장음표시 사용
61쪽
ii M ad Legem Dei vitam nostram, ac Via res nostras expederimus, sentiemus totol coelo nos abesse ab ea justitia & persectione,qua Deo justo &perfecto debemus, si velimus illi conjungi, dc ab eo recipi. Hinc metus, horror, ac trepidatio in nobis oritur, summaque cordis anxietas, cum iniquitatum nostrarum po-dus non possit conscientia nostra sustinere: sibiq; representet, ponatque ante oculos irati Dei judi
cium,ac condemnationem aeternam,que propo
sita est iis, qui Legi ex omni parte non satisfaciut. Scriptum est enim: Maledictus omnis, qui non permanserit in omnibus,quq scripta sunt in libro Legis hujus,ut faciat ea. Humiliatus igitur,ac dejectus horrore perditionis imminentis, ad Dei misericordiam, tanquam ad asyllum unicum, de salutis portum se convertit homo Peccator, qui sibi consultum cupit. Non enim satis est sentiare suam calamitatem, & condemnationis judicium , si hic scnsus nos consternet, dc ad desperam
tionem adducat. Erigendus est animus, ac solicite circumspicere oportet, an ex his angustiis possimus aliqua ratione, aut servatoris alicujus ope DEM eripi. Audimus in Evangelio Ioannem clamantem:
62쪽
Leae tacit ad Christum. 39tem: Hic est agnus Dei,qui tollit peccata mundi. Is est qui livores nostros sustulit. Is est qui fide-jussor pro nobis apud aeternum Patrem est praesto. Is est qui nos ad se vocat: Venite ad me omnes qui laboratis, & onerati estis, & ego reficiam vos. Ad Christum igitur nos Lex tanquam paedagogus adducit:hunc servatorem nobis proponit: in eo restigium tutum nobis ostendit:& propiciatorem demonstrat, in quo liberationem ab obligatione legis invenimus. Christus enim nos redemit a maledicto Legis, factus pro nobis maledictum. Nam ex Lege nemo justificatur apud Deum. Quicunque ex operibus Legis sunt, sub
maledicto sunt: Scd per fidem in Christum benedictio nobis tribuitur. Conclusit scripturam plura omnia sub peccato, ut promissio ex fide Ie-1u Christi daretur credetibus. Requiritur autem ut haec fides 'ra sit ac viva: ne alio lumina dessectat, praeterquam in Christum, utq; fructus suos producat. Deus, ut indulgens pater,nos ad amorem sui allicit dulcedine praemioruniri denuncias virtutibus apud se reposita praemiaeneque frustra laboraturum qui su is obtemperat mandatis. Reprobis quoque, & contumacibus indicit momtis aeternae supplicium, & infinitas calamitates in praesenti fecuso: Anima quae peccaverit ipsa morietur. Quamvis cum requirit a nobis hanc observantiam , poscit debitum, quod remunero
63쪽
Lex ducit ad iam laritione dignum per se no est: Sed cum remunerat gratuita gratia remunerat. Lex cum persectam requirat justitiam, legitimus illius cultus constat obedientia, quae custos est omnium virtutum: Eaque non tantum debet esse externa, sed etiam interna & spi ritualis: cum Deus corda scrutetur, re interiora mentis respiciat. Cum igitur haec observantia Legis vires hominis superet, Christum habemus fidiusibrem, & propiciatorem apud Deum Patrem , qui Legis obligationem sustinuit, ut nos ab ea liberaret. In eo nobis proposita est liberatio & satisfactio , & securitas conscia entiae: cum sciamus illum revera exequi, quod nobis proponit: oste-- nima terna Dei v
64쪽
3erpens aeneus ab 'echias deiectus. t
Praecipiens pura numina mente coli. .
Et quondam a magno conflatum Mose Neb ano stulit, istius munica sacra vetans.
65쪽
mae tabulae, quae nos cultum divinum,pietatem, & religionem docet. Cum debeamus omnia Deo conditori mundi totius, haec tamen maxime a nobis exigit, Adorationem, fiduciam,invocationem, dc gratiarum actionem. Adoratio, est cum illum veneramur & colimus: illius celsitudini nos submittentes , & conscie tias nostras subjicientes legi illius. Fiducia, cum ex cognitione virtutu ejus, in eo securi acquies cimus: Cum in eo sapientiam, justitiam, potentiam,veritatem, bonitatem omnem reponimus ,
& sola illius communicatione nos aestimamus beatos. Invocatio, Si quoties urget necessitas, in ejus fidem Sc auxilium nos nos recipimUS , tanquam ad unicum praesidium. Gratiarum actio, est gratitudo , qua laus bonorum omnium illi tribuitur, tanquam autori omnis beneficentiae. Haec omnia Deus sibi jubet consecrari, neque quicquam horum alio derivare.Caveatur hic ubna superstitio,qua animi a vero Deo deflexi, huc atque illuc tanquam in varios diducuntur deos.
66쪽
Contenti sint homines uno vero Deo: neque i, ' cerent ejus cultum, quem unus ille sibi soli vendicat. Cavete ne forte decipiatur cor Vestrum, D is . & recedatis a Domino, serviatisque diis alienis, & adoretis eos:&irascatur Dominus, clauda que coelum, &c. Cum reperti fuerint apud te vir aut mulier transgreditates pactum Domini, ut P μ vadant,& serviant deis alienis, & adorent eos,so- ' lem & lunam, & omnem militiam coeli quae non praecepi,&c. Educes virum aut nauliere, qui rem sceleratissimam perpetrarunt, ad portas civitatis tuae,& lapidibus obruentur.Provocatur Deus ad
Zelotypiam, quoties figmenta nostra substitu Lmus in ejus locum. Cave, ne quando obliviscaris pacti Dei tui, quod, pepigit tecum,ut facias tibi sculptam similitudinem eorum quae fieri Domianus prohibuit. Quia Dominus Deus tuus ignis costi mens est, Deus Zelotes. Pura sit conscientia vel ab occulistimis apostasiae cogitationibus. CuDeus interiora nostra rimetur & cognoscat, noque illum lateant abstrusissimae cogitationes nostrie;quas, si malae sint, inultas non fore minatur: multo miniis si coram eo adulteremus: & hono
rem, qui illi soli debetur, ad alios deos nefando sacrilegio transferamus : Neque hic fallamur
nostris intentionibus: nos honorare Deum unuconditorem omnium rerum , in suis creaturis.
67쪽
Serpens aeneus ab Erechia deiectis. dus interpres, qui verba praeceptorum illius In
D is . alium sensum detorqueat, quam voluit. Non f ό cias quod bonum videtur ante oculos tuos: haec 'U' facito quae praecipio tibi,neque addas quicquam, neque diminuas. Cum Israelitae murmurassent contra Dominum in deserto, serpentibus ignitis gravissime sunt afflicti: cumque eos peccati poe-N ii. nituisset, Deus eorum misertus jussit serpentem aeneum erigi, ad quem quicunque erigebat oculos, a morsu serpentum sanabatur: Huic serpentiae neo Israel i ta multis post annis honorem divinum praestabant, quod erectus esset Dei jussu: .. tu . Sed hanc impiam superstitionem non seres Ege- M. chias rex Iucia, simulacrum fregit, & sacra quae illi fiebant in posterum abolevit: quamvis hoc simulacrum esset antea jus
68쪽
post epulas Hebraea Dei gens provocat iram, Indicens limibusfessa colenda choris. Et Pelusiacae constans Idola iuvencae, Incendit Phariis thura profana cris.
69쪽
ENs hominum hebetudine &miseranda caecitate laborans,
crassissimaq; ignoratia obruta, pro Deo vanitate,& inania spectra semper proclivis filii cole-
putavit,nisi corporati aliqua forma oculis exhiaberctur. Noverat Israelitae tam doctrina parentu, ct majorum suorum,quam institutione Mosis Unum esse Verum Deum:qui ante multa ocula sese manifestarat patribus Abrahamo, Isaaco,& ID cobo: senserant & illius praesentiam, potentia, Δ auxilium;cum paulo ante manu sorti miraculO-ie erepti essent de servitute AEgyptiorum: In cOrum praesentia apertum est marc sicco pede transit populus per medium sinum Erythraeum, in quo submersus es: Pharao cum suo exercitu: Cutamen Moses ad Deum conscendisset in summit atem motis Sinai,eius absentia pertaesi Israelitae, Coclamarunt omnes: Nescimus quid contigit isti Mosi: Surge,inquiuiit ad Aarone, fac nobis Dqui nos praecedat.Quorum importunitate victu Aaron ex inauribus aureis populi vitulum cocta
70쪽
vit se silem: dixitque: Isti sunt Dii tui,ὁ Israel,qui
te eduxerunt de terra AEgypti: Postero autem die,quo solennitas ab Aarone fuerat indicta, populus obtulit holocausta,&victimas pacificas: 1editque manducare & bibere,dc surrexit ludere. Reversus autem Moses, cum suos invenisset tam nefanda deos alicia os apostasia sequi &colere,indignabundus,tabulas lapideas, in quibus Dei digito decem prccepta Legis scripta erant,cofregit: Diis autem irritatus cotra prophanos,statuit pcrdere populum . illiusque jussu caesa sunt uno die a Levitis viginti tria millia hominum: neve in re
liquam multitudinem Dei furor exardesceret, Moses pro populo deprecatus est. Hinc scaturigine idolosatriae videmus ortam, quod homines non credant praesentiam Dei, nisi sub aliqua so ma illum sibi ante oculos repr sentent. Et quulem animo imaginantur, talem sibi proponi poscunt. Mens idolum gignit, manus artificis purit. Quod etsi, qui judicio caeteris praestant, non credant esse Deum: illic tamen divinitatem Numinis aliquam putant adesse: & ideo statim ad Ddorationem prolabutur:Existimantq; Deo gratuesse,si colatur quoquo modo invcntionibus hominu:ac suffccre illi,dum modo majestas Divinano omnino dejiciatur es olio,& illi potetia no negetur:Deus aliquado prcsentia sui Numinis exhibuit certis signis: ut cu posteriora sua dcinostravit