장음표시 사용
91쪽
Liber II. De Sacramento Poenitentiae. 93
vel mani statur persona peceatoris, vel audientibus R E G U L A L.
aperitur via, ut in illius cognitionem aut suspieionem veniant. Qui autem locando reserunt peccata in Onsesi aurerimen ab aliquo perperrarum ex sola ilIM GUrissisos ne audita, etsi nullum esse videatur perieulum inciis nouit; nulla Eeciem, cen νa nuno Stiperiorum praeceptomiae in Poenitentem derivandae grauiter tamen peerant ad illud reueiandum eui potes. contra Religionem Sacramento debitam.
HAla Regula traditur ab Honodiis III pontisce Μa
ximo , Cap. Dilectus, Extra, De excessiatis γνὰeuro, tim, cuidam Cardinali se scri henter D sectus Iri4tis cui peν consessonem nouit 'eratum vergens in magnum Ioannes Fresbyteν exposuit eo uerenseo quM R tio es Eetis e . I ReiptiMeae da tim , iliitis reos de egere Fraternuatis Vrbis ipsum ad retieiandum juras, i, sodabsque fuerit 1io non potes . Monere tamen potest ἐν supra oodam furto ibi tanquam sacerdos feraι meti debet Prastutos , Principem , flue eos qui sei Meae Iatum , HI adfatisfaciendum exinde damum passo a.
praefunι , vi malo imminenti , is eriminis aιιentatiν- ctare nitentes , in eum insatierum praemissorum esse nus reuelare , it periculum auersatur, modis reus mel ret tulerunt Sententiam Interdicti . Quia igitur p/νisi comprices quorum erimen ex folia confed ne notum est, eiosum esset maeictum Presbserum δει tanter erevita nominarim i in inliti duo, d recte vel indirectὰ non in- νeuetire , ae eui ad id quod non raptite exVoluendum ruscentur, non produntur. Disreιioni tuae mandamus , quarentis Praeforos Re Rodies eoram te conueniens , iniungas eisdem , ut a memorati ITa d et s. Thomas, Quia libetora. quaest. IO. art. 1. Presisteri gratiamine penitus conquaestans.
Nec merbo sinquit 3 nee facto . nec nutu , nee aliquo Eamdem Regulam consimat S. Thomas , ln 4. Sen. Ino Beer in istiquo easu recietare conjesionem , qu/a tentiarum , siue Supplementi quaritione M. art. I. ades fuerilegium . di am ita es in Sacramentιs Nouae L secundum . Praeceptum sinquit γ de confessione ee Δη-gis , qtita essetiri quod Ietirant e Effectus autem Perab da eonsequitur ipsum Siseramentum d Et ideo fieti piae renatae es Mentiis io metarojtim ab oeulis Deι Diuentis; ἐν ceptum ae confisusne Sacramentati jaetenda est de Iure fine Mevisatio Am datur per Sacramentum confessionis : diuino , ἐν non posest ahqua dispensatione ieI tu sono
El ideo ut profanaret Siseramensum, qui conficeret C - humanis homo ab La ab eo ; Da ntillus ad reuelationem
pus ἐν Sanguinem christi is alio qtium de pane ori vino , consessonis porea ab lomine eui mel heentiari e rideira esses retielans erigestis . o Vec tamen sinquit idem s praecipiatur sub poena Excommunicationis tam listae , Sanctus Doctor in Sentensiartiis, sue Supplemen- ρώda dicat δε aliquid sis de ιali peccato, non λιθι ἀ-ti quaest. Ir. art. r. ad primum J Selitam Confessonis cere ; quia delet e simare qu3d intensio praeeipientis
contra charisarem mistur, quia charisas non requirit oti)u es , Hetulit homo . noe aurem nonscis vi homo . ειδε sonatur νemedium praevio ouod homo nescis. Illua au- etiam exprimeret de confusione interrogatus , non debetem quod co*es ne fri/υν , es quasi nescisum , cum trisu rei dicere ; nee Excommunicationem incuννeret , quia ne foras ahisuis vi homo edis Deus. ' Tamen aliquos remo non est subrectus S ejio i sio nis it homo : Moe isti emcitia. ' isitim adbib/re deleι in praedι iis casibus , quantum potest non formi homo , sed πιι Deus ; id est, ut Dei vices ge-sne 1 euelatione confessoχιι, fictit monendo eos qui confitem rens in Λdministratione Sacramenti poenitentiae.
hisero . Potest ratam dicere Praelato, quodHIigemitis istia R E G V L A LI. set stipere, egem Dum e Ba tamen vi non dicat a quia peνqtiod verbo mel nutu con Mentem pro ι . Potest etiam & Si quis cossessarius in Ius moeestir ad disendum restiis debet Saceidos monere principem, vel eos qui Reipubli- nitim , es, interrogetur a Iudaee de erim, quod ex sola caeptae sunt de periculo imminente, specumque erimi- confessone noti it , illud reuelare non renerar, nee res,nis attentati reuelare, modo reum ex cuius tantum n. fed ιura eonficiem ni respondebit, Senescire. Lesione illud nouit nominatim di in indiuiduo non in dicet, non prodat, non revelet. T Am, s ut ait s. Thomas in Responsone ad ter a. tium Homo non adduci tir infestimomum , nisit
nescire , quo GDι ι ntum τι Deus . Si autem interrogeis Nee rochus, uee se narii superior, stae Moderator ae tur ut tum Consessionem Tith audiuerit , respondere Di/MMOris Londorum, Ierico, obcr men in conjessone debet se audiuisse . At si Iudex urgeat , quaeritque audariam , is exsola confessore notum, denegare testimo- num tale peccatum consessus fuerit, respondere debet, nitim de v,sa is moribtis , atit de sp rartialibus Exere,ijs Hanc impiam esse quaestionem, se ad respondendum rite peractis potes: Nec Farochus a Matramonio repelie- huic interrogationi non teneri, se penitus neseire . Si νe Paeniremem os ιmpedamentum occultum, exsola coles rursus quaerat, an ipsum absoluerit: Respondere debes,
fioneisbaecinita . Se partes suas impleuisse. Cum enim ex Absolutionis negatione colligi possit hominem prauis alicuius peccati Violatent enim sigillum Consessionis, ipsam redde- reum esse, quod ut mittere nolit; sacrum sigillum violat, rent odiosam, re iniuriam sacerent sacramento . qui Λbsolutionis Benescium se negasse ait tali homini , Unde sicut Meulto pereatori Eucharis iam publice pe- cuius Consessionem edicepit. tenti Sacerdos negare non potest,nee debet; sed priuatim tantommonere tenetur, ne ad Eueharistiam accedat an R E G V L A LII. te quam se probauerit . di conscientiam expurgauerat, suersique sacramentaliter absolutus ; cui docet S. nomas Suillam Confessonis non frangi ,quisheri iam confusonis
3 p. qu. go. art.ε. Ita Seminar ij superior, aut Uirector Or- restimonium eontinentem infora Poenitenti enuos ιItis ,
dinandorum dc Parochus,monere quidem debent, & di os . fota lane iudicat inlienos, tibi Iche aurum sti lini Iudicii metu , Metis ordinationibus, aut Μatri- i mod/ mos ἐν usus receptus es.
monio deterrere eos, quorum erimina vel impedimenta
culta ex sola Confessione nouerunt quibus indisni,vel π π Λne enim schedulam negans nihil saeit ex quo al. inhabilesti tita loquas iacti sunt ad ordinem suscipien- a I ter directὰ vel indirecte possit cognoscere delicta
dum. aut matrimonium contrahendum : Uebent illis in s cenitentis, neque ipsa magis prodit, quam cum Λhl sororienitentiae Dei omnipotentis nomine prohibere, Iutionem negat. Deinde via alioquin fraudibus aperirene se sistant Ordinandos, aut Μatrimonium contrahant tur , nam multo plures improbi ec immenitentes temis
impedimentis manentibus e Sed nee Episcopus Ordines, pore Paschatis Parochos deciperent , ct ad Sacrani nec Seminatij Superior, aut ordinandorum Dire horte- Mensam sacrilege obreperent , exhibito Consessionis stimonium, nee Praelatus Regularis licentiam ἱ nec Pa- testimonio . De cuius quidem testimonii sorma S. caro rochus Nuptialem Benedictionem, negare debent eis , lus ita statuit in Instructionibus Conses rum: cum Poe- quorum crimen vel impedimentum ex sola Consessione nitens a sacerdote, qu)dei eonfessus fuerii, altestarionem nouerunt: Nisi alia ratio legitima&sufficiens, ec extra Paroebo exh bendam , ut in Paschatefert olei, perierit, Consessionem cognita, sussiciat ad hare illis deneganda. ' eam sub infra ferimia formula tradest i I 3 euiriles confessori plurimas excusas trademus, quas eum alicua conces
92쪽
04 Theologiae Dogmaticae, A Moralis.
ferai , suulussu Ii muniet , Anno ..' Die Memi . . a infravi Sacramen tim vaenitentiae in I se reci a.'. sub Ianti in primo spatio dies, in secunia domensis, in tertio Prenitentis nomen & coetnomen, ,, in quarto eius Parochia inscribetur, quibus Sacerdosia nomen & cognomen, titulum Benescii, aut Oiscij, se quo vulpo distinguitur, ut Rectoris Canonici. Ca se pellani Ecelesae, aut Repularis Monasterii N a'. , ponet : Quae omnia ipsa Consessoris manu scriben ,, tur . aut saltem dies, in ensis, & sub tiptio. hi a porto sile Consessarius testari posset se Poenitentiae Λacramentum , quod Λbsolutione Sacramentalia et scitur, illi administrasse quem non absoluit, immo Absolutione prorsus indignum iudicauit, Verum inquies a si neget alio uibus testimonium , quod caeteris concedit, id obseruabunt qui Sacrum Tri-hunal circumstant, & eonijeient illos absolutos non suis
Respondetur, satagendum esse ne propius ad Tribunal seu Consessionalem Sedem accedant Poenitentes , rei mendos ut aures in ut 6sque auertant omnino & a Con satio dum Sacrum Ministerium exercet, di ab eci qui peccata sua constetur ; ne Oh semient ullatenus quid spatur Consessarium inter di Poenitentem : Haec enim Id Consessionis areanum pertinete , quod explorare sne graui peccato, reuelare si quomodo cognouerint, s ne sacrilegio non possunt. Praeterea , si id obteruent , qui Sacrum Tribunal circumstant, hoc incommodum prohibere sacerdotem non debet,ne suo sungatur ossicio, cum illius non sit eausa . Pori enim modo obseruare post unt , cum aliquos absque Absolutione dimittit, nec tamen indignos di imprenitentes abs luere tenetur. Quid vero si homo Sacerdotem . qui eius Consesso-Mem excepit,conueniat coram Iudice, ut det ipsi Conseusonis testimoniumὸ Si Saecularis fit ludex ipsi sgniscet
huiusmodi causam eius Tribunal ac iurisdi licinemn nspectare, di ea de re moneat Episcopum . eiusque cons- Iium di mandatum sequatur . Si vero sit iudex Ecelesa sileus, dicat seoiseio suo functum esse,& nemini hom l. mi rationem reddere debere eorum, quae iplum interdine nitentem in Sacro Consessionis Tribunali acta sunt, sed soli Deo euius vice iudicat.
Iraelatus punire subdisum non potest ob mecatum quod exfo is conscisone novit. ΙTa S Nomas , in . Sententiarum , sue Supplementi
quaestione I r. art. r. ad tertium. Totoonquito Prael itione sesione conjeientiae dimittere peccarum impunitum, quo isti tantum τι Deus . vel ne ahquo remedio; ntisa non reneιιν adh/bere remeastim, ni eo modo quoia imam aes
, in ur . Vnde in his quae ad ipsum deferuntur an fo, o Paeni- ου ηιiae, debeι in eodem foro, quantum potes, adhιlere rem
c Osrmatur haec Regula ex Cap. si Sacerdos, Extra,Pὸ insteio Iulleis Oedinarii, quo Eugemus Papa se respondet : si Sacerdos sint pro cerro qtiem esse reum alicuius eriminis: Vel confessus fuerit , Femendare noluer te dilitudio arto ordine quis pi oba νe pessis, non debet etim oro uere
non natim,seu indete, minut): Sicut d xii corsus unus vestium me traditurus est. Sed ille, eui damnom i Iartimes,semierit iusirium, potest excommunicare auctorem dammi . hees etiam ei re estis te sed tamen non nominatim po- reli eum νemeuere a communione, licet fetat eum esse retim rosia non τι disere feti ineu vi Deus r Seu debet eum adiso- meis , ne se ingerar: sura nee christis Iudam . commmone
HAnc Regulam tradit s. nomas, In η. sententiarum
Dist a . quaest. 3. ari I. Quaesiuncula r. ad te
itum , & prolixius Quod libeto s. quaest. r. art. I. N NIs inquit effariendum inpraeiudiciam conjuglanis e Lyes
stis est; quia per Me ahi retraherentur a confitendo e go debes P aeuttis stiMirum ab Adminisorione remotirie propter ieeratum quoa ei confestis est . Et in corpore Artiis euii: tis inquit quod per consessionem audi tiν, nutu modo est manifestandvim, nee verbo, nec igno, nee ntisti , nee etiam is isti tu es faetendum, unde in). pleionem meca sali quis poss)ι deflenire . Si e o amotio subditi ab Mam ω, --rione possit institere ad manifestandum pereartim in Coclef-sione aiatium , velaa ahquam trahab Iem fuse pioηem h bendam de ipso , nullo modo Praelatus deberet subditam ab Aumin fasIone remouere e Ptita , sin ah o Mon serio oyses eonsertim , quod Priores non amouerentur defuis Triorativus , ns propter culpam , mammestaretur
eiictitam inposte, rim non timereItir , non oporterer quoupro peccato praeterito per PoeniIextram deleto, rara as ministratione remoueret: Si. ut erum. lusiniis dieii Lib
De Adulterinis coniuriis: Cur adhuc deputamus adtil- teros, quos credimus Poenitentia esse canatos ρ Litan doque enim Poenim res innocentibus metiores sint.
ΝΛm clemeηs VIII Pontifex Maximus Decreto
edito diei ε. Maii anno a sy . Regularium Superioribus vetuit , ne notitia per Conseisionem parta
ad exteriorem puberna itincm quouis modo uterentur.
que Regularium superiores, quicumque illi sint sori mandauit . Vnde inquit Suaje: Meietatis lesu Theologus Doctissimus Tom. . in a. p. Disp. a. Sech. r.) ci m ivistiκδεῖ loenaιιν , nou est qciore a nobi , Iimiateitir , seu phciter obferuertir . Et P. clavd tis . ciuis uiua Societatis eiusdem Religiosssimae Praepositus Geianeralis prohibuit, ne contrai tum publice vel priuatim ab eius Prosessoribus doceatur.
M Vliis enim aliis rationibus moueri aliquis potest ad sustragium alteri negandum, quam ex reccato cognito, nempe ex desectu aetatis, scientiar, industriae dic. & quia nouit alios digniores. ΕΛ niti tis a iis eat si sinquit X. Thomac νe Distir quis inui antis BI T, AElationis Offieitim , qudas ex peccato; setis ex defetia Ieientiae et ei aeraris , MI ahcuius huiusmodiris ιueὰ qui contradicit, nee f picionem de erimine in
quam elis tur , quem alias putasat dilutim , non laetet
93쪽
Liber II. De Sacramento Poenitentiae.
'stim ἐν Deum: Vade potes ei iam ex his quis μι υ Deus , iudicare in proposio.
sui pablisi pereatoris confessonem excepit , negare illi Eucharisiam publIιὸ etiam petenta potess ae debeι , Fad Sacram Mensam Meerit , antequam eandalum palamomoueris , is, mani estis contieesonas diaeris aQuis
Publieo enim peccatori ante Poenitentiam neganda
est Eueharistia, ne Saactum detur eanibias: At quam tumuis consessus fuerit, publicus peccator est , nis scandalum tollat, verbi gratia, nisi concubinam eiiciat eoncubinatius , foenus exercere des nat, usurasque restituat usurarius, theatrum dimittat histrio, &e. Rem uendus est igitur ab Altari. Nec propterea sacrum Gn. fessionis sigillum violatur, modo Consessarius non dicat, Se illum non absoluisse, aut ex eius Consessione comper tum & exploratum habete quos Pti nitentiam non egerit ; sed ita se gerat ac si Confessionem illius non excepisset, diesitque: Iste hactenus publicus concubinarius fuit, vel publicus usurarius, vel nistrio, vel publicas inimi ei-tias exercuit,& in eodem peccato manere videtur. Publico autem pereatori Communionem publicὰ praebere non licet, donee publice eonstet ipsum peccatum dimissiae Propterea illi Corpus Christi non praebeo.
HAEe Regula nititur Cap. Quod quidam, Extra, De
Paenitentiis ἐν Mmissisa bus , ubi MIexandeν m. Iiciuacenti Episcopo nune in modum respondet: 2.3d quidam ad confessionem de criminibus veniunt ,-quamisias confieri velim , stamen fertina absinere non prior consutias oni ruis taluo respondemus , quia eorum C
fessionem Ne pere debes , Em eis de eximiaibus consilium exhibere r usia licet non fit vera Mi ML Poeni entia ,
admittenda es tamen eorum confessio , ἐν crebris Θώ-L5risus monitis Faenisensia inaecenda . Si quis igitur hona fide accedat ad pedes Sacerdotis, sine contritione quidem , sine meliori vitae proposito , sed tamen eo animo ut se ac set emam illo ceu mi Minis to , ut aliquo modo Ecclesiae satissaelat , ut Confessarii eonsiliis iuuetur , huiusmodi Consessio Sacramentalis est , di peccata in ea declarata sigillo landa sunt: Alioquis delibus Mueta omnis tolleretur , ct Consessio odiosa redderetur . Λt vero si rectato specie Consessionis ad Sacerdotis pedes prouoluatur , non tamen ut se de pec- Cato accuset, vi conscientiae suae pondus exponat , sed solo animo irridendi, decipiendi, corrumpendi Confessarium , sue ipsum in consortium sui peceati , verbi gratia haeress , schismatis , coniurationis , libidinis pertrahendi, Consessio illa non est Saeramentalis , nec sigilli religionem inducit . Quo pertinet Casus a Do mineo Soto relatus in . sententiarum, Dist. Ig. quaest. 4. art. s. his verbis r cardinistis quidam qui eo pirationem in Ponti em moliebaιών , eonfessus es attrei eiuraem O diris Domino , ἐν quidem sacramentaliter, sed tamen ea
intentione ut eum in suam eoniurasionem tνaberet . T
stea veta per atiam Diam re compeνta , caνdinalis qui confessionem audierat, da Me accusatus fuit, quM rem mn protinus derexi et r Immὸ ab id Dis pecunia multatus , is ni unorantiam sibi obtendi get , aerius fuisset
punittis . Illam scilicet Consessionem Summus Pontifex Meramentalem non suisse iudicauit. Hue etiam pertinet Casus singularis relatus a caesa..io Cisteretentis ordinis Monacho Libro et . resoriarum Memoralitium , Cap. 3 r.ec 3 a. his verbis: In D mo quadam ciseruiensis οὐ ais Mouaestis quidam MeωLne eelebratiis . Hoe eum die quadam Albaristio retutinet in confessione, iue ramen cessare velut a tant praeis sumptione , Abbas dolens is Iaesumans , ιι ὰ bl ob mia tam misera deseret, morum rogavit, monuit, pr. repit , sed non profecis. Ille verὰ timens MIars, se cessaret , celebrauit ut Irius. D sequenti capi uti Geueran.Abbas idem proposit casum eumdem, mi Mooans quιὰ seundum foret confessoνι ,s fortὸ tale si ira Gliquis do
que Ilateraros , casum eis pro fuit , is quid de loe femrirena asinatim requΨfitiis. Omnistis pene an Me δε ηι ientiaris , quia confesιo non esset prodenda e se pondit. Ενodaeo in tuti arrιetiis esse ρνodensam , quia ratis confessio non es confessa , sed M. Hemia: Hee deber confessorbiasphemiam eis em ae infamam celare , peν quam periculumineumbere poteris rori Ecclesia . Ea miscuit Sententia omnibus , scripsitque sequenti anno capitulo quod Ueneraedereminatum ,-ὰ Ordinesibus υρνοbatum . Faeinus suum Abbati proculdubio detedierat sacrilegus ille Μ Nachus, non animo se aecusandi coram Deo , & subiiciendi se clauibus Ecclesiae, sed animo irridendi, aut per. trahendi Αhbatem ineri minis sui palmei tum , aut ii tum impediendi a puniendo scelete quod aliunde sort/n'uerat, aut in illud inquirendi quAd vehementibus indiciis impulsus suspica hatur . Nam si animose accusan di, & peccata sua elauibus Ecclesiae subitetendi suum illud sacrilegium consessus suisset . Innoeensitis III sigillo celandam qualemcumque illam Consessionem respondisset . De illius enim mente dubitari non sinit Canon omnis virtus esexus, auctore in Concilio Laterane ins Quattoeonditus . Quamobrem vel se intelligendum est factum illud a C amo memoriae mmmendatum lit terssque proditum, vel illius narrationi sdes deroganda.
Precataeonsiorum, vesallarum a Poeni rare in sacramen
rati confessione Siseestriti deellaeoto,eodem Hillo celanda sum quo peccara ipsius Poeni en is . H Ee enim vel ad Consessionis integritarem speiactant; vel propriorum peccatorum expostioni a Poenitente rudiecim perito niuncta sunt . Deinde expectato complicis plerumque agnosci potest peccatum P enitentis. Tandem Consessio alioquin odiosa econerosa fieret.
sullio consessionis ea omnia elaudi debent, qirae in confessone Mint fust, siue vi famae ae pudori Panstentis comisiatur ae . candalum visetur. ΗΑne Regulam tradit s. omas, in .sententiarum , siue supplementi quaest .r I. art. a. sigiliam si qui ij confessisuis direm non se tendit nis ad ιlia de quibus est Sacramenta js Confessio : Sed λάιν/M, id quod eadis fissae ramen an confessione , etiam ad Allium confessionis pertinet , fetit ilia pre quae posset peccator, ve Reccatum deprehendi: 2OMIominus Naam ili summo studiosum eeunda, tum propter scandalum, tum propter promtalem quae ex consertiine aecidere posser . Sacrilegii ergo reus esset Consessarius,qui vel natalium desectum , vel aliquem alium desectum naturalem , aut infamiae notam Poenitenti vel eius iamiliae iniustam, & in C semone Sacramentali ab illo fibi declaratam, nee aliunde notam, aut quiduis aliud in ipsa Consessione auditum, squamuis ad ipsam non pertinens, ex quo pudor, deduus, aut quod uia damnum inserti vel accidere posset Poenitenti; aut mala de ipso suspieio generari, quouis modo reuelaret.
Iuti qui peccara Poea tentis ex confessione, avi eum ordine ad ιδε minae immediate , --ἀπιὰ noueruae, eadem
saerifieitii lege tenentuν. I Lli scilicet, qui vel maligno animo, vel casu, dc sine
eulpa , aliquid ad Consessionem pertinens audiu iunt ; ille qui cum Sacerdos non sit, tanquam Meerdo tem segetens, aut furtim in sacrum Tributiat Irrepens, Consessionem excipere praesumit, aut diuinum illud Ministerium s bl palam arrogat, deut olim Abbatissae qua
94쪽
06 Theologiae Dogmaticae, ct Moralis.
a,m Montalium s bl subditarum Consessiones audie-hist quarum absurdam audaciam coercet clemens III.
p. Nsua quaedam, Extra. De Poenitentiis, 'mi soni-fitia 1 Item illi quibus peregrinae linguae homines Conse Dccinum suarum interpretibus utuntur. Item illi, quibus consessarius vel eu deliberata malitia, vel imprudenter, consilium petendo, aut aliis de rebus intemperanter l, quendo, precata in Consessione audita reuelat . Item qui chartam in qua peccata consessario exposita deseripta sunt, inuenit, legit, vel eius lectionem audiuit . Hi, inquam, omnes sacrilegii rei sunt, si pereatum Poenitentis, etsi veniale dumtaxat, vel aliquid ad n seimonem pertinens ,& unde peccatum dc persena, quae Illud commisit, innotescere potest, revelent: Quamuis Ionge grauius si Sacerdotis qui Consessionem excepit ,
quam aliorum saerilegium . Vnde de poenae canonicae in Consessarium dumtaxat sacrum sis illum violantem decretae sunt . Nam , Sigillam confrisonis competit ga. Me toti in nuantum est Miniso huIus Sacramenti; quod nil I is itides, quam A bisum conjesson m eelandi, actit et ita V potestas ossoluendi inquit s. Thomas in . sententiarum , suo Supplementi quaestione a. artieulo;
queudo Isillum confessionis non habeas.
S Aeri enim fgilli obligatio ex sola Consessione Saemia
mentali oritur, nec ex hominum institutione aut voluntate Originem ducit. Sicut enim ex hominum at-hitrio non pendet Sacramenti natura, e meientia . Minister; ita nee in eorum potestate est, ut areanum aliquod extra Sacraniemalem tam sessionem alterius fidei commissum, cibi iget vi fgillum Consessionis, ita vi prodin ti pollit ahique sacrilegio. Qii amobrem, si huiusmodi arcanum vel geret in damnum Eeelesae, Reipublicae Principis, alicuius tertii, illud reuelare non solum posset. sed deberet qui illud excepit quas sub Consessionis sigillo, etiamsi flevis genibus, signo crucis se muniens, A pix misso confreor, id apud ipsum aliquis deposuerit:
Muia nec animo se accusandi quis arcanum tuum inomici sinum effundit, aut Eeelesiae Clauibus illud subiicit . quae ad peccati remissionem institutae sunt: di arca-Da huiusmodi non solum profanis hominibus . sed di mulieri hus , quasi sub fgillo Consessionis creduntur . Ea S. Thomae mens est in Sententiarum, sue Supplementi quaestione a r. art. a. ad seeundum. Asquis ψ in.
men recipiar, tenetur ex promtinone hoc modo relare aes
Sacerdos , eum Iicenti Poenitentis pereatum quod ex i litis Confessione notita , aut alia quae aptia inuis in Dero- Dιbunati depsquis, aheri reuelare pote p.
CVmenim id possit Prenitens per se ipsum, quidni &eo auctore Sacerdos posset ρ Buo funt enim vero proprer quae sener υν sacerdos peccarem occuliare e t inquit s. Thomas in . Sentent arum , sue Supplementi quaesticiae I r. articulo Primo , prinei liter, quia ipsis o euhaiis ea de essensia Sacramenti, in quantum ot Lud τι Deus . euitis vitem gerit an confe/sione . . omodo propter meae fatum vitandum . Tores autem consistens jacere , τι litau quod Suce dos se, bat lanitim itaeeus , ferat eriam ha homo. quod faeis dum licentiat eum
confosonis : ram/n ueher eatiere fι- δεί- dicendo , ne fractor illi reputetur. Neque vero ια Me datur a iqua impurulas maris Sacer risus ; quia imminet eis p=obatiocis ac Dηιυνὶ quod de ii. ιia cons evris reuelauerim . Seeundtim hane Regulam Leerdos quidam Drorem ι o IV. Ponti sei Maximo coniurationem in ipsum sactam aperuit ac Militem ad eius caedem subornatum
denuntiauit, cum id omne ex complicis cuiusdam moribundi Sacramentali Consessione didicisset: Quod volente & permittentes ut par erat γ Poenitente facium, nullus debito, quamuis id non exprimat Mut haetis Pari usad annum Ir 7. pag. 486. hanc reserens Historiam. Secundom eamdem Regulam, Consessarius potest cum licentia Poenitentis haeredes admonere de restituistione rei alicuius facienda.' Caeterhm haec licentia expressa esse debet , nee sunseit implicita, aut interpretatiua . Praeterea neeesse est ut sponte libetέque concessast. Tertio, concessam esse oportet ex eausa legitima re in commodum Poeni tentis . Vndes uxor a marito coacta, potestatem saceret Consessario peccatum suum reuelandi ; aut s reus sponte eoncederet licentiam detegendi crimen propter quod eapite plectendus est , aut si Consessarius ipse molestus si Poenitenta,ut ei peccatum suum, aut complicis personam extra Consessionem aperiat , & reuelandi licentiam concedat , hae licentra uti non poteli inuiolatasgilli Religione . Et si Praelatus praecipiat Consessario,
ut peccatum alicuius omnino occultum revelet , illud reuesare non debet . etiam eum licentia expressa ipsus enitentis , quia Praelatus non est Iudex occultorum , & sorum contentiosum ae Poenitentiale non sunt miscenda . Tandem licentia quam dat Poenitens Conses.sario reuelandi Consessionem , quantumcunaque generalis non intelligiturnis in bonum constentis . Ita docet S. MIoninus, 3. p. Tit. 16. Cap. 22. β. .
confessaris eum Taen ferre loqui non Ilaei chraeus ransmfum, de pereatis ahisqtie in eius confessione audisti.
VIκ enim huiusmodi colloquium seri potest , nisi
Poenitens pudore suffundatur, ade6que nis glaue fiat odiosumque Consessionis iugum . Vnde S. Caebius Aoννomaeus in instructionibus Consessorum alti Si is tit murenitente Meesse sit petita ab ipso licentia, Iam edae fecisii hel eisne ac in confessiones teneri nouerit.
ei ammelo nouerit, iliis reuesare potes, nullis confus ms mentioneratia .s neces tas urgeat.
N Vllam enim iniuriam Sacramento sarit, aut Preis nitenti ; eum vi sacri Sigilli non obligetur nisi ad
celandum peccata quatenus in Consessione audita sunt. Et certe grauissimum Sacrorum Auriculariorum onus
esset, si ptopter Consessionem peccatoris ius amitterent illis de rebus loquendi, quae vel ante, vel post Confesῖ
nem ips viderunt , vel audiuerunt. Praeterea. itas hi consociatae sunt virtutes, ut una alteram non impediat; Religio, verbi gratia, iustitiam . Impediretur autem iu- sitia, s quis reuelare non posset quod huma no modo nouit , etsi illud etiam per Consessionem nouerit. Subditi enim Superioribus suis grauissima quaeque peeeata comsterentur ne propter illa corripi ab eis vel plecti possent. Hinc S. Thomiss in sententiarum . sue Supplementi quaestione tr. articulos. scribit : Opimo est eominu .ior, ηι32 illud quos Miso a s ριι , Ae ιe confessonem, uepo si , non remitie eelare euanitim au tu quod uis velomo : Potes enim dicere; Scio illud, quia vidi. Tenetur tamen cela, e ictud in quantum sis τι Letis : Non enim potes di ere , 'o Me audiui in confessione r tamen , pro pie eandatim tirandum , aeter ab Mere ne de hoe quatur , ns immineaι Moesitas; imminens stilicet E clesiae vel Reipublieae periculum, vel gratie damnum roximi ; aut mandatum Iudicis testimonium serre iis entis ς vel Superioris Eccles astici praeceptum excommunicantis omnes, qui talis facinoris auctores siue eonscios nouerunt , & non reuelauerint ; aut denique n cellatia propter crimmune honum correptio . Nec refert quod inde scandalum in infrini animi hominibus sorid oriatur , quia vi ait s. Thomas ibidem in Rein ponsone ad quattum Non debet ιιa mirari leandatari
95쪽
Liber II. De Sacramento Poenitentiar. 97
Misa par e, qu)dex alia tu ista relinquatur di Veririssent non est prosterscandalum dimittenda. Ερ ideὸ quoηdo i inel periculum austriae, ἐν verilasis, non delet dimitii ν elatio eius od quis in confessone diuis , fastis scias , φνopter sandalum: Verumt aeno scandalum, quam. ιam ius es, vitare tenetur.
nique quoad loe Dei in Mepriuarentuν. VIκ enim eontingit, ut precatores qui apud ipsos holusmodi crimen deponunt sneeram illius Prentistentiam agant; vix contingit, ut criminos illi Saeetd res salutaria dent consilia , ct conuenientem satisfactionis modum praescribant Et si meeata snt impudicitiae,
perieulum est ne noua com Poenitenti tum sacerdoti in ipsa Confessione peccati nascatur occasio. Quamobrem Sanct. carolus Bodi rometis in synodo Mediolanenti Di e cecina undecima ita statuit: confessario, qui euiuscumque criminis , eriam minimi, focatis particeps ve ulla modo fuis, Astine, e int/rdidumM Confessonis eo νum atarendae, quos inius Diios habueri . Irim de illis 1 em absoluendis Iane istimis. Si quam i/νδ auctaνisarem iuri ictionemque
habet, ea ne altitatur, ilium mitiamus qaod ad sane cau
esti irinitus, ab alio Sacerdose, nisi a Nilia non pos
suid ι satisfactio,is quoi sex ratisfactionis missusp
ιUM ooeneratim simpla est Rei desit integra fouι o. Spectatim sumpta, rem scilicet de gratiae reconciliatione agitur , sati dato es an urit aheri illare eompensa iis Quod autem ad hunc locum pertinet Satisfactionis nomen diuinarum rerum Doctores usura parunt,ad eam compensationem significandam; qua homo pro peccatis commissis Deo aliquid persoluit. Sanct. Anselmus Libro I .cur Deus homo, Capix I .sati factionem sedesniete sviisfacere , es Deo debilum hono-νem impende, e . ratione scilicet eulpae commissae , qua homo Deo debitum honorem violauit. Hune enim per Poenitentiam restitui , iustitiae ratio postulat. Peccare,, quippe nihil aliud est , quIm Deo non reddere debi-
tum. Debitum porrλ est, ut omnis voluntas rationa-
,, iis creaturae subiecta si voluntati Dei. Hunc hono ,, rem debitum, qui Deo non reddit, aufert Deo, quodia suum est, dc Deum exhonorat. Quamdiu autem non soluit, quod rapuit, manet in eulpat Nec sufficit s M lummodo reddereclusit ablatum est sed pro contume- ,, lia illata plus debet reddere,quam abstulit .., leui enim
,, qui laedit salutem alterius . non suis cit,s salutem re- ,, siluit, nisi pro illata doloris iniuria recompenset aliisse quid: Ita qui honorem ali ius violat Mon sufficit ho- ,, norem reddere; s non secundiim exhonorationis sa ,, ctam molestiam, aliquid quod placeat illi, quem ex-M honorauit restituat. HOe quoque attendendum,quod
is olim aliquis, quod iniustd abstulit, soluit; hoe debetia dare. quod ab illo non posset exigi, s alienum non ra- ,, puisset. Sic ergo debet omnis qui peccat, honorem. quem
rapuit Deo, soluere; ἐν haec es satisfactio , qtiam omnis sedeator debet Deo facere. Λlii sedes nierunt: Sisjissctio es initi Viae illatae eompensissio fertinum iusitiis equatitarem . Alii accuratilis: Sarisfactio es voluntaria fui ipsisunitio ad compensandum iniuriam Deo μν perearum ilia-ι- ipsumque placandum.
Aliter desnitur a Gennadis . Libro D. Eriti meis Dogmatibus , sub nomine s ct M tisini olim edito ,
p. 34. satisfactis es peccatorum causas excirire is eorum stiraestionibus ad ιum non inati ere. Et a sanct . I
fas peccatorum, funestiones exeludere, ac sectarum PDera non ueνare. Satis moenimvero, quae est actus iustitiae poenam inserentis,est Med rina eurans peceat praese vita. is praese,uans afuturis. Primam rationem spectat s R. . Os .alteram Gennadii destillio. Causae autem
peccati actualis sunt duplices; scilicet interiores τι Laido ex eonsuetudine velactu peccati relicta. & q uae dicuntur reliquiis peceatir Quaedam exteriores, ut Oeeasiones F. 2 at. Ahα. m. IUad pereandum,sicleel laetis, malis Deletas, is huiusmodi rLI rotis causae in hae viris per Sarisfactionem tolluntur pquamuis fomes . qui est causa remota 'eccati actualis, non toli ιυνιοι aliser in hae Ῥιιa per satisfictioη in , es debili triar. sinquit Sanct ri emas, in Sententia,um, siue
Supplementi missione lae Articulo 3. ) Sicut ergo
prael eruatio 1 morbo corporali si per remotionem causarum, ex quibus morbus consequi potest; ita & pra seruatio a morbo spirituali. Sed tamen cum ex caulis mox recensitis peccatum necessariri non sequatur. quia Lia herum ανδ ιν tum non e ituνr Ideo Gennadii, de S.Isidori definitio complectitur excisoriem causarum sue occa
sonum peccati, & liberi arbitrii suggestiones propulsantis propostum. Αlij, denique ii assio es pureasio, quis eluitti ν quis quid tordium propter peeeati murti m in anima resedit, at qu/ apinis tempore definitis , quibus tenebamuν , asDLtiimus ; ut habet Concili j Tridentini Catechismus p. a ρ ρα. satisfactio quippii exhibetur, non ad chil pam. veI poenam aeternam expiandam: Haec enim Satisfactio soli Christo tribuenda est, qui solus factus est Propιιim L ....tismo peceatis nos, is, non pronomis tanttim .vertim, to litis Mώηδὶ Sed persoluitur a nobis Satisfactio ad excindendum peccatorum eausas, ad medendum pereati reliquiis , ad temporalcm poenam, vel tollendam. vel mitiis gandam : Cuius luendae in hoc vel in suturo stetito debitum remanere post remissonem eulpae, ae aeternae Poenae condonationem. Dogma sdei est.
a Multiplex es Satisfactionis gradus. Prima&pt stantissima est Satis, actio Christi, qua misericors D
minus & Redemptor plene. dc cumulatὰ Deo persoluit, cuicquid pro scelerum nostrorum ratione illius iustitiae ebetur etiamsi summo iure Ohiscum agere velit. Huius Satisfactionis, scelerum omnium rationi, dc grauia tali quae in hoc saeculo commissa sunt pariter aequaliter
que respondentis , po cre hominum actiones apud Deum plurimum valent , di sine eo nullae prorsus ςsilia matione dignae haberentur; linquit Conetlij Trident in Catechismus) Atque hue Dauidis verba videntur spectare, Psalmo ira . ubi postquam illud protulisset: Quia
hil praeter hanc Satisfactionem, quam ea litis nomine expressit , di κ num tot tantisque nesciis inuenire potuit: Quare subiecit: calice alutaris aeripiam. ω n men Domini inti Maho. Quem locum Sang .ia uetilinas se explicat: Quaepraecesserant hominis, ut omnium donorum Dei non aιινι ιio sed reιν burio motari possi ρ stiae praecesserant hominis , no peccata λ Retribuiι euo Detis ι
naromatis ; eui homines NIrdavnι miama bonis . me enim refribuerunt , qui Qxerant, Hic est haeres, v nite, occidamus eum. Sed quaerii s. quid νιιν uat D mina , is non inuenis, m ex eis, quae ipse Dominus retri
96쪽
98 Τheologiae Dogmaticae , ct Moralis.
., Domini inuocabo. O fiomo, peceato tuo m/ndax, dono M i , ,i. Del Terax, is iari iam non homo quis tibi dedit cani em fa- Iutaris, quem accipiens, is inuoeans nomen Domini retri-- lues ei pro omnιbus quae retriluit tibi λ utiis nis ille qui, ais p Potestis hibere calleem quem ego bibiturus sump
Alterum Satisfactionis genus, est illa, quae Canon Iea appellatur, quod sacris Canonibus oraescripta. di constituta st: Et certo temporis spatio detinitare citur Quare antiquissi mo Ecelesiae usu receptum est ut eum Poenitentes a pereatis soluuntur , poena aliqua eis irrogetur, cuius poenae solutionem Satisfactionem voramus. Tertium Satisfactionis genus, est poena quaelibet, non quidem a Sacerdote constituta sed sponte se scepta.& tmierata. Verum haec ad poenitentiam, ut Sacramentum .st miniis pertinet. Sacramentatis itaque satisfactio es voluntaria pςnar a Siseerdote in Tinuensiae Tribunali impositae . perpesso ad compensandam iniuriam Deo illatam , auumqueplaeamdum, cum imo propo*o perauia imposertim omnifludio
De Satisfactionis Necessitate.
NNe aria es sari factio Ttnitentibus ad Deum placandum , is pinam temporariam redimendam, cuius debitum sos remissionem eu*aesae manet.' qui pse sunt, quae peceatum consequuntur, ma-
eula & pinna: Et quamuis semper culp1 dimissa,
simul etiam mortis sternae supplicium apud inferos constitutum condonetur: Tamen non sep per contingit, ut Dominus praenam temporariam . quae peccatis debetur. remittat. Cuius rei perspicua sutit exempla in sacris Litteris 1 sed illud prae caeteris illustre , cui e n Nathan Propheta dixerat a. Reg. m. Dominus quoquer νanstulit peceartim ruum , non mo ieris r Grauissimas tamen poenas ultri subiit , Dei misericordiam his verbis dies noctesque implorans: Amphus laua me M ini- Pt m. quitare mea, sapeccato meo mu-a mer Quoniam iniis quitatem meam ego cognosco , , peccatum meum contνarue es semper. Quibus verbis illud petebat a Domino. vi non solom crimen, sed etiam poenam peccato debitam condonaret, atque a criminum reliquiis purgatum in pristinum decoris. & integritatis statum restitueret. Atiaque haec eum summis precibus peteret, eum tamen D minus tum si ij ex adulterio su epti morte, tum Absalom, desectione, alijsque poenis, & calamitatibus domesie is dc publieis mulctauit, quarum minas illi antea inistentaverat. In Ex do etiam . etsi Dominus Mosis preci- . hus exoratus, populo idololatrae pepercerat, tamen minatus est se tanti sagitii poenas repetiturum esse: Ipseque Moyses testatus est fore. ut illud Dominu seuerissi md in tertiani ,& quartam usque generatiotiem ulcisceretur. Cur autem poena omnis Poenitentiae Sacramento, aequὰ ae Baptismo non condonetur, praeclare Sacra Synodus Tridentina explicat his verbis: Sane, disint iu- sitiae rario exigere videtur, ut aliter as eo ingratiam reci piaηtur , qui ante Baptismum per ignorantiam deliquerint: a iter vero, qui semel a peccati is demonis sera istite tiberis-ri Maecepto SpiritM-sancti dono , scientes remplum Dei
isobis ijam in die irae . Ex his colligitur, Prenitentem Deo satisfacere oportere, ut iniuriam ips per peccatum illatam pro modulo suo compenset, ipsum psaea re satagat, poenamque temporariam, imo & aeternam. quae in temporarias Dei misericordia commutata est, redimat. Haec vero doctrina semper , Patribus in Ecclesia Catholica tradita est. Ita enim Πνtullianus,Libro D/ v nitentia 4 Cap g. &y. Confesso Satisfactionis eo Atim est; dis alario eo mmariae , Huius igitur Pimiepti e secundae, O mius, quam tum in arcto negotium est, tanιὸ Nero ν progatio est non solis constentia praeferatur . sed aliquo erium actu admini Vetur. Sallyariis confessione disponisur , conia
fusiori Traiientia nascιιών , Fc NI entia Deus miruatur. Itaque Exomolate spraflectendi , , humili Panda homi ni, disi na est , conuersationem iniungens msericordiae illidem , de ipso quoque habitu atque iaciti manseat , De ea, eiηeri ineuiare , eomus sordibus obscurare , animum m joribus deueere, illa quae peccauis tristi Iractatione mutare. '. Ierumque veτὸ ieiunijs preces alere, ingemis, rei Lebomari. ἐν murire noctes diesque ad Dominum Deum suum , Prae'steris advolui , , caris Dei adgemitiuaei, omni3as fratribus legationes deprecarionis stiae iniunge. re . me omnis Exomologesis , vs Pinirentiam com mendet , it de perieuti limore Dominum honoreet , irin peccasorem ipsa pronuntians pνo Dei ἱ-ienatione fungatur , is, temporali alictione aeterea Dppheia non dieam frustretur , sed expungat . . . . In quan timnon peperieris ribi; in tantum tisi Deus, crede, par-
Et Cap. 11. Dei qui diciso in Deum ,-periclitis ain aeternum perirer Daque nunepenaeo maceror εexcrucior , τι Deum reconcinem m4bι, quem delinquemdo laesi. Du enim litos, qui ambitus obeunt cape senat Maristratus , neque suilet , neque piget ineommodis
animae, is corporis, nee ineommodis tantum, verum
contumeliis omnibus eniti in causa tolorum suorum . suas non unctilitates vesium affect ι λ uuae non alma noctu nis, o, erudis salutationibus Oeetipant λ . omnem Men fum maioris euiusque peronae decrescentes , nullis conuiuitis ratibνes , nutiis eomessationibus coner es, sed exsutis a libertatis Hiatiιi elicitare e Lique totum propter ius anni v ticum gaudium. Nos quod securium tiram rumie petitio fustinet, in periculo Hernitatis tolerare δε bithmus λ Et eas gasionem victus atque euhus offenso D mino praesare cessas mus , qtis Gentiles nemine omnin3 laesa sibi irroeant λSanct oprianus Tractatu de Laps se Quam magna doliquimas , tam granditer doleamus. Atio vulneri diligens, D. Iovis medicina non δεM. Pinitentia crimine minor non M. Putasne su Dominum ciso posse placari , quem ter bis μὰ is abnuisti, cui patrimonium praetonere maluisti, cuius remplum sacrilega contagione violasi λ Paris Deily eum fereri tui, quem tuum non esse dixista λ Oradie opo, t/ι -- pensius, is rogare, diem livctu tranfigere, vigillis nosses, aes ι bus ducere , tempus omne Lebomosis ιamen rationibus occupare ; Iratosso, adhaerere caneri ἰ in ellieio, is foνdibus molatari ; pos indumentum Chrisi perditum, nuLIum his itim me semesimum ; post dialon eibtim, malle ieiu-kium; tulis operibus incumbere , quibus peccata purgam tur ; eleemosenis frequenter in ere, quisus animae a morte
Sanct Patianus Barcinonens s Episcopus in Fariens ad Finitentiam verbis non minus lueuientis Satisfacti,nis necessitatem adstruit, eum Poenitentibus hare verba suggerit, quibus respondeant eis, a quibus ad voluptates alliciuntur: Si quis dabalneum vocet, recusare delicias psi quis ad conuitiitim roges, dicere: I feluibus, ego δε- liqui in Dominum , is per elisor in aeIernumperire. Qu3 mihi epulas , qui Dominum Lesὸ Tenere praeterea patiρ
rem manus, V duas obserare, Presbureris aduolui, ex statricem geri fiam depreeari, omnia prius Irarare ne per
Sanct. Ambrosius Liba. De P nitentia , Cap. ro. Fa-ellius inueni, quι innocentiam seruauerint, quam qui eo aream egerint Pinitentiam. In quisquam istum Niniten-riamputat , ubi Mquirendae ambitio dignitatis , ibi vini effusio, ubi ipsius eo lae coniugalis vos Renuntiandum Reuis es, fomno ipsi minus in laeendum quam natura postitia . interpeliandus es gemit aus , interrumpendus ests pirijs, se orandus orationibus, uiuendum irati viis rati hale moriamν vfui Jeipsum homo abneget , is torus
Et in Psalmum D 8. Sermone g. illum Uersum explicans: Miserere mei fecundum eloquium tuum; ait: Dipsa Eeelesia , ibi maximὸ misereri deees, teneri qua misitis debet forma iustiti ; ne quis a communionis eo ortio absensus , breui lachvmula , arque ad rem pus parata, mel etiam uberioribus fetistis Communionem, quam plurimis debet postulare temporibus, faenitote saceris desis extorqueat. Nonne cum vni industra indigno, mur,
97쪽
Liber II. De Sacramento Poenitentiar. 99
- fatis ad prolapsionis tentae tum prouocari λ Facilitas
Sit mondo: Impunitum sinquit ) non potes este mee
tum : Impunittim esse non decet, non oportet , non es iu- sum. Ergo quia impunisum non debet Ese petratum , puniatur a te, ne panaaris νο illo Precatum tuum iudieem te habeat , non patronum. In tribunal mentis tuae asseude contrare , is reum conisitae te ante ιe. Vati ponere reposte, ne Deus tonar ιe antes. Idia Heit in sodem rimo, se undefaeιltimam impetret veniam: Quoniam iniquita- ,, tem meam ego agnosco, di peccatum meum ante me se est semper. Tanquam ascens, Quoniam ante me est ne sis ante te ; ἐν quia ego agnosco, tu ignosce. Ergo peccasum aut a te punitur, atia a Deo e sedate eteia Deo re- eum. Te jus haleat punitorem, τι tu Deum babeas defenorem
Et Sermone asi. ali s s. lnter Homilias quinquaginta , ubi opera earnis recensuit quae qui agunt. Regnum Dei non possidebunt, ut ait Apostolus ad Galatas s. su dii r Laieeι .rgo se ipsam homo in istis io istate , dum potes , is mores conuerrat in melius p e cum iam non poterit , etiam prieteν voluntatem a Domino iudicetur. Ercum ipse ins protule, istierissmae meflicinae , sed tamen medicinae Lententiam , meniat M Antisites , per quos inti in Gelb ιtiues mini raηιυν : ἐν Ianquam bonus iam incipiens e M ius, maternorum mem Mortim ordine tu o- diro , a Praepossis Sacramenso tim aeeipiat Satιsfactionis suae modum e M in o serendo saerifilio eordis coneribulari detiosus , , supplex , ta tamen agat , quod non solum Q jossi ea ν/eipiendam salutem feci etiam cae eris ad exemplum. V Deeeatum eius, non solum ingratii rivis malo, sed etiam in ranto sandalo ahorum est, atque loe expedire πιι hiaii Eri Iesae videtur Antipiti, in notilia
mutiorum, vel etiam roritis plebιs agere Tenitentiam non ν
e et , non renat, non lethah, is mortiferae plagae perpu
Et infra On suffieit mores in mehus eommutare . ἐγὼ fisssi, misit, reeiae e ; nisi etiam de his , quae iactasunt , fissis fias Deo per Finiιentit dolorem, μν humilitatis gemi
eum , per contriti eordis faerificium , eooperantibas eis mos nis. Sanct I Oeensius I Pontifex Μaximus Epistola r. γιονυα inquit 'pondere aestimando . delictorum , Saeeiadiis es iudieare , ut alte dat ad confessonem Fenitentis , is ad fetus atque Iachvmas eorrigentis; in tum iubere dimitti , eum viderit eongruam satis fisionem. sanct caesarius , Homilia p. ubi peccatorum venialium, de mortalium discrimen exposuit , explicat quae Satisfactio pro venialibus, qua pro lethalibus Deo si exhibenda. Quoties linquit ins=mos visitamus, in ea eere positos requirimus discordes ad concordiam reuora mus , indicto in Ecclesia ieiunio ieiunamus, hospitisus p a s abluimus. Histitiassequentius conuenimus, eleem snam ante ostiιm praetereuntibuspauneribus damus ; inimie is nos ris , quoties perieriπι , indulgemus: si, operihus , , his s mitibus minuta seeeala quotidie redimunIur. Pro eispiratistis me δι νiminibus non Me festim si fidit , s diadendae sunt aera ἐν rugittis . 6- gemitus , eontinuata , is longo temhore procrastinara Ditinis , largiores eleem suae, eιιam plusquam nos in valere possumus, er san ; vhro vos tuos a communione Ecclesiae ν mouentes, in tactu. ἐγ tristiria multo tempore permanentes, i, Paenirentium etiam public/ agentes.
rarae mortis sementia praeueni/υν ζ ἐγ dum eulpae auctor H- miliatur cuisa censti tur , dumqtie exterire Fictio v I ιὰ Viae d frictionis infertur, tremendi Iudicis esse Uri ιυν : is ingentia debita labor Ditiis exiguus , quae vix e sumpturus erat ardoν aeteνnus. Tractantes ergo cavsam faΔιis nostris , faciamus intra nos, quod eirca nos Medicino, ount. Silaefura aliqua, vel querela in prima eo poris este iantistiν etiratio meditamenti Muiatoris a mni υν sit Minois sus vulnus absonditum, aut invise- eum pν unda demersum es, austeriorem, ae violentiorem po e vis Oeeutia medietnam. Similis ratio in aegritudine interioris somisis adhibenda es. Si huiusn/fortasse deIAEa, verbigraiias homo. vel in sermone, mel in aliqua re ne biti totansate, si oeulo peccauit aut eoiae ἰ verbo ν--eogitationum maeulae quotidiana oratione eurandae, pituista compunctione tergendae sunt. si vera θα que conscientium am interrogans, ahquia capitale eommi it,
it tiamfasso resimonio expugnavit, ae prodidit.
aut aerum Veritatis nomen per ursi temeritare tiolaui/ή δε merum Baptismi itinicum, 6 pretiosa n virginitatis bolos-ricam aeno commacuuli pudoris infecit e si in semet p- δε nouam homi em neee hominis oeci iit e Si per Muia gures , is Diti inos , atque Incantatores eaptiuum se Di bolo tradidiι Ime OHei modi commigra expiari penitus communi , i , medioeri, velfecreta satisfacitone non possunt I sedgrauest ausae grauiores acriores publieas curas requirunt: Vt qui eum pluramorum ristruci ione se
perdidiι , miti modo cum plurimorum aedi ait ese redis
Imperild porri Lutherant. de Caluintani respondent Satisfactiones illas mera suisse spectaeula instituta tum exempli eaus1, tum ad probandos hos, qui recipi pet hant ab Ecclesa: Disciplinam fuisse,& rem proritas pollinticam Finxit que Scholasticos eas non ad disciplinameoram Ecelesia, sed ad placandum Deum valere. Ouod enim spectacula mera non fuerint. exempli causa instituta, & ad probandos eos, qui in Ecclesiam recipi post labant, sed vel mavi md ad Deum placandum , ad eκ-
piandas. dccurandas peceatorum reliquias, ad poenas temporarias, quarum saepe debitores sumus post remisisonem meratorum, redimendas, non solam allata probant testimonia Patrum, sed duo confrmant argumenta lueti lentim ma, quibus demonstratur quibusdam peccatoribus , vel occultis , vel ab Eceles a non praecisis, satisfactionem secretam olim imponi ab Ecclesaconsueuisse. Primum argumentum petitur ex Sanct. Bagno , qui mulieribus adulterium secreto consessis pςnitentiam Canonicam impostam suis e. quam secreto quoque peragerent . ab Eucharistiae communione saeparatae certo, ac definito tempore, Epistola a.ad Amphiti hium , no- ne M. testatur. Alterum petitur ex Sanct Leone, Epistola ad Rusticum Narbonensem Episcopum asserente, alienum esse 1 e suetudine Ecelesastica ut Presbyteri, dc Diaconi pro crimine aliquo suo per manus impositionem remedium accipiant pretii tendi . Viae sinquit Mitimodita sau promeνendam miseruordiam Des priuasa es expetenda δε- eesso h Itis Sari,fuctio, fueνιι dena. sit eria ructu D. Quod 3c Iuliani Pome ii testimonio Libro a. De Vita Contemptilitia, Cap. . Ac Ilerdensis Concilii Canone I .dc Canone Prenseν, apud Gratianum Dist. 8a confria
Sed dc Traditionis sonti propinquior g.oprianus, LLbro De Lapsis, diserte asserit, Poenitentiae operibus non Ecelesiae soldm. sed Deo satisferi, eiusque iram placari.
Pores ille inquit indulgent ιam dare sententiam Itiam p is iue defect re. Penitenti , operanti, rogantipo es cis menter uno ere, potes in aeceptum ν erre, quis iupro salitus typerierint Majores, is fecerint Sacerdotes: Vel si viis stab eumstiis Satisfactionibus mouerit ,si eius iram siladen iis offensam iusta deprecatione Maenueris , dat alis, O. arma rumiam quisus victus armetur, reparat ἐν corrob rat vires, quibus des ins aurata vegetetur.
J Dprobat Ioannis sententia Lucte 3 Facite fruat Aus dignos Tinirentiae. Quid enim aliud sibi volunt igni fructus Renitentiae , quam satisfactionem per
opera iustitiae λ Peniren iam dico i inquit sanct. Ioan nes choostomus Homilia IO in Matthaeum) non solam, τι amis is priονistis de amus. vertim rasam τι bonorum operum fructibus impleamur. Facite, inquit, seu ius di gnos Renitentiae. Quo autem modo fuctima e poteriamti, λ si itique pereatis aduersa faciamus. Aliena ν suis Deite donare iam propria. Longe es sempo, eor-nidaius ρ Alegitimo qudque usu spendere coniugii , ae perpetuam continentiamsaeptuspaucortim dictum eis rete meditare. Iniuriam Telopere cuiqvam,vede, mo Des . si qRUὸν benedictionis terba consistis te, tientes vis nune officus , nunc eriam beneseii, pla re esurenae.
98쪽
1 oo Τheologiae Dogmaticae, & Moralis.
is aquae potu utrumque compensa , itiam superes Imminenti m. VId si impudicis ahenum decorem oeulis p Fae mi ,.Dn iam omnin) non videas, maiore listis euutionepos
Eandem sanct Ioannis sententiam expendens , sanct. Gregorius, Hoini lilia . in Evangelia ait: Soendum es, quia quis itis idii ira nulla comm ι, Hie iure concessitur mi Betria itatur ἰ fieque putatis opera Deiat, is ιamen nolueri , ea quae mundi sunt,uon retinquat. Arsi quis inso Heati Is . ulpam, vel errasse, quod stravius, in adulteri , ini iussus es . tanιὸ a se licisa deber abscindere, quanιδ δε-o uiis . ityi Leita perpetrasse. Neque enim porstictus hon4 operis esse debet eius qui minus is eius qui amphtis deis Aquit. Aut erus, qui in nullis, is, eius, qui in quis dum fΛ- eine luetis eoi tis eius tit in mutiis est timus: Per Me ergo quo e stir, Facite fructus dignos Poenitentiae et, tis
Idem, si ue alius Auctor Libs. Commentarii in Libr. I. argum inter eius Opera editi : V sicta s inquit )pereas quas medietna necessaria es , ut apostema reatus , quod conuersione comu itur, confitendo purgetur, αλ- ct Presque me disinia sanetur. senum ergo verae contie;
migua afruct onis auseris ut e delere nil tur . quod loquenda coninetur . Vnde Ioannes Baptisa male conuersos se Adaeos a se conmentes increpans , nite Genimina
M viperarum . quis ostendit vobis fugere a ventura ira/ὐ Faeite eran dignos fructus Poenitentiae. Di,uctu e go non in os is aut ramis, Paemtentia co' nocenda es. Qua sarhoν qu bona voluntas es. confvisonis ergo πινώ
ster te ioca sedρ, apte ruritim expetendasnte Duia ideireb omnis confeso peccatorum expetitur it fructus Pr- nitentiae sub se satur. Vnde , Dominus arboremJolbs δε- eorum .itiritis ex siem male duxit, qu a confrisionis o, nurum non Vecipis se ructu afructionis . His etiam IoeIs Prophetae. 3c sanct.Pauli verbis satisi factionis praeceptum expressum eis quibus peccatores ad
Poenitentiam adhortantur. Ioel 2. Conueriimisi is me in foso corde vestro , in munio, ἐν sterti, is planctu. a.
Corinth. 7. Hoc i sum secundum Deum contri ari mos , quantam in vobis operasve solicitia nem , Dd de sensio-xem . sed indignationem , sed mmdactam. Et ad Roma nos o. Sicut enim exhiluistis mehibra te trafertiiνe ammtin disiae, is in uriatas ad inisti iratem . ita , nune exbibere membra vestra seruire iasit ae infanctifieationem. Hune verborum illorum sensum esse, constat ex Sanct. Bolio,
re peccauimus , quando membra nora serua pereari tia iniquitatem praebuimus, corpore item confiteamur,
ιὸ ἐν Mupe bd egi si ρ Humiliare . Inuidisti λ consolare.
o eid si λ Mari ritim fusito, aut certῖ, quia Marυν io equivalere queat , per Exomologesim proprium corpus afflue. Tune demum post Confessionem dignus Dejis , qui Deo psallas in decachordo istieris. Et Homilia contra Ebriosos e Medicina tinouit) magna delicta una. Diu
ma νiram. Prostiatione genu Deo sectatur, pro manuum suusu pectus pulsetur . Pro vesium sumptu atque o natu fueredat humilitas . In omnibus veri eleemo snasereata datuat. Redemptio animae viri diuitiae ipsus .
Quid autem est aliud satisfacere Deo , quam quod his venis exprimitur λ Hine Sanct. Augu tinus , Epistolais a. ali 1s s . 2 ibit aliud agit , t inquit) quem meraelio ponitet, ns ut id quod mati feceris , impunisum QN non finat. Eo quippe modo i non parereri ides.
eit , cuius altam sistimque iudicium nullas comemptor euadit.
V satisfactio in saeνamento venitearit a Saeerdotibus im. ponatur, non humana lauesate Uurpartiminia diuina au. tio,itate ins tutum es. Hristus enim Apostolis suis, eorumque successori- bus ligandi,& soluendi potestatem tradidit Maris.1 quod non solom ad remissionem , ct retentionem peccatorum pertinet , sed etiam ad Satisfactionum impeditionem . Id euidentissmd . Leo testatur Epis la ga. alias o I. ad Neodorum Foroiul ensem Episcopum. Medi ιον inquit3 Dei ἐν hominum homo cb istis Iestis hisae Praepositis Ecelesiae tria di posesalem, mi , eonfrentibus actionem Penitentiae darent, is eo emolubri Satis Bione purgatos, ad communionem Sacramentorum se iontiam-concaliationis admitterem. Cui utique operi in
eo alis eri e Saluator intertienis, nee Tnquam ΛIbis abes, quae Mimstris suis exequenda commio dieres Ecce ego vobiscum stim ad eonsummationem si li : Visi quia
in quila um eius,quas operatus est, non recordalor. Αt re cordaretur iniquitatum,quas Poenitentibus condonauit,
si poti illarum remissionem menam aliquam sue satis
Respondetur Non recordari Deum iniquitatum,quasverd Poenitentibus dimisit, ita ut propter illas hominem odio habeat, ipsique poenas aeternas insistat, quae cum amicitia Dei cohaerere non possunt: Ipsarum vero ita
memorem esse, ut prenas exigat temporarias atque Satisfactiones,non tam seueritate Iudicis ouam misericordia patris, qui a precatorum reliquiis filios his Satis sa-cti ni hus expiat.oc tanquam medicinis saluberrimis ad uersus futuras peccatorum aegritudines praemunii: Aepraeterea Filis sui passioni de morti poenis illis consormes iacit Eodem certὰ sensu intelligi debent haee verba Delapud EMehielein, Omnium inisti tutum eius non
bor,quo ista qus ibidem leguntur de Iustis in lethale peceatum prolapsis, di a iustitia sua auersis: Omnes itis isti
cent, dc experientia suadet, Deum non ita obliuioni tradere hona iustorum opera, com a gratiae statu desciunt, quin ob illa praemijs ipsos temporalibus donet. Non se igitur obliuioni tradit impiorum crimina cum Prenitentiam agunt, quin ob ipsa poenis temporalibus obnoxiosi vitae velit vel in hoe siculo satis1actione,vel in Purgatorio satis passione luendis. Ohijcitur sectindo, Ficta & fraudulenta esset hominis
eum inimico suo reconciliatio, spos iniuriae condonationem , di sponsionem amicitiae, aliquod damnum aut malum idsum pati vellet. Qua igitur ratione Deus 1 P enitentibus i mnas exigit, si vere ipsis peccata dimisi, illosque in suam recedit amicitiam λRespondetur ec in hominum reconciliatione non alia lege amicitiam redintegrari, nisi ut violatus reparetur honos, ut iniuria illata conuenienti modo compens tur, ut pro damnis illatis congrua satisfactio fiat. Ou laeso satisfacere nolit amico amicitia indignum cen seri. Sed magnum praeterea discrimen est inter hominis reconciliationem eum inimi , ct Dei cum poenitente. Illa enim externis tantum signis innotescere potest , ac probari: Proindeque merito veniret in suspicionem laudis, si graue aliquod malum inferret inimicum qui- m in gratiam redisset Praeterea, malum illud, qu assiceretnr inimicus ad prioris expiationem iniuriae, aut eonfirmationem amicitiae nihil conferret. Dei vero cum Poenitente reconciliatio interior est, di externa poenae prorsus omnis remissione non indiget, ut probetur. Ac praeterea poenae quas hie a se peccator Poemtens repetit ex mandato Sacerdotum , vel spontὰ assumit , aut patitur , plurimum valent ad resarciendum honorem Deo ablatum, & violata diuinae iustitiae pariter, di miserieordiae iura quodammodo reparanda. Suum mi ip ius exercet Miser cordia , cum peccata condonat; Suum Iustitia , cum poenas satisfactorias exigit . Nee enim Deus
99쪽
Liber II. De sacramento Renitentiae. Io I
Deus instar priuat leuinciam cogitandus est, qui non solum iniuriam, sed Ac renam omnem iniuriae dehitam romittere debet inimico, ut ipsum in amicitiam suam sticeia recepisse censeatur: sed instar Iudicis,qui leges ordinemque iuris seruare debet. Sic iustitia , At pax sese mutuo osculantur. Vnde sanct Augustinus, Enarrati ne in Psalmum quinquagesimum euplicans h Dauidis Poenitentis ad Deum verba: Eere enim meritatem dilexia Ihait: Vertiatem duexisti Iu es, impunita peccata etiam eorum quibus ignosis ron reAqui Este misericordiam pro offasi,ut servares, i, veritatem. Ignosis confitenti In seis,fedo inum punienti: his seruatur misericordia, ν τ ritas ; miserie ordia, quia homo ideratur; veritasauia preis
obite itur tertio; Post remissionem peccatorum in Ra ptismo nulli poenae obnoxii manent baptiZati, quia Raptismus omnia pereata deset,ae remittit: Igitur nullius etiam mmae manent debitores , quibus peccata omnia per Renitentiam dimissa sunt. Respondetur, Id minim 3 sequi, magnumque discrumeri Saptismum inter, & Poenitentiam in hoc etiam im
tercedere. Baptismus enim regenerationis, Et in nouationis Sacramentum est,quod ideo culpam pariter,&Π-nae debitum Omne abolet expungit: poenitentia vero a cramentum est sanationis , in quo maiores ex parte hominis Poenitentis dispositiones postulantur : Quia graulus peccatum est, quod post Baptismum perpetratur illo , quod ante Baptismum committitur: Re propterea maiores ad Deum placandum labores subeundi sunt . Nam lauari quidem ei 3 possumus sitiquit s. Remiardus ser morae in Coena Domini ad sanandum ier 3 opus est curarioπe mutia. Et, ut d et Sacra Synodus Tridentina sensione I 4. Cap.2. Atius es Baptismi alius Finium iis frinus . Ter Baptismum enim radisum induenles , noua promus in illo efficimur ereasti ea, plenam, integram peccatorum omnium remissonem consequentes μου quam tamen notitiarem , is interritatem per saeramentum Finiten-riae sine maenis no ris fetibus, is horigus. diutia iuexigente iustitia , peruenire nequaquam pos mus ἰ Ῥι merit3 Ttnitentia Laboriosus quidum Basai as dictus
Obiicitur quarto; Christus Latiis nos a pereatis noris in sanguine suo Propitiatio est pro precaris nos ris ;Eiusque Satisfactio pro delictis nostris & non solum promostris. sed & totius mundi, non modo sussiciens est. sed superabundans : Quamobrem eius Passioni. & Μorti infertur iniuria, si praeter illius satisfactionem humanae
etiam satisfactiones ad Deum placandum necessariae asserantur . Vnde S. mirosius nullam S Terru ro negatione Christi quod grauissimum e et tρ crimen fuit, obtuli se Deo satisfactionem, affirmare non dubitat Libr. Io.
Respondetur ; Christi satisfactionem stificientiss-mam esse pro nostris, dc totius mundi peccatis, in m dum causae, dc remedii uniuersalis. quod nihilominus etiam per saeramenta, tum per Satisfactiones nostras iam bis applicari debeat,ut eficaciter in nobis operetur. Vnde sicut nulla sit iniuria dolori,quo Christus pro peccatis Dostris afflictus est.& lachrymis quas pro illorum rem insone sudit tametsi eontritio,& lachrymae Poenitentium tia expianda delicta necessaria asserantur. Nec ulla sit im uria orationibus Chrisi , licet orationibus nostris sit opus ad remissionem peceatorum , diuinaque benescia impetranda: Ita nulla si iniuria Satisfactioni Christi etsi satisfactio nostra necessaria si diuino iure ad Deum plaeandum. Et quemadmodum in obseruatione manda- tortim Dei semper coniungenda sunt gratia, & liberum hominis arbitrium: Ita in remissione peccatorum simul neurrere debent Christ Satisfactio , & nostra. Sicut enim liberum arbitrium sine gratia nihil prorsus boni perari potest: Ita omnis nostra quantacunque videatur P itentia , di Satis sectio, nihil prodest ad remissionem peccatorum nisi Deus Filii sui Passionem respiciat, uuae potiores partes in remissione peccatorum semper otitinet; scut gratia in bonis operibus semper habet principatum. Verumtamen scut horia opera non ita gratiae tribuimus. ut liberum hominis arbitrium exclu)amus
Ita reque Passioni Christi se remissionem peccatorum: adscribimus , ut nostram etiam Satisfactionem esse necessariam negemus. Vtrumque enim Catholicae Fidei dogma virumque Spiritusdatim oraculum est. Et Samsu. Iesu emundat nos ab omni peccato: Et, Duae fecundum , 1. ,
rue. Haec Ecclesiae doctrina est a Saera synodo Triden tina explicata . sessione I 4.Cap. 8. ψque vera sinquistia nostra est sali actio haec , quam pro preeatis no ris exsoluimus , mi non M per Cbristum Iesum: Nam qui
ex nobis tanquam ex nobis nihil possumus , Eo coope ante . qui nos confortat , omnia possumus ; Ba non
laser Domo unde glorietur , sed omnis gloriatio nostraia Christo es , in quo uiusmus . in quo meremur , in quo fati Mimus, faeienses I victus dignos Tinuentrae, qui eu isto mim habeare Ab ulo offeruntur Patri, is peνittam deeeptantu ν a Patre. Satissaqici igitur nostra Pansionem Christi non obseurat, sed illustrat. Σὸ enim e piosor christigratia videtur esse, qu)dn solum ea nobis eum communicantur , qtiae ipse solus ; suina etiam, quae tanquam eaput in membra suis Sanciis, is itistis hominibus promeruit , ae perfuit : Qua ratione fieri perspicuum est , ut iustae, ἐν hones ae piorum octioues tantum ponderis, is denuatis baseant; sinquit Concilii Catechismus. 9Cum porro Sanct. . Mosius asserit, se Petri Satisfactionem non legere , nomen satisfactionis non usurpat eo sensu, quo de illa agimus, prout Poenitentiae pars est; sed populari significatione, pro ex satione, quae veris bis fieri solet. Nam satisfacere alicui vulgo dicitur, qui apud illum verbis se excusat. μεν us itaque Sanct Teιrum laudat, quAd ingenud consessiis fuerit peceatum, non excusauerit, ac defenderit. Sed satisfacti nem proprid dictam in Sanct. Tetri Poenitentia non negat. ybs sinquit J ex famas, ipse non excusauit. Maluit enim ipse um accusare peeeatum , ut iustificar
rurfatenda , qua grauaretur negando e Iustus enim in
mit, is Levil; quia erratiis, os homo. Vsn i ςnio quid dixerit , inuenio quo eueriar Laesomas eius lego, Sa-risfactionem non lego e ἐν quod defindi non potes , ablui poses. Caeterum Lib. a. ne vi nitenria, Cap. s. peccatorum reliquias non dilui, nee poenas condonari docet,
nisi satisfactione , quae si Deo per opera iustitiae. marumque sinquit bearum dixis Dauid , ἐν eui remusae
funa iniqώitates , ἐν cuius precatum tegitur bonis operihus . Qui enim agis Ninuentiam , non foliam diluere Ia-ebomis debet pereatum, od etiam emendatioribusfactis operire, is tegere delictasuperiora , mr non ei imputetur
Quam icto Artieulo explicuimus doctrinam,vehit Fidei Catholicae dogma saera Synodus Trident in aquaistucit Canonibus confirmauit Sessione 34. De vinitentia, scilicet. Canone xa Si quis dixerit totam sinam simul eum I remisιisempera Deo, Sarisfacti Emque Tinirentium non ego aliam quis fidem , quis appretiendunt Christim pro eis. fatisfecisse; Anatbema M. Canone ra. Sι quis dixerit, propeceatis, quoadpinam remporalem, minime Deo per cbristi merita iaιisjeji stati ab eo infitiis , i, patienter toleratis, ritu Sacerdote initiηctis ; sed neque Donias restis, τι ieiunijs, orationibus, etiemvinas, vesialis etiam pietatis opeνibus, a queiari optimam Tenitentiamus tantum nouam vitam; An ιhema M. Canone x 4 Si is dixeris satisfactiones quisus venitentes per christum Iesim precata redimant, non esse cultus dii ; sed trasitiones hominum, doctrinam degraria, is moram Dei catium, atque beneficium mortis christobsuram
Can ne I s. se quis dixerit , claues Meldssae esse dritas tantiam aci foluencium , non etiam ad ligandum , , propIerea Sacerdotes , dum imponunt pinas confitentibus, agere eontra finem clauatim, is confra insiιurionem chri-
aeternis, Ana remporalis plerumque exsoluenda remaneas; Anathem fit.
, satisfactionis utilitare. x Atisfactionis utilitates , ae mictus , non aliis
100쪽
io Σ Τheologiae Dogmaticae, & Moralis.
riae poenae; cautiore que, is vigilantiores injuIurum P tri enses efficianι, Medentur quoque peccatorum reliquus, is vitiosos habitus male vivendo comparatos, contrariis miri artim action bus tollant. 2qeque meia fecurior vluιia iis Leelsa Dei unquam exis mutuuis ad amouendum imminentem a Dominopcnam, quum τι haec Pinitenιrae opera homines edim vero animi dokre fresentens. Accedit ad
Me qu3.idum δει is ciendo paιιmur pro peeeaiis, chrasotisti quis, o peccatis nostris fato fecis, ex quo omnis nostrasse Mentia es, conformes efficimur, eex is am quoque inde a rham habentes quod compaι mur, , conglorificissimur. Eosdem Satisfactionis fructus percenset Concilij Tridentini Catechismus P. a. ducisque superaddit , scilicet qui l satisfactoriae poenae testes sint doloris,quem de peceatis com imis concipimus, de quod Poenitentiae nostrae exempla alios ii peccatis deterreant.1 Prima igitur Satisfactionis utilitas ea est, quod satissa horijs poenis homines , quas freno quodam merceantur, cautio sque,& vigilantiores emciamur. Nam Sieit) rediret homo adpri inam beari ad nem , sidus siti esset petrando eadere in mortem ; inquit Sanct. M uti Laeus. Sermone 278. alias 34. De Diuersis. sane ea utior est homo in tuenda sanitate , cam ex graui diuturnique ritudine summa cum dissicultate euast,ne iterum secetur, exuratur, amarasque potiones haurire cogatur. Vnde Sana.Pawianti Epistola I .ad S,mproniis, si , Nouatianis obiicientibus. quod L eus permittere hominibus videretur, ut saepius peccarent, si saepius eos primitere iuberet; respondet id minime sequi. Nee enim Medicus. edm curat, assidue vulnerari docet: Nec qui ab incendio liberat, incendium monstrat 1 Nec qui naufragum e scopulis eripit, in saxa compellit. istudo dep)rieulo liberari, aliud ad periculam cogi. Eι fo ras sinquit) paterer hoc credi, P nitentia deliciae pu-
turenitir , et i lasor tansus imponitur, cui carnis interitus impeνatur. ctii iuges laevmin, cui gemitus sempiterni. Vo-
naui., mari dicunt; is Dei henes iam inalutem suam fenheer,memoν iaperieti5 honorant. Laudo timorem. Isto De νecunditim: Rotant iseram diuinae miserisordiae oneri esse: foγmidunt videri inculiare quod confectili sint: Bona cerιὰ soliti tria ne i erum expe, iri vitant, quod mes didicerunt ιimere. Ita modus temeritaris, resatio est timoris. Tmον rem hominis, Dei honoν es.
3 Secundo, poenae satisfactoris testis rationes quidam sunt doloris. quem ex peccatis commissis capimus . Qua ratione. Ec Ecelesiae si satis, quae nostris sceleribus grauiter flensa est. Unde sanct. Augusinas Enchiridij p alti Neque de ipsis criminibus quamlibet magnis rem flendis iis Sancta ne sis, Dei misericordia desperanda es areni lus Polientia ieeundam modum sui euiusque
peccati. In aditione amem Poenitentiae. ibi rati eo istames,τι is qtii commisit a Chrisi etiam corpore separetur, non
ram com deranda es mensura temporis . qudm doloris . cor enim contritum, ἐν hamitiorum Deus novi spernit . Verum quia phrumque dolor aherius eordis oceu hus es alteri, neque in ahorum notitiam per verba . aut quaecumque Anaproeedi : eum se eorum illo eui dieisur, Gemitus meus hie non est absconditus: Rectὰ eonsitutinivrat lis qui Fe-esessis pris sunt tempora Plinitentiae, ut fiat fatis etiam Eecissae, in qua remittuntών ipsa peccata: Extra eam quippὸ
,, Poenitetitiae nostrae exempla alios docent. quomodo
is ipsi vitam instituere. & pietatem sequi debeant: Comse enim poenas nobis pro peccatis irrogatas caeteri homi-- nes intuentur, summam cautionem sibi in omni uitavi adhibendam , ct mores pristinos eorrigendos intelli- se pendos intelligunt. Quare sapientissime illud ab Ecclesia obseruatum est, ut cum ab aliquo publies sagitium commissum esset , publica etiam Poenitentia ei indiceretur: Vt caeteri timore perterriti deinceps pec- scata diligentius vitarent. Quod etiam in occultis eriminibus. quae grauiora essent , interdum seri solitum erat ut colligitur ex antiquis Canonibus, qui grauiorum criminum reis Poenitentiam publicam imponunt , nec distinguunt uspiam inter crimina publica , dc culta e Item ex S Arab, o Libro a . De 'nitentia, Cap ΙΑ. & s. Augusino, sermone 33 I. alias ueo inter Homilias ouinquaginta, Cap. . sed cui diximus: id in more Ecclesae
fuit, ut qui ea commiserant, antequam publieam Poenitentiam suscepissent non absoluerentur, nec nisi vita e rum i nterim explorata ct discussa, ut certum esset an
peccata ex animo detestarentur, an vitam veterem odissent inuamque agere crepissent; & ne in ipso Poenitentis decursu facerent, quod pollea Poenitentia indigeret, ut loquitur sanct Ambrosus. 3 Quarto huiusmodi perpessione poenarum consequiis
ginem geramus. Nam, tesse Apostolo. sumus coheνeris cori ir Si tamen eo patimar, mi , conglos cemuν . Et, Sico Mitii fumas, ἐν convivemus: Sistisinebimus ,- eon, nabimus. Exemplum dedit nobis ut sequamur ve-astigia eius: Ut sicut ipse tulit crucem suam, carnem nostram indutus , verum ab omni prorsus peceato immunis; ita & nos peccat is contaminati tollamus S ips erucem nostram. Hoe est, quod nos admonet, dicens. Si quis is venirepos me, abnegeι semesi timis rosiat eruem,
o Ad purgandas quoque pereatorum reliquias, & vltiosos habitus eradicandos renae satisfactoriae plurimum prosunt. Non satis est inquit S Ioannes cho somus -ittam e corpore extrahi, sed plaga quoque a sagirea in- icta curanda est: Sie etiam in anima post acceptam peccati veniam Poenitentia curanda est plaga relicta. Hinc Dauid post remissionem precati orabat : Ammitis uua
me ab Dissilia mea, b ad Ario meo muncia me. Ouce ver
ba S. cMUUomus expendens Homilia a in Psal mum quinquagesimum ait: Ponsistis habes etiratum esse vianus , etιam et Iricem fanor . Drusinum etiam derarem restia
ιuin i . Quod igitur seri videmus in Baptismo , . vi r misso pereati oririnalis reatu, reliquiae tamen eius maneant , semes ille concupiscentiae, quem tota vita piis exercitiis mortiscare oporteat: Id & in Poenitentiae Sacramento euenit. Μanent quasi somes quidam .reliquiae quaedam peccati, quas purgare salubri Satis iactione n cesse est: Chin praesertim praeteritum reccatum inconsuetudinem abiit quod quanto fixerat altilis radices,tanto maiore, de diuturniore purgatione opus habet. Has peccati reliquias praxiare oescribit S. Ioannes ChrUUomus. Humilia ηο. iir Acta Apost lorum: Sicut enim, qtii
febre laboratoron in hoe foram laedistir, quM rotat seu etiam quod post mo,bum infirmi, sis, si s a morbo diutino Mhonam valetudinem redeat: Basaia, is de peccato Hrem dum ἰ seet onemur,natae tamen egemus magna fora trudine. Mide enim mo quemdam, qui contumelia affecιι, is non1δεμ psidio affectum propter boesum debet Iacbrsmara . quia non contumeliae dat penam ἰ sed etiam propter ahameati .m ut lugeat dignum. Ει qualis hic' uuia impudenιior faria es anima. Ram inumquodque precatum, thi patra iumfuerit, is adfinem perueneris, retinγὰρ in anima veneianum . Pon avais quo am dicentes, quando a morio e si
muti fuerint : Non uti aquam bibere uuamissanus H, sed ita morbus L M. De his etiam reliquijs anticulor orirenes Homilia st in Leuiticum ita scribit: In vulneribus eorporum, postquam
curata fuerint , remanet interdum ipsius vulneris sanum, quod e reatrix appellatur. Vix enim es,qui ira curetuν, te nullam sinepti vuln/ris refidere videartir indicium Transinuue ab Ha Legis umbra ad teritatem eius, is intuere qu modo anima, quae peccati vulatis acceperis, etiamsi cur tur,tamen habet peceati cicatrirem in loco vulneris residentem. Quae cicatrix non soli m a Deo videtur, sed is ab eis, qui aeceperunt ab eo graιiam, quia pervidere pos ι animae
Ianguores is discernere quaest anιma ita curata, ut omni
genere etesigium ilivit istieris abiecerite , quae eurata fit quidem , sed adlue veteris morbi in pso Des glaeieatricis