장음표시 사용
51쪽
Liber II. De Sacramento Poenitentiae. 33
ἐν eaU es, ἐν athletae. ubi ia finem meatum, magis enituηιών is vigilant, eodem ms facere oporterriauia in Magnum hane perueni us ψMOmadam Dei armeis, nune maxι- ω ieiunij cursus intendendus, is magise Ianuandae sunt preces, jaciendaque diligens is pura peccatorum C. eum. Hane Regulam, superioresque confirmat s. Nomas, quodlibeto 1 Quaestione 6. Articulo ae uuidam simulo dixerunt, quoa tenetur eon teri quam euo opportunas se Mendio obtate1 ι, ita quias differar, pereat: seuhoe es e tra rationem praeceptι firmatiui ; quod Ilaeeoltiger semper, non tamen obtigat ad semper, fadpro eo ἐν tempore. Tempus adi em implendi praeceptum deconis fessone Diue/ur, qviando im net aliquis e tis, in quo ne-ee se es homini,quod ι eonfessus; puta si immineas ei momais articulas, ver Metistas acerptenas Euc risiam, auroerum ordinem , mel aliquid Ma modi, ad quia πονυι hominem per confessonem purgatum praepararie Vnis flatiquid horum immineat, is aliquis confiterι Praeter uat, pecear, dummodo debita opportunisas ad s. Et quia praeeepro Eeri ae omnes Fiaetis tenemur fatrem smeI in anno praeeipu/ in Feso Pas Saerametiri com munionem accipere ; id/3 Ecelesa ordinatiis tr nem I iis
anno, quando immanet rempus accipienta Eue risia, omnes Fideles consileantur.
HIta Saeri Concilii Tridentini mens est , eum
morem illum saluberrimum commendat Coi is es ionis a Fidelibus faetendae saero Quadragesimae tempore, Sessionis I Cap. s. Ium s inquit) in υ uersi Eeel a cum ingenta animarum Ductu obfertia sust isos itie fatuιaris confitendi saero illo is maxi- eee si bin tempore Guadrage ae : uti m morem HisSancta Mnodus maximὰ probaι is a Ieriatur tanquam pium, is merit) resinendum. Et Canone g. Anathemate serit eum qui dixeritaeon fessianem omnium peccalmum, qualem Ecclesia seruat, esse paesbium, is ιraditionem humanam aphsaboleridam; atii ad eam non ιeneri omnes is fingulos utriusque sexus cheisi Fideles, taxia magni concilii Laserasensis Cons Maurionem, Iemei in anno, ob id suadendum . . cM MFidelitus, ve nos confiteantur tempore uuiar Ismae . Ne quis autem existimet Concilium aphrohase&eom.
mendasse consuetudinem eorum, qui cum perraro comsteantur , Consessionem disserunt in postremos Q dragesimae dies: Non ea Concilii mens est; sed intelligendum est de Confessione ineunte madrages ma a Fidelibus seri solita; ut habetur in Notis ad Decretum Coneilii Tridentini in Bibliotheca Doctissimi &Piissi mi Cardinalis Bellamini repertis: ton in fine, tris sis tremo, sed initia huius temporis, τι Mim ject/ consti
Idem confirmatur ex Concilio indiolanensi s. sub S. caroto Boriomaeo , Tit. De his quae ad Sacramentum Poenitentiae pertinent. Parocbus t inquit utius,e6que praeserim qui perrarὸ confitentur , maneat vi na issessonem differant in postremos itus Quadragesimae Elas, quibus sacerdotes vel ob amseriorum eelebritatem, si is diuinorum occupataone M audiendis confusonibus impeuiuntur s vel frequenti tune e eumώ FHelium Asa relati , ita in eoisso Munera praefando fere opsi nauν , vi ranium tamque salutare Miniserium in eonferti mamia laudine via reciὰ inis aestare queant. Idem repetit in Instructionibus Iu Sacramenro Faenuentis, S in In fructionibus Consessorum. Confirmatur iterum ex Concilio Biturirensi anno 338 . celebrato, Tit. De Faenirentiis ἐν eius partibvis
canone ici. Qui euram animarum habent, meram eon
nes Firitis Eaeharisiam fuscipi a. Idem in Synodis plerisque Prouincialibus, &Dico
resanis statutum est. Ita Statuta synMalla Eeelesiae Trecensis, apud L. Boebellum, Lib. 2. Decretorum E elesiae Gallicinae. Sacerdotes si uenter moneant Laicos, ἐν alias ara hianos suos ment, . aia Conis sonem, is p eipui in priseipio uuadragesimis: Quia ieiunium vel eleemos nancta ab illa, qui es in peccaso moriati, pajum oris. odo Pari sensis Episcopus in Synodo: Frequenter Fressereri moneanι aia confessionem , is praee μὰ asiatiis uuainagesimae insanter praeeipianι venire gen
ratisre ad Confessonem. synodus Senonensis anno as . suoniam hominum Imbitis es memoria, peruulos inumque se diuιius in peccaro 'remaneνemorarii, ae etiam daminosem , ctim bona opera in moetati merato ad salutem direct/ non pro te Statuimusot curati de eaetero ρω parie nos diluenter Parae hianos Dos moneant is horιentur, Ut sua frequente 'infertim in Fosis folemnibus, confiteanturpeccata, in Fesonitiset Pasiae, Pentecostes, Assumptionis Rearae a meis Virrinis, in Festo omnium Sanssorem , 2 Matis momini Dominica mima auiar smis . . . Inopo galis dietas Dominie is uuari esse moneant ἐν in is eanι eo em Naroelianos suos, mi utilius eorum qui per annum confiteri di ιιι peeeaia fuis, Usque ad diem Me
eurij I HAmasae Sanctae eonsi eri differas melex pectet, comminando eis ἐν disendo , Quia assis eorum absque ex- eusinione notoria is iusta iiis eo iret distulerit, praedicto dis elis a non admittetur. Idem statuit syntius Carno
misi tritis pari sensa Episeopus in Synodo statuit, Hiresbuteri Paroehianos itios moneant, is frequenter in Ereosis suis denumisar, quia omues, fortem patresfamilias ἐν matres, is consessionem veniant ani/ Pascha Floridum: is qui in his negligentes)nerint, in poenam, v M pos octauas Taseia, ad conssessionem non ad ι- tantur . sed Qque ad iliud tempus 2 earnibus ieiunasunt, evi in uua age a. Saluberrimam illam disriplinam initio Quadrages-omae confitendi eommendat Petras Blefensis. Sermone in die Cinerum . cum initio I ianiti sinquit) debet esse initium eon endi. Vnde in e Quadragesmaed ab ullone perim Discipulorum luiiurr Qiti lotus est, non indi- get nisi vi pedes lavet, sed est mundus tinus. Nyn dixit, Qui uti Mus est, sed Iesus: Nee dixit. ut faelem is pedes Ioeι, sed tantum peris. Me sdieare Iumineipio Ieiuni debet quis eriminalia purata lauare, iais stimuiser eonfiteri: in fine veniatia quae e traxit. Eamdem mmmendat, & obseruari iubet Theodulfus Aurelianensis Epistorus, in Capitulari ad presbyteros suae Direcess, anno 83s. Hebridomada una ante initium adrale is Confessonos Saraia tibus dandae sunt, Paenitentia aecipio , discordantes reeoncilianai, i, omnia iurgia sedanda, ἐν dimittere debent iabita invicem do eo. dotis Itiis, Σι lueritis dieant: Dimitte nobis dehita μnostra, sevi de nos dimittimus debitoribus nostris. MEιμ ingredientes in Beatae Quadragesimae temptis, s m dis ἐν puri aris mensibus au sanctum vis his aee dra per Paenitentuin se renouent , quae es secamdus B promus.
mi solis me talia a fit, confessionis annuae s remo
ΥΤ a S. Thomas, in quartum sententiarum. Dist. tr. I Quaestione 3. Atticulo I. Quaestiuncula 3.ad primum. amis onquis homo in hae v tapos Baptismum naufragium euasere prist, quod est per peccatum mortali, non tamen pores evasere menialiter, quibus au navifragiam disponi uν ή contra quae Niam Faenitentia ordinasur: Et id)ὸ manet Phemtentiis locus erram in illis otii non mortalia terseerant; ἐν per consequens locus Cossessionis. Et ad tertium: Ex vi sinquit Sacramenti non tone ν aligati volesia eo teri, sed ex ansisutione Mel ae, quando non Mber alia quae eonfiteatur. Accedit, quod multa sint mortalia, quae interdum a peccatoribu veni
52쪽
evnuae confessonis maeeepium sacrilega confessione
ΤNa enim eadem sue Consessio 1 Deo de ab EMesa V praecipitur: Ecclesi que praeceptum determinatio
est diuini praecepti ad certum tempus. Nemo autem dixerit, sacrileg Consessione diuinum praeceptum impleri . Deus enim Consessionem praecepit ex verae & sim cerae Pornitentiae assectu editam; adeoque coniunctam ' cum omnium peceatorum mortalium; quae singulatim apud Sacerdotem deponit, contrilione imperis
secta in quae est de visentia sae ameηιi, ut d et S Thomas, Quaestione g. supplementi, Arti so a. ad primum: Et
quae Pristim iocum tenet inter actus Paenuentiae, fuisque quouis tempore is ametrandam veniam peccasorum necessaria; via et Tridentina Synodus. Quamobrem qui Consessonem inualidam secit, ut Ecclesa' praeceptum implere videretur, non solum accusare se debet de sacrilegio, sed etiam de violatione Praecepti Ecclesiastici. Tandem ab Alexandro Septimo Pontisce Maximo im et alias Propostiones, die 14. Septemb. anno I x haec etiam damnata est Ordine decima quarta: suineis Comsessionem violautarie nullam, farisfacis minepto Melesiae.
confessi, is praeraptum non implaeret, qui Loipto HInuru, non ore Propνio confiteretur, us Io odi faetillare , seu Aleriare desitutus esset. iCInsesso enim vero quatenus pars est Sacramenti, habet determinatum actum, sicut & alia saeramenta habent determinatam materiam : Eificat in B i Umo ad signifieandum inferiorem abutionem, assum Iuridis otimentum, cuivis es maximus 'fusis abluendo ; ita iis confesso, Saeramen rati , ad manifesandum ordinaria a timiιιν ille actus, Oo maximὰ consuevimus manifesare, βιliretproprium verbum. Ald autem modi funι inrissiatis plemensum a iusta inquit S. Thomas, in quartum S rent rarum,Dist. I .Quaest. 3. Articulo . Quaestiunculas. 3Et quodlibeto I. Ouaeu.ε. Λrticulo r. insilutione Ee-eusae cinquit tenetur homo qui poιest, ut verbo confitemta ν; non solampropter Me t ore constiens magis erubesar,
ἐν qui ore peccaviit, ore pau/Iών ς sederiam quia semper in
omnibus SacramenIis Mei ιών iacuisses commanior usus. Via in manifesatione eeatorum eo aenit uti verbis, quibus homines eommunitis is exore sus si os ramosus Lanificare consuevertina. Et certe eum Saeerdos in peem-tentiae tribunali sedeat vi Iudex vice Dei, ius habet interrogandi Prenitentem, ut causam ipsus aestatum Om- . ninh exploratum habeat: Adetque ore proprio respondere Poenitens debet . Hinc Trideminum Concitium Sessione I 4. Cap. a. ait: Eos quise oιmine liquo post B Ussimum contaminaverint, ante hoe nisu I tanquam reos Mi iesuis Christis, it per Sacerdotum sententiam, quoties ob hamissis peccatis ad ipsum Poenitenses e fugerim, possise liberari. Confirmatur ex Canone, Quem penitet, Dist. I. De Nonis entia, ubi de Lepross a Christo mundatis, de ad Sacerdotes missis dicitur: Traeeepis Dominus mundandis G Uenderent ora SMerdotibus, docenseomorali praesentia constenda peccata ; non per nuntium aut perfer tum m ni sanda: Disit enim, Ora mons Ie, is omes, Barimnus pro omniatis: Non ahum arti tis nuntium, qui praetobis offerar mianus a Mosse farinum a sed, cui servos peceas is ,μν vos eris eviis. Erebescentia enim ipsis paristem solet remissonis. In Me enim qu32pe ei tim dieit Smeredori , , e lesenriam vineis timore offens, fis leniaeνiminis. Qui Canon ex Cap. 1 o. Libri D vera, falsa Ten ιι entia, olim s. oeusMino adscripti, sumptus est. Confirmatur iterum ex Decreto Clementis Octavi mii scis Μaximi, anno secundo supra seseentesmum de millesimum, quo hanc Proposti nem Licere per D reras, seu per internuntium Cent aris absenta 'recata sacramentaliter confiteri, is ab eodem absente M obuionempetere s ad minus Vtifal m. temerariam, Oscandalosam se damnare ac prohibere declarauit, imo praecepit ne deinceps ista Propositio in publicis priuatisque t
Theologiis Dogmaticae , ct mraIis.
ctionibus, concionibus, ct congressibus doceatur ne umquam Tanquam utiquo Uti probabilis defendatur, aut imprimatur, aut quouis modo ad praxim deducatur, Suopina Ααι--nieationis Iarae senιentiae, Summo idis Potitisci reseruata. Denique Concilii Tridentini Catechismus, p. a. De Poenitentia , η.69. docet, Nemini Omnino licere ne que per nuntium, neque per litteras peccata confiteri; quoniam ea ratione nihil iam occulte agi potest. Circumserunt quidem Absolutiones quaedam olim absentibus eoncessae, sed vel Absolutiones erant 1 tam suris dumtaxat Eeelesiasticis, non, pereatis; vel eam moniales tantum S deprecatoriae, non sacramentales ac iudiciariae. Sic S. Thomas canIuariensis, timens ne censuram aliquam incurrisset cedendo Henrico u Angliae Regi Libertates Echlesiasticas oppugnanti, in Cla-rendonens Comimi , Absolutionem petiit ab Ag Auadro III. quam ipsi coneessit Ponti sex, iussique ne dei Meps a Misarum celebratione abstineret; sed tamen ad Saeerdotem illum remist, cui consteretur peccata, quorum sibi sores conseius esset, ab eoque sacramentaliter absolueretur, ut constat e, Pontiscis Rescripto cuius haec sunt verba: si ιe Neolis an ideo vi se d. quo μυνια te debeat conscientia remordere, quicquid i , Sacerdoti quia feretus is prouidas balearuν, tisi e si iamus per Pinitentiam eonfiseri . sic Gregorias . Lineol. niens in Anglia Episcopo Assolutionem per litteras concessit, quam ipse per Epistolam petierai. sed ea nonicam dumtaxat, quae in mera poenarum canonicarum relaxatione, seu Indulgentiae nee mone posita est, ut
constat ex illius Regesti Libro x. Est lota M. Similem Absolutionem per litteras concessit Episcopo Leodiens, Epistola 61. Libri a. uberras Cenomanens s Episcopus praui morbo laborans, consessus est peccata per Epist iam Coepiscopis circa Muros Andegaue ses rescienti hus eum Rege Christianissimo, de ab ipsis Absoluti nem petiit, obtinuitque, euius formula legitur Tomo III. Conciliortim Galliae: Sed haec Absolutio caerem nialis tantum fuit es depreeatoria, stat illa quae Μisse
praemittitur 'non sacramentalis, uti nec Confessio quae nullum pereatrum particulatim explicabat, sed inge nere dumta at Innumerabi is scelera. uui tamen Num Aratiae non laso, Atia mussus, vel
qui es aherius linguae, suffixis qu3d perscriptum, aut sernutum, aut per interpre/em conserities quia non exigis
ab ho ne plus quam possis r uuamis homo nonpo t NI debeat Bapsssimum Meipere nisi in Maa, quae es omnin3 asexieriori, is, nolis ab alio obibetur e sed actus confessi,
nis est ab istra is, a nobise ει tria qtiando non possimus uno modo, debemus, scandum M possumus, eo seriet inquit L. Thomas loco supra laudato in Responsione adlecundum. 3
De conditionibus confessonis. Consessionis saeramentalis Conditiones sesed edim vulgo numerantur his versibus expressae:
inque frequens, nuda, discreta, libens . verecundia. Iuterra, secreta, laevmalitis , accelerata,
rati, 6, accψans , ἐν fit parere parata. Quae Conditiones ad quatuor aut quinque rarita .hretiliatis & saei litatis causa reuocandae sunt, ut ait S. carotas in Instructione Consessorum.
confesso integra esse debet. ΡRaecipua conditio est,ut integra de absoluta sit. Quae
quidem integritas in eo est posita, utomnia peccata mortalia Sacerdoti aperiantur . Nam venialia , qtiae nos Dei gratia non diuellunt, ct in quae frequentios labimur, tametsi recte atque utiliter , quod Piorum usus demonstrae , constemur e Tamen sne eulpa praetermitti, multisque aliis rationibus expiari pos. t. At mortifera peccata singula enumeranda sunt.
54쪽
36 Theologiae Dogmaticae , ct Moralis.
ιaxres , aut augentes: Nam hae duae cireumstoni artim speetes debent necessaria explieari. Verbi gratia vir coni rus, qui commisit adulterium cum aliena coniuge det circumstantiam illam consteri. quae tamets peccati
speciem non mutet certe plurimo m auget malitiam.
Qui eommisit incestum, explicare debet in quo gradu
consanguinitatis vel amnitatis coniunctiis sit eum muliere eui stuprum intulit. Qui puellam alteri pactam &sponsaliorum solemni Ritu destinatam violauit, circumstantiam illam tenetur exprimere, quae plurimum auget grauitatem facinoris, facitque ut proxime ad adulterium accedat. Qui suratus est,pecuniae summam, aut rei ah latae naturam, quantitatem, & pretium declarare tenetur quantum potest .Qui lethalia peccara ev habilia dc consuetudine commisi. circumstantiam consumtudinis explicare debet. Vnde Innocentius Vndecimus
Ponti seu maximus hane inter alias sexaginta quinque propositionem damnauit 18.2υη ι nemue confissario in-rerroganti fateri teccati allevitis eon erudinem. Et cert/ratio qu1 Concilium Tridentinum probat circumstantias peccati speciem mutantes in Consessione aperiendas esse, probat pariter illas oportere declarari, quae intra eandem speciem plurim Am augent malitiam peccati, stilicet Quod e litis Hecata ipsa neque is Faenitentibus integre ex onantur,nee Iudicitas innotescant; is fieri ne-
qci eut i de prauitate erim num 1ectὰ eensere si neu pernam quam Morier. ρνο iliis vaenitens istis imponere. Congruam namque Poenitentiam spectatis peccatorum circumstant ijs imponendam. sacri Canones statuunt. Innocent vis G1 Can. Detis qui, Extra, De poenitentiis &Remissionibus: Cen erasis sin auit eis instantiis om
dicieri exprime iis utendo ad Onandiam aegrottim .
Haec sententia probabilior dc tutior est,& in pravi omnino sequenda. Nees. Thomam, in aliam opinionem iturum existimo, s post Tridentinam Synodum, & eius Catechismum ab Ecclesia approbatum. & Pastoribus traditum seripsisset, quamuis in 4. Sensentiarum Dist. I s. Quaestione 3. Articulo I. Quaestiuncula s. rotundit asse
uerit, quod circumsantiae adgratian es, quae alium speciemseecato non tribuunt, ves quae ιν duunm quidem sed non
morsalis peeeati) non sunt is noesilaute consessoni tamen eas timeon eνi perfectionis est fictis de mentaribus dictum erademque eonsrmat opusculo ia. ad Lectorem Risun- linunt Ouaestione 6. Nemini Thomistae religioni sit ab ea s. Thoatie opinione discedere , quam iunior propugnauit, dg quam ipsum eiuraturum miseae retractaturum verisimile est si post Synodum Tridentinam seripsisset. Vnde seleeli ex ordine Dominieano Theologi,
qui Concilii Catechismo ad laborarunt contrariam opinionem asseruerunt Ecclesia approbanter Et Dominicus oro, qui Concilio magna cum eruditionis pietatisque laude intersuit, illam propugnare non dubitauit in 4.
Sententiarum, Dist. Is Quaestione 2 Articulo 4.Pro mea
inquit iraemi tenuitate asserem seprimam conela neri o MN Is cireumfamia norabiti modo ad iudieitim
Sapientis aggravans peccaιum Itie mutet , siue non muret
Dotiem, es necessaria eo tenda. Haneque antiquorum Theologorum sententiam suisse ait. Et licet S. Nomas contrarium scripserit in 4. Sententiarum, cum iunior esset, Forsa e in Samma. quae sum eratpore mee
Ad integritatem Consessionis pertinet multd magis ut gradus malitiae, ec qualitas indiuidua peccati exprimatur. Vnde qui copulam habuit cum muliere Matrimonii lege soluta, integram Consessionem non secit.di cendo se graue peccatum contra castitatem eum solutaeommis fle. Idcirco Alexander Semimus inter plurimas alias Propostiones hane damnauit ordine viges mamia quintam: Qui habuis copulam eum solutis inaris facis Con-fHpouis praecepto, dicens, commiscumfoluta graue praematim contra casitatem , non explicanso copulam.
Ad integritatem denique Consessionis pertinet,ut numerus peccatorum, quoad fieri potest, explicetur. Si qui pudore impediti, vel timore deterriti, emta
confiteri non audent , Consessarius ipssanimos ade re debet, ac monere, nihil esse, quod vitia stia aperire vereantur, neminem hominem esse qui infrmus fragilisque non si, dc in grauia peccata cadere non possit; dacerdotem hominem esse Menitentibus similem peccatorem,
Τ.ui compati sciat peccatoribus: Christum non Angelis
ed hominibus administrandae poenitentiae auctoritatem commisisse, ne homines precata sua detegere vererem tur lis, qui nullam ad peccandum procliuitatem haberent . Pudorem dc crueiatum aeternum temporali pud re & dolore redimi. Eos qui stulta qu dam verecundia peccatum aliquod mortale, aut circumstantias speciem peccati mutantes, vel augrauantes in Conlemone dioia omittunt, pudore Diffundendos Gram Christode Angelis eius, omnibusque Sansstis, quibus eorum re-eata in supremi Iudicii die manifesta erunt. Timenaum non esse, cam se non habeat Consemo Poenitentium, ut Consessici reorum e ram ciculari Iudice : Illosior. queri ut crimen sateantur, consessos adpuibu Iu induis
ei: Illos Dei humignitate dc patientia ad peccatorum Conseisonem intutari; consessos abs,lui δε in Revnum coelorum recipi. Eo spectat praeclarus Terruitiani loeus, Libro De Formient is, Cap. io. PIriosque inquit hoe opus, ut publicationem suis sugere, aut de die in diem a mem re praestimo, pudo3is magis memores quam salutis ;velut illa qui in partilas et oecandioribus corporis conIracta vexat rae, eoasesentiam Miare Din ethisvt. Dactim ei tescentia sua te, etint . Iutolerendum scificet eudori, Domino offenso satis fiseere, saluti prodactae re omniaνi. Nae tu verecundia sonus , ad delinqtiendum expas dens frontem, au deprecandum vero subducens. Ego rubori Ioram non facio, etim mus de detrimento eius aequiro. cereo periculum eius tune, μονιὸ onerasumes, ctim penes instillaturos in ri oquio con sit, et hi de alterius ruina ter arioli ιιν, vli prostrato supeUeendatur. Caeterum inter fratres atque eonseruos, ibi eommtinis spes, metus ,
gaudium, dolor, passio i quia hommunis spiritus de eom muna Domino , Pist, e) quid tu hos anud quism re opis Vise uia consortes ea tim suorum, ut plausores fugi, ' Non
potes eorpus de initis mentri texatione nerum agerer comus eat iniuersum ,-- remedium conaboret necesse est . Grande planὸ emolumentum vereeundiae Metili istis MARI
Itieetur. Vide iret qui2 humanae notitiae ob δεπιν mus, proinde is Detim celabimus p Adeone exis masio hominum is Dei conscientia comparantur ρ . mestis es damna ιum latere, qu am palam assui' Misertime e is
Exomologe peruenire. Malo enim ad miseriam , ueniis
ture fed ibi paem tendum est. definit miserum, quia factum es salus are . Miserum es scara, O, caciterio exuri, im
sam fui excusanι O, pGesentem iniuriam stipe tienturae
Ad malum illum pudorem vincendum pariter opem serent s. augusini verba, locum illum Psalmi 49. .-guam te, O atuam rantra Ie faciem Itium, explicantis ruuando inquit Deus manifestus veniet, neu, nser is, non stetit, Arguam te . Et quid tibi fac emaretiendo te pModo te non taris, faeto ut videas te. Quia fitideres te , di liceres tibi, miseeres mihi: Quiu ver3 non re videns pluetisi tibi, δέ uehisis mihi istisi; mihi, cam
iuuicaleris; tui, cum ardebis. Quid enim tibi Deiam, inquit Constituam te ante faciem tuam . uuid enim is latDe te ipsum In dorso tuo tibi es, non te vides r
elem ponam ; videbis faeditatem tuam, non vi corrigas , sed erus eas. - . Moud ergo su De , qui uis salis es , quod risi minatur facere Deus . Tolle te a tergo tuo, Mi re videre non vis di simulans a factis auis eomstitue ιὸ an e te. Ascende tribunal mentas luae, Vor hi iunx, sorseat te timor, erumpoι ὰ te Confessis , pl. 1. ἐν die Deo itio, Quoniam iniquitatem meam ego coegnosco, de delictum meum contra me est semper. Quod
erat post te, μι ante te: Ne tu postea a Deo tua est fas ante te, non β qu) fugias a te.
S. R rnardus, sermone I . De Diuersis quatuor impedimenta Consessionis recenset, dc Pomodo rem
lienda sint,docet. uuatuor fuηι inquit quae impedisne confessonem, pudoν, timor, spes, de perat o. utio amenim inpediι pudor, qui su celsro sola confusione die/re
55쪽
Liber II. De Sacramento Poenitentiae . sp
eraescant preeata, ς De eommiserunt. De quo per Salomonem diei/ur. Est eonfuso adducens peccatum. αυδ contra de his , qui eon Mentur, heram dieisar: Est eonfusio adducens gloriam hos impedit timoν. Timent enim si confiteantu ν. ne grauis eis Paenitentia iniungatur rbes arguis Iob di eas e Qui timet pruinam, irruet su-r eum nix Stinι aurem nonnulli , qui inhoe mundo ade aliquid eonetipisunt , nee tam se Mepturos, quod desideraηρ si hominibus quatis sim innotescam . Moram confessonm impedi spes, ides , eupiditas potieudi de . deνη : Tulibus eomminatur Dominus in Euangesto e vae praegnantibu , & nutrientibus in illis die s f Stini item alb , inibillorum verentur . seuolum hae timent, quia posse eeat Ortim Confessionem ab issis distinere mini possent. Et his obes a per ιio. Quibus non ine σοῖ a Iud pores Οιὰrie peccator eum venerit in prosundum
malorum contemnit. pia vera nonnumquam, τι laec omnia ui confessiquem impediam. Sed qui quatuor bis.m Ira premituν , rectὰ iam in monumento laeea , i, velut i is Evangeticus suas m lanus irret. Scriptum es enim: Amortuo, velut qui non sit, perit Confesso su)d s is mortuus est, qui non confitetur oricae reuiuiscet , qui confitebitur. Veniat eaero Iesus , is aical , Veni foras. Et aa vocem eius illie)fuisitas ιυν mortuus . Excist athie noster mo, ratis exhortationem , is non deferaι Confessionem. Dieaιur ergo ilii, quem pisor ascite cur re pudit peccatum tuum dicere, quem non puauilfacere e Mutemν enhesis Deo eo seri, cuius oeutis non potes a con
peccatum tuum ediponere, quid facturus es in die iudieij, ubi omnibus exposita tua constentia parebit λ Ree itaque tria proponendasunt contra pudorem, folliera eo iratio
alionis, reuerentia in uentis Dei, comparatio maioris eo uisionis sim liter eontra timorem opponendas taria.
c fiderandum enim est, qώ3d fit longa pena inferni, quam grauis, quam infructuos. Feontrario ver3 praefensas temporis vini enita breuises , is leuis, i fructuosa. Coma spem quoque itidem tria opponuntur, hona se Aria f. rue Destiti , praesentis vitae bonis mesora, eertiora, duia rabiliora r AI qvorum comparationem quicquid inhoe mΛ-do risidera dii potest, modicum est, is, ineertum, ἐν ut ita aleam, momentaneum. IIa e ιra desperarionem vincendi praeatum retasunt remedia . Primum est, meor ipse pν posi i loni, quem sumit ex confess7one. Secundum es graianis Dei, quam meretur ex humilitate. Tertium es auxitium, quod ex eius habet, eui consseratiν, compassione. Fortis est, quae haee impedimenta remouet Consesso : sortis sim quam quae pudorem, timorem, spem, desperationemque vincit .
I. II. confesso σθα, ἐν nuda esse debet. ΑLtera Consessionis conditio est, ut nuda, smplex,
ct aperta sit, non artiseiose composita, ut a nonnullis si qui potius vitae suae rationem e ponere, quam precata consteri videntur. Ea enim Consessio essed bet, quae nos tales Sacerdoti aperiat, quales nos ipsos nouimus , certaque pro certis , ae dubia pro dubiis de monstret . Quod si vel peccata non recensentur,ves alle mi a re, quam tractamus, sermones inseruntur, perspicuum est ipsam hae virtute carere Cum tamen narra tur a Prenitente quaedam ad peccata, & eorum ei reuinstantias minim41pectantia eo consilio,vt peccata a d tegat, ut fit ab nominibus rudioribus, ct mulier lis imperitis , non vitiatur propterea Consesso: Sed prudens Consessarius author esse debet , quantum seri potest, vi superfluae narrationes, & quae ad rem non per tinent, releeentur. Vt vero id simplicibus, ct rudioribus eondonatur, ita in iis damnandum est, qui pro instituti, non superfluas solitin sed vanas narrationes Confessionibus suis inserunt. Quam peruerstatem S. Bernardus, sermone 16 in Cantica, his verbis insectati .
suamquam is de his, qui religiosὸ vestiti, ἐν selision m
professῖδεηι , κοnnumquam audiuimus aliquos rem nisi , iactis'ehnpudori μὰ mala sua praeseriιa, quin verbi grati siquando veIDνtiter gladiatorio. vel aratiιὸ si teratorio gessere confictu , seu alitia quid feeundum Mundi quidem vani atem fauorabile, seeundam anime ver/D- utem nocivum , perniciosum, damnosum. Saecisiaris ain hue animitialeium es hoe r is humilis habitus, qui gesta. tura rvidus , non sanctae nouitatis est meritum hespriscae melusistis opereulum . 'Nonnulti talia quasi delodo , ἐν poenitenis Vememorant seu gloriam intentione captantes commissastia non diluunt, sed se ipsos illudunt: Detignon irridetur. Vererem hominem non exuunt , sed noua patriam. prodirυν-ι probritur vetus fermentum fiata confessone , se atuitur. Tudet reminisci quorumdam
tantamprotervia n, ut non pudeat eos cum exaltatione Lisganda iactitare , quod is post susepsamsanctum habutimeasilia quo iam funiantaverint . ἐν circiamuenerint in negotio fratrem: AM quta lationem pro e uiris, mel maialedicto, id es, malum pro malo, aut maledictumpro maledicta udacter reddauerint.1 D. con Go Humilis esse des t. ALtera eonditio Consessionis est, ut si humilis, ita ut
pereata non exeu semus, non reiiciamus in alium, non in desectum gratiae, non in tentationem daemonis, non in satum,non in homines. qui nos ad malum prouo. ea uerunt; sed nostrae dumtaxat malitiae tribuamus. Unia
de Consessonis humilitas conditionem alteram in umluit, nempe ut sit Mecusans Hue pertinet illud Eceles stici .Fresumero humilia animam tuam oc illud Psalmi at. Dixi, Nνonuχriabo adtiemum me initistit. ammeam Domino Imitanda Publieani illius Euangelici humilitas , cauem da Pharisaei superbia.qui merita sua praedicabat. peccata tacebat,& tegebat. Deus tegar tu nerar oti tu seria tegere volueris erubescens, Meduus non eviralis. Sed te mine M diei fana ιν vulnus 'stegmine vulnerari eelatu
vulnus; inquit s. Augustinus Enarraturae a. in Psalmum 31. Eo etiam spectat Canon. Non est Causa
x s. Quaest. I. sumptus ex Sanct Ambroso Libro I. De Deob , ἐν vita Beata , Cap. . cuius haee sunt verba : Non es, quod cuiquam nossem a feri mus aerumnam, vi-finos, ae voLurari. Nemo ten tur ad culpam, ni volunt ιes,opria defiexerit: Man balent erimen, quae inserunturres antibus: Voluntaria tantiam om- is sequitur dei Borum iuvidia, quM n ullos deratiemus. Voluntarium Mimitilem elegiι CHistis , voluntaritim seruum sei diabolus auctionatur. Nommem tu emittitis adfriritim pos et, ni sepritis peceatorum ae=e ei vendιderis. Quid cornem v Itii in firmam accusa sp Memhra nostra aνmanant iniquitaris arma iustιιiae. . ffectus igitur. non caro auctores
Etieusationem peccati iniquam esse, & a diabolo sug
Co Usonem. Et Sermone M alias De Diuersis a. u. iam fistuινis Confesso precatorum. Vnde audiuimus in ulmo, qui primo lectus est, Pone Domine custodiam Mori meo , dc ostium continentiae et rca labia mea, vi scnon declines cor meum in verba maligna , ad G - εο sandum excusationes in peccatis. Cῖm vis esse exetis. μι, tuus,triumphal de te Accusιον tuus. Vis e o furere, quoὰ doleat, ν gemat accusator tuus, tu es Diabolus p Fiso
quod audisi .fae quod didicisti; O- die Deo tuo, Modixi,
Domine miserere mei,sana animam meam quoniam spectaui tibi Ego,inquit,dixi: Non d abolus non fortuna μου fatum. Ra d xi Non me exeusines Meus. Ego diis, Domine, ferme mei, sana animam meam. Vnde etiam egro Di λ quoniam peccaui ι i. De Consessionis humilitate hare docet Concilii Tel- dentini Catechismus P. a. De Sacramento Piniuntiae . s. 'ρ. In primis autem reprimenda es quorumdam δε- se bia, qui selera sua excusastora aliqua, ies des dere, mel minora facere πιIuntur. Nam exempli eatis eam Liquis fistraturo ira vehementitis fui se eommotum . satiri huius perturbationis causam in alium eonfor 'a omitti iniuriam bifactam esse quaeri ue, Monendus umqtie es hoe elati animi , ἐν hominas me si fui magni dianem, mel despicientis, vel Hanὸ ignoraniis fianum Osee Tumisia eiusmodi cusari isgenus ad augendum positis μ
56쪽
s8 Τheologiae Dogmaticae, & Moralis.
in tuendumpuratamperi MN. 2 tam vii ita statim suum probare eontendit I loe virisur profiteri, se tune patuen-asis vitarum esse , cum a nemine iniuria laedetur , quo quidem nisil homine Christavo inuenius esepotes. Etenim eum illius vleem dolaea maxime debuerit, qui iniuriam fe cit: Tamen non peccati prauitate commouetur , sed Jυ- eri irosilure iae eiam ei praeeiaris Geoo obuia fuerit , τι Deum patientia eolos , is fa/νem mansuetudines eorrigere piast, fialaris moreriom ad perniciem suam con-
Conditionem illam Consessionis, aliasque adiunctas , diserte ae pie Sanct Bernardus explicat, Sermonexo in Cantica. Omne onquit quod remordea constemriam , eonfitere humili eν sury, Metirer. . . . Est confes o εὸ μνiculositis noxia ; qud fulsit tis mana, etim ipsa etiam i,sonesta , O turpia de nobis delegere non te emur , non quia tam ira fumus, sed Σι esse putemuν. petere autem de humilitate Iatidem , humilisaias es non virtus, sed fu auer . Verus humilis vilis Utio praedicari. sacidet eontempta fui , hae olo θηρ superbus, qu)d uises contemnis. Quidperuersius , qui e indignius, quam ut humati iis essos confesso superbiae militet, G inde velis 1ide .i merior, inde 1 deris deterior λ Misabile luctantiae I nus , τι non m sputaris auctus, Fison apparius seeserasus . talis conse speeiem balens humilitatis non vi rusem , non solam veniam non meretur , sed improuocatijam. umqua i profuis sauI. qu3d is au increpationem Samues speeeassee fessus est ρ culpabitis pro. ululabis itiit illa conjeqso, quae eulpam non dita l. Quomodo enim humi- Iem contemneνer conste sonem sum litari, Magister cui humilibus dare gratiam orte intentium es ρ omnin3 non poterat non pluear o quae in ore sontii , in eoiae radia eth
oporter autem esse , si Mem . Novi intentionemi forae quis latet homines excusare deue es, A f rea ;nee istiuare culpam , quaegrauio es ; nee alieno adumbra- se suasu , ecim inuitam nemo eoeIeria. Trimum ititia non
confusio es, seu defensio, nee plueat, sed prouocat. Sequens monserat ingratitudinem ἰ ἐν qu) minor reputatur culpa , e) , Iuria minuitur Indutioris. Sed enim mini siuenso lenes /ιum ritur , quod minusgraly , misti e ne- erifaria prouenne seruitur. Venaam moinde a liudii at, qui munus lamitoris attenuat: suod quidem omnis qui rearum suum verbis alleurare con stir , saeti. Ium a pos,emo primi hominis dehorteruν exemplum , nee eulpam quidem a Frentis , nee tamen ι seqvien is meniam , non dubium quin ob reatus mulieris a lxιionem. Genus exeinationis est , cum argueris tu, alium ineusare. Toννδ exeusare te melle quando corriperis , quum fit non moia minim/fructuosum, sed imperniciosum , Sanctum David interrogae Verba nempe malitiae excusationes in peccatis appellat, M se iis dee inet cor Dum rogans, ἐν supplicans Merit)quidem. In animam eten tuampeceat, qui se excusat, re-
s oprio ore intercludens. Et quaenam maior mularia , quam o oriam armari in saliam, ἐν tinguis tuae remetipsum mucrone confodere psis autem ἐν fidelis consesso, ut e Grajis in spe,de imdulgentia penitus non dista/ns, ne tuo te ore non tam uJifices , quum condemnes . Iudas certe 'OLIM Domina , ἐν
ea ui, inquit , tradens Sanguinem iustum: Aher , 4 Maior est iniquitas mea, quam ut veniam merear: isi ja, heri, nisu eis pro is infidetis confesso. Haec Suis.
Humilis & accusans Consesso id nobis procurat eommodi qu Ad diabolo salutis nostrae hosti os oecludat. ne ultra nos coram diuino tribunali accusare possit Hine 1 Propheta dictum est: Dic ιu iniquitates tuas prioν , ut iusi eris. Nam ut ait O genes Homilia 3. in Leuiti
erim , Traeuentus diabolus in accusatione, ωιν nos are a
p. non poterit: is ipsi nostri fumus aee Hores, prosit nolis ad futurem : Si vers exspectemus , ut a diabolo
acetis vr , acetisatio inia cedia nobis au paenam . Λd Consessionis humilitatem altera quoque renditio re uocatur , nempd ut verecunda st , modestiisque verbis
u. I V. Tjud πιβι confesso necesse es. Ρηuδεηιia etiam opus est ad peccatorum Consessio
nem. Neque enim nimis multis verbis agendum est: sed quae ad euiusque peccati naturam, di rationem pertinent, breui oratione aperienda sunt: Ita ut grauiora peccata poenitens cum maiori pondere confiteaιuν , ut ait sanes. Thomas, Quaest y. Supplementi, Articulo . Ad prudentiam quoque Consestionis pertinet. ut personam cum qua peccauit , non declaret, nisi ad Consessionis integritatem id necessarium sit; vel utile futurum videatur, ut Nudens Consessarius cum ipsius Poenitentis Ileentia, secreto conscium sceleris admoneat, ad Consessionem eriminis hortetur. fraterno affectu corripiat, prohibeatque pro viribus, ne vel paenitenti , vel alteri euipiam spiritale, vel temporale detrimentum imserat. Conscii reuelati ali 1s facto, non solom imprudens est, sed contra charitatem, vimid alienae famae vi latio , qua de re inseriti agetur.
I. V. confesso debes esse secreta. ILlud vero tum eonstenti, tum Sacerdoti maxim/ Iaborandum est, ut eorum sermo in Consessione seo io habeatur e Idque petitur edi conditione fori, in quo de arcanis conscientiae agitur s inquit Santi. Nomas Quare si , ut nemini omnino neque per litteras , n que per nuntium consteri liceat, ut superios diximus. Hi ne publieam peccatorum occultorum Consessionem Eecialia prohibuit. Qua de re Sanct. Leo Epistola ias. alius 81 Ad uniuersos Episcopos per Campaniam,Samnium N Picenum conuitutos, Cap. a. laribit : humer am contra . Uoheam Regulam praesumptionem, quam nuper cognoui a quibusliam illacitis v Nasione eommitti , modis omnibus consistio fulmouerar po iidelices di ei. Drtim pereatorum genere libello ieri a profuso pisticetur : ctim reatus consualiarti uineiat friis Meeiasi bus indieari con fessoneyecrara . utiamuis enimptiniitido fidei mideatur esse laudaditis, quaepropter Dei timorem aptius
mines erubescere non veνetur e Tamen quia non omnaum suis
iusmodi sunt peccata, ut ea, qui P nilemiam possunt non timeani publicare ; remoueaιυν ιam improbabiiis consuetu do: -θι a P nitentiae remediis arceantuν , dum aut
erubescunι, auι metuunι inimicis suis a facta reserari , quibus pessint legum constitition. pereelti . Sti scit enim ilia D confesso, quae primum Deo offers , tum etiam Sacerdori, qui pro lictis Frnitentium praea oraecedit. Tunc enim demum plures ad Pinarent am poterunt prouoeari , si populi auristis non publicetur conscientia constentis. Hinc Saera Synodus Tridentina, Sessione I a. Cap. s. suoad modum c inquis confitendiscret3 apudjolum Sacerdorem , et christis non vetuerit, quin aliquis in vindisam suorum fie-lertim, is sua humiliationem. tum os Arorum exemplam, tum
Laeomasilis confesso. π Adomissilis etiam Consessio esse debet, id est, cum . Contritione sue persecta, sue impersecta , quae
Attritio vocatur, coniunctam esse necesse est. Qua de re S Bernaraus, Sermone I . in Cantica. Deum Inquit euitas actorem tuum, cogita ἐν benefactorem, euisa patrem cogi a Dominum. Omnia reus es tinge νεπυ-
L . est, qu)da patre formides, qui es quandoque ferias , ut emendet, numquam tamen, ut tin ceι. At mera
cogitantem, qu)d pararem ossenderim, es certi qu)d pudeat, ets
57쪽
Liber II. De Sacramento Paenitentiae .
.s non quia terreri. Voluntarie genuis me verbo veritaris, re Iudicis , in iudicio sacerdoth , nihil sibi stes ti sion si Ioea istis eupiui aris excusin quemadmodum ge- fui : Vt omnia ea iubenιe paratus si facere pro repa
nitor earnis meae. Deliae etiam non pepeνeir mi ratio pro randa animae visa, quaecumque faceret pro vitanda eor-m genito. his ipse idem ι remse exhibuit misi taed non poris morte, ἰ is hoc eum desiderao , quid virum rem ego me ihi viei stitim. utianam fronte attollo iam oratis perat infinitam , ut Deus. cum gaudio enim a bestiis aut vultum ινis tam bonι tum malus has λ δει indignis cere immortalis fu/urus , quae jaceret pro disterenda scissaene, e meo. ρudet lauto Patre vixi e degenerem . morte moriturus . Peccat ergo mDrtaliter , ade uiue Exitus aquarum ridueite utili mei: Operiat eon usio fa- absolui non debet , qui non vult suscipere condignomciem meam. De iar in dolore vita mea, ἐν anni mei iste- Satisfisionem a Sacerdote impositam, ut docet Sanct. ι bus. Probpudores suem νυctum habui in quibus nune Bonaventura in 4. SentenIιaνum, Dist. 16. p. I. Dubio erubeso Si ιn carne feminam, de earne non meram nisi ε. Condignam ait, quia si Sacerdos Prosessionem vitae eorruρι iouem a sin mundo, ἐν ipse trans t , .eon pa- Μonasticae , aut votum castitatis perpetuae alleui iniungeret , alui ve opera, quae cum illius pereatis proportionem non habent, aut vires illius rid superant, vel secundilm praesentem illius statum seri non possunt absque ossensione aliorum ; ut si mulieri eoniugataei, aut puellae sub parentum eura positae, extraordinarias abstinentias, & iunia; peregrinationes aut aliquam in muliebri cultu si naularitatem, praeter conditionis
illarum decorem, Ec Patriae mores Legi Dei, Ecclesiaenen id eitis. Quid ρ caduca, vana, is propὰ nulla, ἐν quorum is mors es , i His is, infantis praeferre non eνusui interm Parris amori, is honori ρ confvin ν, eo undον audire e Si ego pater, ubi est honor meus λ Sedes Taro non esset , obruerer me ore ficilis. Instaurat auiae m. mme testes ωι aliis in mera rateam huius corporis BD Eum , ἐν usum temporis huius , ἐν opo omnia Sau-guinem dilecti Fi* eum rem de terra. Puder ingratitudinis , quamquam is confusionis eum iam , arguar etiam amis , quamquam ad congias is eumarum , arguar etiam Statutis, Principum Sauctionibus non reprimantesim- rem disse misia pro bonis odium pro dalectione. . . . . poneret es Renitens non teneretur earere Consessario .
tet. Sepone parum pia voeasula benefactoris , o, patris , M atque Mati eνiora conuertere. Nem qui l ιιυν Pa- is ter misericordiarum, es Deus totius consolati nis ,, Iegirurnibi minas Deus ultionum Dominus; lepi ueri Deus Iudex iustus , ct sortis ; luisur Terribilisse in consilijs super filios hominum ; luitur DeusM M lans. ua3d Pateres , qtiu benesus es , tibi est:
od Dominus, ae creatoν. Mi ἰ etenim Propter semetipsum secit omnia, Scνυιtiris sese. sui erro, quod Itium es risad ensii, ae fretiat putas ἐν pro se aliquando non
nec eam satisfactionem suscipere. Clim enim diei mussu seipi debere 1 Poenitente opera satisfactionis , quae Sacerdote Consessionem illius excipiente Imporiuntur, reuera mes de his, quae Saraiaos, in quantum habet
elutiemseientiae ,-aucto Darisper diuinum Iudicium, im non secuiatim humanum errarem iniungite Introitus in se
titionem , ea , voluntatis , non potes alleui iniungi rΕι Fatiqui canones initinere inaeniantur , magis es eoη dum quam praeeorum : Qual bet enim Finitensia laxatri levi sma 'stio est maior fatisfisio in quantumlomo abdieri proditum voluntatem , quis nihil es h mini carius; inquit sana. Nomas in . Sentensiarum,eteiabit λ Pulis sui ison requirer princ, saltis honoremὸ pr. Dist. I s. In Expositione Textus. 3 Rem illustratoter hoc irritauit impius Deum, quia dixit in corde suo: Antoninus I. P. Tit a. Cap. 38 si . io. Si 'nitens s imN n requiret. ει quid es in eoiae suo dicere : Non re- quis distrat non posse imptiis, debet declara, e co eis quiret , ni non metuare , quia requiras λ sed requiret ri , ἐν consessor debet iniunge, e talem , quam eradas eum mnque ad noui inum suadrantem 2 requires , Retribuet feruaturum. Tripliciter autem Confessor imponiι Pemrem abundanter facientius superbiam. Requireι a redempto ri aliquide Uno modo pri modiam confissi , , exhorrari
feriit iam , honorem is gloriam ab eo quem Masmatiis. uis, stetit crina onet eum, ut quotidie oret, der indigem o quoώ di mul a Paeter , ignosat beneficus r Sed 'tistis eleemosnas, OQ. Musa noti tenetur ex necesserare. Eois Domi s , is creator; ἐν qui parcitfilio, non par- Ario modo per modum deeurationis comm is obtigarionis,eet figmen/o , non parcet feruo nequam. . '.Paveo gehem Aut deelaran , quM resaluat ablata, communirer in Pas,ram, pisaeo Iudie is vultum , i s quoque tremendum n- eba, fatisfaciat Lese Aa i a fi non obseruat , euaeuaasianis Tolosatibas . contremisco ab ira Potenι is, a facie sibi fructumfactae confessonis: Non tamen propte, hoe t
furoris eius , a fragora mentis mundi . ὰ confiagνatua κι uν ἐιὸνtim eonfiteri, nec eo Isis preeorum inobedien .e elementorum , a tempesate valida , d Mee Arnonia riae omisis non obedienas Saee dori. Tertio modo per spe Horreo tenebras exseνiores Quis dabit rapiti meo aquam, evi quod intrarer Religimem es non contraheret, γ Mausedi octilis meis sontes sacrumarum , ut praeueniam fiet, moae, non tenetur eam acceptare. has fletum distri iam dentiam, manuum pedumque Addit thidem sanct . Antoninus Finitentiam auremseu dura vincuti ir pondus eatenarum prememtum Irim Sara actionem, quae bi imponituν a Confessore Deere drigentium, urensium, nee eon mentium λ suis afficituν, bet; fiex Methgratia omittit eum meposito non sisti fenfumpraeviatilio resuperauit, is in donei metu so , De eis udquod sibi est iniunctum pro mortalibus,mistasteν iremae pudore illa tquὸ dupliet baset Ucipationes quatuor. peerat: Ars eius est oblitus, renetuν itrium confiteri: S.ITres, quae resana ex more confessionis adiiciet. Conditi as Neardatur anue in vult eam facere, non tenetur irrinis huius desectum spectat Hugo a S victore Lib.2. De Sm ram eonfiteri. Sed F non videtur sibi pom facere, meInimiseνamentis, Pr 4. Cap. I. Quidam, inquit ne aliquo t- di elle, promest quod petitsibi commutavi, potes fori, e/ris, ve amoris Dei attractu, pro sola consuetudine explen- iamsi a teri eonfiteatur quam ei, qui eam imposuit; nee teno , ad Leen peeeasa fuisse interam, exi hnantes se a se propteν Me iterum eon Hi Elameema,vidieat Tereus Homerolam verborum prolationem a debito pereatorem de variae. Quod videtur inremigendum, Paenitenti fuis
flendum. tam pro casibus reseruatis, non poster commutare res mea
g. VII. neresstatis, pura impleris illus P nitent m et illi es
, periculosa, viae se infirmitatis, veleuim piritualis, is Parere parasa. ipse Penitens non eo, ori posses hisbere reditisum ad ilium, qui pei- iniunxit e Tune enim me mendam es, qu)de oVNa item ex Consessionis conditionibos est , ut se eontenrtis is huiusmodi permuratione vi nitentiae . Non Pisjeνe Fastata. id est, ut Prenitens si paratus ad autem leuiro, ἐν ne ea a ,seeunaeum Romundum , I suendum sententiae Sacerdotis in sacro Tribunali pro. permutandae Finitentiae ta & ad exequendum opera sibi iniuncta tum in re- Neque veth dicam ignaui homines, se poenas peccatis medium peccatorum, tum ad satisfaciendum Iustitiis suis debitas in Purgatorio subituros, diuime Iustitiae se diuinae. Vnde Concili iam Lateranense 4. Canone ai. se summittere ; impostam a Sacerdote Poenitentiam ei- . iubes, ut Poenitens Imvinctam bi Finitantiam suae ιμο tra crimen omittere se posse. Illos enim, qui itarinta .i ibas adimplere. Id confirmatureκ Canone , Coindri secti,&hre Poenitentiam agere negligunt, non purgatine ι, Dist. s murritentia, qui ex Libro te vera, o rii poenis expiandos sed poenis inferni damnandos doceto Pinirentia, inter Sanct. Augustini opera edito, sum- Sanct. aritis Arelatensis Episeopus , Sermone II. in-ptus est : Ponaro, sinquit omnin/peecasor in potes a- ter Augustinianos alias 4 I. De Sanctu, nune et in Α . pendi-
58쪽
M Theologiae Dogmaticae, I Moralis.
mit tint os quamdiu vivunt, ea redimere F nitentiae messiis umentis noluerunt, ad ilium ignem, is otio disia Apostolus, a Cm e tamen saluus erit, se tamen quasi per ignem, venire non poterunt ; sed magis illam duram . o. ιννevoeabuem forentiam aua,tuti sunt , Discedite a me maledicti in dia . , . ignem aerernum. Eι ideὸ, qui ab saperpetianna iniss uti Fueratorio leue risis at tiberari , eri evitalia non admittant , aurs iam eo niserunι , fructus amas ni Priarentiam , ilia parua, veI quo ad ano mccara bonis operibus stedimere non δε ant. Sed et si Purgatoris poenis addicendi tantam essent, qui eondignam poenitentiam h leagere Satisfactionemque a Sacerdote impositam implere neglexerunt, nemo tamen dicat: Plon pertinea ad me quamuiti moras habeam tamen ad vitam aeternam rexerae 2 mohoedieat, Fratres earlismi, Diallu ν-gasorias unu durior erit , quum requia potes in hoe euis p narum, aut cogitari, aut via eri, tonsari; sinquit
confessosre os,staceelerasa. onsemo denique debet esse Frequens a Meetirara, o quae tamen postremae eonditiones non sunt om . - necessariae,sed optandae dc precatoribus suadendae, ut alunt SS.Nomtis , & -romnus , Frequens esse debet, ut qui frequenter cadit , frequenter per Consessionem resurgat , ut habetur Canone, septies, Dis . I. De Pt- nitentia. Accelerata autem esse debet, ut si statim non constratur, qui lethalis peccati sibi eonscius est ; non tamen Consessionem nimis procrastinet , vel ad mortem disserat. Hare enim dilatio ex impaenitentia est, quam lethale pereatum esse nemra negauerit. Hine Ee clesia sis spe tam semper habζiit eorum poenitentiam, qui eam as mortem usque distulerant , interdum illis Communionem, im , di Absolutionem negauit, qui in m nrtis discrimine positi s gna Poenitentiae dare, & Sacramenta postulare ecepissent Qua de re S. Curianus Epistol1 31. ad Anion anum Eu Ecclesiae Africanae senistentia ita seribit: Paenitentiam non agentes , nee dolorem detictorum morum toto eoiae, im manifesta lamensatianis frae profesone testantes, prob4bendos omnin3 censuimus a spe communieationis, is, pacis in infirmi trie, 'atve in m. ricuti e peri ut deprecari; quia νorare ilios non delisi Pt- renita sed moriis vrtentas a mitio eo euase 'lee d antis es tu morte ac ι is e fotitium, quise non cogitauit esse
Idem constat ex Conciliis Arelatensis I. Canone vitumo: De bis, inquit qui apsas ana is, uramquam se M Ee-
plaeuit oi non dandam communionem, ni reualuerim, D. ege, ini denos suctus Penitentiae. Id eonsrmat Sanct. Avisustinus , sermone NI. aliti t. ex Homitiis quinquaginta. Diso inquit; ia e spectu Dei, timori voro, timorem meum. Itii auιem non timet, timentem me contemnit, sed mati uo. Gνιus fiam, quia homo baptietatus , fruitam, non audeo dicere a pe .ato , quis enim ne peceato p sed vitam fine erimine du-Aejit , O salia peccata habuerit, quae quotidie dimittumia ιυν is oratione dicenti , Dimitte nobis debita nostra, vi sietit & nos dimittimus debitoribus nostris : uuando dum finis,lι visam non it, sed aransii δε visa in litam, is laboriosa ad quieιam , demsera ad beatam . sivi ista volunt se sua currat ad Baptismum , siue in perieulo confiiivius baptizetur , O exeat de hae visis , ad D ininum vadiι , - requiem vadit . . .. .Qυ egerit vera ei eν Fcnitentiam , O, solutus fueris a tigamenta , quoeear eontractus ,-a Christi eorpore separatus , b M. Μὰ post Pinii ni iam vixeris, Mul ante Penitentiam viuiisee debuat , pos reconcιdaιionem quaisorumque defunctus fuerit . ad Deum vadit , as reqvium vadit , seruo Dei sa priualisur , apopulo dialoti spaγahitur. Si quis amrem minus in ultima necessitate aegriιudinis suis, moluerisaeeipere P nitentiam , o, accipis , is, modi Neoncilia ra is hine vadιι a Fateoν vobis , non ilii negamus ,
quod perit , sed non praesumimus, quia benὰ bino Mu . tio , praesumo , non vos fallo. Firilis benὸ ε uens s eustus hinc exis. Baptizinus adoream , secarus hine miι. gens Penitentiam , D, Neoneisiatas , edm sanas est .
ipsam Pgnitensiam areipere, ae Deo. sacerdoti pecca la sua eonfiteri poteria. . . IDYmquid Leo damnabiture Non
dico. Sed nee dira etiam, Libriaditu ν. Vis te dubio h rara λ ms quod incerrum es euadere λ Age Finitentiam dum sanus es. Si e vis, ferarus es. Quare feearus es p ta etsi Finitentiam eo tempore quo i, peceare potuisti.
si aurem tunc vis agere vinirentiam ipsam.quando iam se Ora non potes; peccata te dimiserans, non tu illa. Erga dimitae ineeνtum, tene certum.
Non minhs lueuienter Author Sermonis inter Rugi, stinianos ali s37. De Tempore, nune a 33. in Apperiebcer Farum est inquio peccatorem p tere , nisiPς- nitentiam perererit. Ad emendanda enim erimina vox γε- nitearis sola nonsu Mis. Nam in satisfactione ingentium
precatorum non verta tanrtim, sed opera ρι erantur. D rur quidem etiam in exiremis Penuentia quia non poles δε-
negarar sed auctores ramen esse non pristimas , qu)d qui ιμιieνit , merentur is olui. Quomodo enim agit Fini tentiam Iamus λ suomodo alit Pinitentiam in extremae viris finibus eonstitu us λ Quomodo Ttnitentiam agere possis , qui nulla iam pro θ opeja fatisfactionis operari po- is λ Et ide/Prnitensia, quis ab infirmo petitur, infirma
est: venitentia, quae a moriente ranιtim petitur, timeo ne ipsa moriatur.
Et S c farius , sermone ue . in Augustiniana Αγpendice aues cum linquit -κes homines Tinitentiam velint in finem visae suae ae Uere , is Dis paucos vide mus eam , fecundum quὸd risissent, promereri; quare non quotidie ipsam Faenirentiam vimus, ut rem cenam i nentes , de resus incertis, is dubib, libeν ων' suanti enim quise, ad exrremum vitae suae Pinitentiam acceptu/os esse credriant, aut subitis rutra oppressi. stur forιὸ per naufragium demaes sint, au/6Min. inter θριή aut ilia infirmi tare, quae o lexid dicituν ira peritis sunt; ut nons iam Ttnιlentiam stetere, sed etiam signare se, aut Orationem Domnuam dicere omniri non postem p c enim eampis easibus fide Aras humana subiactat; namis perieuo
Praesumptio est, Τι nos in longa rempora ad agendam P nuentiam reseruemus, qui unius diei itum in potestatem habere non possumus. Et ide) eum timore, tremore a diamus Damanum per Trophetam dicentem, Opianos exhorta tone monentem oste tardare eonuerit ad Domi- M metu .
num nee dacteratis de dis indum. ιι ra Et Sermone 38. in Augustiniana Appendice a17. comidera fiustum es , vi per totam vitam tuam visio , is pecearis seruias , im ad aequirendam vitam iam femiuiuus assareas. Numquid risi Me fieri vis aseruo atio, vi quam diuortis iuuenis fuerit , inim eis stiis seruiat; cu ad senectam venerit , tune demum M tuum fertilis rium redire verit ρ uuod ergo non vis pari a servo tuo, nones iugum, iι saeias Domino tuo cam tamen multos n uerimias, dum sani essem, freqMηιεν dixi e Penitentiam fe toιο eoiae de Mare e Sed tamen, quia iliam Iarimnere nolueνunt, fina ipsius remedio de hoe scuti ν res
runt. Fercutitur enim e iam hoc anima eo ne peccator ,
ut moriens oesia inarur fui, qui liuens oblitus es Dei . am qui remedium animae suae . quando potuit, noluit quaerere . postea eιι an velit, dubium es m/νtim mereatur
Et Sermone M. in Appendire Augustiniana aso. Ohomo, quare differs de die in diem; mnon magis times , ne foνιὸ Mai. habeas .himum diem λ Et Sermone 6 i. In eadem Appendice MO. Non sanitati credendum es, non aera si .la remedium Dialis suae femper rarisus es, qui vitae suae ineeratis es. Ostempus Fc ιιμι aesie disponeretum , quando es tu po/esate miam, quomodo desideraretura usuri Idem ennsrmat Salvianus. Libro I Ad Eeeti m catholicam ubi in illorum praesumptionem inuehitur, qui conuersonem ad mortem usque disserunt ea fiducia, . qis,d eleemosynis peccata sua tune redem muri snt .
Ris quidam ι inquit γ vlii Urbs earnalisus implica.ro stis deis au vitam aeternam putem , s cum isque ad mortem in flagitiis conferaeνιι, in obitu ben/ etincta dispen
59쪽
Liber II. De sacramento Renitentiae. 6 I
so si Maedis ηιιs Meeperas. Atioqui pereare non de te, vin in extremis situm rectaere aeri inutis nia a sum facit imposilaistas , non motantas. Qui enim ἁ maeis acti-biti tortim morie discedit. non relinquit scelera , sed νει cii tiraseeleribus. Ae per hoe necessi te excrufus avitiis , , tune, puto, peccat quando celsauerit , quia quantiam aci animum necdum de jι , qui aritiae velis pecea-
llae lanitiis peceat inmata , mi peccatorum molem redimalis morte , i, idesse euasurum putat, non quia bonus o dεuia divaes si sita, pleia non υIram quaerat bominum, Iedlecumam , isque aetinctis maiorum redimendorum oemale a earigus aecipere otis pro eraminibus nummos is hi , s eoγγοι oram Iud cum more argentum exigat , Qt pereata De ar. Non ita es: Prodesse enim laeti imis Nurimum , certum es ; sed non iliis . qui illimas rurae largitionis spe male mitiunt, fiducia rei mendis impian raras scelera commιιtant; sia illis, qui decepti avia Iarieo aetaris , aua nubila erroris, aut vitio ignorantiae,atirpostrem)Ian fragilitaris lumanae , resipiscere tamd quasi post moriem graui mae infirmitatis, auristia
spes Iuctum ιιrbarae menti, Deipiant. Et instar suod saut tantia vis morbi, aut tama aegrotorum fuerit ineuria
latiscidinis Iulem usque ad dies titimos trabat , quia in maesto, quaa promistam, penitus ignoro. Reuocare M anetistione est imi remedij peru5tames , durtim is ampliam ς spondera autem aliquid in tam sera curatione , rein
me Tamiam. Sed melias tamen es absque risio, quamuis ditatur parabsiar das manus , H quo lamen nisu ad eae.
Ium erigi, surim te histi penuus desperatione dissolui. --
Lus o nisi inexperium relinquere , quum morientem MLia curare . maximὸ quia nesio an in extνemis aliividum
rare , medieinis fir r cerιὸ nihil ιemare , peνditio. Est unum scis iad quicumque in hane miseriam Iovi lana guoνis exarem perduxerit , ineffasile dictu est quan iam Iamdurationis erroνdus suis debeat, qui numquam eνrata
ai actionis sest ρ suando haec tam granata facier, mirino iam exitu eιiam a mediocrium actione dististis λ IM .Henιe iam cor re, ubi mercebiι di rictionis omium e msor animus λGuisi Imus Parisiensis, Tractatu De Sacramenso νικά- iratis, Cap. I9. pericuIosam eme probat Consessioni dilationem: Primum , ne propter negligentiam faetendi confessonem , dum quis potest , dum non vuti, itiso Dei Itiduis infitiatur ei non posse cum velit e me enim modo tonsetiit avisti inus Deus negligentias nostras puniνe .
Secundd, proster periculum Aliuionis peccatorum. Te siὸ , propter perieulum morae , mediaeriter agis grauat precarum. Iuart3 propter periculum ruendi iualiud: Heerium enim quo fatim per Penirentium non EL
ascimur viaων Ius fueris, curandam musary Si aurem sana opere inquinamenIa , detrit unes vesimemorum , calceamentorum corporalium curamur a nobis; μί
ne Morrere rasinarius mortis equorum nostrorum, ne crevi, aut inualescant ; quisnιὰ fortias aceeleraisum est nobis , ne morbi , auι Iriones animarum nostrarum cre-seant, ἐν medieamentum confessionis sistimarii rapsi serpentes, is colubros as asino nos νο,/venenum de eo podie expellara I s hostem, eis larronem de domo nos raraΛ-tis suadi alua eo idus eiicere properamas I moram Elis Deida iram aeriter, O in nolis , in aliis eu aismus Hetere indutias, aut dilationes , quominus Mestatim ni , ranta di νictione damnamus ; quia nobis de Diristiae Asserpentibus , colubris ,'veneno, de dimbolo hose,NI ιν uaeisiatim sumtis psi ignis inera iodomam euiusquam vastare et rit, quis per extinctione U-hus inducias ei, etiam unius momensi , suggerere audeas,
tiarans a se omnibus ver3 generaliteν m armo dactum os . Superaeeiati ignis, , non viderunι Solem: Et iterum: In
Aeeedit mea a sancto Victore, Libro a. De Sacramen
atiua cogitare potes. EVa mis seeurus esse, P nitemtiam age, dum Ianus os . Dum mens a Dacare potes, exerce Eliam in opere suo. Vad suspecta debet esse Pluitensia,
aecepta . cor e Iritum, humiliatum Deus noster nam
quamdes Mus; quia monem non vult peccatoris , sed ut
Neque tamen Latronis exemplo peccatores abuti d
bent, ut Poenitentiam ad obitum usque differant. Istud enim gratiae miraculum fuit . 'caumtis isdem La tronis, quam non intienis Christis pos Restiνrectionem in iis utis suis. Tendebat in emee Christis , pendebatis, Laινο e In medio illi , illa a luteribus . InfuIιat unus , credit alto , iudicat messitis illa. Me enim, qui infultabat, Me dixti, Si Filius Dei esatiata te. Ea -- is alias adaeum , Tu non times Deum. Si nos propter facta nostra merito patimur, ipse quid Deit λ Et eoa-
uersus ad eum, Memento mei Domine, elim veneris
In Regnum tuum. Magna fides mis di id addi μρ M , ignoro. Titia eruns ipsi, qai viderunt Christimmortuossus ramem: cremini ine, otii videbas secum in luna penisnum . quando itia a lulaverunt , tune illo eradidit . Quatim j juctum chrasias de arido ligno per resi/ λ uti d ei dareeris Dominus otiviamus r Am dico tibi, Hodie mecum eris in paradiso . . Tu cfνιιe , era agnosco te suando sterareι Latro , de utrocianio ad Laecem , is Adiae aciemem, de cruce ad Fara difum p Denique os vitrerins merita sua, non dixit . Memenso mea, ut Ita res m/ hodie: Sed, Cum veneris loRegnum tuum, tunc mei memor esto i Vt misi ι,--ιa debentvν , uri 3 usque veneris in Runam tuum . Et illa: r Ver In si in v nam eisorum, Bim feeisi .eredum , ramisi. Hodie meeum eris in Paradito. Non te fera, saniae fides hodie reari, quod ritio . Laris, o mento Fel , veneris in Remum tuum. sa Diam eredebat resurrecturum , sed etiam να--turum. Pendenti, cruci sis, crurara . haerenti e tam veneris , inauis, in Regnam avium Et ilii, Nos sperabamus. Habem Latro inuenil, Discistissus ne auis. Vedita sunt S ct Musasini sermone Iar. alias De Tempo re a 4. Timeant itaque ne in exitu Deo eontemnam tur . qui Deum ad Poenitentiam illos vocantem nune eontemnunt: Timeant ne tune illis in poenam pereat rum desit gratia conuersonis, qui hic in pereatis pers uera odeliterant gratiae voeationis: Timeant pondus iustitiae . indieis, qni spreuerunt, dum viverent, opem misericordiae manum tendentis. Quia voeatii csnquit
is sis ; extenssi manum meam, non fuit, aut is a pie mea : De existi omne e sitium meum , is inerm siones meas ne Iem is r Ego quo in interitu me
late trus ruasi tempora inrueris: Quando veneries vest.os aristitisio, i angustis: Tune inuocabunt me, is non exaudi me Mune consurgent non iuuenior - : Ea quod exosam habuerint disciplinam, is timorem Domini nos fuseperint , nee aequinuerint eo ho meo , ἐν δειν xerint uniuersa correptioni meae. comedent ei ν 6actus viae stiis. suisque consiliis saturistiniust. Et Isaiae
60쪽
62 Theologiae Dogmaticae, & Moralis.
Feee fertiI me tabuη Ην,-vos e fun- ratum nos ita demenseas malam disposition m pereantis marit: Eeeefertii mei laudastini prae exultaιione eoiais, Aut quando eum pluris saetis eo deratur ; quia in unum X. OI elamabiιis prae dolore eoνὰis, ἐν prie eantνitione peccarum aliquis quandoque ex ignorantia, vel re misisses risus UUabitis. Vnde Christus comminatur. Ego labitur;sed multitudo peceasorum demonstrat malisiampe . vado, quaeretis me, is inprecato vestro moriemini. quem eantis, vel magnam corruptionem eiu em. Deum sanct. Augusιnus expendens, nacta a 38 In Et in Responsione ad seeundum : Tena sinquit adia Ioannem, ait : rata infelicitur Iudaeorum ipsa erat , non uersis SMerdotibus μp ta non e seisinetens; qaia quun rearum hahere . sed in priscalis mori. Noe est, quod δε- het consideraret tamam unum precatum se . ἐν non gra-Mι f. .ra omis chrisianus . Propter hoe aes Bapri tim ustarem fias,quam hister e, adi ctione a terius is quom rettur propter re, qui aegrita dine, vel hunde peri- doque pina, quae contra unum preemum daretur, esset pro-Hιι usur , fibi desideranι subaeniri; propteν hoe esiam lu- mortua alterius seeeari. Praeterea, Saeerdos confessonem sons pareatus a matre piis manibus is Ecessum seνρυν, ne audiens Oeem Dei seri ide3 d hei et Me modo fieri uo Rapris exeat, is iv peccara, quo natus es moriatur. confesso , Aut a Deo in contritione 3 Vndefur non ef felicissima reisu o misera fors is Mum artii de ore veridi- fer contritio, nusquis de omnulus consereretuste ira non es... in νυχι IN PECCATIS VESTRIS MORIE- ρι consesso,ns is de omnibus, quae memoriae occurrunt,
R E G V L AE MORV Μ, Η .erres retis es. perietilo peetandi mortalitres eu nit, qui duos Misit confessarios , quorum uni me alia suis caudiatoris conses is spessant. dumtaxat, alteri Gia Ieria tapetesta aperiat.
Iam a quam proinde iterare tenesur.
HAne Regulam tradit Concilii Tridentini Cate
quis explicari debent, praetermi Ial: Alia ter) tantum
modo confiteatur, non suum ex ea Confessone is commossum nullam eonsequatur, sed etiam nouos eleres obstriuὰι j eque eiusmodi peccatorum enumeratio confusionis nomi me,in qua Sacramenti ratio hisit,apsellanda es: suiussita Uinis jusi confusonem repetere es necesse , squὸ ipsum it rius peccari retim facere, quod satramensis Eitatem uti i/ne confessonis violauit.
Eadem Regula eonfirmatur ex X. Thoma in . Sentenis stiarim, Dist. 7. Quaestione 3. Articulo . Quaestiuncula α In medicina simult) eorporali oporter , qu3ὰ Me- ietis Aonfotam unum morbum, quem medietnam dare deber, in eat . sed etiam uniuersaliter totam habitudinem s. tis infirmi; ex eo, qu)ου 'nus moritis ex adiunctione alte ivis araraaasur; ἐν medicina quae Uni morbo rem meret σι ae t noeumentum praestaret: Eι alter est in peeeatis; quia innam aggratiarur ex adiunctione alterius , o aliud, quoamni peeeero esset comeniens medicina , aheri incent, sum praefaret; cum quandoque aliquis eontrari is eris is
HAne Rutilam tradit S ais. rotis in Instructione
Confessorum: Nititurque Can confide ei, Dist s. o. 'nitentia, euius haec sunt verba: cautussit, ne te Meti id distis diui ι apua se confessorim duris diuersis velle Saordoribus manifesare. Quidam enim uni celant quae alii mani sanda reseruant, quod esse laudare, ἐν adripoem tenaere, is semper venia carere, is quam perfrusta putat Ioram peruenire. Quod sumptum est ex Auctore Libri De vera, is falsa Poenisentia, inter opera
Confrmatur ex s. Noma, in 4. Sententiarum Distinctione i . Quaest. 3. Articulo 4 Quaestiuneula et ad primum. Est inquit) erisesentiast mutii telae , quando diuidit diuersa peccata diuersis , tamen omnes ut non fiam Dis magna Aut illa una quis quis omnia peccata tiI eonfitetur s quia unum peccatum μν se e M ΡEecat enim ille contra sinceritatem Poenitentiae Sacramento debitam; de inanis gloriae stiadio inflammatus, suae poti sis famae. dc exis imationi, qu m animae saluti.& gloriae Dei consulit: Ae praeterea exponit se periculo frequentioris prolapsonis in peccata mortalia, s Consessarium adeat vel imperitum, vel cui est ignotus, qui proinde opoortuna poenitentiae. de Satisfactionis r media non applicet. Hanc Regulam confirmant verba Canonis, confide=et, superias prolata. Qui autem ita estas citis. ut Consessario suo ordinario mortale peccatum non aperiret, s alterius Consessarii copiam non haberet, procul dubio peccat lethaliter.
cui pereali alicuius mortalis deela rationem omM elex obliuione,ielex minus suffieienti constentiae dista sone, an ira ramen intigentia Arais eonditionem scientiam- qae suam, Confessonem iterare non tenetur; sed tamen ea peccata quorum oblitus es, confiteri debet, ubi memoriae
HAne Regulam tradit Concilium Trident Inum sensione x . Cap s. consat sinquit nihil aliuὰ is E cosa a Ttnitentibus exigi, auiam ut postquam qtiisque ait s uritisse exeasseris, , conscientiae suae sinas omnes, , t
tebras exploratio is, ea peceata consteatur, quibus se D minum,is Deumfuum mortariter offendisse meminerit: ReIA qua auιem peccata;quae diligenteν euitanti non Meurrant, iis initiessium, eadem conjessione ine visa esse intellis tu rTeo quibtis fideliter eum Proptera dicimus r .As occultis moi, munda me. Minils autem suffieiens conscientiae di- ,
seusio esse potest ob Poenitentis imperitiam . de tamen adhiberi ab illo diligentia, quam pro modulo suo. ac saeuitate potes: Quem rasum spectat hare Regula, In Catechismo Concilii confrmata. Pa. De Finitentias.ssi/jὸ inquis si alia de ea a Confessioni aliquid destiis
sis iidea Vr Vel quia Ttnitens nonnulla trimina oblitas fue- ei . HI quia conscientiaefuae latebras non ita Meuνοιὰ μα- qui uerit etim rais illud in animo haberer ut integνὸμeea ra omnia e Meretur, nihil ei opus erit confessionem iterare sdiis aurem habebiι , si quando peccata, quae oblitus eras, inmemoriam νerixerit , ea saeeν risi aho tempore eo ιὸνἐ
Neque necesse est ut illa peccata aperiat eidem sacerdoti, mi Getera confessus est, s seria ipsum adire sici id non possit; aut ut alteri eadem pectata declaret, ouae prius consessus fuerat ; sed sufficit, ut illa quor m oblitus sue rat . sngulatim explicet, alia vero generatim dicendo, quid cum alia multa consteretur, norum oblitus fuit; ut d et S Thmnas loco proxim/ citato, in Responsone ad tertium. Denique .aυα ιν ντ pontifex Maximus plurimas Inter Propositiones die I 4.Septembris anno I s. da misnatas hane ordine undecimam consxit: Peccaris incomfus j omlisa, seu oblita os instans periculum mirae, aut alatiam eati m , non tenemur insequenti Confessione edim