장음표시 사용
361쪽
stante excommunicatione. Probat hoc ex plerisque iuribus Duranius i. 3.derit. cap. 22.num. II. dc suffragantur multi DD.apud Sanchem 7.opuscul. c. a.dub. contra aliquos apud Couarruviam b. uar. cap. I 3. . num. 8.Accedit ratio. Nam si homo tenetur ad bEcil recitationem vi ordinis sacri aut religiosae professi nis,constat iundamentum obligationis recitandi,non tolli per excommunicationem. Si autem astringebatur ad recimndum vi beneficii perstat obligatio: quia quamuis excommunicatus non faciat fiuctus suos, ramen per cum stat quominus sevistus percipiat. At
iuxta regulam iuris in o. Damnum quod quis sua culpa suntit, sibi debet non aliis imputare. J Accedit
quod homo non obstante excommunicatione, retinet beneficii titulum & possessionem.inare perinde se habet ac is qui priuatur fructibus defectu residentiae. Hunc vero nemo eximit onere recitandi horas iaCanonicas, ratione beneficii cuius titulum & possessionem retinet,etiamsi culpa sua careat fructibus. Passim dicitur, excommunicatum in priuata officit recitatione dcbere omittere Dominus vobiscum , eo quod hae voces sonent communicationem cum aliis vrdocet Petrus Damiani opust. II. Doctores tamen non ignobiles,excommunicatum,in priuata recitatione ea verba proferentem, liberant a culpa,Vt Auila 2. p. c. 7.
disp.4.dub.s.nec multum abest AEgidius de Conincktrach .de excom.dub. . num. sq. Nimirum qualiscunque expressio communicationis,non est communicatio,quae sola Vetatur.
Ac etiam contionandi. Ad extremum , exconanunicatus Vetatur
362쪽
praedicare verbum Dei. Negant hoc Henriqueet l. i 3.C.7. 5 Sayrus l. 2 .de centur.cap. 3 .n. i q. qui etiam de- nunciatis excommunicatis , conciones permittunt. Soto autem in A. d. 22.q. I.artic.4.conclul. 2. concedit excommunicatos non Vitandos posse munus conci
nandi obire. Verum hi autores, sine idoneo fund mento restringunt ius uniuersale, vetans excommunicatum caeteris communicare in sacris,quod certe fit tractando Dei verbum. Itaque occluditur ea in parte os excommunicato. Et merito. Est enim spiritualitet
laprosus, qui in lege os habere opertum iubebatur, patente reliquo corpore,quod quid signisi paret,acciape ex Origene hom. 8.in Leuitic. Nuid est hoc quod omnes corporis partes nudas habere praecipitur, Mos solum operire iubetur Nonnc palam est Minaperto positum, quodet qui in lepra peccati est, clauditur sermo, claudituros, ut fiducia sermonis , dc docendi authoritas excludatur3Peccatori enim dixit Deus. are tu enarras iustitias meas,cst adsumis testamentum meum per os tuum Z Clausum ergo habeat os peccator, quia qui seipsum non docuit, docere alium non potest :& ideo os sirum iubetur operire,qui male
agendo, loquendi perdidit Iibertatem. J Haec porro in
excommunicatum cadCre, tradit aperte origones ins equentibus. Prohibetur ergo excommunicatus,prh- , dicare Des verbum. Quamuis enim ca illi misericordia non negetur ut postit audire verbum Dei; S: concioni ab altero habitae interesse ob utilitatem suam, non tamen similiter ci conceditur, ut ob aliorum communem Vtilitatem habcat concionem;seclusa ta-nwl; cxtrema. aut valde graui nec fiuitate spititualii proximorum It Emque nui esset excommunicatus
363쪽
non vitandus , qui vi muneris tuneretur ad conci nandum,nec haberet quem sibi lubrogaret; ab auditoribus autem pro suo iure urgeretur ad concionandum. Tunc enim non obstante excommunicatione, posset habere concionem.
Privationam communicationis inscris,accesto spectans beneficia, munera E
17. Accessio priuationum communicationis in sacris , censeri potest, qu9d excommunicatus & ab munere quocunque Ecclesiastico, & a beneficio suspenditur, impedita acquisitioine dominij reddituum Ecclesiasticovum, iuxta probabilissimam leniuntiam
Couarruviae 3. Var. c. I 3. niun. 8. dc Valdc multorum quos profert Ricciullus i. . de iure person . extra Eccles. c. I 4.num. 2. quamuis num. 39. fatetur,hodie ex si multorum locorum, excommunicatum non Omnibus fructibus,sed selis distributionibus privari. Cf-terum in sententia valde communi,qua excommunicatus non facit fructus suos,beneficiarius excommunicatus, si pensione gravetur , non eximitur ab eiuS solutione,quamuis fructus non percipiat. Ita Toletus l. I.instruct .Sacerd.cap. I 3.num. I 6. & Gigas trach. de pension.q. γ .ac Gutierres i. I.qq.Canon.cap. I .num. Ias. se ramen restringens adpensionarios Ecclesia- rum Cathedralium. Addit Gigas q.illa 6 .8c ex multis textibus confirmat: excommunicatum quoad Om nia Ohera haberi pro non excommunicato. Quod e communicatus priuetur distributionibus, α quiden,
364쪽
dem tametsi non sit denunciatus,& ientcntia hoc expresse non serat, tradit ibidem Gliti erres n. 9s. ivbi tibitque Moneta in opere de dii libui. p. a. q. I. a
28. Contrahit praeterea excomunicatus, inli abilitatem ut ad Ecclesiasticum beneficium vel eligi ipse possit,uel alios eligere, eisve beneficium conferre, aut quomodolibet ad beneficis adeptione ab alio faciendam concurrere. Explico. Non potest in primis, excommunicatus csi ferre beneficium, siue per seipsum, siue per Vicarium non excommunicatum,quod recte statuit Rebutius ad cap.postulastis. de Cier. excomm. ministr.num. s8. & Ricci ullui l. q. de iure person. cxtra Ecclς1. c. I .num. 3. Item non potest eligere alium ad beneficium. Valent porro ista, silue excommunicatus conserre Sr eligere debeat solus, siue cum aliis. Tunc enim repulso excommunicato collationem vel electionem per solos innoxios esse faciendam,docent passim DD. cap.unico ne sede vacanre. lib. o. Quod si excommunicatus,simul cum ahis eligat, aut conferat, actus est nullus , ut probat Rebustus supra num. 9O. additque num. Ioa. Io 3.idem dicendum esse deinstitutione. Rursusque n. iap.ide habet de nominatione. Ioannes Andr.&passim DD,cap.ni bis.He hii e patron. idem docent de praesentatiorie ad beneficium; quod de praesentatione facta per patronum Ecclesiasticum excommunicatum,est extra dubium, ut vide
De patrono laico idem late statuit Ricciuiliis libro illo A. c. q. contra Rebussum supra n. Io 3. & Io . Quia. .vcro prce sentatio fit ratione officij priuati, perinde mit ad eius nullitate, siue patronus prauentans lit ex
365쪽
communicatus publicus, siue occultus, ut tradit Re-ibussus consili. s 3. quamuis aliter se habeat res in col-,
latione quia fit ratione officii publici,unde quamdiu
excommunicatus non est declaratus , valet collatio per eum facta, iuxta commune effatum petitum ex l.
Barbarius.Ge ossic.Prael. Nulla praeterea cst permutatio beneficii facta per excomunicatum. Pori o omnia praedicta, non tantum valent de beneficiis strichesumptis sed etiam de late dictis,non exclusis praebendis & quibusvis iuribus spiritualibus competentibus ex institutione Canonica, ut cum Suareet, & Alterio tradit Ricciullus libro illo A. c. ap. 3.num. s. 29. Iam quod excommunicato conferri nequeat seneficium, siue late siue presse acceptum, nec ad id eligi postulari,nominari,praesentari valide possit; cer- 'ta & communis est doctrina, quam late stabiliunt
AZ kt.2.l. 7. .7.SuareZ t. s. 3.p.d. I-Ricciullus dicto libro . cap.6. & ratio est clara. Interdicitur enim excommunicato , communicatione cum fidelibus. Non potest autem quis potiri beneficio,absque communicatione. Item beneficium fere datur propter munera Ecclesiastica. Ab his vero arcetur qui est excommunicatione perculsus.Neque vero ut praedicta valeant,necesse est excommunicatum esse denunciatum vel publicum. Quinimo ratum esse debet, ex- 'communicatum nullo ex modis praedictis posse valide obtinere beneficium,etiamsi qui reuera est excommunicatus, habeatur liber ab eo vinculo, & sic ferat vulgaris sensus: Itemque ut cum Glossa & Couarru
uia statuit Lest l.de iustit. c. s. num. is . etiamsi ipse excommunicatus contractam abs se excommunicatio ite . inuincibiliter ignoret,& eam quoquenesciant
366쪽
Propria excomm. in quosita. 32 et
qui aliquo ex praedictis actibus erga excommunicatum fungi volent. Nimirum ignorantia inuincibilis ex utrauis parte interueniat, non tollit obicem obtinendi beneficii, sed tantum liberat a noua culpa Mpoenis eam consecuturis. Nihil porro refert, quacunque ex causa tentet excommunicatus irrepere in beneficium : id est, siue ex causa permutationis, silc ex causa resignationis. Imo etiamsi resignatio & permutatio antecessissent excommunicationcm, ipsa tamen
subsecuta,praepeditur ius quod tribuendum superest. Non refert quoque, quod beneficium detur in titu.
tum aut commendetur. Nam eX communicatus, a qud
ineptus est ad munia ob quae beneficium tribui potest
quocunque modo. Eademque ex causa, excommunicatus cst incapax literarum ad beneficia vacatura, ut
recte asserit Gigas de pension. q. Iq. qui addit,incapacem quoque esse pensionis datae titulo Ecclesiastico;
annuuntque Vasques,saares,& Henriques, quos adducit & male delerit Praepositus dub. II. de excommvn. num .s 4. Acceptatio quoque beneficis ante excommunicationem oblati, vel collati, nulla est si fiat temporc excommunicationis, ut tradunt Huri adodisp. , .de excom .dissiculi. '.'& Couatruuias ac dius quos adducit. Quamuis auterm ab latio sequos: tollat excommunicationem cum qua quis est adeptus beneficium, adeptio tamen nulla manet, Estque opusi noua beneficij adeptione: quia absolutio ita tollit vinculum praesens , & quae ad illud nunc consequuntur,
. Ut tamen non tollat praecedentem beneficii incans citatem. Et ita recte Garssias p. I. de beneficap. s,nUm. IO. SayruSi. 2.de censur.c. s. num. s. de gid.Con incla 'disp. de excomm.num. 7'.
367쪽
3o. Annectititu insuper excommunicationi, priuatio omnis iurisdictionis in utroque foro Ecclesiastico, id est tam ex torno & contentioso, quam interno , quod pomitentiae forum appellatur. priuationes antiquis licet iuribus statutae, etiamnum tamen durant: quia por ius nouum a Martino V. latum, nullus fauor excommunicatis ipsis est factus. Quare cxcommunicati quicunque, atque adeo ctiam tot crati, Sc qui se excommunicatos prorsus ignorant, pro politis fauoribus potiri nequeunt. In gratiam tamen fidelium, concedit Ecclesia, ut valnant omnia ab excommunicato occulto gesta, vitaleprosequitur Castro lib. 2.de lege po n. cap.Is post conclus. a. quod ad
ςxcommunicatum toleratum extendunt Henriq. lib. I .cap.8.num. 6.& Auila 2. p.c O .disp.6.dub. .adducans Nauarrum ac Gutierrem; nec male,quatenus fa uores illi non in excommunicati tolerati,tod in caete, porum commodum possunt cederc.
Hulatriuationum communicationis externa',
Quae ad duarum propositarum communicationum ςxclusionem excommunicato in illi tam pertinent, pulchre omnino Conc .Lemovicense anno IO cele-
pratum non sine axi, hario nunquam in Ecclesia uni- uersaliter recepto,& seueritatis plane insolitet his veris bis ςxpressit, agens de excommunicatis priuatim: vl- tra interdictum , quod ibi dicitur excommunicatio ς publica. fHi tales, & priuatim excommunicentur, Vti ni seglogati a communione corporis &sanguinis
Pornmi.In Ecclusiam intransum ullam habeant licen-
368쪽
Propria Excomm in quo sita. 323
ciam. Cum Christianis non comedant neque bibant,
neque ambulent; carnem non comedant,Vinum non bibant,non tondeantur neque radatur, ad nullas Ora
tiones proficisci praelumant. Si infirmifuerint, non vis tentur a Clerico;morientes in ipsa cxcommunica . tione non sint de loco leuati in quo mortui fuerint. nec cooperiantur lino,neque petra,neque aliqua munitione; iubstantiam eorum nullus pro animabus eorum in cleemosynam accipiat. J Porro quod tot Sctantas quoad sacra priuationes excommunicato ha-flictas considerans Maiolus tib 3. de irregular. cap. 2 I. snmo,assirmat, quemlibet excommunicatii in cite irregularem,reiiciendum est, quia non consonat iuri, in quo nusquam eiusmodi irregularitias proditur. Qitin-1mo tu ia statutum habemus I ut excommunicatus in CXcommunicatione celebrans, fiat irregularis : quod falso statueretur, si ipsa excommunicatio iam inue --xisset irregularitatem, ut ait Maiolus.
communisatiosiaesium mere interna, ne ubcs
Ecclesiae, nec peream excommunicato adimitur.
I. . A Communicatione mere ex rerna in rebus humanis dc sacris cxcommunicato erepta,progredios
ad mero internam , quae iuxta aliquos partim liabest dispositioni Ecclesiae & cxcommunicato eripitur, partim non potest Ecclesia tolli, &ideo salua ma net ei qui excommunicatur.Communicatio enim interna in fide, gratia, virtutibusque infusis, non potest tolli ulla homini extrinseca potestate creata. i Soliab N a hoire
369쪽
homo potest eam sibi grauiter peccando eripere. Est 4 ie id inter peccatoris mala non postremum, quod qui per gratiam erat socius Angelorum bonorum M sanctorum hominum, frater fiat draconum & socius
struthionum ; & quod est miserabilissimum, sola sua
voluntate eo deueniat. Haec igitur communicatio noli potest per Ecclesiam concedi aut tolli.Vnde non modo qui iniuste percelluntur excommunicatione, si sint in gratia , retinent hanc communicationem cum aliis sanctis led etiam cum iuste fuere perculsi,in potestate eorum est,communicationem istam resumere interuentu contritionis, priusquam ab Ecclesia exol- uantur. Supponitur quidem ad iustam excommunieationem griuis culpa,proindeque antecessit excom- municationem, interclusio huius communicationis. Ipsa tamen excommunicatio nequaquam intulit huiusmodi interclusionem sed homo solus eam sibi male creauit, non Ecclesia illi inuexit aut inuehere po
32. Non me latet quorundam opinatio,quam ex aliquibus anterioribus retulit Soto in A. d. 22. q. I. armrie. I .dub. χ .nec nisi sub dubio reliquit. Praeter priuase' rionem ergo gratiae atque virtutum, existimat ea se tentia,induci poss e priuationem communitatis meritorum , consequentis internam gratiae virtutum communicationem: quae priuatio, dici potest priuatio necessituduiis consurgentis ex communi possessione
bonorum spiritualium & internorum. Bona auippe illa interna , possunt sub duplici consideratione speetiri i : nempe & ut bona interna ac propria subiecto cui insunt, oc ut similia iis quae insunt aliis fidelibus, ratione quorum similium bonorum existit intor sideles
370쪽
Propria Excomm. in quo sita. 323
les illos necessitudo atque cognatio ; ita ut homines iisde talibus bonis potientes,censeantur esse ei uidem cognationis , imo familiae , quod etiam arcitius Mintimius est, eiusdem mystici cmporis Christi Domini. Duplex namque est Christi corpus, ut rei te dixit Petrus Damiani serm. de S. Magdalena ; unum quod verbum assumpsit ex Virgine , alterum pro quo talis assumptio facta est,quod nos ipsi ibimus, siue Ecclesia
Catholica. Eo ipso ergo quod quis ab Ecclcsa inter
suos numeratur,& agnoscitur ut domesticus fidei, simul conseritur corpori Christi mystico per dotes ib- pernaturales quas proposuimus; gratiam inquam atque virtutes, fitque membrum de membro, ut Apo- istolus loquitur , & induit quandam cum aliis fideli bus necessitudinem , ratione cuius exurgit obiecti uxilla meritorum communicatio quam supra proposui, per quam multa bona obtingunt fidelibus,pr ter bona quae accipiunt ob priuatam suana excellentiam. Qua ratione, ex eo quod quis annumeretur ciuibus alicuius ciuitatis , habet priuilegia toti illi ciuitati co- munia, distincta ab iis quae priuatae eius virtuti seorsim debentur. Eadem quoque ratione,seruus caetero qui multis dotibus excultus si excedat e familia alicuius magnatis, non amplius excipietur eodem modo ab iis qui amicitia vel necessitudine aliqua cum eo magnate noctuntur. Nec aliter peritiores Theologi philosophantur de aggregatione ad merita ordinum, , ut dico tractans heteroclita spiritualia. Similiter ergo, etiams1 aliquis gratiam & virtutem quasi priuatam sortiatur insignem, tamen nisi ea gratia & virtus faciat unum cum virtute caeterorum fidelium;id est ni,