장음표시 사용
591쪽
.surii ossa illius . daeinone in aere tam diu visibiliter tenebantur, iisque dum Episcopus in sacro de B. Uirgine ad consecrationem venit. tunc enim daemones exclamaverunt, o Guido de Lacha , te quidem hactenns defendimus, sed nunc ma or nobis adest , atque ossa in ignem relapsa exusta, & in cineres redacta sunt. Non potest Gnim DEus patrocinari mendacio. Nec stabilire valet miraculo,ruod divinae veritati repugnati cum ergo DEus , quod superius iximus , miracula quasi Testamento Apostolis suis , totique Ecclesiae transcripserit, diirri Marc. ISN. Is. his verbis illos est allocutus : Euntes in mundum universum praedicate Evangelium O-'mni Creaturae. Qui crediderit, & baptizatus suerit, salvus e- 'rit , qui vero non crediderit , condemnabitur. Sigillum testamento suo apposuit, dum dixit: signa autem eos , qui crediderint haec sequentur. In nomine meo daemonia ejicient, liniuisquentur novis , serpentes tollent, & si mortiferum quid biberint, non eis nocebit. Super aegros manus unponent , & bene habe-hunt. Audite nune verba Evangelistae. Et Dominus JEsus postquam locutus est eis, assumptus est in coelum. Haec ergo sunt verba ultima ad nos Christi , quis non credat r
592쪽
Est in militante Ecelesia Sancto m
Communi v liis Ividitur haec sanctorum Communio juxta triplicem statum Lut eorum, qui sunt in Ecclesia Catholica. Alia est enim Ecclesia militans, &sumus nos, qui modo in terris agimus; ex quibus quia multae sunt sanctae& timoratae animae, quae DEO placent , operibusque suis ac sanctis aliis prodesse possunt, ideo eorum opera aliis etiam vivis , & in Ecclesia militante laborantibus prodesse possunt. Evidens hujus rei argumentum habemus in Iob. e. r. versia R. Ite ad servum meum Job, Ac offerte holocaustiam pro vobis, faciem ejus suscipiam, ut non vobis imputetur mittitia. Et stati in subditur. v. 9. Abierunt ergo, &fecerunt, sicut locutus suerat Dominus ad eos, & suscepit Dominus faciem Iob. Altera Ecclesia est triumphans, quae magnis suis meritis amplissima & condigna accepit jam praemia , quia vero plurima praestitit opera paenalia, quae excedunt peccatorum demeritum , vel quae non habu runt, vel quae per excessum poenitentiae actae supergressi sunt, ideo nobis perindulgentias ex thesauro suo fructificant. Tertia Ecclesia est inedia inter militantem & triumphantem, quae est status animarum purgatorii, quae suifragiis vivorum juvantur. Et sic S.Chrysost
mus in psso. hanc communionem explicat. Causam autem hujus dat S. Paulus ad Rom. II. ver' o. Sicut enim in uno corpore multa membra habemus , omnia autem membra non eundem actum hari
bent , ita multi unum corpus sumus in Christo, singuli autem alter alterius membra. Quasi diceret: sicut in corpore humano os noa sibi. sed toti coffori comedit oculi aspiciunt manus cibum ori ing runt. dentes comoliunt fauces glutiunt stomachus digerit, D conc Mi vehae meseraicae in omnes artu dispensant; ita inEcclesia Christi
mo sit soli servit. Ut proindὶ bene de Ecclesih militate dixerit Da-' vid. .II8.v.63. Particeps ego sum omniu timentiu te,&custodientisi
593쪽
mandata tua, id est, ego participo de bonis operibus Sanctorum, quisiint interris. Et haec participatio comunis est omnibusEcclesiae membris, etiam ipsis peccatoribus,pro quoru conversione Christus ipse in cruce oravit. Luc. quando pro ipsis crucifixoribus suisPatrem interpellavit dicens: Pater dimitte illis, quia nesciunt, quid faciunt. Magistrum suum proxime secutus est discipulus, nimirum S. Stephanus, qui pro lapidatoribus suis ardentissimE DEum est deprecatus. . Ais.7. U. . Et lapidabant Stephanum invocantem & dicentem: Domine JEsu suscipe spiritum meum. Positis antem genibus
clamavit voce inagna dicens : Domine ne statuas illis hoc peccatum. Miror ego non parum BeZam, aliosque Novatores dicentes orationem nostram non prodesse peccatoribus, nec pro illis in hac vita constitutis orandum esse. Cum tamen S. Paulus I. ad T m. a. v. a. dicat: Obsecro primum omnium fieri obsecrationes, orationes, postillationes, gratiarum actiones pro omnibus hominibus. Quae verba si expendisset BeZa,peccatores non exclusisset a communione orationis nostrae. Qui enim dicit omnes, neque reprobos, neque peccatores quantumcunque graves, excludit. Et certe quando oravit Moyses pro populo idololatra Exod. 32. v. II. in hac multitudine populi non fuerunt omnes sancti & electi, cum dicat ipse Propheta: Obsecro peccavit populus iste peccatum maximum, feceruntque sibi DEos aureos. Aut dimitte eis hanc noxam, aut si non iacis, dele me de libro tuo, quem scripsisti. Annon peccavit Do pultis,qua do murmuravit auditis exploratoribus, ut eos Iosue re Caleb sedare non potuerint. Num. N. Ist. D tamen pro populo hoc contumaceorat Moyses, dimitte obsecro peccatum populi hujus secundum magnitudinem misericordiae tuae, sicut propitius fuisti egredientibus de AEgypto usque ad locum istum. Et ecce quod DEO grata suerit oratio Moysis, subditur. v. ao. Dixitque Dominus, dimisi juxta verbum tuum. Ita placatus oratione Moysis D Eus Devter. q. v.M, Jubet statim. c. Io. v. I. tabulas novas lapideas confici, quibus legem divinam rursus inscripsit. Et orans dixi Domine DEus ne disperdas Orati hi populum tuum Sc haereditatem tua quam redemisti: in magnitudi-visese ne tua, quos eduxisti de AEgupto in manu sorti. Recordare servorum tuorum Abraham, Isaac,&Iacob; ne aspicias duritiam populi hujus, & impietatem atque peccatum. Ubi vides actu meminisse Prophetam peccati , populo commissi, & tamen pro eodem orat. I-
594쪽
ano cum ab indignante DEO prohiberetur pro populo refractario
rare Exod. 32. versu ro. Dimitte me ut irascatur furor meus co tra eos . & deleam eos. Petrus Abactardus Ep. I. Attende in 'quit, quae sitorationis ratio i orare Propheta prohibitus tamen orando obtinet , quanto magis cum petere iussi umus. Si instam
ter oraverimus , obtinebimus. Refert Alexander ab Alexandris Gen. or. L δ. c. I 2. observatum legimus a Tyriis ut Deo rum simulachris vincula annectant , ne evocarentur , & abirent, cum eos hostili carmine evocatos', abituros timerenti Ecce g-tia in noster D Eusa Moysese vinculis stringi passus est oratione; ut quasi vinculorum impatiens, se dimitti petereti Testatur hoc. S.Aug. is format. Novit. c. 3 . ubi post multas de oratione laudes inquitiHaec DEum ligat: Beatus qui te adstringiti Similiter plane loquitur B. Agathon; Magna potestas orationis vinciendi omnipotentem. Benὶ
itaque Hugo Cardinat. in c. 32. Gen. Sancti suis orationibus tenent D Euin, ne in peccatoribus suam exerceat ustitiam. Ut merito eX clamem cum S. Bern.serm: de Magdal. O humilis oratiot Tua est potentia tuum regnum i tu sola tribunal Judicis ascendere non vereris. Tu vincis invincibilem, ligas omnipotentem.-Quod ubi exemplo Moysis superius allegato demonstrat Nyssenus verba illa DEI
ad Moysem: Dimitte me ut irascatur fitror meus : Ex translatione Chaldaica legit. Intermitte orationem. S. Hier. vero Ep. II.adGaudentiam inquit, Quando dicit dimitte me ostendit se teneri posse. ne
faciat. Quare v. ar. dicitur oratio humiliantis se nubes penetrabit & donec propinquet, non consolabitur, &non discedet; donec altissimus alpiciat. In quae verba S. Bern. serm. Pa. in Cant. Quando fidelisit humilis oratio fuerit, coelum sine dubio penetrabit. Unde certum est, quod vacua redire non possit. Neque enimalia causa sui cur tam in stanter nos ad orationem impulerit S. Marti- 'alis Ep. a. c. 2. tom. 3. Biblioth. n. PP. nisi ejus omnipotentiam novitaset. Nunquam deficiatis inquit ab oratione pura nunquam de DEI largitate desperetis, quia salubriter, quae desideratis adhuc ditari, ut accendantur multo magis desideria vestra in eum. Ben) omnino S. Ambr. serm. II. de Natal. Dom. O beata violentiat quae indignatione non percutitur, sed misericordia condonatur, vis acimittitur, Sc gra- tum id est, vim patienti. Quisquis violentior per orationem Christo suerit, is religiosior habebitur. Sic Marc. Io. v. o. Caecus sedebat
595쪽
debat juxta viam , cui clamanti : IEla fili David , dum incr
pantes alii dicerent, ne sic clamaret; ille multo magis clamavit: IEsu fili David miserere mei. Obtinuit hac importunitate ut
I E S U S staret , & illum ad se vocaret. Stans I ESUS praec
pit vocari illum. Ecce perseverantia visum impetravit. Nihil sic Principes horrent, &aversantur aulici, quam importunam & instantem supplicationem eorum, qui non recedunt, nisi obtento petito. Non sic DEus de quo S. Cliosostomus iam. ιδ. Non est ii portunus illi quisquam petendo, sed tacendo. Miserat aliquando D Eus Isaiain ad Achaa regem. ID. I. v. v. dicens : pete tibi signum a Domino DEO tuo, sive in profundum inferni, sive in excelsum supra. Sed quid aulicus Rex reposuit f Audi Prophetam II. Non petam, & non tentabo Dominum. Sed indignatus D Eus per, vi e '
Prophetam inquit versu r3. Numquid parum vobis est molestos esla Σ α hominibus, quia molesti estis & DEO meo Z Qui sic quis obsecre, do.
molestus est DEO cum claris verbis dicat Rex caeremoniosus, Non petam. Hoc ipsum est, quia Rex Achab importunus fuit tacendo. Audite Origenem in Ep. ad amicum aegrotum. Nom. 9. peti se vult DEus, ideoque inisericordiam facilem habuit Moyses apud DEum, quia importune etiam pro populo veniam exoravit. Et hoc est, ouod Paulus ad log o. v. a. dicit: orationi instate. Insti-
- Abrahain. Gev. 18. N. II. Quando repetitis vicibus adigressus est D Eum, eumque pro Sodoma, &Gomorrha deprecatus est. Habent hoc palatia Regum , ut eorum habitationibus amaenissima viridaria, horti pensiles, aliaque oculorum oblectamenta Ob- nuciantur, ut, dum e senestris prospiciunt, habeant, unde oculos ratetem. suos recreent, Scoblectent. De DEO David ps Ιχυ. I. Dominus μα. de caelo prospexit super filios hominum, ut videat si est intelli ensaut requirens DEum. S. Baslius in hunc locum ait: Prospicit e ucoelo , siquem orantem inveniat. Haec una quasi DEO est voluptas. Et vero Gen. v. II. DEO non sufficit prospexisse, descendit pe- 'nitus , Descendam inquit, & videbo, atque ut Abrahamum adorandum pro Sodoma animaret Aperit illi decretum suum de evertenda Sodoma, & Gomoralia. Interpellat ergo DEum Abraham& veniam atque gratiam intuitu quinquaginta justorum impetrat. Dissidens numero quinque minus accipit, & iteram veniam obti- net. Descendit ad quadraginta , non recusat DEus . decrescit ad
596쪽
triginta, placabilem se offert bonus DEus, Usque ad viginti, imo addecein delabitur , adhuc placabilem se fore DEus promittit. Ο quanta DEI dignatio i qui ne in surore suo abuteretur Sodomitis, in
decem jultis toti universitati hominum veniam compromisit. Non enim relinquendus est peccator, sed orationibus adiuvandus, ut ad γρηδε ς' salutem revocetur, An non Christus nonaginta reliquit oviculas in
I: Pt errabundam centesimam revocaret. Ostendit hoc DE 3 ο heco S. Carpo olim S. Pauli discipulo,/deinde Episcopo Cretensi, detortius. quo Raderus in p. 3. viridariι c. o. 3δ. hic ubi intellexit catechumenum quendam ab idololatra, ad castra daemonis, & idolorum cultum abductum, ita Lelo nimio amoris divini incaluit, ut utrum-Ca Tui orco devoveret, neque crederet offensae divinae aliter satisfieri posse,quam si uterque ad infernum abriperetur. Haec precatus, iis imprecatus, vidit caelum apertum, &JEsu in inter infinitos merui uia Angelos in caeli limine considere, subtus ingens patebat hiatus , ad ruium in cuius orinciuin duo illi viri consistebant. Ex imo barathri illius via peccMore dit ingentem draconem emergere , qui suae caudae spiris hos duos sibi bene notos conabatur involvere. Applaudebat Carpus , & tam tum non indigne serebat. llos adhuc consistere. Dum ille haec cogitati, assurgit Christus cum tota coelesti juria , & ruituris manum porrigit; atque ad Carpum conversus. Inunc inqως, 1c inpraecipitium age miseros,quos ego pretioso sanguine meo redemi, & uiaque hodie pro illis sanguinem iundere paratus sem. Quo dicto disparuit visio, & Carpus didicit laudare DEI inisericordiam, atque. indiscretum Zelum lutim , H verae charitatis assectum oriunavit.' Non ego credo BeTam tam potenti aestuasse amore divino , ut ideo peccatores acon inuni ne excluderet , sed piguit in iisdem revo-W2, 23. cdndis dcsudare, cum laboτ non sit modicus, quando vel ipse Chri, Iesal, stubsedit ad sontem sessus dum mulierem Samaritanam ad poeniten-: m ibus tiam revocavit. Certe S. Paulus ad Ephes. qui orationem c oramus. conversionis remedium dixit, hujus rei gratia, inquit, flecto genua ad Patrem Domitii nostri IEsu Christi , ut det nobis secundum divitias gratiae suae virtute corroborari per spiritum ejus in interiore homine Christum habitare perfidem in cordibus vestris. Confirmat. hoc Baronius tom 3. ad annum Christi 327. n. v. ex Ru o l. r. c. IO. Gens Iberoruin inquit,qtrae iub axe Pontico iacet verbo DEIsdedera,& fidein suturi susceperat regni, sed jus tanti boni causam praestuat
597쪽
mulier, quaedam captiva. quae apud eos fuit inventa , cumque delem & sobriam duceret vitam, totisque diebus ac noctibus orationibus apud D Eum instaret, ipsa vitae suae integritate admirationi , ..& venerationi coepit esse barbaris , & cum saepius ex illa curiosi quaererent, quid sini hac vivendi mλodo vellet, illa ut res erat pliciter lassa est, se Christianam esse, atque sic pie vivendo D Eum gina io colere. Quae deinde oratione sua Reginam ab infirmitate liberavit,
universum vero populum ad cultum veri numinis revocavit.
non precibus suis Onias Heliodorum ab angelis castigatum inservavit. Clim epim jaceret quasi exanimis a. Machab. 3. versv 3r. Tunc vero ex amicis Heliodori rogabant confestim Oniam , ut invocaret altissimum, ut vitam donaret ei, qui in supremo spiritu erat constitutus. Considerans autem supremus sacerdos, ne sorte Rex istispicaretur malitiam aliquam ex Juaaeis circa Heliodorum consum- rmatam, obtulit pro salute viri hostiam salutarem. Cum lue sum- 'mus Sacerdos oraret, iidem juvenes iisdem vestibus a mim, adstantes Heliodoro dixerunt, Oniae Sacerdoti gratias age, nam propter eum Dominus tibi vitam donavit. Sic Daniel pro populo rogavit. Dan. q. v. o. V v. 2I. ab angelo accepit consolationem , quia exaudita esset oratio illius, quia tempus ac dies venturi Messiae abbreviabitur. Oravit Emier Regina ad Dominum Esther. Io. v. I. D inve nil gratiam in oculis Assueri, atque salvavit omnem populum suum. Neque hoc solum in casibus communibus, sed etiam in particu laribus certarum personarum accidisse vidimus, ut, sancti dum adhue in terris agerent, oratione sua aliis Varias gratias impetrarent. sens erum- . Annon orante S. Clemente sons erupit, undὶ siti pene oppressi ho- su. mines plurimi recreabantur. De hoc Breviar. Rom. Novmb. in Iest. s. refert. Quod , Trajano Imperatore relegatus trans mare
Ponticum in solitudine Urbis Chersenae, in quo duo millia Christianorumreperit, qui ab eodem Trajano damnati fuerant. Hi eum in eruendis resecandis marmoribus aquae penuria laborarent: Clemens oratione in vicinum collem ascendit, in cujus jugo vidit , agnum dextro pede sontem aquae dulcis, qui inde scatebat , attingentem ubi omnes sitim expleverunt. Eustachius Abbas de quo tHenriqueZ infastic. d. n. L 2. Minst. 23. c. r. narrat. Quod cum exaruissent omnes sontes, & coelum imbres negisset, atque homines praesiti gemerent, animalia etiam fatiscerent, Omnes ad B. Prae-
598쪽
sulem confugerunt, quorum precibus commotus, plenus fiducia ad EUael: Ecclesiam abivit, ubi baculo tuo petram percussit, & illico fluxerunt inbas uberes aquae. Fons, qui in Mamertino carcere a S Petro excitatus ratisης in hodiernum usque diem durat, sicut nec soras exundet, nec D' quantumvis hauriatur , exsiccetur. S. Isidoro Hispaniae colono,&inter sanctos aetate nostra relato, uti habetur in historia vitae illius S. Petrui paruit terra, sicut sitientibus semione suo ex terra sontem e derit. Dedicavit S. Duntanus Eccleuam qxtandam cum affluxu ingentis multitudinis hominum , cum vero populo sitienti deficeret aqua, exeitat. pedo suo terram Verberavit , & mox copiosus sons se aperuitia, S. Franciscus Agasoni, suoque, quern ante se agebat, asello, cum valdὶ sitirent, nec aliunde, quo sitim levarent, haberent, eX pe- Liss. f. -aquam elicuit, unddi pse M asellus potaretur. Navigarunt in in itinopotat. ri homineS comPlures, sed cum tempestate diutius jactarentur , sicut aqua dulcis in vasis ad bibendum deficeret, confugerunt omnes ad Anachoretam secum in navi commorantem , a quo in extrenuia. necessitate constituti opem & auxilium instantissime postularunt. Hic obtinuit, hoc saepius navigantibus in mari sociis secum vectis prins stitit S. Xaverius, qui dolia integra marinae aquae signo S. crucis infiti seis dulces & potui gratas convertit. Nec tantum sitim averterunt se eructi δε- ει orationibus suis, panem impetrarunt, horreumque repleverunt,lia marisa ut pretas reficerent. In HierofoIymitano monasterio repen- 'δ- -desecit panis, sicut annonae nihil penitus superesset. Iam fratres cra Iaci, sed Abbas eos ad orandum hortatus est, Ormae horti ecce dum noctu orant, choroque immorantur, ita repletur ho rq f reum tritico, ut portae vix potuerint aperiri. Post multos deinde annos deficiente rursus annona, Orante Abbate Angelus aliare co- pioso replevit auro, unde annona copiosa potuit comparari. Cumia Socii gravi premerentur inopia Romae, S. Ignatius familiam auxit, D plurimos ad Novitiatum admisit, non sine admiratione Sociorum. O .ROvia Interim dum oeconomus IavedilpentatoreXLateranenu veIperi eo- centum au-mum revertitur, incidit in aliquem, qui illi m silentio centum au- νων δε- reos dedit,&disparuit. Transeamus ad affectiones animi, Recce
S. Bernardus Godeseido Peronensi , nobili stirpe oriundo, tristitiam
gnatas potabiles facit. ad D Eum per preces confugit, atque Θb Oratione consurgens mare signo S. crucis signavit, & aquas , quibus nautae vasa rursus repI
verunt. dulces reddidit. Quod S. hic Anachoreta precibus suta
599쪽
ostulem ab animo selicissime per orationem abstersit. Cum enim hic se S. Bernardo adjunxisset,& diceret, se ad mortem usque tristem futurum, ad orationem conversus S. Bernardus pro Godesti do supiaricat, qui interim penes sacellum gravi moerore & sopore oppres- iis conlederat. Finivit S. Bemardus preces, & ecce evigilat Go- defridus, atque omnem tristitiam sublatam advertit. dicens ad mostem usque hilaris vivam. Non dicam Ego portentosain illam erga parentes curam, quam S. Antonius de Padua habuit, ut pro inde-s A. mnitate illorum, mira planὶ patraverit. Hic enim sanctus paren-h rizitem suum, qui regium quaestorem egerat, Contra Senatum regium dua parem
felicissimε defendit. Clim enim parens virrectusti bonus saepius ex rem ast aerario pecunias dedisset, neque apochas debitas ab illis recepisset, μις- ubi ad rationes ventum filii, negantibus maIitiose multig se quid ' quam accepisse, in grave periculum infamiae, imo& vitae , D capitis est devolutus. Dum itaque haeret coram Senatu regio parens, Religiosus ingreditur, qui assidentes sic est allocutus. Hic homo probus est &recti tenax, qui vobis ipsis, qui judices assidetis , uti probε nostis, ex quaesturae suae peculio , haec & haec suppeditavit. Mirati omnes, & vero confusi per inopinatum causidicum, parentem absolvunt ,& crimine peculatsis eliberant. Mirabilius est. ' od Olympone egit novus hic Habacuc, ut parentes ab homicidii ssuspicione vindicaret. Sicarius Olyssipone patraverat homicidium, ζω, et & cadaver denomin horto parentis S. Antonii de Padua sepelivi reκt ab Ex vestigiis cruentis parens fit reus patrati homicidii, & morti innocens ad udicaturi Pridie: executionis . Guardiano suo Paduae petit 7 'Antonius licentiam exeundi, qua concessa extra urbis portas 'gressus Antonius a latere socii sui velutat terHabacii abreptusPadua transfertur Olussponem. Summo mane adit Iudicem ,& petit ut innocentem absolvat. Negat innocentem judex. Adeamus ergo inquit Antoniustumulum, quem ubi aperiri jussit, interrogat mortuum, an commissi homicidii rinis sit parens , vel aliquis ex domo paterna. Erexit se mortuus & clara . dimnelaque voce negat pa reati homicidii reum . neque ulIum ex domo paterna facti criminis conscium esse sicque rursus recubuit, qui resederat mortuus. R gatur, iudice S. Antonius, ut authorem necis , mortuo postularet.. Respondit se non venisse , ut prodat nocentes, sed ut innocentes
defendat. Longior essem&peM infinitus, si beneficia omnia M
600쪽
gratias racenserem, quibus viventes in terris vivis aliis, suis oratio-
nibus profuerunt; Quod fieri non posset, si non esset communio Sanctorum, &unus alteri de congruo mereri non posset. Unde S. Paulus Thessalonicenses hortatur. & dicit r. ad Thesu s. υ. as.
Fratres orate pro nobis. & S. Jacobus in .sua Grai. c. D v. I6. tam instanter monet. Orate pro invicem ut salvemini. Annon Evangelicus ille Centurio oravit Christum pro famulo suo . & sanitatemi impetravit Z An non Apostoli Magistrum suum Christu in interpellarunt pro socro Petri, quae tenebatur magnis febribus , & statim , Christo sunt exauditi. Placet nimirum DEO haec erga proximum charitas, quem orationibus nostris DEO commendamus. Quod licὀt de oratione privata sanctorum hominum in hac vita hactenus ostendimus, longe tamen efficacius oratione publica iactum fuisse.&in novo aeque ae veteri testamento didicimus. Unde S. Paulus ad GD F. M. verse a. orationi instate vigilantes in ea, in gratiarum actione. orantes simul & pro nobis. Hinc in Ecclesia Catholica pro salute vivorum offeruntur sacrificia missae, aliaeque preces, ex qu pro rum meritis vivi de vivis participant. Sic fructum sacrificii pro se ob- ς' Si lati expertus est juvenis ille, qui in custodia constrictus compedibus VUR I vinculis, iisdem exutus est . quando mater illius pro eo quem requiem dici curavit. Redux enim ti , captivitate liber fassus est. se quavis seria sexta matutino tempore a vin culis suisse liberatum . quod tamen aliis diebus iactum non fuit. Simile quid accidit Episcopo Panormitano Agathoni, hic cum Ro-Mi ν ο matri navigare ad Insulam , quae est in ostio Tyberis applicuit , ubi deuncto statim pro nauta suo , quem cum abrupta scapha ventorum vis in al- sta est tum abripuit. Derum dixit. Cum vero absoluto sacro rursus littus psi i ημ' Romanum obit, obviat ipsi nauta , pro quo sacrum dixit. lnte meat ergo, quomodo evaserit Respondit se extrema lassitudine defatigatum, re DEO commendata obdormivisse, in somno illo vidisse. sibi ab aliquo panem datum, quo comesto rursus inter fluctus
laboravit . atque a praetereunte navigio e Xceptum, Romam perve- Oratio nisse Quantum autem oratio communis DEO placeat, habemus communis Matth. δ. versu ar. quando discipuli in mari pene naufragi inerge-DEO t exclamant enim. Magister salvanos perimus t Quibus
Cesistus respondit: Quid timidi estis modicae fidei Nihilominus