Theologia dogmatica et moralis, secundùm ordinem Catechismi Concilii Tridentini. In quinque libros distributa. ... Auctore F. Natali Alexandro, Ordinis FF. Praedicatorum, in Sacra Facultate Parisiensi Doctore, & emerito Theologiae Professore. Tomus p

발행: 1698년

분량: 132페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

101쪽

Liber II. De sacramento Poenitentiae. 1οῖ

ν Denique poenitentiae poena 1 nobis suscepta Dei

animaduersionem, suppliciaque in nos constituta anteuertit. Sie Achab 3. Reg. Capa I. Manasses a. ParuI pom Cap. 23. Niniuitae Ionae a. Poenitentiae operibus

imminentem sibi a Domino poenam depulerunt Id com. firmat Apostolus i. ad Corinthios II. at. 31. uti)ufino eripyos dijudica emus, non usique iudicaremur. Dum iudicamur utilem, d Domino corrapimur, is non eum Me Mundo damne ν. Omnia ergo praeterita eonuersis dimittuntst sinquit Sanct. Augustinus) Caeterum huius

is David, Auerte faciem tuam 1 peccatis meis, de omptum,iam nes iniquitates meas dele Sed quo meνito λ . ι iis μ' ,, sis a mο, Quonnam iniquitatem meam ego cogno-M sco, & peccatum meum ante me est semper . Si ergo, ru au noscis, ale ignoscit. Hare ille sermone aera adias Denuuers, 34, Sanct. Antisino concinit sancI. Bernardus, sermones s. in Cantica . Verendum valde sinquit cum ad foe venati ut it, ne sub tam subtili examine multae nostrae iustitiae ut tantur peccata appareanι. Vnum es tumes, Si ς -- - raosmetipsos dijudicauerimus, non utique iudicabimur . Bonum iudicium, quod me ilii districto diuino e im

mantis Dei viventis: Veso vutiui irae iuuacarus praesensu is xi, non iudiean s. Spiritualis homo omnia dijudieat, - & ipse 1 nemine iudieatur. Iudualo oinde muti mea, λω ealo is bonis: Maia metioribus curato corrigere is bus, diuere lac bomis, punire ieiuniis, caeterisque sanctae labori

praecorum Domini,seruum me inutilem re talo, qui qtiodora,e debui, tortim feci; dabo operam nec istia pro granis, nee pareas cum aeranis offerre ; scrutabor ego vias meas, i,

stidia mea: utio is, qui scrutaturus es Ierusalem in Lee is,n hili eruia ιtim in me, Me indis rura inuenias: Noques enim itid coturas es bis in id sum.

ARTICULUS IV

De his, quae ad Σeram satisfactionem requiruntur. i

Necesse es, ut is, quisati Mit, issus

fit, ae Dei amrcus.

ITa docet Concilii Tridentini Catechismus P a g. roq.

idque ex eo orobat, qu5d opera, quae sine fide dc cha ritate sunt nullo modo Deo grata elie possint. Id const-mat S Thomas in Senientiarum, siue Supplementi Qυρ- sici. 4 Articulo a Opo iteι inquit quod operis satis um-ΗΛ ι Deo aecepta: Quos das eis charitas:Αρ ιδεῖ fine ebaia rate ope afacta non μιηι fatis factoriis. Praeterea, Vniuema deridia operit charitas , ut dicitur IProue νb. io Clim igitur Satis iactionis virtus sit abolere delicta ; titillius virtutis est absque charitate. Tertio, Inter opera Satisi actoria praecipuum est ele mosyna: Haec autem sine charitate nihil prodest, Α - solo dicente i. ad Corinthios II si disνibiarao sn e bos

putipertim omnes facultares meaI. . . .charitatem autem non

habueνo, nihiI mihi prodes .

Quae tamen Sacrae Scripturae sententia, At Sanct. mntie altertio non sunt intelligendae de sola charitate quσdiffusa in cordibus nostris per Spiritum-sanctuari , qui datus est nobis, propria e Mustorum, in iisque habitu permanet: Sed etiam de illo assectu. quo Deus ita sne . di l igitur, ut at iis omnibus praeponatur; qualis dominatur in vera Poenitentiunsaniniis : Nam alioqui non

rectὰ direretur, 3 ihil hi prodes: Com Prenitenti una

oratio emitus, ieiunia, eleemosynae multum eis pro-

snt, etiamsi nondum sint iusti Mail : prosint linquam ut congruae dispositiones ad gratiam sanctis cantem quaslii Dei nominamur, & sumus. Unde satisfactio se niadam vetetis Eeclesiae Disciplinam Absolutioni praemi tehatur : Quem usum non instituisset Eeclesia, si satisfactiones pς nitentibus nondum eum Deo henitus reconciliatis inutiles suissent. Cum ergo Tridentini Concilij Catechismus asserit, Vscesse e se, τι is, qui Deo satis saetis itistis ι,-Dei amιeus, loquitur de iustitia inchoata, ct de amore adluati,quo quis gratia Spiritus-Sanae omdum quidem anhabitantis sed mouentis adiutus, ad Deum animo Poenitente conuertit ar . eum amore dominante

diligit, eiusque amicitiam pia sollicitudine quaerit . Id clarilis, ut explicent Theologi . obseruant, Esse in peccato variis modis intelligi: Vel Mectu clim pereatum rem mittitur; Vel affectu cum peccatum voluntati plaeet,etiam si aciu transerit: vel reatu, dc maeula, dum

voluntas quidem odio si nemo aduersus peccatum mouetur, illudque poenitens animus detestatur, nondum tamen abolita maeula est . nondum solutus damnationis ternae reatus. Hominem igitur in actu, vel assectu i thalis alicuius peccati perseuerantem, Deo satisfacere nullatenus nosse asserunt. Quam doctrinam ex Sacris Litteris , et Patribus hausere. Eri enim pertinet illud Prouerbiorum axuui Melinas aures suas,ne audiat legem, oratio eius erit execrab Iis. Item illud Ecclesiastici a . Qui baptizatura mortuo, is irertim tangit eum , quia pros

eii laudi o illitis p sis bomo, qui isti tinat in peccatis suis, o iterum eadem faciens, quid mine et humiliando se ρ O tionem enim Bhos quis exaudi ι λ Quo spectat etiam illud Isaiae 38. Quare ieiunavimus, non aspexisti: Humi- Lauimtia animas nos ras , ἐν nes sis λ Eeee in di/ i iundvorijnvenitur voluntas tesse inomnes debitores vestros νeperitis. Eeee ausi es ἐγ contensiones ieiunatis, , per

etiιisis pugno Impia, &e. Id sa- Aulus nus confrmat Enchir diri, Cap. 7o. s. & 75. . doctique insanda illacrimina, qualia qui agunt Regnum Dei non posis debunt , eleemodynis non redimi , nisi vita mutetur . Iri melius qui 3 es mira mutanda sinquit θ ἐν

per eleemosnas de peeralis 'νaeteriris es propitiandus Deus ἰ non ad hoc emendus quodam modo, τι ea semper Leeas impunὰ eo irrere. Nemini enim dedit laxamentum peccandi : suamuis miserando deleas iam fassa peceatu , si non satis iactio eo rua nertistituν . Frustra ergo sibi blandiri sceleratos, es inter ipsa flagitia sua cluem synas frequentantes, quod Dominus dixerit, Date eleemo senam, ecce omniis munda funt mobis. Qui enim vult ordinate dare eleemosynam, a se pso debet incipere. α eam sbi primum dare. Est enim eleemosyna opus misericordiae; verissimeque dictum est, Mine, ejeammae tuae

placens Deo. Non autem miserentur animae suae qui

eleemosynis Impunitatem se emere exilimant in facino, timimmanitate, ae Iiιiorum nequi iam, manendi: Non δε- Iam eηim haee faeiunt, ned ira a Latini , ut in sis semper optent, tantiam o ηι impung ver fa=i. Qui autem diligit iniquitatem , odit animam suam : Et qui odis animam suam, non es in eam miseνicors .federi detis. Idem confirmat rursus Sanct Thoms , In 4. Sententi eum , siue supplementi Quaestione I 4 Articulo I: C ms inquit per Satim ionem tolli debeat ostensa praecedens, oporιer quaa tatis fit modus Saιι actionis, qui eo eιΛι ad rotundam offensam e Offense autem ablatio es amieitiae reis si titio Et ide)si atquium, quod amicitiae restiιtitionem impediar , etiam apud homines satisfactio esse non potes .ctim ergo quodlibet peccatum amicaliam charitatis imp duas , quae es hominis ad Deum ζ impossDile est, is homo de uno peccato fui)faciat, alio retento ; Aui nee homini seri foderet. qui pro arapa ei data,st ei prosterno et, is alia 3- mium Aret. Ex his remeertum est, Opera satisfactoria extrachmritorem, siue sine charitas e facta nullius esse momenti ad placandum Deum, Ac ad remissionem poenae peccato deis bitae promerendam,quia Deo grata & accepta non sunt, quamdiu homo permanet inaffectu peccati. Verdm eum assectum peccati penitus deposuit eum ab amore creaturae ius in fruitione sbi finem ultimum constituerat, voluntatem suam expedivit, dc ad Deum amore preni tente, deprauis cupiditatibus dominante conuersus est, opera eius Deo grata sunt .dc probata quamuis homo im se poenitens nondum sorid si plenit Deo gratus . vimidnondum tu ipso reconciliatus sed peccati macula adhuc inquinatus ti dominationis plernς reatu obstrictus. Vnde satisfactionem illam, ut Deus aeceptam, ratamq; habeat, illiusque intuitu rinam temporalem peccato debitam minuat, vel condonet, statim atque pereator iusti-

G ficatus

psti a

102쪽

io Τheologiae Dogmaticae, & inralis.

seatus suerit,diuinun bonitatem maximi decet Quamnis id non sit debitum Poenitenti adhuc in statu, quamuis non amplius in affectu peccati perseueranti, sed destia eum Deo reconciliatione sol lucito, Pinalemi, operan ri roganti, ut sibi Deus ignoscat Hinc S.Thomas Articulo a. eiusdem Quaestionis in Responsione ad primum ait: Satisfactionis , ct bonae conuersationis fructus homini computari tempore, quo peeeare cessam id est. in Oum peccati deposuit: J VHistelligitur, quando Iarim respeecatum e tritus fuit, is fecit mutia bona antequam eonsteretur. MIduendum, qu)aequani3 es maior coxtritio, rani3 magis diminuit depina . is quani3 ahquis plura ha- facit in peccato existens, odest, in statu, non in affectu peccati. magis Daci gratiam cansrulanis i utique perse- , ctae disponιι. Eι ide)probasile es, quod minoris pent M. debitor: Eι propter foe deberent a siseerdote disjere computari , ut ei minorempinam inrungat, in quantiam invenis eum melius dioestum.

.is Satisfisionem requiriιών , mi eiusmodi opera sufeipiamur, quae naιura furi dolorem, is mole Iiam homini afferant.

sta docet Conellii Tridentini Catechismus P. II IOI.

hac ratione fretus, quia opera satisfactoria praeteritorum scelerum compensationes snt, utS Martyr Osrianus ait, Redemptricesseccarorum; adeoque omnin necesse sit , aliquid acerbitatis habeant. Id paulo v b rius explicat sanct. oms in Senientiaνti m. sue supplementi Quaestione is. Articulo I. Satisfactio, inquit, respicit & praeteritam ossentam. vi compensetur , &suturam culpam, ut eaueatur. Vtroquoautem nomine

fieri debet per opera. quae natura sua dolorem, & mol . siam homini afferant. Iustum quippe est, ut qui plus si-hi tribuit auferendo aliquid alteri, eidem aliquid reddat subtrahendo sibi. Quamuis autem Deo,quantum es ex eius parte, nihilsubtrahi posila; ιamen peccator, quantum in imo es, aliqviide alaraxi peceando. Vnde oportet ad hoc, quod νecompensatio fias , 3dia quidβειν his ιν aFeccante pre Sas fluctionem, quod in honorem Dei cedat.

Opus autem bonum , eα hoe, quod es huiusmodi, nonfu r, uela aliquidas opejante , sed magis perficit ipsum. Vnde ultracita non potes fieri per opus bonum, nil pinale trEι id 3 ad Me , quia aliquod opus Uatisfactorium, oporter quod fit bonum, ut inhonorem Dei H;-paenale, ut per hoe atquid peccatori subtrahatuν. si tirer etiam pina a etiI futura praeseruat, quia non Deile homo ad peccata reait, ex quo pinam expertus es. Hi ne sis .iambrosius Lib. a te Piuisemia, CapIO. alti VIus doloris ablegat luxuriam criminis , euoris dein Belas . Da dum dolemus a issa , admittenda excludimus fit quaedam de condimnatione eulpae diseiplina in

nocentiae .

here vulnera peccatorum, is in moratiis carnatis vivere , is inrisere uterio, e lanter die iI ad Medisum: He ea nes meas, renea vulnera, humores omnes, νώμα nox um

sanitatem recipiam.

Hi ne sanu. Gregorius, Parte I. Tasoratis, Admonitione 31. Admonendi sunt sinquit qui admi ad Munt,

nec Iamen pungunt ἰ ne iam relaxatas infamens eulpas ,

quas ei fi agendo non multiplieam, nutiis lamen fetutis m,n- δεηι . Nsque enimferiptor o ascriptione cessauerit, quia ΓΛ non addit , etiam illa , quae scripserat deleuito ruequi eontumelias irrogat, si solummodo tacuerit , fatisfeeit , eum profeBῖ nece e ι, τι verba praemi ae sup/rbiis me,lustisiunctae Mmititatis impugner : De debiror abs Litis est, quia alia non muhiph a , nisi is illa, qtiae Iuu-ιὸνΛι futiat. Bais cum Deo de inquimus, nequa amo ii Mimus ab iniquiιate cessumtis, nisi voluptates quoque quas direximus, e contrario an sisti mentis insequamuν. Si enim nulla nos in hae vita ope νum culpa macula et , n quaquam nobis bis adbue degentutis i is is securualem in-koe otia nostras Meret ἰ quia illisita animum mutia puAsarent . sua ergo mente securus es, qui perpetralis in, Lari bus υνυθι ista es, quia innocens non esstrieque enim

Deus noris cruciatibus scitur , sed delHoram mortis medicamentis contrarus medestiν: κι qui voluptardus a letivii distesimus, fetibus amaricati redeamus r is, qui preulieita dio aendo cecidimus, etiam a licuis nosmera is reis stri endo juvamus: Et cor quod in fana Let ιia instuderat,olubris triclitia exurate Et quod vulneratierar euriosuperbiae, curet abiectio bumuis visae. Hine S.Isidorus Lim. I.Sententiarum , Cap. II. Ide, timquit) in sen iam dignὰ agit, qui reatum stivim satisfacis ne legirimis pungit, condemnando scilicet, ac de e o, quae gessι, ι ιδ in depurando profastis, quanιὰ ex risit inpe cando proe huius. Hine Venerabis, Beda in Psalmum 14 explicans hune Versum, Siser eat aeri itim iusiliae ait: Ira dieo, mairascaministraeteritis precaris Alfo Heriis Der fietum Iues , μνι eetis propria vitia vestra, faciendo dignos fructus Prnisentie santilmsiliret pro fingulis vos affluentes, quantiam digna expetιt Fenatent acla oderit facta tam iustitiae: iris itisumfacrificium. Ex his colligitur, opus bonum eatenus esse satisfacto. rium, quatenus aliquid molestiae eoniunctum habet. Id autem non soli1m Ieiuniis, orationibus, ehemos nis, sed alijs eι am ρierasis operibus conuenire pronuntiat Sacra Synodus Tridentina Sessione 14. Canone Ia. Et ceria homini carnali, & terrenis assueto molestiam affert om ne opus, quo Deo seruitur, di mens ad Gelestia erietitur : Ades ut sicut eleemosyna homini subtrahit M. num utile, scieiunium , di oratio bonum delectabile subtrahant. Nam ut ait Sanct omas in 4.Senιentiaνtim, sue Supplementi Quaestione is . Articulo 3. ad primum, uuaeliber oratio habeι rationem fari actionis, quia am-tiu habeat suavitatem Dirittis , habeι tamen afflictionem earnis. Quia, va dieit Saηθ. Gregorius m Iia xvi in Ezechielem, dum crescit in nobis sortitudo amoris inti- mi , insimatur proculdubio sortitudo carnis. Viae μει nemus femoris IaeobexIucta Angeli emarcui elegitur. Non igitur externa dumtaxat, sed di interna pietatis

opera , scilicet piae meditationes , di actus interni vi tutum , inerri Deo in satisfactionem possunt, quia &ies sunt grata , ct aliquid molestiae homini inserunt . Quamquam non semper illud consequitur s induit Concili, Tridentini Catechismus 3 ut qui se in illis μmolestis actionibus exercent , doloris sensum ha- εε beant Saepe enim vel patiendi consuetudo. vel ae eensa in Deum inaritas emeit, ut quae perpessu oraui Dsima sunt, ne sentiantur quidem. Neque tamen ideir- Mcost , quominus ea ipsa opera satisfaciendi vim ha beant: siquidem hoc proprium est stiorum Dei, ita Meius amore, di pietate inflammari, ut acerbissimis do loribus eruciati , aut nihil sere incommodi sentiant, aut omnia laetissimo animo perferant. Vnde s- . - gomus, Libro De Bono Viduitatis, Cap. 2I. ait: Diania quoque , ac vigiliae, in quantum valetudinem non perιuriabant , si orando, pollenda , legendo, ἐν in lege Dei meditando instimantur, in desistas spiritales etiam ipsa, quae mia dentur suboriosa vertuntur. Nullo modo enim funt oneros lasores amantitim fed etiam ipse delectan aeut venantium, aucupamium, piscam/um, vindemianιium, negotiantium , Iuda aliquo se oblectamitum . Iriters ergo quid ametur . Nam in eo, quod amatar, aut non Ialoraιur, aut is Ialor

amatur.

Ex his colligitur, ruma opera, siue ex voto , sue ex praerepto alths debita, satisfactoria esse posse , com αDeo grata, & homini molesta snt. Sie Ecclesiae ieiunia satisfactoria esse nemo negauerit. Ided enim ab Ecel sa insituta sunt, ut Christiani menas pereatis suis debl-tas per ea redimant. Sic macerationes earnis , aliaque bona opera Viris Religiosis in R sula, vel Constituti nibus ordinis sui praeseripta utilia esse ad satisfaciem dum Deo pro peccatis, s ea intentione tolerentur, ee tum est. Per Martyrium quoque maxim 3 satisfacere hominem pro suis peccatis constat, squidem, ut Tratiari nas ait, Omnia bae operi dehcta donaχιών.

PROPOSITIO III.

Praecipua SHisfactionis opera sunt, oratio, tela nium, θη eleemos .

techismus. P. a. a. Io . Ratio Propositionis est,

quoa

103쪽

mod satisfactio talis esse debeat, per quam nobis Ui-

quid ad honorem Dei subtrahamus. Non habemus autem nis tria bona, quorum sumus domini, na animi, na corporis, & bona exteriora, quae sortianae vulgA v eantur. Ex bonis porro fortunae subtrahimus nobis aliquid per eleemosyuam, quam in sinu pauperis abscondimus: Ex bonis eorporis subtrahimus nobis aliquid per ieiunium, quo earnem maceramus : Ex bonis animae non oportet ut aliquid nobis subtrahamus, quia per ea efficimur Deo accepti; sed ea omnino Deo summittimus perorationem.

His praeterea operibus nihil aptius fle eonuenientius ad extirpandas omnium precatorum radices esse potest. - . Nam eum Omne quod et in mundo sate cupiscentia eaν-nis, aut concusisentia oculorum , aut superbia vitae e Nemo non videt, hisce tribus morborum spiritualium causis totidem medicinarum genera respondere; priorisei licet ieiunium, alteri eleemosynam, tertiae orati

nem .

Denique, si eos etiam qui pereatis nostris ostenduntur, spectemus, sicile erit intelligere, eur ad haee tria potissimam omnis satisfactio reseratur: Hi vero sunt

Deus, proximus, nos ips. ouare Deum oratione placamus, proximo eleemosyna satis iacimus; nos ipsos v ro ieiunio castigamus. Hinc Tobiae xa g. dieitur: Bona es alio cum ieiunio is, etiemus, magis quam thesauras auri

reconderer Quoniam etiemos na amoria liberas, is ipsa est quae surgat peccara, is faeie inuenire misericordiam is vitam aeternam. Hinc s. Amsrosius, Libro De Eliis , Ieiunio, Cap. ao. Habemus inquit plurima subsidiatauis

fias pereala nora redimamus. Teeuniam habes, rellime Garum tuum. N venalis es Dominus, sed tu ipse denalis es. Perealis tuis tenundatus es, redime te operistis tuis, redime te

est misericordia. Et Libro I. De Poenitentiis, Cap. g. Pura sinquit Atiendi hisbea fus dia, qui Deo, quam qui bomini delet. Homo pecuniam prope nia reposit, quae non sempeν δε-biιori praeso es: Deus affectum exigit, qui in tua potesate es. 2 lamo pauper es, qui Deo debet, nisi qui se tuum pauperem sere r. Et fi non baset quae mendat habet quae solvat. Oratio , lacrymis , ieiunia debitoris ιoni e fuses, mutisquis uberioν quamsiquis ex pretio fundorum pecuniam fine fide defeνat. Hi ne S. Leo, sermone T. De Ieiunio deeimi M/nsis, ait: nia fuar quis maximὰ ad restiosas pertinenι actiones,

Oratio suisti , Ieiunium , is Eleemoona. . Orasione enim propulatio Dei quaeritur, ieiunio concupiscentia υν nis extinguitur, eleemosna pereata νeάimuntuνd Simul

quo μν omnia Dei in nobis imago renouatur ,sibi in Luciemeitissemper rati, is purificarionem nostra nee fati eo lieisi, is adfustentationem proximi indefinentis

eo jehendis sectus. Ime ad imastinem is similiιtidis Dei pertienit, is Spiritu-sancto infidi parasitis Deit . utilis

in orationisus permanet fides recta, in ieiunio innocens viai in eleemosvis mens benigna.

Liber II. De Sacramento Renitentiae. IOS

PROPOSITIO IV.

Temporalibus etiam flageliis a Deo infictis , is a Ad. bis sarienter Ioleratis , Deo pro precaris no-sjis fasisfacere positimus. OVamuis enim praesentis vitae flagella non sint om

ni M in potestate nostra tamen aliquo modo nostrahunt, com ad purgationem precatorum ea suscipimus eaque Christiana patientia tolerantes, Deo sacri seium iustitiae osserimus, ut docet S. Thomas, in . Sententi rum , seu Quaestione I s. Supplementi, Articulo a. Hine Davida. I citimis. de Semei aiebat: Dimirrite eum, me maled eas iuxta praeceptum Domini, s forιὰ res elat D minus affinionem meam, is reddat mihi bonum pro male HRione hae, die hodieraa. Hine idem Rex Poenitens Psalmo go. ait: Mo in flagella paratus sum. Quem l cum expendens S. Amorosius, ait: μου omnia stitiAram remedium, qu/d in si ella paratus es,'Qera o Domino, mi ouae placuerint Deo, flagella sus Mat. A deus Wsirim lego S. David geIli genus, quod aequanimiter δε- meres: Sed elegis, quia de tribus conditionibus eligendae Unius Mees tas maniabatur. Hi autem non manλιών, ad omniasaraιus est Dei seruulus, seu eor ratem istari,aiianem Iubeat, seu fugam a faeie inimici, sue obitum fili

rum , quos non timet praemittere s quia recipere potes im

funneio temporati, leviare in suturum perpetuae possi-num aerumnaee Rnas ergo it recipiatuν petiιio sua, O eastiretur ipse, mi recistiatur; castigat enim Dominus omnem sitim quem reeipis. Et infra: δή nos commi/ιamus , parati ad curandum

natis es. Peccaris tuas ventinuatus es, rearme te operisus quo vetis curari med eamento . modicis Medico corporis

tuis, redime te pecunia tu . Hiis pecunia, sed*retiosa Di quem odum fit curandus. Novit Medictis quae fimgutis vulneribus medicamenta conueniant, cuius viceris μινed ferro fit amputanda , ne in Iorius eorporis serpat exitium. Si dixeris Medicus medicinae genus quo eurari aeger debeat , sin ille fastidiat , discedit Medietis,staegrum deresi uia. Vide eum qui curari veha, omni genere Medi eo acquiescentem . . erit prim/ vulnera suo Medico, i dieite cura me, sd rogo ne in ira tua ; quia xonsulisenedujam medicinam infirmitates meae. -2icina Cia si, eor- νυι io est eo ripit enim Dominus quem vult convertere . . . n ergo recusat eurari, qui peιit argui; sed levia imis poenam, ne in iracundia arguaιur, impetu irae coisipiatu

. . . Et fidi eνι Medicus, aeger offerre se debet, mr e rius ocetur . fetii offerebat se David in sagena Domini.

Hi ne g. vaulus i. ad Corinthios II. 3 a. ait: cam ita eamur, a Domino corripimur, vi non cum hoc mundo δε-

nemur.

Idem constit Sacra Synodus Tridentina semone

4. Cap 9. docetoue Tantam esse diuinae munificentiis L iagitatem , ut non solam paenis sonte a nobis pro iisdie do peccato stifceptis, aut Sacerastis arbitrio pro mensura de ncti imo sis ; sederium, quod μα-tim amoris argumen

tum es, temporalutis Meeliis a Deo infictis, b a nobis

parienter roteratis Uus Deum Patrem per I sum chri uri Quamuis autem singula ex quadam conuenientia sn- fari Mera valeamvis . Idemque sdei dogma esse declarat gulis pereatorum generibus respondeant, Musa eam Canone II. artium est, ut in quo quis peccauit, in brepuniatur. O. Primiis itaque Deo satisfacimus prenis fle operibus 1 qu)d peccati commissi radix per fatisfacti em abstinώ- Sacerdote iniunctis; de quibus S. Leo seribit Epistola ga. rur: ramea quovidet borum pro quo det precato sisti m alias ox. M a viis Dei is, hominum homo chrisus Iesus cere potes: inquit s. Thomas, in 4. Sentenriarum, siue hane Fraepositis gratifiae tradiciti potestatem , me , eo Supplementi Quaest. I s. Λ. 3. ad tertium Vnde ei qui non M/nsibas actionem v irensiae darens, is, eosdem salubrἱ res istim ex Dis perficere, iniungitur aliud , is praeciis SMisfactio, purgatos, MCommvinionem saeramentorum μὰ eis sona quae aliorum vices supplενe potest, in quan- peν ianuam recomitiationis a trierant. rum istia satisfactionis opera per eleemos nam qui ue sibi Et S. Gregorius sue alius Auctor Commentarii in Ll-hrum x. Reeum sub eius nomine editi, Libro I. Dum meus inquit flendo compunitar, meesse es mi etiam cara, quae deIectarion Asytis aeuit, affligarur . di quae tamen a fictio Paenitentiae da delenda peccata tum demiam idonea es, tam Saeredoris fuerit iudicio imperata, eum at eo cona

meeratυν quodammori in illis quibus eleemosnam tribuit. d. non oporteι quia seleemo una mundet omnia purae proster hoe aliae satisfactiones super ans. Ad haretria satisfactionum genera omnia opera satin actoria reuocantur. Ad prationem scilicet quaecumque Deo proxim8 exhibentur, ut sacrificium, laus, gratiarum actio, meditatio & contemplatio, piorum librorum lectio ad meditationem & orationem ordinata. Ad ieiunium omnia quibus raro macerari & eastigari solet, nemp/ asperitas victos & vestitiis, viqiliae, humi eub tiones , genusexiones, terrae deosculationes, solitudo, flentium, ab ilicientia a vino, ab equitatione, I ludis, piae peregrinationes, flagellationes, oce. tantium assibus discisD, pro modo eriminis, onus eis deis crinitur afflictionis. secundo, Deo satisfacimus poenis spo te susceptis. eom videlicet ultro eleemosynas damus , ieiunamus, oramus, aliisque honis eribus Deum placare εἴ peccata redimere satagimus, Christi mandatum se ii, Luciuig. Faeire vobis amicos de Mammona iniquitatis, ut eum defeeeritis, recisiam vos in aeterna Iabernaeuia.

Illustrium Psenitentium In Scripturis sacris exempla

hunc

104쪽

1 in Theologiae Dogmaticae , ct Moralis.

ignoscas 4 cuia ego agnosco.

Tertio denique Deo satisfacimus temporalibus poenis ab illo inflictis, sue aerumnis huius vitae ct calamitatibus, si eas patienti animo feramus, morbos, iacturam bonorum . persecutiones, infamiam, calumnias .pestem, famem, hostium incursiones orbitates, mortesque parentum, coniugis, stiorum, propinquorum, amicorum, aeris intemperiem, egestatem. Si autem inuiti & rcpugnantes nutu odi poenas sustinemus, omni satisfacti nis fructu priuamur; sed Dei tantum , peccata tutio Iudicio ulciscentis animaduersionem ac supplicium perferimus . sinquit Cranei lii Trulentini Catechismus p. a s. IN. Patimur ut malesci di scelerati , non viri i- tentes . non ut Chri iliani. Adeo, citiquit S. Augu- sinu, Lib i. De ciuitate Dei Cap. 8.ὶ Manet di mili- sudo piisiorum, etium in finititudine passionum; i, licet

hat , purifica , eliquat; miles damnat , vasal , exter minat . Vnde in eadem Q fictione mali Deum deles an uratique bis pheman . boni aurem precantur is Iasiant. Tanetum inse, est non quaha, sed qualis quisque mi atur . et lam

Utrum unus pro altero satisfacere possit

Vnus pro alio fatisfacere potest .

EX Fidei Symbolo quo Sahctorum communionem pro stemur . Pr potitionem istam probat Concili j Tri- ω h uini Catecoismus. 13 a. s. tio. Nam stimi. t, eamoinnes erit m Baptismo abluti Chritio renaseamur,

,, eorumdem Sacramentorum participes sinus ; impri--, mis cedi, eiusdem Corporis cc Sanguinis Christi Do

mini cibo dc potu recreemur . hoc apertissita demon ,, serat di s omnes eiusdem elie corporis membra. Vnde Amisolus I. ad Corinthios i a. scribit: Sicut enim comti, 'istim es. ω membra babeι multa, omn a aulem memia is eo/poris eum snt multa, intim corpus stini: Da is , , as . Etenim in uno Spiritu omnes nos in unum corpus fio nati fumus . t omnes in uno Spiristi potari fumus . . . et bunc autem multa quidem membra, unum aurem eoriaptis Non potes autem oeulus d cere manui: Operis tua, Indigeos aut ilertime ut 'distis e Non esis mutne eὸσΛνii .'. '.' Et si quid statιtur unum membram eo, riuniae omnia membi ae sitie gloriastir unum membrum m

seismus in ino με omnia, qui es captis christus. Ex ouo

totum corpus comparium, is annexum per omnem iuni eam fulmius alioms, Detindam operatronem inmensuνam miti cuiusque --ri, augmentum eo, poris fae r ici .edia

fisi onem sui in charitate. Quemadmodum igitur neque pes suae tantum, sed etiam oculorum utilitatis causa munere suo sungitur: Neque rursus quid o - li videant, ad illorum propriam, sed ad comis iuem

omnium memhrorum utilitatem reserendum est: Ita communia inter nos Satisfactionis ossicia existimati debent. Hinc Apostolus a. ad Corin Mos 8. adhorta- tur illos, qui terrenis opibus diuites erant ad eleemosynam Maeedoniae Christianis in pibus tribuendam, ut eum illi sua benescentia corporalem illorum pauperta tem subleuauerint; hi vici uim interiorem eorum tenuitatem spiritual thus diuit ijs subleuent, bonorumque operum communicatione Deum illis propitium reddant.

illud ad Galatas S Miser alter me onera portate. Cui non

repugnat subiuncta paulo post ab eodem Apostolo sen

portantur.

ι araa Siscera, quae habet Pautas dieens: Ita. frater, Mego te fruar in Domino,resce viscera mea in Christo. 'Nos e=so tviceνa sumtis Eressae; quoviam membra fumus corporas eius, de a,ne eius, is de visibus eatis. Dotias igi

ges o moltis mauis Iaer mis, quia prurimi pro ea rebant.

tium e us res citauit. Ide. cιιιιι, exauditi it Iesus Terrum τι Dorcas νυ urgeret, quia pauperes mortem mulieris im

Neque tamen sine exceptione verum est, quod unus pro lio satis laetat, si commoda omnia specteinus. quae ex satisfactione rapiuntur. Nam poena satisfactoria &debiti solutio est & medicina quς Poenitenti ad sanandos ravos animi affectus prς scribitur Si spectetur quatenus solutio debiti est. nullus es dubitandi locus quin unus pro alio satisfacere possit. dummodo si in charitate, ut opera eius satisfactoria esse missint. Charitas enim magis potest apud Deum, quam apud homines: Com igitur apud homines unus alterius amore debitum illius solii re nossi: Multo masis id in diuino iudieio seri potest. Sed quatenus opera satisfactoria medicinae qu ain &curationes sunt, satisfactio unius non prodest alteri; quia ex ieiunio unius caro alterius non domatur; nee ex actibus unius alius bene agere consueuit. Id autem huius partis Poenitentiae maxime proprium est, vi ab uno pro altero persolui possit. Quod enim ad Contritionem & C sessionem attinet, unus pro ali ro dolere , aut consteri non potest, quia sui ait S. Thomas in . Sententiarum, siue Supplementi Quaest. q. Arti-

similiuν per Conje sonem homo se saeramentis Fecis aestis,ieis; non autem ρotes unus sacramentum pro alio accipere . aura in sacramento tralias cipiensi δεριν, non alij Sed quantum ad poenae remisionem etntis aheνi potes in rari, quia actus et nitis efficatur aheν ius mediante . Darisa te,

per quam omnes mnum fumus in chriso ; onquit idem D, ctor in Responsone ad primum.

105쪽

Liber II. De Sacramento Poenitentiae. I 7

ARTICVLVS VI

ullo Regulae Μorum ac Disciplinae circa

satisfactionem exponuntur.

saeerris satisfactionem Paenitentabus iniungere tenetur.

ΡRo viribus enim agere debet, ut si integrum Poeni

tentiae Sacramentum 4 At sine Satisfactione integrum non esset. Praeterea, cum vice Christi sit Iudeu, aequitatis leges seruare tenetur, di obligare poenitentem ut Deo, cuius offendit Maiestatem , satisfaciat. Id enim potest, siquidem habet ligandi, non mineis quam soluendi potestatem, ad quam satisfactoriae pcenze impositio pertinet, ut declarat Sacra Synodus Tridentina, Sessione I . Canone 11. Quamobrem si id non praestet, id est, si nullam Satisfactionem imponat poenitenti, ministerii sui praeuaricator est,& lethalis eriminis

retis. Medicus etiam est animarum, seu diuinae medicinae Minister: Poenitentium itaque vulnera curare debet prauosque affectus poenis satisfactorijs sanare. Unde Tridentina Synodus, Sessione x 4. Cap. 3. docet, Debere SaPerdotes, Domini, quantum Spiritus is udentia fuga serit, pro quae tale eriminum , is, Poenirentia Meutiare, salutares e uenientes satisfis oves iniungere. Tum subdit: Mabeant aurem praeo ID ,Σι Saιιjactio gulam imponunt, non fit rantis ad nouae mitae ctist diam, im is miris is mea, mentum ineu etiam ad prae eis Fisorum peceatorum vis i ctisvi ἐν eastigationem. Merito itaque reiicienda di damnanda haec Propositio est,

solui potes Paenitens titillia Satisfactione impo a , min

Drisfactionem ante Ab Arionem imponere,

conuenientius es.

HV enim ordinem priscribunt Rituales Libri plerique omnes & Sacramentaria in Ecclesia recepta, α S. carolus in Inuructionabus Consessorum: Si opus fueris linquit esciet Ῥι rerum, aut Iamin, aut honoris

in quo prox mam laese, ν est iιυι io δει e ἐν indictrifalubri Fcnitensis eum biolae . Deinde eam Satisfactio sit qua- fi materiis Sacramenti poenitentiae , sicut Contritio &Confesso, conueniens est ut eius impositio praemittatur Absolutioni, ut Ρ nitentes tum voto, tum sponta

nea indictae pς nae susceptione satisfacere incipiant. &satisfaciendi votum, suseeptioque Satisfactionis Abs aut ione sacramentali consimetur. Tertio, seri potest ut Psnitens congruam ae legitimam satisfactionem suscipere nolit, ae Sacerdotis in Saero Tribunali vice Christi ludicis parere Sententiae; eaque inobedientia se Absolutione indignum prodat: Pritis itaque imponi S

tisfactionem conueniens est, ut exploretur animus Ponitentis, es innotestat Sacerdoti num dignos Psnitentiae fructus sacere velit. Si tamen post Absolutionem imponatur, perinde est ad Sacramenti periectionem , si ilicit enim ut eueteris partibus Sacramenti Satisfacti nis impositio&susceptio moraliter coniungatur. Hinc S. Antoninus 3. P. Tit. ει Cap. m. Apud multos sinquit est consueιώδε quu petas Moladiuν, ἐν Piniιenria Iniun gitur. suomodocumqtie fias, vel ante, veι post, fumit. Trae nomι enim confessor, alium habere proposeum fa-aetendi quod bi iniunger, rion ipsum pcniteat.

Non es ne esse ma imposita Sarisfinio ante

Ab Iurionem saeramentarem

EX veteris quidem Ecclesae Disciplina 'nitentes

non prios olim absolui soliti erant qu m Pst ite nistiae suncti essent laboribus,& Satisfactionem Canonicam impleuissent,nis mortis aut imminentis persec tionis periculum aliud postularet, ut constat ex varijss. capriani locis, ex InnocenIio I. Epist. i. s. Leone Epistola

ad Theodorum Foroiuliensem Episcopum .Uigio Id

milia a. in Cςna Domini,s. Greroria Magno, Homilia M. in Evangelia, dc veterum Conciliorum Canonibus , Librisque Penitentialibus. Haec tamen disciplina sen-sm sne sensti remissa & mutata est. Ecelesa pia matre indulgente, & tacito quodam consensia approbante. Hodiernaque disciplina est, ut vere Pgnitentibus impendatur Absolutio antequam Satisfactionem expleuerint. Totum id disciplinae negotium est, quae Leee fidei manente , t ut loquitur Tertullianus) varias mutatim nes patitur. duas habuit vetus disciplina rationes. C gebantur enim Pgnitentes implere Satisfactionem Canonicam prius quam Reconciliationis gratia donarentur , Primo ut eae psnitentiae fructibus innotesceret conuersionis eorum sinceritas: SecundAut diuturnis molestisque Pgnitentiae laboribus de disseultate venis a pecoratis magis deterrerentur Tertio,ut salubris satisfacti ne purgarentur amplias, expiarentur probarentur, ad Eucharissiam digne percipiendam. Suas habet etiam T vipes noua disciplina. Absolutio namque sncere Ps- nitentibus tribuitur antequam satisfactionem impleuerint, ut Deo citisis reconciliati, in gratia & meritis proscere efficaciusque satisfacere valeant in statu charitatis existentes. Seeundo, se magis ostenditur Absolutionem sacramentalem valere ad sol ut sonem Mnae non solum aeternae, sed etiam sex parte temporalis. Si eut ergo ad Baptismi essentiam di essi raciam minimὰ necesse est,ut trina conseratur immersione, quod olim usurpatum est: Neque ad Eucharisti Communionis initaritatem aut

stuctum ut sub utraque specie sumatur Eueharistia , quamuis idolim usitatum suerit: Quia haec addisciplinam pertinent, quae & antiquitus varia fuit, di mutari potuit ab Ecelesa iustis de causis 1 Ita minimei necesse est ad essentiam uentis, vel etiam ad eius intraritatem & fructum, aut ad Λbsolutionis ualorem, ut satis iactio antia Sacramentalem Absolutionem impleatur. Vnde Status Guarius Ponti sex Maximus Concilium

Complutense confirmans hune Iurri Oximensis errorem merito damnauit anno milles mo ouadringentesimo septuages m Octauo : Pon sunt Ab oluendi Fcnitentes, a si rati prius Frnitentia eis initium. Et Sacra Faeultas Parisiensis smiles propositiones, asserentes Execurionem Piniremiae seu satis fati sonis impoMae, metirari)e, In litisione Christi, ac inuariat li sacramenιi Nais ruris, ita praerequiri solutioni, tr alioqui infesti ianon Iu vatida, ni ei moai Satisfactio prius eo leta fueris; damnauit ut Temerarias is Hiere leas , O a saxIosuarro eo tra Tereum De Ofma, tui que sequaces, pr.

damnatas. .

Praeterea,& veteris Ecclesiae Disciplina probat ipsam omnino necessarium non existimasse, ut Satisfactio ante Sacramentalem Absolutionem impleretur: Siquidemiis etiam uuιsos Baptis in omni tempora lacontinealiari, voluptatibus dediti in extremo fine viris μανσnireni iam sinas, 'conciliasionem Communionis exposcebant, id est Absolutionem, Innoeenιius I. antiquioris moris seueritatem temperans, Absolutionem concedi statuit homines ei moai, HI insupremissilis permittente Saluaroiare nostro, a perpetuo exitio vindicentur ; sui constat ex illitis Epistola a. ad Exsperium Tolosanum Episcopum data.) S. etiam Leo Epistoli ad Theodorum Foroiuliensem Episcopum, His qui in tempore nectistatis, inperieuii vetentis instantia,praesidium 'nitensiae ἐν mox R

eonetharaonis implorant, me assionem Tinitentiae , nee

Communionem denegandam statuit, fi eam Hiam aini o eis ineio, per iudieium integri fensus quaerere eo r hentu ν . Concilium Carthaginense quartum , Canone septuagesimo- κω, ei qui Pςnitentiam in infrinitate petit, is casu dum ad eum Sacerdos venit oppressus imsrmitate suerit, vel phrenesi eorreptus, sunt agante e rum qui ipsum audierunt testimonio Pςnitentiam im poni decernit: Ita ut, si eonsinu3 erea tur moνiturus. reconeia eIur 'ν manus impositionem, ἐν infundarur orieitis Euibarisiae Ea tamen lege ut sisuperuixeνiι ,sti datur sartis is Pinirentiae legibus, quamdiu SMerseos, qui Tinirentiam dedit,probauerit. Concilium Arauseanum I. Canone 3. Pςnitentes in extremis reconciliatos, s i columitati priuinae restituerentar, In ordine Penirentium

scire iubet, mi Mensis necessurus P itentiae fractistis,

legitimam commisionem eum reconciliari,ia Munus

Impoinione, sid est; Absolutione cieremoniali a pgnis Canonicis 3 accipiam . Quo autem spectabat illa

106쪽

1o3 Theologiae Dogmaticae, & Moralis.

atisfactio,quae ab aegrotis .postquam conualuerant Perissoluebatur in Erelesa Africana & Gallicana, eodem pertinet Illa qug nune & ab eis qui ad Poenitentiae Sacramentum sani accedunt post Absolutionem sacramentalem stequentios expletur . Itaque etsi pro conditione temporum. vel pro languore Christianorum , vel alia quapiam non praetereunda ratione mutatio quaedam a ciderit in hae Satisfactoriae Disciplina obseruatione dinctrina tamen & sdes ratioque satisfaciendi una atque eadem perseuerat: Quemadmodum una est disti plinaci ars medietnae, quamuis nee eadem omnibus, neque Pari praemia virtute, neque eodem tempore medicameninea Praebeantur. Et cum unius eiusdemque Ecelest Christi si utraque Consuetudo, non debet improbari post rlor quod diuersa prior extiterit: Quemadmodum nee in Medico reprehendi uno debet, si ingrauescente euius. plana aetate alia velli medicamenta praescribere . quam antea solitus si ieorpore valentiore Nee eidem homini vitio verti debet, si parei ux coenet , aut iis exercitiis utatur senior, quom iunior consueuerat . Atque smilem in modum in hac de Satisfactione ea uta, se illa prior consuetudo lau/anda est, ut ista non vituperetur: Est enim unius eiusdemque Ecclesiae ct Sponsae Christi consuetudo diuersa . Tenendum proinde in utraque consuma. Conra. tudine illud Apostoli: Si quis ita tume tenuississe, nos talem confverudinem non habemus, neque Ecclesia Dei. Quamuis autem Satisfactio sit pars ad integritatem sacramenti Prenitentiae requis ta non ides necesse est ut ante Absolutionem impleatur. Nam & eapilli di ungues partus hominis sunt, nee tamen simul eum homine nas.cuntur. Accusatio quoque, testimonia sententia Iudicis,& solutio poenae en)m non sint simul. sunt tamen de integritate Iudieii. Quia ergo satisfactio iam es in intentione Poenitentis, qui ad ipsam obligatus est propter piritualis Iudies s sententiam . quinque illam suscepit, Leclesiae Clauibus se subiiciens, antequam re ipsa impleatur. integrum sacramentum est,& paulatim ad per fectam integritatem perdueitur, eum illa per luitur. Vnde s. Thomas, a P. Quaestionem. Articulo a. ad secundum au, quod Saris actio eo eragrariamprout es in proposito, is, anet eam ρνοιι est is exeiurione. Illae ergo Propositiones merito reiiciuntur ae damnantur. Ordinem prismiliendi sa/isfactioram Absositioni, imduxιι , non potitia aut iustitis gratias sed i acueri- si lex praeseriptio, natur νet idipsum quodammo

do dictante. . ver iliam praxim mox absolu/ndi , orso Faenitensis es inuemus . . consuertido moderna o u Admin rationem sacramenti Poenitentiae. eιiam si eam prurimorum hominum δε- flenteι auctori as, is multi rempo, is disrumnisas confirmet, sibilominus ab Eeelesia non halestirpis et, Odpro ab u.

confessarias Faeni entem obleare potes ad satisfacti

CVm enim Christus de modo & tempore implendae Satisfactionis nihil praeceperit, sed Ecclesae arbitrio reliquerit, ipsa vero non iubeat Satisfactionem adimpleri ante Absolutionem in Prnitentia priuata . sed me Absolutionem disserri prohibeat, donec adimpleta fuerit Satisfactici. in potestate Sacerdotis est Λbsoluti me in plenitentis differre donee Satisfactionem impleu xit, si id tanquam lude κ& Medi eus eius eurationi spirituali ludicauerit expedire. Id autem peritus ae prudens Medicus opportunum proculdubio saluti poenitentis iudicabit . esim in eadem se relapsus peccata est. Tune enim satis iactoriis operibus secundiim modum criminum impositis magis solii itus set ae vigilans ad vitanda Peccata. Nam percipiendae Communionis di ficultas maior Poenitentem humiliorem effeti di cautiorem At humilitate virtutes rem parantur ec inspuntur altius ;cautione peccata vitantur diligentius . Deinde id ipsi Sacerdoti videbitur interdum conducibile ut satisfacimrijs operibus peccandi consuetudo, S praui habitus eradicenturin bonis operibus paulatim Prenitens assuescat ut purior accedat ad Sacram Eucharis iam . Necessarium denique videbitur aliquando ut exploret Contritionem Poenitentis dc sinceram eonversionem, cuiussu cient hi forte indicia non habet eu Consessione . conis fessonis merba , qtiid sunt alitia nis folia λ Non autem ex soliis sed ex fructibus bonitas dc 1 oecunditas arboris gnoscitur: Αdecoque dc conuerso peccatoris ex fructibus Poenitentiae. Cum ita se geret Sacerdos in Administratione Sacramenti Poenitentiae antiquos Mores sequetur. Faciet quod faciendum praescripsit S. Innocentius Ponti sex huius nominis prinnus, Epistola i. De pondere inquis ae mando issctoram. Saeerdo is es iudicare, mi arsendat ad Confessonem Taenitenris,inadfertis atque la

eramas corrigentis, ac rum i aere dimarii, ctim viderit con

ruam omissis onem . Faciet quod s. Leo suo tempore eri consueuisse testatur de probat Epistola ad Theodorem Foroiuliensem Episeopum stare laudata . Faciet quod S. Gregorius Magnus faciendum esse docuit Homilia M. in Evangelia Videndum es oinquit quae culpa pr. e sit, aut quae fit Paenitentia feci ta post culpam, τι quos

omnipotens Deus per eo tinctionis sνatiam et Urat . illassensoriis Tasoris absolvat. Tuηe enoni vera es Absolutis Traefidentis,etim aeserni a birritimsequitur Iud eis. Quamquam vero ita se gerere Sacerdotem aliquando conu niens sit, veterem tamen Disciplinam uniuersim insta rare, non est priuatorum hominum, sed summorum Pontiscum, vel Conciliorum Generalium.

Sacerdos es tenentur imponere Taenisensibus satis Riones I, auitati eriminum vcnitorium faetitiati respondentes e Arioqui alienorum porrisipes funι pec

catorum .

HΛne Regulam tradit S. opriantis Tractatu De Lapsis. suam magna inquit deliquimus, tam

grandiser Meeamus , alto iuberi diligens is longo med cina non dei, Tenirentia crimine minor non sit. Ibidem: sui seeeansem sinquit) blandimentis adulantibus pespar, peceram fomirem 6bministrat ; nee comprimit delicta, sed nutris. MI qui eo di iis fortioristis redis eguit uI atque in oti narrem promouet ad se Iem. Quos diligo, inquit Domιnus, redarguo & eastigo. Sic opisset , mi sacerdotem non ob isti, is decipiens us DAlere ,su remediis falasaristis prouiaere. Impertius est 31 distis , quicumentes vulnerum us manti parcense eontν ctar, is, in altis recessibus mirus inesitum dum ferunι, exaggerat. Aperiendum Intis es is seeundum, is pu-ενumanistis amputatis, medera foνtiore curandum. Voc feretur i, elamet Ilera acieν impatiens per Iorem , Ir ιias affer pesmodum eum senserisIanitatem. Emer Ierim, Frus, os di erit simi. notitim gentis e dis ;=quas parum persectilionas procetia Devie,ir , Merim is o sim submiνον eor e ritulo malum fatiens , iis blanda pernietes. contra Euangeld Tigorem, contra Domini ae Dei Legem,

temeritate quorumdam luxatur incautis communicatio: Disrisa alpapax, perietilo si dantibus, is nihil accipiemtibus profutura. ' on quaerunt fan salis patientiam. nee meram de rati octio, medisinam. Ponitentia de pectori- has excussa es , gravias mi extrem que delicti memoriasti Diues . Operitinrtir momentitim iti Inera: Et pDIa Iesbatis aliis is profundi, misceribus infixa, ius mutato dolore

pam exaggerauit, exaggeret etiam Frmientiam. Maiora enim erimιva maioribus abiti tintur fetibus.

Eamdem Regulam eonsrmat Concilium Moguntinum sub Rabono, Canone 3 t. Moutis sinquit in tempusque

Tenuentiae peccata Da confitentibus. aut peν antrquorum canonum institutionem, istis per sanctarum scripturarum Auctoritatem, aut per Ereti sicam con e udinem imponi deber a saeerdotibus. Nam qui pro peccaris rauibus leues quidam inustatos imponunt Penitenιιae modos, e Iuunt puluillos , secundiam Propiaricum sermonem , sub omni cubito mantis s. Deitim re iratia Ab c pite uniuersae aeraris ad rapiendas animas . Quem

nonem repetit Concilium Cabilonense Secundum , Canone 38. Libellosque Poenitentiales , uti orum

107쪽

Liber II. De Sacramento Poenitentiae. IO9

sant Grai errores, incerti iacinores eliminari iubet. Et Concilium Turonense III. Canone a a. Episcopis ΘΤjessereris dissenti eauieti pertractandum est, qualiter hominibus fuasibi de Icta eo sensibus rempus ab inendi adscribant, O stixta morim peccati Poeni lenissus absinentia indieattiν id maria ab aliquistis Saee dotibus , in- disjeιὸ haee Iudieiis proferuntur. Ide) necessarium nobis videbis tir, etim omnes Episcopi ad seνtim Palaritim congregati fuerint . ab eis eriterie ius iaΛιiquorum Liber Pc-nirentialis misismmo sequendus. Eamdem Regulam congrreat Concilium Romanum V. sab Gregorio VII. Canone 3. I s s inquit nitentias dicimus , quae non secundum Auctoritatem Sanctorum Patrum pro qualitare criminum imponuntur.

Ita Concilium Tridentinum , Sessione I 4. Cap. 8. Debent ergo Sueeruotes Domini, quantum spiriιus is prudentia furesserit , pro qualitate eriminum , is Frenirentium faetitiare,salutares, conuenienιes Satissa ctiones iniungerer Ne, fi forte pereatis conuiueaηι, in strarius eum Paenitent sus agant, leuis ae quaedam opera pro gratii mis defictis in tingendo, alienorumpe calorum participes effficiantur. Ita denique s. carolus Aorromaeus, in Instriictionibus Poenitentiat: ctim haee Parochus pro prudentia, charitateque fud spectasis, itimeteia maxime iidebit, τι ne proserearis grauibus istiusmas Paenitensias imponat: Id quodo, confessonistis ἐν Faeniιrelisus serical times: cumida Siseris Lisse is, O, a Conculorum Decretis , , a San- Eorum Putrum Secilentia alienum t. m Dati inae Litterae , abhs qui Trnitentium agant, Me effagitant, Vt fructus denos Fenirentiae saeiant, utque ad Dominum con-tierrantur in ieiunio , ,ptinctu. Αι veνὰ qui peccatis grauibus leues quosdam Ttnitentiae modos imponunι hi Con- siaunt puluillos , secundum Tropselictim sermonem, M sub omni eubito manus , di faciunt ceruicalia, sub ,, Capite uniuersae aetatis ad capiendas animas . - concilium nideminum docet , Alienorum peccatorum participes fieri eos confusores, qui dum eum Pinuentutis inauigemitis agunt, leuitam quaedam opera prograuummis delictis iniungunt.

satisfactionum immoto non ira est in arbitrio saereis intis pestis , ut in ijs imponendis deI Boram graui- eatem, is personarum conditionem , satumque oe-

ΗΛ ne Regulam, quae malor est praecedentis expliciistio, trauit S. Thomas in4. Senιentiarum, siue Su pie menti Quaestione a g. Articulo a. ubi quaerit, Vtrum

Sacerdos ponat ligare S soluere secunde m proprium arbitrium. sacerdos linquit, operatur in cIuuium fietii instramentum ἐν Minι ser Dei ; nulium aulem imframen iam habes esse cem -- , nisi secundum qu/dmoueruν ὰ principali ademe : ἐν ideὸ dieis Dio, sitis D M. Eeel fiasicae Hi/νarthiae , quod Saeerdotibus se utendum est virtutibus hierarchicis, quomodo Di- , Uinitas eos mouerit. In evitis signum Matthaei XVI. ante posestatem cuti itim Petro a suam n mentio de νeuelatione Disinata is ei facta ; is Ioannis XX. maemi titur potesari semissonis Aposolis daris , Spiνiιίs-sancti donum, quo Ad Dei aguntur . Viae se Si quis praeter illum motum diuinum uti sua Potestate praesumeret, non eonsequeretur effectum, ει Dionsus dicis . Et praeter Me a diuino ordine auerteretur, is se culpam incurreret . Et quia sinae Diij actoriae in figendis mediemae fana; flevi mediemae

in arte determinarae non omnibus eompertint , fed --rian funa seeundiam arbitrium Me diei non pro iam volantatem sequentis, sed olantiam Meate iser Baponis Dii faciomae in canonibus determinatae non compeiarunt omnibus , sed variandae funt Deundum arbitrium Saejrdoris diuino is sinctu regularum . . Sittis euo Me diras ahquando prudenIeν non δει Medicinam ira effarem, quis ad morbi curarionem se eiat, ne promeν debilitatem naturae mavis periculum oriatur ἰ ita sacer dos diuino insinctu motus non semper totam pinam , quae uni praevio debetur, inti vis, ne infirmus aliquis ex maga ιudine pinae desperet , is, a Pinuentia tota-iiser recedat .saηcto Thomae concinit s. Antoninus , 3. P. Tit. I . Cap. ao. T, o quesibet s inquit ) peccato mo tish esseι regulisjiιer septennis Ponitentia imponenda, ut sistetur axu est. i. can. Praedicandum, in Glossa, bis ames. i. can. Hoc ipsum β. sequenti, quodseruabaturant quiιus. Ea isa sepsenni P ηιιent a magis vel minius aspera seetia iam maioν Asarem ἐν minoritatem criminum is eireumfamriarum, ἐν eompunctionem eris. Sed hodie omnes Piniarentia sunι Confessoris acturio taxandae , eonfideraris circumstans ijs personasum is eriminum , ἐν huiusmodi.

Idem ante S. Antoninum docuit S. R mundus, in sum

ma Lib. a. 4 I.&sequentibus, ubi Sari iactionem pro diuersis criminibus neu sim Pinitentiales Canones imis ponendam esse ait, debere Sacerdotem a fodima praedictis recedere, nusi propter causam, is in hoc, inquit, ean is eius arbis rium ,scilicer pro qua . velpro quibus ei cumstantus, ἐν quantum, is quando, pulsι augeνi mel minui pina canonica. Et haec opinio es tutior lueed Fritior. Id confirmatur ex Synodo Lingonens anno x M. LAcet sinquit pro quolibet peccato morιali esset regularisos rennas Pinirentia iniungenda, quae deberet imponima ais vel miniis aspera, prouι maioritas MI minoratas, cireti anιiae eorum exposuns: Tamen ho e omnes P nirentiae Saeerritu arbitrio funι taxandae, sue in quantitare remporis, aut rei, ves modi. seu conditionis, eonis derisa grauitatempeccati, ἐν circumflamias temporis, loci, personarum, condisionis, i status earum. Addit , satisfactoria opera peccatis commissis contraria sacer dotem semper imponere debere. Saeerdotes c inquit debent fempeν inungere Pinitentiam peν contrarium peceatori , puta superiso humilem ormionem ; auaro eleem sntiram Ioethionem; aeedios peregrinationem, Ee

soribus; luxurioso earnis maeerationem, is quandoque loci mularionem; iracundo mansuetudinem. D qtioci in eorde reprimaι foniter primm motum irae, ἐγώ de Hilus. Item ex Synodo Senonens anno Is M. In initivendist inquit Ttniιressis confiderent confessores feccatum, modum peccandi, tempus, locum, qualiter, ἐν quando, personam, qualitatem , is quantitaιem culpae, comtritionem eonfitentis Item ex Concilio Bituricens anno x sp . Tit. De Ttnirensia ἐν eius vartibus, Canone Ia Ttnitentiams imuit) ἐν satisfactionem iniungant sacerdotes, non prasuo arbιιxa tu , sed pro grauitaιe teccatoνum e misbeant tamen rationem confritionis dum P nitentem ab fluunt. Eamdem Regulam consimat s. carosis loreomaeus, In Instructionibus Sacramenti Poenitentiae. Iniunget simult) P nitens iam pro eti*ae is personae rari er Itait f se is bu Iiratis operae carnis voluptatem sectanti hus, ieiunia, assinentium, ritiei resalionem, aliam scorporis macerationem pro pereali grauisare indie. I

oratione nervient bas. τι utilis diebus mana fallem, mespere orasioni vacent; feris secunda , ἐν alis eeri sfer ijs pro Defunctis orans I cenis item definirisque distas deuore . sent stationales, is praeeipuὸ deuorionis Fecis fias ἐν Auaria, praesertim in uariagesima is in Aduem

tu. -ndi pompas , choraeus, aliaque opera salanis eo

sectansibus, eam Ttnitentiam impones, ut is hebdomada mane eertis diebus cia quod in singulos disseriam faeiensum essesνatii sim/Beotus chr Uomus monera sancta medita si e Mi proposita , lemnem illam sponsionem, quam per come tres in Baptismo sancte fecerunt, redintegrent, in time Deum feeaias: In qua preeatione firmo salis Manimipro Mosaruant, se ch isto Domino adsinere, reis nunciareque irerem at=ue iterum faeculipompis, opeνibus tenebrarum, ἐν diabolo imprimis, cui se adaersarios effo , prostis sunt, is morerenturperpetu3. inque haee quidem Fenirentiaeέenera a Sanctis Visis ad eo a , Feelefiasisque Disciplinae Interpretibias, pro

ecatorum ratione ausueri potertine. V Ptuirens testium sericarum usu , auri ornamemto, conuiuiorum apparatu, venatione, aliqua creto ι--pore assineat. ..

operam nauet.

108쪽

rro Theologiae Dogmaticae , ct Moralis.

per facultates potes, alas certo praestituto tempore . Vt se per aliquσι dies in Monasteritim at quod, aliumve femorum locum abdat, ubi Pin sens vivat. Vt ahquot diebus carne, aut tino item asstineat. H certis diebus . praesertim fer a quarta, sexta, is, Sabbato i itinere Verer am vescas ursum pane, is aquae

Vt ceνIa aliquo tempore non equiret. V , si saeuitates suppetant, certam pecuniae , aut frumenti . atir tani quantitatem in eleemosnam pauperibus christi eo erat. Vt genibus exis, aut etiam brathiis extentis in modum erucis, eerto tempore, is hora praefintia, ante crucem , aliamve Sal ram Imaginem in Eccles oret. M hs- isti tiundiis iaceat , enhetue.

V fagella υνι is praeseripiis diebus sibi dia beat.

Vi ea trium aliquor iura induar. M relisiosam arietiam peregrinationem scipiat inan- Eeque eon crist. Vi faios Psalmos venitentiales, aliasque p nitenti tis pretes pia reciter aliquos dierum spatio. Ve eertas Ecelsas, puta Stationa es, vel praee ipuae Quotionis Uiser. Monet insuper S. carotis ut saeerdos in peccati grauitate perpendat , quoties eram misium se : 'tumst quis in eodem pereari tenere saepius offenderit, diagnus est qui grauiori ponis afficiatur. Et in Instriictionibus Consessorum: Faetas sinquit

has his Meea is ossi Matur. Pro negmentia rerum cs istiΛ- rum quas ignorout , cone ioηes audiena , , per aliquod tempus Dosῖν, me christianae Scholas 1seqtientenι. Inaevo. sis o se uis ititialis imponere, ut Ecelsas , Divinaque Lia , oraturi saepius adeant.

consessurius canones Penitentiales nos deleo. ἐν iuxta eos Faenitentiam imponere, seruatis prurinliae restitis, habita ne raιione eonditionis ἐν ditiositaris persona vi, anisque circumsanιθs, maxime e triuionis T intentium.

inquito multi siseerdotumpartim ιncuriassaraim uno an ria , ino tum v nitentiae rearum suum constensibus. secus qu.ἰm Iura canonica ueternant, imponunt utenteraealicet istiGaan coteillis eouιra canonicam . Auctoritarem feriastis , quos Pen teur ales vocante Ea os id non uti era preis urojum cura ut, sed ii ἰs fouentes palpant . incidentes in ,. Elisa Pronoeilium : Uae qui consuunt pulti illos sub ,, omni cubito manus.& faciunt ceruicalia ad decipien- das animas: Omnιbus nobis catas iter in eo tine via

m ius per Euehis in Prophetam terribι5ieν duae rHπ,, dicit Dominus Deus: Quia locuti estis vana. I vidi i is mendacium: Ecce ego ad vos ait Dominus Deus: - Et erit manus mea super Prophetas qui vident vana, vi de diuinant mendacium: In concilio populi mei non ,, erunt. & in scriptura domui Israel non scribentur.nec se in Israel ingredientur .& scietis quia ego Dominus Deus. Eo quod de perint Populum meum dicenia se test pax, pax, dc non est γα. Ει pos non multis r C sim se eaperent animas populi mel , vivificabant animas. eorum, & violabant me ac Populum meum propter pugillum hordei & fragmentum panis, ut intersc

rent animas quae non moriuntur, ec viviscarentantia Mmas ouae non vivunt mentientes populo meo credenti

peccara digeret/ inquirere , eisque ora νtium modum feeundum canonicam Auctoritarem volsentiae nouerint imponore . ationiam hactenus eorum inruria O- ignorantia multo rum gitia remanserunt ampunita : El hoe ad Anima ortimum perlinere, dubium non est.

Eamdem Regulam tradit Isaae Lingonensis Episeo.

rus, nonum suorum Poenitentialium Tit. r. Cap. v. nune in modum concludens: uuati, ver3 pee a is a Lhen sit medieinis, feetin9tim canonum authenI eorum, O Sanctorum Patrum ess delet insistitionem , D- non seun-rim placitum hominum , fea seeunrim Dei volantatem. Nee in hae parte voluntas aut a d/ιalominis sectaηda est , fed totantas Dei in omnistis exqu7renda , quarentis dignis precibus ἐν pinitudine digna stieare podit omnipotentis Dei mina Ram , quam suo titioprouocati l . Quod autem habenda st ratio conditionis di diuersitatis pesonarum aliarumque circumstantia rumin maximi3 contritionis, idem Praesul docet Cap 29. Tempora intiuit) penitudinis , habisa moderatione is, a b Iris Duleonstituenda, protii eonuersorum animos Sacerdotes vade rins e di deuoros. Tis riter ei iam halentes auaris fenilis is tuitum ἐν periculo um quorumcumque aut aegritudinum

re ieientes neae 7rates. Quod sumptum est ex Epistola S. Leonis ad Niceram & refertur etiam in Collectione Gratiani Causa as Quaest. . Can. Tempora. Eamdem Regulam tradit s. caretus Borromaeus in Instrrectionibus Poenitentiae : Paenitentis tinquit) culpas graties perpendeuri sibi os mentis oculos proponet taxones Taenitent ales , qtii iumen ἐν sibi , , paenirenti quoque afferant , qu3 viriant quemadmo lum pro peccati ratione,Pς-nis ensia imponenda ,sini Henn fit. Eorum cis nonum

His consonum est Concilii Bituricens s meretum anno 138 . Tit. De Penitentia is eius par istis, Canones.sae , res linquit canones P nitentiales discans, is modum D. rarionem P nitentiae iniungendae me ius Diriri.

Mico mori propria perista non suffieiso O, quod debit

de se ι one atque consitio Pen tenti iniunxit, Me miser Acors Deus tanquam graιam Satisfactionem, , sacrificium, etorii iurionis seu propiationis a P nitente fuscipio. Si enim ne erretur in iudae o, quo de agro veI fundo , i I de alia re temporali agatur, Iantopere eonstitu vitie Libaei L sum ae Iudiciorum iacularium, atque folicite examinaιών

factum, de quo vel er suod iudicandum es, tanta circum spectione cog ιιasur , isputatur , circumspicisur , Arqtie

109쪽

Liber II. De Sacramento Poenitentiae . . II i

uisi dissea id Φteretur in i o iudicio, quam in iudicio aduherio, homis dis periurio , P a iis criminibus, eonia fretitiri, manisse nertigens esset, ἐν iniquus aιque in - Meraris circumsant ijs omnistis . . competentem Pratrem Alis Iudex. tiam delinquentibus imponaris, protiι saluti eονum vi- Id confrmat S. Antoninus, 3. P. Tit. I7. Cap. II. derilas erupeatre.

Quamuis sinquit Penitentu im- ηδε a Confessore '- Item ex Synodo Lingonens anno ago . celebrat rhiιearibus hoὰie fiat adibis rariae, im ad arbitrium Iudaeis, caueant sacerdotes sinquit ne gratiens Pin temes seν is es. Confessoris imponendae, τι babetur M. Quaes 7. discitis vel onerosus Penitentia, e sed eas imponant, cisis. Tempora, De Poenitentia Dist. I. can. Mens. quas putant posse is telis vcvitemem portare, ne d ram. Ει hisne opinionem approbat consuetudo, i gendi terius confingat praeare Toirentium non adimplendo ,-ιιινλιβν tue, it dieii Hostiensis in Summa , T r. De etiamsi non dele,ent iὴ timore κή intim ΛUE ΜΑ- P u. ἐν remi . Tamen ut sacerdoseirea huiusmod/LF RIΛ. Debem enim findere fisceruosi,s Pinii enim pensationem cautius arsisrelur, notandi fiant easus in qui- liberatum videat ab osse is, is pcnam miιιaι asPuν-bus μν canones certae Paenitentiae ιmponun/ur. Nam, gatorium , licet eumdem Tini ensem Merarum a eulpacriaoMs Paenitentiales tenetiar scire Sacerdos, ahas vix is Paν adisum non irans ιιM. in eo nomen Saeerdotis con aliι. 38. Dis. Can. uuae ipsis. Ibidem: Omniad eaveant Saeerdotes, ne 'nitentes Denique Concilii Tridentini Catechismus p. a. .i II. dimittant recedere desperatos, propter grati talem P ct 1 14. Iairroganda nquit satisfactionis poena, Sacer- nitentiae, quantum etimque gratita commiserint pecca a. in nihil istio arbiιν iustatuendum esse; sed omnia iu- caueant eιiam Saeerdoses , ne ser Tin senIias quas si id, prodensia piriaιe dirigenda exi imabunt. At- iniungunt, faciant praelialaia , vel onus Laetii atierique, ut hae reruta precata metiri videantur, , Poeni- quam Pgnitenri. Puta, non iniungans marito quod fierentes ferierum suorum grauitatem magis agnoscant, ope- an onus isoris, vel δ eontra , , H de fimi istis. eae pretium erit interdum eisfignificaresti par quibus Item ex Synodo Senonens anno 1 324. In iniungendis dam delictis ex veterum canonum praescripto, qui 'ni- inquit Peniten sis, considerens confressores preeatum, aentiatis vorantur, eonstitutae ι.Igitur uniuησε Sa- modum pereaiai, tempus, locum, quatiter, is quando, si actionis modum eiapae rario temperabis. personam, quali arem, , quantitatem ea Ae, , comινιιionem consilentis . is non iniungor nimis magnas

is P nitentialium canonam moderatione iusitiam , pru- vhra feceris , hoe alia vaseat in remissonem perearodentiam, pieturem, eburitatem fingularem sacerdotes rum, is quantum poteνis asstineas a precato. Si Pt- Misere debent, ita ut nimiam seuerisviem , aeque ac nisens recuset Penitensiam propter eiusdem di titim nimiam lenisarem deuitent. rem, debet Sacerris aham mitiorem imponere nia Hominus venitentem affluere . Idem habent Statuta

rene Regulam tradit Trullana synodus, Canone Synodalia Melesiae Treeensa. vltimo. Oportet sinquit eos qui soluendi , BD Hanc Regulam pariter eonfrmat Synodus Parisiem

adnisi potestatem a Deo accepere, peccati qualitatem con- sis anno i 337. celebrata, sub Eoaebio Du Belus Regiae d. re, is eius qui peccauis ad conuersionem promptum Vrbis Episcopo, Tit.29. sistimassionis partes δεηι. or

Iruditim, is e morbo conueniensem afferre medicinam: tio, ieiunium, eleemo una ; quae ramen ratione ballas, s in Drroque immoderatione tiaratur, as eius, qui im iuxta horum qui eo remur vires, desctι magnis ad

bo, di, fistuιe exeidam. Non enim pleκ es morbus poe- nem, confessarius imperes. Et qui vicem Domini ram ea/i, sae marius is, misiformis, is mustas incommodi serisordis is elementis tenet, ne i erga Paenitentes .iti usmopasiaes germinans ; ex quibus malum itum diffundi- aedi ilis, neuegrauius pondus bumeris eo tenta um, eur , therias progreditur, donec virisus Medentu e - forte impὰν imponat.

Mai. suasa qui Medietnae μιηι iam in syiritu profitetur, Concilium quoque Remense anno i 383. Tit. De Pt- πονι/ι .umpνimum eius qui pereauit, affectionem eo dein silentia, s 4. H autem sinquit initinctae poenaeoti dej-ν je; ἐν Me vertit ad sanitatem, Me confra, propriis re valeant 'nitentes, Sacerdos non se praebeas nimis se

moribus prooeat an se morbum, aspicere . quomodo eius uerum, neque tamen iIa lenem, ut paenae eontemptu aci Metauraedis vitae rationis eonversonisque curam Ierare rumum peccandum 'nitentem po itis invitet, quam ad N AH et kon rei atur, is ulcus animae auget per im- nouae visae genus ineundum. Idem confirmat S. Tham s. pG orti medieamentorum adiectionem: is e miserico Quod libeto 3. Quaest. Iq. Α. . mdeIuν fatis conueniensati m prour dienus es, impertiri. Omnem enim rationem inquit quod bacerdos non oneres Tin sentem gνatii

Dis Detis, isque cui Pastorans traditus es Principatus, me pondere Satisfactionis: uuiis Mur partius enis a munis eest sem ouem re eat; ἐν ei, quod es a fer me vulne- tignis superpo iis defae in eretinuisur, ita pesser eon iis rarum , medeatur . ἐν neque per desperationis praeeipia gere qu)d partius assectus contritionis in 'nitente κυὸν ala impellis, nee ad vitae digolutionem ἐν eontemptum enitatus, propto praue onus satisfactionis exsinptier fina relaxetr Sed ina quiam omnin3 ratione, siue per tur , peccatore totaliter desperante. unde melius es qu/daeeiora, Uriuentia, hue per molliora ἐν leniora medis Sacerdos Paenitenti indiceι quanta Pe sentia esset ipsi eamenia affectioni re aι, , Mulceris obductionem an- iniungenda, is iniungat nitiismintis ahquid quia tol Vis nisatast fructus 'nitentiae examinans , is sapientis biliter ferat ἰ ex cuius impletione assuefiat , it maiora dispensans ἐν auternans hominem, qui adstiperiorem illa- implear. minationem vocarur. Nos enim utraquescire oporter, , Idem confrmat s. Rarmundus Lib.3. . o. Si dieis f quae sunt fu misi Iuris, is quae consuetudinis . In iis at penitere deprecaιis, is proponit de caetero abstinere, cogem, qui extrem non mittant sequi formis tradisum, allegans fragilitatem recusat satis monis asperitaιὰm, quemamodum Sanctus Aera Bainitis. debri sacerdos privi ipsum inricere, tr animum habeat Id confirmat Epistola Nicephori caethophula is ad paratum ad omnem Satisfactionem, os dendo figi munia Theodositim Monaesum, Lib. s. Iuris orientalis edita 1 rudinem peccatorum, quos is quanta bona amisil proprae Maerendum est iis inquitJ quae senoduὸ pro stata ista precata, quae omnia recuperabis per FiniIrariam. ad ἐν eonfirmara sunt : Deinde etiam ex persenaeum, Osendat etiam quantam pinam fusinuit Auam, ἐν rorum ἐν temporum, rerumque qualitate, eorrectionis dispen- gentis humanum usque in finem saeculi, tantummodo quia orio faeiensis, magno Basitio id poemitrente. caereν- gulauit de pomo Iuni velisi; quanta erga pinis debertirrua miriure illud indignum est, quod dieis , Homines vantis quae tu eo misi te . ' Si non potest eum M hoes ne aud tu quidem canonua Praerepta δεν- Qui enim ducere, imponat ei talem satisfactionem eum moluntate ea non admittant, nullomodo funρ chrisiandram pam sua, quam utiliter portare , ne sortὸ postja seismaiam, ob eamque eausim non seuεν ἡ ἐν fine eonniatim genis, deterias peccet. Invitant nos ad Me multa. priviva his edimis itendum, sed rinignὰ Deili Diniplina. exemplam Domini, qui numquam Iegitur grauem vim ten-Haee Regula eonsrmatur ex Innocentio III. Extra, ne tiam iniunxis, Ioannis VIII. Vade, es ampli 4s noli Pinirenιθso 'missonibus , Cap. Deus qui sua peccare. Item Ioannes CHUostomus nuper illam Deum , haec sunt vertar caeterilam eam venirensia nou tam δε- Αlligant onera grauia di importabilia: Si ERRΑ- .

110쪽

Theologiae Dogmaticae, A Moralis.

Μ a est propteν ηέferiestatam rationem Nadere, quam,1 υνο o erudelisissem p M. Quaest 7. can. Λlligant. m. Item in Evangelio: Nolite mittere vinum nouum in

vires veteres, i c. Ad Me tirempraediselaboret, τι

Et g. 3ς suis folius Dei es , quem , ut ait An

sinas, nec peccati qualitas , nec peeeans s follit asse atis , videre contritionis cuiustiset inresonem parisero mensuram, Dispensatores Eeclesiae , quibus non es datum occulia corvium euasserie , debear vigilanli sudio au Me intendere, it pes eireumfans ira , v Fgna exteriora inreris maiorem veI minorem deprehem ni issensione n doloris, friodiam Me maiorem mi minorem Sisis factionem ii unam.

Cum sanctis noma Ac fla mando sentit . Ionisu a P. Tit. I A. Capa . docens s ne causa legitima non esse dimittendas poenitentias antiquis Canonibus praescriptas. Es autem t inquit fatas rationalitas eatio non ηδ huiusmodi Prnitentias indispositio Paenitentium , etiam quia non fuse eret aliquando tempus vitae. qmma distina II mundus is minensis , debes C fe sor re talem vcnitentiam, quam ere a me, militer i iam implete, ne imam violanda deteritis ei contIngat. iaci fi m 8a s Maia coma ι, ἐν dieiι δε penitere,sd non posse aI quam Gram Fenitentiam agere, animes eum ad Γω confessor , osenlendo ei Ixauitatem peccatorMm, ἐν per consequens pinarum, ἐν Tini ensia, tim Abi propte, ea an raram; M tandem iniungat ei γ nitentiam quam tibenser fusipiat. Et si Saaridos non potes gaudere de omnimoda purgatione eius, saltem raudeat qu)u libera tim ὰ gehenna transmitrii ad Putaurorium. Itaque t τι incloii risiensis Jconfessost nutu modo debet termistere sei eatorem defferatum resedere a se, I 6. su .s. can. presbyter:

Sed potius imponar ei visum P A TER NOSTER ιι aliud letio , is quM a a bona quae feceris, ἐν

mala quae tolerauerit, sint ei in Pinitentiam . concor Mi Thomas. me ramen fanὸ an .l ter Hideticet, quia

fune propter hoc , quanιumcunque deliquerit , non δε-Mι .imitti sine Absturione . ne desperer . Αι die a mirus dymalude , qu)d de t conje or , cum mino-νem Finitensiam debaro imponis , innotescere et , qu)d illis impolia xon es condigna , ne deeipiatur putans

septennem agere P nitentiam, quam fi Bis non Detet, Det is Puetatorio. Si tamen exederet per sam deeu-jasionem illam incidero is de eνMionem, non debes hoe

Eam dein Resulam tradit S. Franciscussa estis, in Monitis ad Confessariorum Instructionem editis.Cap. g. Monet quipp/Consessarium ab impostione Poeniten Mtiae antiquis Canonibus praescriptae abllinere poste si MPoenitentem ad eam implendam paratum non vi- Mdeat: & consultius facturum. s tunc leuiorem Sa tisfactionem illi imponat: Com vi plurimum expe- Mdiat magis eum Pςnitentibus benigne & amanter age- re tita tamen ut in precatis non adulentur quam dur 3 de asper8 illos tractare. Operae tamen pretium Messe vi fgniscet Renitenti, maiorem ipsi Poeniten- Mtiam, spectata peccatorum grauitate imponi debere, M si stimmo iure eum ipso ageretur, ut praeseriptam Sa- tisfactionem humilios di seruentius impleat. M

leuiorem Tinitentiam imponis. HAne Regulam tradit S. Thomas , in 4. Sentensia rum. Dist.2 . Quaest. I. Articulo a. Quaestiunculax ad tertium: saeerdos sinquit minorem condigno tinnitentiam is iuvens, non semper peecat, tum quia nous ies de eminaιe quan iralem mnae debitae eognoscere , quamuis ahquando propria eonsideraris Meviis Patrum δε-rerminare pessit; tum quia quandoque ratam ex industria minorem venitentiam imponens, plus prodes Tinitens iqu am noceas, qui forιὸ magnituaine pinae posset a vcnitentia peragenda impediri pνυ er dis Atarem 1iνtutis arihue in eo de nouo recuperarae: Ει Meo nungit minus dum num , vi maius euatere Et iterum pati Mimeonyo, ratus in eo diuinus Amor ad plura Ttnstentiae opera per genri i sum inuitalit propria sponte, quam Salerdos eiaem secum dum quantitatem peccaroram iniungere potuisset.

Pro minori peccaro graui, quandoque Nini emia imponenda es.

Ta enim quandoque postulat spiritualis Μedicinae ratio, Vel quia peccato unius diseu tis pris , es iquom perearo a terras. His iuueni profo,nieatione imp niiuae maior Pinirentia quam sens, quamuis minus peerat: GIquia in 1uo pereatum esperis ιιositis, sicut in Saeera te . quam in alis: Vel quia multitudo muris prouis es ad IA Itid pei catum ideo 'ν penam unius ah, sum ex erνenia di, sin quit S. Nomas in a. Sememiarum,Diss. m. Quaest. I. Λrtieulo I. Quaestiuncula I.

Et infra : Imponendo Pinitentias ne vilescat Amctoritas GHosae , aνδιι retur confessor ne potestas Hauium contemnatu . De Poenitentia, Dist. 1. Can. Sunt qui a, hilaramur. so. Dist. Can. - Μι ZY Can. Si quiss .emsera. Et Minus malum est 'νδ eonii vi erra die dauso nimis naruam, quam danao nimis magnam. Hane Regulam suo etiam suffragio dc approbatione munit S. cari)lus Aoν romaeus , in Instructionibus Poenitentiae . In Pςnitentia imponenda s inquit M Mbito, prudentiam, is, pieιatem, is iti iliam. Habebit ra-aioAem satus, conditionis . sextis χιaris . HAMι Mei. qua in aliena potesate es, eam Pinitentiam iniungat, quis et I piaetu icium afferrivν ilitas iuri, qui Pollensem in potestate babeat; neue eam, quis tri occasio δε- ιιν Dista ualis ruinae, meI venit emis , alteriune peeeartim deteri, tes aliquosse ritim Gloriri vel ipsὸ τ misens nimium deterreri, Femi ustio ἐν rapi ius retai possa. Quamobrem talem imponet quatim ab eo maestari posse iuuieor. virinde aliquando, fl ira expedire videris. iLIum intexroget, an pos stantie dubites Frnitrariam sibi

initin Ram peragere: oclioquin eam mutabas, aut minuet.

Uri ratis iιem animum mensemque Pinitentis, aestum, semisum. , lacrImas intimi Ioris materi. Et in Instructione Consessorum: γνο imponenda Tς- nitentιὰ prudens esse ribet Confessor . nee ira leuem a Lhhai it clausum potesas inde contemnaιur, ἐν Ne pMevior malienorum euadarparticeps; Me ita etiam graitam 'νotis significanda est Pinisentia , quam implere. t Mantuν conualuerint . eaque interim imposis ,

. t infrmis, qui ex Theodori Cantuariensis Λrchi uiscopi P aenitentialis sumptus est. Ab infirmis ininquit inperistiti morιispositis per Fressereres puνa in Axeada es confesso peccaIorum: Non tamen iliis imponem da quan iras P nitentiae taed innotescen e ἐν cum amico-νum orarionibus, is eleemosenarumsudijs pondusPerniten riae stibistiandum e , si sorte migrauerint, ne obtigari a communione is consortio venias anι alieni. A quo peν cutis diuinitus ereptus conualuerit, Paenitemiae modum a Sisi dote sibi impositum diligenter obseruer. Idem eonsrmat S. corolus Borromistis in Instructionibbus de Visitatione &. Cura Infirmorum. Penitentiam inquit ne ide) nimis istiem imponas quod iusta ab homiseaueente non possit praesari; sprobabile M qti eontiat sea, , rane praestare poterit, ouod non sortierat iacens. stiιὰ feriaibile M eum non amplius surreraurum. rationes P a mentiae iustae eleri, quae pos ι praesari, a taeente ;ietari magnam eleemosynam profa harum modo. suauebiti νδ semper, ut morbi affictiones Penitentiae Deo liberi, accσιat, Dominoque pro peccatis svis offerri.

SEARCH

MENU NAVIGATION