Necessaria ad salutem scientia, partim necessitate, medii partim necessitate, praecepti dilatata, variis, discursibus. Opera ac studio P. Christophori Schenck, S.J. Pars prima, continens cmedii item ex credendis necessitate praecepti, signum S. Cruci

발행: 1689년

분량: 785페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

431쪽

Discursus XXVI L

sostomus putabant Christum coelos ascendisse die Sabbati, quia diacitur Apostolos die Ascensionis ex monte Olivarum revcrios esse,

qui mons est iuxta Ierusale in , sabbati habens iter. Ex quo intulerunt, cum hic fiat mentio sabbati, quod Christus eadem die coelum Christa, ascenderit. Sed convenientius longe est dicere , Christit in ascendis- die se quadragesimo a resurrectione die, quae suxta legitimam calcula- :tionem incidit in seriam Quintam. Unde Durandus l. M. c. o. ait pri- mitiva Ecclesia observabat diem Dominicam solemne ut modo, sed& observabat seriam quintam, & hanc quidem ob ascensionis me-: in moriam , illam autem ob resurrectionis obsequium. AIultiplicatis deinde Sanctorum festivitatibus, sublata eli sestivitas quintae seriete,de quo suse tractat Lorinus in c. Et quia eadem seria quinta anno illo, quo passus est Christus, incidit in quintam Masi, nempE amoenissimi inensis totius anni, qui dum a florum vernantium amoenitate&fragrantia , ab arborum stondiumque suavissimo virore , ad incredibilem animum evocat Iaetitiam, ostendit non sine causa in amoenissimu in anni tempusChristum hunc suum in coelos adornat se ascensum. Et vero qui NaZarenus est, & flos de radice Jesse, imo vel

suo testimonio Flos Campi Cant. 2. U. I. nunquam suaVius se potuit ae- vere redisse terno Patri suo praesentare, quam in ipso florido tempore , quo remit. mnis terra flores landit. Pulchrὶ observat S. Bern. serm. ψ8. in Cant.

Non flos horti dicit , sed Campi. Cur obsecro ὶ Quia in horto flos

clauditur, qui in campo exponitur. Experientia certe docet, quod flos licet succisus odorem suum servet, & contritus accumulet, nec avulses amittat. Ita & Dominus JEsus, in illo patibulo Crucis, nec contritus emarcuit, nec avulsus evanuit, sed ilia Ianceae punctione succisus. speciosior susi cruoris sacro colore vernavit, mori ipse nesciens, & mortuis vitae munus exhaIans. Observant autem bene SS. PP. Christum non voluisse nasci in civitate in qua portae occluduntur, cam- non in arce munita quae pontes & portas habet, sed in stabu Io aperio p &porta omni carente, ut omnibus ad se accessum daret. Eandeii μ - μ' ob causun voluit mori in Ierusalem, sed ut ait Paulus 13. v. II. Extra portam passus est, ut qui pro omnibus mortem subierat, nulli quoque in accessu suo esset dissicilis. Ego flos campi inquit Christus. Sicut enim flos campi omnibus patet, ita I. ad Tm. 2.υ. vult omnes salvos fieri, D in agnitionem suae veritatis venire. o

quam pretiosus fuerit flos iste primus coelo illatus Z quanta fragra nita

432쪽

meridiem

te ascen

sonem Ex monte myrrha, tranfitur ad collem thuris.

coelum omne repleverit Z quem tanto studio plantavit Spiritus Samehus , ipsa suavissima Mater peperit, & educavit. Habemus nuncinensem, habemus etiam diem, superest ut etiam horam investig tariis. Et quidem Marcus c. 16.υ. rδ. clare dicit novissime accumbentibus illis undecim apparuit, D post sermonem cum illis habitum eduxit illos in Bethaniam , & inde in Olivetum vicinum , ubi deinde Astumptus suit. Ex quo inserunt non sine rationabili fundamento SS. ΡΡ. quod Christus una circiter hora post meridiem assumptus erit. Confirmat hoc S. Aug. siser verba ps . Vespere & mane& meridie narrabo & an nunciabo. Uespere inquit Dominus in Cruce , mane in resurrectione , meridie in Ascensione. Sol in meridiano tempore coeli culmina tenet. Justitiae Sol eodem instanti temporis verticem coeli Empyrei tenebat. Post meridiem Adam expulsus est ex paradyso, Gen. 3. v.δ. quando D Eus ambulavit post meridiem ; post meridiem JElus paradysum coelestem est ingressus ; Adaeti posteris ejus viam ad coelum aperuit, & ostendit, non posse esse securiorem viam, quam si conversio non differatur ad occasum. Qui livero ex occasione prandii, ad horam & tempus ascensionis defleximus , non otios E contemplabimur, quid in illa mensa colloquii fuerit. Marc. c. I 6.υ. I . Invectivam ponit. Et exprobravit incredulitatem eorum, D duritiam cordis, quia iis qui viderant eum

resurrexisse non crediderunt. Lucas tamen c. 2M. N. ψ6. mitiorem

amantissimi Maeistri valedicentis orationem ostendit dicens , & dixit eis : Quoniam sic scriptum est, sic oportebat Christum pati &resurgere a mortuis tertia die , D praedicari in nomine ejus poenitentiam, D remissionem peccatorum in omnes gentes incipientibus ab Hierosolum a. Posterior haec Christi resurgentis paraenesis , mOnet me illius 4.υ. 6. Vadam ad montem myrrhae & collem thuris . ubi mihi occurrit, quod inter munera , quae Chri a regibus oblata sunt, myrrha suerit sc thus, Murrha designabat hominem moriturum , Thus D Eum gloriosum. Mons myrrhae fuit ejus passio , sed ab hoc monte transiit ad collem thuris gloriae nimirum &honoris. dicente S. Greg Nust . . monte murrhae transivit Christus ad montem thuris se honoris' Ideoque Paulus dixit: Propter quod&DEus exaltavit illum, L dedit illi nomen , quod est super omne nomen. tit in nomine ejus omne genu flectatur. Mors Crucis myrrha, genuflexio thus. Mira reperitur apud S. Ioannem subordina-

433쪽

tio. postqua imis, , quomomniciis sit ille ad

piscinam,aralyticus. subdit textus ; post haec a 4 rana mire &paulo post dicit : Subiit ergo in montem. Mirabilis videri posset haruconsequenm. Rupertus tamen Abbas L ct in Io . probat hanc consequentiam esse bonam. Quia inquit trans mare abiit, idcirco in montem subiit. Quia videlicet propter hoc exaltavitulum DEus, quia pro nobis iactus est Obediens usque ad mortem crucis. Et ideo exaltavit caput, quia de torrente in via bibiti Cist. 3. describiturma- socii ι-jestas throni Salomoniaci. Ferculum fecit sibi Rex Salomon , recli I natorium secit aureum , ascensum purpureum ἰ nimirum perpaui iuri sionis suae purpuram, gloriam sibi est adeptus majestatis r. Madh. m. Misit Alexancier Rex Jonathae in signum amicitiae purpuram&coronam auream. Ita Pater aeternus Filio suo dicente Tertuli. l. de Core.

mlit. Non prius Rex gloriae salutatur Christus , quam Rex Iudae xum proscrinius est. Misit utique purpuram & Coronam auream, sed postpamonem. Unde etiam portae attolli jubentur, vel ut alii dicunt ex cardinibus emoveri. Olim triumphantibus Romanis novi de per moenia facti sunt aditus. Bene S. Hier. D. V. Levari jubenturportari portae, &in sublimetri igi, siquidem ob vicioriam Crucis major regreditur, ad coelos, quam ad terram venerati Idem sentit Greg. Naz. oratici Dicunt Angeli, ut attollantur &sublimes fiant , ut hpassione subliiniorem Christum capiant. Hanc sublimitatem dixi

emanasse ex eo, quia iactus est pro iactis obediens usque ad momtem Crucis. Et hinc Luc. 2.. v. so. dicitur : Eduxit autem eos soras in Bethaniam. Quaerit S. Bern. iam c. r3. Cur Christus coelum

ascensurus eduxerit discipulos suos in Bethaniam, Et paulo post se

dii textus. Et elevatis manibus suis benedixit eis , de serebatur in coelum. Cur non ex coenaculo, ubi institutum est sanctissimum Sacramentum Z cur non ex Bethlehem nativitatis loco 3 cur non ex monte Calvariae, redemptionis nostrae statione 3 Cur non ex Joris dane principio nosti ae instructionis Z Cur inquam exind) non ascen dit Z Origenes trast.2s. in Mat. Oportebat haec omnia fieri in B thania quae interpretatur Obedientia. Qitia ut inquit S. Bern. ne istudium bonae acitonis, nec otium sanctae contemplationis , necta Chomae poenitentiae extra Bethaniam , scilicet extra Obedientiam DEO accepta esse possunt. Unde benὶ B. David informand. μυ,

e. a. inquit o sancta DEI sponsa obedientiat Tu prolecto scida es. qua

434쪽

sua coelum asceliditur. Tu quadriga qua Elias vectus es in parady-

ω um. Si proinde cum Christo coelum ascender volumus, eamus ine, sicaea Bethaniam, in domum Obedientiae. Ubi valedixisse ceniendus est. quia lociis is ita Hierosolumis vicinus est, ut inde urbis plateae conspici possint, ita testante Eusebio l. 3. de vita Constantin. Ibi enim ex pectabat mater JEsu, cum omni Sanctarum mulierum , & reliquo- .rum discipulorum copia , qui Magistri sui abitum majori longὶ ardore , quam unquam Elisaeus Eliae abitum praestolabantur. Sic enim Pater abiturus peregre, filios suos ti domum Omnem convocat, eisque valedicit, atque saepe in sui memoriam aliqua dona offert. Sic quod Jacob Patriarcha moriturus Genes. 8. vocavit filios

ebis zis & benedictionem impertivit. Sic Jacobum

imitatus est Iosue, qui moriturus convocato p Uulo dixit; En ego Jus Z hodie ingredior viam universae terrae, &recenniis beneficiis divinis populum ad DEI cultum hortatus est. Christus in ascensione sua longum iter facturus, idem plane secit, quando discipulis suis valedixit & gratiam suam illis promisit. Petite & accipietis. Magna DEI erga nos est beneficentia, quia D Eus non solum rogari vult, sed eisDκι, Rissigitur, si non petamus. Apud homines quot memorialia.

si quot supplicationes debemus saepe porrigere , & vix responsum su-

η pam turi promissi obtinemus. Apud Claristum non solum non repudia- β tur noltra petitio, sed etiam offertur ampla accipiendi occasio,qu3ndo se quasi juramento obstringit DEus : Amen i amen dico vobis, Quidquid petieritis Patrem in nomine meo , dabit vobis. Petite Maccipietis. Qito vero affectu valedixerit amantissimae Matri suae, quis verbis exprimat ' S. Lucas compendiosὸ id describit, D elevatis grὲ inpa. nranibus suis benedixit eis. Et sactum est dum benediceret illis receiaratur a st ab eis. O quam dissicilis fuerit recessus iste i Cum enim Christus Matre re in horto adoratione ina discipulis recesssse dicitur, ponitur avulsus V 2μ μ' est ab eis, quantum iactus est lapidis. Jan senius Episcopus Ganda-vensis in c. 23. Luc. Notatu inquit non indignum quod Lucas dicat: Dominum non recessisse a suis, sed avulsum. Hoc enim significatillum aegre recessisse ab eis, sive propter suu in erga illos amorem, qui secit, ut cum difficultate amicus ab amico discedat idi sive etiam ob animi maerorem, quo naturaliter fit ut adhaereamus amicis , . quorum consuetudine aliquid solatii accipimus. Non enim vel amor,vel

potius maeror eum patiebatur longe divellu unde Paulus de Palatio

435쪽

Discursus XXVII

latio in Mat. Divelli non potest amicus ab eo quem amat ἰ quo modo divelli posset Christus ab hominum contortio. Videtur hoc insinuasse S. Marcus, dum dicit Assumptus est in coelum. An non na- christas turalius suisset dicere, Assumpsit se in coelum. Neque enim alieni virtute sed propria in coelum assumptus est , unde ipse descenderat propter nostram salutem. Sic enim canit Ecclesia : Qui propter nos homines, & propter nostram salutem descendit de cῖis. Ecce Ver- dii.

hum activum l Cur autem non utitur verbo acti vo in sua ascensione, Cum tamen propria virtute elevetur, sed passiva voce hoc exprimit Evangelista Assumptus est. Non est hoc absque mysterio scripturae. quae etiam in accessu ad nos , Verbo vento , verbo neutro utitur

ADt. rδ. Venit enim filius hominis salvum sacere quod perierat. Et Dan. I6. Ego veni ut vitam habeant, & abundantius habeant. Quod sicut in plurimis scripturae locis reperitur , ita Pronam Christi indicat voluntatem qui in ipsam actionem accessus tui ad nos, propenso voluntatis assectu influxit; ast ubi a nobis recessit,& , charis diici pulis luis avulsus suit passive id describitur, non quia id ipse aliqna actione positiva procuraverit, sed quasi aegrὰ id secum fieri passus sit. Quae dilectio Christi apparuit in horto, de quo aliqui quaerunt, cur angelus Christum confortaverit ibi , D non in Cruce , quando se a Patre derelictum questus fuit Z Et ructondent Christum majorem Cbristum

sensisse dolorem in horto, quam in Cruce. In Cruce enim tantum e- inrat separatio animae a Corpore, at vero in horto Christo repraesentabatur scandalum Apostolorum , qui separandi erant a Christo in passione, quando relicto eo fugerunt. Imo in horto repraesentabaturChristo leparatio tot millium damnatorum,qui in aeternum a Christo separabuntur; L hinc tristitia fuit usque ad mortem. Observat hoc pulchre Tertullianus ex verbis Evangelistae, ubi Christus tantum parum recessit a discipulis , oraturus Patrem. Dicit enim Lucas,

avulsus est ab eis , quantum est jactus lapidis. Avulsus est inquit Tertuli l. de carne Christi. Quid avellitur , nisi quod adhaeret, quod

infixum , quod intrinsecum est ei, a quo ut auferatur , avellitur. εQuare avulsio violentiam denotat, quam sensit. dum se absentavit linaris suis discipulis quos ita amavit, ut separatio illa, animam illius affligeret. Apposit3 ergo Marcus utitur illa voce Assumptus est, L apertius Lucas hi. r. Et serebatur in coelum. Invitus enim avulsus est a nobis, cujus erant deliciae, esse cum filiis hominum. Hinc ope-

436쪽

E' Discussus XXVI

ros E laborant multi, quomodo salvent illud, quod Christus tribus diebus, δc totidem noctibus fuerit latens in terra. Quod ut sareent, arctissime ut diximus superius quadraginta horas accipiunt, ut sic veritatis divinae in fallibilitatem tueantur. Qtias quadraginta horas adeo copiose resudit Christus ut totidem diebus horas singulas resa ch opis, EXQldmat Strabus : Qui quadraginta horarum spatio moria o horis tuus fuerat, quadraginta diebus se vivere confirmavit. Simon Cassima in anus addit. Nubes luscepit eum, non ad vehiculum seu ad auxilium JππuLρ opportunum, sed ut eX cluderetur a mundo. Humanitas igitur Sal- 0β gς' - is quodammodo abducitur invita. Quid namque LXo im- .i hi j pressa vestigia innuunt aliud , nisi JEsum reluctantem, ac terrae, ne θι tim. avelleretur, enixc haerentem. Saepius Christus dum viveret saxis sua impressit vestigia. Brocardus in descriptione terrae sanctae refert,ch istis, quod primo imprcsserit vestigia sua ad Nili fluenta , quando sugit in escendens A.gyptu in . Secundo in supercilio montis unde illum praecipitem da-Javo vesi- re volebant Nararethani. Tertio in horto ubi Christus oravit, ut agiat' f6- se transiret& transferretur calix passionis. Quarto in Urbe Tyro habetur lapis, cui Christus docens impressit sua vestigia , &in hoc lapide nullus puIvis manet. Quinto in littore Galileae, ubi dixit, pueri pulmentarium habetis Z Sexto tandem in monte Oliveti de quo lapide Sulpitius Severus scribit, quod licet saepius inde abradatur, nunquam tamen lapis minuatur, & quod illa vestigia nunquam tegi pos-Dnt. Ego in hoc lapide, disparem Christi & hominum ex hoc mundo abeuntium egressum considero. De humano egressu sapiens c. dicit. Quod navi, avi, sagittae sit similis , cujus non est vestigium invenire. Numera enim si potes tot sortes, sapientes, divites, pulchros , potentes, juvenes , credebant illi omnes se ingentia terrae impressisse vestigia. Quid hi sunt aliud, quam navis in aqua , avise; 2. indurds cinisse. Solus Christus aeternis vestigiis ex ' mundo excessit. Uestigia sunt haec Domini virtutum. Petra Ut tutis est via. Statuit pedes meos supra petram. PulchrE Tertul. l. ad

ima , , Virtu inquit duris inambulat, & ubi pedem fixerit, aeter

a deis seis is imprimit Vestigia. Bro cardus notat inter coetera , quod Titus iis ch isti Caesar Hierosolymam obsidens equitatum totum in illo monte ha- neque e- buerit, nec tamen Equorum calcibus vestigia Christi sunt erasa. Con-ε oru cai culcet mundus virtutem , quantumcunque velit , non eradet ejus

. cisal vestigia. Sicut patula semper manent Cluisti vestigia, ita virtus nul ,

437쪽

Discursus XXVI U

lo unquam tempore clauditur. Obruat livor virtuosum , sepeliat mundus, invidia contumulet, lucebit non occludetur, velut lux non potest abscondi; inglorius jacet & ignotus , quem sine comitia va Virtutum, vitiorum caterva sequitur. Et hinc forte est quod Beda scribit, nempε quod annuatim in die ascensionis flammae ex his s.

veltigiis erumpant. S. Tencolaus in summo hyemis rigore, noctu cestius

templa nudis pedibus obibat, comitabatur illum aulicorum mus, qui calceatus licet, inclementia tamen frigoris penξ conge-:g Πης latus fuit, nec dissimulabat dolorem suum coram Principe, qui jus - 'stillum suis vestigiis glacie ne dicam sanguine cruentatis insistere, se- Cit , & corpore toto animoque incaluit. Ascendit ergo Christus ex monte, qui ab oleis dictus est oliveti, ubi usque hodie sacrorum pedum visuntur vestigia. Quia ibi coepit ejus passio , ibi proditus , ibi captus est, ibi saepius in oratione pernoctavit, D ibi in fine mundi

universum orbem judicabit. Neque otiose in monte elevatur. Egressus ibat in montem Olivarum, secuti sunt autem illum ti discipuli, ut inter oleas insignis misericordiae pietas ascendentis Christi rustraret. Et hinc etiam non in coenaculo prodi aut capi voluit, sed ad Oliva- Cbri urum montem egreditur, ut ex insigni misericordiae objecto mansuetissimus JEsus flagitiosissimum expectaret proditorem. Sic enim da ; Tradendus a discipulo Dominus consueti secessiis locum adit. b. Consuetum secessum ipsius I Esu misericordiam appellavit. Nunquam enim non pacificus Princeps incitamenta pietatis meditatur.

Ideo etiam ad coeloa elevandus pacificus Princeps pergit ad Olivas, , ut incredulorum excessus pia abluat benignitate. Absolonem iuve-'.k. II. niliter rebellantem poterat David pacificus copioso milite conterere, sed intuitu Christi pacifici fugit per torrentem Cedron ad montem Olivarum I. Reg. I s. ReX transgrediebatur per torrentem Cedron, & populus cunctus incedebat contra viam Olivae, quae respicit ad desertum. Credo ego quia Oliva typus est misericordiae , aut D se,. certe quia David in spiritu praevidit, quod ex eodem loco Christus, Δ,

pacificus sit coelum conscensurus. Fugit igitur iratus David ad oli- et .irti viam vas, ut objiciens sibi Christum pacificum inde in coelum ascenden-saetia. tem , qui prius occisoribus suis & Crucifixoribus pepercerat disceret etiam persecutori filio parcere. Habeo meae opinionis authorem D. Curillum Hierosolum. Catech. r. Cum Absalon inquit ille adversus Davidem arma coepit, quamvis illi multae ad sugam patercnt viae,

438쪽

ra Discursus XXVII.

per montes tamen Olivarum sugere maluit , firma mente invocans liberatorem illum, qui isthinc coelos ascensurus erat. Quid enim eia ficacius ad iram extinguendam quam invocatio illius principis , qui in sua gloriosa ascensione accepta potestate a Patre non urus est ad hostium perniciem, sed ad totius Orbis emendationem. Et cuin haec dixisset Ast. I. v. 9. videntibus illis Matre scilicet, Apostolis, discipulis, & turba piarum mulierum elevatus est, non obsequio Angelico, uti aliquando elevatus est Enoch, aut Elias, vel etiam Habacuc , sed sibi insita virtute per dotem agilitatis iuxta illud Ilia. 63. v. r. Iste sormosus in stola sua gradiens, in multitudine , irtutis suae, stipatus nimirum tot animabus Patriarcharum & Prophetarum, atque iustorum Virorum ac mulierum, quibus omibus in triumphi societatem attractis , uti testatur S. Cypr. se . de ascens inspectantibus omnibus , in coelum ascendit tardo & lento passu. Paulatim enim I gradati in inquit Strabo Fuldensis se elevavit, donec nube exceptus coelos subivit. Videntibus illis elevatus est , non subito tus, inquit Cornelius a Lapide. sed videntibus illis &conia christas in tuentibus elevatus est. Elevatur ergo a se suaque Virtute, idque sen- 'μ I sun&pedetentim , ut nos doceret, velut aquilae coelestis pullos volare & levare in coelum. Poterat inquit Guericus Abbas serm. I. dein Ascens Doni. poterat utique repente , in ictu oculi ex oculi sit Iorum rapi, & ubi vellet constitui, sed plane erat sicut aquila provocans advolandum pullos suos & super eos volitans. Aquilae uti & aves aliae , cum ad volandum pullos suos instituunt initio propius . nidis ob oculos suorum pullorum avolant, & paulatim subvehuntur, velut ti-inidulos excitent, vel ut praefidentes comprimant, ut teneris nimirum alis non credant. Eam ob causain etiam elevatus est sensim tipedetentim Salvator noster ait Venerabilis Abbas, ut eo exemplo indicaret, neminem derepente in ipsam persectionis arcem penetra- Ω-coelum consummatae sanctitatis pervenire poste. Hinc S.Ma-

' ximus Episcopus hom. I. de Pentec. Christum Aquilae quae suis pennis in coelum libratur assimilat. Sicut enim Aquila relictis terrae Ndibus sublime volans, purioris aeris salubritate persunditur . ita &n , c. tcrrςnorum opserens faecem peccatorum , purioris vitae

., ..- simplicitate laetatur. TreSCurrus caelestes scriptura memorat I.Reg.6.niati inIeri meminit arcae Domini, quae cum duabus vaccis vecta est in Bethsa-ptura. ines suae auriga. Secundus habetur 4. Reg. a. Et est Currus Eliae

439쪽

Discursus XXVII.

sine Equis nostratibus. Tertius Edech. I. Currus EZechielis sine ductore. S. Bernardus quatuor Cumas enumerat. Currum elationis

hi Pharaone , Currum humilitatis in Eunueho Reginae Candacis. 'Currum devotionis in quo Joseph occurrit Patri suo. Currum deni- Inis, his que Eliae id est amoris & desiderij. Quibus Christus noster opus non merat.

habet, qui sua virtute elevatur. Pulchrε S. Hier. considerans Dauidem qualiter collegerit de torrente limpidissimo layides quinque quos etiam inpera laureposuit, & obviam processit in pugna incum liatho, quod eundem devicerit , & proprio suo gladio interemerit, qualiter deinde triumphabundus Jerusalem inter cantica in- vellus fit; traniit ad pugnam & Victoriam Christi ; qui pugnaturus cum infernali Goliatho, loco quinque lapidum accepit sacratissi-ina quinque vulnera, quae abolere noluit sed victoriose coelesti Ierusalem voluit inserre; Sic loquitur : Cum ita monte Oliveti JEsus positus coelos ascendit, & angeli laetificati sunt & homines , cum utrique magnum consecuti suissent bonum , & vidissent, quem finem habuissent opprobria Christi, qui inimicos saevos triumphavit in semetipso. Haec scilicet & nos manet de toleratis opprohriis gloria

Et hinc Christus coelum ascendens elevatis manibus in coelum ferri dicitur, ut ostenderet inquit S. Bern.serm. 1. de quod vulnermportabat ad coelum, ut qui sanguinem pluerat per vulnera illa in supplicio Crucis , per ipsa eadem tanquam per meritoria instrumenta abundantiam Spiritus sancti essunderet sublimatus in coelis. S. Bonav. vero serm. a. de Dandat. S. Franc. Per haec vulnera inquit sic nobis CDθυι

loquitur. Si ad hanc immortalem gloriam, in qua sum , veniretis, exemplum dedi, quanta pati debeatis. Iam vero ubi Christus eo: ἰ pertigit, ut oculus illum amplius non attingeret ApostoIicus, Att. v.ρ. Nubes suscepit eum ab oculis eorum. Explicat Abul paradox.s.c. 16. Cum consolationi terminum imponeret Dominus, descendit de aerea regione quaedam nubecula usque ad pedes Salvatoris, factaque est in i um throni aut gestatoriae sedis, ut sic in-Christus se iasurus videretur. Tollebatur autem nubes in excelsum, L Christus Gliti meum ea ascendebat, ac si in ea sederet, major autem pars corporis quic ι nube velata non erat, ut sic discipulis vultus videndus cone ederetur, 'P . corporis quoque reliqua praecipua parte spectabili. Si quaeras quare 'in nube ascenaerit Z Dicam ego quod nubes divinam indicet majestatem. Sic Exodi Io. dicitur : Gloria Domini apparuit in nube.

440쪽

m Discursus XXVI

Et Exodi 2δ. Operuit nubes montem , &habitavit gloria Domini super Sinai,tegens illum nube sex diebus. Placet proinde Aretus. Semper inquit nubes ministra est in divinis rebus, illisque familiaris est. Nub , di Nam in nube est quaedam obscuritas cum aliquo splendore, qui in retistitutis fractione radii Solaris perficitur ; ideo semper divinis manifesta-

es argu- tionibus attestando commiscetur, illaque de tignans quae divina re- - - velatione neque nobis incerta sunt, neque omnino manifesta nobis praebentur, sed velut purae lucis illustratio, per obscuritatem inanifeshatur. Unde licet nubes communiter sit vanitatis symbolum , videmus tamen D Eum ex ipsis sibi currum triumphalem parasse. Scio Nibilisis nec in se singulariter aliquid continere ; sed est omisito paruzr DEO Omnipotenti nihilum esse fundamentum orbis contenti e dia diti, & divinae omnipotentiae quasi subiectum, ex quo mirabilia sua operatus est D Eus. LIndε vel in ipsa gloriosa sua ascensione sibi ex

jς m. nube currum triumphalem paravit, his velut paludamento se in velu-vit, imo I in iis velut in palatio regio habitavit. Exodi ve . niam ad te in caligine nubis inquit D Eus. ID. I9. N. I. dicitur : Ecce Dominus ascendit super Nubem levem, scilicet inequitavit nubi. Ut mirum non videatur, quod David dixit Ps. v. v. ys. Magnificentia D Virtus ejus in nubibus. Hanc magnificentiam ostendit Christus in sua transfiguratione in monte Thabor , ubi gloriam suam in nube contestatus est. Sic pariter in tremendo illo judicio, in quo majestate plenus comparebit, in nubibus coeli venturus est, adeoque vile censeri, non debet, quod DEO servit ad tantam majestatem. Sed hem repente fragor insonat, clamat chorus Angelicus P 23. Attollite portas Principes vestras. Super quod S. Ambr. de fide c. r. Debuit inquit novo Victori novum iter parari, quia noncisistis m= homo, sed totuS in eo mundus intravit. Et S. Hier. Ep. a . put .

Misisti h chre dicit; Levari seu tolli portae jubentur, I in sublime erigi, quia

aperitur. major regreditur . quam venerit ad terras. David egregium hujus solennitatis inducit schema Ps. 23. dum dicit: Attollite portas principes vestras, & elevamini portae aeternales. Legit Tertullianus RGristus solvantur portae aeternales. Quasi diceret vos coelorum Principes

bis: his portd , & cardinibus suis evellite. Audistis aliquando fors Mea tintinum Samsonem occlusum in civitate Ga 'a , non quaesivisse cladisibus e Vim, qua portas urbis aperiret, sed easdem suis evulsisse Cardinibus vesiit. Sic Tertullianus intelligit hunc locum Davidis. S. Chrysosto inus au -

SEARCH

MENU NAVIGATION