장음표시 사용
371쪽
fidei, excidet multis bonis quae ratione illius coniunctionis cum Caeteris, ei obuenirent. Vt autem quiscens cantur de familia Dei, sitque Ecclesiae dometti cus, & membrum myllici corporis Christi Domini; vel ut inde excludatur,habeaturque pro extraneo, stin Ecclesiae potzstate , supposita occasione ex parte personae de cuius allectione in D ci familiam agitur. Ecclesia cnim, ex causa, potest aliquem tametsi interius probum, & vel iam ad se reuersum, vel caeterius dc coram hominibus probatum malum nolle sustino re in suo coetu,& mystico Christi corpore: quo pacto virtus eius & gratia si quana habet, fit priuata,& talis ut eam non collustret gratia & virtus aliorum, quia sublata cst moralis unitas; Sr extrinseca illa denominatio , quae necessitudo Ipiritualis dicitur , excisa est: per Ecclesiae potestatem. Haec est illa quam dixi, volnoua vel renovata aliquorum opinati ru
33. Ego tamen illi subscribere non Postum. Fati sis quippe in ea assumitur, esse in Ecclesiae potestate, facere ut homo habens gratiam charitatem, non sit mysticum membrum corporis Christi, & non perti neat ad Ecclesiam cuius Christus est caput. Ita enim statuendum in hac sententia fuit , ut subsumeretur, Ecclesiam pollie inducere priuationem communitatis
meritorum, qua Deus ex bonis caeterorum ad eun-dcm coetum idemque corpus mysticum pertinentium , mouetur obiective, ad omnibus communiter benefaciendum. At perspicuum videtur, rationem
membri Ecclesiae sitam in eiusdem fidei professione,
M a essu gratiae ac virtutum consummatam, cile humana potestate extrinseca inabdicabilem ab eo qui eiusdein sit fidei, multoque magis gratiae saucti tu , dinis
372쪽
dinis particeps.Quo constituto,comiit illa per Eccle- , siam inducibilis priuatio meritorum, cui haec sentcntia. inaedificabatur. Et hac ex parte , commuilicatici meritorum religiosi ordinis quae Religionum superioribus est arbitraria, differt a communicatione meritorum Ecclesiae, quae communicatio pelidet a solo Christo. Itaque ego quidem nullam agnosco pure in ternam communicationem inter fideles quae dispol1tioni potestati Ecclesiae subiacere,dici possit. Priuuis communicationis mixtae, negati, orationibus communabub. Restat communicatio mixta, id est partim exicrna ι partim interna, ad qu irri initio reuocabain suifragia, tam communta totius Ecclesiae per communium precum & satisfactionum applicationem , quam priuata uniusculiisque per suarum precum & satisfactionum applicationem ad alium. Vocantur suifragia communia . quae fiunt in persona totius Ecclesiae, vel ex eius communi thesauro per indulgentias conferuntur.Vi- dendum ergo est,quaten us haec communicatio subsit dispόsitioni Ecclesiet,& quς eiusdem priuatio eXcom- inunicato infligatur.3 . Suffragiis communibus per orationes in , persona Ecclesiae fusas, priuari excommunicatum, negant Hostien cap.cum et oluntateue sent. eXcomi de summa Confessi. lib. 3. tit. 3 3.q.Is 9. Contrarium ta men ratum est apud Theologos in A. d. I 8. constati que ex cap)acm.& cap. a nobis.de senti excom. & ex VM iis textibus qui prostant II. q. 3. dc apud Couar inrauiam lau omnino id versantenr in caPalma mater.
373쪽
p. I.initio, num. f. 4. S. 6. S. Thomasq. 3. de malo amc. i 3. huc aptat illud B. Ioannis. Est peccatum ad mortem, non pro illo dico ut roget quis. Itaque nefas est sacris ministris, pro excommunicato orare, cum eX 'prae ccpto Ecclesiae certam orationem praescribentis s
precantur nisi si quando Ecclesia id expresse indul
geat. Quamuis enim potestas excommunicandi sit a Deo collata,tamen modus Jc forma cxcomunicationis penes Ecclesiam est: unde communicatione quam aliquando vult ablata, potest aliquado concedere excommunicatis, salua ademptione caeterarum communicationum , atquc adeo superstite excommunicatione. Ecclesia ergo scria sexta in Parasceve, communia Ecclesiae suffragia impendit quibusdam excommunicatis;quod aliter miniis commode extricare nituntur S.Thomas in A. d. 28.q. 2. artic. I. ad I. & ibid. Gabr. litera P.Non orat quidem pro cxcommunicatis in actu signato , quod unum vult a1lerere S. Bernardus trach. de grad. humilit. insue. Orat tamen pro haereticis de schismaticis, qui utique sunt excommunicati. Extra cum diem, excommunicatus plane excluditur a participatione communium Ecclesiae orationum siue earum precum quae fiunt a ministi is Ecclesiae prout talibus, de in persona Ecclesiae,eitisque nomine. Tantum est ambiguitas nonnulla, quae oratio habenda sit talis. Nam quod Nauarrus Enchir. de Orat.cap. ZO.num.4O. Ex quibusdam textibus noth admodum idoneis, afferit omnes Clericos etiam primae tonsul ae , omnes rcligiosos utriusque sexus etiam nouitios, ac cyt vocant, donatos quarumcunque Eccle-- siarum,etiam secularium,orare ut ministros Ecclesiae,
ac in eius periana,nullo modo est admittendum. Illae' .
374쪽
ergo orationes fiunt in persona Ecclesiae eius no- mine, quae a ministris ad id deputatis funduntur ex Ecclla sitae mandato. Quemadmodum enim persona publica dicitur, non quae in omnium oculis versatur,
iud quae ministerium publicu exercet sub certis legibus a Republica constitutis; quae vero persona tale ministerium non habet,dicitur priuata, quod item deministro dicitur cum non agit secundum potestatem quam a Republica accepit,sed secundum quod est talis homo: Sic oratio non dicitur publica, ex eo quod fiat coram uniuerso populo, unde oratio patibularii iam iam de furca deiiciendi, non est publica sed priuata. Sed ea duntaxat oratio dicitur publica, fitque in persona Ecclesiae, quae a ministro ad id destinato, autoritate ac mandato Ecclesiς in tali circunstantia sunditur , quod addendum est ad ea quae miniis plene de oratione priuata & publica disserit Anton. Perea ad
cap. 27. rcg. S. Bened. num. 6. Caeterae vero orationes,
tametsi ab Ecclesia institutae tanquam formulae precandi , non sunt ab Ecclesia institutae ut eius nomine promerentur;quia liberE & citra mandatum scindun- tur: unde hora funduntur in persona Ecclesiae eiusve
& t. S.d. q.f. .num .7. Sic igitur intelligetida est priuatio orationum communium, siue susarum in persona Ecclesiae ; comprehenso etiam in eis sacrificio prout nomine Ecclesiae offertur, quam priuationein excommunicato infligi diximus. 3 s. Valent porro ista, primo ; etiam quoad ex-
Communicatum no vitandum, Vt recte asserunt Sua- rea t. , . .p. d. 9. s. a. num. II. dc Praepositus dub. 6. de
exciam.num, s .Ecclesia enim a qua haec participatio Lia X s pendet,
375쪽
pender, nihil fauoris impensum vult excommunicatis quos in aliorum gratiam tolerat, ncc iubet vitari. Valent praedicta,lccund5, etiam quoad excommuni -- catum iam contritum & paratum satisfacere, cupi diimque exolui vinculis contractis. Nam quouique exsoluatur, &absolutio ab excommunicatione impendatur, perstant nexus iniecti ; atque adeo etiam priuatio de qua agimus. Sicut homicida contritus, manet implicitus reatu poenae sceleri suo consenta Mneae ,& irregulatitate, si eam inuexit homicidium. Haec resolutio fatis aperte habetur ex cap dacro, & ex cap.cum desideres, & ex cap. a nobis, de sent. excom. subscribuntque Soto in' .d. 22.q. I. dub. penult. Bo
nac.q.2.de excom.p. I.num .6. Alanus l.de sacri f. cap. 3I .contra Maiorem in .d. I 8.q.2.ad a. Nauarrum in summa c. 27. num. 36. Toletum l.I. cap.4.mun. 4.&Auilam multos proferentem 2. p. C. 6. disp. . dub. 2. Valent tertio praedicta ; etiam quoad iniust e excommunicatum, dummodo excommunicatio fuerit vali da; contra Caietantim tomo I. opuscul.tract. I. resp.
Reginaldum lib. 3I.num. λ.& Scortiam multos adducentcm l. a. de Missa cap. 2. num. 4. Sane plerunque excommunicatio potest valere etiamsi iniuste fera
tur, ut dicam in fine huius lucubrationis. Qu)omodo ergo tunc carebit hoc effectu suo, qui est illi primariu* atque praecipuusῖ Valent denique praedicta quar
tiubet: sed non recte,nam quandiu perstat causa,sule' ' excommunicatio quς sola absokItione adimur,x m-' . . . in
376쪽
Propria Excomm in quo sita. 3 3I
diu debet perstare hic eius effectus, nec Ecclesia vllam gratiam a se fieri vult cxcommunicato, quamdiu manet illigatus spiritualibus hisce nexibus. Non tamen priuatis.
36. Semper porro dixi, hanc priuationem esse communium Ecclesiae suffagiorum vel orationum: quia Sacerdos v. g. potest multipliciter suffragari al- teri,& pro eo Orare.Nimirum,uel I .in persona Christi quam gerit vi suae ordinationis,quippe minister ad id a Christo delectus, ut ipsius Christi nomine offe- , rat,& talcm effectum applicet: Vel a. in persona Ecclesiae , quae item delegat sacerdotem ut luo nomine sacrificium offerat, & communem effectum ipsi Ecclesiae ex opere operato respondentem, membris suis applicet: Vel 3. priuato suo nomine. Privata suffragatio,nemini vetatur. Atque ita communiter Scholastici in A.d. r 8. aut a 2. concedunt, fas esse priuatim orare pro excommunicato quocunque. Idque, tametsi am-Digit Soto in A. d. 22 q. t . artic. I .'ad I. dubium, potest quoque Sacerdos . tuo nomine praestare in altari, Ut
excipiendum memento ut vocant, de quo aliqui male tricantur, recte ab AEgidio reiecti disp. de excom. n. 37. Potest item,pro cxcommunicato tolerato Cu quo
communicare licet, bsterri sacrificium , manabitque ad euma fructus ille sacrificij qui est ab Ecclesia inde pendens, dummodo talis excommunicatus sit ad recipiendum eum fructum dispositus; v. g. si se per contritionem
377쪽
tritionem mundarit a culpa.Ita recte Praepositus 3.p. q.8 .num.76.adducens Suarem, Atalam, & Henri- quem. Tantum igitur negaui,communia suffragia sita in precibus publicis, & lacrificii applicatione qua- . tenus facta nomine Ecclesiae. Qui autem haec quO-que concedunt posse excommunicatis toleratis applicari,ut AEgid Coninck dub.6.de excom. num. AO. euacuant squantum video, ) excommunicationem. Quare ratum esto, suffragationem excommunicatis . praestitam nomine Ecclesiae , non modo prohiberi, sed etiam cassam & nullam reddi : quia haec omnia subsunt dispositioni Ecclesiae, quae in ultionem iustam,merito illis priuat excommunicatum.
Item negatis indulgentiis. 37. De suffragatione per transsationem satisfa- :etionum, idem dicendum est quod de suffragatione
per orationes & sacrificium.Nimirum concedendum est, suffragationem priuatam per propriarum satisfa- ctionum transsiisionem in excommunicatum, non esse prohibitam. Sccus autem est asserendum,de suffragatione per latisfactiones commimes, in conces sione Indulgentiarum expromptas e communi Thesauro. Ecclesia enim penes quam cst thesauri illius dispensatio,non vult ut excommunicatus eo potiatur Vlla ex parte, ut recte asserit Rosella v. indulgentia, j. IA. Adrianus in A.q.2.de clavibus,ad I. ex inductis in principio principalis argument SuareZ t. s . .p. d.9.c
nes ad indulgentias,quia tametsi Nauar. de Orat.c. .
378쪽
Propria Excomm . in quosita. 3 3 3
a num. I9.& cap. 1 O. a num. 9. agnoscit alia quaedam suffragia communia ,& nomine Ecclesiae impensa, quae sint satisfactoria ex opere operato,tamen Verior sententia,pro qua pugnat late Suareae t. q. 3.p. d. 8.c8. a num. s. nullum tale suffragium commune,a sacrificio quod ex opere item operato satisfactorium est,& ab indulgentiis distinctum,admittit. Quare negato iam sacrificii fructu eommuni de quo Ecclesia potest disponere. , & negatis quoque indulgentiis,nullae supersunt satisfactiones communes, quarum applic tio fieri excommunicato queat. Privationum excommunicato infictamm, coronis,
ademio proteritionis metalis disime
Angelica.38. Coronidem priuationum quibus excommu- nicatus multatur,appono cum Iacobo Bayo l. i .instit. 'relig.Christ. cap. 3oo. priuationem diuinae protectionis specialis,quae poemissa est Ecclesiae: Eo ipso enim quod excommunicatus excidit communione Ecclesiastica, omnibus bonis propositis constituta, priua- tur quoque illa praerogatiua diuinae specialis custoc diae,ac beneficentiae, & tutelae aduersiis hostes praesertim internos,quae variis locis promissa est membris . Ecclesiae : ut ferunt loca illa quibus Deus spondet se fore Ecclesiς murum ignis in circuitu,& idipsum vi toribus Christianis praestiturum, quod olim columna inumboans praestabat peregrinantibus Hebraeis. Attiagit lioc excommunicati damnum S. Chrysostomus hom. in I. ad Timoth. Potestque eodem referri,
379쪽
quod S.Leo epist. 89. inde maxime timendam esse docet excommunicationem, quod per eam excommunicatus exuatur omni interno munimine, quale certe
praesertim est diuina specialis protectio. Agnoscit quoque hoc excommunicati damnum , supplem. S. Thomae 3.p. q. I. artic. a. ad 3. & Magister quem citat, in η.d. I 8. Subtractioni diuinae protectionis spe- cialis, adiungenda quoque est subductio praesidii sanctorum Angelorum, quod magni omnino esse momenti S. Bernardus serm. I. in festo S. Michaelis admonuit , quippe per quod Deus plerumque nobis , prospicit. Non quod Velim excommunicatum pror-1us destitui sichoriun Angelorum Praesidio, praesertimque Angeli custodis; sed quod specialia beneficia -
qtue extra ordinem communis prouidentiae, plerun- que obueniunt Ecclesiae per Angelos,cess ent pro e Communicato,ut recte assirmat Hugo Victor. l. r. de Sacram.cap. 1is.&Panorm.in rubr. de sent. excom. &ex eo Ripa ad lJι constante. E. tui. mair.num.66. Fateor hanc priuationem diuinae spocialis prouidentiae immediatae de Angelicae,non infligi excommunicato directe ac pcr se : quae causa est cur plerique Doetorum cius non meminerint. Consequitur tamen ad statum in quo Ecclesia excommunicatum collocat. Summem capitis. 39. Ex disputatis tam fuse toto hoc capite, habemus quod tanquam necessarium reliquae tractationis fundamentum iacere proposueramus: nempe in quo lita fit excommunicatio simpliciter & per excel-c llcntiam dicta,quae intelligenda est,quoties absque
380쪽
alio addito intentatur vel infligitur excommunicatio in re graui,& penes quam aliquis antonomastice excommunicatus dicitur. Sita namque est, in priuatione communicationis fidelium, externae, humanae dc sa-Crae , itemque mixtae ex interna & externa , ac specia- lis protectionis diuinae & Angelicae. Hanc priuationum congeriem, Vocamus propriam ac plenam excommunicationem. Antiqui paulo aliter nominabant. S.Cyprianus ut ex eo variis locis congestis mo- strat erudite Pamel. ad epist. 8. num. ἔO.quandoque Vocat excommunicatum, abstentum, abytinere dicit pro excommunicare. Alibi id exprimit per haec verba,
' arcere a commΜmcatione; ct non communicare;eiicere rede Ecclesiapellere ; a communicatione cohibere; Ecclesia, excludere;ὰ communicatione abstinere; sacerdotum voce damname; aut simpliciter condein me. Apud Tertullianum c. 39. Apolog. haec e communicario definitur, censura diuina qua iudicatar magno cu pondere, ut apud
certos de Dei conspectu ρω summum futuri iudiciypra iudicium est , si quis ita ι liquit , ut a communicatione
orationis,ct conuentus,ct omnissandri commerci , relege
turper seniores prasides. Alibi ocat separationem ab
Ecclesia,2 ab omni etiam commvi cario fraternitaniae. Item relegationem ab Ecclesia . ct co et unicationi sim. rerdictum , prohibitionemque nequis in Ecclesiam recia/ piatur. Praeterea,depulsionem a communicatione,ct sub-c . :motionem μb omni nou modo limine , verum etiam tedio Ecclesia. A dbaec ; exautorationem ct ab Ecclesia eierationem, eradicμtionem de Ecclesia, protellionem quoque' aut dationem extra eam. Videsis appendentem singulatim Tertulliani loca Pamelium ad librum eiu de 'rudic. cai. I'. num. D 9. ubi addit uniuersa, pro e ' quod