuS Remmium Palaemonem primum inter Latinos artem Uammuticam compoSuisse; nam Suetonius haec non tradidit Probum porro omnino in numero eorum non habendum esse qui ante Suetonium uitas conscripserunt, inde sibi persuasit uir doctus quod Suetonius inter eos quos sequi e profiteretur. Probum non nominauisset. Ad quod reSpond0bimus, robum re uera librum de uiris illustribus n0 scripsisse, Suetonium autem eo tantummodo nominauisse quos auctore haberet inter Latinos in h0 quod erat proprium quoddam litterarum genuS, sicuti Graeci scribere solebant si ερὶ τευν . . . διαπρεψίνι υν. Num
69쪽
AT uod dicit es8ner minime probabile esse, post editionem a 'a0si Basso a. 62 curatam tam Xiguo spatio intermisso alterani editionem a Probo factam SSe, argumento esS nequit. Nam si omnino Probus ei si carmina edidit, hoc posteriore parte uitae fecisse uidetur, siquidem in Anecdoto Parisino nondum commemorata est editi Persii cf. p. 10). Probum autem uitam usque ad initium secundi saeculi produxiSS Supra demonstratum est p. 31); praeterea carmina Persi statim edita ab hominibus direpta esse uitae auctor et carminum editor tradit p. 59, 16 B). Iam in ipsam uitae formam inquirendum erit, in qua hoc De udae imprimi memorabile est, quod ex duabu conSuta uidetur partibuS, quarum altera ineipit ab ill sed mox ut a schola magistrisque deuertit'. Quam partem non ab illo qui primus uitam con- ScripSit, coniunctam esse cum Superioribus inde intellegitur, quod uitae enarrationem, qualis legitur inde a principio usque ad 'decessit autem uitio stomachi anno aetatis XXIX', perlaetam et
concluSam SSe apparet, neque Solum opere abSOlut quRSi Superuacua illa addita sunt, uerum etiam repetuntur quaedam quae
in ipsa uita lecta erant, uelut illa de scriptis ei si a Cornuto
leuiter correetis. Praeterea ea quae 58, 2 leguntur nam o uutus illo tempore tragicus fuit sectae p0eticae qui libros philosophiae reliquit a primaria uitae forma tamquam aliena remouenda sunt ideo quod illa de Cornuto notitia, praeterquam qu0d non primo sicut conuenerat quo nominatus sit Cornutu loco b8, 15 adscripta est, repugnat cum totius uitae tenore, cum ceterorum uirorum nomina relata sint nulla addita explicati0ne; unde recte agnouisse ibi uisus erat Otto Ialin Scriptam SSeuitam a uir non ita remoto a temp0ribus ipsius ei sit, quippe qui homines a legentibus cognitos SSe SuppOSutSSet. Porro tragicus fuit sectae poeticae sensu caret. Recte igitur Theod. Berg haec uerba secreuit ex contextu. - lieniSigitur quae adglutinata erant resectis, de ipsius uitae uerbis diSputandum erit. Atque primum p. 8, 24 sqq. memoria turbata Sic restituenda esse uidetur: ut uix se retiueret recitante eo clamaretque illa ipsa uera esse poemata, sua e ludo facere', ubi diligenter retulisse apparet scriptorem uerba Lucani quae, ut in exelamation0, cottidiani sermonis figuram exhibent. Atque cum ita exelamasset Lucanus se in cassum laborare in faciendis carminibus', adem fere significatione usus est illa
locutione lud0 facere qua Plautus dixit Rudens 900): nam nunc et operam lud0 facit et retia it tempestas est nunc atque
70쪽
ut noctu fuit'. Quod narrat Scriptor de ei Sio carmilia Sua recitante, conferenda sunt quae dicit Seneca controu. IV praef. p. 225 Mullor Pollio Asinius primus omnium Romanorum aduocatis hominibus scripta sua recitauit et ita Lucani p. 50 5 Reiff. ' Lucanus ciuile bellum . . . recitauit'. De Lucano aliorum carminum admirator cf. Vita Lucani p. 50, 6 R. Interest meminisse quae de Seneca distuntur 58 25 sero cognouit et Sene-cRm, Sed non ut caperetur eius iugenio'; nam manifesta intercedit negessitudo inter h0 iudieium et illud Quintiliani quod ρgitur in illa Graecarum et Latinarum litterarum censura φ X 1, 125 131 praecipue conferenda 130 uelles eum suo ingenio dixisse, aliquo iudicio. Nam Si aliqua contempsisset
consensu potius eruditorum quam puerorum more com
probaretur'. Similiter cum uitae scriptoris iudicio omnino conspirat illud Quintiliani X 1, 4 Multum et uerae Moriae quamuis uno libro ersius meruit. Sunt clari hodieque et qui
Iam de omni expositionis forma dicendum erit. Etenim non esse ex scholiis congestam hane uitae enarrationem Augustus Reiffersehei ostendit Suet. p. 396). Neque uerum id qu0 hic putauerat, Scerpti figuram exhibet uita nam nihil desideratur ad intellegendum sensum. Nam quod qui potuerit dicere, desiderari in hominum nominibus explicationes' ueluti ad Seruilium ovianum, Calpurnium Staturam, etronium Aristocratem Magnetem, respondendum est, non ita breuiatorem prostedere ut quae necessaria sint ad intellegendum mittat, sed nomina ipsa hominum quo nouiSSe posteriorum non interesset, omittere debebat excerptor. Neque rectiu quiSpiam, ut Xeerpti forma probaretur, attulerit el0gutionis genus, sententia dico iuxta positas nuSquam fere iuncta particulis, enuntiata concisa, uerba ubique in initio enuntiatorum posita uelut natus', studuit', amic0s habuit', fuit', reliquit', scriptitavit', scripserat', decessit', unde appareat breuiatoris Studium quo omni oncinnitate ac lepore disitionis posthabitis negessaria tantum atque sententiam maxime significantia legentibus proponere uoluerit. Nam tum possumus et didascalias et 1 ιογέσεις quae dicuntur Alexandrinorum excerpta eSSe dicere,1 cf. I. V. V. Claussen, Quaest. Quintil. Floch. Jahrb. Suppl. VI 1872)p. 35 sqq. 2 de uiris, quorurn nomina occurrunt in uita, Otto Isin disputauit proleg. p. VIIIJ do Seruilio Noniano f. Franciscus uecholer Rh. M. 2