장음표시 사용
51쪽
ad Hebraeos perquam simillimae. Vide S. Irenaeum lib. s. cap. . Clementem Alexandrinum lib. 7. Stromat. Eusebium lib. . hist, cap. IE.&S.Hieronymum in libro de Script Eccles. Epistola posterior ad Corinth neque extat, neque ab Ecclesiis probatur, ut S. Hic ronymus testatur loco notato. Epistolae quinque quae nunc extant, non carent scrupulo. Nam constat, S. Iacobum, ad quem scribuntur duae epistolae Obiisse multo ante S. Petrum, tamen in iis significatur Iacobo mors S. Petri. Sed forte epistolae scriptae sunt ad Simeonem fratrem Iacobi, non ad ipsum Iacobum. In epistola quinta laudatur communitas omnium rerum , etiam uxo rum in totus hic locus desumptus est ex lib. o. Recognitionum , ubi haec dicuntur a Faustiniano Ethnico ancto Clemente refutatantur. Sed forte haec irrepserunt,et in codice Vaticano non inue
Scripsisse Clementem alias quoque epistolas, praeter illam celebrem ad Corinthios, testatur S. Hieronymus in lib. I. aduersus Iovinianum, ubi dicit, Clementem in suis Epistolis omnem pene sermonem de Virginitatis puritate contexere quas laude unginitatis in epistolis, quae
De Recognitionibus eiusdem Clementis non habeo aliquid certi, quamuis non pauca utilia documenta contineant, dc a viris doctis aliquando citentur tamen probabile existimo , vel non esse Cleamentis , vel esse idem Opus cum eo , quod Itinerarium, vel Circuitus
Petri aliqui vocant ad quod opus, teste Epiphanio haeresso. Clemens ipse testatur, Circuitus Petri a te conscriptos, ab haereticis deprauatos filisse Vere enim in Recognitionibus describuntur itinerari. Petri sancti Clementis in admiscentur disputationes ex media Platonis philosophia depromptae, quas nullo modo credibile est S. Petri esse. Quod ii Recognitionum Itinerari, idem sit opus, satis constabit, esse apocryphum Itinerarium enim inter apocryphii retulerum sanctus Athanasius in Synopsi sanctus Gelasius in Colici ho Romano, unde extat caput, sancta Romana dist. I 6. dc Leo IX. in ept stolis aduersus Nicetam. Verum quidem est, Recognitionum numerari libros decem,& Itinerari, libros octo sed facile fuit corruptoribus addere vel mi
De Iibris Constitutionum Apostolicarum, quae Clementi auctori tribuuntur idem fere iudicium fieri debet, ac de libris Recognitionum. Multa enim in illis utilia sunt,&a Graecis veteribus magni fiunt: sed in Ecclesia Latina nullum fere nomen habent & ipsi etiam posteriores Graeci in Concilio Trullano can. a. improbant has constitutiones, ut ab haereticis deprauatas. Audio Ethiopes his constitutionibus uti, vivere Apostolicis, d ea
52쪽
3Σ e Scriptoribus Ecdesiasticu
de causa in erroribus versari circa cultum Sabbati, diei Dominicae &circa ministrum Sacramenti baptisini, Maliis quibusdam dogmatibus: nam lib. I. cap. 2 . iubent seruari diem Sabbati,&Dominicae,&lib. s. constit. cap. Io. prohibetur absolute, ne laici baptizent, lib. 6. cap. s. iubent rebaptiZari eos, qui baptizantur ab haereticis, ea de causa, quia haeretici non sunt Sacerdotes. Ac ne forte obiiceretur quod Philippus Diaconus baptizabat , ut dicitur Ast. 8. in iisdem constitutionibus lib. s. cap. 7. dicitur, Philippum, qui baptizauit Simonem magum fuisse Apostolum. Quod manifeste falsum est. Habentur in iisdem constitutionibus alia non pauca, quae abhorrere
videntur a veritate, ut quod lib. 3. cap. a. quarta nuptias appellent manifestam fornicationem .lib. s. cap. 6 distinguant Mariam Magdalenam a Maria sorore Lagari lib. 8. c. I . Iacobum fratrem Domini non velint esse Apostolum ex duodecim,&lib. eodem cap. 26 27.&28 velint m- poni manum Subdiacono,& Lectori, ipsi etiam Diaconis ,dum ordinantur:&lib. eodem cap. 32. dicant, Exorcistas non ordinari & cap. 38. dicant ancillam soli domino obsequentem recipi; si cum aliis intemperans fuerit, retici. De canonibus Apostolorum a Clemente scriptis maior est dissicultas nam ab una parte Tertullianus in libro aduersus Praxeam scribit, canones Apostolorum esse nobis per manus traditos. Sanctus quoque Athanasius in Synopsi eos numerat inter agiographa.Synodus Trullanac.2. recipit canones Apostolorum octoginta quinque. Denique S.Ioannes Damascenus lib. . de fide Oithodoxa cap. I 8. Videtur eos ponere
At contra Gelasius Papa in Concilio Romano , Vnde extat caput, sancta Romana dist is expresse dicit, liber canonum Apostolorum apocryphus de hoc idem confirmatur distinct is can. I. 4. Sed haec conciliari possunt, si dicamus, canones legitimos esse solum quinquaginta priores: reliquos non esse legitimos, quamuis a Graecis recipiantur. Sic enim Vrbanus II apud Gratianum dist. 32. can. praeter, . sciendum, dicit, canones Apostolorum ex toto a Graecis, ex parte a Latinis recipi: Humbertus Cardinalis clarius idem dicit, cuius testimonium sub nomine Leonis IX. ita refert Gratianus dist. H; can Clementis. Apostolorum, inquit, canones numerant Patres inter apocrypha exceptis capit
lis quinquaginta, quae decreuerunt Orthodoxae fidei tractatores adiungenda. Hincmarus quoque, ut testatur Franciscus Turrianus lib. r.pro epistoli Decretalibus cap. LI.scribit, canones Apost Ulorum ab Ecclesia nobis traditos esse solum quinquaginta: ante hos omnes Dionysius
Exiguus quinquaginta solum canones Apostolorum in sua collectione posuit. Denique
53쪽
Ab anno Do m. I. a I99. 33Denique in antiqhiis cod Icibus Otacili Cretim, non inueniunt tricano ne Apostolorum, nisi quinquaginta. Et vere canone , qui eriorem sapiunt, abi aereticis superadditi videntur, sunt canones poste liores, ut can. 6 de sabbato non ieiunando. 6 . de baptizatis, vel ordinatis ab haereticis. 5 8 1. de numero librorum sacrorum in quo canone multa sunt errata manifesta.Quod vero Gratianus dicit initio lillinctionis ex taedec narae canones Apostolorum auctoritate ephei in Papa esse sexaginta. fortasse vitio librariorum erratum est in numero.
Dc disputatione S. Petri cum Apione, kdent inerario eiusdem S. Petri, ouod non extat, nisi forte ut supra diximus' idem sim Itinerarium, euRecoonitiones non est multum laborandum ab initio enim reprobata
leguntur, tum apud sanctum Hieronymum in libro de Scriptor Eccles tum apud sanctum Athanasium in Synopsi. De Liturgia S.Clementis idem fere dicendum occurrit, quod de Li-
turgia S. Iacobi,cam vere Clementis esse , sed posterioribus auctam: credibile autem est, Clementem non ex proprio iudicio, sed exoltu, quem obseruari viderata sancto Petro, Liturgiam composuisse quemadmodum de ipse sanctus Petrus nihil aliud faciebat in offerendosa criticio Eucharistico, nisi quod ipse Dominus heri iusserat Meminerunt Liturgiae S. Clementis Proclus Patriarcha Constantinopolitanus lib. 7. de traditione diuinae Missae , Nicolaus Episco is Methonensis in libro de veritate corporis Christi, S Bessarion Cardinalis in libro de Sacramcnto Eucharistide.
SAnctus Ignatius Episcopus Antiochenus, postfinctum Petrum Apostolum, sanctum Euodium, sedere coepit anno Domini I. ἡ-dit annis o. Romae passus est anno undecimo Traiani , teste sancto
Hieronymo in libro de Scrip t. Eccles Scripsit Epistolas utilissimas, ut te statur sanctus Polycarpus eius aequalis qui in epistola ad Philippenses dicit, se collegisse epistolas Ignati quotquot inuenire potuit. Eusebius lib. 3. hist. cap. 3 o. septem enumerat epistolas sancti Ignat ij,
ut etiam sanctus Hieronymus loco citato, nam ad Ephesios, alteram ad M. ignes an os, tertiam ad Trallianos, quartam ad Romanos, quintam ad Philadelphios, sextam ad Smyrnaeos, septimam ad Polycarptim. Praeter has inueniuntur aliae quinque ad Mariam Cassabolitam una, ad Antiochenos altera, ad Tarsenses tertia, ad Philippenses quarta ad Heronem quinta. Atque hae quinque epistolae quamuis ad manus Eusebi & Hieronymi non peruenerint tamen ob styli similitudinem, de spiritum vere Apostolicum a viris doctis omnino recipiuntur. Tres ali circumseruntur, ad B Virginem Dei param una,&ad anctum Ioannem Euangelistam duc, quibus additur epistola B. Virginis
54쪽
34 De Scriptoribus Ecclesiasticis
ad gnatium. Harum, primus quod sciam meminit sanctus ornardusser. . in Psalmum. Qui habitat: sed neque in codicibus Graecis habentur, neque grauitatem eloqui S. Ignatisomnino redolent. Vnum hoc loco admonendum videtur, non esse magnam fidem habendam codicibus Graecis, qui nunc extant, quando discrepant a Latinis: saepe enim emendatiores inueniuntur codices Latini, quam Graeci: quod verum esse intelliget, qui conferet testimonia, quae ex Ignati citant sanctus Athanasim in epistola ad Epictetum,in Theodoretus in in Dialogis, cum verbis eiusdem Ignath, quae nunc habentur in codicibus Latinis, GraeciS.
SAnctus Polycarpus Episcopus& martyr, nam scripsit epistolam egregiam ad Philippenses , quaecum epistolis sancti Ignath circumfertur eius epistolae meminit sanctus Hieronymus in lib. de Scrip t. Eccles . de Eusebius lib.3. hist.cap.3o .alias 3 6. Vixit tempore S. Igna iij, sed superuixit usque ad Imperium M. Antonini,vtidem S. Hieronymus in eodem luco testatur.
SAnctus Dionysius Areopagitari Pauli Apostoli discipulus fuit, teste
sanct O Luca, Αeh. II. Quamuis autem a nonnullis dicatur martyrium subiisse sub Domitiano contra tamen sentiunt alij, quoniam ipse idem sanctus Dionysius in libro de diuinis nominibus cap. q. nominatim allega S.Ignath verba ex epistola ad Romanos quam epistolam scriptam esse constat anno septimo Traiani, quo anno sanctus Ignatius martyrio coronatus est. Scribit autem inquit Areopagita' diuinus Ignatius, Amor meus crucifixus estJhaec autem verba in epistola ad Romanos leguntur: quomodo igitur potest Dionysius obbsse tempore Domitiani, qui Traianum praecessit , si citat epistolam scriptam septimo anno Traianio Existimamus igitur sanctum Dionysium fuisse quidem fanino- 'rum gnath S Polycalpiaequalem sedit eruixisse usque ad Imperium Adriani. Opera sancti Dionysij, quae nunc extant,haec fiant: De Caelesti Hierarchia, lib. I. De Divinis nominibus,
De Ecclesiastica Hierarchia, 1 De mystica Theologia, Item Epistolς ad Caium, Ad Demophilum, Ad Dorothcum, Ad Titum, Ad Sosipatrum, Ad Apollophanem, Ad Polycarpum, Ad S. Ioannem Apostolum,
55쪽
Ferebatur&ina ad B. Paulum sed ab omnibus merito relecta cst. De c teris , peribis viii docti , Catholici nihil dubitant. Soli aeretici Lutherani R iidam scioli, Erasmus, Valla,& pauci alio. Opera a Panumerata negante sic sancti Dionyli Areopagitae. Sed ut alia nunc omittam ad auctoritatem his operibus conciliandam fatis esse debet quod haec opera probentura sancto Gregorio Papali Om. 3 . in Evangelia,a sancto Martino Papa in martyre, in Concilio Romano, a sancto Agulione Ponti iace , in epistola ad Imperatorem Constantinum IV. de a Nicola I in epist. ad Michaelem Imperatorem. Item a Concilio vj. genetali Aet. q. a Concilio vij, Act. 2. Denique a sanctis Doctoribus plurimis, qui in hς opera, tamquam germana sancti Dionysi Areopagitae, commentaria scripserunt, ut a sancto Maximo Monacho, a S. Thoma, ct abjs. Quod autem ante sanctum Gregorium Romanum nemo horum Operum nomine S. Dionyia Areopagitae meminerit: causa videtur esse, quod alicubi latuerint,vi multa alia saepe longo tempore delitescunt; dccirca tempora Sancti Gregori reperta fuerint. Quod enim quidam dicunt, citari nominatim haec opera ab Oriete ne homilia quadam in primum caput Ioannis, S ab Athanasio in quaestionibus ad Antiochum quaest. 8. nihil essicit nam in homilia illa no ininantur Ariani, qui diu post Origenem exorti sunt. Sin quaestionibus ad Antiochum nominantur auctores ipsi Athanasio poste liores ex quo
sequitur ut illa testimonia es. non possint tigenis, vel Athana iij, sed
Scribunt quidem Liberatus Abbas in Breuiatio cap. io J Anastasius Bibhothecarius in epist ad Carolum Caluum Imper citari Dionysum Areopagitam a Ioan Chrysostomo in Cyrillo Alexandrino, sed quae
illi citan non inueniuntur in locis citatis.
De S. artiali Epycopo Lemovicensi.
SAnctus Martialis primus Episcopus Lemovicensis, dicitur sci ipsisse
duas epistolas, nam ad Burdegalenses , alteram ad Tolosa nos , quae extant in Bibliothoces anchorum Patrum.Sed multa sunt,quq eas epistolas iupposititias sie indicare videantur. Primum enim auctor harum epistolarum dicit, secum Christo vixisse, antequam cita cifigeretur martialis autem Episcopus primus Lemovice sitim nussci fuit ad cana Vrbem Deoio Au rusto dc Graio Cosi anno
UOm. 2Sq.ut Gregorius Turronicus testatur lib. I. hist. cap. IO quare nec est C est, vel Mattialem vi xisse ferme oo. annis, vel titulum epistolarum est era: sum, qui auctorem piaefert Martialam Episcopum Lemo uicen
sem, vel Epistolas este conlactas.
56쪽
36 De Scriptoribus Ecclesiasticis
Deinde in secunda epistola cap. 8. scribit auctor a se baptizatum Stephanum Regem, quendam alium Tyrannum cum Satrapis suis. Aquitempore Apost olorum,&etiam tempore Deci Imperatoris, mi habuit Gallia ullos Reges sed Imperio Romano subiecta erat. Primum enim Regem, Romanis expulsis, fuisse in Gallia Clodionem Comatum Pharamundi filium post annum Dona. oo testantur omnes historici, GregoriusTurronicus lib. 2. cap. 3 qui eum vocat Clogionem, Ado Viennensis, Abbasyrspergensiis, Aimoinus, Paulus milius, Robertus Ga-guinus, Papirius Massonius, alij. Tert b, dicit idem auctor eodem loco,templa Idolorum euersa fuisse,&Eccesias aedificatas auctoritate Regia ipso suo tempore quae videntur manifeste falsa certe pugnant cum historiis Gregoris Turronici,Adonis,&aliorum. Quarto, in epistola eadem cap. 9 citantur verba scripturae Geneseos secundum S .Hieronymi versionem , quod etiam in utraque epistola passim cernitur. Id vero signum est apertissimum nouitatis. Quintb, in eadem epistola cap. 13. scribit auctorie interfuisse cum aliis discipulis quando ludas osculo Dominum prodidit. Atqui hoc videturi epugnare Euangelio: si quidem Marcus, cap.Ι . aucas, cap. 12 dicunt Christum cum duodecim ultimam coenam celebraste, cum eisdem in hortum ingressum,ac deinde Iudae obuiam iuisse. Sexto, in epistola eadem, cap. . dicit, Valeriam quandam in ipsa Gallia martyrio coronatam. Id vero repugnat Sulpitio lib. 2. sacrae historiae,&Gregorio Turronico, lib. I. cap. 28. histo. Francorum, qui scribunt,temporibus M. Antonini primum intra Gulias martyria visa. Multa sunt alia, quae his epistolisndem detrahere videntur. Alioqui autem piae sunt, ex iis non pauca dogmata Ecclesiastica confirmari possent aduersus nostri temporis haereticos , si de tempore, quo scriptae sunt,plane constaret.
AB dias Babylonius,unus ex dis ipulis Domini fuisse dicitur. Sed vite
Apostolorum, quae sub nomine eius circumferuntur, fabulis similiores sunt, quam verae narrationi. Sed neque eius Abdiae, aut libri eius vllam in veteribus mentionem inuenio.
De Presbyteris Achaiae, quisncti Andreae pastonem scripserunt.
EXtat Passio S. Andreae Apostoli sub nomine presbyterorum Achaic, qui dicunt se scripsisse ea quibus ipsi interfuerunt.' Audiui aliquando
57쪽
quando maonum quendam vitum, eam historiam in dubium euocantem. Sed certe non videtus negata polle, qui lavera κ' antroua, , cilis histori alit. Petrus Damiani, qui ante sexcentos annos floruit, in serna. 1. de sani o
Andi ea de hac historian loquitur: Non immerito in ingularem auctoritatis arcem suscepta est , quam qui viderunt scripserunt , ministri fuerunt sermonis. Sanctus etiam Bernardus in serna de tacto Andrea in vigiliaeuis, .m duobus, quos habuit in die festo, miris laudibus effert vel ba . Andreae ad crucem , Qua in hoc libro ad verbum naue -
Ioannes a Loidanio, vir multae doctrinae, iudici j in censura de passionibus sanctorum quae habetur in Martyrologio Molani, hanc hi isto riam, ut legitimam, probauit. Idem fecit Aloystas Lipomanus vir grauissimu S, qui exprobatis auctoribus vitas sanctorum deseripsit. Denique in Breuiario Romano, nuperrecoonito, historia hqc, cum de ea inter via os doctos&graues acriter dis putatum este , omnium consensu approbata locum suum reti
Scculum secundum ab Anno IOO. ad 2OO. De S Iustino Martyre Iis.
Post Apostolica tempora primus eorum quorum scripta ad nos peruenerunt, videtur esse sanctus Iustinus l/hilosophus&Martyr Floruit enim temporibus Antonini Pq, succestarum eius Marci Aurelii Luci Veri; in Apologia ad Imp.&Senatum, populum q. Romanum,
scribit, numerari eo tempore annos o. a Christi natiuitate. Opera eius multa recensentur ab Eusebio lib. .hist .cap. II.&a sancto Hieronymo in lib. de Script Eccles quorum operum aliqua non extant, qu .edam etiam extant, quorum illi non meminerunt. Haec igitur Iustini opera nunc feruntur:
Dialogus cum typhone Iudae Ephesi habitus.
Apologia ad Senatui Romanum. Apologia abera ad nap. Antoninum Pium. Oratio par netica ad gentes. De Monarchia. Expositio fidei siue de recta consessione. Epistola ad Zenam dc Serenum. Interrogationes, siue quaestiones positae gentibus, gentium adeas responsiones, earum q. refutationes.
58쪽
38 De Scriptoribus Eces asticis.
Ii uerrogationes, strue quaestiones gentium politae Cliristianis, δί ideas rc sponsi Pnes. Refutatio aiior undam Aristotelis dogmatiam. Et quidem deprimis quinque libris, qtiorum Eusic bius 3 Hieron v-mus meminerunt, non videtur posse dubitari. Sciendum est autem, Ap Ologiam priorem ut in nostris libris habemus, re ipsa esle post zriorem, cnon ad Senatum datam, ut nostri libri labent, sed ad Marcum MLucium imperatoris Pij successsiores, ut aperte colligitur ex Eulabio 4Jieronymo locis citatis: sed fefellit nostros, quia Apologia prior caret initio, ideo non potuit cognosci ad quem vel ad quos duceti est l. Liber de expositione fidei, siue de confessione reste adci, cuiuscumque sit, insignis liberes , Justino auctore dignus Ambigo tamen an eius sit, primo, quia Veteres eius non meminerunt secun d b, quia stilus videtur esse diuersus a stilo Itistini: rer tib , quoniam multo apcrtius S distinctius disserit de mysteriis.Trillitatis, de Incarnationis,quam scriptorcs eius seculi facere soleant. De epistola ad Zenam&Serenum id ipsum censeo. De libro quaestionum quinq; gentibus a Christianis positarum, facile iudicari potest, eum librum non esse Iustini,qubdine Osipd fiat mentio Manichaeorum , quos post mortem Iustini exortos cile constat. Idem iudicium fieri potest de quaestionibus I s. quas gentes Christianis posuerunt. nam quaest. 81. 86. citatur Origenes,&quaest. I S. citatur Irenaeus, S Martyr appellatur:cum tamen Iustinus utroque antiquior fuerit: nam ipse etiam Irenaeus lib.3. Iustinum Martyrem adduci tamquam se antiquiorem.
De reprehensione dogmatum Aristotelis , meminit Photius in Bibliotheca; neque extat euidens indicium falsitatis; ideo nihil habeo quod
De Melitone. III. SAnchus Melito Sardetisis Episcopus M. Aurelij Imp. tempore floruit;
cui etiam Apologiam pro Christianis obtulit, ut refert Eusebiu, lib. .hist. cap. 23. Multa scripsit, quorum fragmenta extant apud Eusebium loco notato. Inter quae fragmenta continetur catalogus librorum Testamenti veteris, in quo liber Sapientiae tribuitur Salomoni: S hic solus liber recensetur a Melitone ex iis qui in Hebraicis codicibus non habentur: ut etiam solus liber Esther omittitur ex iis qui sunt in Hebraeo. Tribuitur etiam Melitoni liber de transitu B. Virginis, qui extati T. to m bibliothecae sanctorum Patrum, edit. a. sed indignus liber est, qui tanto viro tribuatur.
59쪽
Ab anno Tom i Oo ad 2o O. 99 De Athenagora. IJ JAThenagoras aequalis Iustini fuit,&insignem Apologiam pro Chri
si ianis scripssit, ibi Impp. Marco Aurelio Antonino S Aurelio Commodo obtulit quam sub nomine Athenagorae citat sanctus Epiphannis in haeres Origenis, ubi refert verba Procli ex Methodio. Scripsit etiam librum de Resurrectione: utrumque pus extat tomos bibliothecae sanctorum Patrum , edit. a. S suspicione caret Mirum autem est, cur Eusebius diligentissimus scriptorum inuestigator, huius auctoris non meminerat. Quod autem sanctus Hieronymus hunc criptorem omiserit, non e tadeo mirum, cum satis constet, catalogum sancti Hieronymi exhiltoria Eusebbesse desumptu, quoad illos scriptores, qui Eusebiu praeceitcrunt.
SAnctus Theophilus Epistopus Antiochenus,sextus ab Apostolo Petro , vixit tempore M. Aurelii Imp. sub Commodo eius filio obiit. teste Eusebio in Chronico Scripsit multa, teste S. Hieronymo lib. de Script . Eccles sed nunc extant in I. tomo Bibliothecae sanctorum Patrum secundae editionis commentaria in quatuor Euangelia dc libri tres ad Autolycum aduei sus Christianae Religionis calumniatores.
De Tatiano. I7O. TAtianus se iacti Iustini auditor,seripsit infinita volumina, ex quibus
inquit sanctus Hieronymus de Scrip t. Eccles unus contra gentiles florentissu nus extat liber, qui nuper est inuentus, ct editus in quarto to-mo Bibliothecae sanctorum Patrum secundae editionis. Porro Tatianus post martyrium sancti Iustini a Fide catholica defecit, dein superbiam elatus haeresiarcha factus est.
EGζsppus aequalis Iustini,&Athenagorae fuit, ut ex Eusebio lib. q. hist. cap. 2 i. δ sancto Hieronymo in lib.de Script. Eccles perspicuurn est. Scripsit historiam Ecclesiasticam usque ad sua tempora , id est , sique ad Anicet Pontificatum. Huius historiae Meminerunt Eu-iebius' sanctus Hieronymus locis citatig j in quibus fragmenta historiae eiusdem leguntur. Nunc non eriat Libri vero de excidio Microiolymae, qui sub nomine Egesippi circumferuntura aut alteriuS
60쪽
i e Scriptoribus Ecclesiasticis
Hegesippi recentioris, aut suppositiis stant. Cerre ex lib. tertio,c apes .colligitur. post Conis antini tempora libros illos thii si ci an scriptos.
SAnctus Irenaei iῖ Episcopus, , martyr,Commodo I mperatore&Elctit hero Pontifice vixit AE tempore Seueti mp. artyrium cons im- mauit. scripsit multa; sed ad nos non perueneruntanis quinque libri aduersus Valentinum, qui pleni sunt doctrina,S pietate Ambigunt non' nussi,Graece ne an Latine scripserit; quoniam non inueniuntur eius libri, niti Latine conscripti:& tamen ipse natione Grςcus erat. sancti Poly- carpi discipulus 4 phrasiis eius Graecismum redolet. Sanctus Hieronymus lib.i I. in Ezechielem explanan caput's .EZechielis,aperte longum inter Scriptores Graecos numerat:&in lib. de Script Ecclei. in Tertulliano,dicit, Tertullianum esse primum Latinorum post Apollonium, S Victorem,quorum terque Irenaeo posterior est.
Saeculum Tertium ab Anno OO. ad 3OO.
TErtullianus tempore Seueri Imperatoris flori tit,ut ipse testatu lib. I. in Marcionem, in Apologetico cap. .&alibi In illo catholicus ar dentissimi geli, deinde in Montani haeresim prolapsus contra Ecclesiana non pauca scripsit. Ergo opera Tertulliani indubitatas mi. De patientia, lib. i De Carne Christi, IDe Resurrectione carnis, IDe praescriptionibus aduersus haereticos, IAdueisus Iudaeos, IAduersus Marcionem, JAduersus Valentinianos, IAduersus Hermogenem, IAduersus Praxeam, De corona Militis, Ad Martyres,
De Poenitentia, IDe Virginibus velandis, IDe Habitu muliebri, IDe cultu Foemmarum, IAdVxorem suam, De