장음표시 사용
451쪽
Numinis judicio Γcuta fuerit decisio. Majori cum spe salutis decessit
ille Franclicanus Novitius Parisiis, qui fatali in lecto decumbens pentὸ exclamare coepit, quantum satius fuisset, nunquam nasci. Pau- s NM i-lo post rursus dicere auditus est: libram obsecro hdeliter tractate. tius lamor Tandem rogavit, appone etiam aliquid de IEsu patientis tormen- 'I . tis. Et tunc iubdidit: nunc benε habet. Mirabantur astantes trepi- f' dationem morientis, sed ubi illis visionem narravit, seque meritis passionis Christi, in illo stricto DEI examine adjutum dixit, placia dissime expiravit. Si ergo ex historiis habemus , quod aliquando dilata fuerit sententia, vel ante mortem ipsam fuerit executioni data , vel fuit illud ideo factum, quia erant ad vitam revocandi, vel secit D Eus ideo, ut veritas fidei nostrae de judicio particulari tanto ma- gis stabiliretur. Sic nota est historia illa de Doctore Parisiensi , in exequiis publicis, quae habebantur in templo , ad verba illa, sponde mihi quantas habeo iniquitates prima die in sarcophago se e-se damia rigens , claris & disertis verbis dixit: Justo DEI judicio accusatus tum assium, Neque plura dixit & se reposuit. Altera die dum resumerentur exequiae, & rursum ad dicta verba perventum esset, erigens se mortuus dixit: Iusto DEI judicio accusatus sum. Quievit rursus,&recubuit, usquedum tertia die in exequiis iterum erectus, lamentabili voce dixit : Justo DEI judicio condemnatus sum, & aeternum obmutuit. O quam sunt alia judicia DEI, alia judicia hominum i Interiin tamen nemo est damnandus, quia in ultimo vitae momento adhuc superest spes veniae, si serio convertatur peccator. Tremendum .da- est illud quoa narrat S. Dorotbeus de quodam monacho , qui cum audivisset, quod pater quispiam in sornicationis crimen incidisset, II qui post paucos deinde dies decessit, eundem audacissime damnatum ,& aeternum perditum proclamavit. Apparuit temerario Monacho Angelus defuncti animam secum adducens , jussitque ut animam illam iudicaret. Quo audito territus Monachus in genua pro-V cubuit, I suae temeritatis veniam petiit. Proinittit Christus Religiosis sedes judicantium, sed primo in die judicii; hic nemo se divinisti
judiciis ingerat. Et licet multi sint, qui ante Christum incarnatum animas homi- Christus num . S. Michaele Archangelo nomine DEI judicatas asserant, ve-judicat lintque etiam nunc in particulari judicio illas ab eodem judicari, ma--v
xime cum Ecclesia in missa deiunctorum dicat : Signifer S. MichaEly 'ge Iii
452쪽
repraesentet eas in lucem sanctam. Ex quo Tirinus & Uiegas insitis commentariis in apoc. putant illum hac de causa pingi cum statera, quasi actiones nostras ipse ponderaret, & dijudicaret, tamen probabilius est & Scripturae inultisque visionibus consorinius , animas omnes iudicari a Christo. Cum Ioav. s. v. 22- dicatur : Pater non judicat quemquam, sed omne judicium dedit Filio, Ac causalem addit v. 23. ut omnes honorificent Filium , sicut honori sicant Patrem. Unde videtur hoc spectare ad dignitatem ipsius Christi, qui sedet ad dexteram Patris, idque assecutus est per sua in passionem , ut judex esset vivorum & mortuorum. Quare etiam Dei ius legitur exercuitis hanc potestatem judiciariam. Qtiid enim vero tritum magis est,qua in illa apud historicos de Udo ne Episcopo nota historia, qui saepius acceIta etiam monitus est, ut pessimam, quam egit, vitam emendaret,& serio ad D Eum converteretur. Cum tamen id non secisset. ulterioris morae impatiens Christus, Udoni obdurato in templo S. Mauritii diem dixit, ubi in magna majestate Christus, in comitiva plurimorum Angelorum, assidentibus sibi S S. Apostolis, I patronis templi illius, consedit, & Udonem a daemonibus captivum adductum, atque ab iisdem gravissime accusatum capitis primum , & delude arternae damnationis reum condemnavit. Sententiam capitis executus est unus daemonum , qui obstinato homini caput amputavit, tipavimentum copioso languine respersit, sic ut usque hodie templum illud infami illo sanguine rubescat, in manifestum signum exercitae potestatis iudiciariae, sibi a Patre traditae. Non minus tremendum est, quod nostra memoria Anno Christi HS 4. accidisse refert Mid a M.' Thomas de Blanck de milite severoso. r. c. g. Fuit, quidam, inquits NWμΦ i' ille genere illustris, sed blaspnem iis infamis, qui cum graviter in duelphia C; lo quodam laesus suisset, illius optima uxor de mariti salute sollicita pia :,hd & Medicum , & consessariu in statim advocavit. Adest Medicus timatar. periculum vitae ostendit, adest & Consessarius, & ad poenitentiam, seriamque consessionem hortatur, sed surdo loquebatur. Oratergo Pater pro salute obdurati hominis, & hem exclamat aeger. Mi Pateri Mi Pateri Misericordia i accurrit Pater, & ex aegro petit, quid velit Z Uideo, inquit aeger, seripturam oculis meis obversantem, quam ut legat hortatus est consessarius, & legit aeger : Dum tempus habemus, operemur bonum. ad Gal. 6. U. Io. Instat ergo Pater , ut
tempore utatur, ad quod aeger indignabundus; quid de salutari dolores
453쪽
iore, quem Contritionem vocant mihi ingeris quotus enim quisque mortalis reperitur, cui tam propitium sit coelum , ut eum Davido
fretiosos illos gemitus edat 3 Et si ciuispiam est , ego certe is nonum. Respondit Pater , enimvero hoc tam arduum non est bona voluntati. Obticuit aeger ς rursus ergo ad orationem redit Pater; Iterum exclamat aeger : Pater mi l Pater init Cito i Cito i Misericordial Redit Pater, & hominem rabiosi instar canis spumantem reperit, hortatus tamen ad consessionem, & dolorem de peccatis, dixit adhuc esse tempus veniae, modo veliti Sed exclamat aeger, aliquid video scriptum. Jubetur legere , & legit illud Dan. I.
Quaeretis me, re non invenietis. Argumentum hinc, sumpsit Pa-- ter, & vel nunc ad seriam consessionem faciendam hortatus est, ast omnia aspernatus aeger , nullum periculum mortis esse clamaviti Desperatis rebus omnibus abitum simulat Pater , sed statiin horrendis clamoribus revocatur, & aeger clamat Decretoriam se videre scripturam , quae fuit Dan. 8. v. ar. In peccato vestro moriemini: Dixit& eodem momento inter horrendas blasphemias desperatam evomuit animam. Cadaveris tanta erat deformitas, ut illi nec species hominis inesset, per omne corpus ebulliv re vermes, & horrendus laetor erupit. Interim cum solaretur viduam Pater & abitum Pararet , adest unus ex cadaveris custodibus , & Patrem inclamat dicens : Dominum, duobus molossis per caminum abreptum. Pro dit ergo ad cubiculum Pater, & nihil nisi linteum reperit, quo conte him filii cadaver, foramen vero, Per quod corpus abreptum sui pugni quantitatem non superavit; foetor autem tantus fuit, ut illo vix non extincti fuerint praesentes. Anno vertente fulmen in illud cubiculum incidit tanto impetu, ut omnes turres, & muri in acervum lapidum corruerint. Ex quo ostendo , non esse necesse Christum de coelo ad judicandas animas descendere , ut animae explicet 'a acretoriam sententiam, cum hic locutus sit per scripturam. Sic olim locutus est DEus per manum quae in pariete Dan. s. v. s. scripsit : In de edici δε eadem hora apparuerunt digiti, quasi manus hominis scribentis con cred tra candelabriam, insuperficie parietis aulae regiae , & rex aspiciebat articulos manus scribentis. Nee scripsit nisi tria verba & sententiam decretoriam in divino judicio declaravit. Mane: Mors est, numeravit enim DEus dies vitae nostrae. Thecel; appensus es in sta- ,
tera, dicium est divinum. Phares divisum est regnum tuum. Quae Iii a maior
454쪽
major potest esse divisio, quam aeternum a DEO separario Et haec est separatio haedorum ab ovibus , quae in aeternum a misericordia divina ex eludeti Potest etiam DEus loqui animae, sicut anima Abrahae locuta est diviti Epusoni in in serno nec opus erat, ut Abraham descenderet ad Epulonem in infernum'; adeoque patet, quam breves sint processus divini, nec a causarum cogniti
ne extrahantur, atque in momento sententia intimetur. Invenio tamen aliquem descensem Christi apud Oa v. c. 6-Wδ
ubi Regulus, cuius filius infirmabatur Caphamaum, rogavit JEsum, ut descenderet, & sanaret filium suum ir Domine descende, priuia quam moriatur filius meus. Ast objecit illi Christus desectum fidei, Nisi signa & prodigia videritis , non creditis- Quasi diceret, an- non credis Christum, qui sanare potest, quod possit etianrrescuscitare filium, si moreretur. Pulchre tamen Bae Ea I. ruin Ram ex sat
Regulum rogantem ut delaenaeit JEsus , antequam moriatur fiIius, quia dum descendit Dominus ad hominem jam in mortis articulo constitutum, tunc descendit, ut judeX severus, quod Regusus non volebat accidere silio, cui Christum.volebat esse propitium. Quod enim descensus ille sit sormidandus, audite Q. c. Ecce dies Domini veniet crudelis, & indignationis plenus, & irae iurorisque. R. Agatis miror Ego jam B Agathonem, hanc diem formidulla, cum enim is morer vicinus jaceret, & trepidaret, causam. bono sene Magistro suo petiverunt discipuli ς & cur timeret , interrogorunt.
Arsienius i. ia. inquit, o filii l alia knt judicia DEI, alia hominum Et hinc
ιο morte S Arsenius eodem modo cum moriturus timeret dicentibus discipulis : Pater in veritate , & tu times t Respondit, timor qui nunc in me est, semperin me fuit. Vere enim Amos dixit c. s. v. Dies Domini ista tenebrae, & non luxia cauomodo si fugiatvir a lacie leonis, & occurrat ei ursus. Christus, ut inquit Rupertus Abbas, invita nostra est tanquam leo , qui prostratis per paenitentiam , parcit, sed in morte & judicio morientibus instat velut strictus Iudex. N Christua, tum enim ess , quod si homo occurrat leoni, & se coram illo pr qui invita sternat, ac quasi mortuum simulet, quod ei non insistat, aut illum η'hu V: dilaceret: at ursi , &lupi , ac similia animalia etiam prostratos saepe dilacerant, ac devorant.. Oties accidit, ut taedio vitae affecti mor-1βιὸν. tem optemus, & licet cum Paulo desideremus ditat vi , I esse cum Christo, tamen revera in corde est impatientia adversitatis alicujus, cui
455쪽
cui duin pares ferendo non sumus , mortenr, 8c conseqtientia hia xenda pericula , improvidὸ optamus. Si nobis id accideret, quod S. Paulo , ad quem ante mortem in agro Damasteno prostratum &conversum descendit Christus, non esset, quod timeremus descensum Christi in morte, sed quiAante mortem non prosternimur poenitentes, ut si veniat ad nos per gratiam Dominus; Timeatis, quicunque fugitLeonem parcentem prostratis, ne incidat in ursum , id est in eum. qui parcere nescit Iudicem. Pulchre proinde Theodo-xetusAbbas in verba Amos.. Qui Prophetiae finem expetunt videre, nihil differunt ab homine, qui cum leonem impetentem inugisset, mox in uestim incurrito Non est ergo expectandus mus Iulex, qui potest haberi Patero Hinc So Ioan- 'oc. Io vory. describens Christum Judicem dicit: Et conversus vidi similem filio hominis vestitum podere , & praecinctium ad mamillas Lona aurea. Explicat Hugo Cardinalis : tIt distamus Christum in praesenti vita gerere se in modum matris , sed ibi acturum officium severi Iudiciso Et hine bene advertit. S. Bern. apparet cum mamillis strictissime ligatis cingu- .ro justitiae, juxta illud v. s. Et erit justitia cingulum lumbo mi ejus. Scilicet tunc mamillae' pietatis & benevolentiae a justiti, totaliteradstringentur, ut nullus misericordiae in kro Iustitiae sit locus futuriis. Unde bene So Au monet et de misericordia DEI multum tibi , polliceris., 'quasi ille, qui tibi per patientiam promisit indulgentiam. promiserit etiam tibi longiorem vitam Z Non est fidendum i DEus quinos vocat, si nonauditur invita, non audietur in morte. Quid misero peccatori morienti magist potest esse solatii, quam Christus
pro nobis crucifixus,. qui amore nostri , ut nos a peccatis & inserno redimerer, in cruce pro nobis mori dignatus est. Sed heu me lhic etiam ipse Christus crucifixus obstinato peccatori est ara umentum interitus- Ο quam tremendes exclamat S. Chrysostomus hom. Is ..de verb. Aposto Verba recito scripturae. Ne tardes convertis ad Do
minum, neque differas de die in diem subito enim veniet ira ejus, &iri tempore vindictae disperdet te. Numquid ego scripsi hoc 3 Num rid delere illud possumi Si delevero timeo delerio Scilicerin ju-icio videbit peccator ipsam misericordiam contra se armatam in vindictam , quia ab ipsemet misericordia sulcietur justitia, ut illi sic majores ad sumendam vindiciam vires suppediteti Videtur hoc dicem Isai c. s9.. v. ια. salvavit sibi brachium tuum . & Justitia eius;
456쪽
.confirmavit eum. Septuaginta legunt: ultus est brachio suo: Quas diceret: DEus potenti divinae Iustitiae suae brachio vindicavit sue de inimicis suis, remisericordia ipsa sulciet illum, ne ab incepto derisistat. Illa nutarum misericordia , quae modo Iustitiae divinae rem ratur brachium, illudque suspendit, eadem illa tunc vindictae su ministrabit vim & vigorem. Et hoc illud est, quod semidavit Imannes Apota Is. v. . Quis non timebit te Domine , quia solus pius es ; an non potius diceret, quia solus justus es t Tuetur hanc propositionem S. Chrysostomus hom. 39.ia Evang. Quanto enim Dominus ad misericordiam promptior fuit, tanto erit vindicta ejus a cerbior. S. Hilarion moriturus se ipsum animavit ad egressum ex corporeinfirmo, sed iudicium timuit. Timoris causam si postul
vero, aliam non invenio, quam reatum conscientiae propriae. Ce 22. v. II. nudus ille . veste nuptiali conviva , interrogatus,quo modo intraverit sine veste nuptiali Z nihil respondit, sedo mutuit. Causam dat Ludolphus Carthus. p. a. c. G. propter timorem accusationis, propter erubescentiam iniquitatis , propter ignorantiam excusationis , prae confusione non habens, quod responderet. Propria urgente conscientia convincitur Sc mutus emcitur. Per hoc, quod ille obmutuit, pergit citatus author, monstratur, quod in illo stricto examine omne genus excusationis cessabit. Obmutuit dicit
Paulus de Palatio cit in Mat. Quia si ad tempus stricti judicii , &mortis cujusque verba haec reserantur, jam tempus non est paenitendi , sed obmutescendL Quid enim dicet peccator, cui tot monstrantur D Et beneficia , tota DEO impensa auxilia, tot i nstituta remedia; toties tamen contemptus est D Eus , toties violata sunt Sacramenta 8 Et vero accidit multis ex nobis, quod illis duobus fra- tribus, sapientiunt, saluo alteri, cui se in bivio accommodavit sapiens, adeoque jucundam ingressi viam, relicta aspera, in latrones inciderunt, ubi longo litigio sibi mutuo culpam imputantes uterque
a Iudice tandem est damnatus. hic sapiens scilicet, quod saluum sit secutus, ille quod sapientem sequi noluerit. O quoties anima stultum corpus sequitur J &deinde in divino Judicio aeternum damnabitur Thomas Morus hominem longioris ti brevioris vitae, comparare solebat cum duobus stiribus, qui ad idem patibulum suspendendi ducuntur, in quibus hoc solum differt, quod unus longa, alter breviori via ducatur, nec tamen ipsi sciunt, quis breviore, vel longiore
457쪽
via procedati Sic est i Oinnes ad tremendum illud judicium accedimus, nec nisi mora differimus. Hic tandem terminus erit aeternitatis , in quo vel praemium , vel poenam consequemur aeternam .. Alius vitam nostram scenam dixit se in qua personas agimus velut in theatro, sed utinam bene. Augustus Caesar moriturus ad amicos di μ' xit, satisne bellὶ personam noliram eginuis i litis res polidentibus ' belle, attrahens, claudensque lecti cortinam, Valtae ergo , inquit,.& plaudite: quod dicunt Actores, qui comaediam iaciunto Sed non omnibus haec fors obtingit, ut bellEpersonam hominis Christiani agamus. Est in coelo Iudex Christus , qui perlonas nostras dijudicabit, ubi scenam vitae clauserimus. Polemon Philolophus in ludis theatralibus Judex constitutus , cum observasset actorem
dixisse O Iupiter i O terrai & gestu plane dissono haec Ostendi LI. iii, , hi
set, illum non modo praemio indignum Iudicavit, sed ne actoris no-gsιι vim. ini ne voluit compellari. Quid nos i quibus in vitam introeuntibus ' fecit scena panditur, & cum ad coelum ordinati simus se ne in minimo vitae nostrae actu, coelum monstramus. Quo ille nomine nos Christianos actores compellabit Z Uidet Christus omnes actiones nostras, an coelum, an terram spectemus,. accuratissima Observat. AEgvptiuus est cu-DEum mundi oculum dixerunt. DEus noller , teste S. Aug. totus 4 est oculus, etiam in occipite oculum liabet, ut nihil lateat omnisci uini
Nec opus est, in hoc divino iudicio multo examine ;conscientia iudicabit, & condemnabit te reum. Eam rationem hae tia piopriis bet consuetudo divinae sententiae, ut qui gesserunt impie , ipsi pro-juscabito pria consessione se ipsos damnenti Confirmatur hoc exemplo La Inech, qui Gen. . N. 23. nemine conscio Cainum occidit, urgente tamen conscientia propria, coram insciis&sacti ignaris mulieribus,. contra se sententiam tulit: septulum ultio dabitur de Cain , de Lamech vero septuagies. Pulchre S. Chrysostomus super haec verba: Quasi carnificem te lancinantem gestaret, ita post absirdum iacinus ambulat, nullo conscio sustinens illas intolerabiles poenas, Liudex ipsius factus ti accusator. Peccatum , ait dictus S. Chrysostomus, hom. .. in Gen. postquam factum est, &absolutum , tunc dolore mi excitat in anima, & mentem, quae ipsum peperit, doloribus disrumpit. Et bom. I. ait: Ea peccati natura est, ut priusquam omnino per. petratum sit, hominem temulentia assiciat, postqμam autem exple
458쪽
tum& persectum est, tunc ea voluptas se proripiat, i eningua-
Autlisa Bc solus deinde stat accusator, conscientia nimirum Carnificianus Aesia locum obtinente. Experius est illam accusantem , tumultuantemquecus con- Anglicanus ille aulicus, qui cum in supremo morbo nihil de conseia sciculis sione audire vellet, tandem exclamavit: Actum est i periit con-82-ha,. scientia sceleribus onusta in oculis est, Haec me damnat, necdum . DEO damnatum. Dum vivimus, conscientiam audire nolumus, audiemus in agone. Iudex ille Hispanus suspecta de homicidio nudavit pectora, & ex palpitatione cordis reum monstravit. Ite nunc impii peccatorest simulate Sc dissimulate vestra scelera, occultate sornicationes ti adulteria, rapinas tegite. In morte severus Judex Christus nudabit pectora cum tremenda illa voce: Hoc secisti. Quam verum tunc erit illud Ezecb. 2o. v. M. Recordabimini ibi viarum ve- si rarum, & omnium scelerum vestrorum, quibus polluti estis in eis,ti displicebitis vobis in conspectu vestro, in omnibus malitiis vestris , uas secistis. Quis, obsecro. Iudam accusavit Z Quis ad suspenium damnavit dum dixit υ. 2M. Peccavi tradens sangui nem justum. Pulchre observat S. Ambrasem. a. in Dan. Domini traditorem non invenio, a Judice damnatum ; Non enim damnat Pi latus, non damnat populus , sed quod majus, se ipsum condemnavit. Qitem enim alter judicat, potest utcunque esse excusabilis: reus autem line excusatione est , qui conscientiae suae judicio condemnatur. Merito proinde addit S. Leo serm. ici depast Tibi tua poena commissa est, quia in supplicium tuum nemo potuit te saevior inveniri. Erit hic conscientia propria, quae&accusatoris , & Judicis partes aget. Laboriose S. Ambr. conciliat illud Dan. s. v. 22. Neque enim Pater Judicat quemquam , sed Omne iudicium dedit filio, Et illud Ioan. v. Is. Ego non iudico quemquam ; Explicat tamen,& declarat exemplo hoc. Accidit, ut reus testibus convictus crimen fateatur, adeoque mortis sententia per iudices decernitur. Reus gratiam petit, sed respondet Judex, non possit in a me sacere quidquam. Ego non iudicio. sed iacta tua te iudicant, ipsa accusant, ipsa te condemnant. Sic Christus dicit, nihil ex me pro sero , sed lex contra te mortis sententiam promulgat. Ipsa conscientia tua reum te aeternae damnationis faciti Certe illa adultera Dan. 8 v. II. , Christo audivit: nec Ego te condemnabo. Vade & noli amplius peccare. Albertus Magnus dicit: nec Ego te condemnabo ab accusato- ribus s Corale
459쪽
ribus tuis ereptam , M per poenitentiam interiorem emendatam. Quae quia conscientiam propria per actu in poenitentiae pacavit, ideo neque amplius a se ipsa poenam, & supplicium sormidavit. Pulchre S. Ambr. advertit, quod Christus Pharisaeis adulteram accusantibus responderit; qui vestis in sine peccato est, primus in illam lapidem mittat. Et statim dicitur υ. q. Audientes autem haec , unus post u-- num ibat, incipientes a senioribus. Causa vero , cur a senioribus incipiant videri potest, quia priores vim intellexerunt sententiae quasi prudentiores , coeperunt magis sua deflere peccata , qui alieni criminis venerant accusatores. Merito proinde formidet anima mi sera illam comminationem Davidis . 6. v. II. Arguam te, & statuam eontra faciem tuam, vel, ut alii legunt, conti a conscientiam tuam. Hoc enim. inquit Ambr. sacrilegi solet esse delictum, ut impietatem suam ipse dum recordatur puniat, & sceliis seu in dum recognoscit vindicet; omnium enim lupergreditur sententias conscientiae suae sententia damnatus. Ex quo patet, quod talis securitatis, fati ei spem nullam habeat, quia ut bene observat Zeno, si ei contingat ac-scimnacusatore carere , & teste conscio , cum se ipso carere non possit, 'η tu violentior omni tortore conscientia, nunquam deserit peccatorem. Quare bene dixit S. August. in os Inter omnes tribulationes ania mae, nulla est major tribulatio, quam conscientia delictorum. Quia
ut ait S. Leoserm. s. de Epiph. mens dura & ingrata jam sibi ipsi supplicium est, & in conscientia sua patitur , quidquid DEI bonitate
interim differtur. Hic liber est ille, in quo totum continetur, unde miser homo judicetur. Ingemuit ad hunc librum I. v. 26. ubi dicitur e scribis contra me amaritudines, ti consumere me vis pe eatis adolescentiae meae. Vidit hunc scribam Ezechiel c. q. v. 2. Et tramentarium scriptoris ad renes ejus, scripta autem hic se ni omnia dicta, iacta, imb&cogitata nostra, dicente Ecclesiaste c. II. v. M.
euneta, quae fiunt, adducet DEus in judicium pro omni errato, sive bonum, sive malum illud sit. Qulim vero exactε illud suturum sit, audi Soph. r. v. II. scrutabor Ierusalem in lucernis. Cant. 3. v. inquit sponsa : spoliavi me tunica mea . quomodo induar illa Z Lavi pedes meos , quomodo inquinabo illos. Iuxta S. Greg. NaE. tunica se spoliat, dum a peccatis mortalibus anima liberatur, dum autem pedes abluit, venialibus peccatis renuntiat: Haec tamen tam immaculata sponti exclamat et
460쪽
Invenerimi me Custodes, qui circum ni civitatem , percusserunt me, tulerunt pallium meum. Quaerit Nyssirom. in Quomodo , nuda vestimentis omnibus pallium adhuc h bet, quod etiamnum custodes civitatis adimunt : Et respondet : vestimento de-.' posito non aderat sponsus visibiliter, qui de innocentia I puritatesΕ ἡ ' sponsae judicaret, licet se illa omnino ab Adami exuviis liberiura veia morte ju- stimento deposito crediderit. At cum mortua divino judicio sistitur, dicis. quasi nunquam a vitiis taculi exuta fuisset, apparet, propter infini tam DEI , cui sistitur , puritatem - Unde dicit Nyssenus , ea , quae
jam ante tunicam veterem exuerat, non exuisse ant) hoc pallium videtur. Sic ascensus ad illam sublimitatem divinam aliquid ostendit, ei crassae adhaerescere illi animae, quod restat purgandum. Audiendus est D. Basil. in iegdus. c. 18. Cum affirmaverit Dominus , quia jota unum , aut apex non transibit a lege, donec omnia fiant : Et rursus definierit, quia de omni sermone, & verbo otioso, quod locuti suerint homines, reddent de eo rationem in die judicii, nihil oportet contemnitanquam parvum. Tremendum est, quod Chri- stus Mat 12. dicit: Dico autem vobis , quoniam omne ver
bum otiosum , quod locuti suerint homines. reddent rationem de eo in die Iudicii. Ex verbis enim tuis justificaberis . D ex verbis tuis condemnaberis. Propter quod S.Chrysostomus hom. In in ad h. magna mala inquit mentem illam , quae facetiis dedita est, magna di lutio D vastitas inhabitanto Harmonia illius hiulca est, coriosum ac marcidum aedificium , timor exterminatus, & sugata pietas. Eousque vero progressi is est Petrus Dam. in illud I a. s/ Et omnem linguam resistentem tibi in iudicio judicabit explicans, ut nihil religiosos suos, quam de gestis sanctorum loqui voluerit. Quid est hoc, exclamat l. a. Epist. 18. a De)iderium Abbatem Offinensem, Miloquia de omni verbo otioso rationem reddent in die judicii. Fateor sta- saecularia tres mei, nihil sere in monasteriis agitur, unde mens mea terribilius ri dissi super monachos imminere DEI judicium suspicetur. Deducit hoc argumentum fusius , & amplificat narrando colIoquium duorum
monachorum, qui cum a se visa in civitate domi reserrent, ita animos Monachorum perturborunt, ut dicat Dorotheus serm. o. dedivin. mi. Immerso quodam lethali veneno in cor illorum, quo qui dem vitio nihil gravius, quia plerique nauseare eremi solitudinem, Leculi vanitates concupiscere coeperunt. An non merito his occi