장음표시 사용
301쪽
Horum aliquot exempla habemus in decretis apud Iosephum, Lib. XI v. in quibus immunitas a militia Judaeis conceditur. Alii militabant quidem cum Graecis di ta manis, sed tamen quoad fieri poterae, mores & ritus patrios observabant, quorun, aliquot exempla habemus apud eundem Josephum & alios. Fupremus vero & praecipuus gradus Hellenismi erat, quando neglectis patriis ritibus, toti in mores & religionem gentilium concederent. Tales erant illi, qui apud Iosephum, lib. o. cap. V I. Antiochum accedunt, paratos se esse dicentes relictis patriis institutis & legibus, religionem regis & Graecanicos sequi
mores, adducentes sibi praeputia, ut Graecis viderentur similes. Istiusmodi in lib. x II. Machab. cap. Iv. dicuntur sub petasum cogi, vim m modi sequia petasus Macedonicus imponebatur iis qui militiae nomen darent. Talis vero habitus summus erat gradus Hellentisi, unde ibidem dicitur rex i-Fusius aliquando haec sumus prosecuti, nequis imposterum Hellenistis Iudaeis peculia, rem linguam aut dialectum affingat. Recte itaque vit magnus in duobus quos de lingua Hellenistica conscripsit libris, linguam eam explodit, peccat tamem in eo, quod Hellenismum ad solum referat sermonem. Licet infinita sint ea quae de futilitate hodiernae Grammaticae Hebraeae ct commentitiis Iudaeorum punctis dici possint, haec ipsa tamen, quantumvis pauca, iussicere possint, ut tandem aliquando resipiscant Christiani, & suam
agnoseant imprudentiam, cum acrius di animosius in adstruenda utriusque commenti veritate, quam ipsi met d
pugnent Iudaei. Ad Abbandam punctorum antiquitarem, ne ipso quidem dubitant abuti Clitisti testimonio, cum
dicit unum sta aut unum apicem non periturum. Ostendant viti boni notare punctum. Credant Galem, credant omitibus Graecis Gratamaticis, cuta assirmant vocem hanc significare virgulam rectam aut partem literae,
ut cum dicunt A duas habere N tres, M vero P p quatuor,
302쪽
et 'o DE SI B Y L L I NI squatuor, & sic in caeteris. Itaque cum SerVator noster unum jota Vel unum nominat apicem, id non de Joth Hebraeo, quod minimum duaS, aut Samaritico, quod com plurra continet apices, sed de Graecorum intelligendum est tota. Verum nescio qua ratione factum sit, ut hoc nostro seculo plerique fere docti Christum & Apostolos Hebraice semper. locutos fuisse existiment, non autem Graece, quia nempe sanctior Hebraea ipsis videatur lingua, ac si in so no & crispatione linguae sita sit sermonis sanctimonia, sanctiusque locuti sint olim Cananaei, quorum linguam amplexi sunt veteres Hebraei, quam vel Paulus Vel Evangelistae. Nullis profecto vel argumentis Vel testimoniis ni titur haec opinio. Ubicunque jam ab Alexandri Magni temporibus Graeci fuere domini, ibi etiam Graeca praevaluit lingua, & gbsurdum est unam excipere Iudaeam, cum& Iosephus & Machabaeorum libri satis testentur, quam prompti sub Graecis regibus fuerint Iudaei, in assciscendis Graecorum moribus, adeo ut major pars Graeci quam Judaei videri maluerint. Linguam Graecam, id est, linguam dominantium, etiam illi qui Graecos oderant, si intellig & rebus suis vellent consulere, addiscere cogebantM. Ut in AEgypto, Asia, & reliqua Syria; ita quoque in Judaea nulla praeter Graecam audiebatur lingua, in urbibus praesertim oppidisque Soli illi qui rure & in pagis versabantur, aut denique Vilis popellus dialecto utebantur Vernacula, id est, Syriaca, & illa quoque seculorum lapsu plurimum immutata & facta semigraeca. Ne in Hierosolymitanis quidem Synagogis alia praeter Graecam personabat lingua. QEod si Hebraea praelegeretur Scriptura, accedebat inter Tretatio Graeca, a talis quippe doctis intelligebatur Vetus Hebraica lingua. Quamobrem si tuto cum Judaeis congredi velimus, abroganda sunt puncta, quae & EHIias Levita & sagaciores Iudaei novitia esse satentur, &explodenda spuria ista & a b antiqua plurimum discre-
Eans Grammatica, Mod eo facilius licebit, quod & ipsi
303쪽
O R A C U L IS. quoque Judaeorum magistri admittant, nullam aut admodum exiguam ante Rabbi Iehudam habuisse se Gramma ticae scientiam. Relinquendae denique omnes noVae Versiones, & firmiter adhaerendum versioni LXX. Virorum,
quam & Christus & Apostoli & omnes antiqui agnovere Judaei, illi nobis exemplo sint, ut & nos quoque illam
amplectamur. Quod si versionem hanc non admittant Iudaei, ostendendum eos nullum habere fidei & religionis suae fundamentum, si necdum advenerit Messias: & si quis sub hoc nomine comparuerit, illum non posse esse Verum Messiam, utpote cujus tempus jam praeterierit: at vero Christianos, qui huic versioni acquiescunt, & non hodiernis, sed antiquis credunt Iudaeis, & Christum praedicto a Daniele & omnibus Prophetis tempore advenisse statuunt, illos optimum & firmissimum religionis suae ha
here argumentum. Auferantur modo Judaeis novitia puncta & novitia Grammatica, inermes erunt, & nulli homines ad veritatem facilius poterunt compelli. Solis his su tilibus armis confisi, incautos eludunt Christianos, quorum est culpa ut hoc tempore aliqui in mundo reperiantur Judaei. Qua enim ratione Jacobi morientis vatici.
nium & Danielis hebdomades constare possint, si necdum advenerit Christus 3 Quid demum de tota fiet sacra Scriptura, si permittamus, ut hoc demum tempore, ex novi,
tiis punctis, & spuria Rabbinorum Grammatica, novae in terpretationes, & novi & inauditi producantur sensus ad placitum Judaeorum, religionis inostrae hostium, & vel propria confessione ignarorum linguae Hebraeae 3 Esto ut in
his expositionibus aliqua occurrant, quae, permittentibus& simul ridentibus Judaeis, Christiani sibi savcre existi. ment; sed quis gentilis aut denique Christianus acquiescat interpretationibus factis postqv im impletae sunt prophetiae,& quando Verba aptantur eventibus Si rectam insistere viam & adversarios obruere velimus, relinquendae sunt prOphetiae eo sensu, quo acceptae fuerunt antequam reS iiDP p et plerentur.
304쪽
ayet DE SIBYLLINIS plerentur. Hoc si fiat, ne qui em quod hiscane sepererit Iudaeis. Desinant itaque tandem aliquando incauti & ini. prudentes Christiani futilibus istis Rabbinorum commen iis majorem quam ipsi Iudaei fidem tribuere , sciant totum istum laborem, qui punctis & accentibus Hebraicis impenditur, aeque Vanum esse, rumc six studium eorum, Picirca hodiernos Graecae linguae versantur Accentus, imo etiam vanius ; licet enim utrique hae ratione corrumpunt& pervertant veterem pronuntiation*m, minor tamen est culpa eorum, qui in lingua Graeca id sibi licitum esse exi stimant. Cum enim omnes in hac iupersint Vocales, e ror tantum fir in syllabarum quantitate. At Vero cum in lingua Hebraea perierine etam Vocales, non tantum in
Prosodi , sed re in liceris, ct in sensibus peccatur.
305쪽
vos nune me converto, O In i, gens olim Deo, , dilecta supra omnes gentes ; nunc non Deo tantum,
sed S omnibus pene invisa hominibus. Iniquas
vestras fretunas & calamitates, non vos tantum, sed , illi iim qui vos oderunt, deplorant. Sexdecim jam eminere se- , a, ex quo in perpetuo exilio , captivitate disper iovioi- . tis, nec finis aut requies vestrae erit futura miseriae, antequam veniat illi, quem frustra hactenus expectatis, Messas. rustare vesra dicitis peccata, quo minus illa palam se Tolis vetidendum exhibeat ; es natum quidem praedicto a Prophetis tempore ante complura secula, sed clam se tenere, is inter leprosos ad portas urbis Roma, aut etiam aliti, st totum
delitescere e eterum tantane oculos Tesros incessit caecitas, ut quem omnes gentes totus pene agnovit mundus, vos soli non videatis 3 Reducite velum quo et ri obnutilantur ocuII,
. , nolite Messam alibi quam in maveliis quaerere. Iu si ,
eredideritis, iam satim rex & dux vester aderit, jam reaedificabitur Drbs Sancta, , totus mundus fiet Hierosolyma; jam quoque omnia quae praedixere Prophetae contingent: de nique qui nunc estis hominum contemto i, ridem forsan pri- , mi is praecipui eritis mortalium. Sed expectatis addentum. . Nesiae gloriosum atqui regnum ejus gloriosum non videbitis, nisi prius credideritis in Hud quod praecessit regnum, quando 'nempe in satu humilitatis mortalibus adparuit. Nolite eaego ,
oestram is smul nostram morari felicitatem, fg e cete ut, fra diutius culpa disseratur regnum Dei , Christi, idemque
306쪽
Iacis &-regnum, quod ut adueniat precibis nostris utrique quotidie flagitamus. O propter Incubantem jamdu aeum pectoritus Cestras excutite veternum, , s velitis tam glorios reini esse participes, neglectis aliis a quibus jam toties frustati s decepti mis, verum agnoscite Mustam, regem paciscum, regem serTatorem gentium, utinam aes vestrum. Si Prophetis creditis v ris, inquum est ut huic quoque credatis.
Uuod F eum nesit is admittere, necessum est ut salsa esse saluatis pleraque Prophetarum de Me a vaticinias testimonia, utpote qui praedicto is definito non advenerit tempore. Vos itaque rogo , olimor, ut v ras consulatis Scripturas, sed ea lege , conditione, ut neglectis versonibus is expositioni lus, quas magistri vesri sero induxerunt, eos tantum admit latu Pssus, quos supe ite etiamnum lingua Hebraea Laex tradiderunt interpretes, quosque solos omnes approbarunt vestri
majores, quique soli in omnibus admissi fuerunt synagogis, non tantum quamdiu fuere Hierosol ma, sed & toto quoque seculo posea. Haec F concesseritis, quae sane aequa sunt ut conce atis, jam lilens v ro permittam judicio, ut judicetis num fieri
pessit, ut sacrorum librorum con et veritas, is nec dum a Foenerit Mustas. Nolite itaque issis quae existimatis imputare peccatis, quod rex Tester necdum vobis adsit; illis enim qui lus omnes olnoxii sumus peccatis, abunde vestris videri possistis satisfeci e calamitatilus: uno hoc non satisfacitIs, quod
regem, quem unidemus pene agnoscit orbis, necdum adtencse 'credatis 3- ω secundum expectetis addentum, antequam agnoscatis priorem. Recognoscite ergo regem vestrum, is putatei sim amore , caritate gentis vestrae, alterum suum ae erre adventum, ut longius re piscendi votis indulgeat spatium ;cum sit necesse ut gloriosum Cis adventum vestra paenitentia, oesi a praecedat coneterso. Paxit Deo ut quae dos excaecat, tandem aliquando recedat, vel auferatur nebula et is est
eodem Sacrarum Scripturarum imbuti intecectu, eademques de emuncti, eadem quoque Edangelia & eundem recogvoscamus M siam.
307쪽
309쪽
Nuperae Criticae Sacra . Rodiit non ita pridem liber P. Simonii ordinis
congregationis Oratorii, continens criticas in vetus Testamentum disceptationes. Avide totum hoc percurri scriptum, placuitque mihi inprimis, quod cum non multum hodiernis, plurimum tamen primis tribuat interpretibus. Sed& quod Capelli laudet observationes, & Hieronymum saepe adfirmet non recte a priscis Latinis recessisse versionibus, & hoc quoque placet: plus etiamnum placiturus, sinusquam eum recte ab antiquis dixisset recessisse interpretibus. Diligentiam quoque ejus, seu patientiam potius, in evolvendis Rabbinorum scriptis laudo & admiror. Verum quod secentium Rabbinorum expositionibus, & eorundem traditionibus solo auditu propagatis, aliquid solidi subesse existimat, & quidem tantum, ut eorum commenta saepe non dubitet LXX. interpretum praeponere versioni; in eo nec me, nec quemquam, ut opinor, cordatum Consentientem habebit. Quae solo auditu propagantur traditiones, raro solent ad duo vel tria perstare secula. Si quis omnium gentium Percurrat annaleS, ne unum quidemia inveniet
310쪽
RESPONSIO AD OBJECTA inveniet exemplum quo Probari posset, rei alicujus mem,riam inter id tale per plura secula integram fuissse conservatam absque literarum Beneficiin Sine illis nec Alexan dri nec Caelaris stiperesser nomen, & ne quidem quod mentiant it habituri uni hominem in proprer omnes istae ales, uti vocantur, tradisione , merito prudentio usexploduntur. Er tamen, si tuas istiuae. . opum. operis, facile deprehendet, solis istis Iudaicis P. Si monium permotum fuisse traditionibuS, ut novam institu endam existimet esse Versionem, quie sensus Scripturae He braicae ad unguem referat; ae si illa quami plerique anti quiores Hebraei, quamque S Christus & Apostoli &omnes antiquae Christi iunce QPemharunc Ecclesiae, erronea&spuria sit versio : & nunc demum post elapsos pene bis
mille annos, sensu S Scripturae sir eruenduS ex codice muro, quem nec legere, nedum inrelligere quisquam sciat: utpote trunco media sui par e, nec a iis quam quas Chri sti aliae fidei inimici apposuere, instrues o Vacalibus. Sed vero in me sic sentientem, acriter in praefarione operis, &alibi, insurgit vir doctus; & cum mediam dicat viam veri tatis, me ad extrema discedere pertendit, utpote nimis addictum LXX. interpretibus, & in HebraeoS injuriosum codices: Ego. V o sic lisee retiam redorqueo, neminem hoc tempore de codicibus Hebraeis recte sentire nisi qui deversione LXX. interpretum recte sentiat, cum ex utriusque scripti consonantia emergat Verit S. Tollantur vocales &traditiones Rabbinicae, A admittantur LXX, interpretes, sine mora mahisesta fiet haec convenientia. od si tamen illa iii quibusdam locis ne sie quidem appareat, vel vitio exemplarium, vel nostrae id ipsum tribuamus inscitiae. Ne cesse est Vero: ut haec admittat vir doctus, utp te qui plurimos agnoscar erroreS ean in Hebraeis, quam Graecis exemplaribus commisi, & propagatos culpa fulsie librario. rgm. Idem p mterea non dissitetur incertam vocum He.hraicarum eXposition m propter defectum vocalium indeque