장음표시 사용
461쪽
EGo quidem semper tuae Religiositati scribere non omisi& l iteras ab ea directas accipere. Quae vero mota sunt inter haec , taciturnitatis caussa sunt facta mihi & tibi. . Qitae & det Deus radicitus cadere , atque e medio fieri. Volunt quidam spinas , quae inter erigunt sepem , 8c disruptionem, qua nostri affectus ad invicem convenire non valeant. Perturbaverunt enim me omnino , qui circa Reverendissimum Archi-Mandritam Maximum, scribentes quaedam , quae ad summam blasphemiam pertinent, dc dicentes quod illa ad eos a tua Religio litate sint dicta. Oportet ucro nos , ut scut ad corda scientem super omnia Deum sic pure accedamus, & non ut lingua quidem confiteamur contradictionem pollutorum Dogmatum Nestorii, in anima vero aliud habeamus. Et haec scribo, his quidem quae dicta sunt non valde credens, sed opinionem tuae Religiositatis praemunire volens. Valde vero sum delectatus inspiciens ea, quae
a tua Religiositate sunt scripta, & per Dominum meum desideratissimum filium vestrum Τhomam. .
462쪽
Epistola ejusdem Aeacio Melitinensi.
LAtere tuam non oportuit sanctitatem , quae forsan & didicit : Quod venerint omnes Religiosi Orientis Episcopi in Antiochiam, dirigente eis Tomum meo Sanctissimo Episcopo Proclo , bonis sensibus & rectis dogmatibus plenum. Erat namque sermo multus & longus de dispensatione Domini nostri Iesu Christi. Subdidit vero & nonnulla Capitula ex codicibus excerpta Τheodoti,& Nestorii malis sensibus
convenientem habentia intellectum. Et hortatus est , ut anathematizarentur ab eis. Ipsi vecd non passi sunt. Deinde scripserunt ad me , quia si anathematizari contigerit Scripta Τheodori, omnino percurrere hanc maculam & ad Sanctos Patres nostros: Athanasium vero dico , & Basilium ,& Gregorium, & Theophilum, & caeteros. Scripserunt enim, inquiunt, & ipsi quaedam Theodoro consona. Erat necessarium scribere , & non qualiacumque , ad eos: Quae & nota tuae faciet Sanctitati Reverendissimus Presbyter Daniel, qui Alexandria navigat advenire. Et per singula integre novit ea, quae mota sunt.
463쪽
QVunt m didici, quia per Dei gratiam praevaluisti per
' rationes, & absque corporis praesentia, quae studebatis pro Ecclesiis obtinere literae Plissimi & Amatoris,. Christi Imperatotis directae sunt, ad Clarissimum per omnia virtutum virum, Tribunum Aristolaum, praecipientes ei, ut cogat unumquemque Episcoporum in sua Ecclesia anathema tietare p*lluta Nestorii & Theodori impietatis dogmata, gratias agens adorando Domino Deo , & multum pro tuo studio orans , scribo prius quidem salutans Reverentiam tuam, & rogo zelum tuum , qui circa Deum est , ut aeque suidem pro cunctis Eccle- . si is cures, & neque quamlibet Ecclesiam despicias , sed aut per Verba ipsorum praesentia. aut quosdam dirigendos cum Admirandissimo & Clarici Tribuno fideles & zelantes viros ex tuis sodalibus cogas unumquemque publice anathematizare Nestorii& Theodori Dogmata , S praecipue dicentes duas naturas post unitionem emolim quamque operantem. ΕXpertus namque eos, qui sunt io Germanicia , inveni quidem illos dicere duos filios , olim duas naturas dicere minimἡ devitantes. Unde non conceda- tvr dici ab eis & doceri, quod unaquaeque natura secundum semetipsam operetur : Et haec quidem susceperit passiones, illa Ve-rd impassibilis manserit. Nihil est enim aliud, nisi rursus duositos confiteri , duasque introducere personas. Rogo igitur compassibilem & Deo deditam animam tuam, ut pro caussa imi- giles, a Domino Christo tempus accipiens , & obtineas sanctis Ecclesii is absque scandalo Ac macula unitionem.
Post hanc jacet descripta , ut aiunt, ad hanc longa F pistola cujus initium: Res quidem es inter Fratres co locutio is uincc. Quam posuimus olim ab alio trans
464쪽
Ibatim Provincia. PHegi qui Zem Commonitorium, quod ὲ tua est Sanctitate
transmissum, nimium verb sum gratulatus: Quod de dum valeas nobis, aliisque prodesse , ex multo amore doctrinae hortari dignaris, ut ea quae tenemus omnino , dc bene se habere perspicimus, haec ipsa δc scribamus. Sapimus ergo de Sauvatoris nostri dispensatiqne ea, quae re Saneti Patres, qui ante nos fuerunt. Legentes enim labores illorum, sic nostra coapi mus nunc, ut illos sequamur, 3c nihil novi eorum dogmatum rectftudini invehamus. Quia igitur tua Persectio percunctatur, utrum dici oportet super Christo duas naturas, an non, arbitratussimi respondere ad ista: Diogorus quidam Pneumat Machus , id est , Spiritui Sancto repugnans erat, qui, ut dicunt, circa tempus orthodoxorum communicavit Ecclesiae : Deponens, ut putavit, Macedonianae haeresis maculam, languorem incurrit in alterum. Sapuit enim& scripsit, quod alter quidem semotim sit Filius , qui est ex semine David. ex Sancta Virgine genitus 3 alter verb proprie Filius, sermo qui ex Deo est Patre. Velin ovis autem pelle obumbrans lupum, simulat quidem unum se dicere.Christum, referens nomen ad solum Dei miris Verbum genitum, ex Deo Unigenitum. Ut verh in orstine gratiae deputat hoc, ut ipse dixit, de eirui est ex semine David. Et Filium vocat. Unitum vero non cut nos glorificamus, sed circa dignitatem selam, & circa authoritatem ; 8c secundum honoris aequalitatem. Hujus Discipulus fuit Nestorius. Et ex illius obtenebratus Co3i cibus simulat quidem se unum 3d Christum, & Filium, de Dominum confiteri, partitur verb&4pse in duo unum in
465쪽
bilem , hominem dicens Deo esse conjunctum aequivoca nuncupatione , aequo honoro , dignitate. min etiam voces , quae in Evangelicis praedicationibus Ue Christo lunt positae, definit ac dicit has quidem coaptari debere homini, manifestum est utique quod humanas; illas vero Deo Verbo singulariter convenire. Manifestum est utique quod Deo decentes. Et quoniam seque strat multipliciter, &' quali a parte' ponit ut hominem semotim eum , qui est ex Sancta Virgine genitus se molim similiter rea parte Filium eum , qui est ex Deo Patre , Sermonem. Ob hoc Sanctam Virginem dicit non esse Dei Genitricem , sed Genitricem potius hominis. Nos vero non semus ita haec se habere dispositi, sed a Divina Scriptura, & a Salustis Patribus sumus edocti unum Filium, unum Christum , & Dominum confiteri. Id est , ex Deo Pat e Sermonem , gentium quidem ex ipso ante saecula, Deo decenter & ineffabiliter; in nodissimis vero temporibus
saeculi eundem propter nos genitum secundum carnem ex Sancta Virgine. Et quia Deum inhumanatum & incarnatum genuit , idcirco eam & Dei Genitricem nominamus.
Unus est igitur Filius, unus Dominus Iesus Christus , & ante fincarnationcm , & post incarnationem. Non enim alter est Filius ille ex Deo Patre Sermo , alter vero rursus hic ex Samsta Virgine, sed ipse ille , qui ante secula. & secundum carnem e X m lic re genitus creditur. Non tanquam Divinitas ejus initium quoque esse acceperit, vel certe ad subsistendi principium per Sanctam Virginem sit vocata, sed quia potius, sicut dixi , ante saecula existens Vcrbum ex ipsi secundum carnem natum esse dicatur. Propria namque erat ejus caro , sicut cretera uniuscujusque
nostrum: Et proprium ejus corpus. Quoniam verb quidam objiciunt nobis Apollinarii Sectas , &' dicunt: Si unum dicitis per unitionem integram & constrictam Filium ex Deo Patre Verbum inhumanatum & incarnatum , forsitan & illud utique somniatis, & cognoscitis sapiendum, quod confusio , aut contemperatio, aut confermentatio facta sit Verbi ad corpus, seu certὶ
corporis transtatio in Divinitatis naturam.
Ob hoc igitur & valde sapienter repellentes calumniam dicimus, quia Sermo, qui ex Deo Patre est, inaestimabiliter atque ineffabiis
466쪽
embiliter univit sibi corpus animatum anima intellectus capaci, α processit homo ex Virgine , non per mutationem naturae secundum nos factus, sed magis dispensativa benevolentia. Voluit enim fieri homo , & secun)um naturam Deus esse non perdidit. Sed etsi in his , quae secundum nos sunt, depositus est mensuris, re portavit formam servi,& sic permansit in excellentiis Deitatis,& in Dominatione naturali. Ad unantes igitur nos sanctae carni, habenti animam intellectualem, ineffabiliter ac sublimiter intellectum ex Deo Patre Verbum,in confuse ac incoiiverit biliter unum Filium, & Christum, & Dominum confitemur. Eundem Deum es hominem , non alterum & alterum , sed unum δc eundem, hoc& illud existentem & intelligendum. Igitur aliquando fidem, ut homo dispensative , humane loquitur, aliquando vero ut Deus facit cum potestate Deo decente sermones. Dicimus vero & illud , ὸisquirentes bona arte in carne dispensationis modum , & subtiliter Mysterium calculantes videmus, quod is , qui ex Deo Patre est Sermo , inhumanatus est &incarnatus, & non sibi ex Divina natura sanctum illud corpus elasmavit, sed magis ex Virgine id accepit. Alioquin quomodo Iactus est homo, nisi quia corpus portavit humanum p Advertentes igitur, ut dixi, inhumanationis modum, videmus quia duae naturae ad invicem convenerunt unitione indisrumpi bili inconfuse atque inconvertibiliter. Caro enim caro est , & non Deitas , elu Dei facta est caro. Similiter verb & Verbum Deus est,& non caro , etsi carnem dispensative propriam fecit. Quando
igitur intelligimus hoc, nihil nocemus ei, qui est in unitate, con- cursiti. Et ex duabus naturis factum fuisse ὸicentes, verumtamen post unitionem non dividimus naturas ab invicem , nec in duos incidimus Christum , & ut Patres dixerunt, dicimus unam natu- tam Verbi incarnatam.
Igitur quod quidem pertinet ad intellectum , & ad solum animae oculorum visum, quomodo it inhumanatus,duas naturas dicimus esse unitas , unum ver5 Christum, & Filium , & Dominum Dei Verbum inhumanatum & incarnatum. Et si videtur, ad exemplum suscipiamus compositionem secundum nos ipsos , qui homines sumus . Compositi enim simus ex anima δέ corpore.
467쪽
Et videmus duas naturas , alteram quidem corporis , alteram vero animae; sed unus homo ex ambabus circa unitionem : Et non ex eo quod ex duabus naturis sit homo compositus, duo homines unus efficitur, sed unus homo, ut dixi , lecundum compositi nem ex anima constat 3c corpore. Nam si auferimus quod ex
duabus diversisque naturis unus 8c solus sit Christus indisrruptus
. . existens , unitionem dicunt orthodoxae fidei repugnantem. Si una natura est totum, quomodo inhumanatus est , aut qualem carnem propriam fecit
Quoniam vero in ipse Hypomnystico talem sermonis inveni sententiam, quod pon resurrectionem sar tam corpus Salvatoris omnium nostrum Christi in totum sit sola Divinitas, oportere arbitratus sum dc ad hoc respondere. Scribit Beatus Paulus , caussas inhumanationis Unigeniti Filii Dei nobis enarrans, ali-A.is a. quando quidem : Quod enim impessibile erat legi, in qua infirmatur .
mittens Deus Filium suum in similitudinem carnis peccati, peccatum damnoit in carne , ut justificatio Iegis impleretur in nobis , qui non secundum .is. a. carnem ambulamus , sed secundum spiritum. Aliquando vero: igitur pueri communicaveruηt cami o sanguini, o use similiter communicoit eisdem. Vt per mortem destrueret eum qui habebat mortis Imperium, id est, Diabolum, o liberaret eos, quicumque timore mortis per totam vi tam obnoxii erant servituti. Non enim Angelos apprehendit. Unde debuit per omnia Fratribuι similari. Dicimus igitur quoniam ex transgreΩsione in Adam corruptionem pertulit humana natura, Sc quati ty-' rannidem sustinet a 1imus noster ex voluptatibus, seu motibus carnis insiti san naturam,nec rium uise,ut numanam carnem cor ruptioni subjectam δε voluptatis amore languentem,propriam faceret. Et quoniam vita in & vivificans, delirueret quidem corruptionem , quae in ua est . increparet vero in natura insitos motus . nos videlicet qui ad amorem provocant incongruae voluptatis. Sic enim congruebat in ea mortificari peccatum. Recordemur verb& Beati Pauli, legem peccati vocantis motum, qui nobis est ininsitus. Igitur quoniam caro humana propria veibi est facta,quievit quidem corruptionem sufferre. Et quia peccatum nescit ut Deus. ipse eam faciens propriam , & suam, 'scut dixi, monstravit, ilia desiit δο voluptatis amore languere. Et non sibimetipsi id
468쪽
impetravit, Sermo unicus Dei est enim , qui est semper , sed utique nobis. Si enim subjecti suisus his malis, quae sunt ex transgressione Adae, venient modis omnibus in nobis & ca quae sunt in Christo : Id est, incorruptibilitas mortificiti peccati.
Ergo factus est homo , non hominem recepit, ut videtur Nestorio. Et ut factus homo crederetur, dum certe permaneret Quod crat, utique Deus secundum naturam, ob hoc & esurire cicitur, & laborare , es sustinere. Sustinere verd & somnium ,& perturbationem , , atque tristitiam , & alias irreprehensibiles passiones. Ut autem rursus satisfaceret videntibus se , quia homo timulacrat & verus Deus , Divina operabatur signa , increpans mare , suscitans mortuos , & alia inopinato perficiens. Sustinuit vero & crucem , ut carne patiens mortem , & non Divinitatis natura, fieret primogenitus ex mortuis, & iter perveniendi ad incorruptionem panderet humanae naturae , & Infernum spolians misereretur animabus,quae illic tenebantur obtrusae. Post resuae-ctionem vero idem quidem corpus, in quo paulo ante pertulerat , veruntamen non habebat in sese infirmitates humanas. Non enim de caetero esurit, aut famis, vel laboris, aut cujussibet talium
esse susceptibile dicimus , sed de caetero incorruptibile. Et non hoc tantiam, sed & vivificum: Vitae siquidem corpus est. Id est , Unigeniti. Effulsit vero & Deo decentissima gloria: Et intelligitur Dei corpus. Igitur&s quis dixerit id Divinum , sicut 8c hominis humanum, orationis decore non deviat. Unde arbitror & Sapienti iasimum Paulum dixisse : Si ver ct cognomimus secundum carnem Chria sum , sed nunc non cognoscimus. Dci enim, sicut dixi, corpus existens proprium omnia humana transcendit. Transtationcm vero vel transitum in Divinam naturam corpus ex terra pati, possibile
non est , sed est inmossibile. Alioquin Divinitati derogabitur quasi factae , & quali recipienti id in seipsam , quod ejus secundum naturam proprium non sit. AEquum namque est dicere quod mutata caro in Divinitatis naturam , & dicere, quod mutatum sit Verbum in humanam naturam. Nam sicut impossibile est hoc, inconversibilis namque & immutabilis est , ita dc alterum. Nec enim dici potest in Divinitatis substantiam vel naturam
469쪽
posse quamlibet ex creaturis transire : Creatura vero & illa caro.
Ergo esse quidem corpus Christi Divinum , quia Dei est corpus , & ineffabili gloria illustratum , incorruptiuile , sanctum , vivia
ficum ι quod vero Divinitatis mutatum iit in naturam, neque Saniactorum Patrum sapuit ullus, neque nos ita sentimus. Non ignoret vero & illud Sanctitas tua qucul Beatae memoriae Pater noster Athanasius , qui fuit tunc Alexandrinus Episcopus, motis tunc temporis aliquibus, scripsit Epistolam ad Epictetum Corinthi Episcopum , per omnia recta fide refertam. Quoniam vero& ex ipsa convincebatur Nestorius, & rectae fidei ΑΩ sertores legentes hanc ipsam, vincebant eos qui similia Tapere voluissent, ad convictiones sitas ex ea quid dicere non habentes . amarum quiddam machinati sunt, & impietate haeretica dignum. . Corrumpentes enim eandem Epistolam , & alia quidem subtrahentes, alia vero adjicientes edidcrunt, ita ut videretur ille praedicandae memoriae vir consbna sensi si e Nestorio & similibus' ejus. Erat igitur necessarium, ne forte & illuc Perferantur quibuscumque corrupta, de exemplaribus,quae apud nos sunt, paria sumapta tuae Religiositati dirigere. Etenim Reverendissimus & Reli- .giosissimus Emesenorum Episcopus Paulus, ad Alexandriam ve-'niens,movit de his sermones,& inventus est habens quidem exemplar illius Epistolaesed corruptum ab haereticis & infectum, ita ut lupplicaret, quatenus ex nostris exemplaribus Rescriptum dirigeretur his, qui sunt Antiochiae : Quod & destinavimus.
Sequentes igitur per omnia Sanctorum Patrum sententias contra Nestorii dogmata scripsimus codicem , & contra aliorum, quorundam Capitulorum , quae sunt vituperaoda, virtutem : Et
ista tuae Religiositati transmisi , ut si qui sunt alii confideles unanimes Fratres nostri, quibus qnorundam multiloquio sit su reptum , & putent quod poenituerimus de his , quae contra Ne, storium scripsimus, ex lectione addiscant, quia bene & recte corripuimus & increpavimus ut errantem. Et nunc nihilominus resistimus ubique e jus blasphemiis repugnantes.Tua vero Perfectio, quae & ultra valet intestigere,ium scrib δε, tum oranιο nos quod, juvabit. .
A liorum quorund ni Capitulorum, quae sunt vitu
470쪽
E P I s T O L AE. ηψ3peranda, virtutem dupliciter interpretari quis potest, ut etiam dicatur contra alios quosdam , qui accusati erant illorum Capitulorum virtute: Ut
de suis id intelligatur dixisse Capitulis. Ubique
tamen cla omnibus hujusmodi Scriptis, ubi una sonat ex duabus dicta natura, hoc generaliter dico, quia multa satis potui non persecti itimae acribi at Dicta monstrare contra eos, qui velut ex hujus viri authotitate opiniones impetunt dc memorias Patrum. Nisi quia nunc hoc propositum non est: Ex nodicum quippe, non Apologeticum sollim scripsimus. Et hic, prout inveniuntur apud diversos diversa, absque integrioris i nquisitionis praejudicio collocamus.