Necessaria ad salutem scientia, partim necessitate, medii partim necessitate, praecepti dilatata, variis, discursibus. Opera ac studio P. Christophori Schenck, S.J. Pars prima, continens cmedii item ex credendis necessitate praecepti, signum S. Cruci

발행: 1689년

분량: 785페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

621쪽

Discursus XXXVII. fos

cles, per quos a nobis infortunia avertuntur, proculque arcentur, quae a daemonibus inseruntur mala. Ideoque S .Leo Papa serm.I.de .

Petro es Paulo: sicut aute & nos experti sumus, L nostri probavθre

malores, credimus, atque confidimus inter omnes labores istius vitae ad obtinendam misericordiam DEI , semper nos specialium patronorum Orationibus adjuvandos , ut quantum propriis peccatis deprimimur, tantis eorum meritis erigamur. Merito itaque Cassiodorus L r. de instit. divix. Lest. c. 13. postquam laudasset in defuncto Dionysio Monacho cum sapientia magna simplicitatem , cum doctrina humilitatem , cum iacundia loquendi pareitatem illum sic invocat. Interveniat pro nobis , qui nobiscum orare consueverat, cujus hie oratione sumus suffulti, ejus possimus nunc meritis adjuvari. Quod Generale Concilium Calcedonense sub Leone I. anno Christiciti. celebratum, estque unu ex quatuor Conciliis Generalibus, de quibus ipse riυinus i. g. c. q. f. R. ait : se libenter amplecti , revererique ut sacrosancta, quantu attinet ad fidei dogmata,quae ait nihil continere, quam puram & nativam scripturae interpretationem. Floc Concilium in Act. ii. de S. Flaviano II. sic habet. Omnes haec ipsa dicimus. Flaviano aeterna memoria i Ecce ultio i Ecce veritas i Flavianuq post mortem vivit, Martyr pro nobis orat. Tertia argumenti pars est, si non liceret invocare sanctos, esset illud ex eo, quod sancti nullum nobis auxilium ferre possint. Resu- tavri hunc errorem pridem S. Hier: conti ery ilant c. y. Dicis inquit in libello tuo , quod dum vivi imus mutuo pro nobis orare postquam autem mortui suerimus, nullius sit pro alio exaudienda ratio. Praesertim cum Martyres ultionem sui sanguinis obsecrantas, impetrare non quiverint. Si Apostoli Je Martyres adhuc in corpore constituti possunt orare pro caeteris , quando pro se adhuc debent esse soli citi, quanto magis post coronas , victorias, triumphos. Unus homo Moyses sexcentis millibus armatorum impetrata DEo veniam , r Stephanus imitator Domini sui, u primus Mac-tyr in Christo pro persecutoribus veniam deprecatur. Et postquam cum Christo esse carperint, minus valebunt 8 Paulus Apostolus ducentos septuaginta lex in navi animas dicit sibi condonatas , 8e postquam cum Christo esse caeperit, tunc ora clausurus est, I pro iis, qui toto orbe adisum Evangelicum crediderunt, mutire non poteriti meliorque erit Uigilantius canis vivens, quam ille Leo mor-

622쪽

tuus t Reci4 hoc de Ecclesiaste proponerem , si Paulum in spiritu

mortuum confiterer. Denique sancti non appellantur mortui sed dormientes. Unde bene urget citatus Bellarminus dicens : verisimile non esse, quod modo non possint nos juvare in caelis , quod tamen potuerunt, cum viverent in terris. os etiam David ps. . versit i6. orbis Principes nominat dum dicit 2 Constitues eos Principes hi per omnem terram. Et Sancti, qui quasi gregarii in terra milites poterant opitulari, modo in coelo Tribuni, &Duces id non poterunt i Praeciare Omnino S. Aug. serm. 29. de Sanctis, si timcopem ferre poterat umbra corporis, quanto magis nunc plenitudo virtutis ' Si tunc supplicantibus proderat aura quaedam pertranseum tis., quanto magis nunc gratia permanentis i Et paulo post di si ad praesidia supplicantium tam potens suit ante martyrium, quanto ma- stis em x post triumphum... Confirmat hoc exemplo de Concive tuo l. 22. de civit. DEI c. 8.. dicens : Erat qui clam Senex Florentius Hipponensis noster homo religiosus,& pauper, qui sartoris se arte pascebat, castitam perdiderat, M unde sibi emeret non habebat.

Ad viginti Iartyresquorum apud nos memoria est celeberrima, Uars voce ut vestiretur, Oravit. Audiverunt eum adolescentes, imit

riEaderant irrisores , eumque discedentes eXagitabant , qualia . Martyribus quinquagenos solleSunde vestamentum emeret, petivis-'.inex set. At ille tacitus ambulans eiectium grandean piscem palpitantemr.inti, Ve- in littore videt, eumque illis laventibu atqueadjuvantidus, appre- tis αμ - hendit, &cuidam coquo Carchos lavimine bene Christiano ad co- quinam conditoriam , indicans , quid gellum sit trecentis i-bus vendidit, Lanam inde comparare disponens,ut i Nor ejns quomodo posset ei, quo indueretur , essiceret. Sed coquus piscem

discindens annuluin aureum in ventriculo ejus invenit, inoxque miseratione flexus , I religione perterritus, homini eum reddidit, dicens : Ecce quomodo viginti Martyres te vel liverunti. Negent nunc irrisores haeretici Catholicos , quod devote colant sanctos, quando vident imploratos sanctos Martyres , etiam pauperes vestire. Merito proinde exclamat S. Sulpitius Severus , quem resert Tritheimus . 3. ad Basseulam, Martinus hic pauper& modicus cce. lum dives ingreditur illinc nos ut Spero custodiens me haec scribentem respicit, te legentem. Et vero possiant Sancti nos juvare, quia valent tantum apud DEum, quantum valuit Ioseph apud Pli

623쪽

Discursus XXXVII.

raone in , qui Parenti se bus obtinuit pingues & bonas possessio. nes. Concludit S. Aug. Quiescamus ergo sub umbraculo sanctorum DEI. Iturae M. N. s. Fecit sibi Propheta umbraculum , M sedebat sit bter illud, & laetatus est Ionas super hedera laetitia magna. Md heu brevis laetitia i paravit D us vermem ascensu diluculi in diastinum, &hercussit hederam & exaruit. Quot Ionae, qui laetantur in sitis um-Draculis. 8 Et ecce vermis Z uriturque Ionas talis forte aestu libidinis , utinam non aeternum. Hedera inquit Cornelius noster symbolum est vanitatis munditi omnis rei ac spei mundanae, quae jux- M versionem hebraicam vocatur filia nostis, vel somnium. Quoties enim grandem nacti arborem nimita favorem Principis , multitutos se existimant. Sed brevi auditur illud succidite arborem & praecidite ramos ejus. Non ergo est spes tutior , quam in coelo. orat. 2O. in laudem S. Basilii. Tu vero . sacrum Udivinum caput, eccelon , quaeso, inspice , carnisque

stimulum . DEO nobis addisciplinam datum, aut precibus tuis siste,

aut certὶ ut eum sorti animo perseramus, persuade , atque omnem nostram vitam ad id quod maxime conducibile est, dirige. Lit propterea Origenes initio siti lamenti dixerit: Incipiam me genibus prosternere, & deprecari uni ver S sanctos , ut mihi non audenti petere DEum , propter nimietatem mei peccati mihi silccurrant.

O sancti DEI vos lachrymis, & fletu pleno dolore deprecor , ut Supplices fiatis misericordiis ejus pro me misero. Et bene omnino lquia pulchrὴ S. Bern. in vigilia M. Ap. Petri Umali , Si in terra adhuc positi omnia poterant non quidem in se, sed in Christo , quidni poterunt hodie viventes in aeterna felicitate cum ipso. His coeli Principibus eleganter plane accommodat S. Hier. verba illa Iob, sub quo curvantur, qui portant orbem. Portantes inquit orbem Sancti recte intelliguntur, qui gloria suorum meritorum magni I potentes sunt apud D Eum. Hi ergo cordis humilitate ad interveniendum pro peccatoribusin conspectu ejus sunt incurvati. Ita Sancti portant mundum , ut duin ne ruat,. ac pereat , orationum sortitudine sustinent. πOccasione horum verborum sancti Hieronumi, devolvor ad quartam partem argumenti,. & dico, si non essent invocandi Sancti, ne Samesset denique ex eo quod irrogetur hoc ipso injuria quaedam Christo ser*m ηοηmediatori nostro dum alius quispiam invocatur. Ouod dici non

624쪽

DUcursus XXXVI L

potest, si enim non irrogatur injuria DEP vel Christo ex eo, quod dicitur gr. Crediderunt Domino & Moysi servo ejus, cur obsecro irrogatur injuria DEO vel Christo, cum sanctos invoce mus non qhns authores, sed velut intercessores apud D Eum. PIacet hic erudra doctrina Durandi in ψ. Sentent. dolinst. sis. q. o. art MConveniens est, quod dirigamus orationes nostras ad sanctos, ratio est, quia secundum Dionysium lex divinitatis est, infima per media ad suprema roducere. Sed quantum ad dona gratiae beati sunt medii inter DEUM & viatores, ergo eis mediantibus viatores debent reduci in D Eum. Cuma c argumentum respondere nesciant Sectarii, uno ore inclamata d S. Pauli. I. ad T . 2. v. s. ubi dicunt, Luth hihi Pdulus asscrdsi unita solus mediator DEI Sc hominum homo christus J E S u S. Ex quo arguunt irrogari injuriam christo, alii in ex Sanctis patronum alla mainus, apud D Eum. Sed heus novi Evangelistae, ubi vos in versione genuina ex graeco legistis illam particulam solus Z Hoc verbumsolus vos corruptores, non Doctores legis Evangelicae, in editione Getieuensi primo anno Christi. I iso I. edita quo j ure addidistis' I extus enim genuinus, legitimus chi J antiquus liabet. Linus enim DEUS. unus ti mediator DEI & ho-zd is i. -homo Christus J E S U S. Dato tamen, non autem conces-ρὸ hoc, si dicamus S. Paulum non de quacunque mediatione, sed de IusJesu, mediatione redemptionia locutum eue, verum est Christum solum

Sancti

punt scri

pturum.

else mediatorem talem. Et hoc sensu omnino locutus videturApo- 'r' 'stolus. quia ibidem, v. o. dicit. Qui dedit redemptionem semeti- sunt inedia psum pro omnibus. Quare quando de mediatione Sanctoruin a-atione Iub-glinus, mediatam &subalternam intelliginuis quae scilicet ab infinitis alternL Christi meritis pendet. Et in hoc sensu etiam locutus est Paulus ad Mus Gal. 3. v. sq. quando ipse in Moyse in nominavit mediatorem dicens: quid igitur lex propter transgressiones posita est, donec veniret se- cui ξromi serat, ordinata, per angelos in manu mediatoris id reiici. est Movus) quem ipse Bera hoc loco intelligit, non tamen mediatorem sed internuncium vocat. Licet idem Beza in editione sua gal-Phi 'phi quam anno i s o. edidit express)utatur voce mediatoris. SO lebant olim Ethnici sacrificiis adhibere Philosophos. credebant e-biti nisi nim, quod cum D Eussit se inina sapientia non posse DEO de arcantici De nis suis melius aliquem loqui. quam Philosophos, utpote qui conversationi cum DEO assuevis eui. Certe si gentiles tantum tribuebant

625쪽

Philosonliis; Quia nos Sanctist Qui vere sunt amici DEI. Nec obstat illiud Pauli quod diximis, umis mediator DEI & hominum, quia Christiis se solo est talis, sancti autem tales non sunt nis per Christum.

Et vero pulchrum hujus rei argumentum habemus Apoc. δ. v. a. ubi S. Ioannes vidit Angelum, qui stetit iuxta altare aureum, &data sunt ei incensa multa, ut adoleret de ora nibus Sanctorum super altare aureum, quod est ante thronum DEI. Hic anseris ex mente S.I h mae est Christus Redemptor noster, altare veroaureum est sacratus-ma crux Christi, quarηcEt lignea, auro tamen charitatis Christi tota est inaurata. In manibus Christi redemptoris suerunt positae oennes, quae in mundo factae,& faciendae sunt orationes, quas ipse aeterno Pa tri suo obtulit, & ita ibi omnes acceperunt, suam emcaciam. Qtianto vero iustiores sunt orantes,tanto etiam magis orationes illorum de

sacratimniis Christi sanguine participant, cim ergo nullum dubium sit. sanctos, qvi in caelis sunt, esse iustissimos, sequitur, non obstantet os io Christi mediatoris sanctorum orationes esse maximi valoris. Nec obstat, quod Christus dicat i Si quid petieritis Patrem in nomi- Sisistine meo, dabit vobis. Sciendum enim est, quod nos non invoceis laeto sunt mus Sanctos, ut illi ex sua virtute nobis succurrant,sicut nos adjuvat meis. 'or'

mus, sed rogamus, ut illi a DEO futantercessione nobis impetrent, se quod petimus. Hine etiam Ecelefia dum per intercessionem sari A torum aliquid petit, orationem suam sis concludit: Per Dominum nostrum JEsum Christum silium tulim, id est,per ejus merita,smet quibus nec intercessio Sanctoruin aliquid valeret. Falstitia proinde est, quod Lutherus objicit, qiNU Christi velut mediatoris persona, ejusque merita in honerentur per Sanctorum interpositionem. ita si e verum esset, etiam S. Petrus inhonorasset merita Christi, dum variorum in Ecclesia interventionem, & preces ad DEum postulavit. Chri usQuare bene notandum est, quod Christus mediator noster sit apud Patrem seipso, Sancti vero in eoelo fini mediatores per Christum , ejus merita, quod in gloriam Christi Salvatoris rc andat tr-θι Restat adhuc unum Sectariorum argumentum, quod Ivere pio. debemus dum dicunt r Nullum extat in scriptura mandatum , ergo εν quia sancti non sint invocandi. Ego cum S. Eusebio Alexandr. h9m. miser. Sancto quem refert Iodocus Coccius L s. de Sanct. an. II. ns : to non esse praeceptum aliquod saltem minus rigorosum. Dicit G eandi, iam ille ob hanc causam praecepit nobis DEus memorias sanctorum Sanctu.

626쪽

cestebrare, ut acceptis hymnis, & auditis laudibuTenignum Dgum exorent, ut preces nostras caducas admittat Interim quid obsecro respondebunt haeretici ad verba illa s. v. r. Voca ergo si est qui tibi respondeat, D ad aliquem Sanctorum convertere. Dices sortEhoenon Iobum sed EliphaZ dixisse. Dicam Ego S. Augustinum insidiis annot. in Iob ex his ipsis verbis deducere quod tunc jam mos suerit invocare sanctos Angelos, Si tamen divinum praeceptum habere volumus, audite DEum ad amicos o c. vlt. υ. R. Ite ad servuin meum Iob. Ecce hic habes mandatum. Job autem servus meus orabit pro vobis, faciem ejus suscipiam , ut non imputetur vobis stultitia. Annon merito hic utar verbis ipsius Lutheri , qui in Epht. sua ad Frfordienses tom. . ita scribit. Nec tamen putarim eos respuendos, aut condemnandos esse, qui sanctos adhuc colunt nulla praesumpta fiducia. Qtiidquid enim sanctis laciunt, Christo sa-ciunt ; nec fieri potest, quin honoris beatis divis habiti etiam Christus sit particeps. Meliori sensu loquitur S. Joan. Damasc. l. . de me orthodoxa c. 16. Honorare decet sanctos & amicos Christi, ut filios, ut haeredes DEI, quemadmodum loquitur Deiloquens Joannes Epangelista. Qiucunque autem receperunt eum, dedit eis potestatem filios DEI fieri. are non amplius sunt servi, sed fi- lii. Si autem filii,& haeredes quidem DEI, cohaeredes autem Christi. Et paulo post. Quomodo igitur non honorandi sunt, qui cultores, & amici, & filii DEI ex illunt. Nam honor erga gratos& benignos conservos, benevolentiae erga communem Dominummis Esthia in licium est. Caeterlim ut Sanctos licitὶ & utiliter possimus invo- cessariis, care, necessis non est, ut habeamus praeeeptum rigorosum aut pr praeceptum missionem specialem in sacra scriptura expressam, sed lassicit uniae in 'ο- versalis Ecclesiae praxis. Licet autem Calvinus aeque ac Lutherus dicant, quod hanc Sanctorum invocationem jam in quarto saeculo tenuerint Athanasius, Basilius, NaZian Zenus, & deinde Chrysosto

elesta. mus, Hieronymiis, Augustinus, dicunt tamen, eos in hoc puncto cum Papistis errasse. O impudentia i Tu mi Chrilliane lector, dic mihi obsecro, an non velis potius cum his SS. PP. per calumniam impiorum hominum errare, quam cum discolis istis Thrasonibus iaimpudentissima sorte Sectariorum contra omnem ratione & aequitatem stolide sapere. Imo vero hic consensus tot SS. PP.ostendit non tantum Apostolicam Traditionem , sed praxim etiam fuisse in E

627쪽

clesia continuam, Sanctos DEI invocare. Est enim vera I certa plane doctrina S. Aug. l. de Ba . co t. Donat. c. I. Quod Ecclesia universalis suo tempore observat, nec est per Concilia Generalia institutum, credi debet, esse ex Apostolica traditione. Et hinc statim in Liturgia S. Petri &S. Iacobi majoris commemoratio Sanctorum fuit habita. Pacato ver. Ecclesiae statu S. Sergius constituit , ut Sergius in annunciatione Domini, in festivitate quae dicitur Hypapante Do- Pontifex mini, in nativitate 8cassumptione Mariae exeant Lutaniae. Et Uenerabilis Beda in serm. de majore I. t. Et nos precemur , inquit, Ο- mnes Sanctos ut pro nobis intercedant ad D Eum, ut dignetur nobis dare remissionem peccatorum. S. Genadius vero Presbyter Massiliensis in lib. de Ecclesast. dogmat. ne quidem Christianum putat, qui Sanctos non pie coliti Basilicas inquit Martyrum nominibus appellatas, velut loca sancta, divino cultui mancipata, affectu pii m-mo, D devotione fidelissima adeundas credimus. Si quis contra hanc sententiam venerit, non Christianus, sed Eunomyamus & Uigilantianus est. Concilium vero Gangrense , quod Onuphrius in Chronicis anno 36 I. celebratum asserit, 3c habetur in tom. I. Con-ril. ait: Si quis conventus,qui per loca Sc Basilicas sanctorum fiunt,

accusaverit, vel etiam oblationes quae ibidem celebrantur,spernendas esse crediderit, memoriasquοSanctoruiu contemnendas putaverit, anathema siti

Scandaligantur ad haec haeretici, I dicunt: Genua flecti, luminaria succendi, templa erigi, sacra celebrari, jejunia & festa fie- xi, haec omnia cum DEO fiant, & illis, aequalem sapiunt illis fieri ve-jnerationem. Ad quod si respondeam , Quod signa aliqua externi icultus possint esse DEO & Sanctis aequalia ; quid rogo inconvenia entiae opponent Z interim tamen in his omnibus intentio est dispar. 'Haec autem quia ad praecepta Decalogi spectant, ibidem DEO vo- 'lente, plurinus agemus. Hoc certum est, quod DEus velit Sanctos suos honorari. Sophronius in prato Dir. c. v. inquit. Aspiciebamus non pauci per noctem, & in vertice montis lucem quasi imagnam vidimus, cumque hoc pluribus diebus factum suiuet , ascendimus die quadam, sed neque lucem, neque ignem, nec ignis ve- stigium invenimus. Cum vero tribus mensibus hunc splendorem observ5ssemus, sub vesperum tandem ascendimus, cum hominibus armatis propter frequentes seras, ut ex vicino lucem illam observa, Hh fili remus.

628쪽

όD Discursus XXXVII.

remus. Hunc ubi ex vicino Observavimus, & locum notavimus, mane facto invenimus speluncam modicam, quam ingressi inveniamus Anachoretam defunctum , qui erat indutus cilicio & pallio,

tenebatque in manibus crucem argenteam. Penes quem erat charta inscripta his verbis. Defunctus sum Ego Ioannes humilis indictione decima quinta. Computatis ergoὼnnis invenerunt illum ante annos septem defunctuin suisse. Ita vero erat integer , ac si e dem die obiisset. Ubi ergo solenniter honorifico tumulo in Ecclesiam suit illatus , splendor ille non amplius apparuit. An non hoc verum est, quod DEus Sanctos suos velit honorari. Et hinc multi δ' Sancti,qui modo sunt in coelo,dnin adhuc agerent in terris, Patronis

A suis Sanctis singulariter devoti fuerunt. Sic S. Ioannes Chrysost ει f.jLἰ mus S. Paulo singulariter fuit devotus, cujus Epistolas ita studiosε le-

latronos git, ut iis lege ndis videretur sitiari non posse. Huic scribenti & concesserηνι- cionanti, uti Brevi. Rom. 23. Jan. testatur adstitisse lapius visus est S. Paulus. S. Ignatius, uti testatur Ribadenetra in illivs vita LI. c. r. sui Patroni S. Petri auxilium luculenter CX pertus est : nam cum ex vulnere in bello accepto lethaliter decumberet S. Apostoli illius Oape vitam ti sanitatem recuperaviti S. Theresia magno studio coluit S. Iosephum , de quo ipsa invita sede. 6. In Patronum ti Dominum selegi Virum S. Iosephum, ejusque patrocinio me unice commendavi. Liquide dein perspexi,Sanctum hunc Patrem & Dominum meum, ab hac me necessitate, aliisque majoribus, in quibus de animae meae & honore & perditione agebatur liberasse. S. Henricus Imperator singulariter erat devotus S. Wol ango , ad cujus se- pinchrum, dum adhuc Dux Bavariae oraret, eidem adsuit S. Episcopus, & intento in parietem digito jussit legere scriptum ; Posts.Iti,fi sex. Credebat ille sibi mortem intimari his verbis, adeoque bene eas posio. paratus expectavit sex dies, menses , annos, & Rex Romanorum ηοη mor, lalutatus est. Idem Imperator rara & singulari pietate coluit S. Lau-H. rentium, S. Adrianum , S. Georgium , ideoque quod asserit P. D. f. ' cobus Gretserus S. Adriani gladio accinctus intrepidus hostiles a- ' cies ingressus est, I his coelestibus Ducibus praeeuntibus Imperii Romani hostes facile superavit. Similes favores coelestes expertus est S. Eduardus Rex Angliae, qui praecipuo honore coluit S. Joannem Evangelistam , sic ut nulli in illius honorem aliquid petenti negaret Accessit aliquando peregrinus ad Regem, & non sine importunitate

629쪽

'Discursus XXXVIL My

stipem in nomine S. Joannis Evangelistae petiit. cum vero Rex a- s.IMisistillud in promptu non haberet, annulum de manu sua detraxit, & pe--Rui

regrino dedit. Hunc annulum S. Joannes Regi per Britannos pe- anmila regrinos transmisit cum dicto, hunc esse annulum illum , quem datum

quando importuno peregrino dedisset. Superesse sex menses quibus se ad selicem mortem dis onat. μμ id quod ipsi Daemones sanctos colendos esse sint consessi. In Italia fusi a daemone obsessa mulier,quae cum nullas unquam didicisset;zzz. litteras, bene tamen loquebatur latine. Haec cum a diabolo aliquan-υμ do graviter agitata fuisset, & stinui multos recitasset Uirgilii versus, esendos. ab Exorcista interrogata fuit, quis versus Virgilii esset pulcherrimus dixit ZDiscite Iultitiam moniti, Ac non temnere Divos. Annon mi- mi Siluremur mirabilia haec Θ daemones latentur sanctos esse honorandos, Lutherus ti Calvinus negant. Et vero ridiculum videri potest, quod haeretici majorem gratiam concedant daemonibus, quam Sanctis Daemones

DEI. Hi enim ab nominibus in vocati, saepius illos audiunt , Cur mi ergo hoc sanctis in coelo negent i Ruis daemonibus tam longas res dedit, ut inter horrendos illos inferni ejulatus ti clamores nos audiant Z Quod vero daemones nostra sciant, & audiant, testantur historiae plurimae. Ioannes Nollus homo rusticus, uti habet Deirio indisquis magicis & novissime P. Pexenset der p. I. hht. o. S. I. ubi ebrius domum rediit, ab uxore cibum & potum pollulavit , illi cum filiis omnia affatim subministravit. Urget ille , ubi sibi as--ctis sideant, sed cum uxor & liberi id detractassent,tot ille convivas dete-parist.

mones invitavit, quot cum uxore liberi adesse recusassent. Adsunt repente septem , qui mensam flaminivomis circumitant oculis. Hic dum uxor tu liberi fugam capiunt solus relictus maritus, cum lio.

spitibus quid agat Z Ubi tamen se recollegit, quaerit ex invitatis his hospitibus, quid sibi velint ' respondent illi coenare tecum , tuonim nos invitasti. Bene, inquit, sed prius manus sordidas lavate. Lavant illi, & ad mensam advolant. Quibus ille indignabundus dixit. Quae vero ista est vestra impudentia i necdum bonum JEsum consueta benedictione invocastis, & sic mensae accumbitis Ad JE-JΕ- x.-su nomen territi hospites sugam capessunt. Unus tamen caeteris suis mensuat ga dilapsis, locum post fornacem occupat, & inde abire moraba- utvοηπ.tur, indignatus proinde maritus, colum uxoris vicinam apprehen-

630쪽

Λ Discursus XXXVI

dit, qua daemonem morantem verberavit, ast quot ictus daemoni iri tentavit, totidem sensibiliter se ipsum laesit, & egregie contudit ut sic imprecationis petulantis culpam expiaret. Vides Christiane Lerictor, quod daemones audiant invitationem ad prandium , sancti in

coelo surdi ab haereticis finguntur. Ad coenam accedamus, cui gra- . tiarum actionem datam etiam audivi daemon, &adsuit. In Flandria. II Ganeones, quorum cuique sua erat appendix, dum simul

iidavidini, hi in serran noctem helluantur &s coriantur , unus forte dixit : Sat. ab illo Baccho, Venerique datum est , DEO saftem jam gratias agamus. eAsotratur. Subinseri alter , ego vero daemoni gratias agam, & agendas censeo, cui tam operose servimus. His dictis cum risu mensa solvitur , MPericulosὶ in cubilia singuIi cum sortis ruunt. Vix decubuerunt, D ecce adest smeni β' magnus ti nigerrimus Venator, cum duobus parvulis in speciem liqui horrenda voce dixit : ubi est, qui mihi gratias egit Z ad sum i reseram. SimuIque lurconem ex lecto extraxit a Iatere scor ti, atque a pueris veru ad id parato infigi secit, Iucu Ientoque in igne altari mandavit. Paruerunt prompte lixae, assatur infelix, &nidore assicori oris cubiculum, imb& domus tota redolebat, denique miserrima Orci victima emoritur. Venator deinde ad alios

conversus pari supplicio illos dignos dixit, sed modo jussu divino

abstinere, nisi tamen resipuerint, majora illos manere suppIicia. Ut vero uisio inanis non crederetur a polleris, duo reliqui mane secto socium in pavimento assum, & mortuum reperiunt. Qtium bene in hetero do Xos Sanctorum osores convenit illud , quod Christus Io- an. s. v. My dixit: Nolite putare, quia Ego accusaturus sim vos apud Patrem, est qui accusat vos Moyses. Cur non obsecro profi-desibus apud Patrem intercedat mater Christi, cur non omnes San-eii 'Sanciae DEI valeant pro nobis patrocinari, si Judaeos potest accusare Moyses Z Annon merito cum S. Ephrem Syro in lamentat. G nretis semper Virginis r crucem stantis exclamem : Precibus D EI Genitricis semper Virginis , & exercitus caelestium, ac coetus angeloriim, Cherubim, Seraphim, Prophetarum, Martyrum, Sanctorumque omnium intercessionibus, I omnium beatorii in supplicationibus miserere tuae Creaturae DEuscIementissime. Cur nanconvertamus nos ad coelites, quemadmodum id fecit S. Greg. NusLin orat. de S. Theodoro AI. Nos enim etiam qui incolumes, integri conservati senuis tibi beneficium acceptum referimus ' Petimus autem Duiliaco by Coosli

SEARCH

MENU NAVIGATION