장음표시 사용
141쪽
DE FINIBUS BONORUM ET MALOI UM l. dy lib. Iolet inuniti videntur, coriani itinion torrent CaSque PSa8 sollieitudinos, suibus eorunt iiiiiiii noetis sue diosque' exeduntur, a dis inniortalibus sus,plicii cauSa inportari Putant quae autem tanta ex inprobis factis ad nilnuendas vitae toleStias accessio potest fieri, quanta ad augendas, eum ConScientia suetorum, tum Poona legum odioque civium et tamen inritii busdam Eque QCuniae modus Est neque tonoris ne suo imperii nec libidinum ne ollularum ne reliquarum cupiditatum, qua trulla Praeda umquam inprobe Parta minuit, ei potius inflammat, ut eoorcendi magi quam dedoeendi esse videantur. invitat igitur ora ratio bene sanos ad iustitiam, aequita 52tem, fidem neque liomini infanti aut inpotenti iniuste facta conducunt, qui ne facile efficor po8sit, quod consitur, ne obtinere, si stoeerit; et ope vel oriunae vel ingenii liberalitati magis conveniunt, qua qui utuntur benevolentiam sibi conciliunt et, quod aptissin im S adquiete vivendum, caritatem, PraeSertim cum Omnino nulla sit causa Peccandi quae enim cupiditates a natura a
proficiscuntur, facile explentur sine ulla iniuria quae autem inane Sunt, ii parendum non est nihil enim de- Siderabile constupi8eunt, plusque in ipsa iniuria detrimenti est quam in iis rebus emolumenti, quae pariuntur iniuria.
ita que ne iuAtilium quidem recte quis dixerit per eripSam optabilem, sed quia iucunditatis vel plurimum adserat;
nam diligi et carum esse iueundum CSt propterea, quia tutiorem vitam et voluptatem pleniorem officit itaque non ob ea solum incommoda, quae eveniunt inprobi8, fugiendam inprobitatem putamus, sed multo etiam mugi8,
quod euiu in animo vergatur, numquam init Eum re- Spiraro, numquam aequiESOEre.
Quod ita ipsarum quidem virtutum laus, in qua si
maxime ceterorum philosophorum X8ultat oratio, CPE-rire exitum potegi, nisi dirigatur ad voluptatem, volupta8 autEm S Sola, quae nos vocet ad se et adliciat suapte natura, non pote8 esse dubium, quin id sit Summum atque extronium bonorum omnium beateque vivere nihil
aliud sit ni8 eum voluptate vivere huic certae stabilique ii Sententiae quae sint coniuneta, explieabo brevi nullu8 in ip8is error est sinibus bonorum et malorum, id At in
142쪽
voluptate aut in dolore, sed in iis rebus siessant, Cum, quibus haec efficiantur, ignorant animi autem Voluptates et dolores nasci fatemur e corporis voluptatibus et doloribus itaque concedo, quod modo dioebas, cadere causa, si qui e noAfris aliter exi8timant, quos quidem video 38 multos, sed inperitOS; quamquam nutem et laetitiam nobis voluptas animi et molestiam dolor adferat, eorum tamen utrumque et ortum SSO e corpore et ad corpus referri, ne ob eam cauSam non multo maioreSe33 et voluptates et dolores animi quam corporiS; nam corpore nihil nisi praesens et quod adest Sentire posSumuS, animo autem et praeterita et futura ut enim aeque doleamu8, cum corpore dolemus, fieri tamen permagna nece8Si pote3t, si aliquod aetemum et infinit uin inpondere malum nobis opinemur quod idem licet transferre in Voluptatem, ut ea maior sit, Si nihil tale metuamus.s iam illud quidem perspicuum est, animi maXimum aut Voluptatem aut mole8tiam plus aut ad beatam aut admiseram vitam adferre momenti, quam eorum utrum 'iS, si aeque diu sit in corpore non laeet autem detraeta voluptate negritudinem statim consequi, nisi in voltiptatis locum dolor forte successerit; at contra gaudere noSmEt omittendis doloribus, etiam si voluptas ea, quae enSummoVent, nulla succe8Serit eoque intellegi pote8t, quanta 5et voluptas sit non dolere Eed ut iis bonis erigimur, quae EXSpectamuS, Sic laetamur iis, quae reeordamur; Stulti autem mulorum memoria torquentur, sapiente bona praE- terita grata recordatione renovata delectant est autem situm in nobis, ut et adversa quasi perpetua oblivione obruamus et Secunda iucunde ac suaviter memine imu8. SE CIam ea, quae Praeterierunt, acri animo et attento intuemur, tum fit, ut aegritudo equatur, si illa mala Sint, laetitia, Si bonR. 18 O praeelaram beate vivendi et aperiam et simplieomet directam viam cum enim certe nihil homini pos8it meliu ESSe quam vacare omni dolore et moleStia Perfruique maximis et animi et corporis voluptatibuS, Vide ti8ne, quam nihil praetermittatur, quod vitam adiuvet, quo faciliu id, quod propositum est, Summum bonum ConSequamur clamat Epicurus, i8, quom o nimi Vom
143쪽
DE FINIBUS BONORUM ET MALORUM I. 6 6s os
luptati litis esse deditu in distitis, non iosse iucunde vivi, nisi sapienter, honeste iusteque vivatur, ne Sue Piontor, honeste, iuste, nisi iusiunde neque eni in Civitas in Edi 8tione beata esse potest noe in diseordia doniinoruni donnis quo minus ninius a Se pS dissidens secumque
diseordans gustare lini tem unam liquidae voltiptatis et liberae Pote8t atqui pugnantibus et contrariis tudiis Consiliisque semper utens illi quieti videre, nillil irari quilli liotest quod si corporis gravioribu morbis vii ne sis iucunditas inpeditur, tuanto magis animi morbis inpediri necesse est animi autem morbi sunt culliditates inmensae et inane divitiarum, gloriae, dominationis, libidinosarum etiam voluptatum; aecedunt negritudinos, mole-Stino, maerores, qui exedunt nimos conficiuntque cuHAhominum non intellegentium nihil dolendum SA animo, quod sit a dolore corpori praesenti futuroVe Seiunctum. ne Vero quisquam Stultus non horum morborum aliquo laborat nemo igitur stultus non miser accedit etinni o HIOrS, UAP, qua8 Saxum Tantalo, Semper inpendos, tum super8titio, qua qui est inbutu quietu ESSE Um silam
Pote8t praeterea bona Praeterita non Eminorunt, PrRE- sentibus non fruuntur futura modo EXSpectant, quae quia Certa EsSe non poSSunt, eonfissiuntur et singore et DIEtil, mnxime tu eruetantiar, cum Sero Sentiunt frustra
se aut pecuniae Studui8se ut imperii aut opibus aut gloriae nulla enim conSequuntur OliaptatES, UarUmPO-tiendi spe inflammati multos labores magno8qu SUSCE-perant. Ece autem alii minuti et angusti, aut omnia 61
Semper desperantes aut malevoli, invidi difficiles, lucifugi, maledici, morosi, alii autem etiam amatoriis levitatibus dediti, alii petulantes, alii audaces, protervi, idem
intemperantes et ignavi, numquam in Sententia Permanente8, qua ob cauSas in eorum vita nulla Si intercapedo mole3tiae igitur neque stultorum qui8quam beatuS neque Sapientum non beatus, multoque hoe nielius nos
veriu3que quam Stoici illi enim negant e83 bonum quicquam nisi nescio quam illam uilibrum, quod appellant honestiani non tam solido quam splendido nomine; virtutem autem nixam hoc honesto nullam requirere Voluptatem atque ad beate vivendum se ipsa ESSE Onten-
144쪽
1 tam sed possunt hae quadam ratione diei non modo non QPUgnantibuS, verum etiam adprobantibus nobis. si enim ab Epicuro apiens semper beatus inducitur: sinitas habet cupiditates, neglegit mortem, de dis inmortalibus in ullo metu vera sentit, non dubitat, si ita melius sit, migrare de vita hi rebit inStructus semper est in voluptate; neque enim tempuS,St ullum, quo non plus voluptatum habeat quam dolorum; nam et praeterita grate meminit et praesentibus ita potitur, ut animadvertat, quanta Sint ea quamque iucunda, neque pendet ex futuris, Sed exspectat illa, fruitur praesentibus ab iisque vitii8, quae paulo ante conlegi, abeSi plurimum et, cum
Stultorum vitam cum sua conparat, magna adficitur Voluptate dolores autem, Si qui incurrunt, Umquam Vim
tantam habent, ut non phis habeat sapiens quod gausa deat quam quod angatur optime vero Epicuru8, quod exiguam dixit fortunam intervenire sapienti maxima8que ab co et gravissimas res consilio ipsius et ratione adminiStrari, neque maiorem voluptatem ex infinito tempore aetatis pereipi pos8 quam ex hoc percipiatur, quod videantus esse finitum. In dialectica autem vestra nullam exi3timavit eSSensi ad melius vivendum nec ad commodius disserendum viam in physici plurimum po8uit ea scientia et YErborum vi et natura orationis et conSequentium repugnantiumve ratio potest perspici omnium nutem Ommnatura cognita levamur superstitione, liberamur mortis metU, non conturbamur ignoratione rerum, e qua ipSaliorribile exsistunt saepe formidines denique etiam Ornti melius erimus, cum didicerimus, quid natura deSideret tum Vero, si stabilem scientiam rerum tenebimu8, Servata illa, quae quasi delapsa de caelo est ad cognitionem Omnium, regula, ad quam omnia iudicia rerum dirigentur, numquam unius oratione victi sententia desis Stomus. Di3 autem rerum natura perspecta erit, nullo modo poterimus ensuum iudicia defendere quicquid Porro animo cernimus, id omne oritur a sensibus, qui Si omne Veri erunt, ut Epicuri ratio docet, tum denique
Poterit aliquid cognosci et percipi quos qui tollunt et iiiiii po88 percipi dicunt, ii remoti sonsibus ne id ipεum
145쪽
DE FINIBUS BONORUM ET MALORUM I. 62 6T ob
quidem expedire possunt, quod diSSOrunt. Prasit Orca subletita cognitione et scientia tollitur omnis ratio et vitae degendae ct rerum gerendarum si e PhySicis et fortitudo sumitur contra mortis timorem et constantia contra metum religionis et sodalio animi onnitum rerum oestultarum ignoratione sublata et moderatio natiara Cupiditatum generibusque carum explicatis et, ut modo docui,
cognitionis regula et iudicio ab eadem illa constituto verita falso distinctio traditur. Restat locus hvio dis initationi vel maximo necessarius 'de amicitia, quam, SI Voluptas SummUm Sit bonum, d-
firmatis nullam omnino fore; de qua Epicurus quidem ita dicit, omnium rerum, quas ad beate vivendum Sapientia conparaverit, nihil Age maius amicitia, nihil uberius, nihil iucundius; nec vero hoo oratione Soliam, Sed multo ningi vita et factis et moribus conprobavit. quod quam magnum it fictae veterum fabulae declarant, in quibus tam multis tamque variis ab ultima antiquitate
repetitis tria Vix amisiorum paria reperiuntur, ut ad Ore- Stem perVenias profectu a Theseo. at vero EpicuruSuna in domo, et ea quidem anguSta, quam regno SAEUunmtaque amori conspiratione consentienti tenuit amicorum
grege3l quod fit etiam nunc ab Epicurei3 Sed ad rem redeamus: de hominibus diei non neeesse est tribus digitur modis video Age a nostri de amicitia disputatum:
alii, cum ea Voluptate8, quae ad amico pertinorent, negarent e88 Per Se PSa tam eXPetendaS, quam nOStraSexpeteremus, quo loco Videtur quibu3dam tabilitas amicitiae vastillare, tuentur tamen eum loeum Seque nolle, ut mihi videtur, expediunt ut enim virtutes, de quibus ante dictum est, si amistitiam negant po88 a voluptate diseedere; nam eum solitudo et vita sine amici in3idiarum et metus plena sit, ratio ip3a monet amicitias conparare, quibus artis confirmatur animus et a spe Parion-danim Voltiptatum seiungi non potest atque ut ilia, Iinvidiae, despicatione adversantur voluptatibus, Si amicitiae non modo fautristes fidelissimae, sed etiam effectrices sunt voluptatum tam amici quam sibi, quibus non solum Praesentibus fruuntur, Sed etiam spe eriguntur eonSeqUenti ad Po8tori tempori8. quod quia nullo modo
146쪽
sine amicitia firmam et perpetuam iucunditatem vitae toner POSSumu8, neque vero ipsam amisiitiam tueri, nisi neque amicos et nosmet ipsos diliganius, idcirco et iocipsum efficitur in amicitia et amicitia cum voluptate conectitur; nam et laetamur amicorum laetitia aeque atqued nostra et pariter dolemus angoribu8. quoeire eodem modo sapiens critidi situs erga amicum, quo in Serip8um, quo8que labore propter Suam Voluptatem SuSciporet, co3dem suseipiet propter amici Voluptatem; quaeque de virtutibus dicta sunt, quem ad modum ne Omper Oluptatibus inhaererent, eadem de amicitia dicenda sunt; praeclare enim Epicurus his paene verbis eadem' inquit
Sententia confirmavit animum, ne quod aut empiternum aut diutumum timeret malum, quae perspexit in hoc ipεού vitae spatio amicitiae praesidium esse firmissimum. Sunt autem quidam Epicurei timidiores paulo contra VPStra OOn- vitia, Sed tamen satis astuti, qui verentur ne, si amicitiam Propter noStram Voluptatem expetendam Putemus, iota amicitia quasi claudieare videatur itaque primo QODgi QS-Su copulationesque et ConSuetudinum inStituendarum voluntates fieri propter voltiphatem, Cum aut Em USU ProgrC-diens familiaritatem effecerit, tum amorem effloreSCOretantum, ut etiam si nulla Sit utilitas ex amicitia, tamen ip8 amici propter Se ipsos umentur etenim Si loca, Sisana, Si urbis, si gymiaSia, Si campum, Si Canc8, Si quOS ludicra exercendi aut venandi consuetudine adamare Olemu8, quanto id in hominum consuetudine facilius fierii potuerit et iustius sunt autem qui dicant foedus Asequoddam Sapientium, ut ne minus amicos quam SEIPSOS diligant quod et posse fieri intellegimus et saepe evenit Evidemus et perspicuum est nihil ad iucunde vivendum reperiri po83e, quod coniunctione tali sit aptius quibus ex omnibus iudicari potest, non modo non inpediri rationem amicitiae, si summum bonum in Voluptate Onamtur, sed sine hoc institutionem omnino amicitiae non POSSe reperies.sti Quapropter si ea, quae dixi, sole ipso inhistriora et
clariora sunt, si omnia hausta e fonte naturno, Si tota Oratio nostra omnem sibi fidem sensibus confimaat, id CE incoctus iti atque integris testibus, i insun e Pueri,
147쪽
DE FINIBUS BONORUM ET MALORUM I. 68 22. Ioiinutae et inin QStiae I)neiae loquuntur ingi Sira ne uestnatura, nillil 38 Prosperum nisi volu litatem, ilii asperum nisi dolorem, de quibus neque depravate iudicant neqUE OrrUPte, nonne ei maximam gratiam habere debennis, qui hac exaudita quasi voce naturae si eam firme graviterque eonprehenderit, ut omnis bene sanos
in viam pluentae, tranquillae, quietae, beatae vitae deduceret qui quod tibi parum videtur eruditus, a Cau8nest, quod nullam eruditionem esse duxit, nisi quae beatae viis disciplinam iuvaret an ille tempus aut in posetis et evolvendis, ut ego et Triarius te hortatore saeimus, consumeret, in quibus nulla Solida utilitas omnisque puerilis est delectatio, aut se, ut Plato, in mu8icis, geometria, numeri8, Stri confereret, quae et a fal3is initiis profecta
Vera ESSE non POSSunt et, si SSent vera, nihil adferrent, quo iucundius, id est quo melius ViVerona IIS, AER Ergo arti perge iueretur, vivendi artem tantam tamque operosam et perinde fructuosam relinqueret non ergo Epicurus ineruditus, sed ii indocti, qui, quae pueros non didicisse
turpe fit, En Putant usque ad Senesitutem esse di8stenda . 'quae cum dixisset, explicavi inquit sententiam meam, et eo quidem consilio, tuum iudicium ut cognOSOerem, quae mihi facultas, ut id meo arbitratu facerem, ante hoc templa numquam est data.'
148쪽
M. TULLI CICERONIS DE FINIBUS LONORUM ET MALORUM AD M. BRUTUM
In hoc libro Epicuri deerota a Cicerone reprehenduntur et rPsu- tantur, qui initio non perpetua oratione utitur, sed mavult in Singulis insibtous Torquatum interrogare et ex iis, quae is conceSSerit, urgumenta coneludere cap. I . Primum igitur Epicurum in ipsa vi et natura voluptatis constituenda a se dissidere ostendit, breviter subinde Torquato ad interrogata respondente tum enim Eam Oluptatem Epicurum dicere, quae ab omnibus dicatur, quasi sit iniucundo motu enSus, tum eam, quae posita sit in non dolendo; haec autem diverga esse, non eadem eap. 2 3), nee omnino Voluptatem esse nihil dolere, sed inter voluptatem et dolorem tertium hoc intoriectum BAe, cum neque in dolore neque in voluptate simus(cap. a. b . Hinc iam Torquato respondere nolente, quod dialecticis captionibus se irretiri putat, Cicero perpetua oratione idem explicare pergit, Epicurum, si duo illa coniungere vellet, duplici sine
bonorum uti debuisSeet, duas enim e33e res, non Solum verbii siti P. 6); Hunc unum eum Ex duobus facere conari nam interdum ita loqui de motu voluptatis in eoi pore, ut etiam luxuriae patrocinium Suscipere videatur cap. i), modo quis eleganter et caute luxuriosus sit et tamen luxuriosos suaviter vivere, non eno, quae longe sint diiunctate ap. 8 , nee recte Epicurum cupiditates divisisse desideria naturae cum cupiditatibus confundentem, deinde autem, cum huius eum turpitudinis puduerit, sic alterum illud, non dolere, laudare, ut Prior illa et vera voluptas obseureturicap. s). Itaque non recte eum a pueris et bestiis argumentum Sumere, cum eos SuavCm illam voluptatem expetere dicat, summum autem bonum non dolere esse velitaeap. Io . Nee omnino animal primum ortum, ut voluptatem petat, natura moveri, sed ut se diligat et conservet itaque in iis, quae prima adpetantur, multa esse practer voluptatem, ut sufful, horum primorum naturalium constitutione fluere omnem bonorum et malorum rationem ceteros philosophos sibi constitisse, ut iis, quae Prima posuissent, sinis bonorum responderct, Epicurum a Se discrepare cap. II). Deinde Cicero disputat non sensuum oecsse de summo bori iudicium, sed rationis, quae omnes SentCutiari aut voluptatis urticipes aut virtutis expertes reiciat cap. 12 .
IIuius Se exemplo controversium minuere velle, Omoturum tu a
Philosophia ceteras sententias, in quibus nulla sit virtutis adiunctio cap. 13 Ita relinqui inter virtutem ut voluptatem ab Epicuro dc-
149쪽
DE FINIBUS II ONORUM ET MALORUM LIB. II os
fonsam certamen iam si ostenderit aliquid honestum esse, tuod sit sua vi propter Seque expetendum, incero putat totam Epicuri disciplinam cap. Id . Extioni igitur, quo modo e natura hominis omni virtus oriatur en p. a , nec, ut Epicurus Putot, id esse honestum, quod popuItari fama Liuileturicap. 15 quod autem Epicurus voluptatis causa et neommodorum motu virtutes expeti doceat, perinfirmaen improbitatis vineula in callidis et potentibus homini-lius esse, eum iraesertim I Pleuro et qui cum sequantur, etiam eum Periculo mugiano voluptates aque, quibus illae parentur, velut Peeuniae, petenda int cap. 16-Id ; eandemque remperaritiae et fortitudinis rationem esse, ut eae tum demum adpareant, si nullius commodi causa honeste signtur cap. Is . Si Eme uri vera sit Sententia bentum distendum esse, qui in omnium volitaptatum copia molliter, sed caute et prudenter vivat, ut L. Thorius Balbus fecerit sibi beatiorem videri fuisse Negulum tum ipsum, cum Eruciaretur cap. Is . Epicuri 3ontentiam sequenti et Lueretiae et L. Verginii facta vituperandu esse, nec omnino in illi schola claros viros testes adhiberi, virtutesque ipsas induci voluptatis ancillulas(cap. 21 . Quod autem neget Epicurus quemquam, qui honeBte non vivat, iussunde Vivere POSSO, non posse virtutem retineri, si omnia ad voluptatem dirigantur, sed tantum fictam speciem cap. 22 . Illud autem quale esse, quod ne profiteri quidem quisquam eam sententiam audeat apud Populum, se omnia voluptatis aut non dolendi causa facere ' cap. 23. Nee amicitiam conSistere POSSO, quae inutata utilitate ipsa mutetur necesse sit cap. 2g). Quod ipso Epicurus amicitias cum fide coluerit, melius eum fecisse quam dixisse ea P. 25 , nec probandam esse ullam ex tribus rationibus, quas Or- quatus de amicitia proposuisset cap. 26 . Perfecto igitur et concluso, neque virtuti neque amicitiae in Epicuri disciplina locum esse, breviter Cicero reliquae Torquati orationi respondet, primum beatam vitam, si voluptas Sit summum bonum, in potestate Sapientis non futuram, nee verum,SSe, quod Epicurus dicat, non minorem voluptatem ex brevi tempore quam ex longinquo percipi(c. 2i . Et si concedatur ipsum naturam sapientem locupletur et summam voluptatem ex viliSSimis rebus percipi, quid de dolore dicendum Ase qui si ummum sit malum, omnim beatae vitae
constitutionem everti cap. 28); nam remedia doloris ab Epicuro proposita nullam vim habere virtutis potius et magnitudinis animi fomentis eum leniri, idque ex ipsius Epicuri epistola adierinarchum adparer, cap. 2b. do . Sed ut haec epistola laudanda sit, Eie improbandum Epicuri testamentum, in quo, qui nihil ad quemquam post mortem pertinere Statuerit, tamen diligenter de memoria sua caveat cap. 3I . Percurruntur deinde, quae a Torquato de memoria voluptatum dicta erant cap. 32 et de animi voluptatum et dolorum e corpore origine et magnitudine cap. 33 . Peroratio libri
excellentiam hi inianae naturae praedieat, ex qua adpareat nos ad altiora et magnifieontiora quaedam natos esse, voluptate nutQui dominante vitam confundi omnesque virtutes iacere nece BSCESSO cap.
150쪽
1 Hie cum uterque me intueretur seseque ad audiendum signifiearent paratos, primum' inquam deprecor ne me tamquam pliilosophum puteti Seholam vobis aliquum explienturum, quod ne in ip3i quidem philosophis ma-MI Olpere umquam probavi quando enim Socrates, qui parens philosophiae iure dici pote3t, quicquam tale fecit eorum erat Ste mos, qui tum SophiStae nominabantur, quorum e numero Primia PS auSus Leontinus Gorgias in conventu poscere quaeStionem, id est iubere dicere, qua de re quis vellet audire audax negotium, dicerem inpudens, nisi ho institutum postea translatum ad phi Sophos nostros SSet Sed et illum, quem nominavi, et ceteros sophistas, ut e Platone intellegi potest, lusos videmus a Socrate is enim pereontando atque interrogando elicere solebat eo im opiniones, quibuscum dis- Serebat, ut ad ea, quae ii reSpondisSent, si quid videretur, diceret qui mos cum a poSterioribu non ESSE rotentuS, Arcesilas eum revocavit instituitque ut ii, qui se audire vellent, non de Se quaererent, sed ipsi iacerent, quid entirent; quod cum dixissent, ille contra sed eum qui audiebant, quoad poterant, defendebant Sententiam suam.
npud cetero nutem philosophos qui quaesivit aliquid tacet quod quidem iam fit etiam in Academia ubi nunis, qui audire volt, ita dixit voluptas mihi videtur esse
Summum bonum', perpetua oratione Contra disputatur, ut
facile intellegi po8sit eos, qui aliquid sibi videri dicant,
Iion ipso in ea sententia esse, sed audire velle Contraria. DOS commodius agimus; non enim solima Torquatus dixit, quid sentiret, sed etiam cur ego autem arbitror, quamquam admodum delectatus sum eius oratione OrPEtua, tamen commodius, cum in rebus inguli insistas et intellegas, quid quisque concedat, quid abnunt, ex rebUS concessis concludi quod veli et ad exitum per eniri; Cum enim fertur quasi torrens oratio, quamVi multa cuiusque modi rapiat, nihil tamen teneas, nihil adprehen
in quaerendo, quae via quadam et ratione habetur, oratio Prae8eribere primum debet, ut quibusdam in sormuli EA RE AGETUR, ut inter quos disseritur, conveniat quid siti id, de quo dis8oratur. hoc positum in Phaedro a Philone