장음표시 사용
471쪽
Epistola secunda Ejusdem Sanctissimi Cy rilli Episcopi s=xandria. ad eundem Sauctigimum Episcopum Di coareensem Isauriae.
Laram quidem semetipsam constituit veritas diligentibus eam , abscondit vero , ut aestimo , & tentat latere intelligentias Uersutorum. Non enim dignos semetipsos pronunciant,ut eam claris oculis cemant Et immaculatae qui- dem fidei dilectores quaerunt Dominum in simplicitate cordis, ut scriptum est; qui autem per distorta & aspera itenera meant,& cor habent sinistrum , seu vanum , sicut in Psalmis scriptum est, perversis intellectibus multiplices coaccivant sibiipetipsi occasiones. ut pervertanι vias Domini redivi, & avertant animas simpliciorum ad ea , quae non licent, quasi liceant sentienda. Et haec inquam tuae . Sanctitatis Hypomnysticis agnitis , & inveniens in eis quaedain incaute propo uta ab his , qui nescio qualiter falsae scientiae dive salia diligunt. Eranu vero haec. Si ea duabus naturis, inviunt, collectra est Emmanuel, post unitionem τπὸ una natura Verbi incarnata, seqqetur omnino dici oportere pati eum in sua natura. Beati Patres qui Sanctum re istae fidei Symbolum nobis definierunt, inquiunt ipsum ex Deo Verbum , quod ex ejus est substantia Unigenitum , per quod facta sunt omnia, incarnatum at- que inhumanatum , dc quemadmodum dicemus nescisse illos Sanct os,quia unitum Verbo corpus erat animatum anima intelle- et uali λ Consequitur ex hoc ,ut qui incarnatum dicit Verbum,non absque intellectuali anima illam fateatur carnem,quae unita est ei. Sic enim, sicut quidem arbitror,quin potius ut cum fiducia dico,&Sapientissimus Evangelista Ioannes Verbum carnem factum dixit, non tamquam , quod absit, inanimatae carni unitum sit,
472쪽
sen-quod tanquam conversionem mutationemve Mansit vero quod erat, idem natura Deus. Assumens vero , ut esset homo, sive sccundum nos ex muliere secundum carnem, rursus unus perstitit filius. Veruntamen non jam sine carne, sicut olim, vel ante tempora inhumanationis , sed potius velut vestitus etiam nostra natura Sed etsi non est consubstantiale Verbo compus, quod ei unitum est, & in quo intellectualis est anima, tamen . phantasia quidem mentis adspicit ea, quae unita sunt, alterius esse naturae , unum vero Filium, & Christum , & Dominum confite- mur, ut carnem facto Verbo. Quando autem dicimus carnem , hominem dicimus. Quae igitur necessitas est pati eum in sua natura, si post unitionem dicatur una natura filii incarnata λ Si enim
non esset in stimonibus de dispensatione id, quod solet siccum bere passioni, recte diceretur , quod dum non sit id , quod pati
solet, omni necessitate sequeretur Verbi naturae contingere Dacsionem ς si vero in eo ., quod dictum est , univerrus a nobis sermo dispensationis cum carne habita introductus est, ina carnatus enim non alitet, nisi Apprehendens semen Abrahae , & Asmiis Hebr. a. latus per omnia sistribus', dc Formam si, i accipiens , vano multiloquio sent usi , qui dicunt consequi oportere omnino in sua eum pertulisse natura,dum subjaceat caro, circa quam consequentissime pas
sio intelligitur contigisse , Verbo impassibili existente. Sed non ob hoc a passiopibus excludimus eum. . Quia sciit ejus propritim corpus est factum , sic universa quae corporis sunt, excepto solo peccato , nihilo minus dicentur ipsius per adscitionem dispensa-
Si una, inquiunt , 31atura Verbi incarnata , omni quodammdo necessu
tute consequitur dicere fermentationem fastam ct contemperationem, quasi 'imminuta 9subtractί in eo nostra natura. . qIgnoraverunt iterum, qui recta pervertunt, quod secundum 'veritatem una natura Verbi sit incarnata. Nam si unus est rilius, qui natura & veritate est Sermo , qui ex Deo Patre est ineffabiliter genitus , deinde circa assumptionem carnis, non inanimatae , . quin potius animatae intellectualiter, homo processat ex muliere, .non in duas partietur personas filius , sed unus permansit. Veruntamen non absque carne , neque foris a corpore sea habens
473쪽
id proprium circa unitioncm in dcci scibilem. Qtii ver b hoc dicit,
non fermentationem , non confusionem , non aliud aliquid tale modis omnibus significat. Nec vero id unquam quasi e X n cessaria ratione consequitur.' Si enim unus dicatur a nobis Unigenitus Filius Dei incarnatus 8c humanatus, non ob hoc , ut illis videtur , fermenti modo commixtus cst. Neque vero in carnis naturam Verbi natura translata est. Sed nec carnis in hujus. Sed in proprietate, quae cst secundum naturam , utroque manente, atque intelligendo secundum hanc , quae a nobis nuper est sed dita , rationem , ineffabilis & inenarrabilis unitio unam nobis ostendit Filii naturam, verumtamen , ut dixi ', incarnatam. Non enim in solis simplicibus secundum naturam unum vere dicitur , sed in illis quoque , quae compositione colicista sunt. Qualis quaedam res cst homo ex anima & corpore. Quis quidem dive sunt speciei , & non consubstantialia ad invicem , scd tamen
unita hominis naturam pcrfecerunt: Et si compositionis rati - nibus differentia inest . circa eorum , quae ad unitionem sunt co raditista, naturam. Superflua igitur loquuntur hi , qui dicunt, quia si una natura est Ucrbi incarnata, modis omnibus consequiatur fermentationem fieri & contemperationem, quasi imminuta Ec subtracta ei hominis natura. Nec cnim diminuta est, neque
ut dixerunt, subtrahitur. plenissime enim declarandum , quod fit factus homo , sufficit fateri illud fui f. incarnatum. Si id tacitum fuisset a nobis , habuisset corum calumnia locum. Quoniam necessario adjectum est id,ubinam mutationis vel subtractionis est locus Si perfectus,inquiunt, Deus Christus demi intelligendus homo perfectus..ct consubstantialis quidem Patri secundum Deitatem. secundum humani.-raten verὸ consubflantialis nobis,ubi est id ipsum, quod perfectum eli, si ho miris natura non subsistit Ubi vero ct consubstantiale nobis , si non mansit substantia, qua nostra natura 'Sufficit & huic ad manifestationem solutio praemissi Capituli .
seu certe excusatio ejus. Si eniim dicentes unam naturam Verbi, tacuissemus non adjicientcs Incarnatam , sed quasi extraponentes
dispensationem, esset eis , & forsan non nisi verisimilis, ratio interrogare fingentibus : Ubi est in humanitare perfectio, vel quomodosa uis nostras stantia ρ Quoniam vero & in humanitate perse-
474쪽
ctio , & nostrae substantiae manifestatio introducta est per hoc ,
quod dicitur Incarnata , 'uiescant incumbere canneae virgae. Hoc namque erat refutare dispensationem , & incarnationem negare,
ob id juste inclamare : Si a Filio perfecta humanitas oferetur 8 Si vero, ut dixi, in eo quod di istum est Incarnatast, clara est atque indubitabilis satisfactio , quod homo sit factus , nihil iam prohibet intelligere , quia unus existens & solus Filius Christus , idem Deus & homo est , ut in Divinitate perfectus , ita & in huma
Rectissime ergb & nimium sapienter tua Perfectio rationem salutaris passionis exponit, non ipsum Unigenitum Dei Filium seu qui intelligitur & est Deus , pati in sua natura quae sunt cor-poris asseverans , sed terren 1 potius pertulisse natura. Oportet enim necessario ambo servire uni, & Lecundum veritatem Filio&non pati Divine , & dici pati humane. Ejus enim passa est caro. Sed arbitrantur rursus illi nos eam . quae apud ipsos Dei passio vocatur in lucere per ista, quae diximus , & non intelligunt dispensitionem. Fraudulentissime vero tentant transferre in nominem seposite passionem , damnum sibi pietatis per suam si tientiam providentes , ut non a Deo Verbo dicamur esse salvati tanquam qui proprium pro nobis sanginem dederit, sed abs mine potius , qui seposite ac sic questratim Filius intelligendus . fit. Hoc quicumque sc sapit, omnem dispensationis cum carne rationem, & Divinum mysterium nostrum non immanifeste ad hominis culturam redigit. Et non cogitat quod cum , qui ex I 'daeis est secundum carnem, id est, ex semine Iesse & David, Christum Dominum gloriae & Deum benedictum in se & super om-nia Beatus Paulus dixerit, proprium illud corpus Verbi pronuncians, quod ligno adfixum ost,& ipsi per hoc deputaverit crucem. . Addisco autem quod super hae ct aliud fit, . quod in quastionem venit: Quod qui eurne nuda pati Dominum dixerit,irrationalem dicit, o qui dixerit cum anima intellectuali eum fuisse perpessum , uisispontanea paueis, nihi
prohibet ut dicat humanitatis eum pertulisse natura. Si vero ita. , quomodo
non dabimus duas naturas post unitionem 'bsistere indivise ' Quare quicumque dixerit, Christo igitur passis pro nobis carne , nihil alterum dicti, nis Christo igitur pesse nostra natura.
475쪽
Confligit rursus haec nihilominus propositio his, qui una ndicunt naturam Filii incarnatam , &quasi superfluum seu vanum id pronunciare volentes, contendunt ubique duas naturas subiasistentes ostendere. ; sed ignormerunt, quia quaecumque non cr ca solam contemplationem dividi amant, haec ipsa utique modis omnibus & in alteritatem partium, & omnimodam semotionem disciscant ab invicem. Sit vero nobis ad eaeemplum rumus secum dum nos homo. Duas namque in eo intelligimus naturas: Unam quidem animae, alteram Vero corporis. Sed in purisinteIlectibus dividentes haec quasi in .subtilibus contemplationibus , ver uerte animae phantasiis differentiam capientes, non per partes ponimus has naturas , neque abrupte per omnia incisionis virtutem linquimus inter eas, sed unius esse deputamus, ita ut duae jam non sint duo, per ambas autem perficiatur animal umim. Igitur vel
si dicatur humanitatis natura & Divinitati x super Emmanuele vel in Emmanuele , scd ipsa .humanitas facta in propria Verbi , & unus intelligitur Filius cum ea. Cum vero dicat Scriptura Divinitus inspirata carne cum passum , mclitas est , ut nos ita dicamus , quam Natura humanitatis. Quamvis si & hoc ab aliquibus sine malo dicatur, nihil obsit lauti Mysterii rationibus. Nam quid est
aliud humanitatis natura ., praeterquam caro intollectualiter animata λ Et dicimus Dominum carne perpessum. Curiosissime igitur dicunt humanitatis eum passum fuisse natura, Verbo eam quodammodo desciscentes , dc extrinsecus iamquentes hique sequestrantes , ut duo intelligantur , & non jam unus incarnatus& inhumanatus is,qui ex Deo Patre est,sermo. Adjectum vero ab eis,Indivise,apparet quidem quodammodo apud nos esse rectae culintur, significativum, hi aulcm non ita intelligunt: Indivise namquc apud eos secundum vocum novitates Nestorii circa alterum suscipitur modum. Dicunt enim quod aequalitate honoris, ea dem voluntate, & una authoritate indivisus a Deo verbo existit
homo ille , in quo habitavit. Igitur non simpliciter proferunt verba , sed cum quodam dolo atque insidiis malignis.
476쪽
Exemplar ab spatia, qua Philosephiam docebat in Alexandria, ad Beatum csillum Archi Epipvum in Dulictis.
LEgens historias temporum reperi factam Christi praesen
tiam ante annos centum quadraginta. Fuerunt
vero Discipuli ejus , qui postea Apostoli nominati sunt rQui & post assumptionem ejus in coelos Christianam praedicavere doctrinam. Qui simplicitis quidem & absque omni
curiositate superflua docuerunt, ita ut invenirent locumllcrique' Gentilium,male intelligentes atque sapientes,laanc accusandi doctrinam,& instabilem nominandi. Quod enim dixit Evangelista, Deum nemo vultunquam,quomodo ergo,inquiunt, Deum fuisse crucifixum p Et aiunt: Qui visus non est quomodo assi xus est cru-c Quomodo mortuus atque sepultus est λ Nestorius igitur, qui modo in exilio constitutus est, Apostolorum praedicationes cxposuit. Nam diccns ego ante longa pridem tempora , quod ille ipse duas naturas Christum sit confessus existere,ad eum qui haec dixerat, inquam: Solutae sunt Gentilium quaestiones. Dico igitur Sanctitatem tuam male fecisse, illi contraria sapicndo, Synodum congregare , & absque conflictu dcjectionem fieri praeparasse. Ego' vero adhuc paucis diebus ejusdem Viri cxpositioncs inspiciens , dc Apostolorum praedicationes conferens , atque intra memetipsam cogitans, quod bonum mihi sit fieri Chrissianam , digna eff-ci spero Dominici generatione Baptismatis.
Accepi exemplar ab Epiphanio Monacho Alexan- .drino ante sere annum Christiani Imperatoris. Lll
477쪽
1 illi Archi. Episcopi glexandriae ex Sermone desti P .ctiym initium Loc prooemium.
EGo contemperatum non reciso. Alienum namque est ab Apostolica fide, dc re sta Dei traditione. Contemperatio. enim exterminium sieratur naturarum Ineffatalis vero
unitio , quam tecte sapientes confitentur , ambas naturas in confusu servat. Ex eodem. Si enim naturae in unum contemperarae sunt, 'miXtione quae
sunt ad invicem diversae substantiae.
Solνite templam hac, ct in tribus diebus suscitabo illud. Et solutum quidem est Templum triduanae tempore sepulturae, ipso volente,& rursus suscitavit illum , & unitus est et ineffabili ratione post triduum , non temperatus in eis. Nec extra carnem factus est, sed servans in scipso duarum naturarum, quae sunt diversae ab invicem substantiae , in confusam proprietatem. Nec enim quoquam mixtae sunt aut contemperatae duae illae naturae, id est , ineffabilis Divina natura , & in confusa humana , sed unitae sunt inexplica- . bili & ineffabili modo , qui omnem rationem transcendit. Musdem. Numquid siquidem destitit a propria Deitate , cisi evacuaVit semetipsum , formam servi accipi cns propter nos , amittens formam Divinitatis, ut secundum te ad Deificandum praepararetur ut homh p Absit. Sed templum sibi componens animatum , dc per istus in sinctae Virginis vulva, & indutus eo, & unitus ei ineffabili ratione,in ambabui cisdem naturis non contemperatus, processit homo apparens,intelligendus autem Deus Iesus Christus. CAP.
478쪽
CAPUT CCXVIII. . ... 3O au interpretatione Epistola ad Hebaeos.
SM non io nobii mortificata lex 'ccati fuisset, sed nec ipsa
cunctis inimicissima mors deliructa fui siet, ni si factum fuisset vere proprium Verbi id, in quo illud per ejus virtutem propriam damnabatur. Non enim communis: hominis, re ejus qui secu um nos intelligitur , erat posse destrucre . mortis imperium t Destructum vero est id per Christum. Est igitur in confesso, quod certe secundum nos fuerit multiim Deus. Ergo fuit, quoniam homo multum valde ultra nos, ut Deus. Et templum erat sanctum, quod: plenitudinem Divinitatis accepit. Veruntamen per unitionem dispensativam unus esse creditur ad eum , qui inhabitavit, de dicitur. Sicut enim est in nobis Spiritus Sanctus ostendens nos vel eficiens Templum Dei, juxta eundem modum 8c in ipso dicimus Chrasto habitasse quidem in carne, ut ἰn templo, illum Dei Sermonem, sanctificasse verbaeam,ut inhabitantem. Dicimus verb,quia lices dicitur Templum. sed tamen proprium ejus crat id, quod assumptum est , ut unum reputetur ad eum. Non quia transit ad Deitatis naturam, sed posetius compositionem circa unitionem' dispensativam. Deus namque erat in carne propter nos. CAP.
479쪽
CAPUT CCXIX. .. 3οῖ Epistola Imperatoris Theodosii ad si ra scripta.
Imperatores caesares, Theodosus ἐν b sentinianus, m, Triumphatores, Maximi, siemper colendi, Augusti, Deo Amicisimo i r Beatismo Archi- Episcopo Ioam ni , orsancta Synodo, qua ιη' eo conrenit.
' Erturbationem dc tumultum , qui contigit in Oriente , no- stium cognovit Imperium 1 Religiosissimo Patre nostro .& Episcopo Proclo. Et quia universorum quietis & pacis providentiam gerimus , maxime autem pro recta fide, quae jnos nostrumque custoditImperium , per hanc Epistolam scripsimus vestrae Sanctitati , ut patrocinemini paci, & nullius eos mo. menti deputetis, qui contra salutem propriam volunt Religionem saluberrimam perturbare.. Illa est enim nostrae Divinitatis inte tio, ut cum quiete on ines homines degant. Praecipue autem sanctae Ecclesiae Dei , per quas dc nos salvamur, & nostrum crescit Imperium. Hac itaque voce quieti Ecclesiae providete. Nos . enim aliquid de vobis utilius exIpectamus Deus vos. multis . 'annu comervet, Venerandissimi Patres.
A cruce usque ad DeM, Irenaeua non babet.
480쪽
Transsatum ex Codice Monasterii Acoemetensis. Epistola, Tractoria, sive Generalis, a lanctissimo de universe Concilio. Suncta G uni ersalis θηodus,o in Ephes congregata . est ex Decreto Pii ymorum Principum, Micuique sancta Synodo, qua per gulas Mundi paseus es , in Domino Ialuum
Nobis secundiun pias literas congregatis in Ephesis civi
tate , recesserunt nonnulli ex nobis, numero paulb --
plius quam triginta, Principem suae apostasiae habentes Antiochenorum Episcopum Ioannem. Qitorum & nomina haec sunt. Id est , Ioannes Antiochiae Syriae, Macarius , Iulianus, Alexander, Diogenes, Apringius, Placus Alexander, . Theodorus, Heliades, Meletius, Ioannes, Paulus, Matheus, in cellinus, Helladius, Maximianus, Helladius, Dexianus, Geron tius, Asterius, Antiochus , Dorothaeus, Iacobus, Zebinus , Petrus , Fritilas, Himerius , Theodoxius , Eutherius, Anastasius, Tranquillinus, Basiliu a , Pausianus Maximus . Daniel, Eust chius. Qui habentes secum quosdam depositos , ante omnia quidem Nestorii & Celestii sententias vindicantes manifestissimεidemonstrati sunt, eo quod nobiscum contra Nestorium minimὶ acquiescant. Quos & communi sententia sancta Synodus & ab omni Ecclesiastica communione alienos essecla, dc cuncta Saceris dotii operatione pxiva'it,per quam possent vel nocere Vel juvare. Quia vero oportuit & eos , qui defuerunt a Synodo . ω pefiterunt. in unaquaque Provincia , non . ignorare quae de his L Ha de