장음표시 사용
31쪽
3 et Theologiae Dogmaticae , ct Moralis.
scationem fugieere, ellam eum Sacramento, nis inam re Dei sui etur. His, ut opinor, momentis adducti sacrae Synodi Tridentinae Patres, squamuis Quaestionem, quam traci
mus , sinire noluerint i sententiae tamen amoris diuini, saltem inchoati necessitatem ad iustificationem pecca toris . etiam in Sacramento Poenitentiae asserenti, dc Attritionem ex solo poenae timore conceptam, vel eum ipso Sacramento su nuere neganti, non obscure fauerunt.
D et nimirum Sacra synodus, Sessone 6. Cap 6. Homines adultos iustificari, Dum peccatores fetae intem-
ad confide, anuam Dei jerieordιam se conuertendo, in
pitur, inter dispositiones ad iustificationem necessatas a Coneilio Tridentino inchoatum Dei amorem postulari. Qui quidem non est merus amor spei, sed beneuolentiae, quo Deus super omnia diligitur. Praeter spem enim inquam peccatores, eriguntur, silentes Deum sibi propter Chris tim propitium lore, sacra Synodus postulat amorem, quo ipsin Tanquam foviem omnis iuuariae diluere ineipiant. At amor a spe distinctus est amor beneuolet, tiae 1 Concilium igitur postulat amorem beneuolentiae ceu dispositionem omnino neeessariam ad iustificatio. Dem primam, quae fit per Baptismum. Confirmatur ex Can a. ita sanciente: Si quis dixeris,
posse Aut oporter, τι ei iustificationis gratia con eratur s. athema, . Quo ex Canone liquet, non solom fidem di spem, sed dc daectionem , qua Deum scutoportet, id
est, super omnia diligamus. a Concilio statui inter dispositiones necessarias ad ius fiscationem: Adeo iue non
de ibjo amore spei ; qui 1 spe ipsa indistinctus eii, sed de
amore beneuolentiae esse intelligendum. Ex quibus rursus colligitur, multo magis amorem Dei ad iusti scationem in Sacramento Poenitentiae necessarium esse ; ciam lon maior disposito desderetur ad iustiseationem peccatoris vost Baptisma, quam ante meditentis. Quocirca Tridentinum Concilium Sessione I 4. Cap. secundo , ait: Au quam tamen nouit rem , in ι ν itatem per Sacramentum Paenitensiae fine martii, nos ris fetibus , laboristis, d uinis id exist/χιὸ iusias id, peruenire nequaquam po tinnis e D merito Paeniseu ria laboriosus quidam Baptismus a Ss. Parrutis dictvis fust,iι Id euidentilis colligitur ex Cap. quarto eius
eri . Declarat secundo , Hune conlνiιionem noa solam cematronem a seeeato, is vitae nouae propositum is imeboationem , Leu vereris etiam ouatim continere, iuxta 1
Iia 1 T,olieite a vobis omnes iniquitares τυ, as , in quibus p .etiaricati estis . , facite vobis cor novum , ἐν
omium nouum . Tertio docet, conixit onem hune ali quando chaxitate perfectam esse, hominemque Deo reιοη- eisiare priusquam Me Sacramentum actu fuseipiatur .
Quo tamen casu iussi scatio ipsi Contritioni sine Sa cramenti voto. quod in illa includitur, non est adscribenda . Postremo docet, Iliam contritionem impe e Bam, quae .-tνisu dicistiν, quoniam et ei ex turpitu tuis r. eari eo deraιione, vel ex gehennae is poenarum metu communiter conei tur . voluntatem peccanui exeludis , eum ripe veniae , non solum non fuere hominem mmeriatam, is magis peccatorem, vertim etiam donum Dei vise ,
is spi,itus-sunm impulsum , nondum quidem inlusi an sis , fea tantum moventis . quo Psnitens adiutus, viam biisu instillam parat Et quamvis fine Saaeramento Pt nitentiae per se ad iustificat onem perducere pereator/m
nequeat; tamen eum ad gratiam in Sacramento Frisiten ιiae impereandam di omι . Hoc enim timore mittiter com
vis r alti tae , ad Ionae praedicationem pleaam terrori. Bus vcnitentiam egerunt , feν cordiam a Domino impetrarum . Ex quibus collisto Concilij Tridentini Patres in eam propensos fuisse Sententiam, quae Attri
tionem ex solo gehennae metu conceptam, etiam eum
Sacramento non suificere ad iustiseationem asserit, sed necessarium esse Dei amorem , saltem inchoatum &imperfectum, propugnat: Primo, quia mim dolorem
Sacra Synodus postulat, qui peccanui voluntatem ex cliidat Peccandi mrro voluntas non excluditur nisi contraria voluntatei scilicet amore iustitiae, siue amore Dei
super omnia . Timor enim poenae voluntatem non mutat sui enim metuit, reprimior, non emendatur ἰ inquit a. Ambrosius, Lib. 8. in Lucam ) Et certe voluntas
peccandi perseuerat, quamlini mundu&amatur, quamdiu cupiditas dominatur: Amor autem Mundi manet an corde radicatus, quamdiu non diligitur Deus. Duo
namque amores sunt, eA quibus omnes prodeunt voluntates, ita diue aequalitatibus, leui diuaciuntur a Boνutis. ωι lanasitis enim animus, qui ne dilectione esse non poteti , aut Dei amator es, ava Miandi. Indiaestione Dei utilia nimia: Iuditi one autem Munda etinfiis funι noxia; sinquit
S. Leo sermone s. De Iesumo septimi Mensis J Concinit
S. Leoni S. Grego, sus Magnus, Lib I 8. Mo,aiatim Cap. 8 Mus terrenarum rerum tinnuic amo, e tineistiν, in Deo nu Lι nusso attin Ese quisem ne disessa e animus nequa quom poιes: aut ιnfimas deletiatur, utitsummis; ἐν quisnιὸ ati Mistiuιo exercetur is summa, tani3-ioγUu-dιo to p cir ad infim: utiantoque acriore cura ina, decit ad ιnsma, tanto repoνe damnasii, frigescit a furimib. Nubia porri, in Sacramento Poenitentiat virtus est, qua eis ciat, ut in amore Mundi cuncta non sint noxia; ut acri recura infimis bonis inardescens, tepore damnabili non
frigescat a summis. Nulla it que in Sacramento Poenituntiae virtus eIt, qua iustus sat, qui Deum non amat. Secundu , quouis tempore Contritionis motum ad impetrandam veniam peccatorum necesilarium suis se docet Saeta Syn us . Si quovis tempore. non igitur extra Nacramentum duntaxat, sed etiam in Sacra memto . Cum isitur Contritio sit dolor de peccato, quatenus Dei Oilensa est, in ahetore ipsius super omnia conceptus e& c ontritio perlecta ct imperfecta, quam Attritionem vocamus, dis erant santum ut persectum ti imperse-etum sub eodem Contritionis genere, ut innuit Sacra Sue nodus his verbis: Iliam ierὸ Contritionem imperfectam, quae AIIrisιο δι ιιών, Se Sequitur Attritionem non ex solo poenarum timore conceptam esse debere, ut sit dinpositio ad iustificationem sussiciens cum sacramento ;sed admixtum habere Dei amorem super omnia saltem inchoatum dc imperiectum. Quod autem dixi, Attritionem a Contritione n n diserte, nisi ut imperfectum 1 perfecto intra idem genus , veterum Theologorum Sententia est imprimis Guillelmi Parisieno, Tractat De Saciamento IVntientiae, Cap ε. miristo in uit) ad contriironem c es , fieαι tu eras o non hibuiis at occisionem. isga arsa praeueniens. ac praeparans ad gratiam trarum faciemem oretit euisfactio ad a, sonem, i, μυι itiumλnasio quae es umbra ad irradiarionem, hoc es. Auι imira crepusctiti ad radiam. Et mulct post : .-ον quo se amis Deum, is amor quem quaeris, iis quo nondum amat Deum , sunt imus is eiusdem, vide ieet Dei, i scundum idem , , propter ιdem e Sunt ergo unius is eiusdem Deeieι non deferunt nis secundum magis is m. nus. Et inlita r
more autem praeparatorio amatur Deus fecundum quia mus , i propter H quod Deus, quema tmodum amore qui charitas dicisur. Amorem praeparatorium Attritionem vocat: Charitatem vero amorem qui in Contritione pellecta continetur
Ita S. nomas, in quartum Sententiarum, Dist I7. Quae ilionea. Articulo I. Quaestiuncula secunda ad te lium : -Iritio linquit duιι aeeessumaci perfectism con-
quo modo fiant eo intita, sed non peνfector Sed contrariaduitur, quanao omeses partes trisae funi simiI per diui nem au minima : Et ide3 significat Dit,itio in pirii I bus quamdam dioticentiam de peccatis comm A , sed non perrectam ἰ contritio autem perfectori Et Articulo pQuaestiuncula I. Com,itio sinquit) habeι duplicem dolorem: Vntim rationis, qui es driplicentia preeari eommises; is hie potes esse adeo pax uus,quod non sufficieι - νasionem contrisionis ut manils L pliceret ei peccatum, qui debeat dissipheere separatio a fine orat etiam amor potest esse remissus, qu3d non f fici ad rationem elaritalis. iasitim his rem habes infensu, Ne Tertio declarat sacra Synodus, hane Contritionem non solam cessationem a peccato, di viae nouae propos-
tum Ac inchoationem, Mul veteris etiam odium conriisnete, iuxta illud : Praucite a vobis omnes iniquitates
32쪽
Liber II. De Sacramento Poenitentiae. 33
vestras, ἐν Delae vob s eον notitim. Atqui cor nouum seri non potest sine Dei amore ut enim ait. s. urtisivinus, libro contra dimisution Manichaeum, cap. 7. Haeces breui sima ἐν aperitisma differens a duorum Te menorum , t or is amar: Iliud ad hominem veterem, Me isdnouum pertinea. In illam ergo sententiam propensa suit Sacra Synodus Tridentina, cure Dei amorem ceu dispo.stionem necessariam ad iustineationem postulat. Quarto, in exemplum assert Sacra Synodus Poeniten. tiam Nini uitarum, qui timore utiliter concum, ad I nae praedicationem plenam terroribus Poenitentiam egerunt. Λtqui Poenitentia Nini ultarum aliquem charitatis actum admixtum habuit. Nam ineus opera eorum, qcita conuersisunt de via sua mala, &c. Deus potiri nullam rationem habet operum inordine ad iustificati nem , nisi procedant ex fide quae per dilectionem opera. tur. Vt enim ait e S. Mugusinus , Sermone t38. aliasso. De Verbis Domini , cap. a. ia Iue eharitarem , profunt omnia r Detrabe eiaritatem, nihil prosint cir era . Et tractatu s. in Ioannem: Per have dilectionem peccara soluuntur. IIaee sinon teneatur, is gratie peeeatum es , is radix omnium peccatorum. Synodus itaque Tridentina in eam propensa suit Sententiam, quae Contritionem imperfectam aliquem gradum amoris Dei includere necessatio debere asserit, ut eum Saeramento iustificet. Plurimos Λuctores proferrem, qui Sententiam de neia cessitate amoris Dei in Contritione imperfecta sue Λttritione cum Sacramento coniuncta, ante de post Tria dentinum Concilium propugnarunt: Sed cum a minorum gentium Theologis hoc in Opere eitandis abstinere decreuerim: Paucorum sanctitate pati ter de doctrina in-sgnium telli montis Propostionem nostram confrmabo ; optimis S Romundi in Summa, lib. 3. tit. De Paeniten rusi, Remissionibus, β. 11. dicentis: uualiter aurem boeanteli gendum, utrum fetheelsu contrario fine confessione ιollat peccata , an conινitio eum confessone , marsae funi
laiones: Quas cum fgillatim retulisset, de tettia subiadit: Πνtii i ,3 dieti8t , fucordis contritione dimittιμe-eatum euilibet adulto, F verὸ conseritur, O, proponit ab aliis abstinere, is, iliud raristeri, o, de eos tisfacere secundum iudieitim Eee esae . . me estima opimo celebrioν est.
Et paulo post: Qu/disa opinio etiamst etera , paret .per exempla Laetari, quem prim3 suscitati it Dominus quam a
Di pati solveresur: Elper decem Leprosos qui an via , antequam venirent ad Sacerdotes , mundati sunt . Subdit
denique quod Haec tria, contriιio , confviso, is Sasis-
factis suns ιn praecepto. Attritionis non meminit: Nul- am itaque agnouit, nisi quae vere Contritio esset , ade6que verum ec praedominantem Dei amorem includeret.
Traeredat gratia s actualis sciliceos quitur luctior Boniam qui gratiam habet , diligit. Sequitur contritio : Qui
Iictorum ν emi sionem 3 S. nromni, in Summa, 4. parte, tit. 14. cap. s. a vias inquit timore δεν tiιδει non est inebarisare, i D3 nonj - ,rit adsistitem: Et iud)Ῥaeuitentes, praeoptiὰ ingrauibus infirmitatibus , oportes admonere , ne ad paeuirendum , eon endum propter Mitismodi principat Ieν moueantur: Nam inutatis essι i taI, Paenitentiis. Hoe express8 d eia B. Augustiistis de Tamient. Ds. 7. Cap. vis. Von ,, in stolo ιιmore Diuia homo a meis ergo fo3 paeniset, se oportet non solum itinere Deum L. . . sed Iti uinis diligere. Non ranium poenam timeat , seu etiam an- ., Aietur pro gloria. Id Confirmat exemplo relato inli-hro De Seprem Donis , suo tempore vulgato, Scholasti ei euiusdam Parisis defuncti, qui lethaliter decumbens, multis eum lachrymis peccata conseisus est, deuote suscipiens omnia Sacramenta secundum humanum iudicium. Hic postquam vita migrauit, Doctori suo, prout spoponderat, Deo volente apparuit, a quo de statu suo
interimatus, respondit in aeternum damnatum esse. Cumque ille attonitus causana quaereret, respondit misere utiem iis meis, es, Debranae ιliae non fuerunt ex amore Dei, inprιMipaliterpropter Dei ostens, e Sed propteν timorem inferni , ne ad ilium depuιarer , ω ι δεῖ mihi
S. Bernaiain senensis, Sermone quem habuit Ferta 3. post Domini eam primam Quadragesimae e Mui eonte-
ritti ν inquit 3 principaliter proprer ρίmorem inferni, is non propter amorem Dei, non es in statu falaris, qvi a non dolet amore Dei, sed amore sui a vi fi erigareι uanatio ex propria culpa, eessaret ἐν eontνitro illis . Eteontinuo subdit : Laeest aes veram contritιovem conetiν- eas timor humitians, debet tamen concurrere amor in miamans. Vnde es in pueriore initier timor poenae , superue-
mens tamen amor tatim tmorem delet repeliere
Venerabilis Ludoviei Grancirensis , operum pietate, aedintina, vitaeque sanctimonii celehris. Concione r.
in Milo B. Mariae Magdalenae, Consur plane inquit
ne nem eximia feri s. sanet, visis mecatum G ,er omnia detinetuν , aliudque supra omia vitaνe eonstruat 1 Hecieia duo habere nemo potes, nisi Detivi dileas f per Omma. Haec enim tria , Dilectio Dei super omnia , odium pereati , tropositum eius omni spera is, sudio vitandi ira se mutuo consequuntur, ut aeterum ne altero
eo sere nulla modo queat. hujusmodi diuesionem posnuttici lapsum nemo ni praesente Dei ope asturtis baberepores. Et allata ratione , quod scilicet post peccatum
homo totum amorem quem Deo debebat, in seipsum in- uertit, seque iam supra cetera omnia diligat, subdit: ILee stimur tanta erga se amoris mas in calfa ps, ut nemo
Deum ius a se rine singulari ope liuere quear: Sine hae
veri Dei diciti one neque vera Confrii o , neque firmum s e-leris vitandis roses tam , ac pro te neque is eatio constare pores. S. Thomas M Vilia Nouu Sermone quem habuit in Dominica Passionis: Noa de damno inquit I depi na, vel de infamia Dei de Itirpitudine-Dititate perea-ile Seu dolendum es de peccato, prout offensa Dra , se
τι etiam utilium incommodum de peccato pνoueniret, neque
esset infernus, acit iudicium, neque aliquis sciret, es amdripliceret peccatum , quia Deus fuit offensus . Veracintritio ex amore Dea debet procedere, non ex timore aut amore sui . . Vnde .istratιo is, contritio non ram
differunt quia confritio es dolor infengus, O. A tritio est dolor remissus; sed magis quia con/νilio es desor perfectus propter Deum, o Araritio es dolor imperfectus, is mixtus eum utilis ref ti bas Sancti denique Franeisi Salesii, libro a. De Amore Deι, cuius verba Latino idiomate fideliter & simpliciter reddo. Paenitentia cinquit quae non excludiι amorem Dei, quamuis adbuesine amo fit, est bona ἐν optanda Paenitdmia, sed imperfecta, is, quae lutem nobis dare non potes, donee ad amorem proue a sit, ἐν elim amo com mixta: Da mi, ut magnus . Volus d xit , Si eo pus suum traderet, ἐν usNHereι paupeνιbus omnes f euhates suas, non haberet aurem charitatem, id si pra- δε ρι nihil: Ita verὸ Meere prismus, Et, nitentia κο-sra tanta esset , ut in Lehomas oculi nosri resoluerentur, dolore corda nosra eoliiquescerent, nis functum L i morem habeamus , tu rosum nos s ad tuam aeternum nihil plan/profuttirum esse. obiicitur Si amorem Dei super omnIa necessario continere debet Attritici cum Sacramento P mitentiae coniuncta, ut peceator iustiscetur, sequitur inutiles es se Ecclesiae claues, inane & otiosum sacramentum: Si quidem Amor Dei super omnia iustiscat peccatorem ante Sacramentum , dc absque Sacramento. Respondetur, 1d non sequi quod Ohiiciunt. Optime enim conciliatur & Contritionis saltem imperfectae , dc Sacramenti necessitas. Hunc inter alios Histis Articulum damnauit Synodus Constantiensis: S. Asmo fue- νιι debire eontritus , omnis confesso exterior seu Sue memtatis , es bifupersa ἐν muritis. Et redeuntes ex illa Seiacta ad Ecclesiam Haereticos Martis. Quintus interroga
ri iubet, Hram eradunt qu3u Christantis citira contνδε sis nem eo dιs , habita cop)ia Saeerdotιs idonei, de neces date salutis ei eonfiteri reneatur. Idem docet Sacra Synodus Tridentina sessione t 3 cap. r. statuens Vt nataus Mico eius ino, tuss pereati , quantumis Ma comritus τι- deatur , absque praemura Sac ν amentati confessoηe ausu-ejam Eueharisium aceedere debeat, dic. Et Canone v decimo Sta ti/ι atque declarat , iatis quos constraria mortalis peccati grauat, quantumcumque etiam se eonintritos ex siment, habuta eoριa confessoris, necessari)praemittendam esse confessionem Sacramenta em antequam Sanctis limae Eueharistiae Saeramentum sumant. Si quis autem contνaratim docere , praedicare v I pert,naciter asserere, seu etiam publicὸd vitando defendere praestim erat ,
33쪽
Theologiae Dogmaticae , ct Moralis.
eo is exe munieatus miser. Inutiles itaque Eceles aeel aues, otiosum & inane Sacramentum Sacra Synodus non existimauit, etiamsi Gntritio persecta necessaria censeretur; multo minos si Contritici dumtaxat imperis secta Amorem Dei super Omnia inchoatum includensneeesiaria cum sacramento asseratur. Nee vero inutile
fore Saeramentum iudicarunt ipsi Theologi, qui Contritionem persectatri ad remissionem pereati etiam in sacramento velut necessariam postularunt: Quia non t mitti peccatum per Contritionem nisa in ordine ad Cla- Des Ecclesae agnouere 'i adeoque non uni Contriticini,sed Socramento Poenitentiae cuius illa votum includit, peccatorum remistionem tribuendam. Λbsolutionem enim Sacramentalem in iis operari, qui ad ipsa mi uotis seruentissimis inhiant, sicut Christi Passo in iis operabatur,qui
in Christum venturum credebant, antequam re ipsa consummata esset. Verum opinionem illam, quae sne Contritione persecta peceatorem etiam in sacramenti susceptione non iustificati asserit.merito reijcimus ec improbamus. Nam
ct vitis auimus Sanctissimus Pontifex Propostiones illas Mithaelis Baij anno mille sumo quingentesimo sexagesim septimo damnauit: Chuνisas perfecta is sincera, quae es eκ eorde puro, is eos caentia bona , , fide non ria , in cathe menisi Paenitentirispotes esse ne remissonae pereatomm.
Da itus illa liae es plenitudo legis , non semper es coniuncta eam rem si ne peccatorum.
Et Sacta Facultas Patisiensis in Comit ijs generalibus congrcgata Cuendis Iulii anno millestino sexcentesimo rigesimo-octauo hanc Piopolitionem damnauito Actus .su itatis Uessis, fraterae Operfectae contritionis ab Iolutὰ nite saωius es ad a, artavi ia Sacramento Taenitentiae ob inen fiam. Hanc Propositionem in libro De sis a V mainitate ex s. aerist uo Gallice redditore Notis illustra io a Cusu oscitieu- Presbytero Sacra Facultas merito proscripsit. Centurae ipsius verba adscribo: quae trasit de Atilis seis si petensia, is Contritiovis ex pe Dia
Quod autem obiicitur, Amorem Dei super omnia iustificare peccatorem absque Saeramento, id eoncedimus Mi ,ia de amore perfecto, non de amore inchoato . Quae renponso ex Tridentino Concilio coli gitur. Ub sinquit coniritionem sane ahquanis charitare pe Hidm esse contingaι , b in ve Deo reconca iure prius quam Me Sacramentum actus e latur, ipsum nubilominus reconciliat onem irascoΜιν tioni fine Sacramenti voto quod in ilia includistir, on esse uerilendam. Idemque confirmat Concilii Catechismus parti. De Poen Iemia, β. s. Vt enim hoc concedams inquit) con- ενιraone peccaι a deleri, quis ignoror Iiam ade) vehemen rem, aerem, intensam esse vorte, e, τι doloris are, bisissctim selerum magnitudine aequora eonstera I quo prisι . Haec est Contritici csalitate perfecta, qua villificatur pecca tot absque actuali Sacramenti susceptione eum solo illius voto. De imperfecta vero subdit: -ι quoniam pauca admoLm ad hune gradum peruenirent, iebat et am it a potieismis hae via peccatortim venias νanda esset. sua- enecesse iura, ut Hemexιusmus Dominus Iacanori ratjone communi hominu aluιι consulere , quod quiuem admirabiti eo tio effeci , e v claues veni eat .s Ecclesiae ινὰἰ-d ι . Etenim G Fidei Cathoticae dotirina, omnibus ereveniadum is, consanter a manuum se Si quis ita animo asseclas M, tinerata admissa doleat , isque Imposerum non pee- ea re eonis tua . Ει, huiusmodi dolore non a ciatur , qui au imp ινandam tentam satis esse Hir Eι tamen, cum feerata Sacerdoti r ιὰ confestis fuerat, vi . latitum Icelera Omma remitri ae condonai ι: o Meris3 afandi Vinns i, is Patribus nosris relebratum fit, Eeelsae et ibus atrum in caelum aperiri : De quo nem ni dabirare fas es, cum a Forentino concilio Meretum isaeamus , Poenιιent ae effeci timus. Absolationem a pereatis . Amor itaque Dei imperfectus , de inchoatus Poeoitentem non ivltificat ante Λblolutionem, sicut non iustificat Catechumenum ante Baptismum. Vtriusque enim eadem ratio est. Porro Catechumenus imperiecto tan tum di inchoato amore Deum diligens, aut minori seruore Bantismum desiderans, non iusti scatur ante sulce
tionem Baptismi. Quo spectant illa s. ut tini verbal ractatu I3. in Ioannem: Guantumcumque inquit)c techumenusproficiar, adsuetaremam suae niquisatis poν-rat, non ei dimiititur, nseam teneriι ad Bam Imti m. suomodo non caruit Populus I de vopulo AEgyptioνumnificiam venisset ad Mare Obram: sic μν essuris peceasorum nemo ι aret, nisicum ad fontem Baptismi pertieuerit. Intelligit autem S. Augustinus Catechumenum Luinis charitate Magrontem ivt ipse loquitur lib. . De lapii o contra Dona. Dinas, Cap. ar. Et certe negati non potest quin Atistisi-: 7 Catechumenus charitates agraret saltem imperia
secta cc inchoata, quamuis nondum adultati robus a rciiquidem de se scribit libro octauoco visionum, cap. I a.
Fubam amarusma contritione cordis mei. Et lib. o. cap. a. Sagartaueras tu coν norum charitare Itia . Et Cap. 4.
Gaudens in fide laudatii nomen tutim . Fidas illa cum Amore Dei saltem inchoato e niuncta erat: Et tamen peccata sibi remissa non suisse, antequam Baditismum iusciperet, ibidem testatur . Et ea fides me securum esse non Inebra de praeteriris peccatis meis quae mihi per B limtim tuum remi a nonrim erant. Uerum cinquies spiritualiter vivit, qui Deum amat: Quid igitur praei abit Saeramentum, si Amor Dei super omnia necessario praecedere debet Abs lutionem Sacramentalem λ Et quomodo Potnitentiavere diei poterit Saetamentum mortuorum λRespondetur , Varios esse vitae spiritualis gradus . Habet illa exordium suum , pr Cressum , perfecti nem. Λmor vita eordis est. Amor inchoatus est initium vitae spiritualis: Λmor prouectus est progressus vitae spiritualis: Amor perfectus est persectio vitae spiritualis; secundum illud S. Augustini: Dcheata elaratas , anes tu i ista est: Prouecta chari as prouecta ιυ .lia ede Femetia ebarotas pe,s Bis assitιa est. Pe cator itaque imperseud contritus, siue attritus, Desimque 't omnis iustitiae fontem diligere ineipiens, vivit vita inchoata, quae dispositio est ad vitam pers ctam ex charitate persecta , dc a Sacramento ipsam
conserente procedentem . Duplicis huius vitae dis in Gionem approbauit P tis Quiritis Sanctissimus Ponti-1ex, cum Michaetis Bad propositionem sexagesimam tertiam his verbis conceptam inter alias damnauit: IIIa
tur se utor, dum ei Paenatensi est ustae nouae propostum, is ιnchoario so gratiam iis ratur; alterius, quamicii aι tir qui vere iussiste Iuν , is, palmes vatius in Coraso Ῥιre incitar, e mentitia es, is scripturis minι- conueciens audieartiν. Et quamuis ante susceptionem Sacramenti, seu ante ribsolutionem Sacramentalem vivat Poenitens, seu vita inchcata di imperfecta, cum imperfectd contritus est; seu vita perfecta, eam persectam Contritionem habet, Poenitentia nihilominus Sacramentum est mortuorum , quia peccatores uiuifieat per dispositiones, vel partes sibi prae- 'Iuias, sibique connexas, quae etiam emeaeiam ab ipsa mutuantur. Praeterea Bapii sinus adultorum , dc Poenitentia lapsorum in pereatum mortale post Bapti iamum, Sacranaen insunt mortuorum, qui iam diuinae statiae virtute excitati ἡ tumulo, id eli, ex affectu peccati prodi re perunt, instar Laetari, quem pr. us vivifi- uitl9ominus dicens, Lorrare o m Ioras, dc post modum iam vitientem soluerunt Discipuli. Ex quo S. Gregorius colligit, uo)ltitos debemus ρὸν Pus oratim Auctor Iaseiu Iolue νe, quos Atiliorem nourtim cognoscimus pers citans emgraIιam viti eare. Hinc S. Atigustantis Setinone secundo in Psalmum centesimum primum, ait: tam ausis hominem paenitere peccatorum oram, iam reuixit. Et tammen nondum esse solutum, id est, nondum ipsi remissa peccata, ibidem asserit. Remino peecistorum inquit Votatio es . Quid enim pνodeser Laetura, quias, Oeerat de m numenιo , nos licereriar Solvite eum, ec sitiite abire
Ipse quidem loce semierastis latiis, ipse elamando ani mam re auιι, ι e terreram molem sepia o postam vi-cιι, b, proceisi Lis vincitis: Non erro ped bus propriis,fea viγιcite prodarentis. Fit hoc in corde Pura rentis etctimauuιs hominem paenitere pere Ioram Dorum, iam reui- πιι ό cum audis bomnem contuendo proferre conjicientiam , iam
34쪽
Liber II. De Sacramento Renitentiae. 3s
εam de stulero eductus es, sed nondum solutus est .
Quando solui tiν' quibus Iolaita ν ρ Quae solueritis , inquit, in terra, erunt soluta di in caeso. Meri 3 per Erelisam dari solutio meeis ortim potest: Sufeilari autem ipse moratias nonnisi initis et ante Domino portae me enim
Praeterea , Sacramentum Poenitentiae Meeatorum medicina, eiusque Ministri Sacerdotes Animarum Meis diei frequentius a Patribus appellantur e Mortuis verflmedicina non datur, sed viventibus. Unde Poenitentes semiuium potius quam mortuos dicendos esse, S. C priuantis asserit Epistola 31. Opem nostram cinquit a medelam
nos m uti eratis exhibere debemus . 'Nee paremus mor tuos esse, sed magissemiamines taeere eos, quos peUecutione fauesa aetaιos iidemus; qui in rorum mortui essent, numquam de eisdempostmodum-confessores is, Murores ferent. Idem asserit S. Ambdiosus, lib. t. De Poenitemtia , cap. Io. Si mortuus es t inquit euν ei disi is agendam Taenitentiam, qui iam evirari non potes λ Si δε-m uiuus est, iκfunde vinum-oleum, &e. Instabis: Minima eharitas sume it ad delendum peecatum : cum igitur Attritio eum saeramento sufficiens, peceatum delere non possit,quando a Sacramento seiuncta est, charitatem non includit. Respondetur, Minimam quidem charitatem hahl-tualem sussicere ad delendum precatum, non vero minimam eharitatem actualem. Charitas & gratia habitualis delent maculam & reatu peceati Charitas actualis non delet nis sit persecta ; & adeo vehemens, acris , ln- tensa, ut habitum producat. Si vero inchoata sit, impersecta, languida, tollit quidem affectum peceati, &peccandi voluntatem excludit, sed maculam & reatum non delet. Nee est quod obiiciatur , eoncipi non potiequomodo homo Deum amans ipsi displiceat, ae aeternae Poenae reus sit e Respondetur enim, In poenitente Deum tanquam omnis iustitiae niem diligere incipiente pla
cere quidem Deo exordium eonversionis & lancti ammxis initium, sicut & timorem, spem, fidem, ouae Dei 3psus dona sunt: Displicere vero peceatum, quM 3 Deo mori est, sed ab homine , adeoque & homitiem ipsum
veceati labe adhuc inquinatum , di consequenter aeterinmae poenae reatu obligatum, donee maeula & reatus vel charitate persecu& Sacramenti in voto laseepti effracia, vel ipsius saeramenti actuali susceptione expungam tur re soluantui . Id perduellis exemplo explicari utcumque potest, quem etsi criminis poeniteat, reus tamen
manet donec indulgentia Principis absoluatur. Sie reus Peccati manet Poenitens qui persecte diligit, sed diligere incipit, manet sinquam reus peccati & damnati nis a ternae, donec a Deo pet eius Ministros se absolutus, quia id aeterna ct immutabili Dei lege statu tum est, ut nulla iniquitas maneat impunita, nis quam Sanguis Christi per Sacramenta defluens & applieatus
Id confirmat praeclarus S. . eustini locus lib. s. contra L. anum, cap.s. Sicut inquit idolis immolatio, rae iam nee in actione es, quia praeteristi ἰ nee In vo untate , quia error quo sebar, absorptus est , maneι tamen reatus eius, donee in Lauacro νegen ν IIonis perea rerum omnium νemisi ne soluatur: Sie ἡ eontrario, quam-tiis reatus malae concapiscenιiae eodem R. ismate sit f Iutus, manel tameni a. donee ab eo qui post eiecta daemoniis perficit sanitates, nculei mineiente fanetur . P Sed QDefo ιe, e mori ipse eoncedas meeati facti atque transacti reatum manere , nisi Dero Fonte abluatur , dientibi, reatus iste quis fit, ubi maneal in homine eo
octorecteque vivente, nondum tamen peccatorum remi
fom Iiberato. Respondebat Iuliotis, Actu praetereunte, manere peccati reatum in eluse seientia qui desinuit, donee remittatur . Quam responsonem S. Muti inus
scientiasinistitur λ VH erit ν/ortis iue , quem transeunte peccato manere concedis , donee remutatur e Non est cerιὰ in corpore , quia non es eorum aecidentium quae aceidum eorpori r Non es in an mo, quia eius memoria deleti ι ob ura: ramen est. Hi es igiιών , eam iam lene v aut homo nihil rati eo irrens, nee dici pessit eo
ν- peccatorum, eius rearum manere, qui meminit . eius
verὸ qui oblitus es, non maneνeὸ Manet quippe omnino δε- nec semis ιυν MN euo manes. ns in oeetitiis legibus Dei,
qua conseriptae sunt quodammodo in mentibus Angelorum, Ilis fit iniquitas impani , n quam savius 31 diaιον sexpiaueris. catafrino crucis confecνοιών inda Baptis maris , ut ea dii Iur reatus tanquam in chiragraphos imus in notista spiritualium Poι es alum, per quas peis no exigitur precatorum Quod de Catechumeno S. Atio
sinu, uixit,idem de poenitente dici potest. suae enim hispisti 'istis, eadem is Paenitentiae ratio es, ut ipse asserie libro De Aritierinis coniugiis, cap. vltimo. Sed sinquies j si Poenitens imperfecto illo Dei amore
sucrensus moriatur, sequitur ipsum damnatum iri, posito quod amor inchoatus ad tuitiscationem non sum elatetitia Sacramentum. Quomodo vero fieri potest, ut quis Deum quoquo modo diligens in aeternum pereat ;Vt qui Deum amat, non si consors bonorum aeterno
rum, uuae praeparauit Deus diligeatibus se λ Ut qui Ddi
amanterre miniicitur, eiusque Iaudes amando constetur, in mortem secundam incidat, in qua nemo De memor est: in infernum detrudatur, in quo nemo Deo eonfitetur,' Secundum illud, Non est in morre qui memor D tui: Iu inferno ausem quis confitebitur tibi λ Vt qui aversam a peccato voluntatem habet. &ad Deum conia uersam, proiiciatur in locum ubi Eiseri sim, ius paenitudinis, natu tamen erit eorrectie ountatis ρ Λ damnatis enim iniquitas fra ita es abitur, ut nullatenus posse abes, i itia i Iuthei vel δε uerari. Verba sunt S. Fasten, ni, libro de Fιue ad Petrum, cap. 3. Respondetur , Λllud serendum esse iudicium de homine in extremis posito, qui non habeat copiam Saeem dotis, apud quem peccata deponere, di a quo beneficium Absolutionis consequi possit; de de homine eulpraesto est Sacerdos , eul peccata consteri, &a quo a Miolui possit. Posterior enim, quamuis Attritionem eum amote Dei super omnia supponatur habuisse, ab illo tamen amore excidit, nec vere aversam a peccato & ad Deum conuersam hahet voluntatem, quia contempti,
vel neglecti Sacramenti reus est . Prior vero, si Sacra. mentum non contemnat, non negligat, sed illud vehementer desideret, si Contritione imperfecta re meeandi voluntatem excludente, peccatum detestetur, Desimque tanquam omnis iustitiae sontem diligere incipiat nee tamen silere velit in illo conuersionis di bons voluntatis exordio,in illis amoris nastentis initiis, sed pio desiderio socer ue cordis affectu Deum magis diligere exoptet quanthm necesse est ut Et reconcilietur; antequam de vita migret peccatorum remisionem consequitur , Delmi serieordia complente quod deest et, qui quod in se est facit. Diuina scilicet bonitas nascentem re imperfectu in amorem enitentis, in extremo illo discrimine ad iliatum persectionis gradum prouehit, oui ad iustiscati nem neeessarius est: Quod si & in Catri evmenis Deum immisHiddiligentibus. Si enim Baptismum non reeipiant , non tu i ii Mantur, sed portant iniquitatis suae saracinam,ut ait S. Au Uinus: Quos tamen Baptismi voto iustiseati certum est, si mors ipsos intercipiat antequam Baptismum suscipere valeant ; complente Deo quod non ex moluntate defuit, ut loquitur idem S. Doctor is h. . De Baptismo eontra Donassas, cap. a . Qui enim dimittit per hominem potest dimittere α prpter hominem,ut ipse alibi ait Sed tune impletur inui niter, eum Misisterium Baptismi non eontemptus ' igionis, sed articulus Meessia talis exclusit. Idem asserit, multssque Patrum testi
moniis probat Thessa/ι Stam pensis in Galliis Ah has, in Epistola ad Lineolniensem in Anglia Episco
pum, edita Tom. 3. Spirilegii, quam ita concludit, τὰ relerio qu)d quieumque bonam moluntatem habebit in se ris , paeem indubitis uteris gloriam consequetur in eths . Amen. Si quis meνὰ hane Ep.stolam improbare volue ii, hos praera os Doctores casiaticos recipere notaerit , lapido
percutiatur, percussus comminuasar, comminutus in pulue
νe redigritie. Idem docet Innotentius Tertias in Epistola Decretali, quam ea de Quaestione interrogatus scripse ad Episcopum Cremonentem. Inquisitioni ιuae sinquit taliter respourimus, Presisterum , quem fine unda Bap.ris naris extramcim diem clausi se Anthia i , qti,a in I auctae matris Eeelesiae fide , chra i m nis conses one perseuerauit, ab originali peccara solutum , b ecb-
is patriae gaudium esse adeptu n asserimus incunctax ter. G- se super octutio Libro Moeustini De ciuitate Dei, via inter e tera legitur: Baptu vita intii iiDej m nistrarer, quem non eontemptus Religιonis , sed terminus mem talis excludit. Libram etiam Beati Aribro is De obitu C a Valen
35쪽
36 Τheologiae Dogmaticae, ct Moralis.
Hanc denique veteris iaciesiae suisti sententiam, colligitur ex Concilii Carthaginensi quarto, Cancine leptu gelim .nono; Vasens Catione secundo ; Arelatensi secundo, Canone duodecimo; Toletano vndecimo, Canone duodecimo, quibus statutum est, ut Pcenitentium, qu Poenitentiam impositam sedulo obibant. si casu in itinere vel in mari, ubi eis subuenim non pollet, morte interciperentur antequam reconciliati suissent, memoria orationibus & oblationibus Deo commendaretur . Obijcit ut erimmune Theologorum Axioma : Taetri te rem maste, o dii contri tim in sacramento Poenitentiae: Qυod certe salsum esset, nisi Atiιitio ex solo renarum metu concepta sussiciens esset dispositio ad iustiticationem in Sacramento. Respondetur, Poenitentem ex attrito seri contritum, non quod Attriti O ex solo poenarum metu concepta fusi
sciat, aut quod Λttritio illa possi seri Contritio, sed
quia Contritici Attritioni succedit, dc amor inchriatus virtute Sacramenti maturescit, adolescit de perfectus euadit, insumina Mimam habitu charitatis; a quo velut principio Lac: le contritionis di amotis perseeti actus oriuntur. Hinc S. Bonatientura, in Seotentiarum, Dist. s. quaest. 3. ad primum ec secundum ait: Ttia esse inerato, icilicet actionem malam , interiorem macum, & sequelam. Altio muti inquito expeti ιαν simο-re s macula , dolare , sed Dauela , charitatis aνdore .
ris arcior, in constimmationem. Et parta. dist. I quaest.
. . tritio cinquit) 'equenter ob confvisione Ue,ad -- cian, b, Diniarionem Sacerdotιs, formatur per gratiam, ut vi Coni, trio,,ne it ad ipsam contriti a*equa ν, ω multis ibi araria conceditur. Et ad qua itum : Au illud quod obsie ιur ad Ab ortitιone, dicendum, quod nemo reci pis es Bam, ni eburitatem habeat jaciem in prinesio confessonis, vel in medio, veI in fine. Id eonsrmat S. curosis Boreomaetis in Instructionibus
de Sacramento P enitentiae. Anteqtiamsinquit consese
H in poserum , quantum an se es , d.tima graisa adiu tiante d peccaris absinere ; is, quis antea commiseris,
Contritio igitur imperfecta ex amore Dei inchoato procedens , inchoatio quaedam est nouae vitae, novique hominis conceptioni stiuili se Verumtamen non solum concipi, sed nasci Opus eli ad salutem. Fit autem natiuitas illa, seu peti eclion uae vitae vi Meramenti, militionem impet sectam perficientis, & amorem inchoatum virtute Passionis Christi ad persectionem chalitatis
promouentis. Contritionem initur Sacramentum non
iupplet, quae ex diuina Lege α Chtilli institutione ne iacessaria est, sed complet ae perseit Gratia sanctificante dc Chalitate io animo producta: Pios conatusti assectus hominis Deum civ omnis iustitiae sontem diligere inetis pientis, & magis ae magis diligere eupientis adiuuat, roborat, ad maturitatem dc persectionem Perducit. Hoe sensu Plenitens virtute Sacramenti EA vitrata fie
De contνisionis obiecto . 1 ontritionis obiectum sunt peccata propria dc prς-
terita. Contritio namque odium est ae detestatio peccati propria voluntate coinmisit ah eo qui firmum habet deinceps non peccandi propositum. De alienis
proinde peccatis non conterimur, quamuis illa dispi Ierire nobis debeant: Nec de Originali peccato, quamuis de illud detestari quisque debeat, & dolere ac erubescere quod in eo natus 1it, dicendo cum Dauider gera enim iis iniquitatuas conceptusium, is in peccaris concepit me ma romea: ec ad illud desiluendum per susceptionem Baptismi, de ad concupiscentiam ex eo superstitem dramandam , eradicandam , crucifigendam teneatur . Dolor ille de peccato Originis homines ad Baptismi desdetiumaecendit, secundum illud S. Augustat Librci De cor, episrione is Gratura, cap s. Corripisur origo damnabilis, ut exuo re correptaonas voluntas egenerat ovis oriatur. Neque etiam circa menas peccata conlecutas contritio versatur ;hae namque materia sunt patientiae,non poenitentiae,si de poenis temporalibus huius vitae loquamur: Nee eas de te iasiati , sed amplecti uubet P enitens ut 1 Deo ordinatas ade piationem peccatorum suorum. P Enarum vero alterius vitae debitum, maximeque aeternatum se incurrisse
merito dolet, sed haec nota eii proprie dicta contritici, nisi quatenus dolor est de peccatis, propter quae poenis illis Onnoxius eii. Vnde de quod S. Quis nus ait, Sermoneas i. alias Io. inter Homilias quinquaginta : Nemo τι
poenaιeor. Ita intelligendum et , Poenitentiam agendam ei se de hac vita mortali oc corrupti hali, non ratione moris talitatis di corruptibilitati led ratione Peccatorum, quae mortis re corruptionis,ae miseriarsi huius vitς causς sui. Obiectum itaque Contritionis actualia sunt peccata, seu mortalia, leu venialia: Sed actualis Contritici ad mortalium veniam Obtinendam necessaria est,ut scilicet singulis peccatis mortalibus diligenti examine in memoriam reuocatis, singula peccator detestitur : Λduenialium autem rumi ilionem obtinendam suffieit virtualis
contritio sui loquuntur Theologi )quae quidem in eo p sta eit ut quis eo affectu eoque charitatis seruore in
Deum seratur, ut si singula peccata venialia eius memoriae actu occurrerent, illi displicerent, ac de illis exanimo doleret. Nee ad venialium dumtaxat, sed di mortalium, quae si accuratum di diligens conscientiae examen memoriae non occurrunt. virtualis illa eo tritio suiscit. Quae S. I Boisis dinti est 3.p. quas . 87. art. I. Quamuis autem necesse non sit, ut tot Contritionisaeius eliciantur, quot numero armilla sunt peccata;
nece ite tamen eli ut lingulis discussis, collectis , in in
moriam langulatim reuocatis, unus contritionis actus in
omnia di linsula feratur ec ad omnia di singula termineiatur . Vnde Concilium Tridentinum Sessione 14. Cano De s. conινιιιonem puram docet per ductiysonem, collectionem,'ueto ιιonem peccatorum Iuorum, quia quis νυ Iιιaι annos Iuas in amarisul ne an maer juae , ponderando peccatorum Itiorum gνauitatem, multitudinem, faeditatem. Quod S. Thoma confirmat in 4. Sententiarum, disi. IIcl. a.
2 e. ese es igitur peccata omnia, quae admismus, odisse, is, dolare, mi quaedam ramum doleamus , icta imulata, neque Iutaras Poenuentia a nobis f capiaιών. Nam, τι ἁ 1. Iacobo A solo dativis es. QV1CVMQVE ibram' luem seruaueris, omenu ιι aurem is uno, factus es omnium νeus. Ita Concilij I ridentini Catechismus p.a. De Sacramento Poenitentiae, I. M.
Sed di β. as. Monetiuos Fideles 3c maxime hortandos
esse docet, Ut ad inguia mo=ratia eramina 'opritim conarii anti ciolarem adis diere stiriam. Da enim Letechias conis . ιν ιιοnem describa: Rec gitabo tibi omnes annos meos
in amarituiti ne animae meae. Etenim recurrare omnes an
Ad singulas scilicet mortalium peccatorum species propriam adhibere contritionem, ut propria singulorum grauitas&sceditas eii, saluberrimus fuerit; v t docet S. Ioannes chr,o istis, Homilia a. in Matthaeum. Non
36쪽
Liber II. De Sacramento Poenitentiae.
a s fotam is adulteria. atque ilia auae omnes perhorrefcunt, collegeris i vertim etiam oceasta infidiarum e stia, , calumnias , elirectationes arcanas, inanem gloriam, inuidiam, citerique huiusmodi omnia eollige. Non enim
utent qui haee delinquum , extremos sappheiorum dolores. Vam ω eonuitiatores in gehennam Deadem: ἐν si vino iraseiviust, nihiI eam Regno Dei habes eommum . Ea qui proximum non diluis, fle Deum ostendit , me neque Murorio iuvetur . Et qui propinquos nerti git, fidem negat: ἐν qui pauperes despieit algae e remnit , in ignem mistisvν . Vola ergo tanquam par haee negligere, sed collige ae in mente feratae, ae sis fibro eonferiberes. si enim Iu scripseris , Deus deis tibia : Si herὸ non eonfer feris i i e Deus i scribit, is poenas exigit . utiare mit) melius es a nobis ψὰ eo ιν ibi, ut a Deo deleant ν, quum lorum nolis omnium oblitis, prae oeutis ηUris iu dis iudicii Me a Deo proponi. Quod ne his fui, exqui ιὰ omnia retolamus, is inueniemus multis noses 3bnoxios. Idem consimat Auctor Commentatis In septem Psalmos Renitentiales inter opera S. Gree,dedit , ad illa verba Psalmis. I quaeumque die Huυών, inelua ad me
aurem tuam. In electorum se licet cordibus tribulati Nem esse notat, quam in eis generat continua Poenitentiae amaritudo . Gui enim inquit, mala quae commisit, ante mentis oeulos congerens, pro fingulis quibuscumque eo tingitur, in areana eredis magnis ἐν amaris dolaris i meras anxietate contributisar . Solent namque electi mira, ad ea quorum i δεηι eo eliseerata, mentis inluitum Teducere, is modis eorum cati in gulatim consederatione perspectis , snati suaeque desere ἔ it Me modo eoisis fui prae parent bubila sim, dum per inumquodque erroris fui deplorant excesum. Iline namque Ieremias est: Diulia T. an. 1. M sones aquarum deduxit oculus meus . Diuifas quimpe aquas ex oculis deducere, es dispertitas Iacomas et Acuique pereaio tribuere , ἐν iniquitatis gaudio furisfactio xis doloribus compensarer uuatenus dum nunc huius, nune illius vincti memori mens acrius tangitur,s Ide omnibus uulis commota purgetur.
di Propositionem nostram hIs rationibus probat. Omnis dolor in amore sundatur: Sed amor charita. tis, in quo sundatur dolor contritionis, est maximus: Dolor itaoue contritionis est maximus. Seeundo, Dolor est de malo, ac proinde grauius malum doloris maioris obiectum esse At eulpa grauius est malum poena Dolor itaque de culpa conceptus, qui est nititio, omnem alium dolorem excedit. Tertio, Quantum aliquid plaeet, tantum contrarium elus displicet: Finis autem super omnia placet ; eum omnia propter ipsum desderentur: Et ideo peceatum quod a fine ultimo auertit, super omnia displicere debet .
conινitionem non solum maximam esse nereas, velemensis mam esse decet, iι me ignis uiam omnem ἐν focordiam QAesidat.
Disertia scripturae Saetae testimontis Proposito proiabatur. Deuteronomia enim scriptum est : cium Me ejis Dominum Decim itium, inuenies eum e Si tamen toto corde quis ris, ire tota ινιbulatione animae stiae . Et Ieremiae as. suaeritis me, is inuenietis, eum qtiis eritis me in foro coiae tesso, ἐπιnueniar a vobιs, au Dominas. Idem eonfimat s. caesaraus odietisen O Homilia r.
Immo ipse sinquit2 se decipit, scilm in medulii, I bis severe feniliaι morium, per per cisis eorporis molis dedi eae mutientum. Haec itaque pr uesalia mala ingenti νυgi tu i gemitu, is fonte indigent ueramur m 1 At e peruerim sed mandum es cum Prophe a, Rugiebam a gemitu cordis mei . oneι ii ae ut sori moratium conclamatum , ita magnos Iuper extinctam animam dare planctus. Et quomodo frier mIer orbala super a sone
super hane unicam eriminum mucrone confossam totam ponis
Summus ἐν maximus doloν de perearis conari io em debet, ira ut nullas maior excogitari pessi. f. . se' HVplici rataone hane Propositonem probat Gn. a ei sit Tridentini Catechumus: Prima haec est rcum persecta Contritio sit charitatis actio , a tim re qui filiorum est prosecta , idem statuendus est alitatis es contritionis modus. Charitas porro qua Deum diligimus, persectissimus est amor r Contritio itaque summus & maximus animi dolor esse debet. Vt enim maximὰ diligendus est Deus e Ita quae nos a Deo alienant , maxime detestari debemus . Hine eodem loquendi genere charitatis & eontiit lonis magnitudo in Sacris Litteris fgniseatur . De eharitate
dictum est: Diliges Dominum Deum tuum ex toto eorde tuo. De Contritione elamat Dominus per Prophetam: conis NM. uertimini ad me in toro eorde vesro.
Ratio altera haee est . Sicut Deus summum honum est inter omnia quae diligenda sunt: Ita peccatum summum est malum inter omnia, quae odisse homines debent: Vnde quae ratio probat Deum summὰ diligendum esse , eadem demonstrat pereatum odio maximo detestandum. omnibus vero rebus amorem Dei anteponendum esse, ta ut ne vitae quidem conseruandae eausa peccare liceat, aperte nos docet Christus Dominus, Μatth. Io. Qui amat inquit patrem aut matrem plus quum me, non O me disrnus: ἐν Oui amat iam aut hamsupreme, non est me duernus. Et Matth. I 6. Qui voluerit animam suam fatuam fm cera, 'perdeream. Quemadmodum igitur nullus snia dimodus charitati prςlcribitum Modus enim diligendi Deum,
es ipsum dile ne modo ; s inquit s. Beνnardus, it h. - ὰiligendo Deo ὶ ita detestationi peccati nullus modus
definiendus est. Idem argumentum tractat s. Thomas io 4. Sentensia
rum, Dist. tr. Quaest. a. articulo 3. Quaestiuncula a. Eineehementi m contritio πτη rit, vera tamen is Guax esse potes. Saepe enim usu venit, ut quae sensibus sublecta sunt,
magis quam spiritualia nos assiciant, & vehementitis moueant voluntatem , idque citra culpam hominis , stet statum animae in corpore corruptibili constitutae. are nonnulli interdum maiorem ex fisorum obitu, m ex peccati turpitudine doloris sensum capiunt. V ra etiam Contritici esse potest, quamuis lacrymae dos ris acerbitatem non e sequantur: Quae tamen in ri nitentia summopere optandae , ct commendandae sunt inquit Conci hi Tridentini Catechismus: Atque ad id valent plurimum Nini uitarum, Dauidis, Peceatricis mulieris,&S. Petri exempla,qui omnes uberrimis ama tissim si que laetymis Dei misericordiam implorantes , peccatorum veniam Impetrarunt. Hine Patres lacry rnas Seeundum Baptissima vocarunt, scilicet S. Grego,ius Viset anetotis, Oratione Ao. in Sancta Lumina, S. Graia soritis enus, Homis in eos ciui dea liis duritis iudieant, S. Ioannes cho stomus, Homiti' . De Poenitentia , s. I oris missiora, lib. a. Epist. og. S. I io-etis Hispalens , lib. 1. de ossietis Ecelesastieis, cap. I di S. Ioannes Damasenus, lib. I. De Fide orthodoxa ,
cap. o. Hinc S. Caesarius Arelaιeins, Sermone 37. inistet Λugustinianos alias 4r. De Sanctis , nunc I i in Appendire, ait: Sis luearitis extinctam nostram animam, quomodo ahenam carnem mortuam sumimus . Si aut uxor, aut Aius, aut maritus moriui fuerint, in terram sectu dor homines , eapulas trasendo, pectora tundendo , in iuctu ἐν poenitentia, veι in laevmis non paruo rempore perseuerat. 'go vos. Frvires , exi amas animaenosrae, quod alii exhibent alenae carni . V carnem, quam non possumus fasitare, plangamus; is animam nosram mortuam non plangimus , quam possumas μν Poenitentiam adflatum prisinum reuocaν e. Praeclare S. Augusinus, sermone 63. alias r3. inter editos a Theologis Parisiensibus , cap. 4. est: Visa corporis animis es Vata animae Leus es. Sisae ades
37쪽
8 Theologiae Dogmaticae , ct Moralis.
quam, deserente moritur corpus , im laret eadauer patiuante appetibale, modo pernatile. Insam membra . Muti, res: hae fenes- δεηι demus . habitas, ablatis ι .susplangit mονιtium , ad seMsras habitacuti setissea et mat: riones ιηtus qui audiat . Quanta dicis plangentis affectuscluama enumerat. quanta commemorat. D. Iur quan rum, it ita dixerim, dolreis ingoniam quas eum s/ktiente i e ιυν, eum loquatur cum ahente e Enumerat mores , em merat indiera benetiolentiae circas. .' Mortuum es eorpus.s re' suta distist vita eius, hoc es, anima I uir . corpus , b impiss es, infidelis es, ad credendum dum ad ce uendos mores ferreus: Vivente corpore moris D ut anima , per quam eorpus visit . . Interrogo cor. pi Ai vivat. Iin misel mihi, ambulansem, mutesopho tem, aud a Daventem , Ornu et reniem ἐν δε- sun em, si non inιelligis corpus vivereὸ .v Et interroga scam animam an uiuat i Habet is ipsa opera iis, per quae os adat ultam suam . o Ambulant pedes, intemgo corpus mitiere. Sed quo ambulam λ Ad adusteriam, inquit. E morsua es anima . Me enim ieraeismi Seriptura dixit , Mortua est vidua quae in delicijs uiuit. Camistilium intiolat inter deIeias aduhersum , quomodo potes anima , quae in delirιir mortua dicitur, in aduherio vitiere λ Morιua Gi. . Sic eliam eam audιo Ioquentem, in re tigo quia corpus vivit: Quaero quid loquaιών, utrum is anima vivat λ Men eium loquitur . si mendacium loquitur, mortua es Ipsam Veritatem interrogemus, quae ait, os quod mentitur, occidit animam L Tianis' Iιs mortuum, plange meratorem maris, plane ιmpium , - se Mange in elem. Scriptum est , Luctus mortui . sep. x ii M tem dies; satui autem di impii omnes dies vitae illorum . . diver)non antefura viscera miser ιionis ch ista nae; il plangas corpus , d quo recess*ι anima, O nongas animam , a quare e si ι D us λHine s. Eseius Noviodunens s Episcopus r In omni
Lacumae entin tacuae quodammodo preces Dal. Veniam non
loquendo posulant, sed merentur.
contr/tio , quatenus animi doloν es , Mn ρ ιest esse nimia. EIus namque mensura est amor Dei, qui nimius esse
non potest: Et deformitas peceati quod nimis dinpluere non potest, quatenus Dei en ingens a. sed dolor qui sensu percipitur . potest esse nimius : velut si quisita dolori & lacrymis indulgeret, us oeulos amitteret , corporeque extabesceret: Sicut etiam exterior eorporis amictio non debet esse nimia. Unde Epist ad Romanos a. dicitur, Rasi abiis obse altim mestram. Ita s. TM-mas in 4. Sentent rarum , Dast ret. quaest.a. articulo quaesiunculas . Si quis autem dolorem Contritionis ex animo insensus redundantem non temperaret, non adueristens, seruoreque raptus, in tali casu non pecearet, s inquit S. Eonatientura γ quia daret operam rei lieitae. Si autem aduertat, debet temperare. Hoe tamen consilium, ait Seraphicus Doctor, paucis necessarium est. Si a tem non temperaret vel affectione gaudii, vel consolatione spei, tra scenderet metas virtutis, ae proinde Con- tritionis.
s rasio ibus pecearis maioν contritio respondere debet. MAior enim ratio doloris est in uno, quam in aliopeceato, scilicet flensa Dei: Exactu squidem
magis inordinato Deus grauius offenditur. Pitterea idem ordo esse debet in dolore, qui in amore, cum ex ipso ortum habeat, sed maius bonum secundum ordinatam dilectionem magis amandum est: Pati ergo ratione gravius malum est magis detestandum. Nec solum intelligenda est Propositio de dolore quatenus affectus est animi mecatum detestandi, sed etiam quatenus sensum a se scit, es libetὰ suscipitur quasi poena peccati . Maiori et nim eulpae maior poena debetur. Ita docet s.raomas, in .
Quod a Patribus didicerat. Sancto sei licet capriano in Tractatu De Lis dicenter uiam Hagna deliquamas,
tam graia ιer de amus. Atio vulneri Hlgeηs O longa me .lacina non dest, Pamitent a cνimine minor non δει Et S. - ιν o lib. i. De Poemtentia, cap. a. scriberiter uua culpam exaggerauit, ex uerer eliam Paenitentiam. M Iora enim ιν ina maioribus abluuntur fetibus. Ita nee buatianus probatur , qui veniam interes t omni has , nec vos eius assiciptiti imisviores ei Pem, ἐν eondemnatores , qui ibi minusι is suὰia Paenitentiae , ubi augeri oportel: Quia grauiora pereria maioribus fasentanda fustris docuit ci isti sericordiae. s. denique Hieron mo , Epistola a . ad Einsebiti, data 1 In Paula sin. quit crederes ramo uel smaram : Ira leuis peceata plavebaι , τι illum grauissmorum criminum crederes
contνitionis dolor prepertius esse debet. Doctrina est S. Nomae in sementi ruis , dist. In quaest a. arti lo . duplicem dolorem distinguen tu: Vnum rationis, qui est detestatio precati a se commissis Alterum sensitiuae partis , qui ex isto eonsequi. tur: Et quantum ad utrumque tanquit a contritionis tempus es totus praefensis vitae stastis . Quandiu enim aliquis es in sumiae, dei est aιαν ineommoda quibus a se
ηιione ad terminum viae impedituν , vel retardatur . Vnde cum pre peceatum praeteritum tuae nostrae cursus in Deum retardesur , Quia tempus irrud quia erast d putastim ad eurrendum , recupeνari non pot/s, 3 oportet quMsem ιν in mirae huius tempore res e tritionis maneat quantam au pereari detesationem. Sιmitito etiam quantum adses bilem dolorem, qui it per pereati a voluntate a
mιιών. Quia enim homo precando poenam aeternam meriau, ἐν contra aeternum Dei meeauis, debes paena aeterna in tem
poralem mutata mallem in interno hominis, id es , in sarti hujus malae stemanere. Hine Eretrias ei V dicitur: De Propitiatio precato noIi esse ne metu. Perpetuus laque de pereatis dolor esse debet, ut Deus nobis propitius st. Quamuis autem Satisfactionis tempus destil- tum sit, non tamen Contritionis: Quia poena in Satisfactionem imposita ptoportionem habet cum culpa ex parte conuersionis ad ereaturam, ex qua snita est: Sed dolor Contritionis respondet culpae ex parte aversionis a Deo, ex qua sns nitudinem quamdam habet. Et ita vera Contritio debet semper permanete inquit s. Nomas. Addit Quaestion la tertia, tria in Contritione spectati posse 1 Primum est Contritionis genus , quod ea dolori Secundum est Contritionis forma; quia est actus virtutis gratia informatust Tettium est Contritionis es scacia; quia est actus meritorius, ct sacramentalis, α uodammodo satisfactorius. Sancti qui Deci in coelis ruuntur, Contritionem habere non possunt; quia Carent, propter gaudii plenitudinem . Damnati Con tritione carent; quia etsi doleant , deest tamen eis grαtia dolorem informans. Λnimae in Purgatorio detentae d lorem habent de precatis gratia informatum , sed non meritorium; quia non sunt amplios in statu merendi. In huius autem mortalis vitae curriculo, doloris capacessumus: Gratiam a Deo impetrate possumus qua dolor ille informetur: In statu denique merendi, Sacramen. ta suseipiendi, dc satisfacienui sumus . Propositionem nostram confirmat S. Thomas a Villa Noaa, Sermone in Dominica Passionis. Quarta cinquit conditio doloris , qti3dfit per ιtitis: Nam nitentia cum ιιasnienda es. Viae, peceator . quod onus imponissuperte propter momenιώm deletirationis. ramen e es inιeia ligendum, qusa dolor ille eonti artis riret per lorum v rame me emmqtiis posset Sed γὰd quotus peceatum tibi occurrit in memoriam, teneris odio habere , detesarι ,
ωι re paeniιοι Dese illia. Quidam dicunt , quod Mificis otii taut non Elaeeat inediutius es it etiam displiceist. Unde Pisue piatu.
mus : Ueccatum meum contra me est semper Αι ιι erum:
Tota die; ides, ιoia υιιί, xontristatus ingrediebarb
38쪽
Liber II. De Sacramento Poenitentiae.
adveniam pereasorum quouis tempore obtinendam.
VT enim ait s. Leo, Epistola. gr. alias s I. ad Ne doνum Foro vllensem Episcopum , res vi in tempore Me statis, is in peruuli vetentis instantia, prae
dium Faenirentiae, is mox RecoMιιιatιonis implorant, nee satisfactis interdisendis es, nee 'comitialso denegan dar Guia misee,e, diis Dei nee me tiror po fumus p vere, nee tempora definire, apud quem nutias patitur Ue- πω moras vera eonuemo, direme vultu lea per Pr pheram . Comeonuersus ingemueris, tune saluus eris.,, Et asbi, Die tu iniquitates tuas prior, ut rusii sceris. M E ire is : Quia apud Dominum misericordia , de ,, copiosa apud eum redemptio, In dioensaciis is ueDei donis non debemus esse di Miles, nee aee antιum se lachramus temis que uuiuere , eum imam paeni enaa afe
Confirmatureti Canone, Tutis, dis .et e nitentia, Τui ex s. Ioannechos omo in D . ad Theodorum lapsumumptus est, Tulis, sinquit mihi crede, latis est eua h min/s metas Dei: γῆ .mquam re moernit Paenuenaiam ,
quis perueniat malorum, im inde tamen velit reae,ii ad viriuris tiam, suseipis, ἐν libenter amplectituν : Facit omnia quatenus ad priorem reuocessurum: Αι qaodes adhue pj. Dasius is eminentius, etiams non potae- is quis explere omnem satisfaetendi ordinem , quantu-Iameumque tamen . ἐν quamhbel breui. rempore Iesam nora respuit Paemum ara: Suscipit etiam amam, nee pMaiιαν quouis exiguo eantie monas perdere mercedem . Id Nini uitarum di Boni Latronis exemplis S. Ioannes chr Uomus confirmat Homilia a . in Genesim : NAniussae sinquit tama pereatorum multitudine aura ti, qui magnam ἐν meram Faenitensiam egeram, non indigebanι amphoνi quam trium daerum tempore ad prouocandam Dei bonasarem , is antiquandam , quae aduer otian se Iuta erat, Senientiam . Ea qvid dies, Visiai s e Larro in retice neque tuo He opus halebat. Ea quid dico, d e 1Mὸ Neque bravii hora. Tanta es Dei er-aa nos misericordia. Nam ubi videria voluntaris nosrae mura propossum, is 1 ertienιi nos desiderio ad se aecedrae, non torrit, neque diffeνι; sed accelerat.
ARTIC V LVS. VL, REGULAE MORUM
cui solo paenae timore eone fus demeratis dolet, ab isqueas nere proponit, uave Deum tanquam omnis itid si ei lem LAIeγe non incipiat , Sacramemari Asfotatione nari non debes. cum Christianusquisque eo animo eaque pietate disponere se debeat ad Sacramentum suci piendum, cum sanus est qua ad illud se disponit morti proximus; dc parem serere salutis suae curam teneatur : Si quidem mors est semper in ianuis: Consequens est non magis licere sanis quam moribundis, sequi opinionem quae non est omnino certa nee tuta , qualis illa est quae Attritionem om. ni Dei amore destitutam sufficere ad iustisseationem cum Saeramento asserit. Graviter enim perearet homo in rebus au saltitem animae pera nentibus , veι eo solo quia certis incerra praeponeret; inquit S. Aue tinus lib. t. de Bassismo, cap. 3.
atii nihiI timet magis Mam a Deo separasti, eiusque m e
HIe enim Deum tanquam omnis lustitiae sontem,
gratis, amore casto diligit, ut docet S. μου nias ciermone r78. alias I s. da Verbis . osoli, capio. Itid est inquit) ιιmere poenam ἰ Hiis es amaje iusti-Dam. --ον easus in te esse debet, quo amore G fideres videre, non coe- , terram, non campos liqvados maris . non nectacula nugatoris , non fulgores nitori uegemmarum e Sed desidera vadere Deum tuum , amare
Deum tuum: Quia dictvimes, Dilectissimi , si ii Dei μsumus,&nondum apparuit quod erimus. Scimus auia μtem quia cum apparuerit, similes ei erimus, quois Mniam uidebimus eum scuti est. Meemoptest quam vi- nem fac bonum, ecce promer quam noli furere malum. Si enim amas videre Deum auum , s in Me perciνitatione illo auores piras; ecce probat te Dominias Deus itius , quo diear tibi e Eece sue quos vis , impis eumd rates tuas, extende nequιtiam , dιlina Lxuriam . quaequis δε-buerit, Ilaisumptita ; et ton hinc te punio, non te in geheη- smillo, Peιem meam Iantum tibi negabo . Si expat,illi,
amasti; shoe quod dictum es, Faelem suam tibi uetabιt
Deus tuas, e ιν emuit cor tuum , in non videndo Deum
tuum magnam poenam putasι ἱ gratis amasi . Quieti minque ergo Deum ut bonum suum ae aeternam suam bea. titudinem diligit, illum amicitiae, non neu piscentiae desiderio expetit. Non enim illum ad commodum suum demistit, vertim diligit ut se illi omnino subdat, illi obtemperet, in illoque tamquam in fine suo vltimorequiescat. Castus qui iem non est amor. quo Deus ut origo de auctor bonorum externorum , fonsque terrenae felicitatis tantum diligitur. Qui Deum hoe modo diligunt, illum non tam prepter ipsum, quom propter ista, quae ab ipso accipiunt, vel sperant bona, diligunt. Hinc S. MuusInus Enarratione in Psalmum 43. ait: Exigiata a te τι tu eum gratis colas, non quia dat temporalia ἰ Ied quia praesar aetesna. Sed castus est amor,quo quis Deum diligit tanquam suum Oinnis creaturae rationalis beatis-
Id eonfirmat S. Bernatatis, Sermone g. De diuerssrriti uid onquit) merceraritim eum quis aes et , qtis paternae ιnhrat haered Iaιi, elimae raro affectu exserie i ΙNeet tum enim vero esse fatentur ipsi seruilis Attri- eQρectat, quam rimirum fi 1 mereedem esse, non merea tionis defensores, an seruilis Attritio cum Mera- varib, Prometa ιeuiatur e Cum dederit, iηqui dilectis alae trisui fietat ad iustificationem peccatoris. Vnde asse suas somniam --:-r xi xlarit eum, qui in mortis periculo constitutus est , absoluinori posse , 1i solam illam Λttritionem ipsum habere pur- spectum si, nec sarere quod in se est, ut vere conteratur; cu ia damnationis aeterias periculo se exponit,qui ita af citis es . Nam ubi es morale bium, Umorati perieulum, prae νέim in re tam graui: Hic utilem es morale dubiam,eum
ilia opinao, nec value antiqua, nee mcitium eommvnas fit . . t loquitur Suaretius I. pari. quaest.F. disput. Is .aIt. Dum.1 δ Idem asserunt Saneheet lib. a. cap. s. nuin. 34. Recianus, tractatu I. cap.4. quaest. s. De Aonita eis,3-- tilia Immanorum titium, ad tertium. Comitolus, lib. I. seu st. Asorat quae 32. num. g. insignes et eruditi Societatis Iesu Theologi . Porro si in mortis discrimine hae e sententia non est omnino tuta, & perieulo vi lacidi Sacramentum se e ponit, qui illam sequitur Nec sequenda est toto vitae curriculo , cum periculumst mori minus sacrilegii committendi, si haee opinio salsast, quae seruilem Attritionem susscere censet, ut sorsan falsa est, eruditis illis Theologis talentibus. Et certe suis somnum , ecce haereditas Domini , filii merces
fructus ventris. Ini eoartamen ad eν gradus DbΓmior , ἐν affectus dignasνι sto, ciam penistis casei Maro corde nihil hau des Arar anima, nihiι aliud a Deo quaerit , qua inum Deum a Cresrosqusdem didieis experimento , quo niam bonus Dominus oerant uus in se , animae quaerenti ipsum, sta it iam ex afectu eo as atque ex MIentem is eumes tiliam Psalmo: Quid enim mihi est in caelo, a te quid volui super terram λ Defecit ex Meto mea eccor meum, Deus cordis mei, & pars mea MDeus in aeternum. Neque enim futim Liquis, no me- shestatem, non turium , non atitit quidquam ι quam priuaro Di ira visamον eri erat anima quae eiusmodi UrSea tota pergit luteum, unuάmque eiae perfectum desiderium es, te ini, o cal eam Rex in cubreui suum, vi i
adhaereas, imo fruatur. Id eonfirmat meo a S. Hctore , libro a. De Sacramentis , cap. g. Seu fortὰ inquit; mererearias eris, δε diligis Detim, ibi seruis ei, πιι praemitim abitio aeei as .
39쪽
Τheolo se Dogmaticae, & Moralis.
ν mus praemium, ut mercenarii simus: Eriam . iam non quaerimus. Dabit volueris ines nos non quaerimus. In tam tum enam extulimus manus ab omni mtinere, ut etiam i u non quaeramus, quem dιhrimus. Tura enim Og atusta, b, ali ditidione diluimus . nihiI quaerimus. Ine eos iter δε quid dare voLeria, nos nisu requirimus. Diligimus ipsum, sed non ηuaerimus aliquid, etiam ipsum non querimus queis diligimus . Audire , homines sapireres . Diligamus , in qu unt , ipsum ς non quaerimus ipsum. Hoc est dιcere , Betimas ipsum: Ied non eviramus de ipse. Ego homo sedilis ι notum aiobis. Si me Adiligeretas, Ut de me non curaretis, ego de vis directione non eurarem. Vos Usdem
ris, fidentimes τι Deo offerasis, quod homo duri re pueret. svomodo, iκquium, mercenarii non sumus, in Deum propter hoe malimus, mi praemium is ipso aceιpiamus. Noe es gratis hoe amare, mque amor iste fitiatis , sed mercena, ιi ἐν sejes , qui pretiam quae ι pro serui- rate sua. sui hoc issetina, mirtutem dilictionis non intelia sunt. suiu est enim diIue e. ni ipsi, ieris habeνὸλ et con
reres ab βs, aratis non amares . Hune autem non a ud quis νιs pro eo, quod amas, ἐν tamen aliquid quaeris ἐν desueros in eo imo quod amas . Alioquis non amares,
non destae, jes . Sed aliud es pra tuo, aliud in ipse. Si pro ipso aliquid amas, mercenarius. Si is ipsa as, O s-fum amas, filius es .
DEsderium enim amoris , in illum amoris est . Siquidem , ut ait Guillelmus τὰν esses, lib. De
Λώον amento Paenitentrae, cap.ε. utis quaerit amare Deum, ιιqtie iam amat Deum, licet nondum eo amore quem quaerit . cumenam Daeras amare Deum, utique dotaeras amara Deum: Qui aiaten defiserat, amat Amal ergo mare Deum,
ἐν non amas illud ns propter D/tim . Hinc I S. Murti ino Epistola Ia . alias s. scriptum eur Iusavi. ra, cum volumus, aues, quia eam ipsam plene velle, iu- si ita es; nee plus aliqviid perseienda 1 init . qua perfectam voluntatem νequiνit. Viri s labor es , Ma velis Diis est . . Sed Me volumas et plena fit , operiet τι sana it. Eria auram sana, s Medietim non refusat, cu ius folias Irat a Drar potes a morbo desideriorum nodiro. eum. Igitur di qui Deum vera dc sincera utiluntate vult amare ipsum amare incipit. Quieumque enim actus Ita a voluntate dependent, ut ad eos producendm ex gr. aris membris aut inlitumentis minime indigeat, illi me Ipso producuntur. quo eos ipsa .ve es de sincer/, sortiterti integret vult esse productos Potest quis vere de sincerduelle ambulare, scribere, aediscare, qui tamen nee ambulet, nee seribat, nee sediscet, quod vires corporis ,
instrumenta, ec saeuitates voluntatem desciant. V rum nemo sincerρ vult amare, qui reuera amare non incipiat . Hunc enim actum si voluntas omnino dc sincere velit statim adesse neresse est, eum eum producere nihil aliud sit, quam illum velle. Qui autem simum propinsitum habet non precandi de citeto , quod necessarium est ad Ductum Absolutionis erinsequendum, is certe
Deum amate firmo proposito decreuit. Habet enim propositum seruandi mandata Dei, ac proinde seruandi primum dc maximum mandatum, hoe est, amanat Dominum Deum suum ex toto corde. Illum igitur amare ineipit. Nonne enim-vero sui est, quisquis gerit luxandi propos tum λ Nonne adulter est, quisquis firmum adulterandi propos tum concepit λ Nonne auarus, siue amator pecuniae est, quisquis frmo proposto decreuit pecuniam amare λ Eadem igitur ratione Dei amator est, quisquissimo pro sto decreuit Deum amare . Multi quis autem peccatum sincere detestatur, ec deinceps non peccare decreuit, Deum amaresticere desderat ae hi-miter decernit. Quomodo enim illum veteris amoris poeniteret, qui nouia amore suerendi non inciperet aiau modo ereaturarum cupiditatem detestaretur , qui
cor suum non de ueret Creatori Quomodo diceret , Diqviisatem odio haltii ἐν abominarus sum, qui una non diisceret, Legem Mematium Lux λ Pal. Propostionem nostram confirmat s. Fulgentius, EpL.
stola ad Eue piciis, ostendstque sine Charitate seri non posse ut quis Deum diligere velit. Dilemo sinquit nti latenus diliger ν, ns d Ietiis habediar, qua ima disectio diligastir . As ipsa stitu dilectio diligitur , otita iune diligiιών, eum habetιν , nee diluitur nisi labe ιών .Eqtiidem pores Lligi a nobis, etiam eum petimus ut a ge ιών in nobis: Sed non di igit eius augmentum, qui non habet initium. 2ba ergo se coaritas diluitu cur nummus, aut aliquid eitissmodi. Potes orim qιθqtie intim non ha here nammum , is misita danem di stere ae aes raratamorum . Duuit ergo se nummorum multitiainem ,
ne umus quidem nummi habeat facultatem . v chariistas tamen non habetur , δε non diligasura nee diligisvν ,s
Merilegii reus es, mi Saeramentalem is falarionem Nei mi , Deumsuper omnia non ditigens , id es, finem suam
ultimum Misae in creatura, non in Deo eastituens
I Lle enim Sacramentum violat, quod stie debita dinpositione suscipit. Ille in assecto peccat perseuerat, quod se odisse ae detestari coram Deo S eius Ministis profitetur. Ille remissionem peccatorum, Quam Deus ad se socere conuerss duntaxat pollicetur, Deo, si fieri posset, decepto sustulari natur. Si contiemusDe
ris, ἐν ingemuu , fisus eris, inquit Deus apud Isaiam in hoc testimonio sinquit, S. Fulgentius lib.
r. De semisone Peceatoriciae, cap. r. Deus ec praecepto utitur, ecpromisso. Dieens quippe, si e uersus Iberis, ingemueν is, salvus eris , ostendit ex conuerinsion s conditione promissionem salutis omnino pendere. Haec es igitur inreν Deum hominemque conditia, id est , inser praecι entem mininum servi ave pos in rem, anser sudicem qu3 ne itis ιia misericordiam praer
gal ἐν peccatorem qui Vericordiam itis iudieantis exspectar. Disire igitur se Dominas mi rieon is, iustus , Ieti rus is pius e di hoc feceris, hoe habebis. Ego tui pra
ripio conue Anem, tu posis a me Asem. Si parueras prae
temo, potieris lenescio. Si iussa feri mideam, postulata ιonee iam. Si conuersus fueris de ingemueris, saluus et is . cum dicitur uituν peccatori benefeium Drusis aecipere cupiemi, quaa si eo eUtis jueris, ἐν ingemue- νιι , saluus erit; consequenter intelligitur , qu a etiamsingemuerit, tamen conuemzs non fueνιι, saluus non erit.
2 ba enim frustra virumque diuisus serens complexus es. nisi vi Lee duo , id es , contieesionem is gemitum ,
necessaria cognosceremus au eonsetiendtim futatis esse. Bum. Non tunicit gemitus orantis, nisi accedat Con uersio eordis. Nonnulli enim sceIertim suorum coηνῆ - ea ratione perferriti, pro iniquitaribus fuis in oratione semunt , nec ramen ab inqua operatione discedant. Farentur Ie mola ferise , nee .utim Mem molant malifatiis suis imponere. ccc ana bamulier in eospectu Dei peccara, quibus tenentur oppress, is eadem peccata , qu
tos iam morbo. DanιIre verbis quaerant placare Iudicem,
quem ne is ini as magis irritant ad Drorem. Talas num quam dilatiηι gemendo mecarum, quia noti des uni preeare post gemitum. RectissJ me gitur dicis Deus lamini: Si conuersus sueris, Ec ingemueris , saluus eris . Apud Deum quippe seuerum is bonum tam oratio et extis audi tuν, Iuncposcentas fietus attradstur , tune seti conced ιών salus, s inerit ad Deum eonirati eordis humilitate conae fus. Non est autem vera conuersio, nisi bonus ani- reus , qui finem suum ultimum in creatura peccan do collocauerat, esque Creatorem postposuerat , aperuerso creaturae amore auersus , Deum tanquam
finem suum ultimum diligat, e6que nomine peccatum oderit ae detestetur, quo. illum a summo illo bono, suoque de omnium creaturarum ultimo fineseia parauerit. Si autem nec ita sit assectus,neque se affectum se probabiliter putet, ac nihilominus Sacramentum re cipiat, sacrilegium committit, ut docet S. Bonaventuraio 4.
40쪽
Liber II. De Sacramento Poenitentiae.
in fine . Multi autem labeer in fine , tamen non
cuamuis confessarias explorare debeat animum Poeni tereris , an sit ver/ eontritus ; ipsum ramen interr gare non debes, an Lee is illis supplicia, verbigra. ria rotas , ignes , pellis detractionem , uxoris, horum , honorum omnium amusonem , pae ras ι asisferni , Delusa Dei ofessia , pari masiet , quam vel
unum peccasum mortiae perpetrare.
ΝItitur haee Regula S. ramis auctoritate, Quin
stione 3. Supplementi , Λrticulo I. ad quartum . Sciendum es sinquit a quod quamuis raris debeat esse contrisi dispo Oia . non tamen de eis tentan
dus es, quia affectus fusa homo non de faelii mensura- σι potes : , quando us istud qu)d minus dissi ieet, via detuν magis A luere Quia es propinquius nocumenιο sens3iti , quod magis est nobis notum.
Quaedam autem sunt verae e tritionis, & sneerae ad Deum conuersonis indicia. Primum est oceasonum erandi fuga. Vt enim ait 4. Bernatatis, Sermone De Paschate, Nonoris eeeidisse μοι hominem, mi iidertir)qua adhue dMponit maneνe in Iubrico aut errasse , qui δε-
tunitaris iuga , βιιructio oecau oris . Λlterum verae eontritionis signum est frequens de moenitatio. Si enim Deus super trama diligitur, super omnia de illo eogitatur. Hucire sinquit S. Bona. Corie ea
oum cum Deo initum de vita priore emendanda . ω --
Lore in scienda . Hine Greeorius Sepιιmus Pontifeκ Naximus , Lib. r. Epist. io ad Britanniae Episeopos de Sacerdotes se tibit Ius vis dignὸ vult paenitere , necesse es is ad dei rere,, at originem , is, quod in B si o promisis, diabolo staret pompIsque ιlisus abrenuntiare , is in Deum credere, videlicet recta de eo feniten- o , mandatis ipfius Medi, o , Druitus sis vigilanteν eo Eare. Hinc Poenitentes non prids Olim absoluebantur, qu m elata in altum manti promisissent se deinceps non Peccaturos, sed acturos vitam Christianis dignam, tes e S. Eheis , Homi Ita De Prenitentia. si sinquit quantum humanae finititati siVe permultur , digia paenitus s , Et de Meps ne talia facere velitis, tota mentis contentionem irrisis, deis/νas manus aeoras in sublime tenuise , is ab Hae eaessem e/auersas onem , O Uitam Deo ignam gerere ostendans. πιιendes de Deo plus, quum de atiis rebus cogitas, quia de madale. illo plus culsas , quod plas amas. Vbi enim thesaurus tuus, ibi cor tuum est. Veritas Me Meet, quae mentiri non poιω ; ergo plus euitas de mundo, plus de luero, plus de Matth Leaνnati amara HIsocio, quam de chri ormas illa pius quam Misum. Hane ob eausam Dominus ait: Diliges Domi- M.tihaanum Deum ruum toro corde tuo, o ex tota anima tua,eα tota mente tua: Nam cseut s Bernardus dicit in Ditiga-o Deum ex toto corri, es diluere toto inretiectu fine errari r Diligere Deum iota animis, est diligere tota volamate ne confradictione: Diligere ventoria mente, es HIueresora memoria ne oblivione. Tertium verae eontritionis fgnum est studium ardens quaerendi Deum, cum illum nostris peceatis amisimus. Vt enim ait S. Gratorius, Homilia ae . in Evangelia, Muamoris intensionem mutilpheat inqui tionis . Sla Sponsa prae amore de absentia Sponsi Ianguens, illum ardentissima sol ieitudine quaerit. Quartum verae e tritionis fgnum , est studium bonorum operum, di desiderium quo anima sertur ad omnia quae Deo sunt placita. Da mihi Paeantem amorem, o
nuia operantem cinquit S. Augustinus a Diletito vacare non potes , ni misti nihiI opere ιν , ἐν quicquid potest honi operet ν. usidenis facit dilectio ἐ Deelina a malo ,
es fac bonum. Quintum verae contritionis signum est vindicta pee-eati . Cum enim ordo iustitiae postulet, ut peccatum impunitum non maneat puniatur necesse est aut ab homine Paenitente, aut a Deo vindieante. Sextum verae contritionis fgnum est constantia &perseuerantia in fuga peccati & Obseruatione diuinorum mandatorum. Si qtiis diluta me sinquit Christus
sermonem meumseruabit. Haec omnia sincerae conuersi
nis& verae Contritionis indicia eomplectitur Apollo lusa. ad Corinthios r. scribens: Quae secundiam Deum tricli-ria est, Paenitentiam in s Iutem Ilaoitim operatur .. Ecee enim hoc ipsum secti, in Deum eontristari vos , quantam in totis operatura ei uὰinem Ied defensione ed ιnaurationem , sed timorem , sed deo derium , sed aemularisnon , sed vindictare. Tristitia linquit S. Thomas in huius loci
Commentario) ex amore Oritur. Tristatur enim quis quia caret eo quod amat. Qualis autem est amor, talis est tristitia ex amore orta Est autem duplex amor rVnus quo diligitur Deus, ex qua nascitur tristitia s eundum Deum t Λlius quo amatur saeculum , ex quo nascitur tristitia saeculi. - ον quo diligimus Deum , fa-suamuis Formn Lo quaedam Treeum , quae inseribuntuν , cit nos tibenter feruire Deo, stiratὰ quaerere honorem Dei, ACTUS CONTRITIONIS , piae ae , is, Poeni-- eare Deo auicarer . EI quaa peerando impedimur a seriurio Dei , id ὸ ei non vaeamus , nee eius honorem
haee est ινistiria friandum Deum . Haee autem trististia operatur Paenitentiumsab Iem & constantem nocisugacem , desultoriam , vacillantem . Secundg S Leιtudinem operatur ad vitanda mala , dc facienda b na . I eriti, Defensonem parat contra illos , qui nos ad malum inducunt , sacstque ut eis resistamus sortes in
sentibus utiles , Bon tamen censendi suns contrisionis actum edidi e , quietimqtie Preces Mitis da reeit
V Tiles quidem sunt ad gratiam Contritionis a
Deo postulandam, quam ex nobis ipsis habere , proprissque viribus consequi non possumus: sed actus
contritionis non sunt. Contritio namque & amor Dei sunt actus de motus voluntatis, non cogitationes men eis. Illae porro Ptecum formulae, siue ore proserantur , siue interius absque sono verborum concipiantur , non sunt actus voluntatis, non propensones eordis in Deum, sed actuum fgnificationes, propensonis Ec amoris i si monta . Qualia his s. Antisini vel hi Lib. x3. Confessionum , Cap. g. exprimuntur: Da mihi te, Deus meus,
redde te mihi , re enim amo; parum est , amem val4dιus . Non possum me iri quantiam dem mihi amoris ad laeuouis es, ut currat vita mea in amplexus tuos , nee viistierratar onee assondatur in assondita vultus tia . merantum scio, quia maumibi es praereν te, non sol extra me, sed is in me ipso οῦ ω omnis miti copia , mae Deus meus non es , egestas es.s de , illssque armaturam Dei opponamus . Quarto ,
Indignationem operatur . Prenitens enim sibi ipsi irascitur , quAd ob vilia dc peritura Deum derelici uerit Quinto , Tmoram , quo metuit ne Deum offendat, illique displierat . Sexto , De erium quo anima sertur ad omnia quae Deus iubet , secundiim illud Regis Poenitentis : Canetistu ι anima mea de derare iusti rationes ruas in omni tempore . Septimo inmutationem , qua aemulatur charismata meliora , Ze eos qui in via mandatorum Dei incedunt , imitari studet . Octauo Madia Ram , qua Poenitens a se ipso poenas exigit, Desque lustitiae satisfacere pro virili conatur.